장음표시 사용
191쪽
r 8 . DE POTES TA TEImperator Nouella I 3r .cap. 3. ait. Perte 'pus
p rimae Iussiniana nosmepatriae Archiepi quhabere jemper sub sua iuri istione Disie os
Prouinciarum Dacia Mediterraneae, Dacia
Elipeusis Privalis,Dardaniae is Assae superi ris,atque Pannoniae, oe ab eo hos ordinari, i umero d proprio ordinari Gone illo, et in subieritis sibi prouincise locum obtinere eum sedis Ap olicae Romae Secundum ea qua desinita Iunt alanctissimo Papa Vigilio . & pariter per quatuor
primorum generalium Conciliorum canones,
ut eos legenti patebit: sic tamen Episcopatus a simino Pontifice dependet, ut a iure diuino cogatur Episeopos constituere, quia Deus est qui statuit ordinem Episeopatus: & Epikopos esse debere in Ecclesia, ut supra proba quimus. Pro huius veritatis maiori declaratione quinque ponimus Coclusiones.Prima bsc est. Octosi in Ecclesia non habuerunt proprie mcces res Dificors. Conclusio in huius disputationis principio probata est ex duplici Capite. primo,quia onis potestatis qua habuerut Apostoli nullus Episeopus omnimode haeres suit . Secundo, quia verus successor ille est qui alicisi succedit, vel quia ex hac vita decesiit, vel quia
192쪽
munus, dc potestatem totaliter recusauit tsed eodem tempore iuerunt in Ecclesia Ap οἱ stoli, & Episcopi, ac Prisbiteri quos ipsi Apo-. stoli ordinabant, ergo Episcopi & Praesbiteri improprie dicuntur Apostolorum successores Secunda Conesusio.Omnium Apostolorum poteritatissolus Romanus Pontifex erit verus hae
res. Probatur, Inerat Apostolis generalis quaedam potestas uniuersam Ecclesiam regendi; cum hoc tamen discrimine, quia Petrus eam absolutam,caeteri delegatam obtinebant:at nec de facto aliquis episcopus eam tigreditavit,quia nemo aliquado,praeter sumu Pontifice Roma nu, super uniuersam Ecclesia potestate habu it : nec de iure alteri contingit, quam Petri hae redi, quia ex omnibus Apostolis, Petro tantum uniuersae Ecclesiae commissa est cura, Io vindicente Domino. Diligis me prus his p Pa e agnos , ω oues meas. ergo solus Romanus Pontifex Petri successor, Apositolorum po- restatem super uniuersa Ecclesia hereditavit.
Tertia Conclusio. Apostoli a Christo Do.
Metim immediate potestate obtinuerunt. haec pro positio ex his quae supra diximus satis probata consistit.
Quarta Conclusio . Episcopi ordinem Epia A a scopa
193쪽
strument aliter tantum recipitinia a Deo autem. ι an quam a causa insciente principali. Conclusio patet. quia solus Deus ordinis characterem imprimere potest, ut supra dictum est.
Quinta Conclusio, Episicopi Potectat pa frendiri Eccusiam regendi, a Petri Successor RomanoPontifice immediate tanquam a propria
causa obIιneni. Probatur, solus Petrus a Domi no constitutus fuit uniuersalis ecclesiae Pastor: ut satis superque in praecedentibus disputatio. nibus probatum fuit: ergo qui aliqnam Ecclesiae portionem ius pascendi, vel habet, vel desiderat, a Petri successore, qui illius potestatis plenitudinem habet, obtinere debet. Confirmatur ratio cospicuo Cypriani exemplo, quod ipse lib. de unitate ecclesiae tradidit: Comparat enim Petri sedem,capiti, radici, fonti, soli: a sole autem omnes radij, a sonte omnes xi uult , a
radice omnis ramorum vigor, & a capite om-Mis virtus membrorum emanat: ergo Vt exemplum ac similitudo subsistat, a Petro eiusque successore omnis suit e piscoporum aCcae Ierorum ecclesiae Praesulum potesilas. Veritatem huius conclusionis confirmo GCard. Bellae. lib. c. de Rom. Pont. caP. λ'. qui
194쪽
grauissimum testimonium duorum .eterum sanctissimorumque Pontificum affert. Inno cent. I. qui in epistola ad Concilium Carthaiaginense,quae est 9 I. inter epistolas Augustini, ait . a Petro ipse Epistopatus, ω tota auctori ras nominis huius emersi .& in epist ad Concilium Meleuitanum, quae est 23. inter epistol. Augustini, inquit. Arbitror omnes fratres etco Episcopos nostros non nisi ad Petrum, id IIuin minis, et honoris auctorem deferre debere . 'S.Leonis, qui serm 3. de assumptione sua ad Pontificatum ait. Si quid commune cum eo alijsooluit esse principibus, nunquam nisi per sum dedit, quidquid alijs non negauit. dc epistol. 89. Huius muneris sacramentum ita Dominus ad omnium Apostolorum officium voluit pertinere t in beatissimo Petro Apostolorum G Anium summo principaliter collocaret, ut ab ipso quasi quodam capite dona sua velut in corpus omne dissunderet. LAduersus praemissas conclusiones Prima obtestio. Cyprianus lib. I .epist. 3. lib. I. epist. I. lib. q. epist. a. Sc ad Iuba. in fine expresse docet episcopum soli Deo actuum suorum rationem i. reddere debere . ergo in sententia Cypriani episcopus est absolutus Princeps in sua Dioece- Α a 2 si,
195쪽
si Romano Pontifici non sub ordinatus. Respondeo Cyprianum docere tunc Episcopum soli Deci rationem reddere debere, cum votum suum libere in rebus dubijs decladendis exhiberinon autem cum iudicium proseri secundum ea quae ab Ecclesia definita suerunt: tunc enim Epistopi habent iudices Archiepilcopos, Archiepiscopi Primatem Natio. nis, & hic summum Pontificem: nec hunc ordinem in ecclesia ignorauit vel negare potuit Cyprianus: & episcopus si errauerit, utique , iudicem Deum sustinebit: at non eo sensu Deum iudicem habebit, ut si ecclesiam stan- daliget, non positi a Metropolitano, a Concilio, a summo Pontifice corrigi: loquitur ergo de rebus dubijs ac occultis , & de his quae nondum fuerunt ab ecclesia distussa ac sancitia, .
quidquid tunc iudicat episeopus, Deum iudicem habebit, si motivum iudicij sui tunc non
sit veritas,&charitas. Praeterea cum Cyprianus primum suum errorem pro rebaptiZaΠ- dis haereticis aduersus Stephanum Romanum
Pontificem propugnabat, haec dixit, similia
quae tamen iratus protuLt, pacatus dein Ceps sententiam mutauit, & eidem Romano Pontifici obediuit; nec illam opinionem patrUci
196쪽
natus amplius suit, ut Augustinus monet lib. a. , de baptismo contra Donatistas cap s. tomo T. ibi enim Augustinus Cypriani poe ni tenti ain a tuetur,&nu qua abecclesia separatu esse narrat: quod confirmat, quia qui in illo Africano Co-cilio fuerunt tenentes hireticos rebaptiZ,ndos esse,non dicti sunt Cypria ni star,ut Donati stat a Donato, cum Stephanus Papa illud casiavit Concilium : igitur Cyprianus post aliquam
cum Stephano Papa altercationem, sententiam mutauit,&Romano Pontifici obedienti. am ac reuerentiam praestitit.
Secunda obiectio. olim Episcopi Christi Vi- carii dicebantur, & Apostolorum successores, ct Christi Domini legati,eigo a Deo obtinent Episcopatus potestatem independeurer a Romano Pontifice: antecedens probatur eX Ambrosio in I. Cor. II ' ubi ait. Episcosus pers. nam habet Chrisii, Vicarius Domini ι LI ex August: qui in quaest. Vet. ct noui testam ii quaest. vlt. inquit ' Antistitem puriorem caeteris esse oportet:ipsius emim Chrisi habere par nam αιdetur: est enim vicarius eius, vi fNod ca teris hcet, illi non liceat, quia necesse habet quοιide Christivi cem age; e. atres Concilij Meldensis'in Praefat. aiunt. Nos omnes licet indigni,
197쪽
ce stores consilium Dei adnunciamus. &cap. I 8. Nos autem Dei iudicio , Jui ab ilis Vicari, eonstituti juxta miniserium nostrum pro viribus decertare Liudabibus . ex Hieron. epist. sq. Apud nos Aposolorum locu Episcopi tenent. ex Gregor. hom. 29. in evang. Apostolorum profecto nunc in Ecclesia Episcopi locum tenent,sigandi atque soluendi authoritatem 'Icipiunt , qui gradum regiminis sortiuntur. Respondeo verum esse Patres denunciare Episcopos Apostolorum succestares, quod&nos fatemur,eo tamen sensu quem supra enar rauimus: quatenus episcopi ordinem episco
patus babent, quem primo habuerunt Apostoli, non autem quod proprie in potestatis plenitudine illorum sint successeres, ut reipsa patet: nam nullus Episcopus super uniuersam Ecclesiam pote statem habuit: quemadmodum a Domino acceperunt Apostoli, Patres enim qui episcopi fuerunt, δc in obiectione asseruntur, nempe Augustinus,Ambrosius,& consimiles,in proprijs Dioecesibus potestatem exercebant , dc non alibi: igitur Apostolorum pro priε successores dici non debent. Dicuntur autem episcopi, imo & praesbiteri
198쪽
, A P OST OLOR VM is, vicarij Saluatoris, non generales pro uniuersa regenda ecclesia, ut est Petri successor, Romanus Ponti sex : sed in proprio ac particulari
munere eXercendo Cum potestatem eXequantur, quam Saluator noster tenuit, Sepiscopatus ac prae ab iteratus ordinibus connexit: tunc
vicem Christi tenere dicuntur: nam Christus Deus noster Sacerdos fuit Psal. I os.&ad Heb. s. ix episeopus dicitur. I. Petri.cap. 2. hoc ergo
sensu episcopi, Christi Domini Uicarij ac legati denunciantur: at sicut Praesbiter qui in suo munere Christetenet vices , suo tamen episcopo subijcitur: sic omnes Episcopi, etsi in suis Diaecesibus Christi Domini sint particulares vicarij, nihilominus summo Pontifici debent esse subiecti. Quoad potestatis derivationem dico,nullatenus sequi, ex eo quod Episcopus,in suo exequendo munere, vices ac locum Christi suppleat, ideoque suam potestatem a summo Pontifice non suscipiat. nam Gubernator alicuius Vrbis, Regis in eo munere potestatem eXercer, attamen a Prorege, cum Rex abest , ius gubernandi accipit: sic in casa. Ecclesiae Praesules, Christi vices tenent, potestatem tamen a Ro
mano Pontifice accipiunt,qui in Ecclesia pro
199쪽
rex est, ob Saluatoris absentiam,omnem Christi summi Regis distribuens potestatem a Praeterea dicitur episcopatus potestas a Deo prouenire: quatenus ipse Deus talem instituit ordinem : at per suum generalem Vicarium conserendum : δc ab eodem ius pascendi obtinendum , qui ab ipso Deo , uniuersalis consti tutus est Pastor: hac tamen lege, ut particularium ecclesiarum Pastores constituere debeat. sons ergo omnis potestatis in ecclesia militato te est Petrus cum haerede suo Romano Pontificeis
200쪽
An summa Potestas, quam 'per catholicam Eecissam Petrus ordinariam 2 Chricto D mino, ω caeteri Apostob delegatam, acceperunt : ω Romanus Pontifex, miri γ polorum haeres, tribus seculis esecutus est ad Constantinum Romanorum I eratorem , ω deinceps ad alios Principes Laicos stansierit, poss7quam baptismi Sacramento oves facti sum Gram.
IssERENI I mihi de Apostolorum Potestate aduersus philade, phiensem, dc alios haereticos . Vir quidam nobilis librum obtulit, ab Hugone Grotio, &Davide Blo-dello editum: quorum prior Principibus laici sposterior vero Vniuersae plebi Potestatem circa Sacra, seu in regimine ecclesiastico attribuit. Cumque hos duos inter se dissidentes auctores unico tamen libello colligatos inspexerim, ac persegerim,Parabola Redemptoris nostri, quae B b Luc. I