Tractatus directorii horarum canonicarum; et exercitatorii vitae spiritualis (Garcia : de Cisneros)

발행: 1555년

분량: 376페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

In quo conpstit persectio

ine riis carnalitatiS. Certum eu

homo primo languet

'' ori sequendi illud, quod sin ψ ae fiuidi diligit. Deinde ita in totum cor suum de intei hummata apponit, ut nil aliud tari, cogitare queat. Itaque sui ipsius

obtunscitur, omnem deponit Pudorem,&

I est quod cocinere uel abstrahere eum

amata valeat.neque labor, neque eXatio neque periculum,neque mors,ne 'Inaci rum consilium; neque timor dei vel diuinorum iudiciorum. Si dormiat, rem amata somniat, uigilet,nil aliud curat audire,ne Que loqui, adeo ut usum rationis ammar, ct fiat sicut amens aut ebrius siue surabun diis.Nihil est, qd huiusmodi homine a talaamore amouere posset neque quo splesermidaret uel recusaret facere,dum tamen illud posset obtinere, ius amore stu'to cicmundano ita ardet&uulneratur. Obliuiscitu, adhuc omnia bona tam presentis quam futurae vitae.Vnde si quando quisquam de Paradiso quicquam sorte loqUatur, aut de inferno,seu de morte, uidetur ei quoddam

ei Ie somnium aut fabula. Neque adhuc ad modicum temporis huiusmodi spiritualem

εο itationem intra se retinet uel recipitaeo

192쪽

vitae contemPlatiuae. 23quὀd amor carnalis, vel mundanus cini,si me eam inde repellit.

CAP. XXXVIII. QVALIS

debet esse amor dei, quem conten plativus debet habere.

HFcundum praemissum exemplum consi S sideremus parisormiter,qudi amor deic stet in aliquo latus, diratis,ut eum faceret

Penitus mundum contendere, illius oblitii scit sicut mundi amor facit obliuisci dei ει ubi esset adeo ardens tortis sic iadicatus in corde, vi nequiret Sc nesciret spore neque libere aliunde cogitare meque metueret vilipensionem opprobria, seu increpationes despersecutiones, nec adhuc ipsam mortem prae ardore diuini amoris atque omnia quae mundi sunt visa, audita, ct ad memoriam reducta uiderentur ei quoddam somnium Tabula esse propter cliuinum honorem gloriam,ea omnia vili pendens, breuiter mundi iudicio an quam demens cla ebrius aestimaretur e Pea quae mundi sunt,spernit: vilius ea aesti mans quam quae dei paradisi sunt, mun dano absorti amore extimant. Tunc ego dico,ci iste talis esset amor dei persectus Ad

193쪽

Quem toto conatu uerus contem Platauus, conari debet ascendere per suam contem nlatio tinna. Et in tali statu amoris existens. inrito dicendia sedes mortuus mundo,

crucifixus:eo quod nihil eius eum detinere aut cuiueret Deo, dormiret vanitati-hii tui ius seculi; bonis aeternis vigilaret, ad uniuersa quae per homines mundanos fiunt: corporis oculos haberet obtrusos de

sopitos,sed ad sanctorum gaudia patulos Et hoc est quod sanciti Doctores aseuerant taurari per Moysein qui volens cum Deo sermonem habere,ingressus est caliginem per hoc insinuans qui ad diuini amoris persectionem Peruenire u Pit,intrare oportore obliuioncm mundialium roriam, cuius

typum alla caligo gerebata ut scilicet neque Di dea neque intendatraeque afficiatur aseas. Sed qualiter hunc Dei amorem, quale descripsimus,acquirere valeamus,aliqualis ter ostendamus. Iste quippe est finis vitae contemplativae: νquias istum peruenerit amorem,qui huiusmodi est, vertice attigit

montis: Ubi cum tribus discipulis Christusti aias siguratus est. Ille Ioquitur Deo in figura Moysi quando legem accepit: iste talis.rapitur in spiritu vel potius supra spiritum huius conuersatio initalis est,iste talis amo

194쪽

De duobus mois siet; cli solitudinis sci uiuit Mia liciter Helcctabiliter gradi

tur ne aliqua sumi uel caliginis obscuritate Verum ram cstatres proh dolor, quam raris haec gratia conceditur,cla quam mocuta dura quadiu in hoc exilio demoramur.

CAP. XXXIX DE DUO Bvs

modis silentii solitudinis. SEcundum statuum et humanarum conditionum Uarietatem,quisque pol sibi locu eligere secretum,ut ibi in pace silentio quiescat,ueria est tame , principale secretii

debet potius intra alam,qua eritra esse: hoc est, ut aia pellat eminus ab habitaculo sui cordis cm humanam et mundana solicitis dine ,et ocinia anam nOXia cogitatione,

et Aicta que ea impedire possunt: ne quo Edit perueniat. Interdum quippe contingit, Ut quis solus corpore deges, ab hominuco sortio separatus, non propter hoc mino res patiatur phalasa d cogitati des,ac me Iacholiasa quin potius in seipso grauissimciet ualde onerosam tolerat societate que Uidelicet phalasis uarios in eo tumultus Renerat, magna colabulationes,et garrulatione ante sue mctis oculos moinu mo aliud rePrssent2tes. deducctes eu mo ad coquin

195쪽

-: nui; de solitudinis.

nunc clio itates;vt eum insec ' i' eronymus humiliter confitetur:

ues non nisi seris icorpionibus so' hi hali nihilominus cogitario

prouocant animam solitam degen-m ad iram:& faciunt eam cum sente ae

21M 4.Aliquando numerabit Tri

tum,& magnum thesauru asportans faciet

Titio to eo quoque mare suis desi

grais transfretabit: nd nunquam etiam Pertersas terras transcurret costituitur P

terea in magnis dignitatibus . Itaque sanima huiusmodi phantario stultilis uis fit sola saepe impletur. Vnde non ii secreto,& solitudine vere commoratur interius solitaria manere uideatur.Ne

omnino sola esse, quia nuqua nimiri sola quam dii est sola Istaru tam duaru olis

tudinum o sortia multum inter se distant nam deuota antina&contemplatauae non

196쪽

est lola: quia optimam, Proficuam et dele . habilem possidet societatem .s Deum de Sanctos,cum quibus degit per sancta des,deria de deuota cogitationes altera autem id est inutiliter vagabunda habet societa rem valde nociva,et in nullo ei proficum.

CAP. XL. DISPUTAT, QUO D

contemplativa uita primo Pro

ficit sibi ipsi. TRibus motivis sue rationibus inter

alias quidam admirantur, cum quisse tradit contemplationi. Prima, quia con

templativi sibi solum prodesse videntur. Secunda, quia videntur plus velle inuesti gare dc sapere quam oportet, in altum velle volare.Tertia,quia multi seducuntur de in amentiam melancholiam vertun tur. Ad quas tres rationesJ forte rationes dici possunt,respondet Gerson referens Saetos Doctores, qui de hac materia copiose subtiliter de profunde loquuntur. Et pri mo quod aliquis contemplationi intend sibi ipsi proficit multo plus at diuinitis; ampliusq; Deo placet,quam si vitae activae

intenderet:& hoc sufficit. nihil quippe post Deu plusi debeo diligere quam meipsum,

197쪽

liminuam residuu Orius mi b issam vitam Plus acceptare, ' ' ὐά i. fieri acceptior quam modicu'' mefiti: cu forsan volens alium lu*ς' ' Ameritu mei facere,meipsum his,ns Hie intelligenda sunt cum quis tam liber, ut pro tibi to voluntatis suae

ζia ossit, ni vitae vacare,siculo alieri .Et hoc dico propter habentes publicaisncia, ct propter Praelatos alios indignitate

constitutos,quae eos ad intendendum ope

cibus vitae activae obligant. Et simila est de mulieribus maritatis, quarum est pueros suos familiam gubernare et de illis qui

uis parentibus ministrare tenentur.Si igi tur isti pro tu cum curae vel prosectu aliorum studere debent,contemplari uellant, Psi seipsos seducerent:&esset haec quaedam Deu . periculosa tentatio. sv esset eis delectabila semper contemplationi intendere spretis,es postpositis his adque tenentur:

ideo non solum sibiipsis, sed etiam eis

Publicae nocerent. Secu autet est delus,

qui rat1one ossicii,alus ministrare non sunt astricti.

198쪽

CAP. XLI. QVO D CONTEM

plativi aliis etiam multu ni proficiunt.

Consequenter ostendendum est persona contemplatiuas,non solum sibii psis, verum etiam alias non modicum esse proficuas. Primo eo quod aliis praebent exemplum bene vivendi operibus praediscantes Deum super omnia esse amandum,cla cuncta esse vanitatem dc ideo Oiuem Menda. Et haec non est parvipendenda do carina sed tanto praestantior quanto Pe/ra constant de est ione minus esse suspecta quam verba. Rursus contemplativi persuas deuotas orationes aliis omnibus piae

sunt, sex saepe euenit, ut hominibus ne gotiis mundi deditis , quamuis scelera tis,eorum meritis Deus aliquod magnum conserat, scilicet pacem: nihil etiam pos inus fine speciali Dei gratiaci quam citius a deo impetrant veri contemplativi, quam activi. Sunt autem contemplativi irata Hesia sicut oculi in corpore illuminari res, tu dirigentes uniuersa, quae per alia membra fiunt. Et si oculi non laborant scut manus de pedes , non propter lio

manus es pes dicere habet ud oculi,

199쪽

Quod eo plari a muliuesunt Hiis.

I. roficiunt. Talium siquio

' hihatio ad spiritualia ele

sin seculo commorentur,per seipsos scint, oinerunt in Deum ea quae agunt bona, seu in finem ordinare. Veruntamen non esto quod in casu necessitatis,contem Platiscus non habeat suam contemplatione praetermittere, scilicet ad subueniendum auterius necessitati. Qui vero utranque fiumul despersecte vitam tenere posset,iste es set melior: sicut Beatus Gregorius, Sciea tus Bernardus Sc alii Sancti tenuerunt. Et qui diligenter aduerteret quantum anIma, ct spiritualia bona excedunt corpus S ho/Da temporalia, iste pala cognosceret quod ad succurrendum aliora nccessitatibus cor Poralibus, plus proficit tot Ecclesia una alicuius viri contemplativi rario, quam his centum eorum,qui operibus activae vitae sua sponte cnon ex obedientia inten dunt. Et longe plus proficiunt quam si in mundo se occuparent non ad succurrendualiis, sed pro commodis propriis, 'cui te dum ii damnum aliorum. Iraque dico', nouis ad vacandum vitae contemplativae seri instinctu

200쪽

Quddno est superb.vaca. coirp. sinstinctu spiritus sanet senserit inclinar aut moueri, hoc alicuius viri spiritualis consilio agnouerit, non confidens in seip so,eo quod facile posset decipi, recipi cns Angelum Sathanae pro Angelo lucis, iste talis sine vituperio aeriue poterit se dare vitae contemplativae, hoc erit in eo lauda-hile,&non modicat propter hoc recipiet in coelis mercedem: nisi forte per contrariuialis Praelato suo obedire teneretur, seu alio quod publicum officium exercere, aut ali cui in casu urgentis vel extremae necessitatis subuenire. Urgentem dico necessitatem, cum esset verisimile qu6d aliqui possent in corpore vel anima perire, si ipse eis Valena remedium non impenderet.

CAP. XLII. O.STENDIT EXEM

Plo esse superbiam, ut quidam existimant,intendere conleplationi.

Eque dicendum est secundum pra,

fatum Gersonem quantum ad secundam rationem antedieram, quod qui contemplationis fini vacat quem superius eae posui, hoc est ad summe amandum cum e toto corde suo, iste talis nimis alte ten

das,aut praesumptuose agat. quin potius si

SEARCH

MENU NAVIGATION