장음표시 사용
491쪽
tra Ecclesiam aliam fundata & construeta, quomodo etiam oratoria non consecrata dicta fuerunt capellae. Be ld. in thesaur. pract. vo .cab. Cayess. Videtur autem nomen istud Graecis maxime usitatum fuisse, qui Hesychio autore Ecclesiam, templa, sacella vocant
tiq. Id obiter noto, in Synodo Senonensi habita anno Iςi8. prohibitum, ne in eapellis abutitit tuo etiam Episcoporum autoritate Lindatis aliae missae celebrentur, tuam illae quae de fundatione extiterint,ut scit. eo magis frequentarentur missae in Ecclesiis matricibus. T. II. Antequam in honorem sanctorum templa extruet i&dedica ciapoliata fuissent, parochiales tantum E esse S cathedralia templa extiterunt. nulla capella. Primus Hilarius Pontifex circa annum 46s. Basilicas Romae novo & hactenus inusitato genere aedisciorum exoris nare coepit, additis nimirtam sacellis, quae Platina in et ita ejus oratoria vocat, tribus sanctis dedicata Johanni Baptistae, Johanni Evangelistae 3c S.Cruci. Hujusmodi Oratoria seu sacella progressu
temporis Capellae voeari consuexerunt, ideo quod olim in Oratoriis Regum Franciae Cappa S. Martini asservaretur. Hae capellae tempo. xibus posterioribus non ad Basilicas ac majora templa tantum, sed etiam extra urbes, & praesertim in minoribus vicis seu pagis eximi coepeeunt, ab Ecesesia parochiali in urbe longius dissitis, ut incolae diebus dominicis orationis gratia ibi convenire possent, ea tamen conoditione, ut majora festa de solennitates in civitatibus aut parochiiseelebrentur. Sed hae Capellae olim non habebant Sacerdotes, qui
Missas ibi celebrarent &c. Hospinianus lib. I. de templis c. a. p. a.f. seq. Capellae Palatinae dicebantur sacella regis in Palatiis, quae αμα fere in singulis provinciis habebat in quibus sacra divorum spiana, lari.
quae secum deseret a Capellanis curabantur, reconderent, δc asservarent. De his capellis Carolus M. constituit, ne cai ellae in Palatiis vel alibi sine permissu Episcopi Parochiae illius fiant; conquerentibus
videlicet Episcopis. quod honor eorum vilior efficiatur, rege cum Proeetibus 8e ministris Palatinis in illis capellis cultum divitium ee. lebrantibus, nec ad Missarum celebrationem in Ecclesias cathedrales aut parochiales procedentibus. Ea vero erat Capellarum Palatinarum
492쪽
endus, 718) ita ut consuetudine, aut quovis statuto contrario non obstante, ex solius episcopi arbitrio, tam ordinatio ejus, quam depositio, & totius vitae pendeat c c. peno conversatio. Nec id mirum videri debet, cum o mo- -& monachorum disciplina, si nec privile nec legitima praescriptione doceantur eXempta, ad
praerogativa, ut serme temper ab Episcoporum jurisdictone& exacti onibus eximerentur, soli fedi Apostolicae nullo medio subditae: de ideo
C est ρ,. etiam interdictum ab Episcopis in eas promulgari non poterat. Ca- m. pella etiam de eancellaria dicitur, quia in Capella Principis seueratorio archivum. diplomata di regni monumenta olim ut& Iu die asseris vabantur. Capellae Piltmodum dictae quaevis aediculae sacrae quae pro- ' prios suaerdotes non habebant, seu aedes fuerae, quae non erant baptis males. Capella etiam dicitur coetus clericorum. quos vulgo Capellanos vocant, qui Episcopis inserviunt, eorumque adsunt ministerio. n. a M. Dia Fresnius in Gosaris voce Capella. Cum igitur Ecclesiae Mona. c.' eliorum esimi oratoria in usum monachorum extructa, in quibus nai p - si meelebraretur, quaeque adeo inter Ecclesias parochises aut baptismales referti non possent, dicebantur Capellae. T. c..p. A, 7i8 capellani primitus dicti qui Capam seu eapellam S. Mar-
σαιροφοι- tini vel in Regum Palatiis asservabant, vel in praeliis cum eateris Sanctorum reliquiis deferebant. Quae usservandarum sacrarum reli. quiarum cura capellanos inserioris ordinis & eos, qui episicopis adsunt, etiam postea spectavit, qui δc propterea custodes Capellae aut custodes simpliciter appellantur. Itaque id primum & praecipuum Capellanorum Palatinorum munus fuit, quos deinceps in Palatiorum sacellis sacris peragendis ossiciis operam dedisse constat, Clerumque effecisse Palatinum. cui qui praeerat Capallanus κατ' postea Arehieapellanus dictus est. Ministrabant vero in Regum ea pellis
viri dignitate illustres, ut Episcopi 3c Abbates. Et primitus summi isti capellani, qui Palatinis oratoriis ac Sacellis praesecti erant, Abba
493쪽
eum pertineant episcopum, ita cujus sunt territorio cohstituta. η9
dicebantur. Porro ArehiCapellani & summi Cancellarii in Aula Palatina dignitates muneris & officii affinitate conjuneiusniae erant ita ut non in prima duntaxat sed etiam sub tertia Regum Francorum stirpe ArelinCapellani & Arehi-Cancellarii tanquam eodem munere sincti promiscue se subseriberent. Capellani vero dicti scribae, secretarii 3e amanuenses Regii. Ad Archi. Capellanum etiam spectabat regiae mensae benedi filo. Erant porro Capellani Principum seu Laicorum,. qui in domibus suis capellas Episcoporim consensu habebant Sunt etiam Capellani Rediores Ecclesiarum, item Sub-Capellani Presbyteri, quos rectores Ecclesiarum Parochialium vel religiosi sibi aDisciant ad regimen animarum, & quibus potestatem concedunt ab uvendi 8e administiandi sacramenta Eecsesiae R ea quae ad curam persitent animarum committunt. Da Fresnius d. l. voce Caseiunus. Hic ultimus signitieatus est hujus loci. Aptist nos Diaconi etiam selent vulariter dici Capellani, cujus denominationis ratio ex modo dictis facile patet. T. 7ις De exemtionibus monasteriorem jam supra dictum ad Remi , . his. I. tis. U. nota a 7ρ. p. ast. edi astitis Ignot. U7. p. FIS. Onor. a. 8. FII. Ex Laronio Urbani II. verba refert Zieglerus
de Niso . lib. c. a . F. ao. Sta imus , ne in parochialibusnc u , quas tenent , absque Episcoporum consilio presbyeros cosiocent. Sed Piscopiparochia curam cum abbaIum consen. sis Sacerdoti commisiuηι: Ut eiusmodi facerdotes de populi quidem cura Εyssopis raIionem reddam : Abbati vero prarebus temporalibus admonaserium per inmitim debita abjectionem exhibeant. Addit Zieclerus z Inde autem optivia ratione conficitur, non esse exemias paracIas moliasterii, licet ipsum mo--λυπ- -'nasterium, cujus in districtu illae centinentur, exemtum sit. Nonnim eadem est ratio capitis & reliquorum omnium membrorum ;8 U v v v v v 3 u-
494쪽
UT IIS XIIII. Tenodochia, Orphanotrophi 'loca milia episcopisjubunt, qui providere debent, ne illarum res did rentur. I. X Enodochia quoque, ri Orphanotrophia, Bre. photrophia, Nolocomia, Gerontoc ia, aliaque
--- simi- quanquam flari possit,ut & haec certo modo eximantur,& iisdem immuis nitatis privilegiis muniantur tum monasteria ipsa, tum riclesiae illis
subjectae. T. m XXIII. 1dio id dasiderem indivisione Canoestarum In res saera
sanctas & reliciosas,& quantum arcanum Politicum hic lateat, jam supra dixi annor. 17o. Hic novum arcanum Politicum notanis dum. Sepulturas esse religiosas res, & divini juris, etiam ex jure Iustinianeo constat, at hospitalia non sunt loca religiosa in signifieatu juris civilis. Ut tamen & illa possint rebus divini juris accenseri &ita successu temporis sub praetextu, quod res religiosae sint spirituales jurisdictioni Laicorum eximi, dicta fuerunt ejusmodi loca domus teli' osiae.Unde vero ravo denominandi sumta sit, jam non inquiremus eum ipsum religionis vocabulum, per diligentiam Canonistarum multis ii vis seniscatibus oneratum fuerit. De homonymia religiositatis, quanis do de hominibus ea usurpatiar, dictum est adtibrum I. nota
ad F. I. 20 Ista omnia in genere veniunt nomine Hospitalium. Ἀ-lia autem si non sint autoritate saperioris erecta, non haberi debere Pro Diqitiaco by Goc le
495쪽
similia loca, 7ra ad episcoporum, in quorum sunta c. se
eod. tit. pro loeis piis, post alios tenet Antonius Gabrieli C tit. de pia caussa co)κlusa. Verum eum locus pius proprie dicatur ille, in quo pietas & pietatis opera exercentur, dum tamen illa verbo DEt non repugnent, etiam absqtis autoritate superioris pietatem exereeri & hine locum pium dici posse. negandum non est. Dicitur tamen ita hoe casu inprimis a line, qua ratione etiam sacra privata erant apud Ro. manos l. .st . de ris. t. p. S. r. adL. D sec. quae tamen proprie sacra illis non erant, quat. sacra tantum ea vere dicebantur, quae publice talia erant g/y de R D. propter formam dedicandi aut personas dedicantium. Qua ratione etiam hodie, ut privilegia locorum piorum obtineantur, publica quadam sesennitate opus et . id non nego, etiam in piis causis locum hanere leges publicas, adeo ut si in testamento inter liberos absque testibus sola Patris scriptura consecto, legatum inveniatur ad pias eausas, legatum istud non valeat. CarpZ.tib. si res. IS. Z. 7 ia) Cum causarum piarum & Ioeorum piorum mentio satiante omnia videndum, quo' sque se extendat cauta piae appellatio. Et respondet B. Strych.-Γrunnem. p. IV. Hic non in quae Ecclesia relinquuntur,sed resqua omnia, ad quae relinquenda singulari Gare commotusfuit testator, referenda erum. Exempti causa, quaescholis, Omnasiis, Academiis, quae Nosecomiis O Omphanotrophiis, quae adstaria, ad dotem, ad alimenta, ad redemtionem captivorum, ad refectionempontium O viarum. S in genere ad publicam salut promovendam relinquuntur, de quibus omnibus O singulis viae Musi'. de Testam. P. . c. II. tot. Traquest. de Privit. piae causs in Praefat. tot. Unde vero locus pius nomine istur, respondi. t Zieglerus de Episcopis I s. s. cap. aa. g. r. id seri vel a pietate fiandatorum, vel eorum, qui in iis ministrant. Porro quid si vera pietas ct quomodo a pietate fucata disserat, ostensum in cap. r. dissertationis de verρ rietate juridica. Scilicet veram pietatem
496쪽
dioecesi, solicitudinem pertinent, 723 per eosdemque ad eas utilitates, quibus constituta sunt, ordinanda ac dirigenda erunt: nec postquam huiusmodi loca ad hospitalitatis usum, b d pauperum provisionem, Pontificis
consistere in amore rationali sive in officiis humanitatis ex amore pro
fluentibus. Quod abusum illius vocis attinet, de eo ita docetur ibid. ntum ad Constitutiones Imperatorum Christianorum in Codicem reia ς στtinet, non quidem negasis , vocem Piet tis alipuando eodemsensu accipi, quem vegeres FCri ei auribuerunt. Qemadmodum autem, upra os, imus, a Iemfloribuου Constantim A f. verum cubum divinum in meram sversitionem
conversu uisse et ita quoque Pietati no significatissuperaddiata ediper eam omne id, quia a persitionem faciebat, denotatum es. Clamant id infinita Leges Codicis, ex quibus specimis loco in praesenti asiegasses iciat L. 42. C. de Epist.& Clericis, qua est Iustiniani, ubi Pietati ad ribisur.s quis pro salute animae suae, ut eidem consulat, illamque, sal, ani faciat, Melesus aliquid largitur. Stabilita es hee Pietatis signisscatioperbus Canonicum, eaque ipsa tanto ciero in papatu divitias peperiti quibus ad eia te gaudet, ipsis quo Principibus formadibilis haud raro existi . Unis forsan phrasis , pia fraus, originem duxit, cuiuι sinsis hic est, quod Cl ro quocunque modo per fas edi ne in sabialiquid arrogare liceat. Ia quoque exinde doctrina de piis causis eorumque Zrivilegiise juribus. quae a n is Profestantibus improvide admodum is G --torios suos illata es, quod ipsum in aliis etiam materiis
factum. Cum vero praetexta & fucata pietas revera sit impietas, hine dictum ilia. I. ut . quod materia de impietate piarum causarum peculiarem discursum requirat. Egit de ea D. Rechenberg. in disserratione inaugurali intueberga habita. Mon) De hac Episcoporum cura egit Zieglerus de Episcopis lib. I. cap. aa. integro. Confer eti in cap. V. T.
497쪽
cis ordinatione deputata fuerint, ad profanos usus 7a
conq ra I. Ne quidem si negotium superstitionem admixtambuerit. Tunc enim tollendus potius est abusus, ct in pium usumμυε ει eonvertendus, nec superstitio cum sacrilegio permutanda arg. l.
II. Ex isto fundamento impedita fuit a Pontificiis non solum sed & a Dd. Evangelicis seculariatio bonorum Ecclesiasticorum, is endis. quam quidem peculiaribus dissertationibus defendere volueruntora manna Rhetius 3e Mauritius, sed ita tamen secerunt, ut multa dubia manserint. Quare tentavi desectus illos supplere in disertatione de natura bonorum secularisatorum, sequenti methodo: Ad areana Po-' 'litiea sacerdotum Ethnicorum pertinet hypothesis de rebus nullius divini iuris : Hoe arcanum in augmenta sua convertit Clerus Pontificiis . a. qui supra nora Id. jam sunt descriptio In specie vero hoe - doctrinae caput Francis post eorum conversionem ad Christianismum diligenter est inculcatum tanquam plane salutare, quod, qui det Ecelesiae & donet, per has donationes salvus fiat, contra , qui alienet bona Ecclesiae , aut in usus profanos convert it, inferni poenas evadere non possit, imo si vel minimam partem , etiam in neiseessitate publica repetiissent a Ciero , hio per mendileia classimisma persuadebat populo , ipsos principes ad aeternos cruciatus ob hanc solam causam esse damnatos. s . 4 Cur vero haec arca. na a primis reformatoribus & eorum successoribus non fuerint detecta, variae causae sunt. Partim quod agnitio veritatis habet suos gradus& moras; partim, quod secularisationes saepius imprudenter fierent ; partim neglectus & ignorantia genuinae doctrinae moralis 3e
Politices. j. s. Tempore pacis Oinabrugosis Pontificii quascunis
498쪽
LIB. II. TIT. XXIII. que rationes conquirebant oppugnandi secularisationem bonorum Ecclesiasticorum; non omnes tamen; imo& protestantes scriptis adversariorum se opposuerunt. S. I. Et quamvis ab utraque seculari sationem defendentium parte rationes proserreutur dictamini rectae rationis subinde parum convenientes, protest tes tamen non.
Nunquam hic gravius impegerunt, quam saniores illi ex Pontificiis. I. Io Quare nec aliter fieri potuit, quam ut post instrumentum mcis antiquus error arcani ripistici de prohibita secularisatione honorum Ecclesiasticorum ut axioma aeternae veritatis fuerit juvenibus in Ae demiis inculcatus de in scriptis unanimiter defensus , excepto solo Conringio , qui sapere incepit positis tribus hypothesibus de inde deductis novem conclusionibus. II poth. t. Bona DEO dicata re. apse non sunt nullius , sed in privata sunt possessione non minus atque profana quaevis bona. Η . a. Bona sacra alia sunt vero Deo, alia falso numini eonsecrata. Illa vel in vere sacrum, vel in superstu 'tiosum usum sunt dicata. Horum priora vel adhuc durant, vel pridem aliis usibus adhiberi consueverum. Sunt etiam priora vel ad cultum divinum plane necessaria, et utilia saltem ad bene esse, vel commoda duntaxat ad elegantiam aliquam & splendorem, vel plane superflua. inpoth. s. omn s mutatio prioris usus fieri potest aut in aeque
bonum, aut in aeque malum, aut in meliorem, aut in pejorem. Conclus. r. Non est fis bona siaera qualiacunque etiam fuerint, in malos uosus Vertere. Cones. a. Bona, quae salso numini aut superstitioso culini etiam veri numinis sunt dicata, licet in profanos usus vertere,
modo illi non sint mali. Cones R. Rona talia si nequeant verti vel in profanos haud malos usus, debent plane tolli e medio. Conec MBona quae pridem fitere versa contra consecrantium sententiam inaeon sacros usus, illa licet aut in aeque bonos, aut in non deteriores usus profanos commutare. Cones. s. Bona sacra sui eis na debent verti in usus protinos civiles bonos. Conet C Bona sacra, quae tantum scint utilia, aut faciunt nonnisi ad elegantiam, pcissent & ilebeat verti in usus. quamvis profanos meliores, quales sunt, quos exigit si ve totius Reipublicae sive multorum hominum necessitas Concl. 7. B na plane necessaria sacro usui nefas eis profanare. Conec J. Ne utilia quidem, aut ad elegauitam facientia, licet profanare , nisi majorei exiis
499쪽
converti eoterunt: cum ea, quae ad certum usum largitione fidelium sunt destinata, ad aliunt, 7as salva sedis
existente necessitate. Conta. ρ. Intra hosce limites, si contineat seseis, in cujus domnio sive eminente . sive magis proprio, continentur bona sacra, non peccat, neque hacterius profanatio bonorum sacro sum quicquam habet vitii, imo interdum omnino est instituenda. s. q. His meditationibus Conrineti addidi obseruationes ιequentes. I. Totam hanc controversiam de potestate magistratus polliici circa secularisationem honorum ecclesiasticorum, non desiliendam esse ex jure Iustinianeo vel Canonico, sed ex sila jure Naturae & Gentium. Il. Ne quidem intuitu Imperii Romani momentum facere hoc loco recessus Imperii, insit umetuum pacis Osriabriagense praecedeutes. HI. Intuitu juris naturae & gentium non confundendas esse regulas justitiae cum regulis decori, aut stilo Illustris Cocceii praecepta virtutum & justitiae, vel juxta eomauinem loquendi modum forum internum & exteris num. *.io. His observationibus Conringit & nostris secularisatio bonorum felicius defendi poteris, quam .distinetionibus aliorum I inter alienationem licitam & illicitam sed propter necessitatem excu-
sandam; et) inter religionem veram taliam, 3 interjus Gentium d usum gentium. I. I . Tum respondetur U rationes dissentienistium, i quod prohibita alienatio bonorum Ecclesae sit juris diuini immittabilis p eam negando. I. ra. ast inod seculari satio repuisenet intentioni testatorum, at juris naturalis ut testatorum voluntas observetur; Partim neg ndo, testamenti sectionem esse juris naturae, partim negando, heredes obligari adservandas testatorum voluntates implas aut stultas, partim negando, quod princeps obligetur ex voluntate ultima subditorum: I. 13. Ubi obiter notatur, quid juris si circa execrationes testatorum. 3. ι .) 3 Quod bona Ecclesiasti.
ca sint res nullius 3c spirituales. negando assertum ex variis ration is
bus. f. V. Singula haec in d. dissertatione latius sunt exposita. T. is Susticit tamen interdum reductive & mediate usum ii. G- Mialin destinatum intendi. E. e. si aliquis ad luminaria legaverit centum.
500쪽
apostolicae authoritate, 726) converti non valeant. Ordinarii loca pia S religiosa possunt reformare au thoinate apostolica, opussa reformatione. g. 2. Quinimo, e) si talium locorum Rectores prim, reic exempti sint, si tamen illorum cura postposita, bona& iura ipsorum ab usurpatorum manibus vendicare negligant, aut quoquo modo res illorum collabi sinant, poterunt ordinarii ar aut horitate apostolica sibi ex
bureretur, quinquaginta illa, utcunq; determinate ad luminaria legata puerint, in redemptionem Ecessitae tuto erogari potemni, quia sc. Ecclesia tombustii aut diruta, nee luminarium in ea amplius usus esset, vid.-Ant. de Dominis L '. de Rep. Tret f. c. fin Iai. Panormit .
R Covarruv. me. nos quidem x de resam. Tiroquell. de privi piae caus striv. n. Z. M vinis ἄν--Si igitur Papa dispensare potest ex hypothesi Ponti-δ me sciurum, inde novum accedit areumentima ex hypothesi P testantium, quod Princeps ex justa causa possit ad alios usus coaxet ei.
i Σ Id est Esescopi illius dioeceseos. Atque id ex utilitate viae.
r, iis .. -x ine piae, ut inspectorem habeat Episcopum aut Supetintendemtem, ut tamen id sat autoritate Episcopi Romani, in nostris E est, non attenditur. Poterit igitur quisque Princeps in suo territorio comis mittere istud negotium, cuicunque libuerit, quemadmodum etiam Erca Scholas in nostris hiscem timiis ita constitvnim est, ut Superis intendens Mon in eos tantum paedagogos, qui trivialibus icholis praeficiuntur, sed alios etiam quosvis praeceptores, 'ui privatim educandis instituendisque pueris Uperam imirendunt, inspinisonem habeat.