장음표시 사용
411쪽
que potentiae satietustoni, qualita est; beatitudo enim importat essentialiter latietatem,& quiete, ut dictum est infus . arni aliter si eapacitas alicuius potentiae non latiaretur,& qii iesceret, habes illam potentiam non esset plene, de persei te beatus; posset enim amplius beari per satietatem illius potentiae; sed videns essentiam sine personis, vel unam personam sine alia non haberet capacitatem suarum potentiarum perfoste, & plen Elatiatam; quia capacitas intellectus posset extendi etiam ad videndas alias personas Sc cffacitas voluntatis ad illas amandas, ergo non esset perfecte beatus.Tum quia personae Diuinae pertinet ad obiectum primarium specificativum visionis beatae , & amoris beatifici, tanquam aliquid inadaequatum,& veluti partiate; ut dictum est D. r.
de D. a.de Scient.Dei q. I .arix, ct de volunt. q. 3 inrtita ergo non videns omnes personas Diuinas non ent persecte, δι adaequale beatus; sicut enim nesciens omnia obiecta partialia Philosophiae v. g.pertinentia ad obieetum primarium, non esset perfecte philosophus, ita a
is obiectiones solutae sunt in in eis
eis. ubis, attamen maioris commoditatis causata,
aliquas principaliores bic asseremus.16 Obijc. r. Pater in illo signo priori, antequam generet Filium,est perfectὰ beatus; quia nullam perfectionem recipit a Filio; implicatenim Patrem aliquid recipere a Filio; sed in illo priori videt essentiam, non Filium,aut Spiritu S; quia Filius,&Spiritus S. non sunt; ergo videns essentiam sine ps sonis esset persecte beatus. a. Pater etiam praecisis Filio ideo est persectus simpliciter; quia habet in se naturam Diuinam,quae
continet eminenter etiam ipsam filiationem, &spirationem passiuam; ergo eadem ratione est pei sectu beatus. Resp. ad I .neg. lapp. ma nullum enim datur signum rationis prius, in quo sit Pater; & non sit
uis non recipiat efficienter a Filio aliquam perfectionem,tanquam a producente; attamen persiacitur eius intellectus per cognitionem Filii, &Spiritus S. obiective concurrentium ad specificandam illam cognitionem elicitam acti vh ab ipso Patre, non a Filio, aut a Spiritu S; & sie dicititur de amore, qui est perfectio voluntatis Patris,& qui specificatur ab omni bonitate,cum sit infinitus simpliciteri& ideo etiam a bonitate relativa Filij; & Spiritus S obieetiud, non effectiuh c
currente ad producendum amorem Patris. Prit rea ne g. mi, nam tres Diuinae personae pro quocunque signo, ctiam rationis sunt simul; ut dicitur in Symb.D. Athan Nihil maius,aut minui; nihil prius, aut poserius; unde sicuti non est admi tenda in Patre maioritas, aut realis,aut rationis,& in Filio minoritas; ita dicendum de prioritate,& posterioritate; aeque enim excluduntur In Symb. Au a. mg.ant; nam Pater praeciso Filio,&
Spiritu S. esset sine sapientia,& sine charitate; FLlius eni in est Sapientia Patr:s,3e Spiritus sanctus est charitas utriusque; ut docet Apostri ct ex illo BeatissP.lib. 6.de Trin.c. 81, sed sapientia,& chbitiistas sunt duae maximae,& principales perfectiones naturae intellectualis; quia sunt actus intellectus,& voluntatis, quae fiant potentiae, in quibus subiectantur aliae virtutes; ergo Pater praeciso Frulio, & Spiritu S. non esset persectus simpliciter. Praeterea falsum est essentiam continere eminenister filiationem, & spirationem passiuam; quia i lud continetur eminenter, non formaliter, idest secundum suam formam, quod in conceptu soris mali importat impersectionem, ut creatura;filiatio autem, & spiratio passiua nullam important formaliter imperfectionem, aliter Filius,& Spiritus S. formaliter essent impersecti; sicuti est imperfecta creatura in se ipsa, idest in sua forma , iideo filiatio, & spiratio passiua non continentur eminenter in Diuina essentia.
tificat etiam non visa aliqua perfectione sibi intrinseca ; ergo qua nuis relationes Diumet dicant
persectione ; attamen natura Diuina potest beatificare etiam illis non visis. Prob. ant. Continentia activa creaturarum possibilium in particulari veluti indiuidualiter sumpta est perfectio intri seca naturae Diuinae; sicut continentia veluti specifica omnium possibilium in communi est persectio simpliciter simplex; ut diamus tom. r. q. de Emin. an. n. sed continentia activa alicuius paristicularis velut indiuidualiter sumpta non videtur ; aliter viderentur omnes creaturae possibi Iesin particulari; quod negauimus de Inui . q. s. an. I; sicuti enim nequit videri continentia acti-ua omnium possibilium in communi,quin vide tur omnia possibilia sub aliqua ratione commuis ni,& consula; ita nequit videri continentia activa possibilium in particulari,quin videantur ipsa possibilia in particulari, & distincte; ergo natura Diuina perfectE beatificat etiam non visa aliqua persectione sibi intrinseca. Resp. dist. ant. Non viis aliqua persectione simpliciter simplici,neg; persectio enim simplicia ter simplex pertinet ad obiectum primariu beatitudinis; non visa perfectione simplici, quae pertinet ad obiectum secundarium, conc. Ad prob.
dist. ma. eodem modo. Continentia activa alicuisius possibilis particularis, prout di stinguitur a
continentia activa alterius particularis, est perfectio simpliciter simplex, neg; sic enim non es in Deo formaliter; quia in Deo est, ut identificata sermalissime cum alia continentia activa, quia integrant unum attributum;& ideo si non est i Deo formaliter, non est persectio simplicitet simplex, neque attributu se sola; aliter tot citcnt attributa, & perfectiones simpliciter simplices, quot sunt creaturae, quod in falsum a nam vel beati non viderent omnia, quae sunt formaliter in Deo; vel eorum visio esset infinita; utrunquo
412쪽
autem falsum est. Continentia activa aIicuius particularis, prout identificata cum alia continetia activa alterius particularis, est persectio simpliciter simplex,conc; & hoc modo videtur;& sicuti videtur per modum unius perfectionis simpliciter simplicis ; ita lassicit, quod creaturae videantur per modum unius entis creabilis , non
per modum plurium inter se distinctorum. Continetia igitur activa alicuius possibilis est in Deo
formaliter simul sumpta cum omni alia continutia; sic enim integrat unam continetiam sormale specificam. Sicut ad hoc, ut quis videat potentia generativa esse tu homine, non est necesse,quod videat potentias activas generativas veluti partiales, inadaequatas,& indiuiduales corresponderes pluribus indiuiduis humanis, quae possunt generari ab illa potentia generativa; sed suificit, quod videat unam potentiam specifice respicietem plura per modum unius specificatiui formalis; ita a pari. 18 Obijc. 3. obiectum beatificans est omne bonum; sed essentia sine personis est omne honum ; crgo essentia sine personis est obiectum
beatificans. Prob. ma. Omne verum totaliter ex
plet capacitatem intellectus, & est obiectu adaequatum illius; ergo omne bonum explet capaciatatem voluntatis, &est obiectum adaequatum
illius; & ideo est obiectum beatificans, de cuius
ratione est explere capacitatem, & appetitum voluntatis. Prob.mi. Essentia Diuina sine personis est omne esse,quia est esse omnium creaturarum ; ergo est omne bonum, quod sequitur ad
omne esse. 2.Voluntas creata persecte repletur,& satiatur per bonitatem infinitam; infinitum enim persecte replet finitum; sed essentia Diuina sine personis est infinita;ergo essentia Diuinasne personis perfecte satiat volutatem creatam . Resp.ad I. dist. m. Est omne bonum absolutum,&relatiuum,conc; nam obiectum beatificum est omne bonum, ut est in se; in se autem , est bonum absolutum,& relativum; est omne bonum absolutum tantum, neg. Ad prob.dist.eodem O. Omne verum absolutum,& relatiuum est obiectum totaliter explens capacitatem intellectus,conc; omne verum absolutum tantum, neg; nam intellectus cognoscens omne verum abso
Iutum potest etiam cognoscere verum relativii; di ideo non est perfecte expletus per verum absolutum tantiim; ideo a pari de voluntate. Uel dicitur,qubd quanuis admittatur relationes non dicere persectionem distinctam a perfectione es.sentiae; attamen falsum est, qudd relationes essentialiter non inuoluant perrectionem essentiae, sicuti inuoluunt eius entitatem; non enim habent aliud esse,quam esse essentiae,ut docet Fud.DoLI; ergo si voluntas non satiatur, nisi per omne bonum, optime Icquitur, quod satiatur etiam per ipsas relationes, quae important bonitatem esse-tiae, non quidem abstitute; sed relative sumptae. Ad a. dist. in a. Voluntas satiatur per bonitatem Mag Irideris. Nic avari. Tom.S.
Infinitam absolute,& relatiuΘ sumptam,con abis stilute tantum,neg;cum enim fruitur bonitate infinita absoluta,adhuc remanet capacitas ad fruu-du bonitate relativa; sicut diximus de intellectu.is obiic. . Relationes non iant de conceptu formali obiecti primarij ipsius beatitudinis; ergo sine visione illorum potest haberi beatitudo. Prob.ant. I. Relationes in esse entis non sunt
de conceptu formali constitutivo essentiae Diuinae; ergo neque in esse obiecti, seu in esse intelligibili; nam esse intelligibile sequitur ad esse entis. r. Illud est obiectum primarium,quod attingitur ratione sui,& cst ratio attingendi ceteraia , sed sola essentia intelligitur ratione sui, de est ra. tio intelligendi relationes;ergo relationes non
sunt de conceptu formali obiecti primath ipsius
beatitudinis. 3. Obiectum primarium beatitudinis est Diuina essentia, ut habet rationem ultimi finis; quia ratio ultimi finis habetio aliter satiare,& quietare appetitum; sed relationes nona pertinent formaliter ad rationem ultimi finis; qnia non pertinet se aliter ad rationem primi principij creaturarum; aliter ex creaturis possct cognosci Trinitas perlanarum; ergo relationes non pertinent formaliter ad obiectum primariubeatitudinis. q. Si per impossibile non essent relationes , tunc Deus, ut unus; esset lassiciens ad nos beatificandum, quia adhuc Deus esset thmmum bonum, & posset possideri, prout est in sis ipso; ergo reIationes non sunt de conceptu primario beatitudinis . Resp. neg.ant. Ad I. prob. dist. ant. Relati nes in esse entis non sunt de constitutivo sermali physico essentiae Diuinae, neg: metaphysico, conc. Cum autem obiectsi beatitudinis sit Deus,
ut est in se iplb; & Deus,ut est in se ipso, physed
accipiatur; nam Deus metaphysicὰ acceptus est De iis,ut concipitur a nobis, ideo relationes pertinent ad obiectum primariu beatitudinis . Tum quia constitutivum metaplaysicum est obiectum praeci siue,abstractive,& in adaequato acceptum ιοῦ obiectum autem beatitudinis non est Diuina eL
sentia praeci siue, abstractive, & in adaequa te conia cepta, sed quiditatiue, in se ipsa, adaequale; Diuina autem cssentia quiditatiue,adaequate,& prout est in se ipsa, includit etia relationes; quae propinterea pertinent ad obiectum primarium beatitudinis. Ad a.dicitur, quod si arg. veseret, concluderet solum constitutivum ultimum inadaequa te sumptum esse obiectum primarium beatitudinis; quia solum constitutivum ultimum attingitur ratione sui,& est ratio attingendi cetera; & ideo attributa non pertinerent ad obiectum primariubeatitudinis;& clim ratio summi boni, & summi
veri sint attributa, ut diximus D. I; ideo neque
ratio summi boni, & summi veri pertinercnt ad obiectum primarium beatitudinis; quod est manifesth falsum; beatitudo enim serinalis, clim sit
actus intellectus,vel voluntatis,ut i s habet pio obiecto forinali summum verum, vel summi in
413쪽
bonum.Ad obiecti im primatiunt beatitridinis est Diuina essentia, ut liabet rationem vi timi suis, prout est in se ipsa adaequate, concised in hoc sensu neg. mi; prout a nobis si imitur inadaeqiratὸ,ncgi& in hoc sensit cone. mi; ad cuius prob.dicitur rclationes pertinere ad rationerrimi principis effectivi creaturarum,quia Pater producit creaturas per Filium, ut habetur Io. I;& se diffundit ad extra per Spiritum S; & ideo
omnes tres Personae vere operantur ad extra; vehabetur Gen. I. Faciamus hominem operatur tamen simul;dicitur enim Io. s. Pater usque modo operaIur,ct ego operoni & ideo opera Trinit, iis dicuntur indivisa.Cum autem in statur Personas Diuinas operari ad extra, ut sunt unum ita
essentia;dicitur illam particulam, υt,reduplicare principium formale quo proximum agendi esta Diuinam essentiam; quae, prout in tribus personis,est principium agendi; ipsas autem personas esse principium quολοι in hoc distinguitur aerioacsextra ab actione ad intra, quod essentia solii , prout est in Patre, est principium formale quo generationis Filii; & sollina prout est in Patre ,& Filio,est principium quo spirationisSpiritus S; at vero prout ca in tribus per Ionis, est principiusormale quo produetionis creaturarum; & ideo omnes tres pcrs me sunt principium quia productivum creaturarum ἱ non autem omnes sunt
principium quod generationis Filij,& spirationis
Spiritus s; aliter Pilius generaret seipsum; Ze Spiritus S. se ipsum spiraret; & ratio est; qui
principium quod sornialiter costituitur per primcipium forinsequo, quod est veluti forma consituens principium μέ unde clim Diuina es.sentia,ut exissens in tribus personis,sit principiuformale quo productionis creaturarum, non autem omnium personarum Diuina ruin . ideo omnes tres personae Diuinae sunt principium quod
creaturarum, non autem omnium personarum
Diuinarum.Nec ex laoc sequitur posse per creaturas cognosci Trinitatem Itersonarum;quia per effectus inadaequatos,& anilogicos,ut sunt creaturae , non cognoscillir causa, nisi quoad an est ,
non autem qu oad quid es; & ideo cognoscitur solum Deum existere;an autem Deitas existat in tribus, nequit cognosci, quia non potest cognosci,quomodo existat. Ad 4.vel negant; quia tuc Deus non elset summu in bonum relatiu sed ta- tum absoluto. Vel dist. Esset sifficiens ad nos beatificandum ea beatitudine,qua de facto nunc beatificamur,neg alia beatitudin transeat.Sicut enim esset sufficiens ad nos creandum, sed noria eo modo,quo nuc nos creat;scilicet per Filium; dicitur enim Io. I. xia per ipsumfactasuntnita a pari. aci Istae omnes obiectiones, &plures aliae videantur set utar to. I. de Vis beata ;-tom.2 e Scient; Let is
DIscussis ijs, quae spectant ad obiectum formale beatitudinis, sequitur inquirendunt de actiabus, quibus formaliter beatis eamur ; &quibus tendimus, consequimur, & possidemuti obiectum nos beatificans . Istos autem actus, vel istum actum vocamus beatitudinem latilialem .
An nostra beatitudo formalis consistas in aliquo
increato Θ1 o Tatitudinem obiectivam esse Deum I in ratione summi boni, seu ultimi finis,lam ostensum est insup.q;δc f. magis declarabitur , chm defruisione agemus. Crcaturat autem tendere in bonum, aut finem per actum voluntatis manisellum cst; quia actus est id, quo potentia coniungitur cum suo obiecto; & ideo chira bonum,aut finis sit obiectum voluntatis,c5- sequenter insertur creaturam solum peractunia voluntatis coniungi cum Deo in ratione summi boni, aut ultimi finis. Q ia tamen voluntas de se est potentia caeca, & ideo nequit tendere in aliquod obiectum bonum, nisi eius bonitas ossedatur ab intellectu,qui est potentia videns; ideo ad hoc,ut voluntas coniungatur cum Deo in ratione summi boni, aut ultimi finis; necesse est , qtrod intellectus coniungatur prius cum Deo iaratione summi veri. Ex quo deducimus nostram beatituditiem formalem non posse esse, nisi actus intellectus,& voluntatis; an autem ambo formaliter importentur ex aequo; an vero unum prae suppositiite, aut materialiter, aliud vero forma
liter, & per se, . videbimus. Quaerimus igitur in praesenti arti an Deus possit pei suum intelligere, & velle Diuiniim inereatum immedia te, & per se facere, ut noster intellectus intelligat, & voluntas amet Deum in ratione summi veri ,& summi boni clare visi; quod idem est', ac, an Deus possit supplere nostros actus imma nentes, quibus consequimur aeternam beatitudinem a Prima sententia fuit nostram beatitudia nem formalem non solum de possibili, sed de , Disto esse aliquod increatum; imo impossibilo esse, quod per visionem creatam videatur Deus in ratione summi veri, & per amorem creatum diligatur in ratione summi boni clare visi. Hanc sententiam defenderunt publice aliqui Theologi
bus etiamfui temporis. Eam lacuti sunt Ripa,c mgο de S. Vi I. to. 3. de Sapientia anima Christfι37; pro quo videri potest etia CaisI.3φ-ara. I.
414쪽
q.9. Noster autem Issit. de Beat. q. tinnis. S. 3. conatur eam liberare a censuris, quibus ab
Auctoribus passiin notatur; & arguendi grati nititur soluere omnes contradictiones de possibili asserens, quod eius impossibilitas nequit cuidenter ostendi , & conuinci ; quan uis eam de
s Nostra sententia docet nostram beatitudinem Drmalem nec de facto , nec de possibili posse esse aliquid increatum. Ita Fund. Doct.
Not; quod in creaturis sex reperiuntur sscilicet essentia, esse, proprietates , seu virtutes
vitales, ta .ibitus, species,&actus, seu operatio. Ex
his aut e non potest Deus supplere essentia; quia clim essentia sit sermalissime ipsa res adeo nequit facere, quod res sit sine sua cssentia,quia nequie facere,qiiod res sit sine se ipsa. Neq; potest surplere virtutes, seu proprietates , & habitus , qui sunt principia actuum vitalium ; idest facere albquem actit in proprium alicuius virtutis sine ipsa virtute ; quia in lioc distinguitur agens naturalea violento; quod naturale agit per virtutem sibi intrinlece inhaerentem; violentum autem agit per virtutem extrinsech existentem in alio; si autem Deus faceret,quod creatura ageret sine vi tute,efficeret, quod ageret violente, & sic non ageret vitaliter; quia agere vitaliter est se move
re ab intrinseco per principium sibi inhaerens iquod autem agit violente, mouetur tantum ab extrinseco per virtutem in alio existentem. Vid. to .rtae Inui .q. z.or . 2. Neque potest suppi
re actus vitales; quia isti essentialiter oriuntur a principijs intrinsece assicientibus essentiam creaturae;vt patebit. Remanet ergo soluin, quod possit supplere esses propter quod in Incarnatione Nerbum Diuinum per propriam existentianti, ubstentat naturam creatam;& ratio est; quia eL se accidit essentiae creatae;& dependet a Deo in senere causae efficientis; & ita dependet a crea-xi .midquid autem essest Deus cum causissecundis in genere causae e eientis,potes e cerese isto; at vero ossentia, virtutes, & proprietates essentialiter conueniunt cieaturae, essentia quidem
in primo modo dicendi per se; proprietates autem in secundo modo; habitus vero ita se habet, ut ab illis essentialiter dependeat actus vitalis; di ideo nequit facere actum sine habitu; nequeo per suum actum Diu inli facere, quod agat creatura; quia nequit efiicere suum actum Diuinum
dependere efficienter a creatura; neque recipi formaliter in creatura,eique inhaerere. Hocsupp.
tituditurm formalem consistere in aliquo actu
Diuino increato. Prob. I.ex 6.Θn .act. ynvbi ex verbis Leonis
Papa habetur impo iis esse operatiouem incre
tam naturae errata conuenire posse; & ex verbis
Agathonis in epist. Θnori quae resertur pariter te eadem 6. SIn. a I. ;Nonposse in chriclo unam esse operationem virique naturae. quia imp bile espropriam operationem uni fieri operationem alisterius. Deinde. Nec enim potuit Angelica natura Diuinam habere volumiem et ut humanam,neque humana natura voluntatem Dei,vel Ang li. De
hac duplici voluntate Christi Domini loquens Beati .in b. 3a .au:Quantum enim Deus distat
ab homine,tantum voluntas Dei ἀ υMuntate homia
nis.Et paulo post: Patersinquit eripotes, tram
sat a me calix se. Hae humana voluntas erat proprium aliquid , ct tanquam priuatum volens.
Ex qnibus sic. Implicat, quod intellectus, & voluntas creata operentur per actus increatos intellectus,& voluntatis Diuinae; sed nostra beatitudo formalis consistit in actibus iii tellectus, &voluntatis ergo implicat, quod nostra beatitudo formalis cosiliat in adi: bus increatis intellectus,& voluntatis Diuinae. Prob.ma. Ita se habet esse-tia Dei ad essentiam hominis sicut actus intellectus, & voluntatis Dei ad actus intellectus , &voluntatis hominis; eodem enim modo distinis guttur essetia Dei ab essetia hominis; sicut actus intellectus,& voluntatis Dei ab actibus intellectus,& voluntatis hominis, qui pariter importat suam essentiam, & quid itatem,quanuis accide isem ; tum quia sicut essentia laci cit specificativum,& constitutivum ipsi iis, & comparatur adessentia hominis, tanqua ad specificatiuia,& constitutiuu hominis; quaelibet enim res constituitur in tali specie per suam essentiam; ita actus intellectus, de voluntatis Dei sunt constitutivi,& specificatiui intellectiis,& voluntatis Diuinae, Jc c parantur ad actus iii tellect is, de voluntatis ii minis, tanquam ad specifi aliua, & constituitu intellectus,& voluntatis hi una nae; sed implicat, quod homo sit homo per essentiam Dei sine humanitate,quae est essentia hominis; aliter clinores sit serinalissime sua essentia, si homo constitueretur in esse hominis per essentiam Dei, homo esset sermalissime Deus; sicut si canis constia tueretur formaliter per c sientiam hominis , canis esset rinalissime homo;ergo implicat,quod intellectus, & voluntas hominis operentur peractus increatos intellectus,& voluntatis Diuinae. Mi. patet ex dicti sinam nostra beatitudo formalis consistit in co,quo tendimus,& consequimur Deum,tanquam summum bonum,& vltimum finem; sed solum peractus intellectus,& voluntatis tendimus,& consequimur Deum, tanquar summum bonum,& vltimum finem; ergo nostrabeatitudo formalis consistit in actibus intellectus,& voluntatis.
cificantem aliquam re, siue illa forma sit substantialis,sive accidentalis, substat talis quidem; quia posset facere hominem sinc anima rationali, quod est absurdum; accidentalis vero; quia pos-
415쪽
set facere album sine albedine ; a qua essentialia
tei constituitur album ; qualiuiscnim possiti solo producere hominem sine alterius hominis consortio; aut albedin si sine aliqua alia albedine, quia su 1 olo potest producere nouam albedine ἔquapropter dicitur Deu esto, quidquid potes simul cum eausisseeundis in genere estus efficinuitii attamen hoc non verificatur in genere causae formalis;quia Deus nequit substituere si aegentiam loco sormae creatae , ut per illam constituatur res creata; dc sit forma creata , quia implicat essetiam increatam esse creatam; tum quia cum res creata non distinguatur a suo specificativo f)rmali, ut homo arationalitate, creatura , non distingueretur a Deo; at vero clim in gen re causae ericientis producat res per actionem transeuntem recepta in creatura,& ideo realiter
distinetam a Deo ; ideo non potest suam actione substituere, ut sit creatura , & sit loco actionis
creatae absque eo, quod sequatur allatum inconuenies. Vid. alias rationes allatas to. I de Simplic. ara.*n.qictyegis dactus inici lectus, & voluntatis sunt formae insormantes , & specificant ex illas potentias, quaelibet enim potentia specificat tir ab actu; unde intellectus constituitur ino
specie talis intelligibilis v.g. quod intelligat Aa-
gelum,per intellectionem Angeli, tu quia actus determinat potentiam sicut ibrma materiam; erisso Deus nequit supplere actus intellcctus, &voluntatis creatae ediciendo,quod intellectus,&voluntas creata operentur per intellectionem,&volitionem Dei increatam.Tum quia hoc est disci unen inter causam formalem, & efficientem , quod illa causat exhibedo propriam entitatem; ista vero per actionem transeuntem producendo effectum; Deus autem nequit exhibere suam essentiam,vi sit essentia creaturae; & ut sit accidens , potest tamen per actionem transeuntem producere utruque; ergo nequit supplere actus intellectus, & voluntatis,qui se habent,ut causarsor males constituentes intellectum intelligentem,& voluntatem volentem; sicut albedo constituit parietem album.
torum supplet speciem, quae cst sorina miciligibilis; ergo ratio allata non tenet. Resp. neg. ant; nam obiectum non supplet
vicem speciei; sed e contra species supplet vice obiecti; quia est illius vicaria ἱ unde Vicarius diei cur supplere vicem Episcopi; non autem Episcopus vicem Uicarij,ciam agit id, quod ex suo
munere agere debet ; idcirco Diuina essentia illabitur menti beatorum, ut habet repraesentare se insem quia hoc est proprium munus ipsius . P:.ct rea dicitur, quod cum mere essicienter se
quia unitur, tanquam masculus, intellectui, qui
se habet, ut scenicila,physice producendo in ipso intellectu actionem , ut qualitas est; ex qua prodit proles,quae est intellectio; ideo Diuina
essetia potest subire munus speciei; at vero actus vitales uniuntur tanquam specificativi, & tai quam sormae exhibentes suas entitates , & nihil in illo producendo;adeoque pure inhaerendo, &informando ; propter quod Diuina essentia nequit habere rationem actus vitalis . 8 Prob. 2.ex Fund. Doct.β-A.3.vbis. De ratione actionis vitalis, ut actio vitalis est redu-pliat ciuὸ,est, quod effectiuὰ oriatur ab illa pote-tia,quae agit per illam; in tantii in enim principiudicitur agere; in quantum a se ipso emittit actionem, qua mediante operatur; unde quia Iignum non emittit a se ipso actionem calefactivam e
ficienter, quantiis illam passive recipiat; non dicitur se ipsum escienter calefacere, sed tantum passive calefieri ab igne; propter quod actio dependet a suo principio in genere causae essicientis; sed implicat intellectionem, de volitionem Dei increatam essective oriri,produci,& dependere ab intelleetu,& voluntate creata; hoc enim est proprium creaturae,prout contradistinguitur a Deo, ideoque Deo repugnat; ergo implicat creaturam intelligere, & velle per intellectionem,Sc volitionem Dei increatam;& ideo implicat nostram beatitudinem formalem, quae consistit in actibus intellectus,de voluntatis,consiste re in aliquo increat O.
9 Cons. In hoc distinguitur acti vh age te a passive agi, quod active agere est producere actionem, per quam prodit ictionem solum dicitur active agere; passive autem agi est recipere actionem, perquam receptionem solum dicitur agi; sed intellectus creatus nequit produc re intellectionem increatam I sicut nec voluntas volitionem; quia repugnat aliquod increatum produci a creatura; ergo intellectus creatus nequit intelligere per intellectionε increatam; &ideo per illam nequit tendere in Deum;& sc dicendum de voluntate; & per consequens nostrabeatitudo formalis, quae consistit in actuali tendentia intellectus,& voluntatis nostrae in Deum sub ratione summi veri, & summi boni, nequit consistere in aliquo increato. Io Prob. Nostra beatitudo Armalis es essentialiter vita beata in actu secundo ; sed nostra vita beata in actu secundo nequit consisterCin aliquo actu Dei increato; ergo nostra beatitudo formalis nequit consistere in aliquo acta
vbi docet: IIo visa aeterna est illa visio, qua non pertinet ad malos, & deinde: est autem visa aeterna, nisi illa visio, quae non conceditur impiis ede communiter conceditur; nam v v. disturri est,nostra beatitudo formalis est, qua consequimur Deum in ratione summi veri, de summi boni,& ideo est operatio actualis intellectus,& voluntatis;operatio autem intellectus, & voluntatis est vita in actu secundo; quia vita in actu secundo consistit in actuali operatione . Prob. mi.
Nostra vita in actu secundo est operatio, ad qua ab
416쪽
ab intrinseco nos movemus; nam viues est illud, quod se Inouet ab intrinseco;& in hoc distinguiatur a non vivente,quod mouetur tantum ab exintrinseco; sed operatio, ad quam ab intrinseco nos in mus, est a nobis eruienter producta, sicut operatio,qua movemur ab extrinseco,est eficie- ter produm ab aliquo extrinseco,&in nobis totum passi ita recepta ; ergo nostra vita beata ilia actu secundo nequit consistere in actu Dei increato,qui nequit esse a nobis etficienter productus; aliter non esset increatus. Tum quia actio creaturae nequit esse praestantior suo principio ,
sed est ignobilior principio radicali, quod est
substantia; actio autem est accidens ; atqui Diuina essentia non potest non esse praestantior creatura;& repugnat esse illa ignobiliorem; ergo nequit esse actio creatura .
II Tandem si nostra beatitudo formalis desecto eonsisteret in aliquo increato, sequeretur naturam humanam Christi Domini habere sor-
maliter operationem naturae Diuinae; ac propterea unam esse utriusque naturae operationem ,
qua utraque natura estat formaliter beata; cuius oppositum est definitum in 6.Θn. cons. Sergium,
ceterosque Monothesitas; 8e si posset saltem do possibili hoc fieri, non decreuisset nodus hoc esse impossibile ; ut patet ex verbis superitis al- Iatis; ergo nec de facto, nec de possibili nostr Matitudo sermalis potest consistere in si quo
Ia Obiic. i.Ex Magno P. Augsib. tale Trin. e. q.prope finem habetur de Visione beata: Sola es summum bonum nostrum, cuius adipiscendi ausa praecipimur agere , quidquid rect8 agimus ;sed visio creata non est summii bonum, quia su reum bonu est actus, qui est increatus; ergo n stra beatitudo formalis eosistit in aliquo incre t . Praeterea ibid.dicitur: Visionem, qua beatus cs Deus, se iliam,qua apparet mundis eoiam, sed viaso,qua beatus est Deus,est increata; ergo visio beatorum est aliquod increatum . Ratione aute Prob. I .Beatitudo sormalis est ultimus finis ere turae ; sed ratio ultimi finis nequit conuenire, Creaturae: secus illa creatura, quae esset ultimus finis,non haberet finem; ergo beatitudo formalis nequit c6sistere, nisi in aliquo increato. a.Si be titudo sermalis consisteret in operatione creata,
esset aliquod accidens ; sed hoc est falsum; aliter esset quid imperfectius natura beatificabili, quae
est substantia; ergo non consistit in aliquo cre to. 3. Actio ereata est finita ι ergo per ipsam nequit videri Deus,qui est infinitus.ε. Diuina esse
tia unitur intellectui beato per modum speciei; sed visio est speetes; & beatitudo formalis est vi- fio Dei; ergo beatitudo formalis consistit in Diuina essentia,quae est increata. Resp. BeatiF. Patrem appellare visionem summum bonum in genere,scilicet maximuin,&excellentius bonum inter omnia bona creatina ;non autem summum bonum simpliciter in omni
genere,sicut est Deus. Uel eam appellat summu
bonum,ut quo,quatenus visio est iis,quo summu bonum videtur,de possidetur. Ad aliam auctoriatatem dicitur ibid. non inueniri; sed solim, quod similes ei erimus, quoniam videbimus eum fleuti est. Unde etiansi haberet ea verba, facerent sensum;qubd habebimus visionem similem visioni, qua beatus est Deus. Ad r. rationem dist. ma. Est ultimus finis quo,contai de in hoc sensu neg.mi;&ad prob. insertam dicitur,qubd ultimus fi. iis quo habet ultimum finem qui . Est ultimus finis qui,
neg. Ad a.neg. mi. Ad prob.dicitur, quod cum creatura nequeat esse summum bonum, & vitiamus finis per substantiam,quia nequit esse Deus, necesse est, ut sit per accidens ἰ quod est imperinfectius natura in esse entitativo, sed periettius ratione ordinis. Ad 3. dist. cons. Nequit videri Deus peractum finitum modo finito, neg; modo infinito,conc. H. ia. DoLI. in I .dis. II. princ. I. q. I. ad vit; nam si quis videret finit E lineam infinitam, non esset necessaria visio infinita, sed satis esset finita ita a pari. Ad 3. neg. mi; ut enim
saepius diximus ex Magno P. Aet; ex specie, &intellectu gignitur intellectio, quasi proles ex parentibus; sicut autem proles genita non es parens,ex quo gignitur; ita visio, quae gignitur ex specie,non est ipsa species, sed ab illa realiter differtat 3 obiic. a. Ideo subsistentia Uerbi Diuini
potuit supplere effectum subsistentiae creatae , ac subsistentem constituere naturam humana Chriasti Domini; quia continet eminenter subsistentiaereatam;& ideo potest praestare cflactum forma- Iem illius; sicut anima rationalis, quia colitinet virtualiter animam vegetatiuam, & sensitivam,
potest illarum effectus praestare; sed etiam intellectio Diuina continet eminenter intellectione creatam;& volitio volitionem; ideo nanque se sistentia Diuina cotinet eminenter subsistentiam creatam, quia est omnis subsistentia; ita iniculectio Diuina,cum sit omnis intellectio, no enim minus infinita est intellectio,ac sit subsistentia ,
eminenter intellectionem creatam continet; ergo intellectio Diuina potest supplere effectum intellectionis creatae; & volitio volitionis; at a xii intellectio clara Dei, di volitio ipsius clare visi
reddit formaliter beatam naturam creatam; e
go saltem de possibili intellectio, & volitio Diauina possitiat illam beare; atque adeo nostra bestitudo formalis potest consistere in aliquo inis
omissa responsione communi resp. iuxt. doctrinam superius allatam neg.causalem; aliter cum etiam essentia Dei, utpote infinita, cotineat eminenter essentiam creaturae, si valeret haec ratio,posset Deus per suam essentiam supplere eL sentiam creaturae; & cum essentia rei sit formaliter ipsa res, posset facere,quod sua essentia esset formaliter crcatura,quod est blasiphae iniim. Ideo
igitur potest Deus supplere effectum formalem
417쪽
subsistetitiae ereatae per suam subsistentiam Diuianam, quia subsistentia creata non est actus essentialiter dependens in fieri, & produci a creatura ab intrinseco;scut est intelleictio, & volitio, quariunt actus vitales, & ut tales, essentialiter petunt produci ab ipso vivente ab intrinseco,ut dictum est ; nam subsistentia selum ab essicient producitur,& ideo mere extrinsecε se habet, de ab extrinseco aduenit; & licEt subsistentia possit
etiam cssicienter produci a creatura ; attamen
potest est e a solo Deo ; qui potest eficere se s lo, quidquid eruit simul cum causis secundis
ctui beato per modum speciei; ergo potest uniri
per modum intellectionis ; nam sicut intellectio unitur intellectui per modum actus secundi; ita species unitur per modum actus primi; quia c6stituit intellectuin in actu primo potentem via dere Deum; sed non miniis est de ratione actus primi vitalis, quam de ratione actus secundi esse intrinsecum viventi;& tamen hoc non obstanto Diuina essentia unitur sine informatione, ac d pendentia ; ergo & poterit uniri per modunia adius secundi. a. Diuinaeiscntia unitur intellectui beato in ratione verbi; sed verbum vel est idem cum intellectione, ut volunt plures Recem
tiores; quia intelligere est fieri rem intellectam.&per verbum fit res intellecta; vel de ratio verbi est, quω producatur vitaliter per intelli ctionem , aut saltem exprimatur; &ideo sicut potest produci vitaliter, & exprimi sine ulla imperfectione;ita potest produci, & exprimi intellectio Diuina ergoDiuina essetia potest uniri i tellectui beato in ratione actualis intellectionis.
mamam Diuina essentia nequit esse Aus primus intellectionis creatae; quia actus primus , de secundus sunt idem, ut alibi diximus. In nostra ergo sententia dicitur Diuinam essentiam essectiuε producere in intellectu beato entitater cognitionis,ut qualitas e per quam qualitatem constituitur proximε potens intelligere; & perquam actualiter intelligit tendendo in Deum i& ideo eadem entitas cognitionis considerataia, ut qualitas est; & ut actio est, habet rationernia actus primi,& secundiiqui propterea non disti guuntur; quia duo accidentia eiusdem speciei nequeunt esse in eodem subiecto . Ad a. neg. I. pars mi;de ad probanseri. dicitur, quod per cognitionen res fit intellecta sermaliter, tanquam per medium quoόper verbum autem res fit intellecta terminatiue, tanquam per medium in quo. Ad 2.part.dist.ant.De ratione verbi notionaliter
sumpti est, quod vitaliter producatur per inlcctionem, conc; ideo Verbum Diuinum producitur; de ratione verbi essentialiter sumpti, neg; nam sic habet solum ratione puri termini actua- Iissimi lepraesentantis adsquale obiectum cognitum. Vel de ratione verbi finiti distincti a specio
impressa est produci vitaliter, conc; tunc enit speetes impressa,quia est finita, nequit simul habere rationem speciei expressae, & ideo necessi est,quod producatur verbum,in quo, tanquam a in speculo,intellectus videat rem intellectania .
De ratione verbi infiniti, quod est idem, ae sp cies impressa,neg.Sic quiaDiuina essentia est infinita in ratione repraesentandi, potest simul esse species impressa, & verbum quod est species expressa;&per consequens n6 est necesse, quod
intellectus beatus producat vitaliter verbum is Vel neg. uniuersaliter; nam per omnem cognitionem non producitur verbum; quia Filius, de Spiritus S.non producunt verbum, & tamen intelliguntiomne tamen cognoscens debet elicere vitaliter intellectionem;HIup. dictum est; ideo non est eadem ratio de utroque. 1s Ins.Dictum est D. Itae Inui .q.3ta . n.8. beatos quodammodo exprimere Diuinam essentiam,vi habet rationem verbi, & hoc fine,
ulla imperfectione; ergo Diuina erintla potest elici,ut habet rationem intellectionis absque Hlo imperfectionis defectu. Resp;qubd talis expressio non fit per actio nε productivam ipsius intellectus beati, ut ibid. dictum est; sed solum per conceptionem Diuiliae essentiae in ipso intellectu; qui simul eapit Diuianam essentiam, ut habet ratione speciei impresiis,de express concipere enim est idemine λαι
capere cu capere eum adior, unde intellectus MDtus ex eo, quod recipiat Divinam essentiam se. cundum utranque rationem, dicitur illam expri- mercinon tamen per actionem productivam,qua imperfixtionein in essentiam Diuinam transfunderet . 16 obite. 3. Natura Diuina unitur naturae humanae in ratione formae sanctificantis; sed ratio formae sanctificantis est constitutivum naturae Diuinae , quod est intelligere actu leue ergo Diuina essentia unitur , ut habet rationem intellectionis actualis; & hoc sine ullia imperfectione. Ma. patent quia Christus Dominus est sanctus etiam per Sanctitatem increata, vestio loco videbimus.Prob. mi. Per formam sam ctiacantem incimur confortes Diuime natu Sed lconsortium Diuinae naturae non habetur,nisi per lparticipationem constitutivi formalis ipsius na- turae I ergo ratio formae sanctificantis est constitutivum formale Diuinae naturae. Resp.hoc assi fuisse solutum D. I. de Sub . lmi q. a rn.6.S.IAE. I o.Igitur dissima. Vnitur eo modo,quo est capax natura humana, conc; alio
modo, neg. Ad mi. dicitur; quod intellectio actualis,quae est constitutiva Dei,habet simul rationem principij intellectivi; & quia ratio principia intellectionis,ut praecisa ab actuali intellectionediabet rationem imperfecti, & perfectibilis per actualem intellectionem; de aliunde creatura non est capax recipere naturam Diuinam
ea periection qua est in Deo;ideo illam recipit l
418쪽
sollim,vi habet rationem principii, non ut habet munus actionis.Sed de holaxo loco. Vid. MifI7 Obij c. s. Ex Massent. Deus supplet ha-hitum charitatis , quia per Spiritum sanctum in trinsece assistentem beati eliciunt adium charitatis; quam sententiam defendit Fund. Doct. in t . sentiarist. I 7 prim. I.q. . ct a; ergo potuit supplere etiam actum.
Respi quod Fund.DOct.ostendit sollim,quomodo posset saluari sententia Magi ipse tame
oppositam putat veriorem, nempe ultra assistentia Spiritus S. requiri habitum charitatis. Quidquid tamen sit de hoc,omisso arat. neg.con sinam de ratione habitus, praeter tim supernaturalis,nsi est oriri effective a natura ; ut palci de lumin gloriae; de ratione aute actionis vitalis creatae est sective produci a creatura, quod repugnat Diuinae et sentiae, ut dictum est.
et 8 Quaeres; an saltem possit Deus suppler
intellectionem, ut qualitas est Resp. a Frinariue aliqui ex nostris, ut audiuimus a nostro Mag. Augiastino Gasi nostio it
Physicis Disciplinis Magistio fideli ismio Fund.
I Oct.interprete, ac inter Theologos nostri temporis acuti mo, acflidissimo ; quia intellectio, ut qualitas est,non pendet in fieri a creatura, sed lsolo Deo producitur, ut habet Fund. Doct, &ideo se habet, veluti subsistentia respectu natur pcreatae; propter quod sicut potest istam supplere, ita dicendum de illa.Ueriam quidquid sit de hoc, dicimus,quod si Deus suppleret intellectionem, ut qualitas est,non posset intellectus creatus per Diuinam essentiam formaliter intelligere, qui , no posset eficti ita illam producere; nee illa pos.set ab intellectu pendere, effici,& cum eo in persectione commensurari. Quae omnia magis pat
An nostra beatitudo formalis consistat
tionem, seu ingressum unius rei in aliar existendo intra terminos illius; sicut autem duo sunt termini res,scilicet quantitatiui, & essentiales; ita duplex dici potest illapsus ivnus, quo aliqua res ingreditur quantitatem aIterius; ut cum unum corpus penetrat aliud . vel l mones co
Pus ingrediutur alter vero, qua aliqua res ingreditur essentiam alterius. Primus il ljsus vocatur quantitativus , secundus autem ostentialis λ hic agimus solu de essentiali;qui solu aTheologis a tonomastice dicitur illa se, na illapsus quatit
riuus vocatur penetratio. Ut autem melitis percipiatur,in quo consistat formaliter illapsus, quod maximε conducet ad intelligentiam,& decisione dissicultatis propositae, videndum cst, an illapsus
An illamus possit comunire creatura r 'LTOt; quod licet ad ill .ipsum requiratur contactus; quia impossibile est, quod
una res ingrediatur in aha, nisi illam contingat; attamen non omnis contac tiis est ill ipsus; na: io
contactus mediatus, quo unum corpus v. g. tan
git aliud mediante quantitate, quae circundat substantiam, non est illapsus; non enim unum corpus tangens aliud dicitur in illud illabi. Requiritur ergo cotactus intimus immediatus, quo una res ingreditur in aliam. Nec tamen sirificit contactus immediatus, aut ingressiis unius rei in aliam. Ratio primi est; quia adcidentia propria alicuius essentiae immediat E contingunt essentia; nec tamen illam ingrediuntur; quapropter dicu-tur esse extra essentiam,& definitionem reliquia illam veluti circunstant, eique adiacent, non ta
men ingrediuntur intrinsecδέ aliter pertinerent ad essentiam, di essent persectiones essentiales , non accidentales; & ideo contactus immediatus sine ingressu intimo non est illapsus. Ratio secudi est; nam existentia in nostra Sobola distingue ir- te illam ab essentia contingit,& ingreditur esset iam; sicut forma materiam;& tamen talis ingressus non est illa plus, sed actuatio, & informatio, seu positio sub esse actuali per intrinsecam inso
mationem, dc compositionem realem cum illaeo , illapsus autem non importat actuationem,in r-niat icti em,aut compositionem; quia ex eo,quod Deus illabatur in e tantias creaturarum, illas noa tuat per modum partis, neq; informat, & ideo non componit ; compositio enim est solum ex partibus. Illapsus et go est contactus intimus,qua una essentia disparata ingreditur in essentiam al-tcrius rei.Tandem quia contactus intimus est ra- . tio operationis; nam res in tantum agit, in quantum tangit ex Phil; ideo illapsus, qui importat
contactum intimum essentiae,importat operatio nem aliquam factam in cssentia; no quidem proin ductivam alicuius accidentis ; quia accidens circunstat essentiam, non autem est essentialiter i trinsece in essentia, quia sic pertineret ad eius definitionem essentialem; & ideo non esset accidens ἱ nec productivam ipsius esse; quia illapsus unius rei in aliam supponit rem, in quam fit illapsus; ergo remanet, quod importet actio Irum ,
conseruatiuam ipsius rei, in quam fit illapsus; de qua actione conseruatiua loquitur Beatist. P. fibu . de Gen. ad lit. cap. Ir; quod si aliquando ressaret, simul illorum cessaret species, omnisque natura concideret ι er lib. s. e. Is . Si Deus subtrahat operationem intimam , qua eam H
siluit , facit, eontinuὰ tanquam extincta nulla remanebit. Illapsus ergo sic potest definiri , Iliamus es contactus intimus, quo essentia Unius rei ingreditur intrinsece in essentiam alterius rei ipsam conseruando in esse. Quod autem res, inquam fit illapsus,debeat esse sub perfecto dominio rei illabentis,hoc se habet de materiali,qua
419쪽
tenus scilicet res illabens est libera , 3: ideo potest conseruare,di non conseruare rem, in quam
illabitur. Haec omnia traduntur . Fund. Doct. indoctrina Magni P. Augini ins patebit. x Vnica concl. Illapsius essentialis nequit conuenire creaturae. Ιω Fund. Doct. is a. dis. 8.de CN.AU. q. Dict 5 te saepe alibi, e qomnes nosri DD. Prob. I. ex Beatus P. liba e Eceles Dogmt.
e. 8 docente:Dermones per energicam operationem
non credimus substaηtialiter illabi anima ,sed a plicatione,ct oppressone uniri. Ilubi autem menti
illiosi ρ bile es, qui creauit. Ex quo sic.Ei solu,
cui conuenit essentias creare,conuenit illabi i essentias rerum; sed soli Deo,non creaturis, comvenit creare essentias creaturaru; ergo soli Deo, non creaturis,conuenit illabi in essentias rerum.
Mi. patet ι nulla enim creatura potest eleuari adcreadum; Se ideo creare est proprium solius Dei. Prob. ma. Et solum eonvenit illabi in essentias rerum ui conuenit coseruare; quia illabi est esse causam subsissendi omni creatura, ut docet Bea. sis P. tibia tale Gen.c. ra; & ut superius ostensum est; sed conseruare essentias rerum conuenit soluet, cui conuenit eas creare r. nam conseruatio essentiae creatae est continuata creatio; subdit enim Magnus P. ibid. Proinde edi quod Dominus ait Io.
.Pater meus usque nunc operatur ; continuatioην quandam operis eius, qua uniuersam creaturam
continet, Ique administrat, ostia i ergo ei solum, cui conuenit creare, conuenit illabi in essentias
3 Urgetur magis. Et solum conuenit illap. sus,cui conuenit intimh tangere,& ingredi esset alias rerum immediate in illa aliquid intime operando; sed nulli creaturae hoc potest competere ἔquia clim intra essentiam non sit, nisi ipsa existetia; accidentia enim se ut circa, non intra essentiam,vt dictum est; nulli autem creaturae conuenit immediath agere circa esse; tum quia ei conuenit immediatε agere circa esse, cui conuenit
agere ex nihilo; nihilum enim est terminus ἀ quo correspondens ipsi esse, quod est terminus ad
qnem, de inter hos duos terminos clauditur creatio,quae est productio rei ex nihilo; nulli autem creaturae conuenit agere ex nihilo, quia creatura agit ex praesupposito subiecto; ideo nulli cre tiirae conuenit immediat E agere circa esse; tu quia nulla substantia creata est immediate ope ratiua,operatur enim mediantibus accidentibus;& ideo nequit immediatE agere circa esse intime penetrando essentias; quia accidentia circunstat, non autem ingrediuntur essentias; tum quia esse
est principalissimus,& primus essectus; est eniati, primum, per quod ponitur res a parte rei si per quod ponuntur accidentia,quae in illo fundatur;&ideo solus Deus,qui est prima, & principali si sina causa, potest in ipsum immediate agere; tum quia si creatura posset immediath agere in esis, non P supponeret obiectum praeeristeas, quia
posset dare esse rei, quae illud non habet flaut
quia ignis agit immediate circa esse calidum;
ideo illud non praesupponit in ligno, sed in ligna
potest illud inducere; creatura autem essentialiter praesupponit sul,lectum p existens, seu h bens esse quia cirin creatura essentialiter sit causa secunda, prx supponit essentialiter effectum ea uia primae,& ideo lupponit subiectum praemia stetis; ut diximus q. a.de creatia r. 3; ubi videantur aliae rationes hoc idem probantes; ex quibus f
quitur nulli creaturae coa uenire posse immediate agere circa esse; ergo nulli creaturae conuenire potest illapsus essentialis in essentiam alterius
Illapsus in essentiam est contactus immediatus essentiae, ut essentia est; nam si contactus sit mediatus,no est illapsus; etenim quia unum corpus tangit substantiam alterius corporis mediante quantitate,non dicitur illabi in stabstanti am alte. rius ; sed nulla creatura potest immediate contingere essentiam alterius creaturae, ut essentita
est; nam essentia est primus, & principali Isimus effectus, qui nequit attingi,nisi a lausa prima, &principalissima;essentia enim est id quod est primo,& primo intelligitur in re; & ideo nihil su
ponit in ipsa re;quapropter attingere essentiam, vi essentia est, conuenit illi solum, cui conuenit agere ex nullo praesupposito; tum quia essentia ,
dicitur per ordinem esse ι & ideo ad illud agens solum potest immediatis attingere essentiam, ut essentia est , quod potest immediate attingere esse, & illud immediate inducere in essentiam Inulla autem creatura potest immediath attingere ipsum esse; quia esse est primus, & principali Dsinus effectus; atque adeo nu Ila creatura pol stim mediate contingere essentiam alterius cre turae, ut essentia est; ergo illapsus essentialis,seu in essentiam nulli creaturae potcst competere.
s Cons. r. Illud dicitur illabi in essentianis alterius, quod facit ad conseruationem illius ilia esse ne ruat in nihilum; sed nulla creatura potest
facere ad conseruationem alterius in esse,i. ruat in nihilum; ergo nulla creatura potest illabi in essetitiam alterius; &ideo illapsus nequit conuenire creatur .Ma. patet ex dictis; illapsus eni risdistinguitur a creatione re i; quod creatio nihil supponit rei, illapsus autem supponit ipsim rem, aliter esset illapitis in nihil;& cum operetur circa csse ipsius rei; nec operetur producendo ipsa esse,hoc enim competit creationi; sequitur,quod Operetur conseruationem ipsius rei in esse, nihil
enim aliud potest fieri circi ipsum esse intrinsece
consideratum; in tantum autem res conscruatur in esseun quantum seruatur, ne ruat in nihilum. Prob. mi. Omnis creatura essentialiter est ex nihilo;ergo nulla creatura potest efiicere,ne altera
ruat in nihilum; quia si posset praestare alteriine ruat in nihilum, a sortiori posset sibimet ipsi idε praestare; sed hoc est fusum , aliter non indigeret a Deo
420쪽
a Deo eonseruari,regi,& manuteneri, ne in nihilum redeat, a quo per creationem extracta fuit; ergo nulla creatura potest facere ad consetu tionem alterius creaturae, ne ruat in nihilum . 6 Uid.alias rationes de Creat. υbisci uae faciI-
Iimὰ possunt accommodari ad probandam hanc
et obde. r. Quanuis illapsus per modum
primi producentis , aut consieruantis ipsum esse repugnet creaturae, quia est proprius solius Dei iat tamen ei non repugnat ii Iapsius per inodum producentis aliquam perfectione ni accidentale in ipso esse; ergo allatae rationes non probat generaliter de omni illapsu . Pro ant. Productio alicuius persectionis accidentalis fundatae in ipso esse non esset prima, nec esset ex nihilo, qui supponeret ipsum esse; ergo creaturae non repugnat illapsus per modum producentis aliquaιria perfectionem accidentalem in esse alterius crea
Resp.neg. supp. a. pari. ant; nam productio
accidentis non est per intimum ingrcstim in essentia,quam ingreditur solum esse substantia i , quod est intrinsece actuans ipsam ostentia, sicut forma intrinsece actuat materiam;& ideo intrinsece illam ingreditur; forma autem accidentalis stltim circunstat estentiam,& ideo ad illam esse-tiali rei non spectat, nec est de definitione illius ;quia illius terminos non ingreditur; illapsus autem est ingressus intra terminos essentiae , non
quidem,ut forma assiciens,& actuans; sed ut causa effciens conseruans in esse; per quod patet probationem non esse ad rem. 8 Obij c. a .Illapsus praesupponit ipsam esse iam sub esse, praesupponit enim essentiam existe-tem,ut dictum est ergo esset ex praesupposito su-hiecto; sed amo ex praesupposito subiecto no repugnat creatur ergo neque illapsus. Resp.distant. Illapsus praesupponit essentia kb esse praesuppositione reali ita,ut illapsius tendat in aliquam rem separatam realiter ab esso, neg; tendit enim se aliter, & immediath in ipsum esse Illud conseruando; praesuppositione rationis,contanam sicut esse creatum, & consem
eum est idem realiter secundum diuersas rati nes,quarum una est prior altera; ita creatio, &eonseruatio est idem secundum diuerIam considerationem,quarum una sequitur ad aliam; qua-Propter conseruatio in esse definitur eontinuata
9 Obiic. 3. Potin unum corpus in aliud illa-hi absque eo, quod aliquid operetur circa conseritationem illius; ergo potest una essentia in aliam illabi absque eo, quod aliquid operetur circa conseruationem illius; nam si aliquid operaretur, maximὰ propter contactum; sed unum a
corpus illapsum in aliud contingit illud, & tamen non operatur;ergo allata ratio est nulla. Resp.neg.cons Adprob.inseri dist.ma.MMxime propter contactum essentialem, conc; & in
sensu neg. mi; nam unum corpus non continis
i immediate essentiam sterius, sed QIum eo- tingit localiter, seu situaliter; ad hoc autem non est necessaria Operatio; quia esse in loco dicit
quietem,non motum.At vero contactus esierialis vel est circa essentiam,vt dictum est,& sic importat actuationem,& insormationem illius,quae est causalitas propria causae formalis, ut dicitur in a. PbVI quapropter omnes proprietates actuant, & informant essentiam; vel est per intimum ingressum in ilIam absque inserinatione , & actuatione; & sic importat essectum cauis ericientis:& in hoc sensu contactus est causii operationis. Maximὰ propter contactum Iocalem, aut actuatiuum,nes,& in hoc sensu conc. mi; & neu
Io obheia . Plures AngeIi saltem diuinitus
poli nnt esse in codem loco; imo plures Anguli sunt in codem corpore Oppresso simul cum anima rationali; sed hoc nequie esse sine contactu essentiali,& illapsu; ergo illapsus non repugnat.
a. Angelus est in corpore 'tangendo corpus , ut qua tum ergo corpuS,ut quantum, tangit Angeluessentialiter, quia impossibile est, quod tanoens non tangatur; Angelus autem nequit tangi nisi
essentialiter,cum careat quantitate; & ideo non repugnat cotactus essetialis. 3.Qvando punctus tangit in puncto,tunc illum ingreditur,quia tangit totum, cum non habeat partes;ergo est in essentia illius. Resp.ad I. eum Fuis. Doct. neg. mi; nama pIures Angeli sunt in eadem quantitate corporis, quam tangunt, non autem in essentia; anima
autem est in essentia materis ipsam insormando. Neque implicat,quod in eadem quantitat quq formaliter cst locus, clim sit superficies, sint plures spiritiis, ut diximus q. 2. δε De. AM .art. 6: quia ad hoc sussicit cotactus localis; at vero ad esis n- dum in essentia requiritur contactus essentialis, qui repugnat, ut dictum est. Ad a. ii eg.cons. Adprob.dist.Si tanges sit quatum,conc; secus,nes. Ad 3. neg.ant; punctus eni in v. g; qui est in coopore siphaerico tangit punctum,qui est in plano , nec tamen ingreditur pIanum, aliter intime coniungeretur cum illo; propterea improprie dicititur punctum tangere punctum, sed potius quantum tangit aliud quantum in pucto, & sicut pars quanti, in qua est ille punctus, non ingreditur partem alterius quanti, in qua est alius punctus; ita neque punctus punctum ingreditur; in ted retur tamen, si uterque punctus esset praecisus aquantitate.
Resoluitur Articulus. ir DRima sententia vult nostram beatiis, tintinem formalem consisterem il- Iapsu Diuitiae essentiae in animam per gratiam consummatana; quo illapsu Diuina essentia ita penetrat,& coiungitur cum anima: ut nihil aliud