장음표시 사용
201쪽
i onsona , distr cte inhibens, D- quis im- Pris: cipio namque t ait ille quod erat
Meus ab auctoritate Theologorum Seholasticoriim as. I. isna 3νamittunt πνω I. Cholasticae Theollax: ae orimn , ac progressum , eiustitie utilitatem silpra expositimus. Modo investi- ramus , quantae auctoritatis sit argumen- turn ab ea petitum , seu quanti faciendast Theologorum Scholasticorum in re fidei , ac morum sententia . Hic tamen, memento Lector. me, fi-
eui & supra , Theologi scholastici nomine , seu scholae doctrinae intelligere eam, qua eX sacrarum Iitterarum landamentis deducta sit . Non enim Theologos illost quos Theologi nomine vix dignos reis uto a Uie intelligo, qui universas quae-iones Theologicas frivolis argumentis absolvunt , in quibus Sacrorum Bibli mim testimonia rarissima sunt, Conciliorum mentio nulla , nisi ii ex antiquis Patribus olent, nihilque ex gravi Philosophia quidem . Imb , quaestionibus vere Τheologi eis 'missis , toti sunt in meta- physicis, vanisque aliis sit nima animi eon. tentione agitandis, implentes hujusmodi eommentariis codices; & tamen, si Diis placet i ut ait Cano lib. 1. de Deis eap. x. J Theologi Seholasti ei, vocantur , nee Σheologi, nee scholastici , sed Theol giae, ta Scholae eorruptores . Quhd si hos selos damnassent Lutheriis , Melanis ehthon , Calvinus , eulpandi propterea risu essent. Theolo um ergo scholasticum illum nuncupo, qui de Deo, rebusque divinis apth , prudcnter, do cth h litteris, institutisque saetis ratiocinatur. Porro Theologos scholasticos ita usurpatos, esse in pretio habendos, jam sit pra ostendi ; quod adrili certum est , ut
e X eorum contem tu inferat Canus lauis eato loeo, Luthmim, aliolue ejus gregales in omncs errores rili sic praecipitis. ιa quoque iudicia eo numserunt. His meis IIectir , mox necesse erat , Hieron mus , Augustinus, Gregorius , Ambrosiux, Ba Mur negligerentur , quos Theologi recen- σι dogmatiam μονum auctores habebaut .
At antiquas Sandris ponsabitis, despectu quoque .abita sunt eorum concitia . Unde σο ecutum est, . t ω Ilisos quosdam Canonicor , ω Eeelesiasticam auctoritatem
ud est , qui minima negligit , paulatim defuit . Absit inoidia verbo . Nec enin minima schoIa auctoritas esse potest, lus parvi facere nemo sine fid/i discrimine νο- res. It, Canus, attente hac in re audi
Possunt Scholastici Doctores, ut de Patribus diximus, sumi vel sigillatiin , α seorsim ; vel collecti vh , & simul ; scade eorum doctrinis , in quibus inter se discordes sunt; vel de iis, in quas omnes concordi sententia conspirant . His ergo prae habitis . I I.
II. Ieo prim5. Theologorum scho. O lassicoruin etiam multorum te stimonium , si alii viri docti eontrarium asserunt , neque Ecclesia quidquam st tuit , non plus valet ad saciendam fidem ,
quam vel ratio ipsorum, vel gravior auctoritas comprobarit. Ita Canus laudatus e. 4. qui addit: In scholastica dispMιatio
ne pIurium auctoritas obruere Theologiam
non eberi; sed si paucos viror modo grais ver secum haber, poteriι fanὸ adversim plurimas nare , non enim numero hae iudicantur . sed pondere . Et post paucata . Ωuo Iora fanὸ arguendi μοι scholastici non. nulli , qui ex opinionum , quar in scho-ιa aeeeperunt , pν iudiciis , vrros alias Catholicos notis gravioribus inurunt , δι-que tanta facilitate , ut meris. ridea σαν ur ... nec enim si quiae , aut Seoricia , aut Themistieis pronunciatis con 1 rarium. en, error Hiieo est. Cuin enim admittati
iurab Ecclesia utriusque partis, seu scholae Placita propria, ranquam probabilia,
202쪽
eensi1ra dignus posset existimari, qui alterius scholae dictis alicuam centi irae notam inurere vellet. nisi quid contra illam ab Ecelesia definitum fuisset. III. Si eo secund6. Ubi Theologi Scholastici Tummo tonsensu docent, aliquam doctrinam ex principiis fidei deduri, usiue adeo probabile , imb 5e firmum sun-ant argumentum , ut illi doctrinae resta-xari, temerarium , imo haeresi proximum iit. Hoe probo prim b. Nam in quam minue arte Peritis eredendum esse , ratio emonstrat e nee enim sanus crederetur,
qui omnibus nautis in navigandi ratione non erederet; sed iudieare, aliquam doctrinam deduci . & esse connexam eum. principiis fidei , Theolo 'rum scholasticorum ars est ἔ ergo , qui omnibus Theologis asserentibus aliquam doctrinam ne cessario connecti, & deduei ex prineipiis fidei , refragaretur, vel non sanus , vel temerarius esset . Ac insuper , quia qui negat doctrinam deductam ex principio fidei , videtur virtualiter negare princiis pium fidei, ex quo deducitur; ideo etiam haeresi proximas esset. Secundo probatur . Quotiescumque Theologi Scholastici citiuscumque scholet, qui magna sere ubique dissensione concertant , in una asserenda conclusioneis
concordant, argumento est , illam adeo elare ex suis principiis deduci, ut negari non possit ι Non enim Doctores in D. et iones dissecti in unam veritatem conspiis rarent, nisi sua elaritate illos captivaret; ergo, qui vellet contrarium sentire , temere , & sine ullo iundamento procederet , haeres sque suspicionem non effugeret . Eo vel maximE, quod tanta concor dia inter Doctores , qui ordinari E, & naturaliter in contraria studia seruntur, M.tius , quam humanum , divinum opus par est credere . Non absimili modo, quo mirabile fuit, ae divinum, quod septuaginta duo senes t ut aliqui autumant diis versis cellulis inelusi unanimes conspirarint in eadem adornanda Sacrae Scripturae Versione . Huie assertioni pondus aeredit ex CD.
ires Concilii Viennensis statuunt, opini nem illam, quae dieit , tam parvulis , quam adultis conferri in Baptismo inso
mantem gratiam , & virtutes, tanqua nprobabiliorem . & Doctorum modernoru nTheologiae magis consonam , & concordem, . torE Catholicis eligendam. Si ergo in re, quae olim inter ipsos etiam Theologos senolasticos controversa sue. rat , opinio concors iuniorum tanti apud Patres in Concilio fuit e quanto magis nos res omni tempore a schola praescriptas tenere , ac revereri debemus. Dum enim omnes consentiunt, veritatem aliuam cum principiis fidei eonnecti, nonatur amplius fundamentum prudens con trarium opinandi , quia certo constat op. situm; opinio autem de uno essentialiter supponit, non esse eertum opposi
Iv. Dico Tertib . Concors omnium a Theologorum Scholasticorum toto orbe, diffusorum sententia in re fidei, aut morum , ita firmum praebet argumentum . ut ei contradicere haereticum sit, vel sal tem haeresi proximum. Probatur primo. Nullum dogma reperietur, quod eidem mente , & ore sebolasti ei omnes cerib .ae si init iter asseruerint quin iaein in universum Ecclesia teneat , eorum auctoriis tale mota ἔ & quod aperte ex sacris Lit. teris , vel ex Apostoloruin traditiones . vel ex Conei liorum , aut Pontificum deinfinitionibus non habeat certim originem. Quod si aliquid in eontrarium in Wenire possunt Haeretici, proserant, & tacebimus. Ergo qui eiusnodi omnium Scha. lasticorum alserto refragatur , contradieit Ecclesiae universae , dc vel repugnat Saeris Litteris , vel Apostolorum tradiistioni , vel Conciliorum , Pontificumve
Secundb prob. si qua In quaestione
universi Theologi idem omnino concisnunt, prosectb , si in eo errant, Eeel sam item errandi periculo exponunt . quia sive qui consissiones exeipiunt, stisve qui eonciones spargunt, sive qui ut Pastores fideles sibi commisses doeent , omnes instruunt in rebus fidei, & 'mo. rum . pro ut a schola acci pere; ergo ii
tota schola erraret . totus populus er raret , Si Feclesia comatu: em errore adissimulans, omnes Christi fideles suo s-lantio deciperet. Error enim eui Ni - , aneo.Mur ἔ cr verisas , σὰm no.
203쪽
issenditur, evrἰmlatiri ut ait Innocen- inter veteres Doctores , ετ mode mos
ius 83. dist. eap. Eννον , & Felix III. ad Theologos. Illi enim docti erant, &a cacium. Qii ἰid si ita esset , Deus Ee- mul sancti; isti non ita. Illi , idest Aisclesiae suae deficeret in necesiariis . Quid postoli, habebant adsitientiam Spiritus , enim iacturus ei set populus imperitus , qui eos docebat, ita , ut neque omnes, Nisi eos sequi, quos pro illo temporeis neque singuli errare possem ; ist s nee Teclesiasticae Doctrinae Mag stros accepit sigillatim, nee simul sumtis adsistentiam
Erraret ergo populus. erraret, vel sal- Spiritus promissam legimus. Latum em em errori consentiret Ecelesia; quomo- so discrimen est inter hos, & illos , do ergo staret Christi promissio . . illis credere teneamur, istis non . Confirmatur. Cum Dominus dixit ἔ Respondeo prim5, me non intendisse,
νον sudit, me audit : qui vos per- Iuniores Theologos pristis illis aequare . nit, me spernit , Iucae ro. v. 26. Item Scio, quantum antiquitati deserendum.
cum Paulus as ubes 4. dixit , qudd sit, quantum sanctitati. Seio, Apostolos Deus posuit in Ecclesia ali Is Pastores. ω accepisse Spiritum Sanctum . & quidem .
Doctores in opus ministerii , in ad ea- singulos. Hoe de scholasticis non aude cisionem Corporix Christi , donee oecurramus dicere. Post Apostolos veteres Patres h ais amner in unitatem Moi in virum perfe- beo . & veneror , ut traditionis testes , ctum , ut jam non simus parvuli sunm ut Patres fidei, ut Processores , & Do- ntes, circumferamur omni vento do- ctores primarios Ecclesiae . Posteriores ctrina in nequitia hominum, in astutia, vero, & juniores agnosco, ut discipu- eireMmνentiιnem erreris , non modb Ios; qui tamen dum eadem docent, quς
ad primos Theologos ,& Doctores, hoe a suis Patribus acceperunt, sunt in eo- cst Apostolos, verba illa reserebat , sed rum virtute, & loco subrogati, quia
ad Doctores etiam in Ecclesa suturos , est m annosa arbusta succlaeuntue , in eoin quandiu pascendae essent oves in selen. rum robore tenera virgulta succrescunt , tia , de doctrina ; ergo sicut qui commu- ait D. Gregor. lib. 3sa moral. cap. 17.uem Theologorum Christo immediath fue- Sicut ergo Sanctorum veterum consenis
cedentium vocem audiebat, Christum auis sio, ut Dubio praecedente dictum est , diebat, qui eam contemnebat. Christum non in omnibus quaestionibus sequenda contemnebat; ita qui Theologos iunio- nobis, & tenenda est, sed solum in fi-ns antiquis succedentes audit, Clit istum dei regula; ita Iuniorum Theologorum audit, qui spernit, Christum spernit . eoneors sententia non in omnibus quςst O- Similiter sicut primi Doctores, & Pasto. nibus , sed iis solum , in quibus concorinus positi fuerunt in aedificationem Eccle- diter docent ex scripturis , vel traditiosiae , ne simus, ut parvuli fiuctuantes om- ne , & Patribus, vel ex Conci lio iunia, ei vento doctrinae, ne circumveniamur aut Pontificum auctoritate , quaenam sit orore ἔ ii, postos fuisse doctores, illis fides Patrum, Ecclesiae, Christi . Eito per secula sequentia prioribus suceeden- enim non asseram, Scholasticis Theolotes , credendum est . iamdiu eni in Chri- gis , dum coneorditer loquuntur , lini aesti Corpus , hoe est Eeclesia tuerit . ad di- diath adesse praesentiam tincti Spiritus , vinam procurationem pertinebit. ut ii, eam adesse toti Ecclesiae satendum est ;qui in Ecclesia Sacrae Doctrinae Doctores quae est ni in his rebus audire sokai ,&habuntur , tanquam a Deo posti verita- consulere Theologos , eoru nque concoristem in fidem teneant, ne populus par- di sententi 1 veluti in anuduci , & dispoinvulorum more circumferatur, & ab era ni ad definiendum , ut in Florentino, &xore circumveniatur . Sed qui antiquis Tridentino Conciliis factum eis; sequi successerunt, & qui modo in Ecclesia , tur consequenter, saltem mi diath, conis ut Doctores habentur , sunt Theologi eordiam omnium Theologorum non esse fictio lanici; ergo horum concors senten- opus prorsus humanum . Eo vel maxitia in fide firma esse debet, sicut firma mε, quia ordinarie, & naturaliter inis esse debet fides totius Ecclesiae . contraria studia serri solent. V. Dices , magnam esse diiserenita a L cclesia ergo quavis aetate , & ten
204쪽
pore , quasi eo us quoddat i spirituale,& mynicum , perfectum, ae absolutun Rit . εe erit uisue ad eonsummationem semit . In eo debent elle omni tempore oculi, ae eaetera membra , Spiritusque veritatis instar animae , omnia pro cuiuiaque conditione vegetans; oeuli nimirum,
ut manus, pedesque regant, dedueant, ne fluctuent, ei reum erantur, circum e. niantur errore . Cum ergo hujus mystici eorporis oeuli, εc lumina , Doctores sint , qui in Elelesia , quovis tempore
fuerunt, ad providentiam Spiritus , euinius est hoe corpus servare , pertinebit nunquam permittere , ut eoneordi senatentia omnia membra in errorem inis
Respondeo secundd, Inflantiam hane, quae ex haereticorum ossicina prodit, spiritum Pharisai eum sapcre , qui , teste
Christo Matib. 13. v. 3o. , dicebant, si fuissemus in diιbur 6ιrum nororum , non essemus Deli earum in sanguine Pro. Ihetaram . Sie dicunt moderat Proteis flantes t ait Canus laudatus Si essent Sebet te Doctarer , quales eraωι HiI rius , Hireavmur , Bamim , sequere maer eos. Si in diabus Auginini, Ambrosi, Hirοvmi 'iremur, non essemur focist Manichai, Novati. Uuiιantii , Pelagii, Ioviniani . Ipsis tamen optime aptatur Christi responsum v. 3 . Testimonio estis vobismetips, quia filii essis eorum , qui Sanctos antiquos eontemserunt, quorum errores ab inseris excitastis, ut riasE ostendi in Vera Reels/ Om. g. eap. s. sos. mi ergo Iuniores Theologos eontem nitis, e dem audacia veteres Patres e n- temnere iis, sicut eos de laeto eontemsit Lutherus, ut F. r. dubii 'νaeedentis stendi . Benh ergo , ait Chrysostomus , sed qui itis alius auctor operis imperfecti super Matth. hom. a. Cym audi
ris aliquem beatificantem antiquos docto
rer i probAE , qualis est cirra μον doctorer . Si enνm ἐIIes, eum quibus vivit sustinet, or honorat , sine ἀubis illai , si ritim 'it. Ita vixisset . honorasset ; Si autem 'μον sontemnit , s exm i Iis vix et , Πεσeantemsisset. Tandem contra Protestantes urget haec instantia . si juxta vos euique fidesi adest Spiritus privatus , ne in rh s dei erret, diseernenta verum it -
la a mare iste idem Spiritur non aderit omnibus Ecclesiae Catholicae Doctoribus. diis eo neorditer aliquid ad fidem pertiisnens docent, eum C istus, dicat Matis.
contruati in nomisa ιus , ibi sum in medio eorum ρ Si ergo adesse dignatur , ubi duo , vel tres fuerint: quanto magist mendeeriν , tibi pIurer eonvenerius Sacerdoteιν
. Rae hactenus dicta sunt de scholastiis
eis Theologis , applieanda sunt Academiis , sive Universitatibus en praelatis Doctoribus eongregatis. mod enim omisnes Universitates, vel Aeademiae toto orbe diffusae unanimiter doeent, vel tan quam quid cerct ad fidem pertinens, vel ex fidei prineipiis consequens , it, certum debet haberi , ut haeretieum sit primum negare , haeres vero proximum neogare Reundum . At si illud doceant tanquam probabile tanthm; vel si una, vel altera Aeademia illud doceat , altera. vel aliis contradicentibus, tune, ut meth probabile haberi debet et Una enim Aeademia, praesertim fi sit elara, se illustris i in re tamen , cui Sedes Ap stolica non eontradicat lacteit ad saetendam opinionem pro bilem . Unde,
Caram uel in. x. TheoIuia fundamenis, is, fun/am. s. per totum prasenim s. x4. hane materiam svsh pertractans . statuit sequentem regulam . Mora nee iamem, nee iM Carbotieam , totoqua Orbe
Nee tam moνum dominam impingat
205쪽
Meo ab auctoritate Iuris Pontiueli
scientia eomparantur invicem, si is cui quasi superior , seu subalier. ans,ia inferior, seu subalterarata; quais tenus principia . & sontes, unde Eccleis fia deereta naa, & ononieas sanctiones eruit, sunt rei principia, vel conelusiones Theologicae facultatis, euius est eo in gnoscere, & iudieare . quae a Deo sunt revelata , quae his sunt vel consequentia, vel repugnantia. Qiramobrem utraque siem in idem obictum materiale eon eurrit , quamvis diverso modo . mi
Theologia illud magis inspicit propter
veritatis eognitionem , & dum actiones manas dirigit , eas respicit potius ilia communi, tradendo regulas generales pro foro conscientiae, & dum de iis etiam
in particulari iudieat , de iis judicium
νrofert relath ad forum internum . &prout eausa inter Deum versatur . & M. minem . Canonum vero scientia prine iis 'aliter practica, de de actionibus , non tam in eommuni, suam in particulari , applicando eas ad nae , εe nune , εe ut νertinent ad iudicia, respieit actiones humanas, ut forum exterius praecipuh eoniseernunt, ae inter homines. & homines eatercentur . His stantibus. Quaeri sis et, ranam praeterenda sit auctoritas in alio negotio, nam Theologorum , nilin Carioni starum , Qua in re est opinio Al. vari Pelagii lib. a. de planctu Eeclesiaca . ao. , εc Hostiensis e. PenuIrim. d. Mate , ω quailrara ordinandorum , d eentium in materia umoniae, usurarum, in ubi de peccato agitur, standum este decisioni potias Canon istarum , quam Theologorum t εe Ioannis Rotae a. p. δε amicis volentis, materiam dogmaticam, g nondum decisa iit , spectare quidem
ad Theologos , at si decisa fit, ejus cois
gnitionem spectare ad Camazistas; qui
tales definitiones Eeclesiae in eorpor Iuris Canoniel continentur . Hoc tamen mira obstante. , . ' i. II. Di eo primd . In rebus ad fidem perintinentibus praeserenda est auctorii ii Can nisurum auctoritas Theologorum. Proba tur, quia Summi Pontifices , de Concilia . quorum decreta . At sanctiones Ius Pontifigium e eludit, nihil, quod ad fidem spe viare videatur, unquam ex sensu suo, des. nierunt, sed ex Saeris Litteris, de Apost lorum traditioni a . quae sunt propria Theologi et prineipia a ergo cuismodi rerum persecta, de tuta intelligentia a Tneologis. non a Canonistis petenda est, Κ Theologis iustrui debent Canonis aer cu us deis lectu saepissima halluet nati sunt Iuristae, ut satis apparet ex illius expurgatiove tempore Gregorii XIII. facta . III. Dico seeundo. Etiam in iis, quae
eoncernunt Ius naturale, & divinum, sive quae ad mores per dicta Iura regenis dos pertinent, Theologorum auctoritas Canon istarum plaeitis praeferenda est . Constat eadem ratione: Nain ea , quae spectant ad Ius naturale, dc divinum , come lectens veterem , εc novam legem,
originaliter determinari debent e X pria. et piis, ει sontibus Theologieis; sed a. gnoscere , ac interpretari propria priniscipia , de iudieare ae iis , quae illa eon. sequuntur, potitis, ae rectius potest sa. cultas illa, euius sunt propria, qu misquae ea accipit selum . & 1 scientia suis periori supponit iudieata , & probat ἔergo de i*s, quae legem naturalem . &'divinam eoucernunt, determinare , eo. tius ad Theologum spectat, ejusque iudicio , ut tutiori standum est, quam Cais
nonissae . Propterea D. Thomas quodlib. 1 . are.
. ad r. eam fibi objecisset auctoritatem plurium , de magnorum Iuristarum do.
centium , comedentem . vel stantem cum excommunieato peecare mortaliter, ref-pondite opinio Decreισανω- non ve .
.io aliarum , qui dictim contrarium. Dciis
minitus etiam solus i. 4. dis. as quis. M
206쪽
super Canonem Meldens do . so. vilio Carthaglmasi tertis , Toletano meritam degradatum non retiae ra ordi- to, ut refert Gratia us dAE. 38. . nem, nee conficere Sacramentum , res. Canonum Melasiasticorum notitia iacui. pondet: isti, quoties in Ius catur. viviorem falcem omisast, eraestitas uν . Theologi insuper λ saatino Pontifire .
Adeo verum est, quod ia iis, peris re Episeopis adsciscuntiar, non solum iatinent ad Ius Divinum, magis Theolo. Praedicationis ossietem , sed etiam ad e-gis, quim Canon istis deserendum est . sessiones audiendas, ad paenitentias ina' IU. Di eo tertio. Ubi agitur de Legio iungendas; quod vix beae praestari misbus pura Ecelesiasticis, per quas nimi in sest sine canonum notitia . pro solvendia Tilm determinantur ei reumflantiae Iuris gasibus ei rea excommunicilliones , suspen4 naturalis , ω divini, ut de Ministrorum sones , irregularitates circa matrimonium ossiciis , de decimis persolvendis, de pς- eiusque impedimenta , cirra simo lania. nis, M eensuris, aliisque sexcentis huis Vota , periuria , usuras, furta r quae latus generis, ut iis, quae ad forum EO Theologus ignoret, quomeso osse ii sui clesiasticum , eausasqne , ερ lites illius partes impleuit, quomodo iudicare poteripertinent: Canon istarum sententia praeis rit ignorabit autem, falsumdue iudicium Ferenda en. Probatur. In quacumqueis proseret, nisi Canones. Ecclesiastiem in enim materia , sea facultate , Peritis ita talibus materiis evolverit . Alia plura .lius faculta iis iudieium desumendum est; videri possunt apud Canum laudatum . sed omnia praedicta in Iure Canonieci tractantur, de discutiunturs ergo quoad O. I I. illa Canonistis potius , quam Theologis adhibenda est fides . Quare D. Thom. Eslutiones dubia.
stionem, an liceat alicui plures prς ben- V. TUs Pontificium , sed Canonicum das habere fimul e fle exoria miroversa J vocamus Ius illud , quod in decreis
an lex abrogetur per eonsuetudinem eonin to Gratiani, & Decretalibus eontinetuntrariam , vel non , subiungit S. ma de cuius origine , ae divisione in erat .
uenda . cemus . Nunc autem tantum ea deguis
Potr. , quia Theologia pro ea parte, stabimiis, quae eius auctoritatem eoneeia qua practica est, maritimam habet eonneis nunt, quantam sci licet certitudinem hab Rionem cum Iure Canonim, inseri Ca- at protiatio Theologica ab illo desumta . . nus , Theologo . praesertim ei, qui ad Pro euius explanatione. animarum euram est destinatus, maxime Adverto , in decreto scuius auctor est utilem fore, te quasi necessariam Cano. Gratianus, quatuor species auctoritatumnum notitiam. Nam quemadmodum c ait reperiri. Prima est Sanctorum Patrum, Canus lib. 1. e. s. non est in Abbatem Pneiliorum tam Getieralium, quam PM. eligendus, nisi qui ante suerit in regu - ticillarium, de Summorum Pontificania ista coin petenter instructus , ut e. Ose eunda ipsius Gratiani compilatoris h de electione Innoeentius tradit i Ita nee ius voluminis . Tertia euiusdam Patia, cura quidem Ecelesiam gubernandi est ei de quo varie sentiunt Doctores . Multi committenda , qui Emlesiasti eas regulas ea capita, in 'uibus res inanes, tenues, aestit. Theologus igitur, qui vel Eptia de modicae utilitatis continentur, paleae copus, vel Parochus suturas est , nisi Cari nomine vocitari crediderunt. Alii Paleam nones ante didieerit, quibus fideles deis volunt fuisse quendam Protopaleam Caribent in Christiani Religione . de Eceleis dinalem, de Collectioni Gratiani rapit iasiae eaeremoniis institui, non habebit prois Me adjunxiete . Noa nulli sentiunt Paleam se ad rem hane publicam gerendam . sitisse Gratiani discipulum, M si 1 auct Theologiae ossicinam satis instractam. At- ritate inseruisse huic volumini rapita alicque ideo sacer u ustiae , - - qua , nec authentica , nee ullam fidem '
207쪽
mientia. Alii cui Barbosa , ilia oemio decreti Gratiani putant, Paleas sit aliis ege, , quisu assilitiones. margina. ea primd notatas, & sorie ab ipso Gra tiano nonnullas , ut in relegendo a seis sompofita fieri solet, quas deinde libra.
riorum quidam omiserint, alii in corporire, de contextu coniunctim eum prioribus rapitulis interdum, interdum verbeum aliquo discrimine posuerint. Qua ta species est auctoritas Iuris Civilis . uel seculariuin Principum , quorum maliniae leges huie volumini insertae reperiuntur. His laphositis . UI. Dico prim5 . Argumentum sit tum ex auetoritatibus SS. PP., Conei liorum , Summorumque Pontificum ilia
decreto contentis , si concernat materiam , Se definitiones fidei, eam habet firmitatem, quam supra diximus , habere argumenta sumta ex Patribus, Conis et Iiis , ae Summis Pontificibus. Concluisso haee regulanda est , & probanda ex supradictis. VII. Dico secundb. Si praelatae aucto. eitates pertineant silum ad Ecclesiastica decreta respicientia disciplinam , ae mores, quae proprie dicuntur, & sunt Ieses humanae , certam quidem facere possunt probationem Theol OFicam,non tamenccrtitudine sidet i mutari enim possunt ;& maximE , si fuerint rerum dumtaxat particularium , merique sacti nullum ius Involventis. Esto autem Summus Ponti ἀκκ in condendis legibus ad statum U-hiuersalis Ecclesiae spectantibus errareisucia possit, non tamen huiusmodi leges aequiparari pol sunt fidei dc finitionibus , quae firmae prorsus , ac immutabiles
. VIII. Dico tertio. Tres allae auctoritatis species , nimirum ipsius Gratiani compilatoris, Paleae, ac Iuris Civilis , sedularium Principi Im non possunt sacere ex se certam probatioι ena, ad alit ius controversiae . heclogica deci fionem. . Pr rub , quia Graiianus , dc Palea. no olia in hanent.auctorita scin , quam D doris privati. Secundo, quia leges ei viles insertae in decreto, ne quidem Iu-.r;s Canonici vim habiant, aut auctoritaten, et Grarianus emat in , qui eas inscrutet,
in est, etiamsi tales leges eiritus fini Clericis , M Eeclesiis favorabiles ι, talis enim favor nihil suffragatur ad suppla'-
dum in concedente iacultatis desectam. συ. EeeIesia S. Maria da . Constitutis si,. Intellige tamen, ut dixi, per se, & nisi praedictae leges essent per aliquem Caisnonem a Summis Pontificibus receptae , R approbatae , quia eo ipso suseipiunt vim legis canonicae, ut optim E advertit glosia capite mox citato. in os aliὰr ea infirmum , confirmatio Papa Deit Do
IX. Dico quartd . Quod de volumine Decreti , idem proportionaliter asserenodum est de altera Iuris Pontificii parte. Ωκ Deeret alium libros, Clementinas, MExtra vagantes complectente , quibus addi potest Bullarium ; in quibus Omniabus , ut sunt multae Constitutiones spe elantes ad particulares etiam communi tates, imo & casus .ad Personas: ita Iiae sunt. spectantes ad regimen Civile .ae Politicum natus Ecclesiasti ei , aliae asfidei dogmata, aliae tandem ad uniuerinsalis Ecclesiae regimen in moribus. Prφhujusmodi ergo diversitate niateriae a gumenta ab earum auctoritate desumta majorem , vel minorem in probationi bus Theologicis certitudinem csticiunt . Si enim pertineant ad fidem. & mores, totam Ecclesiam dirigendo , laciunt curistitudinem omnimodam et quia his Papata, ει Concilia Generalia in fallibilitatem habent , ut supra dictum est. Si tantam Politiam externam , & Ecelesiae , seu Minclesiasticorum gubernationem respiciant, non esciunt eertiti Idinem prorsus indubitatam asciit s respiciant solam materiam lacti particularis eum Jure non connexi s quia etsi sacta, tum Pontificum tum Conciliorum Generalium vn verum
approbanda sint, eum sine maturo mi-cio nihil statuant, in his tamen omniae da iii allibilitate non gaudent 4 a. f. Rursus clua. decreta Pontifeia. spemctantia ad fidem, di bonos moreS , a tendendum, an illa a Pontifice, tanqualma publico totius EccIcsae Magistro. cma-lliarint, an vero, ut 1 privato Do torris quia si eman.rint a Pontifice primo modo, certitudinem.omuimoda in saciunt , Sci
208쪽
tiseq. secundo modo e nimi iam ut docea- Canonidi doctrina .delire fi xi Mehquo re, auid ipti , vel aliti senuant, , ut viam apertiuit, de quavis causa eonfessim,eit Nicolaus I., cum dixit, Baptismum de ex tempore respondendi; 'Ae insupereollatum in nomine solius Christi valeri tam firmam suppeditant argumentum , uti u , ubi cum Ambroso sensi . . nis ostendatur, contra eas ius militareis, observandum etiam est , an Ponti sen vel rationem contrarium suadere . vel
aliquid iubeat, an verb tenendum , releredendum statuat; qui enim solum jubet, non tacit esse de fide , & qui eontra iussum facit pyccMe quidem potest, sed non errabit in fide . Hi ne ab haeresie utatur Sanctus Cyprianus , eem Stephano Papae in materia de rebaptizan-.dis haereticis restitit , quia. Pontifex in . sita epistola nihil definivit , sed praecepit solum , quid, donec res definiis
retur, agi oporteret, Imb etiam pec
eato excusari potest, quia probabili ignorantia id fecit . In probationibus Theologicis ex Iure.
Canonico sbleut- aliquando aGrri regulς Inris. quae in. De o. decretalium coli iramur , quarum auctor fuit Bonisae ius VIII., quae quidem non sunt, nec faci--t ius , sed cκ i re suinuntur , tanqutinnotae brevissimae corum , quae sparsim traduntur in jure ; & ab aliquibus definiunci
ex cujus notitia . ω veritata multas fa- sit speeter definire tiret, v . n. cum plibi traditam esset Periurum ad dicendum testimonium non eis e dmittendum obssuspieionem periurii i item marito seviet ii non esse facile restituendam uxore ab eo digrellam ob timorem saevitiae: sumta est occasio condendi hanc regulam
Iur. Hine etiam in Iure Civili cum statutum egit, ut plices maris, vel gumtis nis publici occupantibus .concederuntur ,
item lapilli in littore maris inventa, sicut & aves , cum ista in nullius bonis
sint, generalis orta est regula r insia nuI
eupanti. Si ergo una ex his regulis liti, Iure Canonico contentis affamatur ad pro- tioncm Thcol mi in , quaeritur cujus fit habenda auctoritat is X. Dico quinio. Regulae IurIs magnet esse auctoritatis in Rebus praesertim in ya Iibos, s recteέ dc eum. suis limitati ni s tot ei ligantur is Sunt enim vc luti penus quaedλm, in qua totius sere latis ii Q
non benE applicari materiae , de qua agitur , eis contradi ei non possit . Hi ne
ait glossa , potiorem eme eius cailsa -- ς pro quo militat regular debet enim ad- 'ersarius ostendere rationem, quare Inis illo casu regula non loquatur .
XI. Praeter hactenus dicta , ad Ius Canonicum reducuntur, & a Theologo in suis disputationibus assumuntur aliquando
decreta Sacrar. Congregat. D. D. Cardinalium , & decisiones Sae. Rotie: de his etiam quaerendum est quanti ponderis sint, & auctoritatis .
Observo , qudd ante antros octingmatos Romani Pontifices ad graviora negotia, consultanda cogere solebant Concilia
quae Nationalia vocabant, iisque 1 taliae Episcopi intererant, & insuper etiam . Presbyteri Cardinales. veram talia Con cilia , qudd vel bellorum incursionibus , vel aliis de causis tam saepE sorte convocari non possent , omitti taeperunt , in taque res ad Cardinalium eaetum redacta est, qui , partito munere variis in Coii-ι gregationibus, res primum discutit, d inde ad Suminum Pontificem desert. Hr::ctatium Congregationum decreta pos, inteonsiderari , & quatenus praecis F ab ipsis Congregationibus prodeunt, & quatenus illis aecedit approbatio , & confirmatis Summi Ponti fieis in & insuper quatenus sunt in materia fi sei, vel in alia triata ria pura Ecclesi istica. De his ergo qu stio est. qaamae sint auctoritatis , ubi adprobationem Tn ologicam assamuntur . 'xl I. Di eo sexto . Decreta Congregationum in materia fidei , de morum ex se,.& ut a Congregatione ipsa prodeunt,
multi quidem sunt facienda , sed non prς-hent Theologo firmum . idest insallibile
argus nuim . Explicandum est hoc affer
209쪽
si essent in nrateria Morum universalem Ecelesiae statum respiciente. Et tenenda
proculdubio certa omnino essent .
Dixi insuper mutti eo fretenda, Miare . Nam praeterquamquod multi ex Cardinalibus doctissimi sunt, habent insuper singuli suos constiarios viros omni scientiarum genere elarissimos: sicut enim in Conciliis, praeter Episcopos, Theologi sunt, qui materias examinant; atri in
Congregationibus , praeter Cardinales sunt Consultores . Igitur earum declarationes non possunt non esie magni ponderis, & probabiliores contrariis aliorum Duelorum opinionibus: lino sorte tamae auctoritatis , quantae sunt decreta Conci. Ei Nationalis, in euius vices sunt subinis patae , ut dicebam .. Mare omnes saltem
in foro externo obedire tenentur, no
obstante quum que opinionum proba ialitate a
Tertia veris, & principalis pars, nimi-vum , quM non praebeant Theologo aris gumentum infallibile, probatur. Nam . Ordinalium Congregationes neque e se , nee virtute , Summo Pontifice aeisee pia, gaudent privilegio infallibilitatis ;ergo earum decreta &e. Anteeed. pro pri. ina parte est certum. Privilegium namque insallibillitatis in rebus fidei. & morum definiendis soli Summo Ponti fiet eo
venit, & Conciliis Generalibus eius auctoritate congregatis, ut diausa est. AI-tera etiam pars prob. ex suIιὰ Sixti κ.
anno is s. edita, quae incipit Immansa, ubi agitur de Congregatione octava pro exeretione . & interpretatione Concilii
rit , oram clandi faexIιαι- , sine ea amen ean'Itis , impartimur . Ex quibus constat, Sixtum nou dedi re sacultatem
Cardinalibus decidendi dubia ia materia fidei , sed solum in conceraentibus relaria 'mationem morum , disciplinam , in iudia dieiis ei rea casus particulares , ipso ti
Ratio autem est , quia potestas iudieaadi, & definiendi in materia fidei, ει pronendi articulos ejus, qui totam Ecclem ad eredendum obligent, alligata est
dignitati Supremi Capitis , Pastoris , ecDoctoris Eeelesiae , eui soli a Christo promin est speetalis adsistentia Spiritus Sancti , ne in rebus sidem, de mores totius Ecelesiae concernentibus, errare possit sergo sicut non potest delegare alterum , ut sit Ecclesiae Supremum Caput, Pastor, di Dorior, nee Spiritus Sancti adficteotiam in alterum transferre t ita nee potest saeuitatem formandi deereta fidei alteri
deIegare , aut commmricare .uine Congregatio S. Inquisitionis. auis ritate sibi a Summo Pontifice eommis sa , potest quidem , quos Eeclesia haere tiem dixit. sive articulos, sive homines altima sententia condemnare et ab ea tamen controversa aliqua fidei deeidi non potest , ita , ut transeat in arti eulum si- dei . Ae qui dissent ant, immediat E snt haeretici, ex vi praeeiis iudicii S. Congregationis . Similiter Congregatio pro Indice librorum prohibitorum habet quidem 1 Summo Pontifice auctomtatem practitan interdicendi libros, non autem ilia Ios eo emandi, nisi eontineant doδrinam iam ab Ecclesi proseriptam . Quo casu Congregatio nen faeit, quod aliqua propositio, aut Liber sit haereticus, sed tantum praestat, quod Liber , qui aliund Ei
erat haereticus, pro tali ab omnibus cognoscatur, fic vitetur. Haee enim est disia serentia inter Librum interdicere, & condemnare , loquendo de condemnatione
insallibili r quod haec, ut dixi, fundatur in Pri .ilegio insallibilitatis , ita Summi Pontificis proprii, ut illud alteri prorsus
communicare non possit s seeus vero diametestate , vel auctoritate interdictorum . videri potest Dominita a s S. Trinitate a
210쪽
XIII. ad auctor tatem Rotae Romane fiat transitus. Per Rotae Romanae additorium intelligitur toto orbe celeis herrimum , ae notum Tribunal, seu Coi Iegium, quod Rbmae ex duodeeim diverissariam Nationum , ac Provinciarum Auis
di toribus , iuxta sullam Sixti IV. , prodieendo iure, 8e iustitia administranda
ui bustumque Personis ad Sedem Apo-olieam undique eonfluentibus, eoalescit. olim enim istarum euasas Summus Ponisti sex in Capella audiebat. adhibitis taumen in earum expeditionibus Iurisperitis . qui a loco audientiae dicti suerunt Capellani , vel . etiam fmplieiter . εe absiluie Auditores, quod ad audiendum,& reserendum dumtaxat essent deputa ti , ae deinde secundum eorum relatio nem Summus Pontifex respondebat. Hinc emanaverunt deeretales epistolae . & magna Iuris Canoni ei pars. Gravioribus postea negotiis haud permittentibus, ut Summi Pontifices omnes causis per ω, ipsos audirent, aut etiam relatas cogno-icerent, ac terminare possent, Wperunt deinceps plenam , ae definitivam illarum discussionem praelatis Capellanis. & A ditoribus eoinmittere,. qui iam commuui vocabulo . Mditorer Rota dicuntur; quia in orbem sedentes controversias ad ipsos delatas rotant, discutriint, & decidunt. Ita ex Gregorio Tholosano Iis. tDθ-
tae sint auctoritatis in Theologie a protratione huius Tribimalis decisiones, quaerimus ad rem nostram . .
IV. Dieo septimδ . Sacrae Rotae de- citiones non excedere ex se terminos probabilitatis. Probatur primδ , quia haeialum simi doctrinales, ut ex communi sententia docet Nicolaus Garsias an pra- fui. ad iras. de Bensetis , ideδque non sunt necussariae . nec infallibiles in iure dicendo, neque constituunt ius, nisi quoad partes . intcr quas iudicatur . ' unde Cardinalis Α xander , qui fuit
ri. Et Barbosa an eap. a. de Iiιrs eo rassariose asterit . ccmmnnem opinionem sis maioris auctor iratis, quam fit Rota, contra I molam contrarium a ren-
em . Secnne. , quia , hujusmodi decisi
nes quandoque in veniim tur oppostae , &contrariae , vel pro diversitate Audito. rum sacram Rotam eo onentium se eis
cessivε , et diversas senter tias prsceiaioribus tenentium ἔ Vel etiam, 'uia iidem, et teroquin sapientes, & docti . saeli tamen in dies sapientiores, ae malo ri adhibita diligentia doctiores , primam
in melius saepe mutant sententiam . Nunquam tamen propterea contemne
dae sunt, imis multi semper faciendi huiusmodi Rotae decisiones . elim exeant magna semper praehabita musae ventilatione , Se discussione, adhibitis etiam , ubi opus est , viris omni scientiarum g tnere elarissimis. Unde in eo saltem , in quo deelaratio, aut deeisio fieri debet. esto insallibilis non habeatur , haberi ta- tamen debet per modum Iuris, M. te is directivae ad alimius eantroversiae in mili materia definitionem ι de in pro bationem potest adduei, ut medium m. 4gis, vel minus pistabile . . XU. Tandem de eommuni Iuris Canoniel Doctorum auctoritate agendum est. Hi enim ex Iure Canonico , ut e X fonte , multas eme lusiones intulerunt. ilia Iud commentariis, & notis ad persectam intelligentiam illustrarunt. Et quidem in his, quae ad fidem pertinent, mi ctiam ad mores, quatenus vel ratio naturalis , vel Lex Evangeliea de huiusmodii praescribit , Iurisconsultoriim auctoritaς parum , & fere nihil Theologo constris. potest. In aliis tamen nemini dubium est, uin p esse valeat; maximE quoal eonis
ectionem, ministrationem Sacramentorum , eorum Ritus. ei reum stantias loci,. temporis , modi haec enim per Sacros nones explieatius traduntur. Sicili etiam de moribus Ecelesiae , & aliis Fegiis bus, de poenis contra transgressiores earu n, de concernentibus Episeopdis, Archidiaconos , Primi certos, Episcoporum Viearios , Sedis Apostolicae Legatos &eoxUI. Di eo ergo ulti tib . Comordiam: omnium Iuristarum, seu cunoni starum .senteni iam in Legum Ecclesiasticarion interpretatione , adeo firmum praebere ar- umentum, ut illi refragari temerariuint. Ita Canus lib. 2. cap. . . σνος .Et probatur primo. quia doct.ssimis sit.busque tu arte sua fidem habere opus est.