장음표시 사용
191쪽
primb. prinei paeter, & ex proposito de tum ratio allata persuaserit, ita , ut , tali materia tract.imes ; & hoc , an se- si ratio allata sit tantum probabilis, sa- mel tantum , vel saeph, & constanter a D eiat arguia entum probabile, si vero sitsrmarint ; si vh dogmatice , & posti vh demonstrativa , di monstrativum .doeendo; sive disputati vh , contentiosE Ratio est primo, quia Spiritus Sanctus
contra haereticos agendo et ut Anastasius non adsistit Ecclesiae , aut ejus Doctori- contra Arianos, Basilius , Hilarius &e.r Augustinus contra Donatistas, Manich os, Pelagianos, Arianos &e. e S. Leo contra Nestorianos, Eiitichia nos &e. Rursus observandum , quid de eorum doctrina in rebus Theologicis Ecclesia sanxerit, num illam approbaverit, vel saltemta dubiis eos consuluerit S c. His omni . bus praenotatis. IV. Haeretici, licet Patrum auctoritatem , quum eis obaicitur, foc ei faciant; amen , ut tacilius lacum simplicibus nistiant, suos errores alictoritate Paprum tegere aliquando studuerunt. Id maxime praestant moderni haeretici et Lutherus eis nini postquam omnes Patres damnavit e r. roris, ut diximus , non raro tamen eo runt auctoritate se tueri conatur. Calvi
ous item in prafat. ad suas Innit., lichi in Patribus suos naevos adesse adfirmet , de eorum scripta nobis servire quidem , sed non dominari debere dicat, conatur tamen ibidem. & alibi passim Patrum clypeo se munire . Inio in
13πτον nate eonfessionum Proterantium,post enumeratas varias in variis eorum Pseudo. Synodis Confessiones . adnectunnire. tiam pro singulis articulis suae doctrinae testim mi a vetcrum, qui Patres dicuntur. Verciti hoc est Patribus revera illudere. non honorem dc ferre . Catholici vero emines summo in honore Patres habent, tanquam sanae doctrinae custodes, & trae rionis testes , eo modo, quo infra diis
. I I. Adsertionea satuuntur . . C, Ieo primis . Doctrina Phisos,l P phica . & pure humana nullam
habins connexionem cum fidei dogmate , quae in scriptis unius, ve I plurium Patrum inveniatur, certum argumcntum ex eorum auctoritate nobis non suppe-
vitai . sed solum talltum valci, quλn-bus, ut Philosophi sint , sed ut doceantea , quae sunt ad consummat nem Samaorum , in a seationem Corporis Chrisi, ut docet Divus Paulus AP f. 4. ut vanam philosophiam , & seductivam vitare fideles instruant, ut iam non simul parnuli fluctuanter , ω circumferamus omni vento domina cre., ut subditidem Paulus v. I .
Unde Patres rum suerunt solliciti in Philosophicis dogmatibus perscrutandis : Su nPhilosophorum libros, aut valere Iinebant . aut etiam interdi ita a limine salutabant, ut totos sese disii ς sapientis dederent. Gregorius quippe N.1 Zian Zenus , & P slius tredecim annos . omnibus libris secularium remotis, solis divinet scripturae volunt inibus operam dedisse , reseruntura Russi io Iib. 1. Bi'. EeeIes cap. s. Et
anni funt , ex quo in mari ut mear Munquam Tullive, nunquam Maro, nunquam Gentiirum Litterarum quilibet auctor a
centri et eis quid fortὶ inde , dam loquimur , obrepit, quasi antiqui per nebulam somnii recordamuν . Et infra de fluuio Fidelium sui temporis sie ait : Queιιιν quisque nune aristoteIem legit y tianti
nat. Audiant haec , qui in Aristotelis eis volvendis Philosophicis, Metaphysicisque quaestionibus tota vita ociupati , sacro.
rum librorum nee titulum noverunt, eosique , fi qui habent, vix unquam lectiois
ne lignantur . Insuper ex antiquis Patribus nonnulli Physicen . aut Metaphysicen , vel no habuere , vel certh leviter attigerunt . Alii verδ magna ex parte fuere Platonici prius, quam converterentur ad fidem.
Ex quo fit, ut dum in philosophicas quς-niones incidunt , aut vulgi , aut Rheto-Iuua OP mouis icquantur , aut etiam quas
192쪽
quas Platoni eis aeteperant in Christiano- aiustoritatis, diisentiant, nisi s ,rte snpurum Scholas inducant ; Unde viri doeti laris huius, ves horum opinio sit ab Leerrores sortE quosdam in Patrum stristis notarunt, quod attinet ad huniana in Philosophiam , quos perseqili, nec vacat modo , nec expedit . Satis enim ex dictis apparet, in Philosophicis dicta Patim facienda tanti esse , quanti valet naturalis ratio , quam adducunt. V l. Dieo secundo. In rebus , quae nec fidei dogmata sunt, neque ex h s cerinde rivantur, argumentum sumtum ex comis
muni etiam consensu SS. PP., est quidem probabilissimum . non tamen per se loquendo certum de fide est . Prima parseonstat et quo enim maiori auctoritatis pondere firmari potest probabilitas alicuius opinionis, quam consensu tot virorum , sanctitate, & doctrina illus rium ρCertE , qui contrarium opinari vellet,
temeritatis notam vix effugeret . Secunda verb pars probatur: nam it
hujuscemodi questionibus fidei sit mam
nullatenus tangentibus. ac proinde hinis ei ade dispii tabilibus , Patres loquuntur, non ut custodes traditionis , neque ut i stes doctrinae Ecelesiae in quo eam p fuit illos Spiritus sanctus , ut Ecelesiae Doctores sed ut privati Doctores pro prium sensum exprimentes a atqui Patres etiam communi eonsensu sie losueniates, esto faciant argumentum probabilis. fimum , non it tamen certum , ut vel fide sit tenendum , vel excludat omnem formidinem de opposto , homines enim sunt, & possunt errare; ergo &e. Noto tamen, nullum forth problema inveniri posse, in euius altera parte omnes Sancti Patres eonsentiant, quin illud ad fidem spectet. Si namque est doctrina omnium Sanctorum Patrum . etsi in scripturis expressh non habeatite, est tamen signum evidens, vel ex scripturis necesi trio deduci, vel esse saltein doctrinam ab Apostolis per traditionem relictam. VII. Dico terti b. Auctoritas unius nistris , vel paucorum , etiam in rebus , quae sacras litteras, vel doctrinam fidei cor cernant, non sacit argumentam de fide , sed probabile tantum . Imb nee e tiamsi ex majori parte conveniant in aliis qua eiusmodi re Patres, si tamen pauci alii . vel tantina uaus , sum e tame oclesia reprobata.
Primi Pars est manifesta. Prim d , quia multi Sanctorum Patrum aliqua dixerunturiorum oppositum postea , ut de fide definitum fuit . vel quia eorum tempor overitas nondum suffcienter erat comperta, aut Ecclesae auct ,ritate firmata , ut de S. Cypriano dicit S. Augustinus lib. I. de Raptimo eap. I 8. Uel etialia, quia purabant , emergentes illas quaestiones ad doctrinam si dei minimE pertinere et unde D. Cyprianum volunt multi existimasse; doctrinam de repabitetandis haereticis ,
non fidem , sed puram disciplinatu conis
Secundo probatur: non enim plus auctoritatis tribuentum est Patribus , quain ipsi sibi tribui ψoluerunt; sed noluerunt Patres sibi distribi iti vh tant lim , aut seorsm sumtis irrefragabilem tribui auctoritatem, nee majorem sibi fidein hiberi oluerunt, quam hominibus, doctis quidem , sed qui doeendo errare poluerunt; ergo &e. minor probatur eorum lem Patrum testimonio. Hieron .mis ep. 33. a li s8 . ad Mahnsm , recensitis Patribus, qui ante ipsum seripsi runt, satetur, is comparatione illorum imperitus num, . Est a. 43. ad Cte entem adversus Pelagianos : si auid i inquit in meo ingenio a vitii repererint, proferant in meis ium . Aut enim Hsa erunt , O eontra Adiearis eorum ea Iumniar aut reprehe*Πμιia , ω eonfitebor errorem, malens eme
dari , quὰm perseverare in pro ortate sen- stentia. Idem fatetur in Isaia cap. 1'. xx. In En ebiel. eap. rg. probato proprio sensu . Si quis autem inquit ve I meli
rem , ve aIterum sensum potuerit repertinre , qui eo niWariorum inter se testimonio rum scandalum tollat , .ltius magis a
quiescendum sentent id est; quod repetit in c. 16. in e. 3ν. . nbi sic concludit tmeus Me in Et ebiat Uropbetam , Deo ,
Prae omni biu veis modestiam saam ex
193쪽
pressit S. in lib. ret r.et mitio. xttm, ubi e . t d. ' it , qtiae mendose scripserat in lib. de anima cap. I. ad Uincentium Vi a mn, qui eum de e. ctilia Iaudaverat . Ita ui ι. a. de ordine , ubi postquam e. s. Ollcnecrat, t. vivanam auctoritatena plerumque salii , cap. Io. subdit, n6lle sibi credi, nisi coccitra , & rationem reddenti ; & lib. 1. de Baptismo
nia Episco; orum , dc DCestorum stripla, sola excepta Divitia Scriptura , I rere repribendε , non per quemlibet tame I privatum d ei. rtiti s ut haeretici putant sed per sermonem fortὸ sapientiorem euis
juslibet in ea re peritioris, per a I. rum Episcopcrum graet ι orcm a Aorti . tem , do. iteremque ρνυἀιπι iam, Iεν concilia . Ire sua vero et Orii; a in Prosmio lib. s. νγ Trinitate sic dicit et Sane cum ιn omis nisus litteris mei non Dikm pium Iectorem , sed et tom liberum corractorem des derem , mu't. maximὸ in his , ubi ipsa maenitusο quastionis utinam tam multor intentores habere pinet , quὰm multoreontradictores habet . Ne autem ex hoe
harictici putent, da iam sbi libhrtatem, iit a quocumque quaelibet Patrum scripta carpi , & re pri hendi possint , audiant
quod liquitur: Verumtamen , sicut Iecto rem meum nolo mihi esse dediium , iι aearrecterem nolo sibi . IIIe me non amet amplius , quὰm Carbolicam Fidem ι se se non amet amplias, quam Catholicania Veritatem. Sicut illi dico, noli meis Iixisteris , ouasi scripturis ea nonicis inservi. e . fcd 1n illis , ω quod non eredebar,
e m inveneris , meu Actanter crede ; tria in is autem , quod certum non bab.bas, nisi e rιMm inteΠixeris , noli firmι ter re sinere : r a iιιi daeo , noli meas litteras ex tua clinione, vel content . ne , sed ex diuina lectione , vel im iussa ratione eorrigere. Nuni hce Augusti si mon: tum
servaverit Lutherus, serventque ejus, de Calii ni Gregalis , judicci p us, Sc catholicus Lictor. Tert o probatur eadem prima pars ratione quasi a priori. Qiii libit enim Sahelorum singulariter coli sidera tu, his dumtaxat xxceptis , qui libros canonicos ediderunt spiritii , & scientia humana Iocutus cst ἱ ergo e Irare aliquando , ctiam
in his , qtiae ad fidem sp ctant , potuit ;ergo si considetentur singuli Patres, veluti distributive , & seorsim, aut secundam quod aliqui eorun pauci in aliquo
conveniunt, firmum ex eorum auctorita
te sumi non potest argumentum . sed solum probabile . Et ita hoe sensu locuti sunt Sanctus Augustinus, & Thomas suis pra relati . I. , dum hie ultimus dicit
r. pari. quast. 14 art. g. ad 1. ex aucto .ritate SS. PP. , nimirum distri bliti vh ,εt seorsim sum torum , sumi argumentum s iliam probabile. Cum tamen eorum multi in siqnem doctrinam eum admirabili sanctitate coniunxerint , eorum auctoritas ad tantum humanae probabilitatis sa stigium evasit, ut siciit imprudentis hominis esset , paucorum tantum S S. Patrum auctoritatem pr. regula assumere ,
ita illam despicere , impudentis omnino frontis esset. Quare viri pietate , se doctrina celebres eorum dictis aperth contradicere . 8c adversari non audent; sed si qii s ab eis minus consone dictu in vi. sitim fuit, reverei ter, ac bunign E interis
VIII. Secunda verb Dars, nimIro in quhd nee sumi possit certum argumentum ex auctoritate majoris partis Patrum , si aliqui dissentiant, intelligenda est de ilis lis quaestionibus, quae fidem non tangunt, qtiaeque salva fide in alterutrum defendi possulit . De quibus D. Augustinus lib. I. eont r. Iulianum c. s. Alia funt i inquit , in quibus inter se aliquando eistiam doctissimi, atque optimi regula Cais tholica defensores. salva Dei compage ,
non eo Onant , alius alio de una remeIihi aliquis dicit , cr veritis . Si enim quaestio fidem tangat, vix invenietur aliis qua propositio, quae ab on, nibus Patriis bus fuerit asserta . cui ur uti iis . vel alter repti gnarit , quin horum ecctrina ab Eccles a lacrit reprobita . Sic ergo i X p cati secunda p rs pro batur , quia alim Patres , magra licet
coni,nsi orae , at mixi d. ctrinam cocent, Et unus, aut alter Eccleia non contra. cicente a ri pugnat, si κnum xii , ea in ad fidem non pertinere , dc toti sequenter x
illis , lichi pluribus , qu a loqitu mur ut homines, non potost firmum trahi arguis metitum. Unde vinccntius Lirinensis comis
194쪽
monii. e. 28. t inquit Sancto. atriter perstringit Camis; quamvis noetiarum Patrum eo ensio , non in omni His desint , qui Caietanum benigne in turpi eis divi t legit quastiunculis, sed felhm eero tentiir , Vole .les , Caietanuin locutum t praesuὸ in si ei regula magno nobis sitisse . vel non de omnibus Doctoribus, sudio , ter investiganda est, eis sequenda. vel in materia fidem non tangente , vel Fline liedi omnes serE SS. Patres, tam nondum ab Ecclesia definita ; quod indi- Graec , qti m Latini doceant, mundi hn- ea re vidi ntur eius verba, du.n ait: nutatus partes omnis non eodem simul die , Ius dete)etur novum Sacra Seriptura senis sed multis potius succedentibus suisse e- sum, ex hoe , quὸs dissonat is priseis Do-ditas, ornatas, absolutas s communis tamen hic eorum consensus certitudinem
fidei non facit , uno D. Augustino i contrarium opinante , nimirum Omnes , qui dicuntur septem dies, suisse unum. diem , septempliciter praesentatum cognitioni mentis Angelicat . ac proinde omnia siluit temuore suisse edita , ornata ,& absoluta . in ut opinionem adeo pinhabilem D. Tho m. r. partis quast. 74. art. a. admittit, ut problemitice utram. que sunt entiam defindat. Item maior Pa. rum pars asserit, Moysen Dei naturam, eun in hoc mortali corpore viverct, a
perih, seu s.cie ad laetem non vidisso;& tamen haec sententia non pertinet ad fidim , cum oppositum teneat Divus Augustinus lib. xi. de Genes. aὰ litteram cap. LI. , & 18. , quod te de Paulo in rap u asscrit l D. Thom. dicente quast.
oppostum dic re viscatur Augustinus.
IX. Dico quart5 . Unan mis S S. PP. contei Dus in explicationcm Sacrae Scripturae. de in re pertinente ad fidem. . t o ire mores , cst fg um 1 p st ri ri , & in f l. ibile t st non um ei 3 ς reis
erarum praseorum doctorum sensibus : ses Seriptura ipsi integra , sub Catholica EOe Iesia censura . verum , quomod cumquest . eonclusio posita communis est , &Catholi ea . debetque intelligi de genera-Ii Patrum consensu , accepto , non mathematicὸ , adeo ut ne unus quidem desit , sed moralitem Cum enim non omni uir omnino , qui fuerunt Patrum , scripta habeamus, imb nee nomina sciamus, imbaliqui eoru n ab Eeclesia defecerint, impostibile esset omnium omnino consensum explorare, aut aliqum do invenire. Huius ainrtionis testes habemus primo Patres ipsos , qui in rebus fidei provo- ea re consueverunt ad veterum traditionum , & arguere eos , qui ab ea discesserunt. Primus est Irenaeus lib. 3. c p. 3. Sc alibi , probans , doctrinam Adostolo ru n per successiones Episcoporum perventio usque ad nos: Et eap. x. haereticosa. guzns, Obiu gat eos, cruod praesumant plus sapere . quim Apolloti, eorumque Succutares. quasi ipsi soli invenerint veritatem . Secundus est Clemens Alexandri DF. 7. stromat. pag. 761 , ubi ait: Gιο-
sapientia simulatiano eorrumpunt per aliari rasitiones, buminis doctrinit , resistenter diviva traiitioni, iat baresim es nimιuant .
Deinde ostendit , hoc fecisse haereticos ainoitione dii et .s . ut aliquid dicerent ,
195쪽
Int de iii exv t Clemens vii uim omnium Ambrosi, Innocentii , Ioannis , Ea filii, haereticorum . etia in recentiu ri . sucis orn- Ilieronymi s quod non iecisset certe . sines peperit huminae gloriae de si Arium ,& ad veteres aspernandos impulit. Quid enim restabat dii endum a Luthero , aut Calvino, di simili biis . si id , quod dix rant veteres, dixissent & ipsi Tertius Origenes in praefat. Lb. Peis Ilarchon et eam i inquit , multi sint, se utenι sentire, qua Christi sunt , 6'
rio 1e, nee a ater credere, nisi quemadmo.
dum per suetessionem Ee Iesia Dei tradiderunt nobis. P Rc Origencs. Idem T retuli. lib. de eorona milit . e. t. ., tib. de ear ne Christa r. a. , Iib. de Fraeseripi. baretici cap. 17. 23. 28. 3 . Idcm S. Athanasius epistol. ad Afros, ubi vocembemousion, qua Arianam hς resim jugularunt , dicit, Nicaenos Patrea non invenisse sibimet ipsis , scd a Patribus acer pisse : E-3i vi non sibimetipsis ad invenientes verisba, sed habentes ea a Patribus testimoniaeonferi ferunt , quod repetit tiἱνo de S
Acced. t S. Augustinus, qui toto lib.
2. contr. Intra num , oc praesertim cap. s. ω Io. argumenta Pelagranorii in convcl-lit , aiictoritate Patrum Irenael . Cypria
argumentum ab omnium auctoritate Patrum certum non existimasset, Dico ergo si e . Cum omnes Patres audio uni in
idem proferentes, non existimo , totidem hominum, quidem & doctissimorum , &sanctissimorum t sed tamen hominum me audire sententiam , sed Catholicς Ecclesiae, euius illi fuere columnae praecipuae . Nee enim aliud viri illi omnes tanto eonsensu sensisse credendi sunt , quΣin quod communiter Ecclesia Catholica sentiebat; ergo doctrinam omnium Patrum signi im est , esse doctrinam Ecclesiae Catholicae ; sed ex doctrina Ecclesiae Catholicae , utpoth in saltibili , validissimum
pro fide sumitur argumentum; ergo s- militer ex doctrina omnium Patrum coninsensu probata .X. Confirmo hoe . Cerih maius privilegium concedendum non est multitudini fidelium , quam multitudini, & collectioni Dc ct 'rum , se Pastorum r quia licet s delesia ci quantitate numerica Pastores, & Doctores superent, ab his tamen quantitate virtutis, & scientiae longh illi superantur, cum ab his illi docendi snt, ac regendi. atqui fideles simplices toto orbe diffisi colis
lecti vh sumti errare nequeunt in credendo, alias tota erraret Ecclt si a ; ergo neque errare possunt omnes D. .ctores,& Pastores
simul sumti. sive culpabiliter , sue etia in inculpabiliter , de per ignorantiam , da-cendo aliter, ac docendum esset i quia errantibus istis in docendo, errarent. &illi in credendo.
pus ministerii , in adimationem C. Noris CBrisi . . . . ut iam non simus parvuli stu.
Sai cti , ac Doctores simul omnes toro Orbe diffiisi. in iis, quae fide iii languia I , errare possent, docendo , ut credi neunt, quod crcdendum non est , aut non cre- acndum . quod crcd cniaum cit , I. On solum
196쪽
n m Corporis Chrim i Ecelesiae ν ut non los invenerunt , secundum eorum senaeircumferrentur saeles omni vento dois tentiam dennitiones Protulerunt . Coninstrina , ad eircumventionem erroris r sed ei lium Nicaenum prunum . teste Athanalia potius ipsi errando eausa essent suctua- .p. ad Afros supra Dudata homo. tionis , i md & erroris in populo Dei , lan statuit, quia eam a Patribus acev quia populus tenetur se cui doctrina . pit; atque Eusebius Caesarienus te nata Eorum Pastorum, & Doborum , dicente ob eandem eausam se eidem Christo Maiarh. v. Omnia eva seripsisse . Ita epi f. , quam refert The rumque dixerint vobis . θνvate , O D- doretus bHar. EeeIes Iib. e. 13. qua alte I & Luca Io. v. 16. Qui vos a uilit, doquidem inquit a nonnuIIos ex vetera ma audit. Ergo &e. insigner Episcopos, O . ferras feripi Item Pastores , & Doctores . quales res in e Iicauda Ur rq ae FrIιν ἀνομ uere omnes Sancti Patres , dicuntur , n late, hoe voeahuis conlubnantialis usερ Matth. s. v. 13. sal terra , quia per eos esse e novimur seondiendi sunt quodammodo populi, & In Concilio Epnelino passim, & mais v. 14. dicuntur lux mundi , quia eorum xlm h g. , eX relatis Patrum sentenis doctrina illuminanda est Ecclesia . Si eris i iis Nestorius damnatus est . Patres Conisgo sal illud, ut ait Christus , i,fatu ais cilii Chalcedonensis απ. r. γ 4. prou. rum fueri . in quo saliet Moy idest , ut tentur, se regulam sS. Patrum amplea ait Augustinus lib. i. de serm. Domini est . & maximε in aIloeutione ad Maris
in monte e . : qui eνunt bιmines , per ei anum Imperatorem, 'uae habetur uot is vc bis error auferatur , eum πιον Cone. Chala. e. r. Iustinianus Impera Et elegerit Deur, per quos eννοrem auferat in Concilium Constantinopolitanum soraterorum Item si lux non fuerit luetis eundum rem. 3. Conci . col. 31. da , sed potius erroribus obscurata , quo- f quimur aurem linquit in omnibus SMModo totum Ecclesiae corpus non erit te. Patmes , cr Doctores Sancta Dei Eer Isa. irebrosum id/st Albanasiium, Hilarium, Basilium , PulchrE ergo , & ad rem aptissimh Uin. Gναονium Theologum ,-Gre vivm Nisecentius Lirinensis eommon. i. e. as. Quois senum, Ambrosium , Theopbνlum , Ioanne- .rtim sinquit beatorum Patrum sanctum, Constantinopolitanum, DriIIum , Auguincat bolicumque consensum , ne quis sibi stinum , Proeuium , Leonem. 6' omnia ινemerδ eontemnendum fortὸ arbitνetων , qua ab his de fide rectὸ , ω ad eondeis ait in prima ad Corinthios Apostoluar Se m nationem haνericorum conferipta , ω ex quosdam quidem posuit Deus in Eeclesia, posita sunt , sum imul. Quod repetitur primum Apostolos seu oνum ipse tinus eia in eodem Concilio collat. 3. olum. TI.rat secundo Pr phctas s qualem in M iisdem se rh verbis, addendo 'Iιον cibur apostolorum legimus Agatum orthodoxas Patrest , qui in sancta De lio Doctor s . ur ινactat. ιν nune appeta Eee Isa rectam fidem irreprehensibiIiter ωμιantur , quos hὶe idem apostolus etiam que ad finem vita sua pradieaveruns . Prophetas νnιerdum nunctipat . εοῦ quod Qitibus relictis in Cone illo Lateranensi per eos Prophetarum mysteria pepulis ape- anno Martinus Papa dixit r Maniariantur . Hos e o in F ee Iesia Dei di Dia flatur nobis ex bis. qua reiecta funt , per xemlera , Iaca dispensates , sive definita a Sancto quinto Coneiιio , qui uir in sensia Catholica dogmatis s- eondemnatum esse , ω a Iienum Sancta Deἐnum aliquid in Christo sentientes eo n- Ecelesia unumquemque , qui non suscepe-νem erit , non hominem contemnit , sed rit verbo , fir mente omnes fanaar Duo. Deum cre. dos , 6r venerab1Ier Patrex , cuncta uo, X l. Hane ver talem exemplo suo teta qua ab eis pro orthodoxa fide exposita sunt, stata sunt Concilia, & Pontifices ipsi r in d structi nem omnium baνσω m. idem quoties enim aliquid circa fidim occur- Constantinopolitana tertia, seu sexta Geinrti detcrm: nan 'um , sngulari diligentia neralis Synodus a s. rg. expresse Praecedetntium Patrum monumenta scru- tetur , quod & septima Synodus, se m. I. Z . His
197쪽
Nietna seeunda protestatur, dum as ν. decretum edidit pro cultu Iinaginum eonistra Ieonomaehos his verbis: sancto uniam/νοrum , O divinorum Patrum doctriana in entes ore. Et infra: hae est Mea Apostolorum et bae est fides Patrum ,e. opus erat percurrere omnia Concilia , qui in suis decretis Armandis semper ad Pa. tres , eorumque dicta respexere . plura desiderat , adeat Magist. Canum. ιn. v. da locist cap. s. conetus s. , &integrum Uincentii Lirinensis commoniis storium aliente perlegat. Meritd igitur Concilium Tridentinum seg. 4. hisce verbis veterum Conciliorum mentem, ae suam exprimens, Meaereeada petulantia ingenia decernit , ωι nemo sua prude utia innixus, in re. us fidei. ω morum, ad ad rationem Naarina Cιν1stiana pertinentium, Saeram Seripturam ad Dor sensus co torquens ,σontra eum sensum , quem tenuit, or tenet sancta Mater Ereti . . . . aut etiam estntramnanimem σνnsensum Patrum, ipsam Seriis 2ιuram Sa am interpretari aud/at cre.
P Atrum auctoritatem enervare totis
viribus conamur Heterodoxi, inter uox Rivetus , & Dallaeus, sperantes , atrum auctoritate de medio sublata . se traditiones non scriptas landitus evertisse.
num lib. ix. contra Faustum eap. f., &locis supra ei tatis . r. butur dubii , quibus soli Scripturae Canoni eae in ulli bilem tribuit auctoritatem ἡ quae autem ab aliis scripta sunt, non eum eredendi nε- aestare, sed eum iudicandi libertate legenda sunt: Iiberum ibi habet Iector aω-ἀit-ve iudieium . quo vel approbet, quo placuerit. vel improbet, quod offenderit Ergo negat Augustinus tantam es.se Patrum auctori tatem , ut illis dicentibus adliae rere teneantur.
Respciodeo disting. conseq. , ut illa seorsim , ae distributi vh dicentibus &e..cosc. consequentiata, illis collective. M
simul sumtis, neV eonsequentiam . nil ergo Augustinus differentiam inter Scriptores Sacros , sca Canonicos , & alios Doctores, qudd euilibet Saero Scriptori seorsim . & sigillatim sumto eum
necessitate eredendum est , etiamsi unus sit, ait enim : In il a vera canoniea eminentia Sarearum Litterartim , etiam Matis Propbeta , fest Apostolus, aut Evanis telissa aliquid in fuit titterie potu e , ψι/ Canonit eo Hrmatione deeraratur . non IDee dubitare, suὸd verum M. Cui .
libet tamen Sancto Doctori , si unus , aut alter dicat, non ita credendum est , ut non liceat dubitare , qudd verum sit . Non tamen loquitur Sanctus Augustinus de Sanctis Doctoribus collecti vh aceeptis, seu prout summo consensu apertE , Deisquenter, perseveranter Scripturam Sa- eram exponunt, aut dogma aliquod proinponunt, asseruntque, ut ab Eeelefia Catholica ereditum, & praed eatum . Tune enim traditionis testes sunt, & eustodes,& vindices, & fides eoru n est fides Ee clesiae , cui credendum esse S. Augustiis
nus testatur Im. eontris ep. fundam. c. I. s& II. r. contris Creseonium cap. 33. , ubi
hale habet loquens de baptismo haereti-
eorum et Quamvis brius rei eret de seriis turis Canonicis non proferaιων σκemis Itim , earumdem tamen scripturarum eistiam hae in re ὰ nobis tenetur veritast,
rarum commendat auctoritar r ut quoniam
XIII. Secundo obiiciunt, & replieant. Nullum testimonium humanum aptum est,saeere ex se fidem indubitatam in rebus divinis; sed testimonium SL PP., sive figillatim, si vh eollecti vh sumtorum , est
mere humanum ι ergo &t. Maior videis tur certar labi enim, de errare hominis est , quod non tantum singulis accidit, sed hominum plurium collectioni. Minoeucro probatur. Singula Patrum testimo is nia humana sunt/Ergo & singula in unum collecta et non enim potant esse at
terius gineris in usium collem , qua suis
198쪽
citius sunt per se fingula ; quia lichi somtassis erescat auctoritatis gradus ob multitudinem attestantium , non tamen mutatur auctoritatis species . . Confirmatur . Testimonium P P. non
id ed verum est, quia ipsi dixerunt , sed quia, vel ratio ab illis adducta, vel seriptura , quam reserunt, persuadet, esse verum s ergo eorum testimonium non
per se suffeit ad fidem divinam ingenerandam . Antecedens patet, alioquin Testimonium Patrum a divino non distaret, si nullo rationis praesidio . vel auctorita tis. indigeret . Et etiam probatur , eum enim fides sit certitudinis , 8e veritatis immotae , non potest reserri ultimo , nisi ad testimonium per se verum, & immotum , quale unice est divinum: unde D. Augustinus hoc inter Christum , de
Ecclesiam discrimen constituit m. a. eontra Crescon. cap. a I., nimirum Christum femrer veraciter iudieare , Eerissia leo aurem iuries , homines , plerumaue falli . Ita Ri vetus.
Respondetur pri md , disting. minorem, testimonium Patrum est humanum , &doctrina, quam proponunt universi . Sin qua consentiunt omnes, aut saltem maxima pars , non est humana , eon min. , & doctrina, quam proponunt &e., est humana, nego min. Licht ergo testimonium Patrum , etiam in dogmate fidei docenso , aut exponendo eonsentientium, humanum sit, dogma tamen. quod summo eonsen in doeent, humanum non
est , sed Apostolicum . de Divinum ; non enim illud semper docuisset Ecelesia, nisi ab Apostolis accepisset, nee Apostoli tradidissi nt, nis a Christo . vel 1 Spiritu Sancto edocti suissent .
Quare aliter seeii d respondeo disting. mim , consensus P P. testimonium humanum est, quatenus Patrum est , eoniseed. min. , quatenus fides Ecclesiae est , nego minis scut enim regia diplomata regiam auctoritatem non habent, prout Ministris conseripta sunt, sed ut mandata regia eontinent. & ut regio sigillo sunt obsignata ; ita Patium lententiae in eiusdem dogmatis assertionem , dive mss locis , atque temporibus consentientium , illudque , ut dogma fidei propo. Rentium , per se spectatae testimonii huis
mani vires nou excedunt; sed ut eoadtinent doctrinam Ecclesiae , & ut Eeel sat auctoritate reeeptae, ae ve luti sigillo obsignatae , credendae sunt, non Patrum, sed Apostolorum , atque Christi doctriis
Ad eonfirmat. , omissis anteeed. , diasting. conseq., eorum testimonium soliis tarth acceptum non per se &e., cor con seq. , testimonium eorum consentiens ,
subdist. , non per se surteit 1 priori.
de tanquam eausa fidei divinae, eonee do consequentiam , non per se suffcit 1
posteriori , & per modum signi , nego
conseq. , testimonium ergo universalo,& consentiens Patrum non est per se
sufficiens , ingenerare fidem divinam per modum causae , Sc 1 prioris est tame signum , de argumentum , quo 1 poste riori colligimus , id, quod omnes SS. Patres, ut de fide proponunt, esse Ueth de Bde, seu esse doctrinam ab Apostolis Ecelesae traditam, M a Christo aeceptam . Rursus consensus Patrum trais ditionis index est , de argumentum ceristi gimum : Scriptura verb Saera docet , inesse traditioni divini testimonii pomdus , ερ in rebus divin s esse supremae auctori tatis , ae demum non esse accipieri dam . ut verbum hominum, sed ut ve-rh est , verbum Dei . Ad id, quod addit ex S. Aligus . , di eo , eum vel loqui de Iudieibus Eceleis fiasticis, seorsim suintis, non eollective, vel in quaestionibus secti r quo pacto salinii possunt, iudicando aliquem haereticum, qui haereticus non st: quomodo Chrisus solus falli nequit; non vero in quς-ssionibus dogmatum s quo pacto Iudices
Ecclesiasticos collecti vh sumtos errare non pesse, idem Augustinus docet. XIV. Τcr tib obiiciuar, ερ instant. Ut testimonio Patrum efficaciter uti possemus in rebus fidei , deberemus esse ceristi , illud verh esse testimonium Patrum, S non suppositum , Si illorum sensus deberet esse nobis exploratus ; atqui nec
sumus certi, ea . quae nomine Patri imis circumferuntur , ve rh esse illorum , quorum esse dicuntur: cum multa, quae a licuius Patris genuina opera put ibantur.
in dies, ut spuria . de suppofiii ita ab Eruditis respirantur . Similiter vul tem-Z a P
199쪽
pore, vel imperitia, vel mali ita , quae runt; ergo in sua proserenda sententia
ab illis seripta suere, variis in locis im- decipi potuerunt: non enim habuerunt mutata sunt , vel adulterata is quare in specialem Spiritus Saneti adsistentia uia . antiquitate nihil sanum , nihil ineor - qualem sortiti sunt librorum canonicorumptum existere , prudenter timeri potest . Scriptores . Sensus pariter patrum aliquando ad eb Respondeo , neg. minorem pro utraque implexi sunt, atque intricati , ut vix parte , intellectam tamen de omnibus talis
ullus extrahi sensus certus possit . Iti lective , vel de majori parte , & de re Dallaeus. bus fidem spectantibus, & eum ab Ee- Respondetur negando min. Intellectam clesia probata fuerunt Patrum dicta . Adde seriptis omnium Patrum . Etsi enim prob. min. Pro prima parte dist. min. ,
sint aliqui Patrum Ioel, quorum de Au - possunt faIli in re facti , si sit merum .ctore , vel sensu ambigi possit , ut sunt & simpleX factum, eone. min. , si sit sa. illi, qui vel ex supposititiis , vel dubiis ctum conjunctum cum Iure, & a Iure inis
veterum monumentis proseruntur , vel divisum , nego min. Qui stio facti est, annui sunt ita obscuri , ut verus eoru tria libri, qui ab Ecclesia legantur . ut ea Lensus vix percipi queat: non tamen om- nonici, sint vere canonici; quaestio tamennes, aut plerique tales sunt; εc, si qui mori facti non est , sed quaestionem iuris
sunt, a nobis non adhibentur, cum de invol Vens, an scilicet in iudieando de summa fidei agimus . Rursiis etsi dubium authenticitate Sacrorum Librorum iudi .esse possit, an iste, vel ille liber sit ha- cium Ecclesiae sit insallibile t unde qui
ius Auctoris , cujus dieitur esse, hoc ta- neg/t, Libros, qui in Ecclesia leguntur .men dubium esse nequit de tota Patrum esse canonicos, negat in Eeclesia esse fit collectione, vel de maiore parte eorum . mum judicium de Libris Saeris. Si e quem is enim dicat, omnes Patrum libros, singillis seculis fuerit Ecclesiae sententia aut etiam maiorem partem illorum esse 'uMilio facti est, coniuncta tamen eu.α suppositam , vel salsatam Hoc esset, om- jure , nempe cum ista quaestione , quaenibus veteribus monumentis in quacum- fuerit illis seculis vera fides . Qui re sique materia fidem derogare, & in suin- Patres universi , quando ut te sies ocumam antiquitatis obscuritatem homines lati , de approbati ad Ecclesia retulerunt deiicere . Cum ergo testimonium lassiciis de fide Ecclesiae sui temporis, et assentens in rebus fidei non sit unus vel alter sequeretur , εc errare Ecclesiam , quae ex Patribus, sed tota eorum collectio , illos ut testes sequitur . aut saltem major pars , inde est , quod Ad probat. secundae partis respondeo de testimonio Patrum , pro ut eo in re- ex dictis, Probare quidem, singulos seis bus fidei utimur, de ad probaadam Ec- orlim sumtos errare potuisse, non tamen elesiae traditionem assii mimus, nullus sa- omnes simul, cum docent fidei dogma enae mentis dubitare potest . alias Ecclesia , quς illos sequitur , errais XU. Quarto objiciunt, Se urgent, Pa- ret; haec satis sint. Q li plura velit, a-
tres vel narrant, ut testes, ea, quae in deat inter caeteros Natalem Alexandre a sui feruli Ecelesia eredebantur , aut ge- hist. Eeeles feruι. a. tota di Nat. ιε.
rebantur , vel , ut doctores , quod ipsi X v I. Pro coronide hucusque dictorum sentiant, exponunt; sed si quolibet ex observandum censeo, quod licet auctori his modis loquantur , eorum dictu in fatis tas unius , vel alterius ex Patribus , eis ii potest; ergo dec. minor Rro prima par- tiain in rebus fidem spectantibus, se so- te probatur. Scire, quae singulis seculis la non faciat argumenta n in tallibit is , fuerit Ecelesiae sententia , est cognitio fa- specialis ta lien ratio haoenda est illorumcti , non iuris . historiae , non fidei , dc Patrum , quos laeus posuit quovis secuis dogmatis r scd Patres in re facti , Sc hi- lo in sua Ecclesia, ut errores, ac haerestori ea falli potuerunt, imo de tacto mul- ses eo tempore naicentes eliderunt, si isti errarunt; ergo &e. Pro secunda etiam eui Arianis OppIsuit Athanasium , Hila. parte probatur. Esto enim Patreo, sancti rium , Se alios : Pelagianis, Donatistis .
200쪽
reticIs alios Doctores sita providentia oppositit . Quapropter, si pro divinitate Filii Deutontra Arianos agendum erit, consiliendi erunt Athanasius. Hilarius, aliique , qui eausam hane ex professo tractaverunt, ει quorum doctrinam Ecclesia Catholi ea amplexa est; atque horum auctoritati magis deserendum , qu1m eorum , qui rem solum obiter tetigerunt. Eadem ratione , quia S. Augustinus Gratiam Dei eontra Pelagianos strenue propugnavit, ejus auctoritas in causa Gratiae plurimi est facienda ; quia quos Deus 'ecialiter elegit ad alicuius erroris coninsulationem . speciali lumine illustravit ad Catholicam veritatem tuendam. Hinc S. Augustini doctrinam , maxillah dum deis Gratia agitur, Sedes Apostolica summo retio semper habuit. Eam , detractori us tutatus est s Augustino vix mortali vita iuncto i Caelestinus I. in rescripto ad Episcopos GaIlia , ubi ait , eum An instra suspicionis saltem rumore suisse nunquam aspersum t tanta fetentia suisse , ut inter maristros optimos etiam a suis Praiecessoribus semper haberetur. Causam
Augustini non ere solum prosperi , re Hilarii , qui pro magistro suo agebant,
sed universa Iis Eeelesia , quae quacumquς novitate pulsatur . Demum iubet, ut 31N- probis imposito silentio . eesset imposterum hujusmodi querela. Hoe Caelestini rescriptum celibrat S. Prosper lib. aavers. COI-ιatorem e. 23. Hormisdas etiam epist. asPosse rem Afrieanum Episcopum, qui ipsum consuluerat, quid sentiret de Libro Fausti Galli Regienss Civitatis Episcopi, in quo de Gratia Dei agebatur , multis pro eo contendentibus, aliis scandalii in ab eo sumentibus, Respondit, Fansti librum non recipi. Fixa esse a Patribus, quae fideles sectari dcbeant, instituta. Et
tandem concludit. De arbitrio tamen Ioero , O Gratia Dei , quid Romana thoe es Cathotiea se Matur. Ueveret Eceleissa , Παλι in variis Itbνιι beati Augustini, O maximὸ ad Hilaritiis, o Prosperum, i si cognosci . tamen in Ieriniit Eeelesia- νι cis expressa capi ιυIa continentur cre. Ex his apparet , sexto seculo doctrinam Sancti Au fustini in materia de liberoaιbitrio, & Gratia Dei fuisse doctrinaru
Ecclesiet Romanae, idest Catholiet . Quos
comprobatur quoque ex epistola Synodi ea Episcoporum Asrieanorum in Sardinia exsulum . data eodem semio, quae repe
Gratia Dei, & humano arbitrio scripta, in qua nu. a T. sic eos, ad quos scribunt, adhortantur. Pra omnibus nudium gerite. Iibros Sancti augustini, quor ad Pr de νum , ω Hilarium scripsit , memorati
fratribus Iegendos interere . Quorum men tionem beata memoria Horm με sedis κ-
eerdotique nostro Possessari rescripsit , eum magno praeonio Catholica Iaudis inseruit. Cujus hae verba funt. Deinde verba Hormisdae mox laudata subi jciunt . Sanctunaugus inur , cujus doctrinam secuniarm .rrassorum meorum saluta , Romana δε-quitur , cr servat EeeIesia i inquit Ioann. II. epist. s. to. s. Conci l. col. IIIo. Unde Capitula a Sede Apostolica ad Conisellium Arausicanuin secundum transmissa,& ab hoe subseripta, & in Canones reis dacta , quae gratiae necessitatem concer nunt , fere omnia ex libris D. Augustiis ni destinita sunt . fMeritb igitur Clemens XL, suo Er vi dato Romae xl. Iun. IIo4., Ioanni ALaunoti libellum traditionem nuncupa tum , quo S. Augustini nomen, & auctoritatem obscurare , ae elevare in iis, quo gratiam spectant, eo natus est, diris deis Vovit , repertuntque flammis aboleri , mandavit. me in secutus Benedictus XIII. feliciter, & sancte regnans contra calu motantes d in rinam SS. Augustini , dc Thomae , ae si haee in Quesnellianis propositi opibus. 1 Clemente xl. in Bulla Unigenitus proscriptis damnata fuisset . in solamen utriusque Magi liri Discipulorum, suis litteris in forma Brevis sub die sexta Novembris 3 14. declaravit, Ss. Augustini , & Thomae inconcussa , & tu tissima dogmata da gratia per se , ω ab intrinseco incaei . , de gratuita P ad sinatione ad gloria in sine ulla pravi nam eritorum , nedum prae fila Constitutio non esse damnata , sed eqrumdem Disci palos iure merith gloriari , esse de Ue bo Dei , Suminorumque Pontificum , MConcilior uiu decretis , & Patrum dictis