장음표시 사용
181쪽
s uatim a dominis perpetua separari
respondet . ina quia/m Ieκ de νebus ilia Iis inteIIuitur , quarum penes unum re fur rei, O' penes aIlum dominium possit, Iieλι inutile , remanere , quod nequaquam in rebus usu consumtibilibus potest esse . 1ekm in illis per usum . mel abusum M su rii, substantia talis νei esse desinat, ω per
confessuens proprietas etiam inutilis πιν
sub at. En qui modo . nec in hoe disco dcs sunt hi duo Pontifices. Caracriim etsi in hoc Ioannes , Nicolao dissentiret, neuter iit rum iii fidei dogiuate errasse dicen diis est; hujusmodi enim quaestio fidei summani non spcctat, sed tantum Morale
Philosophiam . De hoc agemus fusius in Tractatu de Iustitia , ese Iure. Ad id, quod addit de Bonifatio VIII., illitur. dum ait, ejus Constitutionem Unam Sanctam fuisse i Clemente V. a rogatam . Eam quidem , sicut & aliam ,
Rem non novam, moderatus est Clemens,
Don abrogavit. Ita deelaravit in c. meis νuit, ubi irritans omnes sententias, coninstitutiones &e. , quae in sexto decretalium libro non continentur , qua D nus praejudicare possunt iuribus Regum &c., duabus t inquit Constitutionibust , iust non sunt in eodem libro ineIusa , qua rum tina ineipit Unam sanctam, , alia
Rem non novam, quas seeundum mode-νationes easdem alias per nos factar. 6' non aliter intelligi voIumus in suo robire permanere , exceptis . Consideratissima enim ratione perpendit Clemens v. in decretali Unam sanctam . duo esse distinguenda. Unum, definitionem, qua soni facius pronunciat, de necessitate sallitis esse Reges Romano subesse Pontiusci , eique parendum esse , etiam in tem porat. bus; de hane adprobat, ut de fide Mn ndam Clemens. Alterum , rationcs, qui biis Boni satius hanc necessitatem adissi ruchat, & secundum hane partem. quet ad fidem non spectabat, & in qu 1 do-δrinam suana, non Ecclesiae, Bonisecius effundcbat, moderatus est. Ita concor-ὰat cum Bonisaeio Clementem Alexandre ibist. Eccles seouI. I 3. r 34. dissertas. , Cui tamen non in omnibus, quς ibi dicit adhaercndum est . Alexandrum adduxi , ut Doctorem Sorbonicum Sorboni-- contraponam , & ut , qui Iegeris , videat , doctrinam DupIneste doctrina suam , non ut ipse venditatὶ Academi et
Parisienss. Falsitatis etiam evineitur contrarietas, quae supponitur ei rea Bibliorum corre-Mionem , inter Sixtum V. , de Clemen tem UIII.; non enim Sixtus v. public toti Ecclesiae editionem suam proposuerat, sed eum opus Iam esset excusum ,
ω , ut in Iucem emitteretur, idem Pontifex operam daret . animadvertens, non
pavea in Saera Bibli θ prati vitio irrens se , qua iterata diligentia indigere vῆ-derentur , totum opus sub incudem νεπω eandum eensuit , atque deerevit . Id v νὼ eam morte praventur prastare non potuisset ..... tandem sub initium Pontif-eatus Gementis GII. .... opus , quod Sextus intenderat, Deo bene juvante per
fectum est. Iti legitur in BibIiorum pν fatione . Non ergo , quod si xitu iudicavit persecti im , Clemens emendatione sdignum existimavit, sed quod Sixtus persilium pataverat, idem Sixtus advertenx
in aliquibus emendandum, exemplaria iam impressa revocavit , Sc emendatio nem novam indixit, quam Clemens absolvit. Et si autem deceptio aliqua fingeretur in Sixto, dum putavit emendata Biblia , quae adhue erant mendosa , nihil tamen praeiudicaretur insallibilitati Romani Pontificis . qu a menda illa ex typographorum vitio irrepserant, & error s. et1 erat: praeterquam quod menda minoris momenti erant, quae sensum . .& doctrinam Sacrae Scripturae non cor rumperent l. U Argumenta ex testimoniar Pontificum, ω Conciliorum a
L ex consessione eorundem Pontificum es incere eorum lallibilitatem in decernendo
Primo opponit Paulum IV., qui in consessu salis frequenti, in quo agebatur de solvendo matrimonio, per verba de ρος senti eontracto, inter Franciscum Mont morantium, & Ioannem Halluyriam Pienneam et Ne quase t inquit vox r-
182쪽
meam deeessistim meorum facta , Ur exem 'ra , qua eatenus sequi νο Io , quatenus
Scriptura auctoritar, ω Theologorum raritiones , vox ad iuud agendum induiscent. . . . non dubito , quin ero , or pra . decessores mei ereare aliquando potuerris
mur , non Iotym in hoc , ,ed etiam in pluis
ribue aliis rerum generibur, or tamet condemnandi pIanὸ non fumus: nam Deus suam itὰ regit Eeelesiam, ut illi certum ad tempust abscondat muIta, qua tism in. ine patefacit.
Si vera sunt haec, quae unius testis diacto resert Dupin, nimirum Ioannis Η eae Parisiensis Theologi , quae reseret etiam Natalis Alexandre hs. EeeIes. δε-
pondeo, Pauli, ut Doctoris privati sui iase specialem opinionem, Pontificem non
posse solvere matrimonium , per verba de praesenti contractum , non tamen con summatiim cum tamen Opinio contraria
communior si et de ante ipsum aliqui Summi Pontifices dispensarint , & post ipsum Pius IV., Gregorius XIII., &S. Pius V., quorum iudicio potius standum est. Id autem, quod subdit, plures Des decessores erraro potuisse , vel privata eius opinio fuit , vel locutus es de suis praedecetaribus in casibus parti .eularibus , 8e meri iacti, non de ipsis , ut ex Cathedra definientibus, & totam Eeclesiam docentibus f & proinde eius dictum nil obesse insallibilitati, prout rinobis statuitur. Fidei enim .ausas ait Natalis Alexandre citato loc, scholio L. γέ- dubia eirea fidem emergentia ad Seod m Apostolieam referenda esse , eenseo ,
ω ad Eeelesiam Romanam, in qua Iemper fides intemerata servara es, O eata, qua es as Apostotir traditio , ω illius deeretis, Iudicio, & Constitutionibus , ita esse paren um , ut his obviare , plane fit haereticae pravitatis notam incuris rere. Haereticum enim esse constat , qui Romanae Eeclesiae in fide non concordat, ut scribit Itio Carnotensis epist s. Hineia mari etiam Remensis archiepiscopi verbam animo tisurpo in opuseulo de divorti.
Lotharii Regis, de omnibus dubiis, vel obscuris, quae ad rectae fidei te remia, vel pietatis dogmata pertinent, Sancta Romana Ecclesia et ut omnium Ecclesiarum Mater, x Magistra , Nutrix , de Doctrix est consulenda , & eius salubria monita sunt tenenda, maxime ab iis, qui in illis regionibus habitant, in quibus Di .ina Gratia per eius praedicationem a omnes in side genuit, & Catholieo laete nutrivit, quos ad vitam praeordinavit aeternam . Haee Natalis Alexandre,
di ita Galli antiqui sentiebant. XXVI. Objicit secand6 Adrianum UL,
qui in . feni. de Ministro Confirmati ait, ad secundum principati de facto Greis roria I. diro , qu i si per Romanam Eserisam inteIligatur Caput illius, puta Pontifex , certum es, quὸs possit errare etiam in iis, qua tangunt flem, hare- sim per suam determinationem, aut de cretalem docendo τ Plures enim fuerunt Ponti es Romani Baretiei; item , ω nois missimὸ fertur e Ioanne XXII., qui pu .Heὸ doetiit, deetaraυιι , ω ab omnibustreneri mandavit. Haec licet scripserit adhue Lovaniensis Theologus; factus tamen Ponti sex non retractavit.
Respondeo , Adrianum, dum ea eonis scripsit, errasse, sicut erravit, dum ait, Ioannem XXII. haeresim publicὸ domita se , declarasse, 6c ab omnibus teneri manis dasse s cu)us oppositum firmis documenis
iis ottendam, rn tractatu de . Nisi
forte dicatur, locutum fuisse de Pontifice, tit Persona privata est, non verbui Doctor universalis ex Cathedra E elesiam instruens. Quare suspicor , Adri num sui de ita loeutum , quia sortE erat in opinione quorundam Theologorum qui distingitebant Romanam Ecclesiam a Romano Pontifice, de dicebant, hune in fide errare posse, illam non posse r se que sibi videbamur omnia a gumenta solvere, quia pleraque non Romanς E cIesiae , sed summi Pontificis fidem imis pugnant . Porro Adrianum in hae opinio. ne fuisse , credibile reddunt illa verba , si per Romanam Eeelesiam inteIIigatur Caput illius, puta Pontifeκ ωe. verum placere non potest hte distinctio . Isti enim ab errore vindieant quia dem Romanam Ecclesiam, sed non Romanum Pontificem. Nullum ergo discrimen invenio inter Apostoliea in Sedem,
183쪽
hnim Galliarunt Episcopi aecesserunt, P.ινε, ut non deficiat mo tua ἔ ω να dei oracula postulaturi tempore Innocenis aliquanda eonversus , --rma fratreatii X., ut supra dictum est, interroga- Rogavir. impetravit μruntne singulos Romanae Eeelesiae fide- ἀεὶ fides apo Iisa sedis in nuιIa unquam Ies, aut Ecelesiam ipsam Romanam An turbatione defeeit . sed integra semper . potias Innocenti Summi Pontificis iudi--iIlibata permansit , Mi Petri privile-eium quaesierunt & meri id , nam notia rium presisteret ineone uis . Inad nec RO- Romanus Populus, aut Clerus adhue eon. mani Ponti fieis Personam unquam amisgregatus est, qui Eccle fiam universalem suram fidem, adserit , ferm. 3. de eon docet ea, quae fidei sunt, sed Romanus θιν. sum. Pontis dicens, Ego i men fa- Episcopus. Nee potestas iudieandi deis eiIλ ωοn erediderim , ut D us permitte- causis fidei, ligandi , solvendi , paseen- νet , Romanum PontiMem contra fient di, fratres confirmandi , in populo , aut erraνe, pro quo spiritualiter oravit i GClcro Romano est, sed in Romano Pa- Petro, Se ferm. 4. de eodem. ut osten-
More . Nec Concilia exigunt Confirma- dat, quomodo piset ab Ecclesia iudieationem ,& robur ab ipsa Romana plebe, ri, si lari h laberetur in haeresim : Verisissed a plebis Romanae Antistite. Melius linquit non θυννa sibi blandiatur de
emo discurrimus , dum in Romano Pon- potessate , neque da sublimitate . vel ho-tifice duplicem fingimus eontingere pos- nora temerὸ glorietur: quia tu nio mi- se errorem , unum Personalem. Iudicia- has iudieatur ab Homine , antὸ magi νIem alterum. Error itaque Personalis est iudieaiust a Deo. Minda die . quia pσ-
Privatus error Personae . Iudicialis vect 1s ab hominibus Itidieari, veι potiar jM- est error Ministerii, & Publicus. Con- dieaιυι Uondi , fi videlicet evanescat imΡltus Pontifex de aliquo casu , vel δε- . Aare . Nihil ergo ex Adriano conficitcio particulari respondet. Si in hoc ali- pro sua eausa Dupin. quis error esset, hominis esset. & Per XXVII. obiicit tertib Eugenium Iri, sonalis, non Pontificis , quamvis respon- qui in tertia Bulla adversus Concilium
ci . . At si is sileense . lichi se supra Concilium Ge- , instituto iudicio de fidei narale efferret, ait , in quaestionibus ,
quaestione, iudieando aliquid definiret, qua ad fidem respieiunt . vet flatum M. quod revera salsiim esset , tune hie er- niversalis EeeIesia. potius attendendam ror a publico Ecclesiae censore prodi. esse ConeiIiῆ, ευὰm Papa sententiam .ret, euetque error Iudicialis, error M- Sed quid dicet Dupin . si ipsi osten-ms. De erroribus primi generis loquitur dero, praefatam tertiam Bullam non ει Adrianu non de erroribus seeundi generis. lam iuisse cum aliis duabus prioribus Hoc errore, nimirum Persqnali , fa- revocatam. sed nunquam revera ab Eutetur, se Imtuisse labi Gregorius XI. in genio prodiisse bd praefatas Ballas
testamento suo, ut reser i)em Dupi . revocaverit Eugenius, evidenter osten- De quo Piriter loquitur Innocentius III., do, ex Bulla revocationis. quae legitur dum fer n. t non 3. de eonsecratione ses x6. ConeiIii Basileensis io m. s. L m.
.r neισι ria et , ur , eam de eatriis peeis verb dicta tertia Bulla Eugenii stius nun-eatra solum Deum Iudicem habeam , ρνο- quam fuerit. praefata revocationis Bulla Iteν solum peccatum, quod in fide eam- aperte loquitur. Ubi enim se revocare a triιur , posiem ab Ecelesia iudicini . duas priores, protestatus est, de tertia
de errore Persona- subdit et nam tertias , quarum se noν
in fide , manifestum est e nam imme- verbo ad verbum inferihs describitur. qua orate', ubi loquitur de se ipso ra- dieuntων ineipere Deus novit , cism AE πο-:ione ossicia, sic ait . Nisi enim ego δε- Hr, aut de seira nostro nunquam em ιν catur es em 3s fide , quomodo pestem maverint, Iieὸν superfluum vides Μr, quoaalaos 1n fide formare mod ad officia non exsta , revocare , ramen , quia per am meum Osfritur prerinere , Domino sum est, O ad eatiteIam, fi ullo unqua
184쪽
XXVIII. Obiieit quarid. Adrianus II. in epis., quae Synodi sextae '. Iecta , & approbata est , ait, Iic t m.
ab ΟνientaIntis post mortem anatho ma sit dictum et sciendum tamen es , quis supre hars fuerat aeeusatus,propter quam solam Iieitum est minoribus majorum D rum moribus resi ere , vel praνοι δεπον libeνὸ respuere. Leo etiam II. e so I. ad Constanti coninfirmatorii Synodi sextae de Honorio , ait, ipsum Romanam Apostolicam EeeD-sam non Apostoliea traditionis dos inaιustrare , sed propbana traditione imma culatam fidem maeulari permisim , in epist. ad Hervitium accusat eum , quod
inamaeulata in ditionis reguIam, quam
is prateresseribus aceeperat .dmaeu Iari conis senserit a Respondetur de Honorio satis dictum fuisse dubio praecedente, nimirum , ipsum non fuisse revera animo hς reti eum, licet talis aperuerit, ae peerasse lenitate . ac indulgentia eulpabili, non infidelitate . Hine Adrianus citatus non ait,qubd suerit haeretieus , sed quὸd super εγνω fuerat Meu tua. Et Leo II., quod immaculatam fidem maculari permisit , consensit, non errore proprio maculavit. Diei etiam potest , epistolas Honorii ad Sergium, ob mas haeresis nota imistus suit . suilla litteras privatas consulti vas, non decretorias; ideoque, si erravit , suit error Personalis , non Iudicialis .XXlX. obiicit quin id epistolam Synodicam Coneilii Basileensis, quae sie habet:
si Ecelesia errare possit, eam rertum fit, Papam errare posse ἔ tune cis Papa , ω' re
liquo toto corpore errantibus . tota erra-
axi deposuit Papam , tisis ratione Odei squam morum . Haee est definitio Concilii Generat .s, & approbati 1 Ponit sice et nam Iasileense Concilium approbavit, & OMeumenicum esse , declaravit Engenius IV.
in sulla, quae lecta est sessione 14. De .
go praedicta epistola Synodica Synodo probata fuerit fest. a. haud dubium , quin pro definitione Concilii Generalis habendast, & inter acta Concilii ab Eugenio a probata, numeranda. Adde. quM Nicolaus V. Eugenii succetar omnia facta, gesta. eoncessa, data indulta, disposita 8e ordinata Concilii Basileenss approbavit. Hoe Basleense Concilium est , vel Palladium , ad quod Pontificiae insallibilitatis hostes eonfugiunt; vel equus Troianus , ex quo armati prosiliunt. Sed revera potius , quim Concilium Christianorum , Babelica confusio fuit . Conu ea tum quidem suerat 1 Martino V., de ab Eugenio IV. confirmatum . vix autem expleta fess. r. Eugenius iustis, pluribusque de causis, quas resert Angust.
lium di ivit , illudque Basilea Bonon
am transtulit , suumque Legatum reu cavit. Hoe audito. pauet . qui Bisileam convenerant, contra dita lutionem Concilii obstrepere caeperunt , contendentes, id ab Eugenio fieri non potuisse ἔ.ide que fess. x. deere tum de superioritat eis λ neilii, caeteraquae contra Eeelesiae Capitis dignitatem , pauca membra moliri ausa sunt ι Si ex tune caepit', natura Concilii legitimi deviare , de in errores prolabi usque ad depositionem Eugeni, ,εt electionem alterius Pontificis successiave procedens. Fateor, Basileenses ad tantum Deinus non statim progretas fuit . Multa interea eontra Pontincem attenta ta sunt , quae in apertum schisma er plura , videns Eugenius , paeis studio, de Principiam precibus permotus , maniumh Syei undi Caesaris , Concilio Basi leensi iterum adhaerere deercvit , re V catis hinc inde litteris , 8c gestis tum a Pontifi e contra Concilium . tum a Conincilio contra Pontificem. Hoc hibQur sest . F.,rma adhaesionis sibi a Concilio prae-str pta , ideoque summae Apostolicae libertatis laesi. 1; Litterae Eugenii re. De toriae dissolutionis , & adhaesionis Concilio, leguntur fem 16. Uerum Conciliola dies contra suprealain ejus Auctorita
185쪽
x cc suaest. III. de Locis Theoc
tem moliente, & alia contra Ius , fasque
statuente , tandem Eugenius a Concilio recessit e Concilium alium Papam elegit Amed eum Sabaudiae, Felieis nomine tuis scepto . aliaque subsecuta fuerunt, non 'ine piorum scandalo . vicit tamen auctoritas Eugenii . Post eius separationem, Concilium Basileense in Convecticulum versum est , de Synodus ei opposita Bononiae , Ferratiae , εc tandem Florentiae ab Eugenio convocata, pro legitima habita est non solum a Latinis, sed etiam a Graecis, qui illuc convenientes parem
eum Latinis inierunt. Haec puto apud omnes certa esse. Dis ficultas est , a quo tempore Conclitur L Basileense desierit esse legitimum , ejus que gesta nullius esse roboris tae perint.
Volunt quidam , hoe tune solum eae pisse ab eo tempore , quo Eu3enius totaliter se a Coneilio separavit, nimiri,ns . 13.; acta verh in prioribus sessionibus habenis da esse tanquam a Concilio legitimo edita e inter quae sunt decreta de Concilii sit perioritate , & insallibilitate supra Pa
pam. In hac sententia procedit argumenis tum contrarium Dupinis
Respondeo, negando epistolam illania Synodicam , Se caetera acta Basileensis Concilii, maximE ea, quae sunt laesi va,
Ae iniuriosa alictoritati Pontificiae , fuisse ab Eugenio , aut ab ullo alio Pontifice
eonfirmata . At inquis . Hoc ceelaravit
Eugenius in Bulla , quae lecta fuit ses.
3 ., nimirum Conei lium illud , tempore suae inceptionis legitime continuatum fuisse, & OEeumenicum esse. Distinguo. Declaravit Eugenius , approbando progressum , & continuationem Basileensis Concilii, concedo , approbando decreta ejus, nego. Approbavit ergo Eugenius
e ut schisma, quantum fieri posset, declinaret progressum , S continuationem Conei lii , declarando illud incepi Is is,
continuasie, dc adhuc continuare, ut legitimum, id est habuisse, & habere progressit in legitima auctoritate fulcitum . ἔnon enim fuerat Eugenii intentio . ut Concilium illud evacuaretur virtute sua .s causae , ob quas illud transtulerat, aut
non essent verae , aui non tantae gravitatis, sicut postea ipse agnovit. Notia tamen declaravit. iliud conii iurasse legitimum quoad materiam processus , it 1 , quod omnis declaratio facta per tale s milium fuerit vera , aut approbando omnia gesta ,& deereta in illo . Primum summae prudentiae Eugenii fuit attendenistis ad circumstantias temporum. Seeundum vero summae insipient ae fuisset . Quis enim, nisi imprudentissimus, app .haret gesta , aut decreta aliqua , anteis quam illa videret, examinaret, atque spieith, & integrE ponderaret, si quid in
eis mini,s rectum , minus verum , aut miniis expediens contineatur Porr5 ,
quod per approbationem processus , &continuationis Concilii , non intenderit Eugenius, approbare decreta in illo, vel ipsi Basileentes intellexerunt; Si enim aliter intellexissent; cur tanto stlidio,&. tam repetitis vicibus laborarunt per oratores suos, ut eorum decreta approbaret, & confirmaret Eugenius Stante autem legitimatione in processit Conciis Ili . sed non accedente eonfirmatione deis cretorum , stare potest error in decret x,
ut apparet in secunda Synodo Ephesina rquae . simi suit legitima auctoritate in
choata, ita etiam continuata , quae tamen gravissime erravit . ut dictum est supra. Haec , & alia plura Turret rema.
XXX. .dd autem Eugenius decreta
Basileensia non confirmaverit, quin potius hoc detrectaverit, imo ea , stratenus laedentia summam Romani Pontificis auctoritate in , ejuraverit, manifest E evincit eius dein Eugenii Bulla , quae incipit Moser vis Dei , edita in Concilio Floxentino anno a sy. , di ab eodem Comcilio probata, exiliens 3. p. ejusdem Co
sileensium omnia acta , gesta , statura ,& decreta, maximE in duabus ultimis sessionibus circa veritatum suarum apyrobationem, S umerariam depositionem , cassavit , revocavit, oc annulla vit , ut perniciosa, de a nullam habentibus potestatem temere eonditat decernens, P niendos tanquam haereticos cum suis fauioribus , ultra statutas mura, aeterno Din
186쪽
Dei Iudicio , ut qui eonfusiorem, atquestrisiura in in Ecclesia Dei, & Principatu Ecclesiastici ordinis ponere conare
Neque ea confirmavit Nicolaus U. Eugenii successis r. Is enim, ut videre est in eis, Bulla posta est,n. s. ConeiI., in Calce Coneilii Basleensis, solum pro b no pacis confirmavit, & approbavit omnia gesta in materia concessionum , di positionum , beneficiorum , aliarum v dignitatum collatorum . sive a Concilio, si ue a Feliee Papa nuncupatos qubd t tum tangit materiam facti . Non autem approbavit , aut tetigit decreta circa dogmata , aut materiam Iuris. Ilaetensis dicta confirmat Conei lium Lateranense quintum sub Leone X. fes iris ubi, Concilio approbante, Leo annullans pragmaticam sanctionem, sie ait: mei ιυd nos movere debet , quδι sanctio ipse.
O in ea eontenta in Basileensi cineiIta edita . ω ipso Concilio insanie , ὰ Bitu-νicensi eongregatione recepta , ω aerepta ta fuerunt ἡ CAm ea omnia post transItionem ejusdem Basileensis Conei Iii pre D.
Licir memoria Eugenium Papam Iri etiam
nem Cone ilium amplias appellari non meis rebatur , facta eκιι ter ni , ae propterea nullum νiatis halere potuerint et elim etiam solum Romanum Ponti*em pro tempore exrcentem , tanquam auctoritatem superamnaa Concilia habentem, tam Conciliον iam indicendorum , transferendorum , ae
ci/iorum conscisione , m inissὸ conset lec. Deinde rvicit aliqua Concilia id confi
XXXI. Vertim , quia respondere quis
pauet , Leonum X. vocare Concilium Basiae ense Conciliabulum , conventicui 3,
nullius roboris in ipso gesta, post scpaxationem Lugenii I v. ab ipso, non vero an in ; idcoque nil tetigisse , sed reliquisse in suo robore decretia de super is ritate , & insallibilitate Conei lii supra Papam , sicut & praelatam epi stolam Synoditam ,
Propterea se insto primo . inii habet alictoritatem super omnia Concilia . est superior Conciliis; sed Leo dieit, Papam habere auctoritatem super omnia Concilia , it , ut si ipse Conei lio re-eedat , Concilium transeat in conciliabuia tum , ergo Papa superior Conei lio est sergo firmitatem , & insallibilitatem habet Concilium ex adhaesione Papae Conia ellio . Secundδ. Ille est ex se in illi bilis, ex euius approbatione. & subscriptione robur aceipiunt acta Conciliorum , sed Leo
X. inserius dieit, consueverunt antiquorum Conciliorum Patres , pro eorum , quae in suis Conciliis gesta suerunt, cor roboratione , , Romano Pontifice subscriptionem , approbationemque humiliter petere , de ootinere ergo Papa dat Conisellio insallibilitatem , non Concillum . Tertih. Coneilia 1 Romano Pontifice non approbata, nullius roboris sant, errareque possunt , ut supra ostendi inus sed Concilium Basileense Romani Pontifici L approbationem non obtinuit: subdit enim Leo e Quam ι-dalilem consuetudiis nem nimirum obtinendi approbationem γsi Bituricenses, ω Rasileenses secuti fulsefent. huiusmodi mοισι a proculdubio ea reremus , scilicet Pragmaticam saaetionein abolendi ; Ergo &c XXXII. Objicit sexib , Parisiensem Academiam eontra Romani Pontificis i fallibilitatem semper pugnasse.
Respondeo. Ucr. ii, dixissiet, ex Pariis sensi Acade inia aliquos, non omnes. Pari sensis citim fictiliat S Doctores, de Pro- .fcssolis sui re t . Tnomas , Thomas πλ deii sis , Thomas Bus ramis, Du .aliau . Ludovicus Riit , Coetati tu orditias Prς dieatori tin Eois p. Hassim ii sis , Caro in liri 'anciscus Abi a Epucopus Uabrensis, A, t ἐν Episcopus Rilthenensis, aliiqite a quor oen dicti ruserunt Matthias a Cor na trala. v. de potestate Spirituali circa res fidei cap. 16. g. r. 8. , & Al ysius Andru12i de perpetua Eeelsa doet in de ausa libilitate Papa Iib. I. rap. 4. Pe.,
qui omnes pro lasallibilitate Papae ste
187쪽
terunt; quibus adii ingendus est Come-Iuis Iprensis supra relatus ἔ Augustiniis hic in Triumphiis, qui seculo I 3. floruit. filii eue Pariirensis Acindemiae sub D.
Th .n: a , .& Bonaventura alumnus δε Po-ν stare Eeetistisdiea queri Io. art. I. ubi quaerit, utrum ad Pontificem spectet determinare, quae sunt fidei, & se resolvit. Ad pilum ergo pertinet determimare. ua funt fidei, qui es Caput totius Ee-elma , talis autem est Summ. ur Pontifex fuerellar Petra, pro euius fide sugulariterrogavit Salvaιον Luca R., quando dixit, pro te regavi Petre , ut non defietatnues tua . Tu autem aliquando conversus Mnfirma fratres tuos . Isiad autem fatis Auratum ea Exodi rg. , ubi dictum ess
esto tu populo in his , quae ad Deum, runent. ut ostendas ei caeremonias, vritum eo endi Deum . Stetit ergo omne
3M Det, reservabantur Μοψι determinan
a quo nostrum est quaerere, quid cred &-quaerere debeamuS. MaXimus an ep. Orienta Iibus m adicit, omnes fines orbis terrae , qui Do
res, in Pontificem Romanum tanquam in& Apostolicae fidei recipiunt verintem . Nec νmmeritδ, quia Petrus t a. tur pr=mὸ perfectam Mem esse confessus, Tu es Christus filius Dei vivi . Haee Triumphiis. Quae ideo describere statui. stamnes videant, quam subdole Dupin i in suatu sententiam era here conetur: Nam quas. s. art. t. a Dupin citata Triumphus loquitur de Papa, ut quaedam Persona est , dicens , quod si labereturata haeresim vis facto esset depositur; Non ut Caput Ecclesae, & ut ex
Cathedra totam Ecclesam docet: sie en merrare in side non posse sustinet Trium. p.r ei talo loco.
Αm lissim E etiam de Romani Pontifi- eis auctoritate sensit Petrus de Marea in dimoni troite edita anno tis r. prs fixa sum peti de Coneordia saeerdotii , ω Imperas, ubi Romanae Sedi integram vindieat auctoritatem , praesertim in iudieiis sine
moeatrone re endis, Se Iib. r. Coneo ara ea'. a. Inter alia inulta dicit . eommune omnium Ecclesiarum eo sensu Gime receptum ut Cathoriam Petri, cquam is deseriptione erreulari linea ad rentν timre preerent, non solym nos docuit Leo Lfed omnee Africani Patres : inde eitans Cyprianum σιβOL ff., optatum Iib. 1.eontr. Parmenianum , D. Hieronymum opisol. ad Damasum , ad ostendendum neeIetiam Romanam esse centrum unitaiatis , eoneludit ex Gelasio primo in tractatu adversiss Graeor , Ecelesiae Romane Principatum ab unitate Ecelesiae, quam Christus ferinone directo ad Petrum inis stituit, esse petendum; Pctriim enim solum Christus alloeutus est , ut Capite consituro , schismatir toIleretur oceasio , ortina monstraretur eo ago Corporis CMiasti, qua ad unum Caput gloriosissim HI
aisnrs Meretate eoneurreret una est Εeelesia , eui si eIiter erederetur , Mnaquae domus tiniust Domini, ω unius Redemtoris , in qua de uno pane , eis de uxo Iiee nutriremur . Haec Gelasius .
XXXIII. Sed dato , facultatcm pari siens cin , imo totam Ecelesiam Gallicanam non admittere in fallibile prorsus Ro-2-li judicium , etiam in materia Iadci , nisi accedat eonsensus Eecis, ricultatibus , & Eeclesiis dicit Dupra. suae judicium Papaeiudicant ex se insali bile , etiam priuia quam accedat Ecclesiae eonsensus id enim de Lovaniensi Acad mia, quae in defendenda Romani Ponti fieis in saltibilitate extra Concilium , & praevi E. ac iri dependi mer a consensu Ecclesiae tota seri- per suit Eitis enim est ista Thesis die
lma Pant cem esse , non Θ converso. μPr κιmum censemus 4Similes aliae sunt exposia
188쪽
expositae annn , de rσ4o. , quibus absoluta , & prcνds independens Romani Pontistis in defini Donibus fidei , &13a ortim insallibilitas adscritur. Quid de
Duacensi , quae a uno et 14. 3. Augii sti , dum Constitutionem Unigenitus accepta vit , deelaravit , illas he te re ipsa σῖ- eaei mὸ , ω per evnren I adversari Seis dis Apostolica Principatui , qu 3 quidem Maeuum . ω inane Primatus Pontifiret orabulum retinent , ω pradicant , sed solemnibur fidei decretir ex Petri Cath Era manantibus pertinae iter ebsinunt . Deinde die t7. eiusdem mensis decretum ed: sit , ti3 eκ Seripturis , summis Pon ι Uribus , Conei liis . Patribus , a Iiisque auctoribur EeeIesiastieis test1monia profe
rantur . quibur demonstretur , necesse
In hac eadcui se esse sententia testata est Facultas Con imbricensis , quς oecasone prefatae guttae Unigenitus anno Iri . Summi Pontificis in fallibilitate . praedicavit quatuor ac sertis; quorum primum est tale : Romanum Pontifem etiam extra Concilium , supra quod es , de re dog: aatio a , he de rebus ad fidem , morer pertinentibus λ Cathedra doeentem Mniversa Ecclesia fideles , habere adsistentiam ansa Ilibilem Spiritus Sancti, proinaeque nee deripi, nee deeipere posse.
Idem conses a ist Geminii XI. Eecle. fia Hispalentis: sulis litteris ad ipsum datis, occisone Bullarum Vineam Domini Sabaoth : Unigenitus Dei fili ur ; de quibus se loquitur et Uiνamque eae a Dei
tionis in ua , non quasi a sensu nostro ali uid illis aucteritatis , aut roberis adderemur c re. Hoc idem testantur caeterae Hispaniarum Ecclesiae , ae Unive statis. Pro Academia Salmanticensi a
reero temo insallibilitatem Summi Pontificis teliatus vli P. Aguirre postea Camditialis . In idem conspirant Catholicae Germaniae Academiae , & quotquot tria
Italia sunt in hoe iurant; adeo ut . excceptis Parisiensis Facultatis Prosetaribus, hisque nee tamen omnibus, sicut , nee omnibus Gallicanis Ecelesiis , viX repeis rias Ecelesiam Catholicam particularem, aut Universitarem , quae Pontificis Roma
ni insallibilitati , etiam dum definit extra Concilium, cςca obedientia non subisseribat . XXXIV. Dicam ergo se. Dogm sin quo omnes EecIesiae, & Universitates Catholicae eonsentiunt, quamvis ea aliqua particulari Ecclesia , & Univeris state aliqui contradicant, ut dogma cer tum, & insallibile tenendum est a Inia. dogmate , qudd Romanus Pontifex ex Cais thedra dorens universam Ecclesiam aliis quam veritatem spectantem aut fide tria, aut mores, etiamsi doceat extra Concilium . in lallibilis sit, nee errare queat in docendo, independentes a quocumque eonsensu subsequuto , consentiunt omne Ecclesiae , & Universitates totius orbis Catholi et , de so 'um aliqui ex Gallicana Ecclesia, aut Parisiensi iacultate refraganturi ergo tenendum est tanquam dogma insallibile. Maior patet, quia ut a.
liquid dicatur, & si ab universa Eceleissa acceptatum, non obest , si aliqui ,
iique pauci . aeceptare recusent , Gum modo caeteri acceptent. Satis, superque hane quaestionem e. voluimus. Omittimus alia , quia sive apud Canum toto lib. s. de Loeis Thealogieir , sive apud Eellarminum de Romano Pontifice integro 4. Iibro . sve apiid Dominit. 1 SS. Trinitate Bib Iistbee. Theologica lib. 3. ses. 4. cap. 16. 74 18.19., sive apud alios quamplures videri
189쪽
Loeus ab auctoritate SS. Patrum. . I. Quadam tramIttuntur a
SAnctorum , veteruinque Patrum auis
ctoritatem de gradu dei ieere moliuntur recentiores haeretici . praeeunte Luthero, qui in suis scriptis passim Patrun auctoritatem pessundat , &praesertim Reg/- anglia dicens:
eut ais iter surda siturant aures, προ au diant vorem ineantantis. Aut hoe denub,
quod semper in summa natat fativa, mi bi reddunt . Amhrisius sic dicit . Tu ne doctior ex Ambrosio cte. Quod impudentitis repetit lib. de abroganda Missa privata . Idcm dixisse visus est S. Augustin. pluribus in tot is, qliae adsert Grati nus o. , dis., tum ex prologo lib. 3. de Trinit.,
tu in lib. 4. de anima , car Uus origine eont . Mneentium Victorem c. I. , tim ad Hi νο vinum ep. Is , modo 81. c. I.,
ubi ait : Solis eis seripturarum libris, qui iam Cani, ni ei appellantur . disiei,
Bune timς rem , honoremque deferre , ut nulIum eorum auctorem scribendo aliquid errasse . si m)smὸ credam .... alios autem itis Iego . ut quant Ilibet fanctitate, docte inaque prapotieant. non ideo verum
putem , quia ipsi ιιὸ senserunt: sed quiam bi. vel per illos auctores Canonicos , vel probauer I, ratione . quod a vero nare alborreat, persuadere potuerunt . identa, ait episo t. ad Um .entium 43. , uiodo 'I.σa'. Lo. , 8c lib. is de Baptismo eontris Donat. cap. s. , ubi ait , quemcumque
Epis. Oporiim . aut Doctorum sola excepta Scriptura , per eoueitia laeere reia
prebendi , si quid in eir Drιὸ a veri satad.viatum G. Ex his ergo D. Augustiis ni repetitis testimoniis videtur sequi . nullum omnino a Sanctis Doctoribus firmum argumentum duci posse ad fidui . Theologiaeve dogmata comprobanda . Auctoritate D. Augustini roboratus hoe idem testari videtur eius discipulus D.
Thom. 1. p. quas. r. art. g. ad x. his verbis . Auctoritatibus autem canonica
ex neeestate argumentando. auctorita tabus autem aliorum Doctorum Eccιsa ,
quasi arguenda ex propriis , sed probabiis
liter . In nititur enim fides nostra revelaistioni Apostolis , cr Propberis facta , eus
ea non leor libros serapserunt, non auis mreueiationi ; si qua fuit, aliis doctbribus facta . Ubi S. Doctor nedum suam senistentiam profert, sed etiam rationem ad viducit, quia nimirum Theologia conclusiones suas neeessarias trahere debct ex prinei piis infallibilibus, qualia sunt scripturae canonicae , secus vcto scripta SS. PP. , in quibus , ut dicemus, uriam , .el aliaram salsitatem licet reperi eis , vel in his etiam . quae ad fidem perti
II. Ut ergo in hae re, quam fieri poterit , veritatem indagemus , de auctoritate SS. PP. trifariam possumus disputare . Primb de unius , vel alterius pro prio placito , quale suisse videtur illud S. Augustini lib. 4. super Genes. ad lit. e. ax , ω ix. de civ. Dei es. s. t de
quo D. Thom. l. p. qu 74. art. 1. , de diebus ereationis mundi , nimirum quὸs omnes , qui dicuntur septem dies sint unus dies septempliciter rebus pra. sentatur e Et alia eiusdem S. Doctoris circa pς nam parvulorum etine Baptismo decedent um. Secundo de communi plurium Patrum consensu , a quo tamen unus, aut alter desciverit. Tertio deis omnium omnino Patrum unanimi , cou.
cordique sententia , nemine dissentiente a Rursum id considerandum est, Patrum testimonia reserri posse , vel ad Phil sophiae confirmanda dogmata . vel ad asesertiones, aut fidei , aut Theologiae comprobandas . Erant enim ex Sanctis Patribus quidam neduni in Sacris Litteris,& Disciplini Christiana, ted etiam in Philosophicis eruditi. -- - Diuilip - by Coo e
190쪽
Id etiam advertendum est, in quistio. nibus etiam Ecclesiasti eis duo esse dis.
putationum genera . Alterum , quae ad fidem foectant , aut Doctrinam Catholi: cam , sive ex Doctrina Catholica necessarid inseruntur. Alterum , quae citra iacturam pietatis , satraque fide in .utramque partem agitari possunt, quia
nee revelata sunt, nee eum revelatis conis
nexionem habent; ideoque neddm ab imperitis, verum se a doctis Ignorari pol sunt, uti sunt illae, quae in scholis Therlogorum Catholicorum hine inde , salisua fide , & pietate , etiam nunc dispu-
III. Hae quaeret aliquis quos nomine EeeIesia Patν iam intelligamus . Ad hoc dico , tria requiri ad hoe, ut aliquis inter Ecelesiae Patres habeatur. Primo antiquitatem , ut scilicet sit donum ero illorum, qui seculo Apostolq- Tum, aut virorum Apostolioqrum vicini, vel saltim non longὴ remoti suerunt , quique propterea fidei . plantandae adlaboraverunt, vel pro ea saltem tuenda insudarunt . Iimiores enim Doctores, eis sto in laia quadam fgnificatioiae dici possint Patres , proprih tamen potius Pedagogi dicuntur, Pater enim est , qur pri-m. generat , Peauegus ver. , qui jam n ι tum nutrit, erudit: it 1 D. Τhom. in c. 4. 1. Cor. tea. 3. super illia verba Etsi de rem m Iira pedagogorum bais b/atis in Christo , sed non muιιι 1 Patres. Dieit ergo i ait D. Thom. solus se patrem eorum in Groro , quia eis primo Evangelium traiicavit . Unde adsignans rationem ejus , quod dixerat , stibaeit :nam in Christo Icta per Evangelium ego vos genui. Id tamen ncn tollit, qui ita geniti ab Apostolis , quique relate ad illos sunt filii , respectu subsequentium fidelium , quos in Christo genuerunt , Patres dici possint et unde D. Augustiniis
exponens illud Psalm. 44. Pro patribus suis nati sunt tibi filii . eιν situ es eos Priner es super om=um terram , dicit, hosere L piscopos, qui sui Apostolori in
Patres lunt luccc dentium populorum.
clesiae definitionem , haeretici suere , Se
permansere, Ecclesiae Patribus adnumeiarandi non sunt s neque e X eorum auel ritate petendum est argum, mum . nisi
Lrih in dirimendis fidei controversiis adducantur, ut traditionis telles. Non lo. quor tamen de iis, qui in uno, vel altero errore versati sunt circa quaestiones fidei obscuras, di nondum definitas , alioquin parati sentcutiam suam depone. re. si Ecclesa in oppositum di finiret . Quo pacto D. Cyprianus inter Patressi immo loco habendus est a quia , esto in
errore rebaptizanti uin haereticos suerit, paratus tamen erat retractare suam opinionem, si Ecclesia oppositum statuisset. Ita eum defendit S. August. lib. x. de Baptismo es. 4. Imo priusquem aliqua qi .aellio obscuritatem hab s definiatur, necesse est , ut prius in utramque paristem disputationibus , & ait crcationibus ventiletur. Quomodo unim inquit p ς- laudatus Doctor potuis /sta res tantis
altereationum nebulis εnvoluta ad pleis narii Concilii Itieulentam illustrationem, confirmationemque per vel , nisi primὸ diutius per orb/r terrarum regionex, muItis hine, atque hanc disputatio sibus, creo Ilationiblis Episcoporum pertractata conis
flaret rΤeri id requiritur ad verum Ecelesiae Doctoris characterem fidei conjuncta do. eirina , non qualiscumque , sed excellens, quaeque sibi iunctam relerat vitae sanctiis talem. Nam licet fidem necessario notia comitetur sublimis doctrina , nec sublimis doctrina inserat vitae sathai ratem, in Ecclesiae tamen Doctore haee omnia de bent sociari . Patres enim Doctores tu Ecclesia posuit Spiritus Sanctus , ut e sissent in aedificationem Corporis Christi , ae tu i ina , ad qliae fideles respicerent , tum in agnoscendis fidei mysteriis, tum
in moribus conlpone Du S ἔ Oportet ergo ,
ut praediti sint sp ciali, ει eximia mysteriorum fidei cognitione , dc rursus e ximia erga Deum pietate, & caritato, qui enim feceris, cs docuerit . hie maiagnus vaeabitur in Runo criorum et Matth. Secuireb ad vi r.iin notionem Patris requiritur vera fidιs . Quare , qui e X prς- fatis priorum seculorum Doctoribus a.
perie, dc Pertinaciter, hoc est poli Ec-
Observandiim denique est id , quod Patres scripserunt: An obiter tantum scripserunt, ει quasi aliud agentes ἱ an vero Y a pri-