장음표시 사용
161쪽
nisi prius sacramentali eonsessione a maeulis se emundet excipio, nusi talis Caluinus , Caluin ista, vel alius Η reticus sit, qui peccata noagnoscunt,& ad instat Cyeni , sed melius Cotui, eandidi iudieant ita, anima se ipsos esse, de ut tales apud plebem rudem semetipsos ostentat. Pr terea Eusebius C sariensis A) scribit, Eusebium trigesimuin se e dum post Christum Pontificem, qui vixit usque ad annum trecentesimum, interdixisse Philippo Imperatori aeeelsum ad Eucharis iam ,
quia vocalem , sacramentalemque consessionem non prς mandauerat,
quod si ita res se habet, eur sic libere ementitur Caluinus scribens. A te Innocen/ium Tertium de Confessione nullam consitutionem habuersit. Ulterius sic eum eoniando denuo. Leo primus prςeessit Innocentium spatio annorum quingentorum, nam In noeentius Tertius sedit anno Domini Ir98. N Leo primus anno post Christum natum 4 1. & Leo Pontifex seribens ad Theodotum Forolivi ensem se inquit. Chrismhanc prapositir Ecclesia tradidιι potesatem , ut eonfitentibus action mpaenitentia darenι. Sic etia Eutichianus Pontifex,qui prςcessit Nicenum Concilium ordinauit ut refert Gratianus in ut, qui timens poenitentia longam adeonfusionem venire noluerit, ab Ecclesia repellatur. Simi liter Fabianus prccessit Innocentium spatio annorum sues. qui fuit vi getimus primus post Christum Dominum Pontifex. 8e sedit post verbi Incarnationem anno 239. dc tamen hie Fabianus Epistola seeunda 34 Episcopos Orientales sanciuit multas, & expressas ordinationes in m teria confessionis, S Caluinus asserit tempore In nocetitii Terti j coa sessionem in scriptis preceptam , dc institutam fuisse pHoc modo victus Caluinus, semper in erroribus pertinax sic discuserit. Si sacramentalis confessio esset de iure Uiuino, non posset Episco pus quisquis ilIc foret probibere, ae sancire, ne fideles consuerentis usque modo non errat Caluinus, δι nos utique eoneedimus hane malo rem propositionem ς at audiamus Calain illicam minorem . At Netra rius Episcopus Constantinopolitanus in sua Ecclesia interdixit eonfes sione in ; ergo sacramentalis consessio non est de iure diuino. Proba urminor, quia prςfatus Antistes ordinauit, ut Fideles accederent adco munionem , absque eo, quod confiterentur ; ergo non est de iure Di uino. Antecedens est Sozomeni in sua historia, hueusque Caluin discurritia Ego tamen in magnificatione, quam facit Caluinus huius argumς agnosco, quam aeque fit Caluinus ignarus , & mendax; ut semper sui Primo igitur Respondeo, dato quod adductus casus sie purus esse ν ' ab ipso adducitur, quid inde contra institutionem consessionis i , eundo retorqueo argumentum. Caluinus de facto refellit confesti i)ςν negat eam de iure diuino esse, ergo per hoc non datur eonsessio, Πςq- de iure diuino est y brutale est hoc consequens , aliquis negat veri em ἰ ergo corruit ipsa veritast falsissma est huee illatio. Parisori yς huic es Caluinisticum argumetum. Supponamus Neriatium probi hq
se confessionem ; quid inde ex tali interdictor fuisset Hetreticu a zμ Diuiliaco by Corale
162쪽
est Caluinus, Lutherus,&Nouatus . At non ex p rohibitione Net laeti, C: : με
sequeretur eonfessionem a Christo non filisse institutam . Tettio is spondeo, quod Caluinus ei tat sem Aer Scripto res sibi pares , idest falpares, nempe
sos , & mendaces . Audiamus igitur Gregor tum Magnum, Maximum tu' ' . sanctumque pontifieem , quid de Sozomeno sentiat. ει; 3'Cls ιGregorius ergo citatus A seribens ad Eugenium,& Anastasiu Epi- ' 'scopos se ait. Historiam stomeni, quin multa menti aud calui s . . iiii . ne) Sedes O postolicaseuscipere retusat. At ego petita venia a tam Ma- ximo Pontifice, ut magis aduersarios confundam , aecepto in hae parte solummodo Sozomeni historiam i sed videamus, quid ipse vete scribae.
BaSoetomenus igitur in historia tripartita B narrans allegatum easum ' . . se cire a nostram praesentem materia scribit. Nettarium concessisse au- M diant Hς retici seinper mendaces in assertisὶ ut quisque pro sua eon-
sciensia adsaera museria ae eederet. Si e Sozomenus de Neleario . Di- Explana tir, ω cat nune Caluinus cum suis asse elis , his verbis interdicitur ne sacra- examinatur mentalis eonsessio quis non videt, quod non sed hic obiter confun- hisoria, sitiada Caluinum semper immemorem. At Nertarius per multa secula verba Gαomst. Innocentium Tertium prςeessit; ergo ante Innocentium Tertium sit ni etiari. mentio in scriptis de sacramentali confessione, quod paulo ante nega- Redarguiturbat Caluinus. Caluinus. Sed veniamus ad germanam , & fidelem narrationem adductet histo-xiq. Ante Nouatum Haeresiarcham, quisque fidelium pro suo libito Ear sis Nouatii si eut etiam nune moris est teligebat sibi confessariu ex approbatis pro confessionibus audiendis, eui eonfitebatur ; sicut legitur de illo Seneapud Eusebium , qui volens eonfiteri iussit suo eubiculario , Ut aliquem . . ex Prςsbyteris aduocatet. Nihil hominus eum propugnaretur hςresis 33 Nouati asserentis, hominem semel in peecato lapsum non posse amplius resurgere, nec eidem lapio eoncedi poenitentiam sibi proficuam, quaesmediante subleuari posset a peccato commisso; ut melius agnosceren tur, 3c distinguerentur illi, qui poenitentis frequentassent factamenta, sarie itum fuit, ut omnes poenitentes unum Poenitentiarium ab Episcopo designatum adirent; quae consuetudo, usque ad praefati Nettarii tempus se extendit; sub quo Neriario , eum ob paruitatem Consessarioruortum sitisset quoddam scandalum inter Fideles, dictus Netrarius prudenter sanciuit , ut in posterum, quisque pro sua conseientia ad sacra mysteria accederet, id est pro libito quisque consessarium peteret, cui sua patefaceret peccata, absolutionem obtineret, & ad Eucharistiam
Hete est germana historia : sed quid pro Caluino 3 consufio, & saltatas tantum . Et sie ad iusti sieationem requiritur eontritio semper in xς, sci abiris db eonfessio saltem in voto, quando vera habetur eontritio, & satisfactio ira voto. At quando homo est attritus, ut iustificetur requiritur actua- iis consessio si tamen impedimentem naturale non intercedit, nam in
163쪽
nem commutatur in tempora. Iema
tionem acceptam. Gratiam non meremur, quia
lotentia ordi naria , Deus nunquam im
3ium iusti eat. Opera paeniten. ria disponuntiorum ad tu si ca/ionem,
in isto easu sussicit signum , 8c voluntas eonfitendi ut sunt illi qui lin. gua , doloribus, vel sensibus Iaborant, opprimuntur, destituuntur Ee satisfactio in voto, & sic semper est necessatia eonsesso pro iustificatione impij,tamquam Sacramentum adhuc effectam 1 Christo institi
In quo probatur satisfactionem necessariam esset ad iustificationem; & quod ad remissionenia
culpae, non tota remittitur poena, sed tantummodo poena aeterna relaxatur,& remanet temporalis ,
Sciendum est igitur tres speetes operationum In hominibus reperi r
scilieet dispositi uas, quae animam disponunt ad Gratiam suscipie-dam, non susceptam loquor de Gratia iustificante in ad quam dii ponimur eooperando eum Gratia adiuuante per nostriim arbitrium. Aliae sunt operationes post iustificationem factae , de istae sunt satisfactoriae pro poena temporali, in qua eommutatur poena aeterna, quae poena temporalis remanet a nobis satisfacienda pro eulpa per iusti fieationem rentissa, nam per sacramentum poenitentiae remittitur culpa , sed noci poena, quae debet satisfieri operibus nostris poenalibus. Aliae sunt operat ion es, quae nobis gloriam merentur; δc sic nos non meremur Gratia, quia alias haec non esset Gratia, sed praenitum: sed tantum disponimux ad Gratiam per opera nostra; at postquam iusti fieati sumus a Gratias . vigore eiusdem Gratiae, de vi opera nostra sunt,3cut ab ipsa progredientia, meremur bona spiritualia, dc aeterna; Vnde sine operibus poenitentiae de potentia ordinaria Deus numquam hominem histifica hii ; sed applieatis eiusmodi operibus homo taliter se disponit, quod Deus ipsum iustificat,ile et praeparatio,& dispositio perum non mereatur talem iusti fieationem,quae omnino gratiosa est iu radice. Exemplis me declaro , Infusionem animae in eorpus humanem potest ne aliquis mereri nequaquam, nam opus tam maximum non potest mereri a Creatura , & nihilominus Deus inlaudit animam ineorpus , at non im
landit in corpus informe, siue in embrionem , sed bene in eorpus persecte organitatum, adeoquod illa organitatio est quaedam dispositio ad suscipiendam animam, quam in fallibiliter recipit a Deo, sed non me retuI , sue no a est causa meritoria, cor anima infundatur. Gratios ergo
164쪽
hrgo est illa infusio, quamuis infallibilis , sed praesupponit tamquam
debitam dispositionem ipsam organizationem. Similiter si Pri nee diceret Petro, si Cistellam praeparabis eam aureis implebo , quis non videt in isto casu, quod exhibitio Cistellae non est causa meritoria aureorum , sed mera dispositio ,& praeparatio iuxta Principis voluntate, se praecipientem ad aureos recipiendos pHis praenotatis, in vanum laborat Caluinus ad inueniendas scriptu- λαχὸ labb=a ras, quae eontextentur remissionem peccatorum gratiosam simpliciter Caluinti, ad adesse . nam nemo ex Catholicis hoc unquam negauit; at quando addi dueenda, sesit Caluinus: fi eratios ε concedi rur remissioέ ergo superfluunt opera. Re- iuras ιοχ ira spondeo, ut supra, opera non inseruire , Ut mereamur gratiam, sed ad ziam Do ut disponamur ad Gratiam ;&sic quando dicit Isaias capite quinqua- ct itiam. gesimo secundo. Gratis venundati essis , t sine argento redimemini ;verum est meritori E, sed non dispositive . Item quando idem capite quadrage fimo tertio ait. Egosum,qui deleo iniquii ates tuas propior mὸ, 'πρηή mr μή Opeccatorum tuorum non recordabor . Verissimum est meritori ἡ, non ς 'ς se p M vero dispositi vh. Item ad Cologenses secundo ea pite. Donans mobi, c μίμεορ omnia delicta; verissimum absque ullis praecedentibus meritis, non vexo dispositi vh. Item ad Titum cap. tertio. Non ex operιbus iusitra , sua fecimus nos, sed secundum Dam misericordiam saluos nos feeit: verissimum sine vilis rationalis creaturae meritis; non vero dispositiue ;Sed quid contra Catholicos probant eiusmodi scripturae Nunquam isti affirmarunt iustificationem se mereri, sed omnimode gratiosam esse ; . at allatae Scripturae non refellunt, ex parte nostra dispositiones requiri . ad talem Gratiam iustificantem recipiendam, Vt nos asserimus, & ne gat Caluinus. At de hoc satis. Videamus nune, si Deus unquam aliquod opus produxerit, in quo No datur opu3 solum misericordia, absque ulla iustitiae umbra einicet , siue respleta in Deo pura mideat Respondeo negative, Naddo , quod si per hypothesim impossi- sericoria, sine bilem opus unde quaque , dc totaliter misericordia plenum , absque vi- concomitanἰi Ia iustitiae eone omitantia inueniretur, hoc tale opus Dei dici no pos- ivtitia .set; ratio est , quia, Vniuersa via Domini misericordia, er veνitas canitur in Psalmo vigesimo quarto. Et alibi dicitur . Misericordia, ct νε-
ιas obuiaue νωnt sibi. Iussitra, o pax osculatasunt. Veratas de terra
orta es ,ridi iussita de Cato prospexit. Super quae verba Augustinus subdit . Non Ouferat veritas miserieordiam, nec misericordia impediat veritatem , si enim pro misericordia vendicabis eontra Deritatem; aut quasi rigida veri a ιε oblitus fueris misericordiam, non ambulabis in via Dcis mini , in qua misericordia , o veritas obuiaueruntsibi. Ex his apparet, is
quod in D uinis operationibus, semper eum misericordia aliquid Iustitiae coniungitur ; &sic , quando nos iustificamur, siue per confessione, siue per contritionem, vel alio modo de peccato mortali , non propter nostra merita, vel vi operum nostrorum, sed per suam simplicem misericordiam Deus nobis peccata remittit. Caluini insta.
Quod si se instat Caluinus) ergo nullo modo hic miscetur iustitia; μ.s ergo Duilired by Cooste
165쪽
in temporalem. Cala nus negat retentionP pα-na Iemporalis
ergo superflua sunt opera. Respondeo &iam lassus sum semper eadem replicare ὶ quod opera disponunt, non merentur iustificationem; sed in iustificatione impii, adhue iustitia suum habet locum , quod vectare intelligatur, hic reuocanda sunt ea , quae in praecedentibus capitibus diximus, nimirum quod homo in peccato mortali existens duplicem habet rei tatem , duplicique oneratur malo, nempe reatu cui pae, propter quem reatum sit Deo odiosus,&Diuina facie in aeternum priuatur ; ac etiam reatu paenae aeternae . quam incurrisset, si in peccato mortali decessisset. Nunc applicando ad nostrum propositu indicoi. quod quando impius iustifieatur sine suis meritis, de Operationibus, sed solum misericorditer,remittitur illi tantum unus reatus, nempe culpae, id est remittitur ei culpa ,& in Dei gratiam restituitur . Sic etiam mi sericorditer secundum partem ei laxatur poena , nam illa paena , quarpropter commissum peccatum debebat este aeterna, a Diuina misericordia commutatur in temporalem, ad hoc ut iustitia in iustificatione
Impij suam habeat partem; Sc sic poena temporalis relinquitur in homine i uilificato satisfacienda , siue in hae vita siue in alia Diuinae iusti- tiae:& hoc modo impius post suam iustificationem remanet cum onere luendi poenas temporales pro satisfactione eulpae commillae, saltem ita, parte. Quod si non satisfacit in hac vita iuxta debitam proportionem, latissa ciet in alia , nempe in Purgatorio, ut sese dicemus suo loco: κhoe sanet tum est a Deo, ut in omnibus eius actibus cum misericordia semper misceatur iustitia: ex quibus optime apparet , quod misericordia, & veritas obuiant sibi, de iustitia, de pax se osculantur: quod si paenitentia , liue fatisfactio imposita poenitenti a Conicitatio, non erit a poenitente satisfacta; vel non erit proportionata ad purgationem cui parum commissiarum, reliquam talis satisfactionis partem complebit in alia .vita, nimirum in Purgatorio; & haee pro Impii iustificatione est Fides Catholica. At Caluinus , qui semper cedit in extrema, sustinet in impii iustificatione totam remitti poenam , de nullam post susceptam Gratiam sanctificantem poenam relinqui, sed totum opus iustificationis totaliter misericordiae esse , adeo quod nullam in ipsa iustificatione partem habeat Diuina Iustitia , & eadem , qtiri alibi dixit replicando,voci seratur,
nostru in assertum cise eonpra Scripturam , quae testatur opus miserico diae esse nostram iustificationem cum esclusione omnis iustitiae. Sic legitur apud Ezechielem cap. decimo octauo. Si impius egerit poeniγύ- iram , omnium iniquitarum suarum non recordabor . At hie Caluinus mutilat textum Ezechielis , adducendo id , quod pro misericordia facit, & omittendo id, quod facit pro iustitia, nam immediate ante allata verba inquit Deus per os Ezecli telis, fecerit iudicium iustitiam, ecce Iustitia, ecce satisfactio, subiungi t. Omnium iniquitatum erus xFrecordabor. Praeterea tam caecus prae liuore contra Catholicam Doctrinam Caluinus cst . ut non videat, quod hic textus adhuc, prout cst ab ipso mutilatus contra seipsum facit, nam sic dicit. Si ιmpius egerat ρα-
166쪽
nitentiam , ere. quid aliud denotat ly Paenitentiam ὶ nisi, quod impius se disponat, tam ad iustificationem suscipiendam . quam ad satisfactionem perficiendam post susceptam Gratiam iustificantem ρ quod si sie, quis non videt partem, quam habet iustitia in impii iustificatione Ulterius, Deus iniquitatum non recordatur, in quantum culpae sui, ζ' μ υ rq sed non quantum ad pinnam, nam de hac semper recordatur Diuino, It vj - om Iustitia. Et hoc modo respondendum est ad omnes aut horitates ad- Π - Πή νιν ducibiles, scilicet, quod Deus remittit culpam,&poenam aeternam per Rρ eci .
iustificationem . sed non poenam temporalem .
Sed denuo Caluinussblita cantione Catholicos fastidit, vociferans, Nova Caluinἰ improportionata esse opera humana ad satisfaciendum Diuinae Iu sti- insistia. tiae,& nimis Christi Sanguini inferri praeiudicium , qui abundanter pro omnibus satisfecit hominibus . At nos etiam denuo replicamus tilis;jιν
opera nostra esse proportionata, quia Deus per tuam misericordiam talia opera in satisfactionem acceptat, de praecipit eadem suae Diuinae Iustitiae in holocaustum peccatorum offerri. Similiter Christi Sanguini non inferri praeiudicium , quia abundanter sum cienter pro omnibus sa- ScripIura pratisfecit, non essicaciter a quia ex arbore vitali licet pendeant fructus, bantes Sanguia tamen nisi sumantur, vel legantur a ramis non prosunt. Medicinali- nem Christis.cet praeparata ,si non deglutiatur, non prodest. Coriegnabimus, sed plicatum esseas sustinebimus. Christus pro nobis mortuus est, utique, sed nobis re- citerpro eod. I inquens exemplum , ut sequamur vestigia eius. Possumus ire post Christum, sed oportet tollere Crucem. Omnes Prophetae testimonium perhibent remissionem peccatorum accipere per nomen eius , sum cienter, Se applicando, non emeaciter, & sine applicatione. Christus factus est pro nobis peccatum, sussicienter, non essicaciter. Omnis Gratia data est nobis per Iesum Christum , sed media applicatione. Ipse est propitiatio pro peccatis nostris , sussiciens,& applicatus, non vero essicax, &sine applicatione. Ecce Agnus Dei, qui tollit peccata mundi, utique lassicienter, & applicatus per Sacramenta, non em caciter , di sine applicatione. Eius livore sanati sumus suffcienter non essicae iter; cum applicatione, non sine applicatione illorum mediotu, ab eodem Christo praeparatorum, & institutorum. Erit ne amplius . ad tam longam eantilenam Scripturarum surdus Caluinus
Tota igitur satisfactio eli in Chrisi sanguine, sed operibus nostris poenalibus applicato. Etiam a suis amicis , ae Iustis in testimonium ερ/AED Uf amorio erga se ipsum, Deus opera exposcit poenalia, nam proba is dita πι ρ es ter Chrs lectionis exhibitio ea operis: A Iustis postea, qui priusquam tu stificaten -fli: 'g' 'em , turpeccauerunt, in satisfactionem suae offensae iustitiae opera poenalia I πptr Veribus requirit, & exigit, non ad mortem aeternam , sed ad Purgationem c stiir parn ἰ- missorum delictorum; Vnde Psalmo centesimo deeimo septimo eani- ρη nil διμmtur. Castigans eastigat seruos suos Dominus,sed morti non tradidit eos. Item ad Haebreos cap. duodecimo dicitur. Vuem diligit Domιnus ea-fligat . Item Apocalypsis cap. tertio legitur . suos amo, corrigo,
caneo. Item Psalmo sexto. Casiga me Domine, sed in judicio , non
167쪽
in tra tua. Item prima Corinthiorum ea p. undec imo. Cum λήie .mur .a Domino eorripimur , ut non eum hoc mundo damnemur . Ite
Matthael cap. quarto per os Ioannis Baptistae dicitur . Facite fructus dignos paenitentia. Item apud Ecclesiastem cap. vigesimo. Fili peccasti. ne addicias iterum sed audi Caluine inat de pratertiis deprecare, ut dimittantur tibi. Non de praeteritis culpis, quia iam sunt remissae sine operibus pet Caluinum; ergo pro remissione poenae temporalis Ecclesiastes hortatur hominem , ut deprecetur . Praeterea Lucae cap. undecimo Christus dixit Pharisaeo; Date eleemo1 nam, or ecce omnia mun sunt vobis; ergo eleemosyna , quae poena est, mundata poena temporali , nam ante eleemosynam non omnia munda erant, sed aliqua, nempe a culpa, & per eleemosynam postea omnia mu ndantur; co magis ia luini sententia sustinentis non per opera , ut sunt eleemosynae, mundari impium , sed per solam Dei misericordia in , S: Christi Sanguinem Vnde cum Christus dicat, quod per eleemosynam omnia munda sant, certe de poena temporali intelligit Christus, quae post culpam mortalete miliam retinetur a Diuma Iustitia. Item Danielis cap. quarto legi-tar . Ereemos nis redime peccatu tua , non quo ad culpam , quia a Dei gratia remit Iuntur; ergo quo ad poenam. Item Numeri cap. quartO- decimo. Moy les rogauit Dominum , ut peccata populi remitteret di- .cens . Dimitte obsecro peccatum populi huius. Cui respondit Deus . Dimisi. sed aduerte, quod subiunxit. orame non stras homines, quirentaverunt me, non videbunt terram , pro qua iuraui patribus eorum
Ecce quomodo Deus licet culpam remittat , seinper tamen aliquam si bi poenam reservat. Sie etiam legitur de Maria Moy lis sorore, de Manais, de Achab. Id sexcentis aliis in Sacra Scriptura. Idem legitur libro secundo Regum cap. vigesimo quarto de David, cui postqua in Dominus condonauit peccatum vanagloriae ob sui populi numerationem, per os Gad Proplietae imposuit illi poenitentiam, ut aedificaret altar Domino. Praeterea omnes Sancti Patres , dc Ecclesiae Doctores idem asserunt, quod adhue confitetur Caluinus his verbis. Parum me mouent . qtia in veterum scriptis de satisfactione passim occurrunt. Sed audi lector ingenue, quid subiungit impius. Video quidem eorum ustu-nu os , Leam sit pluirer, omnes fer. in hoc relapsos esse . Ergo ad mentem Calaini omnes Sancti Paties sunt relapsi ergo omnes Prophetae Pergo Deus ipse relapsus, qui hanc doctrinam in Scriptura reuelauit Ised remaneat Caluinus in sua insania, de falsitate,quia nos relapsi in regnaveritatis euru Deo, ut pie isteramus, remanebimur .
168쪽
In quo demonstratur, quod homo ultra satisfactionem , quam potest praestare personaliter pro
poena retenta, habet alium modum
satisfaciendi, & qualis sit iste modus
D Eus semper liberalis , ae miseri eors 'senaper,& aeque iustissimus,
non solum consentit in satisfactionem culparum a nobis commissarum nostras personales acceptare poenas, sine opera poenalia. quae nos ipsi facimus , sed etiam contentit acceptare pro nostra satisfactione opera poenalia , quae nos non facimus, sed alii pro nobis luunt. O infinitam Dei Bonitatem Itaque opera unius in hac vita possunt aliis prodesse , & pro eisdem satisfacere Diuinae Iustitiae . quod innui e SymboluApostolicii in i liis verbis. Credo Sanctorum Communionem . Hanc Vcritatem firmatam inuenimus in Sacra Scriptura, & pr ei se apud Lucacap. decimo octavo, Vbi Cluilius dixit. Facite vobis amicos de mammona iniquitatis ; at vero ad remissionem, litie relaxationem culpae nil prosunt opera aliena , quia culpa non remittitur . nisi persiostram contritionem, vel consessionem a Gratia iustificante ; neque opera cuiuia cnimque possunt ii istificationem mereri, sed bene inseruire polluiit ad satisfaciendunt pro nobis pro poena retenta. Sic in libro Numeri eap. sextodecim Q legitur, quod statim. ac Aaron combussit incensum,&pro populi amictione Dominum deprecatus est, cessivit plaga a populos, nam antea Dominus iam remiserat eidem populo culpam. sieetia Levitici cap. quarto dicitur. Roganta pro eis Saeerdote . oe sacriscanι enotitius eis erat Dominus. Item ad Haebreos ea p. quinto Paulus testa tur, Pontificem se iam ostierre pro percatis totius populi. Quando igitur per Pomitentia: sacramentuin iustificati stimus, summae erit utilitatis libin ines pios rogare,ut pro nobis preces fundant apiid Diuinam inisericordiam, pro nobis ictu nent, peregrinationes pro nobis suscipia disciplinis se Dagellent,cilietis se macerent , &eonti milia opera poena - 1ia pro nobis exerceant, nam sic poenam retentam pro nostris culpis satisficiunt, vel illam alleviando. vel abbreviando, vel ex integro satisfacieiido. Credo Samiorum communionem. Ultra adductum , datur etiam alius satisfaciendi modus pro poenaedi retenta , non noster personalis , non amicorum pro nobis applicatas , sed operibus superabundantibus Sanctorum in Thesauro Ecclesiae conseruam Deut acceptat
nem unius ope-r pernalia abaldis exercit .
eulpam , s bene fatisfaciunt pro ali na poena.
169쪽
seruatis , quae opera Indulgentiae nuncupantur, quod ut clarius intelia
Sciendum est, quod homo in praesenti vita,postquam iustificatus est.. , potest plura opera n tisfactoria exercere, quam sint pro sua particulari trμ νγ i itis factione requisita ad poenam retentam a Diuina Iustitia soluenda. ρ Hie aeriter eontorquet ut Caluinus, ac Lutherus, sed sustineant tantita per , quia nune nunc ipsos audiemus. Reminiscendum est ergo ea, quae 3 ' g ' - diximus supra de operum distinctione , nimirum . quod quaedam sunt dispositiva ad Gratiam; quaedam meritoria ;& quaedam satisfactoria Prima opera tantummodo ad suscipiendam Gratiam sanctificantem animam disponunt , sed talem gratiam non merentur, quoniam alias non esset Gratia, sed praemium debitum operibus, quod non solum est Haereticum asserere , sed adhuc est contra suppositum, nam ideo nun- cupatur Gratia , quia opus gratiosum est. Secunda vero, de tertia opera, quia supponunt nos iustificatos esse merentur gloria, & pro poena retenta satisfaciunt. Exemplo me declaro. Passio Christi Domini fuit meritoria, & satisfactoria; fuit meritoria non solum sibi, Propter quuDeus exaltavit illum, donauit illi nomen, quod eres per omne nome. sed etiam fuit meritoria pro humana natura, pro qua meruit gratiam . . A iustificantem , & peccatorum remissionem . Fuit etiam satisfactoria,
ι , ni non pro', siue pro propriis , & personalibus peccatis, quia Christus exti . natura Verbo unita fuit impectabilis,innocens, impollutus, segregatus IVP r, ρ' a peeeatoribus, sed bene suit satisfactoria pro peccatis nostris,quia pecca I ' ra nostra in ligno Crucis ipse portauit,& nostros dolores. attam ccatis eii suis cietur,uo essicaciter,quia si efficaciter satisfecisset, utiq; superfluata Chri M D- essent opera ex parte hominis. Si e paritcr ilet humauis operibuς di seu ιi fecisset esca tendum, non omnia opera, quae nos iustificati facimus, sunt meritoria, citer super Da α satisfacitoria, sed tespective ad Christum,cum aliqua differentia quia essent opera ex ubi Saluator noster meruit sibi ,3c aliis per suam passionem, nos nostris parre hominis . operibus pro nobis metipsis tantum possumtis mereri, non pro aliis: Sevbi Christus potuit satisfacere pro aliis . Ec non pro se, quia peccatum Homo fit . . non babebat, nos E conuerso possunt ussetisfacere principaliter pro norabiιι pro se seu bis minus principali xςr pro aliis, id est talia opera nostra per nostra non peo alijs intentionem proximio nostiis applicando ampla , & cordiali eessione mereri ροιοι. donando, largiendo. Nunc Venue do ad propositum nostrum dico ,
quod quantumuis nos operemur numquam possiemus gloriam aliis mereri, nam numquam possiemus tot opera supererogationis bona exer-
'ρ si eete , quot essent nee eliaria, εe proportionata ad infinitam gloria me-οι I gio m tendam , nana eum Beatitudo infinitum praemium iit, & opera humana mercr. ns δε quantumuis superabundantia semper finita sint,& finiti ad infinitum Virio μ sver ii ulla' proportio, sequitur, quod numquam operibus nostris possiemus erressi stra i , aliis gloriam mereri Accedit ad hoc , quia opera nostra reduplicati- st ue, ut nostra sunt ,&sine gratia iustificante nullum habent valorem , t , Π t sed ipsum agnoseunt a gratia, & a Divina Bonitate, quae talia oper
170쪽
tO maois bene operando meremur, tanto plures gradus gloriar in Patria nobis metipsis praepapamus; nec unquam tantum operabimur, quod nobis non remaneat ulterius merendum , Scaltiores gradus gloriar acquirendum.
At si loquamur de satis tactione, siue de poena temporali a Diuin ad
Iustitia retenta pro nostris coinmissis peccatis, haec finita, limitata est, ratisfacriopae di terminum habet ; neque sicut merendo sublimiores gradus gloriς Nulli habet ternunquam ad terminum peruenitur, ita parisormiter dicendum erit de numm. satisfactione , nam hςe opposito modo se habet, quia a Diuina Iustitia nobis prςscriptus est terminus satisfaciendi, ultra quem terminum, si aliis operibus poenalibus vltro progrediamur in satisfaciendo , haec opera superabundantia sunt ad nostram satisfactionem debitam Diui nς Iustiti et pro nostris culpis . Igitur quo ad meritum non potest homo ultra Beatitudinem mereri; at quo ad poenas retentas possunt zb homine pati amictiones , dolores, cruciatus multo maiores, quam praescrip ta satisfactio exigat. Huic Doctrinae iuxta eonsuetum se opponit Caluinus sacrae Scriptu- L ἰe Doctrineret authoritates adducendo, nimirum , quia omnes omnimus Deum . Mucit Calaiis Sed quid inde ' offendimus, utique , sed etiam iustificamur, & Iustifi- nus. cati meremur gloriam ; N possumus ad superabundantiam satisfacere. Omnes peccarum habemus; utique , sed a peccato iustificamur per Dei λ μ gratiam, tantummodo dispositioiaibus ex parte nostra prςcedentibus, & iustificati meremur, dc satisfacimus. Omnes dicimus, Dimitte nobis debira nosra. Sed quis hoc negat - Deus enim per suam gratiam , dc misericordiam dimittit, sed post remissionem meremur , dc satisfacimus. Quid ergo pro se ex his scripturis , de contra nos colligit Caluinus sed hoc non obstante replicat perfidus Heresiarcha . Paulus ait, Quod non sunt eondigna passiones huius temporis ad futuram gloriam , qua reuelabitur in nobis. Sed quis ex Catholicis hoc negat, Sc Caluinus est tam cςcus , quod non videt hane scripturam nostram confirma re doctrinain, nempe quod opera nostra sunt improportionata, de inaequalia. quantumuis grandi a ,δc eximia ad merendam promissam gloria; at non loquitur Paulus de passionibus in quantum satisfactoriς tant, sicuti nos asserimus , quς opera, siue passiones excedere possunt terminum nobis a Diuina prcscliptum Iustitia. Ecce in promptu literatis scriptura, quς hanc confirmat Doctrinam, audi Caluinet. Job de se ipso loquens capite sexto, sic ait. Vtinam appenderentur pecc t mi , qγi missori,uνbus iram merui: sequentia verba sunt poenet retentς , ct cHl mi ψε ' o Caluinis, talior ansa iera. Sed adhuc attende Caluinae excessum, de superabundantiam istarum detentarum pamarum, ex eo quod Iob subiungit . Textus litera- uasi arena maris hae grauior appareret. Quid ad hςc respondebit lis Iob prosa Caluinus' Poelia a Iob comparatur culpet, Scasserit, quasi arenam Ma- tisfactione 1kris poenam excedere culpam ad pondus stateret: ergo sacra Scripturas per erogationis admittit opera satisfactoria ad superabundantiam ; ergo debet confiteri Calis