Joannes Caluinus expugnatus coeterique recentiores haeretici profligati. Tomus prior. Opus dogmaticum admodum reu. patris magistri Antonij Masuccij Neapolitani minoritae conuentualis ..

발행: 1680년

분량: 290페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

181쪽

1sι CAP. VIGESIMUM SEXTUM.

Beati, quibus timor est procul. 8c ablegatus' ergo genu necti non siiagnili eat timorem, sed obsequium animabus purgantibus Deo exhibitum . Item in eadem Apocalypsi ibidem dicitur. ει omnem Creatura. qua in Caelo eis, super terram , , subtus terram, O mare, is qua an eo sunt, amnes audiui dicentes. Benedictio sedenti in throno, is agno .cyc. at dicat nunc Caluinus illi subtus terram , qui Dominum benedicunt sunt ne damnati vel sunt ne damnati saluati in sanguine illius agni, quem laudant, & bene dicunt o Caluini dementiam: ergo insi-riens Haeresiarcha cogitui purgatorium admitte te . Sed progredior vltra. Prima Corinthiorum cap. tertio legitur. Si quis superadimat superfundamentum hoc aurum,stargentum, lapides pratiosos , ligna , farnum, stipitiam, uniuscuiusque opus mani sum eνit. Dies Domini enim declarabis, quia in igne revelabitur, is uniuscuiuo stare opus, qualest ignis probabit. Si cuius opus manserit, qnod supera-dificauit mενcedem accipiet; si cuius opus arseri ι detrimentum patietur, ipse autem salitus erit , sic tamen quasipeν ignem . Hare ultima verba

Lissiciunt adeon uincendum Caluinum , nimirum liuesalutis erit, sicramen, quasi per ignem ) quandoquidem per qualem ignem poterit homo saluari, praeterquam per flammam Purgatorii, cum in Inserno nulla sit Redemptio 'E ιη ιυνιιx- Sed exponamus suse in hoc textu Pauli doctrinam. Aposto Ius ergo ενιι Pauli. Ioquens de operibus , quae superaedificantur in fundamento Fidei & nota de operibus peccaminosis, nam hoc est destruere, non aedificare ) ait talia opera elle dupli eis generis, alia persecta ad instar auri, argenti , gemmarum , & si milium talia in serioris conditionis, uti lignum , ferrum,& stuppa,&c. idest,alia sunt opera bona, Zc moritoria ; alia non sunt meritoria, neque peccaminosa mortaliter , sicut sunt peccata venialia inter haec opera, siue operantes ignis distinguet, nam qui opera meritoria patrarunt absolute , mercedem accipicnI ; at qui opera venialiter peccaminosa commiserunt, licet salui sint, tamen prius detrimentum patientur per ignem in purgatorio, quia salui erunt, sic tamen,

quasi per igne in . caluἰnus deri- At Caluinus Catholicos deridendo per Ironiam appellat hunc Pauli

det C tholieo- textum inuictuin Catholicorum cuneum , & conatur talem locum suovum exposi io- modo exponere; nimirum per hune ignem intelligi tribulationes. Adnem rextus chimericὲ sie exponit Caluinus, nam quo magis iusti sunt homines in F uti, O pro Iille vita , eo magis quam reprobi sunt contribulati, & amicti; undestio libito a Ilo psalmista petiit Dominum. siuare via impiorum prosperatur ' expo- modo illum ex nit vltetius Caluinus aurum bonam lignificare Doctrinam i scenum veto denotare doctrinam nilam , & ha: leticam, Sed ridicula certE est hae e secunda Caluini expositio: quis enim audiuit . vel legit unquam opus Doctrinam interpretari, siue appellari ' Viniuscuiusque opus, inquizPaulus i vel quis non ridebit in audiendo , quod qui super aedificat si aereses supra fidem . possit mediantibus tribulationibus salvari ρ Ec Calui nus iam obliuiona tradidit ea, qua: alibi doctae, scilicet, sine fide ne mi in

182쪽

C A P. VIGESIMUM SEXTVM. I s s

nem saluari posse. imo sola fide omnes saluos fieri at haeresis non est infidelitas Hi infidelitas est, quomodo tribulationibus saluus fiet Haereticus delitat Caluinus . Sed quod in ista Scriptura Paulus loquatur de Purgatorio, exponunt Origenes homil. 2 s. & 26 super Exodum. Hieronymus in calce libri r 8. commenta r. super Ilaiam . Gregorius lib. 4. Diat. cap. 3 o. Ambacilius. N Ba filius luper Ilaiam . Eucumenius super I. Epist. ad C O-xinthios , & Aleuinus lib. I. cap. 3. At hie se intromittit Luthera nusquidam Apostata , olim Episcopus Iustinopolitanus, & vociferatur his latratibus. Augustinus Sacrorum Doctorum Magi ster negat Purgatorium, nam in quodam suo Opusculo , cui titulus est. De cura pro mortuis agenda. Et In alto , Hypognoctrcon, nuncupato reiicit omnino Purgatorium. Sed ego multipliciter huic satisfacio obiectioni, de primo te spondeo, quod si adhuc Augustinus ita scripsisset quod non constat, ut videbimus infra in falsunt seripsisset, eum Eeelesia oppositu in doleat, δ: in Ecclesia dari Purgatorium est Articulus fidς i. Item quia scripturet oppositum docet, de haedant aut boritatem Augustino, non Augustinus dat authoritatem Eeineleliar, vel Seripturae: & sie nil contra nos probaret Authoritas Augustini, nec Haereticis proficeret. Secundo dico , quod opustulum adductum, cui titulus est pognossicon etiam ipse Erasmus Haeretico Arum figniter fatetur non esse opus Diui Augustini, sed incerti Aut horis,&sie nil faeit pro Haeteticis obiectio Uergeriana. Tertio respondeo , dato quo1 Augustini sit adductum opusculum, quae ratio dictat , ut unus totus textus in aliqua materia determinata sit amplectendus , α non potius plures, & plures eiusdemmet Authoris in eadem materias authoritates, quibus semper uniformiter loquitur contra id, quod i nisvno tantum loeo scripsit Nonne mens Authoris est agnoscenda per id, quod sepius, an vero quod semel asseruit f certE quod primo modo mes, S lententia dignoscitur Aut horis, non secundo. Videamus nunc, inquantis suorum operum locis confiteatur Augustinus Purgatorium dari. Sanctus hie igitur Doctor lib. 2. super Genesim contra Manichaeos docet, quod qui hic in terris poenitentiam non agit de commissis pee-catis , post huius vitae curriculum tales poenas, vel adimplebit in Purgatorio . vel in Inferno. Idem docet lib. de comendat. animae eontradictit in Mantehanim eap. 2o. Idem docet super Psalmum Io3. concio

ne 3. Idem docet lib. de Fide, & operibus cap. I s. Idem docet de Guliatate Dei lib. LI. eap. 26. Idem docet super Psalmum 8o Jdem docet super Epistolas Pauli. Idem doe et termone 3 α. de verbis Apostoli. Idem doe et Epistola ε . Idem docet libro . eonses. Idem docet in Enchiridion ad Laurentium cap sa.& I Io. Idem docet in octo ouaestionibus Dulcitii. Idem doe et sermone I. de Sanctis. Idem docet super Psalmum 37. Idem docet libro de Poenitentia cap. I . Idem doeet sermone 4 . ad fratres in Eremo. Idem docet lib. 6o. homiliarum homil. -.ec tandem idem docet super Psalmum 6. quaero igitur a vergeri . qui-

ictoria sibi i/s, is excitas

183쪽

1s6 CAP. VIGESIMO SEX M.

bus locis apparet magis euidens Augustini sententia eirca Purgatorio. ex istis omnibus a me allatis , an ex illo unico a Vergerio efficio ρ Respondeant Haeretici prome . Si igitur eum Augustino omnes Doctores consentiunt dari Purgatorium; docet Ecclesia, docent Concilia, docet Scriptura , cui credendum, Luthero, Caluino, & Vergerio, an omnibus lus , qu i lingua loquuntur diuinat qui rationalis est ad interrogationem respondeat. - . . Nunc audiamus, quid scribat Augustinus in libro de eura pro moria

p ρήμς tur, qiιι υνgatorium petit audi Apostata,& Inuentor salsitatum , ac erro- π Mci rHI r. tum ὶ Dico verum: grauius e t eum esse in Purgatorio , qu mviis posset oculos e laudere, is aperire. quam illa poena a Diuo Laurentio super eraticulam fortiter aeeuta. Et paulo infra subiungit. ει quors aeternus non sit ille ignis, miro tamen modograuis es, exceditqne omnes paena , quas unquam aliquis in hac vita passusfuerit. Dieat igitur mihi Haereticus Iustinopolitanus,haec verba negant Purgatorium, an potius ipsum supponunt

Sed eonfundamus totaliter Luthera nos. In libris ut supponitur

Diui Augustini, quibus titulus est , Hypognosticon: contra Pelagianos su per quintum articulum , ubi agitur de paruulis sine Baptismo de sun et is consimilia legunt ut verba . sui Baptismum non susceperit, diui Ius est a Regno Calorum , ubi aeternalite edet Corsus fons viventium,m vita, at extra stid Beatifudinis Rernum, senda mihi AIium Ioeum,mbi continua agno statur quies Catholica Fides Diuina eredit reuelarione talem quietem solummodo in Caelorum Regno reperiri, A quo non Baριieatus procul es; igitur extra hunc locum Reatitudinis aterna, ditur Regnum umbrarum, ubi omnὶs infidelis, vel . gypsata rarisi Fide aterna luet supplicia . mira hae duo loca, non habemus notitιam tertii, imo in Saeris Scripturis non inveniemus , quod alius deIur locus .

Haec sunt verba ut supponiturὶ Augustini in adducto loco. Examinemus igitur illa omni, qua par est diligentia , & subtilitate. Atticu-FεIagiani a fir Ius, qui hie discutitur est , quod Pelagiam assirmabant paruulos nona

nabant paruu esse faedatos maeula originariae culpae, unde si decedebant sine Baptis ιos non habere mo, non suissent ablegati a Regno quietis. Hane opinionem confa- noxam origina tat Author suppositi libri, quia si hie de non Baptizatis loquitur, certe o. peccaιL pro istis non oportet de Purgatorio mentione facere, quia vel ad Lymbum, si paruuli sunt; vel ad Inseros, ii sunt adulti perpetuo cruciandi corruent. Similiter disputando, num non Baptiaeati post praesentem vitam possint aeterna frui Beatitudine , vanum est Purgatorium nominare . quia nullus ex Catholicis asseruit Purgatorium tui se locum perpetuae mansionis , & aeternae durationis, sed bene temporalis mensurae;& sic optime concludit Author libri contra Pelagianos , nam non Baptizati sunt ablegati a Regno Beatitudinis & praeter hoc, non datur aliud Regnum aeternae quietis , sed solum In sernus, qui utique est sedes aeterna, sed L Ormentorum; nec tertius locus aeternitatis inuenitur in Scrip

184쪽

ra, praeterhaee duo: ergo non Baptizati, ad Inseros , dc non ad locum quietis aeternae profieiscentur. In purgatorio postea non residet aeternitas , sed tempus, & est lacies poenarum , non quietis. Et sic Verge rius, non minus quam suus magister Lucli erus delirat. Ultimo concludo praesens eaput, seu dogma Purgatorii valida ratione ex Sacra Scriptura desumpta. Apud Matthaeum capite quinto sic loquitur Christus. Esro consentiens aduersario tuo, dum es invia eum eo, ne forte tradat te aduersarius Iudici ,-Iudex tradat te ministro , ut in earcerem mittaris. Amen dico tibi , non exibis inde, donee reddas nouissimum quadrantem. In hoc textu inquit Ambrosius super Psalmum centesimum decimum octauum, quis non videt a Christo Domino nobis Purgatorium describi si ex earcere egreditur , eerte talis earcer noerit infernalis,ex eo quia hoe ergastulum non habet egressum; ergo est earcer purgatorius il le, de quo egreditur anima post latisfactione , & de quo Christus loquitur; ergo a primo ad ultimum concludendum est dari Purgatorium , quod colligitur ex Scripturis , noui,& veteris Te stamenti, ex Conciliis , ex Traditionibus,ex Sanctis Patribus, & exra. tionibus, ad hoe , ut ibi solvatur poena temporalis pro culpa retenta, Mnon satisfacta hic in via Diuinae Iustitiae.

CAPUT VI C. R IM UM AEPTIMUM. In quo demonstratur Animas Purgantes posse viventium iussi agijs ipsis applicatis

adiuuati.

CAluinus ut vidimus non solam negat Pursatorium , sed subiungit , quod si concedatur per Hypothesim Purgatorium dari , adhue animae ibi detentae non possent viventium suffragiis adiuuari , alleuiari earumdem cruciatus, vel supplicia abbreuiati : sed deberent propriis poenis usque ad praefixum terminum a Diuina Iustitia sa

tisfactionem soluere . Lutherus vero veritate victus,e contra concedit

Purgatorium, sed negat posse homines viatores animas ibi purgantes adiuuare ,& operibus poenalibus, vel alio modo satisfactoriis s.ffragati . Ambo pro fundamento suae haereticalis opinionis adducunt hoe suppositum , nimirum, quia numquam Deus opera unius aeceptat illa alterius beneficium, adiutorium, de satisfactionem , siue sint per intentionem illi applicata ; siue communi centur, vel participetur a Thesauro Eeesesiae, mediante Pontificia dispositione. Opera inquiunt nostri Aduersarii ) prosunt proprio efficienti , non aliis a Neque homo 'nquam saluatur operibas alienis, sed per proptias operationes; Nam scripta V Iἰda Serbiu

ganter posses

fragiis adiuuari, etiamsi e3eederetur dari Purgasoriam . Lutherus e eon tra admittis Purgatorium , sed negat animus purgantes

posse adiuuaria maioribus

185쪽

Scripturae testantur, nunc, tu reddes unicuique secundum operasua. Nue, Opera tuorum sequuntur illos; nunc, Visusqui ue propriam mercedemaeeipιes secun dum suum laborem; nune , ut referat unusquisque propria corporis, proui gessit bonum, siue matum , O c. nune , Vnusquisque nostrum prose rationem Oeo reddet; nune , qua seminauerit homo hae . O metet, ore. S tandem Hieronymus concludit. Id praesentiDeulo hi

mus , siue orationibus , siue consiliis t)uιι ce in nos posse adiuuari; eum autem ante Πιbunal Chri si venerimus , nee Iob, nec Dume ι , nec me rogare posse pro quoquam ,sed unumquemque portare onus suum. Haec sui quae nobis obiiciunt Lutherus & Caluinus .ean . faustis Ax ςgo in primis contra ambos istos Haeresiarehas retorqueo argu ambis εν ita mςntum , & eos sic euinco; ergo per ipsos dantur in hominibus operas,no νὸιονσυὸὰ dispositiva ad salutem, quibus cooperando eum Gratia di sponimur addo apstum. tilia iustificationem, postquam iustificatione in homines iustificati diuinae satisfaciunt iustitiae, at ambo isti Haereti ei in praecedentibus negaban vopera, negabant arbitrium , asserendo sela Fide homines iustificari ιφορηθη tWr se ergo se ipsos de falsitate eo nuineunt Secundo, hos Haeresiarchas irre ιμο st, is r a stagabiliter conuinco, iterum retorquendo argumentum. Si Vnus ritu Sum pro alio satisfacere non potest , sed opera prosunt proprio opifici, αν-- - non aliis, ut paulo supra constanter affirmarunt Lutherus, ct Caluinus; ergo neque opera Christi Domini potuerunt satisfacere pro humanai Natura Diuinae Iustitiae; sed hoc aperto ore ab eisdem Haereticis negatur, dum mordicus affirmant omnes homines salvos factos fuisse, per Saluatoris Nostri passionem. δc mortem; ergo Velint nolint tenentur asserere opera poenalia unius applieata, posse pro aliis satisfacere Di

uinae Iustitiae; vel quod Christus non satisfecit pro hominibus , sed sibi

ipsi tantum eius opera suffragata fuerint, & tamen omnes concedunt,

etiam Haereti ei nostri Aduersarii Christum Dominum suisse Deum , Echominem, dc per consequens nil poterant eius opera poenalia eidem prodesse , quia talibus operibus non indigebat . Ecce in quales insanas foueas Haereti ei prolabuntur, dum veritatem impugnare praesu.

Soluuntur ob- Nune accedo ad solutionem Seripturarum ab Haereticis adductaru ,ἐectiones Ad- εc ab ultima authoritate Hieronymi exordium sumo, respondendo caiserserrarum. Gratiano. qui in I 3. quaest. 1. declarat, quod Hieronymus loco citat loquitur de Iudicio finali, in quo orationes, intercessiones,&alias huiusmodi opera nulli proderunt, siue uiuens , sue mortuus sit, nam ibi nullus pro quouis precandi locus, vel intercessor succurret, &sola qui bona egerunt, Ibunt invitam aeternam et qui vero mala in ignem aeternum . At non sic in via, in qua uenus potest alteri prodesse , & pro eodem satisfacere quo ad poenam retentam. Respondeo secundo, quod ipsa mei obiectio, siue Hieronymi .authoritas suam adducit solutione, nam assem Sanctus Doctor, quod unusquisque onus suum portabit;certe Utique , qui γ meritum, vel de meritum, non potest unus alteri acqui-

μῶς, icd meritam, vel demetitum semper est personale i siue iusti, Disiligod by Gorale

186쪽

lia sanctificans, vel retias culpae semper personalis erit, nee unquam unus homo poterit illas mereri, Vel demereti pro alio: Deus vero intelligit Hieronymus de poena, nam ista potest ab uno pro alio satisfieri, siue per applicationem intentionis , siue de Thesauro Ecelesiae. Adalias aut horitates scripturae adductas, primo simili modo respondeo . quod omnes loquuntur de finali iudicio, ubi nulla iuvabit intercessio . Me. quia tune animae, siue Electra, siue reprobatae sunt intermino , Momnis poena retenta in Purgatorio tunc erit terminata; non autem Io quuntur de animabus in purgatorio existentibiis, quae non dum propriarum satisfactionum terminum compleuerunt. Respondeo seeundo,

quod opera appIieata , siue ab intentione particulari operantis, siue 1 Pontifiee de Thesauro Ecclesiae , dum applicata sunt, propria sunt, Scnon aliena. quia iam donata sunt a proprio Domino. & alteri voluntari ε concessa,& appropriata , Sc sic nil contra nos probant Authoritates allatae. Respondeo terti , quod omnes adductae Seripturae Ioquuntur demerito, non de satisfactione, cum nullus possit pro aliis mereri, sed Bene possit satisfacere . sive vivus sit, siue mortuus homo numquam poterit adiuuari, ut mereatur Beatitudinem , sed ipse suis operibus, vigore Sanguinis Christi , dc Diuina salsaltus gratia necesse est, vi se disponat ad iustificationem, post quam potest mereri maiores, & maio-xes gradus Gloriae . Secus Vero dicimus deoperibus satisfactoriis, poenam non eulpam; satisfactionem , non iustiqeationem respieientibus; desie breuiter concluditur, quod opera aliena non suffragarum ad merendum , bene tamen ad satisfaciendum . Usque nunc oppositores audiuimus , dc consutauimus; tempus est, venostru in probemus Catholicam dogma, nimirum opera aliena applicata posse pro Deiunctorum animabus sati facere , quod sic probo. rest unus homo vivens pro alio homine vivente satis sacere, ut proba eum est. Ergo etiam pro Defunctis potest dari huiusmodi satisfactio . Probatur consequentia. Nullum adest impedimentum applieandi ta- Iem satisfactionem , neque ex parte satisfacientis, neque ex parte anima purgantis; ergo potest satineri . Probatur antecedens. Anima purgans est in Dei gratia confirmata ; ergo est capax talium auxilioru ,α suffragiorum. Item est membrum Ecesesiae; ergo ipsi aliud membrum suam potest communicare operationem. Neque obstat aliquod impedimentum ex parte satisfacientis, quia satisfaciens supponitur in gratia ,& est in sua libertate suam applicate intentionem , & su

bona opera ceder , tam Fico, quam mortuo; ergo nullum adest im-

opera aliena poenalia sisyra

rodimentum.

Idem dieendum est de Indulgentiis, nam Pontifex ita potest appli-

ea re suam intentionem homini viventi, sicut de mortuo: habet autho- Ideam Leonaeam xitatem applicandi; Delancti anima est in gratia confirmata , scilieet de indulgen/ii ι capax talis applicationis: ergo nullum intercedit impedimentum; erisso possunt animabus purgantibus prodesse iussi agia,

187쪽

' ioci CAP. VIGESIMUM SEPTIMUM

At Haeretici vociferantur Pontificem non habere potestatem in Pur-NU ηt Iiare gatorio , nam Christus dixit Petro; seuodcum gaesolueris super terram, rici Psiue tisicia edi non sub terra , ergo in Purgatorio non extenditur aut horitas Ponti potesatem tu feta. Respondeo, ted non sine maxima admiratione de Haereticorum PVrg istrio, insipientia , nescientium discernere, quod ly supcr terram ὶ est eorte quo μοι uo latiuum ad Pontificem absoluentem, non ad personam absolutam , α sensus est , dum tu eris super terram , id est vivens, quodcumque soluerιι con IaηIur . em Iolutum , oc. nam si secus esset, neque homo vivens posset consequi indulgentias, & alienis operibus fatisfactoriis adiuuati, quia Pur- latorium, cum sit subtus terram non esset sub Pontificia potestate , dcc antequam Viator inciperet satisfacere quia tunc satisfactio reseruata esset in Purgatorioὶ non pollet Ponti sex homini viventi indulgentias concedere , nec unus sua opera satisfactoria pro alio applicare , quod ut vidimus in praecedenti eapite) falsillimum est.

Praeter rationes adductas suffragantur nostro asserto, quam plurimet Authoritates Sacrae Scripturae; Sc prima est illa Tobiae eap. quarto ii antecedenti capite adducta , ubi Tobias senior animam agens hortatur filium, panem, o vinumsupersepolturam Iusti consituat. Item libro secundo Machabaeo tum eap. undecimo qui liber est canonicus, ut talis receptus ab Augustino lib. i 8. de Civit. Dei eap 3 6. Ab Isidoro ε. Etymol. Ab Innocentio I. in Epist.ad Exuperium Tolosanum. Α Ge- Iasio I. eiusque Concilio. A Concilio 3. Carthaginensi. Α Concilio Fl rentino sub Eugenio Quarto : & tandem a Cone illo Tridentino J ubi Rex us εχ tkἰ dicitur, quod Iudas, Machabasu eollarione facta duodecim millia drachis

sus Machabao mar argenti, misit Hierosol am σινri pro peccatis mortuorum, bene , oerum pro purga- religiose δe resurrectione cogitans, nisi enim eos, qui eeciderant resurr istrio. ciuros speraret, vanum videretur, is super uum orare pro mortuir δSancta ergo, ersalubris ea cogitatio pro Defunctis orare, ut a peccatis

soluantur. Quid ad haee respondebunt Haeretici tSed accedo ad authoritates Sanctorum Patrum. Sit Primus Augustinus , qui libro de cura pro mortuis agenda sie loquitur. In secundo Maehabaeorum libro Ierimas oblatum pro mortuis sacrificium ; θή sinumquam in Scripturis veteribus omnino legeretur, non parua e Mersa Ecclesia in hac consuetudine auraritas, ibi in praeibus sacerdotu, qua Diamino Deo ad eius aliare funduntur locum suum habet , eatam commendatao animam m. Seeundus est Ioannes Damascenus, qui ira

libro de cura pro mortuis testatur, quod ab Apostolis ad Ecclesiam tra-suit consuetudo orandi Deum pro Desunctis. Tertius est Dionysius Areopagita Pauli Apostoli discipulus, qui cap. 7. Eeclesiasticae Hie rare hiae distincte ponit seneralia precesque pro Defunctis eo modo . quo in praesenti ab Ecclesia exercentiu his verbis praecisis. Accedens deinda venerandus Antistes pracem suam super mortuum peragit I pρο ' quam precem, is ipse Prasul eum salutat, or suo dein evi ordine , quin tant omnes. Praeatur oratio illa Diuinam clementiam, ut cunctudumstat per infirmitatem humanam commoteccata Defuncto, eumqu

188쪽

CAPI IGESIMO SEPTIMUM. 16r

ta lueo staιuat , ct regione vivorum in sinibus Abraha, Isaae, cy Iacob in loco , unde effugit gemitus , ct tristia a . Idem asserit Tertullianus lib. de exhor t. ad castitatem. Idem Cyprianus lib. h. epist. v. Ide Cliti stomus inliturgia. Idem Damascenus , qui ad hune effectum specialem librum composuit , ut supra diximus. Idem Concilium Florentinum, ubi interfuere omnes Patres Graeci. Ide Ambrosius in fun. Coneἰlium FlaSat. Idem Gregorius lib. . Diat. Idem citatus Augustinus in lib. con- reminum pr- sese. loquendo de Matre defuncta. Idem Athanasius lib. de mortuis . suffragiir. Idem Hieronymus super Prouer. cap. s. Idem Clemens primus lib. s. de Apostoli ea Dochm a. Sed audi Lector charissime , quid ad laaec respondeat Caluinus, dccontine risum, fi potes. Veteris inquit impius in haere, mandata I βημm

ro Dei, ct legitimo exemplo destituebantur,in hae aliquid hismani 1 a uin iΠdiciumriebantur. Et tandcm eoncludit, sed nescio qua ratione, di eam meia de racis Γρ lius, motivo fatuitatis j at ad imitationem ιrahendum non .ss, quod 'si βρri με fecerunt; imo deridet suum Aligustinum, quia rogauit Deum pro anima Matris suae Monteae, permittendo se decipi a quatuor lachrymun - Γeνἰde ι . culis vetulae Genitri eis. Sed secum remaneat aeternalis tu Abysso San- ιustinumiactorum, suffragiorumque decisio .

CAPUT VIGESIMUM OCTAVUM

In quo demonstratur, quod Sanctorum inuocatio, & intercessio est conformis Sac Scripturae , Sanctis Patribus,&sem.

per fuit in praxi in Ecclesia Dei.

CAluinus, Luthero eo ni unca us, Aerilega lingua appeIIat Catholia cala Inui

eos omnes Idolatras ex eo, quia Deo auferunt gloriam ,& hanc Luiberus negas Sanctis cone edunt. Auferunt Domino inquiunt in & seruis tribuunt, Sanctorum in- quod solum est Deo debitum . sed expectent tantilper I st i Blasphemi, uocationem, , quia et to in veritatis arenam descendam , &tunc faciam de valibus ini.rousionem, blasphemiis eos praecordialiter poenitere , pro nunc . oe appellant Sciendum est triplicem cultum nos Deo debere, nempe imitationis, Catholitos Idoti noris , &inuocationis; scilicet debemus eum imitari, honorare, Zc latras. inuocare; & ratio huius est, quia triplici modo nos possumus Deum respicere, nimirum, quia Bonus est; quia Dominus est; & quia Bene- Triplex euDuae factor est. Quia Bonus est tenemur ipsum imitati, quia Dominus est Deo dabitus gentinui eum honorare ;&quia sent factor est leuemur eum iu uocare.

189쪽

161 C AP VIGESIMUM OCTA Q

Eά hoe colligitur, quod si per nostros Aduersarios Romana Ecclesias

idolatra est ex eo, quia exhibet aliquem cultum hominibus sanctis, qui cultus est Deo debitus; aut idolatra est, quia imitatui Sanctos, quando debet solum Deum imitati aut quia Sanctos adorat, quando debet solum Deum adorare: aut tandem , quia sanctos inuocat, quando debet, solum Deum i nuocare; de sic idolatra est Ecelesia secundum Haereticos. - , ' quia imitatur aliam Bonitatem a Diurna aliam superioritatem a Diuina adorat; & aliam inuocat munificentiam a Diuina. Examinem optimum cultum. Imitatio igitur est principalis cultus, quem Deo ex- bibemus , agnitus etiam a Seneca, licet Gentilibus tenebris excaecato, dum eriplit. Vis Deos prvitiari Bonus so ; satis illos celis, qui sequii imitatus es . Et Augustinus subiunxit. Summa Religionis es i/i-νari,quem colis. Vitalem Deus susciperet ab hominibus e ultum misit

filium suum in terris, ad hoe ut homo factus posset ab eisde hominibus imitari, ne isti excusari possent , quod purus Deus non sit imitabilis,de

sic Christus non solum venit, ut veritas , propter Doctrinam, quam docuit; non solum , ut vita, ob generis humani exercitam Redemptione, sed etiam,vt via ob imitationem, quam nobis reliquit suarum sanctata Dperationum. unde Paulus ad Ephesios cap. s. scripsit. Hiota imit rores Dei, sicut filia charissimi, & Petrus Epistola I. cap. x. ait. Chri

nus mortuus es pro nobis, nobis relinquens exemplΝm , ut sequamur ve-Πigia eius . Sic etiam Ioannes Fpist. I. cap. 2. inquit. sui dicit se ioveo manere, debet sicut His ambulauit, ipse ambulare. Christus etia iunc dicebat ; cui vult venire post me, abnege emetipsum , cte. Alibi visci e M me, quia mitis sum, edi humilis corde. Alibi. Exemplum δε- Ei vobis, ut quemadmodum ero feci, ira vos faciatis; & ut ostende ret , quod licet non possumus imitati Deum in aequalitate essentiae, vel virtutis nam sic solae tres Personae Diuinae sunt aequales ) pol sumus ta-

men proportionaliter, ea scilicet proportione , quae inter nos , & Dea potest intercedere , suam Bonitatem imitari, nos docuit dicere. Di mitte nobis debita nostra , sicut, o nos imittimus. Nunc hortando nos

ad inimicorum dilectionem, it silii filii Patris v sri. qui in Coelis es;

ec sic ulterius discurrenduin, ex quibus apparet, Dei imitatio ac prin- cipalem Dei oultum esse. Hac praemissa Doctrina , contra Caluinum , de Lutherum , quo ad

Auamensum hoc solum caput imitationis sic argumentor . Aduersarii docent, quoa ἐνν labiis qui permittit, aut dat alteri , vel docet dari alteri id, quod Deo debe- contra Calaia tur idolatra est l. imo superbis sinus idolatia eausaliter erit ille, qui pro-κum,edi Luidbι- ponit se pro obiecto imitationis, eum imitatio sit principalis Dei cultam. tua; er inserto ipse in secundum Haereticorum Doctrivam , fuit superbis limus idolatra Paulus Apostolus, nam proposuit seipsum pro Obiecto imitationis; at hoe est impium dicere ,&ab eisdem Aduersariis negatur; ergo sunt impiissimi Lutherus,& Caluinus. ex quorum doctri

na insertur talis impietas. Probatur prima consequentia. Nam ι. -3

190쪽

item ibid cap. II. inquit. Imitatores mei e rote. Item ad Philippen ses, cap. 3. subdit. Mote sicur ego. At Christus apud Ioannem eap. II.

de se ipso dixit: uosum ossium, ibid cap. I . Ego sum via; ergo Paulus haec ad seipsum transferendo superbissimus idolatra est; sed haee est pura insania; ergo insani Haeretici, ex quorum principiis haec fatua deducuntur. Secundo nouo ineluctabili argumento ad hominem contra eosdem insurgo. Si idolatra est, qui alterum imitatur a Deo, ergo plus- qnam idolatrae eausaliter fuerunt Lutherus , dc Caluinus , deformaliter sequaces, dum seipsos proposuerunt pro obiecto imitationislsuis affaelis , tum eirca Bonitatem, tum ei rea Doctrinam, quam us Iectae eo nati sunt imitari; ergo quidquid asserant cotra Catholieos semper illaqueati , de sibi ipsis contradictores cernuntur. Veritas igitur est, quod cultus imitation is , qui Deo tribuitur, secundum eumdem conceptum non potest alteri tribui; seeus vero die endum secundum diuersum conceptum; & si e Catholici alio imitationis modo Deum imitantur,alio Sanctos; nam Deus, ut Deus, prout est in se ipso, fine relatione ad alium imitatur a nobis; at quando Catholici imitantur Sanctos, imitantur adhuc Deum in Sanctis suis. Quando Deum imitantur eum imitantur tamquam ultimum , dc independetas originale ;at quando imitantur Sanctos, imitantur eos, tamquam eopias originaris Divini. In Deo imitant ut Bonitatem essentialem, at in Sanctis imitantur Bonitatem parti ei palam a Deo seruis suis, unde dicebat Paulus ad Philippenses eap. I. vivit vero in me Chrisus. Hac Doctrina praemissa, dicant nune Aduersarii, potest ne haec imitatio Idolatria appellari. Atqui nestit cognoscere, nescit distinguere . Sie haereti ei , nescientes Deum , neque Fidem agnoscere, inesciunt distinguere cultum inter Deos,&Sanctos. Nunc accedo ad se eundum euitum hdhoris , seu adorationis. Hie cultus non debetur Sanctis vociferantur Haereti ei) quia soli Deo honor, ctgloria , canit Ecclesia eum Paulo I .ad Timotheum cap. I. Item Isaias cap. 2. ex ore Dei dixit. Gloriam mea

nemini dabo . & Christus ipse apud Matthaeum cap. 4. dixit Sathanae. 'Dominum Deum tuum adorabis, is illi seli seruies ; quod si ita res se habet exclamant impii in quomodo Romana Ecclesia docet Sanctos

debere adorari pMaxima,se nobis obieeisse iudieant Aduersarii: at adaperiant aures,& Catholi eorum audiant sonum. Dieant nobis Haereti ei, si se absoluth aeceptandae sunt authoritates ab eis adductae, cur Genesis cap. 3 3. Ille Deus , qui vult , ut solus adoretur consenti it , quod Iacob septies Esau fratrem suum adoraret similiter Iudith Holoplier nem ; Nabu etidonosor Danielem i Abraham Iosue, & Gedeon permisit ut adorarent Cur Deus in Deealogo praee epit honorari paretes ' Cur Paulus ad Ephesios cap. 3. scribit. Serui obedite Dominis vesias ' cur idem Paulus qui dixit, Soli Deo honor ingloria, se libens postea ad Romanos capite x. sub Iunxit. Gloria, o honor omni operanti bonum t ergo Paulus sibi e .

minem ineti

ctabili argutas

stinguere

ab hominibus Deo prasitus.

SEARCH

MENU NAVIGATION