Joannes Caluinus expugnatus coeterique recentiores haeretici profligati. Tomus prior. Opus dogmaticum admodum reu. patris magistri Antonij Masuccij Neapolitani minoritae conuentualis ..

발행: 1680년

분량: 290페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

71쪽

mo Pontifice co.

seruata, se ἔ-

mine adunata. ne eongrega

ra nunquam errauerunt , nee

possunt errare

ei rea materia Fidei, secus Uero circβ more1.

Calti ni instan.

stram Doctrina

o CAPUT DECIMUM.

positiones, & vni eam tantum adducam, quae magis est rationi consenta n ea. Nona energo significat authoritatem, siue iussionem alicuius. Exc-plo me declaro ; nam quando aliquem nomine alicuius salutamus , s lemus dicere , te saluto in nomine Petri; inest, ex commissione Petri .

Sin etiam quando publicantur Pragmati eae ab aliquo Ministro, sub nomine Regis, siue Prinei pis illius Status, prodeunt, & praecipiunt hanc , .el illam legem. Aecedo igitur ad nostrum propositum. Congregari in nomine Christi est adunare Fideles ex commissione Christi per suum Viearium manifestata. Ex Me sequitur, quod tunc Concilium inteli igitur in nomine Christi congregatum, quando iussi Pontificis Maximi adunatur ,α semper permanet sub tali nomine adunatum, usquedum ab eodem Pontifice dissoluitur. Tandem o quam acriter hie contorquetur Caluinus 3 illa sola statuta , decreta , sanctiones, vel Canones dicuntur suisse in Christi

nomine stabilita , quae ab eodem Cluisti Vicario remanent confirmatR . Tota ergo vis, robur, dc Authoritas Conciliorum pendet a eonuocati Q ne , conseruatione, & Pontificia confirmatione. Errauerunt Concilium secundum Ephesinum, & Basiliense, quia, εc si a Pontifice conuocatas , non tamen ab eodem suerunt confirmata. ErraueIunt, imo potius Conciliabula suerunt Ariminense , de Constantinopolitanu Conculum sub Leone Imperatore, quia nec conuocata, nec a Christi Vicario fuere con firmata . & sic discurrendum de exteris Concilijs non congregatis , n confirmatis Pontificali Autlioritate. Ubi e conueris non Inveniemus unquam Concilium aliquod legitime congregatum , & confirmatum , quod in quavis leuissima, vel grauillima materia ei rasset, vel erraucrit ;quia dato opposiis, Christus tuisset mendax, dum Petro dixit. Ego rota gaui pro te Peare , ut non deficiar sdes tua, or tu aliquando conuersus confirma fratres tu s. Verum tamen est, quod circa inores inuenitur, quod quaedam fuerunt ab aliquo Concilio ordinata , quae non fuerunt ab alio confirmata , ob diuersam temporum consuetudinem , Sc circumstantias;

at in materia Fidei nunquam inuenimus Concilia inter se discrepasse: Tuiuia ueritas una est et Titin quia in nomine Christi fuerunt congregata .mo data hypothesi impossibili, quod Episcopi indomitiis adunati , ob imbecillem litorum intelle Iuum cognitionem, aliquid erroneum Dogma ordinarent , in isto e su nunquam Deus pei mitteret tales ordinationes , siue cinctiones a Pontifice confirmari, vel ipsius mutando propos tuni in casu, quod cum Episcopis sentiret; vel repentino obitu eum ex hac vita eripiendo, si pertinax vellet resistendo Diuinae illuminationi, in suo errore persiste . . Falsum est hoc voci seratur Caluinus ) casus in promptu est , ad eui nce- dum ta Ie assertum de falso. Audiatur casus sub his praeeissimis vel bis a Calui no adductus. Sed unum Exemplum , quod es praemnibus me uera bile , pro omnibus sussiciat. Parturient certo Montes. In eo Coneilio, Podco Iegerunt Pontistes, ct Pharisai Hierosolymis aduersus rinum , quid demerea, quod ad extremam pecιem atrιnet si sole is conuocaι prcibar

72쪽

CAPUT DECIMUM. D

bat summus Pontifex; tolus ordo Sacerdotalis assidebar ; damnatur ea Uen Christus; ergo eo cludit petulanter Calui nus J potest Concilium legi time congregatum , dc confirmatum i Pontifice errare, de plusquam et

rare ia

Hoc Argumen rum adducit Caluin ut tam qua insuperabilem Goliam contra Populum Catholicum . Sed videamus quaeso , num hoc VenςΠsi citis is, a Caluino pro nece Doctrinae Catholicae paratum inseruiat Fidelibus pro Theria ea efiicae illima contra Caluinisticum virus. Audi C lci ς- No. i.d.i praeirit.

dicimus Concilium congregatum, dc a Pontifice eonfirmatum errare no tposse; εc tamen adductum a te Pharisaicum Concilium,itectona ivbus de sideratis circumstantijs, Fc conditionibus firmatum,in errorem, seu Del-cidium prolapsum est. In primis, mi Caluine, non possum non mirariae tua inllientiat vellem igitur a te seire,quo in lyceo didicisti Conciliabula Synagogae similia, de eiusdem veritatis esse cum Catholicis Concilijs, unde ex ias, quae in ne iliabulis Pharii ram acciderunt valeat inferri, quod idem eueniat in Cone ilijs Christi nomine congregatis At eondonemus hane insipientiam hule Caluinisti eo The Iogo, Sc examinemus factum allatum, ut antidotum salutarem conficiamus ad retundendum huius serpentis venenum. Discurramus igitur hoc modo, vum agis capiatur robur Theriacae Catholicae. Quod nam Concilium, imo Conciliabulum suit magis erroribus implicitum , quam Pharisaicum at Iegatum In ipso sacerdotes erant Sacrilegi; Pontifex ambitiosus, Hypocrita et Iudices erant smul Rei, 3c Actores; Reus praesumptus non fuit auditus, 3c innocens plusquam Agnus: Aecusatores erant Lupi ; Summus Pontifex erat omni liuore , rabie , inuidia, inhumanitate , crudelitate vallatus; igitur si Conciliabulum ullum debebat errare, nullum magis quam istud debuerat tu errorem incidere ; εd tamen o infinitam De ιProuidentiam in omnes congregati in tam sacrilego Conciliabulo , liceta liuore impulsi loquerentur,& discurrerent, nihilominus quando ad sente ni iam peruenerunt, Carphas Summus Pontifex coactus inuisibili afflatu licet inuitus ὶ in Sanctissimum prorupit Decretum, nempe . Eu

dii , ut unus Homo moriatur pro Populo, ne tota em pere ι . Hic maxu u disis A. re, dc reflexe obseruandum est id, quod attente scriptit Ioannes cap. Vn- sum decimo, nimirum quod Caiphas , quia Pontifex erat in eructatione sen- intentiae,eructauat verbum non suum aed bene Diuinum, prophetando. Haec sunt Ioannis verba. me autem a semetipso non dixit, sed cum esset PQΠ- Dὸρ λι- Ltifex anni litius prophetavit. Quid ad haec , ini Caluine. respondes 8 Dic isthis, rogo, est ne tuum virus expulsum degustat tuum hane Theriacam palatum sed hoe omne non satis est mihi. Audi Caluine, εc prae nimio dolore sequentium ictuum , luge, conquerere, ingemisce. Asserit Caluinus adductum Conciliabulum habuissse omnes illas conditiones , quae ad legitimum requiruntur Concilium: & ego cum Caluino placatus, nolo pro nune ipsi displicere . sed benigne suum intendo assertum admittere dummodo ipse mecu in super hoc benevole discurrat. Audiat igitur Caluinus hunc meum discursum, de respondeat familiariter ,

. num

73쪽

Fινγ omnia Calsini dogmata ad hominem confutantu .

. CAPUT DECIMUM.

num sibi gratus, suauisque reddatur. In isto Concilio Caluin istico nona legitur tota Synagoga congregata , sed tantum Ponti fiees , &lyharisaei . ergo pauci, non omnes, non singuli repraesentat Uniuersalitatem Ecclesiae. Qn id tibi videtur de hoe consequenti, mi Caluine 'In hoc Concilio non interfuere Laiei, sed tantum Saeerdotes : ergo soli Sacerdotes debet ad Concilium aceedere. Hare consequentia, mi Caluine , est ne tuis auribus harmonica I In isto Concilio interuenere homines scelestissimae vitae; ergo non solum viri probatae vitae debent in Concilium admitti. Hoe eonsequens iudico aliquantulum dissonans auribus Caluinistieis ,& tamen ex eius resultat doctrina . In hoe concilio Sacerdotes primo errarunt: nescitis quidquam; ergo ante confirmationem Pontificis , errare potest Concilium. Haee consequentia est aliquantulum ata pera apud Caluinum , attamen ex suis resultat principijs. In hoc Con cilio Pontifex omnia stabilivit . & vltimo determinauit : ergo in Conci Ilo, ut legitimum fit est ne eessario attendenda Pontificis confirmatio . Hoe consequens Caluin isticum est, igitur debet libenter ipsum Caluinus admittere. In hoc Concilio Pontifex erat omnibus vitiis, ae pecca- ijs de turpa tus, dc tamen verum dixit, nec a seipso locutus est i ergo malitia in Pontifice non aufert iurisdictionem ab eodem. Haec consequentia est tantisper amara erga Caluini palatum , sed quia salutaris est pro Caluino, deglutiatur ab ipso: M tandem in hoe Concilio Pontifex fuit Dei organum, dum prophetavit; ergo in Cone iiijs Pontificis approbatio est necessario uerbum Diuinum. o musicam suauissimam lo symphoniam duleissimami sed video Caluinum nimis se contorquen- Iem , velut Tigrem, dum hos ego eructo concentus ' Si Tigris est

dilaeeret pro suo placito se ipsum , & discat si tempus est discendi inter illos suos crueiatus aeternos, submittere, non extollere contra Sanctam Catholicam Romanam Eeelesiam petulantem ceruicem, ip

samque tam virulento atra

mento, sed frustra i

74쪽

In quo ostenditur , quod nunquam nobis innotesceret Veritas Verbi Diuini in scripturis, nisi prius Ecclesia Catholica tales

scripturas declararet.

DIctum est in praeeedentibus non solum Verbum Dei esse illud, quod

in Seriptura legimus , sed etiam illud , quod a Catholica accipiraus Ecclesia, per traditiones,Concilia, &c Nune his addendum est hoc aliud verissi inum Dogma, nimirum , ignoratum fuisse a nobis Verbum Diuinum. etiam in ipsa Sacra Scriptura, nisi Deus per os Ecclesiae nos certiores faceret se Ioquutum in hac, dc non in illa Scriptura, Vel si r ὁρῶ ne muti nisi Ecclesia ex Diuina allistentia Saerae Scriptura: libros 3Pp ob se Semiptura in taset i seu ut ita di eam 3 nili canonizaret tales Scripturas, Vc bum Dι iv tum νοbὰν ha- in ipsis Seripturis descriptum nobis esset ignotum; adeoquod nobis QR bjis πινι, stat librum Genesis exempli gratia in continere Diuinum Verbum , non uiu, .uantis quia liber Genesis est, sed quia Ecclesia testatur Spiritus Sancti Ris tu Aelsa ,salem librum este ea nonicum a Moyse descriptumillustratione , dc reuelam tu, intione V uina: 3c sie de singulis libris discurrendam est; qu Psopxς dς nafὸuelatione omnibus illis Scripturis, quae ab Ecclesia non sunt inter Cano ic is asatis cer,pnumeratae, non potest dies, quod Verbum Dei contineant. Tam Ue um GH. est hod Dogma , quot Augustinus seribeas eontra Epistolam fundamenti

eap. quintio in haec verba prorupit. Ego inro Euangelio non crederem inisi me Ecclesia commoneret Authoritas . Qua propter inter caetera spiritua

lia beneficia a Deo nobis collata praecipuum est istud , quod non solum Verbum situm patefecit in Scripturis, sed etiam nobis eradidit firmam,decertain regalam distinguendi illas scripturas, in quibus ipse loquitur abali is, in quibus ipse nora loquitur, quae Regula est Ecclesia approbatio. Exemplo me de lato . Nos habemus plura Euagelia ab Hominibus stri pinta, vi si nempe a Marco, qui nunquam Christum vidit: alium a Nicode mo . qui sere continuo eum Christo conversatus est : εc nihilominus Ee- caesia testatur Euangelium Marei a Deo dictatum esse , Nicodenii vero a paro homine suille descriptum. Consimiliter dicendum de Pauli A postoli Epistolis: nam Eccletia admittit omnes Epistola Paulinas, sed nolia illairrad Laodicenses. Sic etiam ab Ecclesia non amplech tur Etlangeham.Iacobi Apoaoli, εc Christi consanguinei, sed bene acceptat Euangelium Lacae, qui tamen non sui: Apostolus, nee Christo assinis, sed un

Respondet noster Caluinus his verbidi . Αὶ Altitis , quam ab humata zi I i sit. -7M , vel ratione buI, UrI mat cys , vel coniecturas Ierenda es lac persuasio Hucusque

75쪽

esse verstatem Scripturarum .

ss CAPUT UNDECIM V M.

Hucusque bene discurrit Caluinus, sed a quo sumenda erit, haee regula,

σνς μ uino responsumi igitur ab interna inspiratione sumenda est talis regulaon 'Πρ cognoscendi in Scripturis Verbum Diuinus igitur proprius Vmuscuiusq:υ -μεν 'ἴ- boni in is spiritus singulis hane certitudinem praebet 8 dc non crubuit Cal- νι - Spς - uinus, viando has scribebat insanias' Vnde loco nuper citato sectione νμ ηυμ me' di secunda antea scripserat. Perinde ea , Aesiarmis roget unde Hscamus lucem a tenebris cheνnere ; album a nigro ἰIuaue ab Mm ro; taliter quod , sicut sensus corporeus facit haec omnia discernere ; sic proprius spiritus itivnoquoque Fideli facit Scripturas falsas a veris distinguere. Hane eam Sedeonfuta ur dem in laniam, etiam antea docuerat Lutherus , quasi ijsdem verbis rvna eum se sed parui oneris erit hanc ridiculam inemonem reiicere. Pro quorum

Suppono prius de eodem seeundum idem Veritatem unam esse. Sup pcmo ieeundb spiritum Paraelituin Spiritum lIeritatis esse , & omnem

docere veritatem ; his praemissis contra utrumque sic argumento t. Spi- . Titus meus interior suadet mihi Machabaeorum libros Canonicos esse; at

Vobis Spiritus vester suadet oppositum; ergo falsum est ab interiore spiritu hoe posse dignosti, quia Velitas una est , de Paraclitus est Spiritus Ueritatis; ex quo irrefragabiliter sequitur quod, vel Paraelitus in uno docebit veritatem, & in alio salsitatem, quod a vobis negatur; Vel quod de

eadem re possit verificari Veritas; &Falsitas, quod quoq repugnat in terminis. Vel ridi eula est vestra sententia , dc insana. Adaperite aures , o insipientes, o, IIulii aliquando sapue, vobis exprobrat Psalmista Cantione nonagesima tertia. Toti Ecclesiae in Uniuersali acceptae, non singulis hominibus suam Christus, S: Paraclitiis promiserunt asiistentiairi , ideoque non oportet omni spiritui credere inquit Ioannes Apostolus mPistola prima cap. quarto , quia multoties,imo semper vobiscum Satanasse transformat in Angelum lucis.

Ex his deducitur. quod eum Haeretici, & Catholici oppositum sentiat,

hoc a duobus spiritibus procedat ,& sic mendax erit unus, de verus alteri attamen fine erroris triri ore credo, quod Spiritus verax allistat Ecclesiae , pater vero mendacii Haereticis cunctis suam praebeat assistentiam : quapropter eontra nostros Antago iustas repetam verba ab Augustino circaa aut Caluini, hanc eantium insaniam contra Manichaeum prolata. Id vos agitis , ut Lutheri a- omnis ke medio Bripturarum Authorita: auferatur suus euiusque D d.aperitur ab r Iur , non Diumus Authorsit, quιd in unaquaque Scriptura probeι: Lot Aurusimo. est , ut non Authoritari vester animus Iubyciarur , sed contra Scripturas vobisseruire iniqua trannide cogatis. Ulter tua se ambos confundo: L rherus, Se Calainus fatentur sigi liat mi verum possidere Spiritum; sed am eo M tur ρ- in multis, & permultis aduersantur Dogmatibus; ergo eo tum Spiritus cunde. Diabolicas, non Paraclitus cst. Nos igitur Catholici, eum sciamus Deum nobis non Metenus loqtu ,

sicuti antiqgitas eonsueuerat, ae etiam quando Humanitate velatus ir

barctim conuersatus est i dc ulterius sciamus, quod duplici modo post fasi

76쪽

CAPUT UNDECIM V M. fr

in Caelum astensum nobis loquatur, nimirum, vel in sacra Scriptura,vel per os Uniuersalis acclesiae, sequitur, quod vel canonicas legamus Seripturas , vel ordinationes, siue sanctiones Ecclesiae uniuersalis audiamus. certi sumus Deum nobis loqui; & sieut ehata heres Sacrae Scripturae in se

nullius sunt roboris, sed pro eo, quod exprimunt sunt verba Diuina sieconsiderando Episcopos soli tarie, puti homines sunt;sed ut in Christi nomine in Concilio a Summo Pontifice congregatos, Sc eorum sanctiones ab eodem Papa confirmatas, tunc eorum verba sunt ordinationes Diui nae . Ex quo sequitur Scripturam totaliter pendere ab Authoritate Ecclesiae, & reelesiam hanc authoritatem a Deo accepisse; Super hanc Petrama ιlseabo Ecclesiam meam; quodcumque solueris super terram, erit solutii,

, in Calis , , quodcumque ligaueris, eris ligarum, is in Caelis. Ubi notandum est, quod non dixit Christus, quodcumque solueris secundum

Scripturam ) sed absolutE, ve ostenderet totam Authoritatem declarandi Seripturas ab Ecelesia eiusque capite oriri, eo magis in sententia Caluini, quia sensu literati non vula discedere. Tum quia subiunxit Christus; τι- ιι dabo claues Regni Calorum; Ego vobiscum stim ad consummationemΡ-culi. Spiritus Paraelitus doeebit vos omne Veritatem. Ultra quod sequeretur, omnes Fideles a Petro usq. ad Caluini lepora destinctos danatos esse, quia Traditionibus,& Sanctionibus Ecelesiae crediderut quod quide non admitteret Caluinus. Euangelio igiIur non crederem nisi me Ecclesia comoneret Authorii abaepeta cu Augustino citato;quodq:confirmauit Thomas

Aquinas sic scribens. Αὶ Respondeo dicendit,quod maximam habet Au-r bori ratem Ecclesiae eonsuetudo, qua semper in omnibus es aemulanda,quiae, ipsa Dec ηι na Catholicorum Doctorum ab Ecelsa Authoritatem habet et V nde magis sandum est Authoritati Ecelesia, quam Augustini, vel

Hieronymi , vel euiuscumque Doctoris. Vnde colligimus illam Seripturam continere Verbum Diuinum , quae ab Ecclesia inter Canonicas con- numeratur , dc sic liber Baruch, Ieremiae Prophetae Cancellari j.Canonicus est, quia ut talis ab Ecclesia declaratur sed hoc negatur expresse a Lusi e ro , & Caluino, ex eo,quia ibi aperte manifestatur intcrcellio Sanctorum, quae Gmnino excluditur ab ambobus his Haeresiarchis , & addu eunt rationem cur negent talem librum Baruch esse Canonicum, & est haec,quia talem librum non legunt ab antiquis Ruthoribus suisse memoratum , de adductum.

Sed hoc assertum refellitur, Tum quia liber Barueli suit subintellectus

ad Ieremiae Prophetiam,tamquam eiusdem a secretis, & quod hoc verum sit Augustinus libro decimo octauo de Ciuitate Dei cap. trigesimo tertio adducit quaedam verba Baruch sub nomine Ieremiae. Idem faciunt Clemens in Paedagogia, & sexta Synodus sessione octaua. Tum quia Ecclesia Vniuersalis in Concilio Florentino, & Tridentino hunc librum in Canonicum acceptauit, & approbam t. Sic etiam libros Machabaeorum eia se Canonicos sustinent Augustinus ubi supra eap. trigesimo sexto IsidOrus libro sexto Etyinol. cap. primo:&Jnnocentius primus in Epist. ad

thero , ct Caia uino, is cur Sed eonfutatu

77쪽

ue s CAPUT DUODECIMUM.

ad urn ito; ae etiam in tertio Concilio Carthaginensi FIorentino, & Ttidentino. Quod si Ecelesia in omnibus his Concilijs connumerat inter canonicos libros Baruch , 3c Machabaeorum: ergo vere in ipsis reperitur Verbum Dei. Nec valet responito, quod in vetustis , & primitivis Concilijs non merum tales libri rccepti, ut Canonici; ergo nunquam debebant recipi. Quia liuiusmodi responsior cij citur ex eo, quia argumenta ab Authoritate negative non probat. Tum quia Ecclesia, & Spiritus Saetus, qui docent omnia non tamen docent omnia simul, sed successue, vi patet de multis Fidei Articulis successive determinatis in diuertis Coci-

CAPUT DUODECIMUM.

In quo demonstratur Primatus Ecclesi e Romanae, Seius non interrupta sicccssio primae Ca thedrae usque ad praesentem

diem

gant Primat si in Ecclesia Ca-jkolica. si confutatur

undo.

N Egant apecto ore Lutherus, de Caluinus in Eeelesia Catholica Ptimatum super omnes Ecclesias , asserentes Romanum Pontificem ante tempus, quo Phoca Orientis regebat Imperium , fuisse tantum simplicem Roma mini Episcopuin, & a praefato Phoca precibus iam petrasse , ut talis Romanus An tities Primus, & Caput uniuersalis Ecclesiard: cetetur , & agnosceretii r : quo obtento priuilegio in pol crum, ut Lei scopus Oitas , de ut bis fuit veneratus in terris; adeo quod buiusmodi Primarum non habuit a Christo, sed a Principe terreno poth tot secula ab ascenta Christi in Caelum. Sed haec Haercticorum perfidia reiicitur, Sc eonfutatur primo ad hominem tali pacto. Ex supradictis habutinus confitcii Lut lietum, & Caluinum veram Eecletiam cum suo Capite Uniuersali spatio trium suculorum . ergo de tu paeterum semper Ecclesia Romana talem habuit Primatum . cum semper habuerit successorcni in Cathedra usque ad praesente in Innocentium Undecimum , nec sit assignabile absque expressa falfitate. δύ negatione euidenti tempus, in quo sine Pontifice visa fuerit Petri Cathedra, ut infra patebit. Tam quia non vidctur, cur triiun priorum D Ortorum sipatio talom habuelit Primarum , dc non postea , cum eadem Sedes semper Successeres habuerat, ec eadem Ecclcita permanserit; crro sabulci δ boca stetitur ab Haereti eis praedictis. Supei Platinae Historici narrationem si dant Lutherus, ae Calainius hane ici balam : igretur videamus quid huiusmodi Chioni ita scribat. S.cille Historicus loquitur. Bonifam us tertius magno laίore ostituit a Pέρ-ca Dnε eratore Srdem Petri Apostoli C. pur ei t omnἰum Eecisar um i

78쪽

CAPUT DUODECIMUM s ν

ἐia nuneupari , ct ut talem ab omnibus haberi ; quem locum Prat iuras Era Iesia Consanrinopolit na sibi usurpare , ρ γ an repriare a Irensabat malorum Prancipum fauorιbur, Θ auxiἰνι innixa. Hucusque

Platina

Miror certε. cur tam excet cati ab inuidia , & liuore reddantur IIaeretici, ut illam Grammaticae sigili sicationem, quam tanti faciunt insScriptura hic penitus non capiant. vel intel ligant i Examinemus quaeso Platinae verba . Obtinuat inquit Historicus Sedem mira Ap uli , qua caput es omnium Musarum, o c. crgo o insipientcs in supponit ,& restat cir vester Chron ista Sedem Petri esse Caput Omnium Fcclesiarum. ergo Boni fac uas non rogauit Phocam, Ut Romanam Ecclesiam Caput omnium Ecclesiarum constitueret , sed ut cogeret Graecos ut par cratὶ ad eam, ut talem agnoscendam, ad finem euitandi ta hisma tam praeiudrcia- Ie animabus totius Orientalis Jmper ii. Nunc dicite stulti, est ne hae c rogatio Ccinstautio Primatus Primae Cathcdrae in rces elia Romana . Instabat Bonisecius, ut reprimeretur ab Imperatore Constantinopol: tanus Antistes, qui temere audcbat Vstirparc sibi, quod suum non erat, sca Fcelesiae Romanae; ergo petitio huius repressionis est constituere Priniatii in Ecclesia Romana ρ solum stultitia Haereticalis potest has deducere illationes. Tum quia , quos canoncs lcgit Caluinus , qui hanc facultate Principibus Laicis concedant supra Ecclesiasticos non solum . sed etiam distribuendi Primatum,vel auferendi in Ecclosia Dei ab hoc. vel illo Antistite 3 Nisi legerit in Bibliotheca Caluinistica hunc imp ijssimum canonem , certὸ nulli bi inueniet Principes Laicos talem potestatem habere , imo potius inuenici esse ipsis penitus interdictam sub grauissimis paenis , de censuris: nec alius quam perfidus schil maticus , de Sacrosanistae Ecclesiae rebellis , uti Caluinus, poterat tam execranda proferre Doginatao . Quis est ita caecus,vi Haereti eorum in hac assertione insana liuorem noris videat 3 Ex Haereticorum Schola tantummodo prodit nuper haec noua, Doctr: na, nempe Diuinam potestatem, dc spiritualem, Principibus temporalibus sub ij ci, quod idem est, ac Dominum Supremum omnium seruis subi jeere. At tales apprehendunt Doctrinas qui Diaboli lycea sectatur. Saltsi potiunt replicare Haeretici ab rpiscopis Orientalibus non agnoscebatur Romana Ecclesia ut Caput Viriuersale omni u Ecclesiarum. Respondeo verum elle de aliquibus Episcopis Orientalibus Schismaticis, &ambitiolis sed non de omnibus) qui aliquando cougregauere Conciliabula,& nuneuparunt seipsos Episcopos Vniuersales, vii fuit Ioannes Hrchiepiscopus Costantinopolitanus, & alij. Sed quid ex hoe ad nostrum propositum potest in serri ergo ne quia aliquis Populus se eximit ab obedientia Principis , Princeps, sive Imperator non erit talis I sed huiusmodi instantiae saluorum sunt, ut sunt Ilauet i cI omnes. Sed ut ad nihilum Lutherum, Calvisiumque reducam ostendam a Pho- ea retrocedendo usque ad Petrum Apostolum, semper Romanum Pontificem in Ecclesia Universali munus Si premi Capitis exercuisse. Tempore quo Gregorius primus Magnus. & Maximus Pontifex Petri Sedem Oe-

Haeretiorum

79쪽

elarius secundus Pontifex MaximuF. Bene victus priamus Pontifex Maximus. Ioanstras ter lasPontifex Maximus.

Pela' us secundus Pontifex

ximus .

Maximus.

enpabat assumptus fuit ad Orientale Imperium Phoeas praedictus, qui

Gregorius anteeessit praenominatum a Platina Bonifacium tertium . Audite nunc Haereti ei, si ante Bonifaeium Praedictum huiusmodi Prima tua in Eeelesia repe ciebatur Romana. Gregorius hie, praeter illam Authoritatem, quae ex suis seriptis , &sanctionibus apparet, subtraxit,&exemit omnium Regularium Monasteria ab Episcoporum usurpationibus in Anglia . Aquileiae Episcopos deputauit, & Episcopatus instituit. Quomodo, ergo, poterat Gregorius haec agere, si Episcopus Uniuersalis , & Caput non fuisset xcesesiae 3 Antecessit Gregorium Pelagius seeundus , sub cuius regimine suit e gregatum tertium Concilium Toletanum, in quo sancituni sitit, omnes Cone illorum Constitutiones, Fc Romanorum Ponti fleum Decreta esse adamussim seruanda . Sed fatuum erat hoc decernere, si Romanus Pontifex non erat Caput uniuersalis Ecelesiae. Antecessit Pelagium Benedictus primus , eui ex ultimis Hispaniarum finibus a Dauid Episcopo suerunt Oratores transniissi pro declaratione aecipienda in multorum Fidei dogmatum materia, quae legatio nonnε superflua fuisset, si prima Cathedra Romana non sestet νΑntecessit Benedictum Ioannes Tertius, qui seribens Germaniae Episcopis,& Galliae, mandauit eisdem, ut omnia Decreta , dc Constitutiones suorum Praedecesseruin ab ipsis plene obseruarentur, sub paena inobseruantibus in posterum negationis cuiuscumque remissionis , di indulgentiae. At si Ioannes praedulus non extitisset Caput Ecclesiae , quomodo possct haec praecipere Episcopis Regionum tam ab Urbe distantium , si nullam cum Romano Episcopo affinitatem , vel erga Romanam Cathedram subiectionem Praesules particularium Ecclesiarum haberent' Antecessit Ioannem Tertium , Pelagius Primus, sub quo in Aurelianense Concilio statutum fuit Dominicum Pascha,telcbiandum esse iuxta usum ,& consuetudinem Romanae Ecclesiae & si circa hoe oriretur dubitatio ad eamdem Sancta in Sedem elle reeurrendum pro determinatione . Imo in Concilio Turonensi sub eodem Pontifice celebrato , ad Decretum Innocentii Papae ibi adductum, filii subiunctum a Concilio . suis Saeerdos audebιι eonιω talia vere Decreta , qua ab se po- solita S de praeesserund δ Sed unde haec obsequentissima reuerentias erga Romanum Pontificem, nisi Caput Eeelesiae Uniuersalis esset Antecessit Pelagium Vigilius Primus, qui in quodam suo Decreto siescribit. Sancta Romana Melesia voce Do inrui consecrata , ae eonfirmata ex Sanctorum Patrum Authoritate obtinet super omnes Ecessas Principatum. Audite Aspides Abysti; voce Domini, non Phocae Imperatoris , xcelesia Romana super omnes alias habet Primatum. . Antecessit Uigilium Siluerius Primus Martyr, quem per Epistolas rogans Theodora Augusta, ut Haereticum Anthemium Archiepiscopum

80쪽

CAP. DUODECIMUM. si

Co stant inopolitanum damnatum, & in exilium mi isum in suam Are Eleia piseopalem remitreret Sedem, noluit consentire Siluerius. Dieant igitur nostri Antago istae, si Siluerius non erat Caput Vniuersalis Ecelesiae ante Phoeam, nonne insana fuisset Tlieodorae Legatio, a pistola, de inter-eessio pro remissione Anthem ij ad pristinum honorem, & Sedem φ . - .

Antecesse Siluerium Agapitus Primus, qui dictum Anthemium e sede Episcopali Constantinopolitana expulit, in qua subrogauit Mennam sed q I qua aut horitate hoc persecit, si non erat Caput Eeele sue Uniuersalis: thd 'ς φ

hoe euenit ante Phocam, adaperite aures Haeretici; ergo non a Phoc

ortum habuit Primatus in Romana Ecclesia. Antecessit Agapitum Joannes Secundus, cui ad obedientiam praestandam Iustinianus Imperator Hippatum,& Demetrium et piscopos, Lesa- Ioannes Secu los, ac oratores misit. Sed quaero ab Haereticis , cui Romano Pontilici, Pontifex& non alteri, vel alij Episcopo Orientali talem ordinauit legationem p Λίβα mu sed hae e legatio Phoeam praecellit.

Antecellit Ioannem Bonifacius Secundus, qui Eulalio Patria rebat Alexandrino scribens, sic ait. Authoritatem habemus ditimo nobi ι assisten- mm re presi sio O niuersalem Melesiam subiιeniendi, torruenda hemon dandi cun Mi Ponti- omne noxium, quod in ipsa reperitur Mesol ea secus horitate . Audite o M ximu . Haeretici, quod, Diuino prasidio testatur Bonifacius talem Primatum habere , non l)hocae Imperatoris i riuilegio. Antecellit Boni faeni Foelix Quartus.qui scripsit Episcopis permultis, in diuersis Prouincijs regentibus Christi Gregem, eis praescribendo formu- lam seruandam in saeta ficio Missae,& eonsecrationibus Templorum . me- 'morando, & iniungendo , ne a Capite separentur Ecclesiae. Audite Hae tetici. nam hic Phocam Pontifex praeces lit Imperatorem . Antecellit Faelicem Ioannes Primus , qui Constantinopolim pio sectus, Iustinus Imperator ei cum multo Comitatu obuiam iuit, Crucc, si cibus aceensis , & alijs solemnitatibus per plura milliaria, veluti Christi vicarium , de Petri succetarem venerando. At Phoeam antecessit Iustinus ;ergo pii reneticantur Lutherus. Sc Caluinus. Antecessit Ioannem Hormisda Primus, cuius authoritatem solemni- Hormi, Priatet per Epistolas supradictus Iustinus Augustus requisiuit ipsum rogan- mus Pont Maiado , ut pollet suis viribus multos particularcs Africae Ecclesias ab Haereti limis, laceratas ad veram Fidem, Ecclesiaeq: reducere obedientiam. Qua facultate obtenta ad optatam quietem Lybycas Ecclesias reduxit. Vbi notandum est , quod in hac Epistola Iustini ad Hormisdam fuit annexa prosus.1io Fidei Catholicae Episcopi Costantinopolitani a qua paulo ante di- esserat )Sc in tali Fidei professione confitetur praefatus Antistes in Romana Ecclesia vere Christi sedere Vicarium. At Iustinus Phocam antecessit , ergo Haeretici delirant. Antecellit Hormisdam Symmaeus, sub quo in quodam Romano Concilio suit ad millus , siue probatus liber Ennodii, in quo asscrebatur causas hominum debere ab hominibus iudicari, at causam Romani Episcopi debere solum a Deo. Sed cur hoc t Respondet Concilium sub Marcellino

SEARCH

MENU NAVIGATION