Epitome juris canonici juxta Decretalium libros Gregorianae collectionis explanati, quam, in usum maxime discipulorum, e suis libris collegit auctor ipse, nempe r.p. Vitus Pichler ... Pars prior posterior

발행: 1755년

분량: 726페이지

출처: archive.org

분류:

351쪽

L quatuor modis. I.Re, si petat maiorem summam, quam debeatur. a. Casia , si petallaliquid determinate, v.g. certum equum , cum tamen solum indeterminate , disjunetive, o in genere debeatur, vδ. equus indeterminatus, aut equus vel εα florent Esjunctive. 3. Loco, fi perat in alio loco , quam conventum sit . A. Tempyre, si petit ante diem conventum , vel, ante conditionis, sub qua Ghtrachim est, eventum cum f. t. v. 33. inst. de amon.

a Dico. Dolose pias petens, & huic petitioni insistens, de iure recentiori condemnatur Reo in expensas, interesse , & damnum, quod inde omllum est Reo α Plus vero petens tempore insuper eundemnatur in duplicatas inducias. Pan I .h hetur a. c.un. I. I i ει 3. c. eod. 933. inst. cit. ibi enim correctum est jus antiquum, vi crima tor rius petens cadebat emia. Dixi tamen 1. dolose, h.e. scienter, &sine iusta causa; nam fierrore vel ignorantia probassili id secit, vel si debitor suspectus est de iuga, aut in loco constituto

nunquam reperitur, evadit omnem poenam. Dini

352쪽

De ratio possessionis se proprietatis . 33

Ponat, rursus a poena liber erit. Pars et . sumiinreX d. c. un. Io. D. hodie autem inst de excepi. an vero per duplicatas inducias intelligatur totum tempus duplicandum , ut nempe, si reus intra unum annum fuisset obligatus solvere , actor citius petens condemnandus sit ad expectandum per duos annos, an vero solum illud tempus duplicetur, quod actor contrisere voluit, V. g. uno mense citius, quam annuS elaheretur, petendo solutionem, & fic duos dumtaxat menses expectare jubendus sit, variant DD. posterior opinio videtur aequior, & l. s. 7. 6 de pcnis consormior. 3 Objic. r. Iuxta u. 24. inst. de action. O Let.

c. h. t. Actor re seu quantitate plus petens comdem natur etiam in triplum ejus, quod viatori-hus est praestandum ratione majoris quantitatis in libello comprehensae: ergo non tantum in expensas. 2. In I. 3. C. eod. Actor re plus petens dicitur causa cadere: ergo etiam de Recentiori adhuc iure eadit causa. R. ad I. Illa poena trimi jure canonico non reperitur, & in foro civili Per universalem consuetudinem abrogata est.

Ad x. ibi est sermo .de casu speciali, quo non tantum plu6 petitur quantitate, sed etiam d Iose exigitur cautio a reo super falsa quantitate petita. Et pro hoc casii non correctum, sed firmatum est jus antiquum β. 33. cit.

TITULUS XII.

Ne causa possessionis o proprietatis. '

353쪽

ago . Lib. II. Τitulus ML. . m. 3 cuid fit proprietas , ac dominium, plena,

se non plenum. . . a

4 fit causa possessionis se proprietatis ,

seu Iudicium possessarium se petitorium ι s uuando acquiratin possessio. . M ε 6 Et quomodo amittatur. is possessor bonae fidei teneatur cum re alie, na in Iudicio evicta restituere perceptos . fructus formaliter extantes, item an quoquo

virtualiter extantes . . 1

8 9 Quomodo acquiratur dominium, is amit- .ro Causa possessionis se ea a proprietatis in

redem Iudicio cumulari possunt II Et utraque regulariter apud eumdem Judiaeem tractari debet , non cumuletur . iax Confultius est intentare possessorium quam petitorium ῶ quia possessio facilius probatur ,

quam prostristas. .

ra Quaenam sint remedia , quibus intentari potes petitoriam, O possessorium

II ossis. facti est detentio rei possideri a r jure non prohibitae. & aliquando appre

henia cum animo eam sibi habendi. Communis quoad sensum ex I. I. g. 3 ao.L34.3.stde acquir vel amitt. possess. Unde tria ad hanc possessonem requiruntur , I apprehenso, quae in rebus corporalibus fit corpore, vere vel fiete, in corporalibus per usum, vel exercitium alicujus juris, a. animus rem sibi habendi, seu intentio habendi rem ut suam, cum veI sne opinione dominii, non resistentia Iuris, vel personam reddentis incapacem possidendi, vel detentionem ita prohibentis , ut ea numquam habeat vim verae possessionis. Quare multi hanc possessionem sic definiunt : est detentio rei macurreme corporis, μι-

mi ,

354쪽

De causa possessionis se proprietatis. 348 mi, se juris adminiculo . Dixi , possessio factinam possessio. juris, quae constituit tertiam speciem juris realis, & velut essetatus oritur ex rei detentione, est jus reale seu potestas insistendi,& rem sibi habendi, fruendique commodis inde Provenientibus: quae commoda & privilegia possessionis sunt valde aestimabilia; nam melior est

conditio possidentis, c. 6 s. de in 6. relevat regulariter ab onere probandi proprietatem, illudque rejicit in adversarium: parit praesumptionem dominii.& si longissimi sit temporis, Prae

sumptionem tituli: causat conditionem usucapiendi, seu praescribendi rem vel jus: tribuit jus administrandi rem pendente lite: dat potestatem

repellendi invaserem etiam per vim: fundat actionem realem, quae appellatur Publiciana, vi cujus potest quis licet dominus non sit, vindicare rem possessam sbi ablatam adversus quemcumque detentorem, excepto vero domino, & eo, qui .cum titulo non infirmiore detinet. Aliqui possessionem naturalem vocant facti: & civilem appellant possessionem juris ; de qua utraque inos statim . Ceterum quamvis ad possessionem Veram requiratur animus rem sibi habendi, seu detinendi ut suam, qua de causa depositarius, commodatarius inquilinus& alii, qui rem ali no nomine, & non ut suam detinent, veri pos sessores non sunt ,. licet in possessione esse dican tur in I. Io. Uri acq. vel amitt. pl. tamen non est necesse, ut aliquis credat, rem esse suam, sed lassicit, modo velit ab aliis haberi pro domino rei; nam fur, licet sciat, rem non esse suam, illam tamen vere possidet possessione juridicae in ordine ad aliquos effectus civiles , non mere asinina, qualem vocant Practicis vel mere natu= ali, ubi animus rem sibi habendi non conjungitur. ro si detineatur res corporalis, vocatur, possessio. sna

355쪽

' a et Lib. II. Titulus XII. l . pliciter, si jus vel res incorporalis, uti senavitus &c. quasi possesso, dicitur : quamquam in praxi hoc discrimen non ita scrupulose o, servetur, sed etiam incorporalia dicantur posisderi sine addito quas, cum utraque possessi habeat eosdem effectus. α Possesso dividitur i. in naturalem & civi- Iem : naturalis est, quando quis rem sibi detinetat sine opinione dominii l. 13. β. Σ.st. de pallic.

in . rem act. E contra creuis, quando quis rem detinet cum opinione dominii, seu ut loquun- ur, cum opinione domini, per L6. . I. st de ace.

bunt alii, praesertim Theologi, possessionem n turalem ac civilem, naturalem vocant, quando quis corporaliter insistit rei, quam alius possidet civiliter, civilem vero, quando quis non π raliter insistit rei semel apprehensie, retinet i men animum eam sta habendi, ut si quis alio prosectus retineat animum sibi aedes, quas comporaliter inhabitavit ut suas , porro habendi, I. 6. cit. denique mistam ex utraque, quandoqui. corpore & animo rem detinet, itaut nullus alius eam aliquo modo detineat vel possideat. Divi-

.ditur α. in justam, quando quis rem possidet ex titulo justo , seu approbato a jure, & per se habili ad transferendum dominium, V. g. titu- Io emptionis, transactionis, legati &c. & in injustam, quando quis detinet rem absque justo titulo, v. g. si Titius possideat fundum , Iicet patet esse suum, quem tamen pater ipsius occupavit sine omni titula, vel saltem non legitimo, & a lare non approbato, ut si emit e pupillo sinu, debitis solemnitatibus . 3. In possessionem boae' dei , quando quis detinet rem , quam . parat esso suam, quamvis forte sit aliena , Ac in possessionem malue sdra, quando quis detinet i Iem,

356쪽

m euus possessionis se proprietatis. g i

rem , quam scit vel credit esse alienam, quamvI forte aliena non sit possessio vacua dicitur, quando res a nemine detinetur vel corpore tantum, vel animo tantum, vel utroque , seu quae nec naturaliter nec civiliter possidetur ab ullo, nec

aliquis est in ejus possessione. 4' Proprietas , quamvis subinde sumatur pro solo dominio directo, generaliter tamen coincidit cum dominio generaliter accepto, & est facultas disponendi de aliqua re; quod dominium dividitur in plenum, & est libera facultas pers is disponendi de re tam quoad substantiam quam quoad utilitatem & emolumenta illius, scilicet alienando, destruendo, &c. quin alius jure reali

ejusdem rationis contrario , quod habet in ea dem re seimpedire possit. Et in non plenum, voa est facultas disponendi de re, at non persecte, quia nimirum alius in eadem re habet jus notabile contrarium , ut contingit in fideicommissis ct majoratibus, vel si quis tantum possit dis 1-nere de proprietate rei, uti dominus directus in bonis Feudalibus, vel de utilitate tantum , utivagallus, & emphyleuta, dcc. Et sic tenendum est de dominio proprietatis, spectante proprium

commodum ; nam aliud est dominium juri iactionis, quod est potestas gubernandi sibditos, judicandi, puniendi , defendendi , & aliquod

emolumentum ab iis exigendi : si conjunctum sit cum imperio mero, & alteri non subordi n tum , Vocatur altum : si non sit conjunctum cum imperio mero, vel alteri tanquam Superiorist subordinatum, dicitur bassum, vel jurisdictitii

bassa. Objic. Pupillus habet plenum dominium rerum suarum, & tamen libere ac perfecte de illis disponere nequit: ergo nostra definitio dominii pleni non convenit omni desinito, adeoque ei

addi debui sient verba, ut multi faciunt, nisi lege

357쪽

3 - GH. II. Titulus XII. Mibeatur. Resp. dist. ant. Pupillus non potest libere, ac perfecte disponere de rebus suis Pro eter jus reale contrarium, quod alius habet initIHem n. ant. Propter prohibitionem dc dispo stionem legis tantum , non fundatae in jure reali alterius, c. ant. O n. cosi. Sis utique ma 'eS. Pisus dominus tuae ovis, licet propter Prohibitionem legis illam comedere non possis die Veneris. De reliquo dominium plenum & per- flectum eiusdem rei in solidum pro eodem tem

vore dari non potest ἱ clare enim pronuntidi, M. I F. U. Commia. duorum in olidum dominium, vel possessonem esse non posse.. 4 Causa possessorus est controversia in Iudicium deducta , in qua principaliter agitur de possessione rei, vel quasi possessione juris , a strahendo interim de dominio rei , vel quasi dominio iuris incorporalis , vocaturque Iudi cium possessorium, quod triplex est, nempe Pos 1essionis adipiscendae, quando agitur ad posteΩsionem acquirendam prius non habitam : retia

vendae , quando agitur ad conservandam possessionem prius habitam , ut si quis in ea turbe tur ab alio: & recuperandae, quando agitur ad possessionem, qua quis semel habita dejelius est,& sic eam aemisit, rursus obtinendam. Si quae stio in Iudicium deducatur praecise , an quis post Iideat, abstrahendo, an juste vel injuste, voca. tur possessorium Summarium , vel Summarissimum, vel causa momentaneae possessionis , qui brevissime proceditur, & pro interim relicta

advertario potestate intentandi postea posesitarium ordinarium definitur, quis possideat, v g. ne veniatur ad arma, cum quilibet litigantium forte possessorem se dicat: si vero tractetur quae

ctio simul de iustitia possessionis ; possessorium

ordinarium vel plenarium dicitur . E contra cir r

358쪽

De ea ipsessionis se proprietatis. 34 ysa proprietatis est controversita in Iudicium deducta, in qua principaliter agitur de dominio seu proprietate rei, vel super alio jure a possessi ne distincto , diciturque Judicium petitorium

, s Dico I. Possessio rerum corporalium acqui- , ritur per apprehensionem corporalem vel Ueram , v. g. Per occupationem rei derelictae, ferae silvestris, thesauri, per traditionem rei donatae, Venditae&c. perpositionem pedis aut sessionem in lando, aut per ingressum in aedes , Possessore carentes &c vel per fictam, V. g. per traditionem alicuius signi, aut clavium ad aedes, aut instrumenti donationis &c. in quo conti-setur jus prioris possessoris , per ostensionem fundi, Per signum rei impressum, per appositionem custodiae , per clausulam constituti, ud si is , qui rem tibi vendidit, eam quidem ninc tradat tibi, nec in se nec in signo, constituat tamen & declaret, se illam deinceps tuo nomine possidere, & tu consentias. Sed non sufficit apprehensio sine animo postidendi, adeoque posses sio non acquiritur sive corpore & animo simul, sive sine apprehensione corporali facta vel per se ipsum, vel per procuratorem aut alium ejus no mine , conjuncta cum voluntate consequendi possessionem. Constat ex C ra. I 8. o. s. inst. derer. divis. LI. g. I. I. 3. g. g. l. 8. l. I 8. sec. H.de Gq. Possess. item ex L q. C. de acq. se retin. ps. ibi: ti cet possesso nudo animo acquiri non priuet, tamen solo animo retineri potest. Dixi, rerum corpor lium I nam quasi possessio jurium incorporalium,

rebus corporalibus non inhaerentium, v. g. iu ris venandi, eligendi, decimandi. &c. acquiri. tur per unum vel plures actus non merae facul vatis , h. e. quos alius tibi non concedit ex meragratia, adeoque non precario exercitos, nec Vi, nec clam, cum animo tamen possessionem in plen-

359쪽

a s Lib. II. Utalus mi , 'piendi vel acquirendi, & patiente illo, cuius

est permittere vel prohibere illos actus. Hau-

niad. to. I. eri . n. 12 I. cum l. Sumitur ex

c. 3. h. t. I. I. m. de itin. actuque eb I. Σ. j-R. . C. de servit. aqua et sic possidere incipis jus eligendi , si vel semel admittaris non ex mera gratia ad faciendam electionem Praela

ti : sic exerces actum possessorium , & te constituis in possessione servitutis urbanae negativae , v. g. altius non tollendi aedes suas , contra vicinum per unicam prohibitionem , cui acqui vit tuus vicinus, aedificare altius volens. 6 Dico 2. Possessio rerum tam corporearum quam jurium incorporalium, amittitur non1 Ium per hoc , quod corpore relinquatur cum animo sibi non amplius habendi , sed etiam per solum hunc animum non amplius possidendi, L 3., . I 3. O I . 18. I. r. I. 8. I. I s. II. 18. γ s. 66. ff. de acq. pl. Sic possessio rerum immobilium iidem est de juribus incorporalibus sive adhaereant rebus corporalibus, si ve non amittitur per voluntatem , vel expressam vestacitam, deserendi, per diuturnam absentiam, longam oblivionem aut ignorantiam, quod ressi sua, si quis intelligat, rem ab alio esse occupatam, & eam recuperare negligat, vel recuperare volens repellatur , vel timens repuliam ne quidem audeat repetere aut invadere possessionem. Sic quoque possessio rerum cONoralium mobiliam per voluntatem expressam vatacitam, non amplius possidendi, per amissi nem rei, v. g. annuli, talem, ut quis non amplius retineat in custodia aut rebus suis, HI

non sciat , ubi sit , per furtum vel rapinam rei, per fraudem depositarii , qui rem depositam loco movet seu contrectat fimi faciendi

causa, & animo habendi ut suam, per traditi

nera

360쪽

De ea a possessionis se proprietatis. 34

nem rei, etiam illi factam, qui possessionis est Incapax , per fugam animalis non domestici , v. g. lam silvestris , consuetudinem redeundi non habentis, &c. Communis DD. ex citi. H. Obstis. In I. 8. cit. sic habetur e quemadmodum nulla possessio acquiri, nisi animo se corpore potes: ita nulla amittitur, nisi in qua utrumque in contraraum actum est : ergo possessio rerum corporalium solo animo non amittitur . R. &Oppono alias leges, in specie, i. I . cit. ibi : posI68o autem recedit, ut quisque constituit nolle possilere. Itaque L 8. cit. intelligi debet de casu, quo quis rem prius deseruit corpore; tunc enim necesse est, ut & animo relinquatur. 7 Dico 3. Possessor bonae fidei tenetur cum reetaiena, in Iudicio evicta, perceptos ex illa frueriis naturales &mistos. aliud est de inere industrialibus vel civilibus ) dc adhuc formaliter

CXtantes restituere, nisi nempe praescripserit, quod ni perlapsum triennii. 2. Probabilius tamen non tenetur restituere virtualiter extantes, h. e. quos quidem consumpsit vendendo, absumendo, dcc. ita tamen ,, ut inde 1actus sit ditior , modo Possederit rem titulo singulari, dc non ut hinres putatilius titulo universali . Pars prior su-Initur ex L χχ. C. de R. V. ibi: certum est, ma-M Iidei possessores omnes fructus fuere cum ι are praestare: bonae dei vero extantes: post litis autem contestationem universos. Item ex L 8. ffde acquir. rer. domin. ibi: bonae fidei emptor non dubie gercipiendo fructus , etiam ex alienare , suos interim facit, h. e. quamdiu res nota fuerit in Iudicio evicta a domino. P rs posterior ex β 37. inst. de rer. divis ubi de fructibus consumptis textus dicit, illos ejus esse procura & cultura, qui bona fide percepit, & dominum rei, si postea comparuerit, agere nis posse ad repezei dos

SEARCH

MENU NAVIGATION