D. Stanislai Hosii S.R.E. cardinalis maioris. poeniten. & episcopi Varmiensis Vita. Auctore Stanislao Rescio ..

111쪽

DSian aurasis ne quo verissimum est illud, quod scripsit rator ille nobilis;H- ροβα-Mν

δια Hom. Nosti caetera. Quae ad Electores Imperij ecclesiasticos, quae ad Ducein Bra-unsui censem,ad Ducem in Prussia, qd Ducem Cleuensem,ad alios multos Principes, & Episcopos scripserit, quo studio, quas illicitudine

Omnes ad Concilium congxegare u luerit, epistolar, quas non ita pridem satis urultas edidimus loquuntur.Porro cum Vienna discessurus esset Tridentum conuocatis ad se Caesaris consiliarij ,& magno illo, & integerrimo Cancellario Zeldio . eos quoque Πλuissima oratione obtestatus est, ut uniuersas cociiij rationes, valde sibi, vellent habere commendatas r si quaedificultates vel a Protestantibus vel a quocu-que tandem alio obiicerentur, ut eas omni suo consilio & auetoritate amouerent, atque viaSetiam inuestigarent, quibus persuaderi possit Germanis Principibus S Episcopis,ut ad Conciliumveniret. In summa t dion solum studiosi,& fautores, huius tam salutaris & necessaruinstituti esse vellent, verumetiam amplificato res. Deinde vero ut in ciuitate Vienensi verbii Luieti, pro Dei vςrbo praedicari ne patere m

112쪽

ranasit. Q. . Im ministros verta Sathanar, si non possunt ex omni Cliaris ditione altem ab aula, saltem ab ijs locis ubi maiestas eius commoratur sesinereiuberent, risti causam intrepide agerent: si vellent,ut Gristi quoque dextera,hoc, quod gubernandum susceperant, imperiunt defenderet. Qui de concilio, de oratoribus , de Epiiscopis essent cum Caesare constituta , ea ut debitae mandarentur executioni procurarent. Et quamuis, ait, coram Dona,

no, & coram Christo eius conscius mihi non sum,quod in hac legatione mea cuiusqueb uem tulerim , aut asinum his enim Samuelis verbis utebatur quod quempiam calumniatus sim, quod quempia oppresserim , quod de manu cuiusq; munus acceperim; cum tamen scia etiam meorum errores & culpas praestare me

oportere, si tale quidquam a luis designatum audiuissent,ut ipsi quoque coram Domino,

coram Christo eius loquerentur admonebat Contemnam,inquit, illud hodie,restituamque vobis. Cum autem illi dicerent; Non es calumniatus nos, neque oppressisti, neque tulisti de imanu alicuius quidpiant. Ille vicissim, Testis est, ait, mihi Dominus, & testis Christus eius in die hac , quod in omnibus meis studijs, de consilijs,& contentionibus, ea quae sitiat Iesu Christi, quaerere semper volui;ac ita Viennacliscessit Augusto mense,magno sui, cum apud optimum & pientissimum Caesarem, tum apud

113쪽

illeos desiderio relis to.

CVM Tridentum magnis itineribus peruenisset,& pompam illa, quae in ingressione Legatorum solat adhiberi, euitare vellet, Gcut in alijs locis sacere consueuerat, in ipso diduculo, paucis comitatusicivitateinest ingresesiis, sed eum statim infirmitas corporalis excepit, siue propter itineris incomoda, siue pro- .pter assiduos labores,curas, vigilias, ilicstudimes, quas Conciliu causa, ut illius progressum promoueret, sustinuit : quae res non mediocre idolorem, in omnium Patrum Episcoporuη animis consitauit, adeo ut quidam ex Episcoporum ordine , uiri graues & candidi praecipuam quandam curam , de recuperanda Hosia valetudine suscipere voluerint, aegrotantis lectulo continuo assidentes, Omma momenta pondera temporum, & ciborum, & medicinarum,sollicitiisima cura obseruantes,ut ne quid ad persectam curationem defuisse videretu' non tam Hosium quam seipsos, atq; adeo unuuersas Ecclesiae Dςi rationes, languere cunariosio deficereque existimantes. Inciderat autem

is morbus in tepus Ecclesiastici ieiunij cuim obseruationem cum Maletudini ipeoimmodare

114쪽

: ianodare posse, iudicarent medici, monuerunt ut cibis salubrioribus & acc6naodatis, hoc est, pecudum & volatilium carnibus uteretur, vittatum illum abstinentiae rigorem relaxaret. Sed Hosiu s ut id faceret adduci no potuit, ina lens sibi ventrem, sicut olim Paula venerabilis dicebat,dolere quam mentem, quo factiun foritasse est, ut in dies morbi vehementia augere-.tur, ex qua vitae periculum imminere putabatur , cui ut irent obuiam caeteri, S. concili; M-

sati, summi & amplissimi viri, de salute collegae sui tolliciti, simul omnes adlectulum agro

tantis accesseruiae, ac sicut olim Hieronymus: Epiphanius Paulam beatissima, verbis estica .cissimis monuerunt, ut Medicorii consilijs t nium obtemperaret, quantum ad tuendam vis tam satis esse putaretur: caetera quoque consolantium officia, humanissime & prolixissime

obierunt. Hostus autem, sperare se respondit,

in Dei misericordia, quod abstinentis & Ecclasiastici ieiunij obseruatio, nullii esset vitae suae

periculum allatura,cum Dominus &Saluatur omnium,sententia, sua crapulam damnaueriti abstinentiam autem verbo & exemplo com inendauerit Instabant autem paulo vehenwlUtius Legati,& praesertim lauda tissimus illeCMdinalis,& animi magnitudine, & consilij abundantia, & specie corporis, vere Hercules Gog ZRga, ut aliquid loci precibus ex consilijscorum virorum tribueret, quod si precibus uoi

115쪽

let , auistoritati cederet. Et si forte preces tum Ecelesiae violare dubitaret, quamuis necessitas ipsa abunde aegrotantem ocusaret, se tamen cum Collegis luis omnibus, etiam ipsius Pontificis nomine,& uniuersiConcilij auctoritate dispensare, ut sine periculo violati praecepti E clesiastici , ex Medicorum consilio, carnibus vesceretur, seque Ecclesiae Dei,& religioni Christianae, pro qua tantum in omni vita sua laborasset, ac etiam laboraturus adhuc esset,

conseruare conaretur. Quae cum audiret Ho-

mea non in bcstiarum cadaueribus, sed in Deo saluatore meo ponere, qui solus est verys Modicus,& vere sanat languores omnes, & corporis & animi . Scriptum est, ait,Honora patrem tuum.& matrem tuam.ut sis longaeuus super terram. Pater meus Deus est in Caelis, mater me Ecclesia est in terris. Ille praecepit ut ieiu-nem,haec praecipit ut his diebus istoque tempore ieiunem. Vtrumque honorare , virique obtemperare volo: & spero quod ero longa uus super terram, quidquid tandem de suis coiecturis dicant Medici.Immo vero se eam a teneris annis fidem habuisse, si praeceptum Ecclesiae de seruando ieiunio, ex quacunque tandem causa violaret, quod in certum aliquod vitae periculum incurreret. Quamobrem si se saluum &incoIumem cuperent, ne auctoritate

suam ad vim inserendam ieiunio adhiberentr

116쪽

currinalis M. ise in eadem plane fide, quam teneris annis in animum induxerat versari, si carnes prohibitis ab Ecclesia diebus comederet, quod morrem sibi sciens & volens accerseret, & prorsus sibi, secundum fidem suam fieret, quod proculdubio Illustrissimis Dominis Legatis displiceret; Sic Flosius in suscepta sententia perstitit, ac nomuit' post pristina valetudine recuperauit.Saepe etii a Medicis & Episcopis monebatur, ut continuit illud studiunt,& legendi assiduitate,

saltim in illa morbi vehementia relaxaret ad valetudinis curam cogitationes omnes adiungeret. Verum Hosus, hoc, inquit, est, vitam mihi adimere, & viuum, videntemque sepulturae commendare : tollite libros, eadem opera vitam quoque auferetis. Nonne sicut corpus, ita quoque Spiritus sua resedito ne indiget ' In renciendo corpore sequar praescriptum vestrum; in reficienda anima,sequar i stitutum meum . OC A P v T V.

ta cum arcus extenditur tanto celerius vola quanto diutiuS impetum retrorsum redi

Eta distulerit, sic ille quoque tanto maiore co natu, studio, labore sollicitudine, prudentia. vigilantia, abstinentia, ad obeunda Legati Apostolici munera lacubuit, quanto eum diutiu ab

117쪽

ab his ossicijs persequendis , init aletudinis incommoda retardabant. Neque enim corporis

imbecillitas, animi vires fregerat, Sed licet isi qui foris est,homo corrumpi videbatur,tanaen -is qui intus est, renovabatur de die iii diem. Qiiamobrem omnes suas curas, & cogitationes ad hoc unum studiu conuertit, ut in sacro illo & Ortliodoxo trecentoru sere EpiscoporuDeo amabilium coetu ex quibus multi sing Iari uitae sanctimonia, multi sacrarum litterarum scientia , multi rerum usu,& prudentiae laudibus eminebant, plerique etiam stigmata D. Iesu in corpore suo, uel a Turcis, uel ab Haereticis propter nomen illius impressa, quae nos etiam summa cum uoluptate saepe dum iis exosculati, portabant quod infirmum est con- solidare, quod aegrotum sanare, quod conse stum, alligare, quod abiectum reducere, quod perierat quaerere pergerent, non cum austeritate imperantes & potentia, sed in spiritu lenitatis cunctos instruentes, & hortantes . Nullum etiam, ut aiulat, non mouit dapidem, nil prorsus intadium 8c intentatum reliquit, ut ad c5

cilium ij praecipue uenirent quorum illud causa potissimum confregatum erat. Η pex nunicios;hoc per Consiliarios, hoc per litteras a uere pxim genito Ecclesie filio Fexdinado Rom. Imperatore, hoc ab eius flus Serenissimis Ma xi miliano Boemiae Rege, Ferdinando,& Carolo Archiducibus Ausula ,hoc a Serenissimo Po i

118쪽

Ioniae Rege sigismundo, a catholicismo naua

riς Duce Alberto, ab Ecclesiastitis Imperij Ele

ctoribus,a DuceVirtemberges, Cleues Brausui centa , Brandeburgen, Prussae, hoe ab alijs Archiepiscopis, Episcopis tam Germaniae,qua Poloniae, saltet burgensi, Magdeburgensi,Gnernensi , Mersbussiens, Numburgenti, Bamber- gelasi, Eutaten. Gurcensi, hoc a Theologis Germaniae praestantissimis , hoc a patribus Societatis Iesu, si ire ulla studij & contentio-

.nis remissione, perpetuo flagitabat, rogabat, monebat, urgebat, obtestabatur, ut & ipsi ad concilium venirent, & ijs qui segregauerunt semetipsos esse auuiores vellent, ut in concilio potius Oecumenico, quam in aliquibus Germaniae angulis,de quibus dubitarent Christianae fidei articulis, disputare vellent. Et habentur illius verba in epistola ad canisium: Cup rem versi esse quod dicitur, quod missuri sunt huc suos Eleistor Saxoniae & Bradeburgen , ac

nescio quis tertius, Deum precamur ut venia quocunque tandem animo illis venire decre-

tum est. Etiam Saulus ad persequendam. Ecclesiam profectus erat , ne ui est nihilominus Paulus ,& ex persecutore Apostolus . Saul ad occidendum Regem Dauid festinabat, incidit in cuneum prophetarum, prophetauit di ipse. Balaam ad maledicendum populo Israel coῆ- ductus fuerat, que cum vidisset benedixit.Ide

nunc Deus est qui fuit: aeque potens, aequ)benignus

119쪽

Ius D.stamRM.Hos benignus & misericors , ut fuit: nec est in eo fuit, aut erit, sed, est tantum . Potest is auferre cor lapideum, dc dare cor carneum, potest ficere, qui conducti sunt ad maledicendum populo Dei, ut hi mutato proposito benedicant potius e & cum sit fons totius benignitatis,n5 magis potest quam vult, modo nos Deum precemur in fide nihil haestantes, etiam ex lapi- dibus ille suscitat filios Abrahae. Veniant v niant, quocunq; animo vcniant.Reperient hic viscera paterias charitatis plena,super eoru ca Pita carbones ignis cogeretur, nec aliud nobis erit propositu, qua vi no vincamur a malo,sed vincamus in bono malit. Quod nos diuina misericordia c5sequuturos speramus, vestris pra cipue precibus adiutos, in quibus multum fiduciae positu habemus. Et in alia quadam episto la ad episcopu Numburgensem his verbis utitur; Videor & ego animaduertisse quibusda in locis ubi suave Christi iugum, perministru suu

Pontificem,Ecclesiam gubernantis, excussum est,etiam Principum iugum non fere tolerari.

Vidimus & clebi iij quendam libellum, qui

inscribitur,Vidi oria veritatis,& ruina Papatus Saxonici, in quo Luthera nos ad synodum de ad disputationem de praesentia, vel absentia potius, ut ille ait, Christi corporis & sanguinis in Eucharistiae sacramento prouocat, Measdem illis leges praescribit, quas ipsi nobis praescribere cosueuerunt. Itaque qui Roma

120쪽

num Papatum se euersuros esse pςrsuasum, habebant, de ijs gl oriantur Sacranietatij quod, eorum Saxonicus Papatus prius sit euersus . . Vidimus & Flaccij iupplicatorios quosdam bellos, quibus in Germania vel Saxonia po- tius congrcgari Synodum postulat: a qua pri mum excludit Christianos omnies, quos illi li- buit vocare Papistas, deinde Seruetianos, Su uen Istidianos, Antinomos,Anabaptistas, Sa eramentarios & Osiandrinos: neque sibi cMin. alijs, quam cum Synergistis, Adiaphoristis, & Maioristis, qui vestri ssint, 'rem esse vult vac miras tragoedias excitat, de Consession Augustana, multis in locis mutata ac deprau ta. Neque dubitat alicubi, falsi crimen impingere Philippo, quod non magis honsessioneia' Augustanam , quam ipsos Lutheri libros, pluribus in locis adultetauit. Nec sinercausa diam contuli ego quoque aliquot exemplaria Consessionis Augustanae, & ita se rem haberqcomperi: nec ulla mihi visa est proprius accedet, re ad eam, quae fuit Augustae ChristianissimoiC esari CaroIo oblata, quam ea, quae Flacci, opera Iehenae typis fuit edita, & extat in quar to librorum Lutheri Tomo. Quamobrem cum etiam de ipsius Augustanae consessionὶs fide apud uos disceptatur, quam admoduni festiue quidam cothurnum appellant, utrique pedi aptum, cum author ipsius qui suis eam constri i