장음표시 사용
81쪽
centem, et discentem,Prae ripientem , et obtemperan lema
Quibus mst dis Ecclesia doceat. Quando per
Iocia confirmari potest, praecipue ex Epist. I. ad Umoth. III. 15. vhi Apostolus Timotheum alloquens , Mi scias , inquit , quomodo oporteat te in Gmo Dei conversari, quae est Ecclesia Dei viri , --ἰ-- , et firmamentum veritatis. Item Ephes. IV. a. dicit , in Ecclesia datos esse a Lhristo P stores et mctores . . . in πω ministerii, in aedsciationem. moria Christi.
Ex allata definitione , sicuti etiam ex postremis verbis Apostoli liquet v. Don ouuii a membra Eccleissiae esse ejusdem ordinis , sed alios esse Pastores et D tores , alios qui pasui , et doceri debeant ; unde illa vulgaris divisio Ecclesiae ita docentem, et disce tem; item in praecipientem , quo nomine Veniunt Ouines , qui ecclesiasticam hierarchiam constituunt , et obedientem , quo signifi*ntur populi pastoribu obedientes.
Multipliciter autem Ecclesia suos fideles docet. r. cum toto octe dispersa per suos pastores Veram christi doctrinam ubique conservat, erroresque , si qui emergunt, communi omniuM pastorum mnSenSu condemnat , ac quasi suffocat; atque hoc modo nonnullas haereses sine conciliis .uppressas novimus. u. Quando ad definiendas dissiciliores controversias Episcopi ex universo Oxbe in Synod generales convocantur ,
ut ibi diligenti praemisso examine verus divini Ier-bi vel seripti, vel traditi sensus determinutur. 3. Per stupremum omnium eaput Rom. Pontificem. 4. Dium per ςoncilia Nationalia, aut P vincialia.
Jam vero, quando Ecclesia toto orbe dispersa communi pastorum consensu aliquod fidei dogma proponit i eam summa , et insultibili auctoritate pollere his momentis evincitur. I. Ex variis promissionibus Christi Domini, qui perpetuo se ricletiae SponSae suae adstiturum pollicitus est , ut Matth. XXVIII. I9. Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus us a ad consummationem saeculi. Item Joan. XIV. 16. Rogabo Patrem , et alium Parallelum dabu vobis. Duiliged by Cooste
82쪽
vobiscum in aeternum viri iam veritatis Huci etiam spectant illa Chiisti verba Matthaei XVI. sver hanc miram aediss-caoo Ecclesiam meam , et Portae inferi non pra ωαί ourit a ersus eam ; et illa denique I. ad Τimoth. III. 34. Ut scias, quomodo oporteat tes in domo μι conversari , quae est 'clesia mi misicol na , et firmamentum veritatis. a. Id etiam evinciit Ecclesias praxis, quae a sua communione ali Dos , atque haereticos esse Semper pronunciavit, quo quot suis desinitionibus de fide, et moribus coni maciter parere detrectamni; auae tamen agendi ratio iniqν suisset, si in suis definitionibus errare posset S. Id confirmat communia sanctorum Patrum sentoratia , quo rum tamen nonnisi unum Augustinum Drevitatis causa asseremus. Celebre est illius dictum Contra Din. mund. cap. 5. Em Gangelis non cr -rem , m3rmo Ecclesias catholicae commoveret auctoritas. Et serm. IO. in Psalm. Io3 explicans mox raudata Pauli verba, vsa est E inlesia, inquit, Wae--stinata columna , et in amensum vieritatis ; aooeinde Lib. Io. contro Cresconium cap. 33. loquens cle controversia circa baptismum Haereticorum , ad
universae riclesiae iudicium provocat, ac concludit: miscuis falli metuit hujus obscuritato quaestionis .ean ni Ecclesiam de illa consulat, ς iam sinH u ω ambiguitate scriptura ipsa demonstrat ScHOLION. Ex his , aliisquo , quae brevitatis si clio omittimus, patet , Ecclesiam non solum esse cu- diem sacrae Scripturae , quo pacto non distingue- retur a Judacis, quos lepide 'vocabat S. Augustinus dirimarios, Vel Cumarios, mi Librarios sacrarum teum, sed etiam ejusdem interpretem infallibilem ut enim inquiebat S. Hiemnymus in cap. I. epist. ad Ual. putandum non est, in verbis scr*turarum esses Evangelium, sed in sensu ; non in aversicis , sed
Rmquam autem allata hactenus momenta solum Eadem infaeViucere, Ecclesiam toto orbe dispersam ς' μ omnino non posse , nee falli in pinu, udhi. P x Lyς ' i um , facile est tameo etistis ostendere , ean- 'oneiliu
83쪽
dem taclesiam falli non posse , quando per Episcopos in conciliis gensralibus rite, ac Iegitime celebra, tis controversias fidei, morumque definit. Ac primum id ostenditur exemplo concilii Ierosolymitant , cujus desinitiones ex peculiari Spiritus S. assistentia Pr diisse in verbis illis luculenter indicaturi Vasinu Ese Spiritui S. et nobis. Act. XV. Neque vero quis P gerat , id utique potuisse dicere Apostolos utpote
. Qpiritu S. omnem Veritatem edoctos, ut nemo eorum
falli posset , cum tamen Episcopi onmes muri obn xii sint ; non inquam ; mstoli enim , quemadmo dum Patres Synodi V. O umenicae scite observa runt Act. 8., ut exemplum secuturis temporibus Γ- linquerent, non aliter Voluerum do eo, quod obatur , definire , priusquam communiter o gregati , divinariun scripturarum testimoniis unusquis usua dicta oonsimaverit, Quamobrem exemplum Ap stolorum secuta Ecclesia in dissicilioribus religionis causis Synodos congregavit, erroresque natos mathe male confixit,
Idem eotisi, Ulterius , concilia generalia rite , ac Iegitime e matur primo. lebrata universam repraesentant Ecclesiam , quemadmodum generalia comitia tot m rempublicam ; undo Primum generale concilium Nimenum Arianos con-' demnans hanc phrasim merito adhibuit t eos anathematietat catholica , et Apostolica Ecclesia ; pro certo habens , assistentiam Spiritus a. universae E clesiae promissam etiam conciliis generalibus semper
Consistinatu. Accedit postremo hac de re Sanctorum Patrum iseeundo. omniumque fidelium consensus , qui dcfinitiones' conciliorum generalium tamquam tutissimam , et divi, nam fideῖ, morurnque regulam Venerati sunt; unde morito S. Givgorius Magnus epist. 65. ad Thc ore'
tum i Sicut sancti Evangelii quatuor libros, inqui bat , sic quatuor conci Nicaenum , Constantisi politanum, Ephesinum , et Chalcedonense ) suscimmiet menerari me fateor. Et ex historia Ecclesiae n tum est fideles pro defensione dogmatum , quae in istis conciliis fuerant desinita , exilia , carceres, Re
84쪽
ultimum supplicium sortiter tolerasse. Et haec apud
Sed non ita celetum est , imo acerrime adhuc i ter ipsos disputatur, an definitiones dogmaticae, quae iex ore Romanorum Pontificum prodeunt, nulli un- , quam lmssint esse erirari obnoxiae; et post celebrem sdeclarationem Clori Gallicani in comitiis generalibus anni 168a. omnes Galli , et non pauci alii conte dunt Pontiscem falli posse; concedunt tamen in d finitionibus sidei primas ejusdem ac praecipuas inter Ceteros Episcopos esse partes , et gravissimam esse il- Iius auctoritatem , quamvis non omnino lasallibilem.
Sed de Pontificis infallibilitate, ut dixi, salva fidei, Ct caritatis unitale inter Catholicos disputatur 'ὶ.
Conciliorum autem iam Nationalium , quam Pr vincialium auctoritatem gravem quidem esse , nemo 'Negat, nemo tamen contendit, esse infallibilem, nisi Auniversalis Ecclesiae consensu eorum desinitiones con- .firmatae , an corroboratae sint. Sic altiluamin Syn florum in Africa , et Synoeli Amusicanae II. in Garullis definitiones eontra Pelagianos, et Semipelagian , ut certissima fidei dogmata habentur , postquam et a summis Pontificibus confirmatae, atque a tota Ε elesia approbatae fuerunt. Sed do his plura in Juro Ecclesiastico. Nunc, sin minus omnia, saltem quaedam , et potiora momenta excutienda suut, quitium Heloro xi in Ilibilem Ecclesiae, et Synodorum o
Eumenicarum auctoritatem, qua maxime Premunt- νConvellere conantur.
quae contra supremam , et lasallibilem nolesiae auctoritatem Hetero xi objicere sesent, haec poti Simum sunt. I. Nos arguont circuli et itiosi, quod Ecclesiae auctoritatem ex Scripturis colligamus , etixursus Scripturarum auctoritatem, et linitimum sese t
85쪽
inni ab raelesiae definitionibus repetamus. a. quoarietesia in propria causa' sit judex. 3. Privari fido-Ies potestate examinandi, quae ad propriam salutem pertinent, quae tamen potestas jure naturae ad unumquemque Pertinet.
Ima tamen discultas potest fastile In Ipsos ad
versarios retorqueri , qui regulam suam interpretari di Seripturas per se ipsas, ac per spiritum privatum ex iisdem Scripturis derivare conantur. Nos autem , quando ex sacris litteris Ecclesiae auctoritatem ostendimus, a . iis Illa is utimur, quos canonicos esse etiam Adversarii satentur, undecunque postea ipsorum i vinitas desumatur. Deindo quando cum Heterodoxis disputamus, eorundem librorum sensum non ab Melesiae definitione,' sed ex regulis Hermeneuticae eruimus. Demum supremam, et insallibilem Ecclesiae in judicando potestatem etiam illis argumentis demo stramus praecipue ex perpetua praxi ab Apostolo
rum aevo usque ad haec nostra tempora ; et ex necessitate talem judicem constituendi, alias nullus es set controversiarum finiendarum modus.
Mirum autem non est, si Ecclesia spiritus s. as sistentiae confidens in propria 'causa judicet , quan doquidem nullum est superius tribunal, ad quod controversiae deserri queant. Sic Principes summi etiam faciunt ; imo sic fecit ipse Christus , nec similem Pharisaeorum objectionem tenuit, sed ipsis responde-hat Jo. VIII. Et si ego testimonium Perhibeo de maiyso, verum est testimonium meum.
Quando vero jure naturae sibi vindicare nituntur Adversarίi saevitatem res fidei examinandi , etiam atque etiam considerare deberent , an iis praesidiis instructi sint . quibiis possint id tuto, et sine eo vis perieulo facere. Sane aegrotus male sibi consul ret , si 'medicinae imperitus vellet de suo morbo contra Medicum judicare , quia jure nainrae debet quilibet suam corporis valetudinem procurare. Quid rquod ipsi Adversarii velint nolint , lateri coguntur, Duiligeo by Corale
86쪽
Lane examinis viam esse maximae hominium parti imis possibilem ; et paucissimis demptis omnes sere apud ipsos fidei dogmata sine examine , ex sola Suorum Pastorum auctoritate credunt. Quanto melius sace rent, si cum Catholicis Ecclesiae sese auctoritati com
Aliam disseultatem proponebat Minister. claudius ,
uuam insolubilem esse laetabat, videlicet, si rici Mi siae credere, et Oheclive oportet, Culpari non posse Judaeos, qui Synagogae obtemperantes Christum o ieiderunt. Hanc tamen difficultatem ita expediebat Bossuetus t debuisse audaeos potius Christo obedire, quam Synagogae, cum tot signis, atque prodigiis i culenter demonsta asset, se esse Messiam in lege Pr missum , quo adveniente Synagoga deficere debebat. Si similis casus occurreret , addebat Bossuetus , quo Deus per semetipsum loqueretur , ut tunc locutus est , certe ei auscultandum esset, et non alteri; sed id numquam suturum scimus , eum Ecclesiam sore Perpetuam , Promissum sit, eique tota revelatio sa eta suerit.
Contra insallibilem conciliorum generalium auctoritatem duo potissimum objici solent. r. Celebre S. Augustini testimonium ; qui lib. a. de But p. tibilitat eis. 3. diciti concilia Plenaria, quae fumi ex in ergo orbe christiano , saepe priora a Posterioribus eme dari. die Plura Concilia oecumenica turpiter errasse, ut Ariminense , et Seleuciense anno 359. Ephesinum II. an. 449. duo constantinopolitana annis 86 i. et 8 9. etcι
Negari nequit h aee S. Doctoris verba non levem
fingerere dissicultatem , quamvis de illius doctrina nos in . dubitare non sinant ea , quae de conciliorum auri ma , et insallibili auctoritate passim in sui libris docuit , praecipue contra Donatistas: ut enim caetera omittam , lib. I. cap. 18. Cγprianum in causa An baptismi sine dubio cessurum fuisse assimat, si jam , illo ten ore quaeationis huiso veritaν eliquata, et
87쪽
deeGrata per plenarium Concilium fuisset. Netur S. Poter non solum doctrinae Ecclesiae , sed si bimetipsi repugnet , dicendum erit, eum in loco objecto nomine Plenarii Concilii non intellexisse Syti
dos vere oecumenicas , sed alias quae usitato apua Afros more plenariae vocabantur, eram tamen o cumenicis inseriores. Id patet ex particula illa Saope, quae inepte fuisset apposita , si de oecumenicis Synodis sermo esset, cum aetate S. Augustini non nisi duae , aut ad Summum tres celebratae fuissent , et eae niuaquam a Posterioribus emendatae.
Solvitur alia Facilius expeditur alia difficultas ; constat euim lasedissiculina. Contalia suisse ab Ecclesia reprobata, tamquam illegitime celebrata ; quod ex ipsorum historia Pese spicue patet
An Ecclesia in iis , quae ad sidci, morum σας ta non Pertinent, aere,iniendis suis tabilis rS. CL. LIIllud tamquam sundametitum est supponendum, Omnia , quae ad sdem pertinent , Α Stolis fuisse revelata , ab iis autem Ecclesiae Pastoribus commoridaia , sive scripto in sacris Iitteris, sive Ore Per traditionem , et nihil ex eo tempore ricimiae .de novo revelari : unde siuit , Ecclesiam nonnisi in iis definiationibus esse itisallibilem, in quibus in t Iibilis di vitiae revelationi fax ipsi praelucet. Ac propterea Tridentini Patres sess. IV. postquam Sacrorum Librorum utriusque Testamenti et Traditionum auctoritarem cotis assent , ita, eoncIudunt i omnos uaque inteli gam . . . quimus Potissimum testimonii , ac ρω- ' statis in eo is aridus dogmatibus Idri , et insta riandis in Ecclesia moribus f Synodus sit usura.
Iticelesia non ' c CLI. est insallibili,
in quaestioni- Iam vero hine sequitur , r. Ecclesiae definitionem h ε Philo ο- tu quaestionibus philosophicis insallibiles uon es-
88쪽
qui ab hujusmodi veritares Deo revesare non plaeuit. II. neque insallibiles esse in factis pure personalibus, quorum nulla eri , neque in sacris litteris mentio , neque in traditione. Conveniunt omnes , inquit Iarminus lib. 4. Rom. Pont. cap. I. Catholici , et meretici . . . Posse Pontifcem, etiam ut Pontif--m , et cum suo caetu consiliariorum, vel cum generali concilis errare in controversiis facti Partis Iaribus , quae ex informatione , testimoniasque hominum Praecipue Pendent. Aliud diecti lum do saetis revelatis , et in Scriptura eontentis , ex. gr. quod Christus Dominus natus sit in Belli luem, ad atus a Magis etc. ve, etiam ex traditione constantibus , ut canonicos libros suisse a scriptoribus i iογρῶρois exaratos , S. Petrum suisse Romanorum Episcopum, etc.
Sed quacu;o est, non ita pruem magno animorum .An sit insati aestu agitata, et nondum composita, An Ecclesia iuri ti . quibusdam factis , quae dogmaιica dicuntuT, Sit in- -hii saltibilis. Porro factum dogmaticum illud Vocant , νmattea , di
quod esν cum doctrina conjunctum I EX. gr. nn Ian- sputatur. senii liber, qui Augusti s inscribitur, quiuiiue samosas propositiones contineat, ab Innocentio X. condemuatas , quod ab omnibus tenendum Alexander VII. mandavit. Assirmativam sententiam magna The lagorum phalanx saec. mox elapso adoptavit, Strenue. que defendit: quamquam qua fide factum dogmaticum credendum sit, an Scilic t divina, vel ecclesiastica tantum , inter se non omnino consentiant. Alii Contra , recentem hanc osse doctrinam contendunt , majoribus nosti is ignotam , qui sine ulla distincti ne Ecclesiam in omnitius factis orrare Posse docue-
disciplinam perti iactitia , in quibus etiam pro certo PQ l . Ilutim , numquam contingere P Se , ut aliquis Sta' i 1-ho,,oluatur Dei legi, et Evangelio contrarium. Nam istas rebus ad disciplinam
Vid. Lami in Pritanius da ingeniorum modar. in
89쪽
definitiones non sine speciali Spiritus s. assἱstentia seri, colligitur ex decreto concilii Ierosolymitani iverba quippe illa i Visum est tritui Sancto , re
nobis, non minus doctrinam spectant, qua statutum fuit, Legasium vim nuIIam amplius esse 1 quam di sciplinam, qua centilibus ad Ddem conversis prae ceptum est, ut a sanDine, et suffocato abstinerent ulterius , axioma est theologicum, Deum non adessct Ecclesiae suae in necessariis , cujusmodi certe est' exterior disciplina. Boo tamen inter fidem, et disciplinam interest, quod prima est immutabilis , altera vero mutabilis , quatenus potest contingere , ummeandemque disciplinam non omnibus locis, tempori
. iiD-Πaud seVIs momenti esse videtur alsa quaestio, quad
ut P0 'it in inter Theologos agitatur, an Ecclesia errare possit in a s casione et cammetatione Sanctorum 7 Et in beatis eatione quidem res pene certa videtur, Εzele siae judicium non esse omnino insallibile , quia ut Benedictus XIV. recte notavit Lib. I. de Serv. Dei beatis. cap. 42. hujusmodi judicium non est Praecia Piens, sed solum Permittens cultum illius, qui interia atos refertur ; et insuper quia hujusmodi cultus non extenditur ad totam Ecclesiam, sed ad aliquam tantum provinciam , civitatem, aut religiosam miliam
An in solem- Maior dissimitas est, ubi agitur de melorum ea
m Cononιτω nonitatione , quam data opera tractat S. Thomas quodl. I. quaest. I. art. Io. et Postquam dixisset,
Ecclesiam errare non posse in iis , quae ad fidem re itinent , errare tamen posse in iis, quae pertinent ad particularia facta , ita concludite Canonizatio sanctorum medium est inter haec duo; quia tamen honor , quem sanctis exhibemus , quaedam professo fidei est, qua sanctorum Horiam credimus , Pisi credendum est, quod nec etiam in his jussicium L elesiae errare possit. vhi etiam contraria quaedam argumenta sibi opponit, et diluit; consistendo pra cipue ad Spiritus S. assistentiam, quae Ecclesiae non deest in re tam necessaria. Huic sententiae subscri
90쪽
h;t magna Theologorum , eb Canonistamm cohors , quos longo ordine recenset Bened. XIV. l .cit. cap. 43. Inter eos est Melchior Canus , qui lib. 5. de loc. Theol. cap. 5. concl. 3. ita loquitur. Multum refert ad communes Ecclesiae mores scire , quos debeas religione colere ; quare si in illis erraret Ecclesia,
in moribus quoque gravirer faueretur 1 mec dissere,
diabolum colas , an hominem com Gmnatum etc. Id autem et ipse repetit ex peculiari Spiritus S. assistentia in re tanti momenti: cujus pecudiarissimae protidentiao , addit, abundes magnum argumentum est, quod
ni quam infirmata est fides ab huntauis testibus in hujusmodi judiciis suscepta ; quod in casibus cia
.ilibus saepe accidit. Non pauci tamen , nec ign hiles Theologi riclesiam in solemni Sanctorum can nutations non minus quam in beatiscatione errori
Iam vero inter eos ipsos , quἱ statuunt Ecclesiam Quamquam
in canonitatione Sanctorum ita Spiritu S. regi , ut Ecclesiam in numquam erret, aut errare possit, quaestio excita-- ζ. I'tur , an de fide sit, hominem canonietatum reipsa esse in coelo eum sanctis regnantem; cui quaestioni perii ita respoudet Sylvius tom. 5. controv. lib. 4. quaeSt. net ad sidem. u. art. I 4. Qua certitudine sit tenendum , Ponsis
rem , et Ecclesiam non possct in canonitistion sa ctorum Errare, non Prorsus liquet. Et reipsa The logi inter se minime consentiunt. Ioannes a Sanct. Thoma in a. a. Sanct. Thom. disp. s. art. a. eam
sententiam propugnat, quam mediam appellat; scilicet Papam errare non Posse in canoni tione san- ctorum , et esse dignum censura, qui oppositum d ceret , non tamen esse haereticum i quod Sanctis Thomae doctrinae consentaneum videtur, qui ut mox
vidimus, dicit , hoc pie credendum esse ; et a. a. quaest. I. art. I. docet, fidem non assentiri nisi r hus a Deo revelatis; at vero nulli bi revelatum est, hunc vel illum hominem caelesti beatitudine perfrui. Quae sententia eo magis confirmatur, quod nulla hactenus hae in re prodierit Ecclesiae definitio, ut ha reticos damnans, qui negarent , Sanctos solemniter canonizatos in coelis regnare. Et quamquam in Bu Iis canonizationis nonnumquam anathema dicatur