R.P. Joannis Michaelis Cavalieri Bergomatis ... Opera omnia liturgica, seu Commentaria in authentica sacræ rituum congregationis decreta ad romanum præsertim breviarium, missale, & rituale quomodolibet attinentia quinque tomis comprehensa ... Tomus p

61쪽

a ut intim in iis 3 I s IIbnes, quas habe annexas , α es pinnix: Chio dicitur, 3c rex rotato esset infiniti valoris, nee insuper locus damr auultus t sirpius frequentaretur leu iteraretur , uti Chetium: bub Vlieitur ex verbis illis: Ho feceri-

illiinitari esset valori , ham abunde votis nostris ex te, & pcrudi una Mitta eorret ponderet, ut per unius san um Saer. Ii ce

2 1, ae Pontis ibus. Hocii eli procedamuς ad Decretorum

positionem ad lacrum Canonem pertin tit Ium.

DECRETUM PRIMUM. XII. In Cront crimi aeui T

ὶ - ' fuerit, in recitetur. In Ecclelis ori maui d. siimmo Pontifice Vini mention)m fieri coniuria. Σ' i Nicephori diim lib. 6. cap. I. rete , prispum, ii ii Iaus Si lumini Pontinciet nomen e Sacris Daptuchis ex

se series: ent, lumini Pontificis nomen reperitur, nee limia

4 L. I dbracilianda utraque Ecclesia, quin simu

ziinit de eiusdem Pontificis nomine rellitu do in Carita. YIII Ouae , mi Pontificis mentio uedum fieri de tu,

Datio in cabu o, ted etiam eiulaem individualiter ex non auidem , quod ei in B. petimatis lavicci in

vGatur oli in ad delignandum , Quod ibi exprimi ILL tuebanturi hi iis fetu2'doliu ui., in Praefatione ad librum Roman

οῦ liue ii dii 2. . iuidem Papae nomen exprimi de P

nim videtur, quod nedum omitti debeant eὸ verba Papa -- L, k3 insuper mi m pi medem a , thia exin ον υ 'tust. Etiam enim haec Rubrica non minus ninata rerentur, octo Praedilia , & eoni uento ita relativa praecedentium , Ut imparetet, ae si omnia priecedentia nominatim, & lpecifice ei-lent eSprella; quare Apost dica Sede vacante post to, Toto orbe terranti, ii, statim tu i deberet, oe . urist te mi moeri Uerum clun to Famula tho, aeque conveniat Episcopis relate ad Deum; qui pterea, dum ipti celebrant, dicunt, me Musiris fervo tuo, quod idem liniat, ac famulo tuo, esto ut turhin tio , pro Vari tate terminorum, quia Ru ira praesupponit e dractile pro Papa, tina chm famulo tuo; idcirco caret pro . babilitate, quod retineri pollit to uua eum famuri tuo , re racatu Amtolicae Sed is vaegniis dici una cum famula t'o si se vij ro M. & maxime, quia si e di credo magi tu tinetur re et itudo aerincoiς; unde to priuilia non importareo dentia verba in hoe casu tenet Cardinalis Tut . pram: Con. cil. tom. r. liti. D. conch 'q&nu. II. Sc i6. quod si EFicopu ut, qui ceἰebret, Rubrica quidem ed et, quod diem debet. 1mi eis sim, Diot 1ed uti modo dic armis, Rubrio procedit in luppoliti ne, in qua non vae et Amfolaea ledea, si vacet, non dubitamus latius ab eo dici ti3ia eum me tua a fer vis Itis quemadmodum de mandato eiu dem Rubricae, quando celebrat iummus I ontifex, non dicit in me indiguo famulo tuo; Ied uile ei in me in iugis famulo tuo. XVI. Pob ea Meerdos pro Epricopo orare praecipitar, edi Auristito uoti cuius propterea no nen debet quoque expri- , utile Rubriea i .eneralis, ubi dicitur An titiise nni m M. I hiemi ιι i. νει Episcopi ι itaque esse , quod initia debet nomen Epitcopi ordinarii illiuς mecias, in bratur, Patriarcha pollea i te sit, Archiepile aut Epitcopus limplex, ita muta io nuila aettentem po est, sed ni b,-

uiualii tu pre rio D oecesi ; dubium itaque esse I pineli, qifica iti apponi dubet nomen Epitcopi ordinam illius moecesis, in qua celetaratur, Patriarcha pollea i te sit, Archiepi

Epile M simplex, ita muta io nu:la aettentari po eri , I m. , minus dici debet, G Anti .i: e u stra, cuius V ea tum Tia. u, omnibus aeque quadrat, quocumque nomine Uncitentur. At,

quia si Celebrans sit lub alterius Epilcopi iunidinioneὶ seu si Celebram missatin iaciat o . ra mpriam Dicime: im Euam 1 Celebra is se stitu attreius 'pis νi juri A ια ire, habet Rubrica;& ideo niui ominus proprium Epit copum nominare non l,led nominare dubet Epucopum Dioeceti:, in qua mirarii lac. . ,.t-ceria namque ineri nomine totius populi aestantis ; undem Π-tiretur ii pro Epileopo loci, tuum nominaret Praelatum, quive re non dii aditantivii Eamico :: ad rem ea ratio uidem latit, quod Celebrans debet te eanformara Sacerdotibus aliis enudem Ioel in publicis preco Uni u . . - ν rx UI 1. Et ncet rite iue GyrsisHς, etiamsi Glebraus hi Om. uino exemptur, uini ei uidem Rubricae verba, per quae edocemur, quod etiam ab ownpilet, euiuimosi lunt Remiam, n inara et Epitcopus D eelia, in qua celebrant, non virio suos iu periores, puta Generales, vel Provinciales, uti evincunt duae mox adlathae rationes; δc ex eo evidens fit, quod ipsi non lunt Atiliuites Diae esis, 1 lauti expostit Rubrica, ut in Canone V leant nominari. Hinc expositum manet Decretum sequens.

DECRETUM II.

XVIII. Non debent Reextares In Cauerar u .nt,iare superior suos ut Antistisex. S. R. C. M. Novemb. 16is Hoc dirc tum Merata teile non ri peritur in Regestiς Sacra Rituum V nregationis quia tamen a Goanto relertur in tuo indice, quoque Meratu; exarandum elle exulimavit . quae supenu dὲXiri, etiam pro huiris expiat viticine Decreti sui heiunt; lolum ium- reii quid dicendum de exemptis, quando celebrant in locis at cuius Praetati non Epitc , i, pura in loca Abbat' exemptorum 4 vel Prixiat num nul iras Droecetri, quem debeant nammare in Canone ioco Epistopi. De hoe eatu non ex . tami Ru brica: Concordant tamen Auctores, Praelatin huiu1modi nominari non mile loco Epi inopi, quia elio veniant Lub nomine Omdinariorum, non tamen lub nomine continrntur di coporum, unde Ac eorum iurildictio non dicitur Epri psiq; Rubrica autem ut iamque exigit, & quod nempe orditiarii lint, re Eprinpi, ut in Canone nominari valeant; iubdit enim eontinuo, du- politionem faciens pro calii mortis iplius Epit copi I pinspuc orat uarius illiuς iaci , in quo mih a te. Iratur , .

Gleure his verbis indicam, quod Amilles, euaus nora. M Tnone apponendum elle dirierat, nedum ordinarius Io i , lea Miam Epit copus elle debes. At quid si Ab ς Eptico sin pari ibus infidelium, ut non lemel in enit loci illius non e. , in quo celebratur, ad aec: qui iuxta Rubricae dispositionem in Canorae debeat , a valeat nominari; cum enim, ut stipra diximus,ri illa verba pro Antipite ποι ro Fρscopo fr. nomine quorum Sacerdos i pie Sacrificium oneri, pus in Infiderium partibuς utique non tu Emicopus no .ler; ira

perperam recenseretur, Ac

XIX. Potior dissicultas est, an quis, & qui nominant 'beat in huiuimodi locis immunibus, & ex is; 2 tita 8. num. 2. iiii. N. nominandum esse eeniet Epat . viciniorum, ad quem itur in Ordinibus fulcipiendis; cum viuxta praescriptum Rubricae orandum sit m Antit ite, re Vnomen sit exprimendum in Canone, utique nullua, qui cotur

tius nominari possit iis meatibus, μ', 'h

emior, ad quem pro odi nidius itur iaspiciendis . In tamen itat communior opinio, quam praeter morem maum suum deserens Mereatuq ipie tuetur . Ut rarii, iuxta Rubricae dispolitionem, nonunari dia t

62쪽

Caput Decimum textum. 33

none mi estis ordinaritis loci , vel Diregis, in otia celebratur . relate ad Celebrantem silerioritatem cile necessariam in peria ias priaim verba omitti prescribit, ut expresse eautum est sonis, pro quibuς es an is lis iunduntur, leu pro quibus ario casu minis, sed vieinior Episcopus non est ordinarius loci Celebrante otiatur in millae sacrificis, quod utique esset abiur illius, nee loeus ille est de sua Diceres ; alias locus talis non dum. Pontifex enim, qui minium luperior eli, de caput E dici posset locus nullius Dirice sis; emo nominari iuxta Rubricae clesiae , pro Eeelesia prolecto orat in Canone, antequam pro dispositionem non potest vineinior Episcopus, esto ad ipsum o seipso oriri; nee aliter relate ad Celebrantem superioritas re innandi mittantur. Hine ad Gavanti argumentum reponit ara quiritur in eo, cujus nomen debet exprimi, niti suci in Canoneti supra citatus, Rubricam non praecipere, ut ablalute, & pro reverentiae calua nomina tantum eorum, qui in Ecclesiae Regiminsemper nominetur Episcopus, inlotum, quando locus, in quo ne i ldictione praecedunt Episcopali, recenteri valent, iuxta R fit missa, vere suum habet Episcopum; unde Ecclesia, quae G bricae dispositionem. Olim enuntiabantur in Canone etiam Prael piscopo caret i cum ea aequiparanda videtur, cujus Episcopus vita ti, sui dignitate non praecedebant piscopali, a Celebrantibu sibi iunis. Et, & se ncm minus in una, quam in alia, leu in utra- lubditis, ut e nil uo veteribus xii talibus; in vetullo enim Micque si celebretur, ea Canouis verba Arsite nostro este pro tali Callinensi apud Anselum de N e in notis ad Cassinmieius omittenda. Chronicum pag. i . poes Papa nostra N. omisso pronias Enil piXX. Verum eiusmodi lora adhue distingui posse videntur,& nomine, ac Antistitis, additur immediate Cr Aόbate nostra Mea, quae intra fines alicuius Di e re sita 1iant etiamsi nullius Modo provisum eii, ut tantum Episcopus illius loci , in quo Dic is, & exempta dicantur, cito eorum ordinatio Clerico- celebratur, possit in Caraene, poli Papam, recenteri. rum, N. littere dimisseriales privative 1 pectant ad Epileopum, XXIV. Sunt, qui pest Episcopum, orant etiam pro Rege, intra euius Dioecesiis fines sunt conlii tuta, iuxta Tridentinum expresso in Cancrie ipiis ei videm nomine, ad normam ritu an- Concilium sess. a . cap. 1α : di de locis illis loquendo, con- qui diij mentis m Regibus, ae Imperatoribus, eorum commum videtur, quod id honoris dc vicis Episeopi uom mandi in memorationem in Canone, ut colligitur ex editanti Ecclesiae tr Canone mula tribuatur eidem Episcopo, intra euius Diceeesis ditione ab Apostolis Meera, Ac testatur Nicolau Papa I. Esnes sunt constituta , quia hie aliqualiter , & secundum ali. piliola 8. ad Michaelam imperatorem , ubi sie scribite Contis

quam panem eorumdem locorum Episcopus, & ordinarius pro rim, Constantis, Thrauosti et uoque mobris, ι alentisitavi, rei veritate dici potest . Idinum est de illis locis, quae iuxta O caeterarum Imperatori nι mium , intre Sarea Mysteria imWi-Dic elim dumtaxat, & non intra fines illius sunt constituta, ιermisse commemorari. Modo autem nulli de ptarat .a a retoritate sim posita, & exempta sunt, atque nullius Dicectas eum obli- p'teli lieitum est. nomina exprimere in Canonr Principum,gatione comparandi ordinationes coram Epitcopo viciniori , & Regum, atque Imperatorum, ob:lante Bulla Pii V. districta non aliter; rationes enim lupra memoratae aeque militant etiam inhibente additionem omnem vel minimam, aut variaticam pro illis locis, id e ue nomen Episcopi vicinioris ridetur, quod in Milla. Solum privilegium, aut inveterata, ac legitima eonia recenteri possit in Canone, laeus fortis de iis locis, ubi rece- suetudo tueri valent praefatam orationem pra Reae, Maecipue muri et viciniorem , qu d ordinationes suscipiendas, non adi- ia Canone Missae. Pm legitima e nui id ne inveterara, illamo, sed litteras dimissoriales pro libito facere ad quemcumque intelliginius, quae ante praefatam Canonicam inhibitionem cuius- Catholi eum Episeopum, leu Antistitem, pro quibus adhuet ea cumque additionis, arit variationi et in Canone, incepit, ae peris ratio facit, quod cum hujus odi lora exempla, & nullius Dice- severavit, qua sup sita, aut Apo folico privile o obtento, Acelti, simi obvia, di admodum frequentia, ae crinita, Rubrica- hue a tenore ver num Priviles ii, di 2b obtervantia inveter Tum Auctor peculiarem dii positionem uti ue non innutilet. tae te itimaeque coniuetudinis nec minimum quillam potest des ea loea ad Episcopum respective , vel vieiniorem , vel clinari; unde e luctu .l nem, q Le in uno loco militat, ficti a- intra cuius Dioecesis mes simi constituta ex se spectare ma pari pro aliis locis de iue viciniori et non polle putamus, pr. credidisset. tertim noviter aequisitis. quamius eidein pareant Principi , at-XXL Antequam ad ulteriora metrediamur, iuvat hie quod- que subdantur , si eamdeni, aut si .nilein inveteratam non ha-dam dubium excitare, videlicet, quid practare possit, &debeat Mant confitetudinem. Sacerdos, qui in aliena celebrans Dicereii, innorat, ves non meis XXV. Verba , . omui De Orahia dixis atque Catholicae, minit EpiIcopi Dicereiis illius nominis, in qua celebrat. Ad Apostolicae mei Dumribue desiderantur in antritio Ordine Ro- hoc dubium pluribuet adductis Auctoribus Clauicis reponit Patia mano, in nonnullis Codicibus libri Sacramentoriimiansti Gr quatim , de Sacris to. i. tram r. qu. et . m. 26. quos ni- gorii, dc in vetuito quodam Mitiati Vaticano; hine 'Iteria hilominus p rium non potest in Canone Episcopum nominare, glis Db1 erv. Ecel. cap. et . ea verba praetermittit, Ec e. p. I . sed magis debet simpliciter dicere, . Amittite nostro , absque ait Ele superracanea, quia mox Sacerdos pengit orare pro tam ulla nominis expressone, mentaliter intelligendo Epite um iis, & famula et Dei, quod idem cit ae pro omnibus Cath sc nominare loci, in suo relebrat . item Ecclesiae fideli ς; alii vem ex eo redundana asserunt , XXII. Quid si Epili us ordinarius loci , in quo celebra- quos idem Sacerdos paulo ante dixerit pro Mesesia tua foueta tiar, sit vita functui, medii a verba. stilicet, is Antistitans Cathot ea. Uerum huiuscemodi momenta nimis levia sint, ut 'o omittuntur, ait Rubrica; quare locus amplius non est sub- inde rite eorripi valeat Ecclesiae praxis, quae quid. in illisve stituendi Vicini Capitularis, aut Archiepis , vel Patriarchae bis pro Ecclesia r a fa/icta Catholi , pro omnibus Catholieit, Pro.inciae nomen in Carum. Non Viearii capitularis , quia lal generaturi orat, unde locus semper remanet orandi pro iis Eio m nunc evadat illius loci, seu Dioecesis vcstuti ordinarius dem sinetillatim , uti rea pie praelat pm Papa, pro Eni cop, , per accidens , ac transeunter , non pere se , ae permanenter . Ec in quibuidam locis, ut supra dicem mut, pro Rege etiam. non tamm eii , aut censeri potest illius Dioecesis Episcopus Quoniam vera fideles reliquos hoc pacto non Gebat negligi reconsecratust quoa a Rubrica exigatur, ut rite recenseri eius no- aliunde prae multitudine sigillatim minari non poterant, pi fatamen milit in Canone missae; neque item Archiepiscopi nomen verba canoni inserenda millimavit, ut eoidem, se a priva exprimi potest in Canone, aut Patriare e Pr inciae in insu ti, seu viri Principes sint, etiam e memoraret, qiurus sicuti memorato, quia esto hi in tali loco aliquam iuri distionem ha- intelligitur tum exceptione corum, scillicet Papae, Upilcopi, &bvant, non tamen limi initima aneorum Dioecesibus ordinarii, in aliquibus locis, etiam Regis, pro quibuet iam sinu u. atim de sicuti rite oblemat Piarii. Dicetidum itaque, quod in casu Hecatus est, ita intelligas eum exceptione illoriam, pro Wiibu mortis Episcopi Duritas , m toto tempore vacantis illius iacerdos Uectatim in memento orarii et et , nec non illoria n, Ddix, a illa, edi Amsite mstre pretius omitti, seu sileri qui vel offerunt, vel adiunt Misse laetificio , pro quibuq Ee debent in Canone ab omnibus, qui intra tam illim Dioecesis clesia in sequenti eiu lem orationis parte, quae diti tuemusam rei ni, neque loco Episeopi vita lancti subrogari potest re, reservat orare, & hoe ipui eorruit tota ratio Miem osti, cui ab iis, aut inseri nomen cui eumque alterius. Quae verba ceteroquin ultro concedimus, idia omnino est, orioiad erus, mistra, etiam omittuntur ab iis, qui Ro' celebrant, fidei Cathrites, Apostoliei Cultores , llatim addimiit, eadem addit Rubrica, quae valida ea rati me utitur, quod o synonima eiulmodi adhibui ad mimi affoetam plenius expri-dinarius Romae Epit pus est Iummus Pontifex , de quo iam mendum, ac significandum, n e incongruum in orationi. ς esse praecedente mentio facta suit in Canone. Hinc, qui Sede A- non isnet, sed iritus ac iterum eommendatos reeensero , Est

mitolica vacante Rome celebrant, post tor toto orbe terrarum , sam pollulata repetere. continuo debent hi ere. Ommbue orthodoxis edici quod quo-

rue necesse est item prael tent, quotquot relebrant extra Romam, DECRETUM III. ato quod Sedes Apinciliis vacet, de Sedes simul Eme alli' et 'ladidi. , . . . .. XXVI. Nomen Discopi d putati administratoris nisi Oo

XXII L mnet Cardinalis Bona eap. I t. num. quod in comis non debet in Camne memorari per saeerdotes Celebram: e. ominiali Ecclesia Presbyter orat pro Episcopo; Episcopus pm S. R. C. 22. Augusti I 721. In Samiua m. Hanc lem per rem,

Archiepiscopo; Archiepiscopus pro Patriarcha; & yidetur ordo de qua latis egimus in superiori Decreto, opus cicin eis imm satis congruu . Non se tamen est in Ecclesia Oee identali, in remur plurimum, ex ibi enim dictis, in Canon m morari de- qua iuxta Rubricam, sive Episcopus. ves Archiems pus, aut bet nomen Epiti opi, & ordinarii illiuet loci, in q oc: lGratur. Patriarcha sit, qui Missam celebrat, semper omit: it praedicta ver- Adminiit rator autem amovibilis Eecletiae vaeanes , etsi a iunduba uite Uro, di eorum tam post Papam itatim tu, Episcopuq sit, & in predum loco, donee Eeclesia de novo Ρa- rogat, is me audi' semo ιao. orans pm sei b in quoeum stare videanu . vices gerat Epileopi, Ac munere Ordinariique loco ces ; quod di prassant Cardinales prister digni- iungatur, vere tamen Mut m loci nec Erile opus, n cordinae a talis emmmuam. Qua ' vero celebrat immus Pontis est, quare scuti propterea non gaudet otianibus illis praeminent is,milsis verbis ara eum famis tuo Papa nostro M, Amia & ptis sativis, quibus fruuntur , Ae gaudent omnes alii Epit no O N. Simpliciter dicit, una cum me indiem famulo copi in m is Dioecesibu , ita, utique neque ea, de qua nune tuo, cum aeresi tuo praeesse motuisti. Nesue enim Romanus a mus, quae una est ex mi fibus. Pontifex supreiorem aliquem habet in tetriis , pro quo debeat XXVII. Unde di redi sumus eontinuo reUertentes exami-;- ilcopus in sua Docesi , nisi Romanum PCoti nare sumimus eam eiiiiarm ora: mnis partem , quae incipit m cem sibi luperiurem recognoscit, pro quo e sequenter totum memst; quae in nonnullis Missalibus oratis δερον Dipi, a re- anodo orat in Canove , & m se . Et hie nollem inferas peritur talaim, eo quos Me ex raptyeliis olim lege tur --

63쪽

inuribitur, eo ouod de sesis vivis eo moratio, seu precatio fieri debeat, nullatentis , em de Delanctis, quos Ecclesia post Consecratisinem distinctim, seu separatim a invis, eo mora re reservat. Hoc igitur in loeo Cesebram oeat pro iis, quibus

Sacrifieii fructum a iore intendit, pra se, at ue, VM quihus orare voluerit, ac postea pergit orare-iis, qui Sacrificio intersunt dicens, c, mniam cireum itantium. M poli pauca addit ea verba, pro quia tu tibis Uerimus, vel φm tibi offerunt, quae diverias admodum apud Auctores Brimitur interpretationes. XXVIII. Micrologus cap. 23. ab hac Canonis orati me lim abs se tradat ea verba, pro ibus tibi rimvis, a Nurea

tantum legi, qui tibi osse ut, & reapse veta illa desum in antiquo omne Romano, & in pluribus vetustis Missalibus. Sunt, qui putant pro varietate lectionis divosorum Mitialium, quorum quaedam haberent, tibi offerunt, alia pro AEuibus tibi erimias, utramque lectionem esse invectam , addita particula ut racerdos pro libito, quae sibi mays arrideret, eam seque-remr , praesertim quia particula tui in nocinullis Missalibus stri pia reperiatur Rubrica . P set hujusmodi reiicit Aeeta tis optionem, & eonluetudinem damnat seribendi rubrica paratieulam vel, quae Meerdotem inducere possit , ut utrovit m do I it. Et lane si si lummodo dicas, pro Dilus tibi offerimus,& fleas, via eri tibi Osrunt, quae tequuntur verba iam -- ni sensu destituuntur , quare libutas adesse utiqua non potest alterutrum m libito omittendi , sed saltem necesse eucatur , qui tibi inerunt, ut praedicta verba legitimum sensum tam mur. XXIX. Georgius Maior Heterodoxus apud Bella immai. in iis verbis: ννο quidus tibi inerimus via qui tibi ef-νunt correctionem quamdam contineri arbitratur . Sed Benedi ius XIV. lib. 1. cap. num orationis ex itum tradit esse issum. vides Eet in ea non istum Deo commendari peculiares penonas, sed eos etiam, pro quibus inertur Sacrificium, ac reliquos omnes, quibus quoquomodo convenit nomen

esse litium, ae perinde particulam Dei, non diςjunctive, ted e putati s esse accipiendam ; si uti apposite eam explicat Menardus in naris .id Sacramenta 'ium Saniti Greetorii. 'arti u ius jun. elius vel usura. ur pro e putat va, quod L e continsit. XXX. Innocentius III. tib cV. s. ut supra ruebamus, non modo Sacerdot s, ita ivit quos etiam fideles, docet offerre, cum a Sacerdote . acrosanctum Missae Saerifieium eelebratur. Nom filum inerum Saceia: es , sed ier tin es fideles , uam υ, d sperialiter assim erue xtitui eris Sacre imum, ἐκ universa. ter usiu voto fidelium. Ad rem facit admodum illul Orati nis inuadae Canonis . ubi di itur hane eblatiou-m servitutis o sia, sis o euinae familia itis, quaesin.us Domine, kι piaca itis accipias. In Oratione que ad consecrat, em ibbs eo uitur. Una mem-s, Domine, nos tui, f.ι in νωs tua

rationibu , quae Sec'ta dicuntur, reperiri est, in qm nons tum Sace.dotem, i iam icitum populum tar erre simul cum Cel brante non colligatur . Hinc belle S'nctim Petruς Damianus veri. in minus vobiicum can. 8. A M. I. s nisso. Itim, fed c, ' almitus, ut iam vidi miri iis , sacrifieiωm .LDd DKIs offfertur, ricreastiuo 'viat tecto errisaeo his videmtar. 'uia quod ille mo est-rendo messus tradiat , hoe muhitudo sed ἰium pie .la d iri. ' commendat. Dignus ad rem qui videatur et etiam Beriendus S. g. num. 3. Sc Κ, qui exempli et plurimis late intendi , onerentis α. men etiam ei e v mire, qui ad Saetificiam, quod fit a Sacerdote, quoquom do concurrit Re cons u. n er, pro quib-s offerimus , ab Auctoribus adaptatur Sacet tibus, vel qui tibi ostierunt vero laicis, via suam eum Saceiaciram intentione coniungunt, vel cxternum aliquid exhibent, rixissae mini irando, altillendo, necessaria Oppeditando, eleemci. nani Iarrit o, M.

XXXI. Macrus verba Canco misi e M liabet di verba ilia, vel qui tibi in ruunt, intellis utuν nori pro ipsis tantxm Ue tribus , sed etiam pro circumi antitas, ipsi eis in eorum preeibus

pi uιbus t ιι Herimus , intelliguntur illi , qui nihil ad Mediacrificium e tulerunt, nihilque de De Sarciseri cogitanuit, ae minde pro illis ossertur Sacrificium, non ips erunt; nomine autem eorum, de quibus Mitur, νει qui tibi inerum,

veniunt ceteri omnes, qui aliquid ad Sacrificium peragendum attulerunt, leu qui aut elemmynam erogarunt , aut Sacrificior lentes sunt, aut tandem rem divinam faciendam aliquo modo curarunt.

DECRETUM IR

mini Cardinatia Hiinaniarum Toletanae , Hi olensis Ecet Madminiseratoris , ae minoris , licet sacris destituti ordinibus , --men in Can . Mira, revecta , is proauio, si reprimorim , re ρον- Dit .rmat . Sae. R. C. Ist. Ianuarii IT 3. in Hupalia Mestio haec iis, quae superius diximus, Irmitati

nem adhibet. Et lectarationem. Limitationem quidem, quatenus eum nox Episcopi administratoris nomen in Canone Missae univeriim, & generaliter tac dum esse dixerimux, definitur modo . good se s est, si ille iuerit simul Ecclesiae administrator, ota te possessori declarationem vero, dum subditur tiret sacris

riscopum, esto nondum consecrati, quin immo nee in Leria eridinibus eonstituti, exprimendum esse in Canone ; quia is ip o exercere potest omnia, quae ad iurisdiinionem periment, quemadmodum agendo de nupeus, nos ipsi de Parochis similiter

elocuti fuimus. XXXIII. Com timeantes, edi memoriam venerantes. Verba

sunt, quae pariter as eiusdem primam Canonis orarionem peria tinent, ἐκ eum illis verbis sensum pros uuntur, in quibus a rea diectatur e furelicta νου-- , . offerim,r ; illisque ueluti coniunguntur, sigGrantque unionem Sanctorum, vii in caelo sunt, elim fidelibus, qui degunt in terris, hoe in consormitatem in phantis Ecelesiae cum militante ς & eum m hix preces fundat Eeelesa, propterea. ut Deum sibi laetat propitium, Saestorum unitatem, merita, A gloriam commemorat, quemad. mcidum Hebraei Abrahami merita, aliorumque Patriarcharum commemorabant, ut si nou per merita propria, eorum sutem intuitu meritorum, in sua tutela Deus quoque habere dignaretur populum, qui Viros honorabat ab ipso tantopere dile , , que ii rictissime in pertem, & eonsummata Chλritate eoniunx; . Nos igitur probe conicit Deum propter Sanctos multa notis laria siri, quae per nosmetipsos, neque postulare, de quod etiam maius est, ne quidem sperare vibremuet, in hae orationis parte, Sanctorum auxilium, dc opem petimus, At jure merito priarum Beatae Virgini: Mariae, deinde duod cim Apo sol oram, &totidem tandem Martyrum; nullorum vero Confessoriam, vel quia, ut nos alias diximus, meas illic tempor x Eeclesia non Q-lebat Confestares venerari, vel quia eum in Milur eaesentetur eruratum C ili lacrificium, eos ex San his talummodo mem rare yilum eis, qui proprii languinis citatione Cinili passionem iunt imitari. Hic mucimum era eo . euod in Commauiramex pro is Pentecostes legi debet in irn νς Ilvais, nocivem ima iameris, iuxta Missate Rom. impressionis Vaticanae i73I., dcx R., 3c Rationale Rubel M'. 48. XXXIV. Cur inter Apo lotos sancti Matthiae mentio maluis habeatur, quaerunt Auctores, dc uno ore reponunt, quia Passionis Cheliti tempore nondum erat Αρο tolus, nec in Evangeliis eius nomen linitur inter Apoliolos; quare sicuti poli Chri iii moriem inter Apoetolorum viaietatem filii eonnuis meratus, ita eiusdem mentio poli eoniserationem fuit iniituta.

Ab hac tamen lege abit Paulus, qui etsi nonnisi poli Christi

mortem ereatus suriit Apostolus, adhuc eius nomen recenietur,

quia, ut ait Bella minus lib. a. de Missa caμ 26. illum a Beato Prem nunquam Ecclesia Romana ieiungit. Qui iv entatur ex Alantibus limi satis noti, habrat namque iub relis alvo nomine in Romano ipso Breuiatio etiam cinctum, uno dempto X uri, de diis Aut oin dubitant, an sit Lujus nominis primus, ves1eciindu . N ex officio res deei Gida ibrat, infam mn iecundi, de quo in Breviario Romano die 6. Au timeat , seu commemoratio simul eum SS. Fellatismo, de Agapito, pomuncianiadum esset, ita nobis arridet ordo litterae, qua eum Mus xiitam nominet, quam Cornelitan , insimul nos edocri e videtur primum esse, qui Cornelium in palsran praer' sit, rina lacuatam,

qui ncisi eumdem Comesium in Petri Cathedra i fit. XXXV. HHoratio, sicut ηc reliquae omnri, eam in taliam desinit pre Chrhium Domi sum nostrum, & per eam nobis da tur tuteli i Sanctorum omnium, quorum opem imploravimus, i tercelsionem alicia vi non rite mcamenti, nisi per merita Pal sonix Christi Domini nostri, ut maius dicebamus ex aenim inlim .ctionem pro expositione uuadraginta ho: arum , 33. Quae Caninis νars ex lententia Rodu i, & Durandi, a Sinc πι Papa eo

sita dicitur anno rης. Alii tamm Lino Ponti fiet eamdem auri. unt. Quomodo ram' st, hoc certum is, quod his Ononis pars et antiquillima, reperitur enim commemorarici Saniactorum, que fit in Canon , apud Aurullinum, Hiemn im , aliolse pelicos Sanctos Patres. Nunc ex luperius distis meia ininisse iuvat, quod Canon a nonnullis nomi aut actio, ut inde innotet cat titulus . ea actio,imis, qui tale oratum in Mis. sali praehonitur, dicitur enim i νυ aetionem, quia inis Can nem recitatur, ut sate ex in BenedHus xlv. to i ea aecepto mintra, rium quidem iuxta Grammatis , sed iuxta Issi tumum, quem adoptarunt quidam Eeclesialii rum ii, nuni plores, qiu mptem dicunt infra olimam, loco dis i in

tra o lavam.

XXXVI. Sim diximu . quod tu nonnulli Missalibus haec

oratio super Diptveha insciinitur, unde ad pleniorem habendam instructionem, quid rumine Di lycia intelligatur, remanet videniadum . Quia tamen immoraremur ullaruniun, si quae de antisuis Di yctis reserunt Auctores diffuse his enarrare vellemus, ideo binitatis gratia, quae de iisdem Benedi s XI V. de S

f. missae lib. a. cap. rῖ. num. 26. summatim. contenti Iumusa icere. Di ychae Vitur nihil aliud eram, nisi tismi quidam divisi in tres partes, ita sibi iuncti, ut complicari Usent, mquorum primo quorundam Sanctorum, Et tamettim di v liginis, Apostolorum, α Mardrum, in altem Melium nomina reser tantur , qui viverent, di dignitate essent illustres, vel de Eeelesia

optime meriti, inermes quoque, non tamen omnes, ne quam

De H diutius sacrae promtarentur funitiones, sed eorumdemesserentium praecipui, dc ex linii minus praecipuis ne quidem omissis, sed sit, generali fidelium omnium nomine, eomptam sis. Tertius asser habebat nomina deludi eum, qui in M. lium Dymmunisne mortui essent . In missis privatis Sace dos, in lalemnibus Diaeonus, aut Subdiaconus ea rumina recitabat. Unde Martene de Antiquis ricteta riti s lib. r. cap.

me in misis privariis, is quibar mu ministrabax μ σε ius,

De prima Canonis Oratione.

64쪽

aut Iuxta Ritum Romanum, principio Canonis vivorum, ac me piae Summi Pontis is, & Episcopi nomina

premunciabantur, euiuimodi est destrina, qua nune utimur in prima oratione Te uitur. Deinde ad memeoto Domine , rivorum , qvi ves eximii essent chiremtes, vel magna in Ecclesia Beneficia contulissent, nomina in Diptycha relata recitabandi pterea nune pausatur aliquantister, ut eorum pravi a fiat Ciam nemoratio, suos Sacerdos tacitus Deo commendat. Poetra erba eommunicantes. memoriam venerantes , IndeX ,

ibi Catalomm pronunciabatur, in quem relata erant Sin torumn amina. Consuetudo eiushκidi dicitur, quod vis uerit usque ad laxulum undecimum, , in diuo ximo inibi illa, eum ea di- Ripima introdi ta fuit, ut Saceram lubmissa voce, vel mentali oratione offerentes Deo eommendet: verum , qui pra ditiae dii ij inae varietatem, v issitudines, finem, Jc eeitationiῆ iam scire ex mat, Beriendum consulat trinatu de oblationi-

DECRETUM U.

e, altera Rubrica in orisne, in Canone migae, oe inter has et iideatur ahqMo Aistrepantia, praecipue M incli ri uibus , exmψNMum Ducitomibus, quaeritur , quaenam sequeias Respon- Ium fuit pari forma uenuemus eme, tum Rubritas 3euerates, tum particulares MisisIis Romani , ad Caeremouias νnelluati vibus, O mantium νώ Hione rite personari. Sacra Rituum Contregat. 2 . Martii 17 4. In Bersom. Inter Ru cillat e

lebris agitatur quaestio, num prima illa ve Canonis Te se

aur c. debeant prolem sumi eum gestibus elevationis ma-mum , & o orum, aliisqite, an veno e contra omnes actus sint maestandi prius, & pollea protenendum Te igitur. Gari r ret. 2. it. κ. n. r. tenet, quod ad primum gellum, prima qu que ς an is verba sunt proterenda, quia non debes dari has ne Noce, ne sit inconcinnus , nisi melcribatur expresse ; 3c wAnti lententiam ampl-ntur Bauld in parti tit. 8. Rub. . n. I. Tonestius lib. 2. tit. 8. Rub. t. n. I. Cabrinus e. 8. statim , Baldail rius c. '. Arna . pari. r. id. 8. n. i. Ac ultra plures allari, A portu titi κ. ubi vult, quod dum eclebrans elevat manus , ἐκ oculos, pmnuntiare teneatur, Te igitur, dum demittit los, oc conjiinsit manua, dicat Pater. dc dum mnit manus iunctas iuper Altare, & inclinatur prolumle, pri nuncaet ρει Iesum Ch V m. XXXVI l. Castaldus lib. r. Oct. 8. rap. f. n. t. Quarti parta 2. tit. 8. lest l. diib. 1. aliique esurimi e contra senti imi , Prima Canonis uerba non incipienda esse, nisi prractis gestibus Prancriptis. manuum, oetitoriim dee. adeoque nonnis manib ii Per Altare politic, 8c Celebrante iam inclinato; 8c hule Panioni Gavantum doleretis novistime adhaelit Meratus ibidem D. I. Validis, ut i . ait, addi rationum momentis, quae ditit rum ex Rubrita in ordine miliae polita , quae habet: oleu

ιix, manibus i . iis, in super Attare postie. yrifunae ἐπ- rituatus dicim, ut enim aduenit iple ex utriusue Rubricae pia acri o, prima iIla Uerba Canoniς Te igitur dicenda iunt a Sa-

Cerdote sam inclin to, ademque poli omnes priscios actus .

Ulterius prDgroditur, 3e productis plurium Rubricarum i xtibus, probam ititur, poste sacerdotis gestium praecedere ethisdem V M, S. confirmat plur bus exemplis, qui sinitur in idiplum Quarii. XXx IX. Verum, ut bene advertit A portu, utique dari possint gestus sine voce, euiitimodi sunt exemplA , 'inae Adducuntur; Id tamen tant unam do verum et de illis actibus, qui

non Important, aut non attestantiari aut non conecim tantur ex Rubricae praecepto v em ipsam, uti evenit in casu nolim, actiones enim huiuimodi, ubi important, vel associantur , vel concomitantur prolin , ex Rubri :e dispositione, vocem, lini Verbiarum prolationem; cum Participia, scili et, iun-X s, eleva us, dic. qui et Rubrio utitur in his ne libuet prae intabendis, sive sint pro ntis. sines sint praeteriti tempori , regantur omnia a verbo principali, Diridi, quod verbum refertur, non minus ad pirema, quam ad lubi u ntra voeabula , unde senius fit, extenuens mam e mcit , iuueus dicit O si qui die Mim us quis unquam dubitare pKeil, quin imponet gestus simultatem cum vectorum prolatione.

XL Quae cum ita te habeant, Sc Rubrica specialis semper

Prinaleat contra smera trio, euiuet lentum illa aperit, idcirco, ut praefatae concordetinir Rubricae, omnes pari formale entur, licuti praelem inan3.it Dec im, tu sc est heneralis Rubrica trahatur ad intellestum F i. e l uiis. Et sane dii μθ

XLI. Mariet aliculat di se iliatis specimen praesese civ videtur id, quod ex Trima stellio praelatus si abdit Meratus, videlicet , quod non bene oculi, ae manus, 3c respective elevari. de demitti , & eon ungi, dc supra Altare poni possunt, eodem momento, quo veria Canonis leguntur; cum enim totuq Canon legi debeat, & non memoriter recitari , quomodo poteti ad Crucem oculo tollere, & ssimul eos tenere super mitiale, ex quo legit Difflatiliari, spectui is conlulto diximus. Haec enim levis admodum ponderis iunt, neque digna, qtaae a tanto Auctore proferantur : Quod namque ipse reponet ad Rubricam alteram tit. 8. n. 4. quae diserto mandat, quod Sacerdos elevant ad metum oculin, & llatim demittenet dicat, elevatis oeulis in caelum ad te Deum Acci, etiam noς reponeram ad id, quod in prauentiarum nobis obiicit. Q 1ndo enim dicitur, quod

traitis Cavsu ex Gra Iea; debet, non m moriter recitari, non

debet ita mile intelligi, ut aliqua pauca eiusdem verba, maxime quae cum sellibus couiuncta sunt, non possint memoriter recitata, dummodo pmbe sciantur, aut ex praecedenti obtutu bene recenterque fuerint memoriae tradita : unde, Ac quando Sacerdos efflarmat Cruces super oblata, satius est, quod concomitantia verba, ut supra memoriter recitet, quam ea ex librole :.it cum periculo vertandi Callam; dc hae de eaula Can

nem Misse memoriter a Prec teris teneri iubet Rieulsus Meia sonentit Episcopus in tua Constitutione 3., quia etsi ex libro

legi debeat iuxta 8ce. adhuc tamen expedit, quod mmoriae manderur, ut expeditius, ahisue omissimis periculo, ea verba proferantur, quae eum alii inus ipsis sunt eoniungenda, nee simultanee legi possunt: non enim alia ratione totus Canon imgi mandatur, quam ad praecavendum periculum , quod certea it in nostro casu, millioniet nonnullonum eiu idem Canonit verborum. Cum igitur praeditis Rubrica specialiet, non aliam, nisi violentam admodum, apta sit sulcipere expositionem, Raliunde attollentiae manuum, de mulorum apprime congruant prima verba Canoniς Te tenue Clem/utit sime Pater, e partibuς Gava rei nos mMis flandum esse in hac parte credimus.

RITUALI A.

XI I . Completa itaque ex toto P latione. & sacto sibi si

mo Crucis ad ultimum ipsiuς verbum Bene ictus qui υ-ρονα N ec vim Genita, dia corpore, Ac capite , llans ante medium Altari , ut priuΚ stabat, aliquantulum extendit, Ac elevat manus, & simul attollens oeulos ad Crucifixi Imaginem dicit Tolei tur ; mox demittens oculcis Ac iungenς manu; , subdit CD- me atra time Patre: quo dis o ponit manus iunEias super Altare, Ec inclinatur preinvide incimatumr m dii corpori et, pronuntianser I in Ghristiam O . dicto Raea e ac perimus , extenti

ine inda manibuς liuper Altare extra Corporale orculatur Altare in medio, mox erigit se, de manibuς iun fiς ante prytis dicit, uti accepta habeat , 5 HScas , dc eontinuo deposita siniti ea manu luper Altare extra Ctv porale dicit, Me anus , haec muου ro , haec favi a venditia illibata , dc dum profert hareverba, dextera manu senat ter communiter luper Holliam de Calicem, unaquaque vice e t verbum, hic, ut in Mislati no latur: deinde extensis mani et ante pectus, sicuti tenentur ad collecta , prosequitur: In primis, quae tibi inerimur, & dum ex Vit nomen Papae inclinat eaput veritis librum, in reverenti ei , mni taliam dum holi ea Antiliitem, vel Episcopum in minat; nullibi namque Rubrica, ad nomen Episcopi, reveten tiam assignat, bene vem ad nomen Papa', qtare , An modo sileat, rationi; idmittas, similiter iaciendum ella demon trat. xl l Il. Cum dicit inmmento Damiae elevat manus utque ad mentum ei rei ter, eatque iungit, di manibus 1k iindiis, de ea pite aliquantulum demis b, multi per stat inquiete, commemoraticinem vivorum faciem latem per spatium unius Patervis ne, capite aliqualiter luctivator in Io oc ili elevari verius erue non debent. An autem oculi claudi debeant, non conveniunt Alictores; negat tamen Gavanim, nisi sorte claudantur ad ma .iorem animi e politionem, addit Meratus; nondum enim sub Hostia eii Corpus Christi, sicut evenit ad memeoro pro Dr iunitis, ut erea ad eamdem oculi intenti teneri debeant, de non elaus ad evitandam dii fracti m . Sacerdotis arbitrio plane immissium eis pro quinus maluerit, secreto orare, si,

missa voce eorumdem e miliς nominibu*, vel sola mente re tentis ; quamvra enim nesas lit in Carioni aliaet Perib et reo

minare haeter Pontificem, Fc Epitcopum, dc Reetem in iis io

eis in quibuς inoeterata , ac initima conluetudo die. sine dis peniatione Apiniolica, i c. hic tamen remisium est arbitrio Ce lebrantiet ; quia ubi saeresciet saeit Onarionem pm Papa, & E pii copo p it nomine Ecclesiae publico, ubi autem hane la

eii commemorationem, hanc facit nomine suo privato . En Μiisalis Rubricam r facteus commemorati em vis is Christ, si ilium , ad suam ivluntatem , orum uomiua , si isti δε-

XLl V. Ad suam voluntat . Eii agitur m Celebranti ar. bitrio quorumcum te viUorum quippe de Dolimctic poli coni rationem fieri piacripta eril commemorationem ha nere, iesilaeere. An autem ex pretiis eorum nominibus, vel potius sua mente retentis dubium non eli, quod quoque Sacerdotiς arbitrio commistum est, illorum nomina voce lectura exprimere, vel lola mente recentere, unde Rubrica habetr I uorum uomiua, si

vult fer o comm mviret, non tamen uereae eu ea evrimere,

eri. Re irin, inir itaque di:ficultas, an iliti S iit corumdem no mina opin nere, an ibi a m ntra recolere; sua in parte tavioressere omnes liant pro commemoratione , quin immo tultantiae

65쪽

de ulu eom ut, qui iis Rubricae Minis, fod minue tantiam eorum memoream habeat , Inniti Fila videtur. Nos tamen in ca pite de collectis Defunctoriam, fusceptorun dirum eos adi liat Divus Parens noster Augustinus, Epui. 39. P . pro quis specialiter ost erre Sacerdos decrevit nomina suinii a xx,ce exprimere satius esse iudicavimus. & Rubri eis ibis emis iu , quae cum teneant litteras NN. , ex usitato more, expressonem nominum importare videntur. Accedit, antiquitas eorumdem nomina ex Dirychis alta voce legebantur, qvi mos ob fidesium scandala, qui veta rapinalque committem non ser-midabam, ut haberent unde large cisterrem, ad esse num , ut eorum etiam nomina in Ecclesia legerentur, etsi modo ined serit. nemo negare potest, quin in eommemorationem submisa voce dene commutetur, qua & scandala tolluntur, & moris, quantum fieri licet, tenetur antiquitas. Ad Rubricam vero quod attinet, facilis est responsio; non enim commemorationem mentalem illa precipit aut laudat; quae iam Celebrantis secit arbitrium , praecise declarat, quod sacerdos, si vult, potest nomina sola mente recurrere: unde to si itiis, in imuenti di-,politione non mimis subintelligitur, quam si im diceret, sed

XLV. Virarum ChristiFiatium, ait memorata Rubri ea, quae per ea verba uidetur innuere dumtaxat Christi fidelitan commemorationem fieri esse concessum non haereticorum, aut infidelium . In oppostum tamen stat eommunis Domuum sententia, cui ea natione ducuntur, quia iure oratio privata est , di non ra nomine publicol unde ab ea nequidem excluduntur excommunicati vitandi, qui solum communibus, non privatis expoliantur suma iis . re ad Rubricam dicere eogimur, quod de Christi fidelita quidem assi at, sed ne quidem minimum ver bum habre, quo infideses, aliique silpra recensti excludantur. XLVI. Quod si pro pluribus Celebrans intendat orare, R

bri ea si erit modum, ut videlicet commemorationem ectam, pro quibus orare intenvit, misia praemittat, aut eosdem omnes tibi animo proponat, & hie communiter uni o contextu eo memorationem faciat. Sic ex uno capite Sacerdos non erit in milia circiunilantibus mo sus, ut observat Rubrica, & ex alio capite oratio illa, cito consula, & generalis, eiuldem erit loris, ae si expressa esset de singulis in particulari. propter mora lam connexionem, quae intercedit inter particularem habitam ante missam, dc consulam, seu generalem commemorationem, quae a Celebrante in mula fit, quemadmodum rite advertit, &valide probat inani parti 1. Lit. o. dab. 4. quam agendi rationem laudat quoque Divus Bonaventusa, dum de praeparati ne ad musam cap. II. monet Sacerdotem, ut in memento missae sub compendio reserat intentionem ad omnes, pro quibus anua

ravit, sive orare itatuit, atque promisit. XLVII. Mareellus Gualteri Episcopus C minensis, euius

sumus ex Fratre Nepotes, in sua statera Sacra pagina r seret, quod Pater Uincentius Ferre te Sacerdotio vix initiatum a commemoratione hoe loco debita se docuit expedire. intemfoerare pre iis, pro quibus teneor iustitia , taedientia, cha i-tate, mente ad eos dirivia, pro quibus ante Millam distincte orare proposuerat. Hanc agendi methodum comprobare videtur, dum prosequitur dicere, quod sie in i l. ne mora, Myeluti in

momento me o partblvitur, a taedio opportune eximuntur adllantes, tota qua Numque censeatur, tribuet illis contenta verbis Qvitur obligatis , re quod oratio huiulmodi, licet gen ratis, dummodo ei non desit moralis continuatio, & coluierio cum praecedenti expressa comm .iratione de sinpasis in particulari iam ante accessum ad Altare peracta, eumdem valorem tui. & caelam, quam nlequitur oratio expressa & actualis aut incta pro sin is, &fa taeentetur in i pibama Sacrinficit, euius Uratio ε longe eis praeliant, quae extra Sacrificili fiunt. documentum ita ad praxim reduxisse fatetur , ut sui ibius, nee non eorum, pro quibuς talissime inerre pi posuerat, prius meminisse num uam deuerit. XLVIII. Quinque Gruli magas, ut memoriam iuvent, sibi preponunt aliqui, & in mina manus dextiae Deo commendant Papam, Praelatos Ecclesiae, ae totum Statum Ecclesialiueum: in secimia sinistrat manus Regem, & Principes Saeculares,mbrumque ministros: in tertia pedis dextri omnes Relis .iones ,& praecipue tuam quisque propriam : in quarta pedis snil in staricinii anguineos, amicos, & benefactores, omnelque, qui se luis commendaverunt orationibus, ct speciatim eum, pro quo tenetve Sacrifieium inerre: Tandem rimm lateriς - 1e iplo u ruat, re pro Patre, Μatre, fratribus ae .rorutus; sic enim orat, Sc olim Meerdos probe conicius, juxta monitum A:-l Hebi. 7. se his re neressitatem prius pro suis desiesis hostias osserere, minae pro sopiae, de quo in altiqri adu Et,

in majori te necessitate esse constitutum; quia em mahum da tam egi, mutium quaeretur is eo , uti dicitur Lucae 12. 43. XLIX. Dileumant alia per calvi Grammatim, ira quod1 mirati s ih ipsi iis memoriae ingerat, Geuitiuus parm es , ira tres , &e. Ecclesiae Praelatos, tum Sacerdotes, & Principes taeculares. Datistis Amicos, &henefutares, eos praeteriim, eleemolinam triuuerint. Inimicos, α persecutores. Vocatibus eos, quos ad is continuo vocat Ecclesia, haereticos, schismatico , ludo M. Mimue hujusmodi sed arios, ut vertantur. Abiatii s tandem in aulictionibus positos, nec non eos, quos verbis, ves operibus. aut exemplo a Duo abitraxit. illis occasio recandi, leu stantilum existens, aut quibus vel eleemo ais ipiritualibus, vel corporalibus , mriectione frate na , aliisque milari ordiae operibus, cum m in illis juvare, pr no novi fuit. L. Consimilis, fle eone innior Brsitan est se via , quam ex

Seranno a. parte misς n. 23. affert Meratus pari. a. tu. S. αου. videlicet meme , Domine, famulorum , famula umque xua-ν- , hoc est mei, Oc eorum, pro quo , vel pro quibus in paniculati sacrificare debeo, parentum, itarum, iurorum con languineorum, & amicorum meorum omnium; quibus fui gravamen, seandalum, & occasio peccandi; omnium b--or mi meorum in se ' e, & in specie; omnium Episcoporum. Κλωrdotum, de Minyimrim Ecclesiae Catholitae; osmium Princi-m temporalium, eum tuis Ministris; omnium mimi eorum , perlecutorum meorum, ae Omnium fidelium univer eum , d dimissionem culpae . hc largitionem iratiae, & donorum Spiritus Sancti; omnium baereticorum, schismaticorum, excomm nicatorum, & Infidelium, ad convenionem: & ta omnium eorum, pro quibus, &vis Domine, & scis me debere orare, Ec illo gradu , dc prii illis rebus, in quo, & m qu

teneor es me, & m omnibus circumstantibus δα LI. Adlimi δι aliae formulae, quibus alii utuntur , sed nobis, quam modo induximus, arridet admodum, quia Me m do Sacerdos, oua D communis quidam , ut ait Chrysocto in

Hom. 6. in I. T ., totius Pater , omnium curam agit, Omώ-bus e providet , sicut in Deus, cuius m sterioservit. tur vire; uti tamen certum est, quod or i is ulla in iti elebrantis arbitrio, ita 8c orare pro quibus magis voluerit . An autem itidem orare simpliciter sit anue in Celebrantis arbitrio, ita ut a utri possit excludere a suis in misia precibus, aut orationem omittere λ Videtur, quod Quarti assi et, Ece netur probare ex illis Rubrisae veruis, Fatims conmie aii

nem v oram σί suam vias talem. erum nos credere malumus , quod totum Celebrantis arbitrium siliat in orare pro liuo magis, Ec serventius, quam pm alio, Ec orare simpliciter momnibus cadat sub praxepto; habet enim Rubricat ne is lis manibus , stat paulisper an Piete facie commemorationem via , in Christi fidesium ad suam voluntatem. Qtibus prioribus verbis pnaeceptum i poriari videtur, dc Celebrantis arbitrium se dumtaxat tenere ex pam eorum, pro quibus ex vi apsus Rubricie orare debet. Ad rem item apprime iaciunt ea verba Rubricae pateticularis, invit montis , orat ali Mantulum pro quibus orare M.trnait. In quibus dilerte demanciatur oratio iis, pra quibus Celebrans orare maluerit; to enim pro evibus orare iure it , debet accipi iuxta Rubricae mandatum, me est pro vivis Christi fidelibus, pro omnibus vivis fidelibus utique generaliter; relidia tantam in arbitrio Celebrantis commemor tione particulari fidelium eorum, pro quibus speciatim, isu se ventius ei orare placuerit. Hi Clemens L C IL A L p. I a. sic habet: adhuc precanuvir pm Ece Iesa tua saneta a FuibMs , usque ad fines propagata. LII. Supra tradaias formulae comis es non videntur mandR- is Rubricae, stat patitiise tu quiete , orat aliquantulum. Nam iuxta illas cwlebram non test a Commemoratione praesua uastalicite se expediri, sicuti Rubrica mandat. Dicendum itaque , quod praefatae sormulae non exhibentur reducendae ad Praxum , dum talebrant ad Altare sillit, sed praemittendae lacri io Μil

lae, ut eum ad orationem memento pervenerit Sacerdos . iuxta monitum Divi Bonaventurae de praeparatione Missae loco supraeitato, misit subcoinpendio iurentionem referre ad omnes, moquibus antea oravit, set orare mmisit, 3: si e .llicite uti parcii, vivorum commemorationem rite abitavere. LIII. Vivorum commemoratione, ut supra, absoluta, Sacerdos demittit manus, quae jam fuerant Hevatae tesque ad me tum , dc iisdem extentis, ut ad orationem, possequitur, Θ -rium circuinstansitimi Odo Cameracensis Epiuos is, qui floruit anno ii in in sua sacri Caninis ex itione, hu ulmodi verba, omnium cluamstantium , sc..uti lonant m iis praecipue , si non tantum, divi Eine emis, qui miti e lacrificio peruviali ter intersunt, ae missam audiunt, & ut ipse Ioquitur nunt Sareactorum coueratores Mysterιorum, uti sentiunt Innocentius III.& Alexander de Ales, qui animadvertentes quam tinctum sit .ae lalubre, Mitis Sacrificio peri aliter interella, hos in Millae laudius participatione aliquo modo iis ipsis praeponunt, qui absentes consuetam eleemosyuam elargiuntur, pro ejusdem Maiasae eelebratione. Ex illimant alii ea verba , . emmum c. -- flauiiMm exlesidi posse etiam ad omnes ali , qui alibi Missae Sacrifieio intersunt: cum enim omnium sacrificiorum eadem mnino v lima, quae immolatur. st, omnes, qui Missae inte sunt, sive in una, sive in alia riclesia, hute iacrifieri circum stantes em lentur, dc cons lienter pro omnibus, qui alibi etiam Missae Sacrificio intersunt, fieri memoratiς verbis commemorationem in omnibus misssi non incongrue opinantur metiries . Ex his evincitur quanti momenti sit Millae Metiscio interesse,& quantis bonis se privant, dc expoli aut animas luas, quinarulas audire e temnunt. LIV.Manibus, ut lupra, extensii, quemadmodum ad orati rim, recitat etiam Communiea.tes. Aa nomen Mariae Uersus Iubrum Celebrans ea qui inclinat inclesatione minimarum media ,3ae e fit notabili eapitis inclinatione tantum, idest non eo oris. obi hane inclinationem non te ecim, sed paulatim adium c put prosuntiuς inclinat verius Crucem ad nomon Issu ; inclunatione item minimatum minima versas librum caput inclinat ad nomina Sanctorum, qui in hoc Conimumcautes recententur, si eo die fiat missa, vel I alis commenistatis de illorum albuo. vel aliquibus, quod 3c observatur per eorum octivas, si habeant. Si cela ur tamen missa de Requiem, specialis inclinatio non videtur ad rem. In eo lusione denique, cum etiacit per eumdem, i ait de more manus ante pe .

66쪽

LV. Ad missam Alcinnem quod attinet, Sacerdos nimia o. mnino nilat, quae lupra ab eo prae landa dixi mi et in milia .. ta. Diaconus eontinuat in assistentia ad Librum. &quatenti; altu, Sacerdos ad Librum a lulat, perstitit ad dexteram Celebrantis, utroque caput inclinante ad ea verba, ad quae Sacei dos eaput inclinat . Subdiaconus autem retra Celebrantem, ut

si pra, itat Patenam stillentanet. N a sic est de Acolythis, qui cum tarm P elationis. si mrpeo lumine de lampade , aut de cereis, qui sunt ad credentum, aiu d. Altari, ii aliter fieri

nAn potest, duo lsaltem intortilla nibentur, ut diximus, acco de re, quae nempe existunt lue t eandelabris, ad id destinatis . Datio Saltem, cometua quidem oest numero binario expressis, sed quoniam non excludit, imo potiuet maiorem ex ' ut, id γ binarius numerus erit pro diebuῆ minus tibicinni et, in tolemnibus, praecipue in Ecclesiis majoribus, debent accendi quatuor, aut li: A. LVI. Qitotum accenduntur hi cerei candelabrorum majorum, A portu non piit. t neeestarium, quod ab Aeolythic ad Altare

portentur intortitia, quorum delationem diebus 1blemnibus nos non arbitramur elle omittendam. Portabuntur autem quatuor,

sex, adhue & o io a totidem Amtythis pomedente Emem hiario , deinde Thuriserario eum Thuribulo. Pol quam omne; in zmili sunt Presbuterium, se eo stituunt in tecta linea p η Subdiaconum, & demetis in terram intonitiis mufidimant, ἰχibi manent Maustrii, eadem intortitia elevantesi quando a S cerdote M. iacramentum elevatur. Quod sit facienda sis communio , iidem Acolythi, ne impedimento simi, ad latera ipsi-uet Altaris hine inde se con: lituunt, & manent genuflexi facie ad invicem vella; quando autem d aut recedere, adhue euia nobis sibi dictum fuerit, agendo de Destinctorum missis , ncm erit abs re etiam hic tanquam in proprio loca, ea recen- iere, pro complemento Ritualium ad missam solemnem spe Et Antium. LVII. si non sit facienda eommunio, funalia, seti intortiti 1, que praefationem deferuntur in S.inctoriam missis, post

elevatiorum Calicis mandantur extingui. In casu poetea, quos sit facienti communio, accensa remanent u*ue ad eamdem peractam communionem. Et huiusce ritus ratio est , ut maiori mpa, quam in privatis missis SS. Sacramenti fiat elevatio , , ad mararem de rationem, ae reverentiam excitentur fides et, dum eie ostenditur, & proponitur a4orandum; cum autem Pial eo facienda eii communio, iterum silendatur populo adora .l, atque simenda Holita e lectata, ob eamdem rationem, e .ademque finem pracipitur, quod etiam pena.'a Calicis clevati. ne funalia perlevereiu accenta utque a a saltim communionem. Sic in Samorum inlisis, non autem in inlisis Uigiliarum, viat

Delanctorum, fle quibus Rubrica mandat, quod ita huiuii dimissi iunalia teneantur accensa, ulq id ad peractam Celebrantia eommunionem, etiam si non sit facienda populi communio. Huius ordinationis ratio dit apud Gavantum uari. a. tit. 3. lit. Q. , ne in missis sessivis tetantes inmititia Leu Aeolythi ma meant genuflexi interis stantibus quod non sequitur in Uigilia-Tum missis, ae Mortuorum, in quibus jam penusteri omne manent in Choro, etiam post elevationem ; celsante enim ii conveniente, qiata ex ptae sata varietate exurgeret, decenς videtur, quod Aeolythi cum funalibuq accensiς maneant mu&xi, utque ad ablolutam communionem in oblevium, revere tiam. ac maiorem venerationem M. Sacramenti. In missis itaque festorum, quando facienda eli eo uitio , eadem ratione non dilcedunt, quia aliter redire dc berent, cum communia sa

etenda sit accenti; luminibus. Sic de more sentit Metam; ibidem n. 20. ubi cum Gavanto ab hoc ritu excipit Virilias Naativitatis, Paschatis, & Pentecost , quibu; eum Bauld io, &a Portu addit terias quintam in Oxoa Domini , & quatuor temporum Pentrcii ies, quod in illis diebus non I:enuste latue in choro. Verum futilis est ista ratio, & adeo frivola, ut mi remur, quod a Gavanto produci potuerit, &. ab aliis adoptari. Quando saetenda est communici in musis Sanctorum, non reputatur absurdum, quod Cereonam Aeolythi stent genuflexi ceteris flantibu ; quare igitur inconveniens censeri debet quando non est faeienda communioὶ Gavantus addit hoc permitti ne

emantur diloedere, ut iterum reveriantur , at quis non videt,

sepe Thuriserarius, Caeremoniarius, aliique Ministri re cedunt iterum reversuri Acolythi, Ccroferarii, & Catem niarius ad eonfessionem genufleehunt, stantibus Ministris Sacri di etiam illis, qui liant ad Lectorile. Quando eantatur Episto la. stant Ministri, & sessem ii de choro. Et Diaconus genuflexus petit braedictionem pro Evanetelio, stantibus aliis, & ad hue idem Diaconus eum aliis genii lectit ad ea verba Evangelii , procidemes ador et tint , eum tamen Subdiae us, &Ceroserarii mmime ustinant prorsus itaquet inepte dicitur,

quod ita ordinatum fuerit eaula iupradiectae varietatiς vitandae , non deformitatem parientis, sed magis decorem . 3c majorem

venerationem inducentis e memorata etenim varietas , poenas

quod inderem, profecto ad odiam eonveniens est cuivique muneri, atque Ecclesiae splendori, quae cireumamicta varietat Disa Propheta ipse deictauitur. LIA. Huiuet itaque ritus ratio aliunde piseno petenda est, quam a Gavanto adductis, Ne cum juxta Ecclesiis maxim , fiatulus luminum, nedum in Obsequi rin, ac reverentiam Sacramen ti, sed etiam ad fide tum adilantium devmi nem, attentionem, ac servorem exeitandum, lavendum, proinc vendumque e ira sam ita milia Mylteria, in jejunioni , & Delunciorum mil-Ls, prae aliis triforui., cerei accensii tenentur inque ad Sacerdo-IlI conL.munionem, etsi populi communia habenda non sit, ut Galalieri 2 om. ι .

in illis, qui dies sint pleuitentiae, M ad plangenda peccata praecipue delimati, repraei tantque ninis statum miserabilem animarum sub servitute peccati di trum, incitentur fideles ad validos poenitaeniae actus, serventioris e trilionis, atque pers verantis oratioris, pro venia obtinenda , qtiamdiu in Altari ,

cramentam perleverat, & quodamm M Encaciores sint preees

Hinc, quia Deiani oriun misi e repraesentant Purgatorii animas inter pomas, dc flammas , & sui ragiorum no trorum admodum indiaetates, Ecclesia, quae earumdem miseriis valde compatitur, praedicto ritu intendit excitato fidele; ad tune potissimum succurrendum abundantius, Ac serientius iisdem animabus. Quo vero ad recensitos inuniorum dies, credimus intortitia removeri polle , quia etsi in iisdem ieiunetur , eorum tamen missa agitur, festivo more, dc scitorum inllar, in quibuet post Calicis

in uationem rem entur

m secunia Cauonis Oratione.

Hanc igitur oblationem incipit Secunda Canonit oratis , qua petitionem nostram eoncludimus, Deum mantes, ut is .itionem, de qua iura, placatus accipiat, quasi, ut quolmatis nostris praemii non valemus, communione saltem laeshae Ecclesiae , ae sint cum isorum meritis, α precibua, quorum memoriam in Comminuaures secimus , nobis impertiri ipse non dedignetur. tibi uentia eicidem orationis veria, videlicet diesque nostros iu sua tace a ponas, aliae ab aeterna dam/iatione

gorii Magni additamenta esse eoncorde . a1urmant Aur Ores, 3 adjecta ferunt occasione peltis in Urbe grassantis, bellorumquestra tempore ingruentium , in notat Loria. lib. r. cap. Im dc Joannes Diaconus in Vita Sancti Gregorii lib. 2. eap. i . De Irioribus illis verbis Hone seitur cire. dumtaxat remanet dubium

: Aleuinus ea tribuit Gelasio; Rudesinuet Leoni Magno, sed

itidem este anti urina scribit Hugo lib. 2. de sacram. parte λ μ νε ubi eum Soto Petrum Romanae missae auctorem facim , tu it in initio 1 dei, ides illas orationes Cisonis in usu fuisse, icilicet Ham istitie eblationem eum sequentibus, quod & confirmat Gravina, qui asserit per venuita ei te Apu solacaeque traditionis vellicia, & rea pie in liturgia Sancti Petri et ea, una cum Ccmmt miraret e reperiri docet Marcellin Cavali . Iniu- per in pervet rufo etiam Caeros sonensi Codice descripta peperitur Oratio Noue uitti ν hu lubiequentibus verbis Hamilti robis risum fervitutis nostrae , fata cir cumstae familiae tuae, quini usmmme, νt placatus aera pias , Uisues h meas indignautest iu- tendas, trib-lationes coru/s mei misericorditer a eras, placabialiter vota suscipias. Ille nil dosuetia complear, clemens peccata dimittas, Gimma oocliguus abstergas, nasella propitiatur removeas , lanaetiores miserat,s excludas, freni imo uti tu petitiovibur

aures tua pietatis inomiaes, gratiam tuam muti liciter avgoae.

, missimcordiam istisanrer largiaris, descendat si et hu-Pauem, O super hunc Calicem tua Dit ivitatis plenituiti ἰ d fendat etiam sup/e me peccatorem Samii viritus septiformiseratia. incomprehensibilis que majestas , scut quon m in Patrum Hostia, illibiliter defeeu elat . di que uostros iis tua taee diapo LII. Commuuie anter, in Hanc igitur, olim inlcribebantur O rationes in f actione. ut colligitur ex duobus pervetustis Ponti fi talibus Anglicanis, & ex plumbari manuscripti et Mitialibus Mo. lierii Gemmetenses. In a otensi autem Sacramentario Sanacti Petri inseribuntur tu facti Dis Pauὶs ad designandam actio

Mia coniac rationis, qu e p 'du λς orationes pmxime sequitur, ae lub v abulci fractis is frequenter in i cmpruit et indicatur ,

ut uidere est Actor. a. Erant autem pers erantes in deviriuo Q postolorum in eo tinuescatione , ω fra inue Panis .... pee δε- νontes unauimiree tu Tempto, , faus uteret, ea domne Pavem.

Modo autem inscribuntur infra actionem, ut lupra iam driimul. II. Pacem autem quidem petimus in presenti Saraalo, nonismeumque, ted Domini; unde textus dicit , in tuo, de qua

chritius Ieius Ioannis r . Parem reri uo Nobis, pacem mer do vobis; non quomodo Mumius dat, e εἰ viais. Utinamque advertit Odo, Pacem constituit Alauutis, ut tibere liceat tirieti L*raritas. Pucem dra Santi e Deue, ut mauuatis tutouti Heu re studeant tarthribtis . per quas M. iteriti, nant ad Cariam. Et iuxta Petri monitum Epist. r. cap. r. certam suam vocationem faciant, & vitia eliminent , per qt ' certus redditur desceni i: Averni; unde subditur, . ab Metua damuatione non othr, o in Electorum tuorum iubeas grege numreari , &haec pe/CI. sum Dominum nostrum , bonum ilium Pastorem, cuius Palitia si mus oves. quique animam suam positit pro ovibui tuis. IV. Ex sic oratione, quae quatuor comprehendat petitiones,

quarum prima est, ut Deu; in elettorum tuorum grege iubeat nos numerari, aliqui nituntur colligere, quod et est umnum rus ais eri possit, ae minui . Hoc ipso enim aiunt ipsi, quod Leelesia facit Sacerdotes orare, ut Deus dignetur in elemnim grege numerare Filios lum; dubio procul precatio haee pira ii ei se non potes, qui iam in grege suo enumerati tunt, uti sunt omnes electi . led pro illis tantum, qui in gma iptii adhue

non sunt coni inati, unde libpervacanea esset petitio, si electo mim numerus non SL t aeuibilis. Ad quod dicendum eum D. I boma, qui paucis veri, is totam hane permaximam diluit disti Caltatem , S unda secundae quaest.' art. I. ad 2. ubi lo quens de Oratione sic sapientillime suo more concludit : Mo

67쪽

De prima Canouis Oratione.

rem esse a pseudum . hoe enim modo salvatur , nee aliter istum potest essentialis iummi Dei nostri immutabilitas eum precum mitrarum inimi, 3c opportunitate. Ecclesia itaque me moratis in orationibuς exequitur pro lius filiis Dei manainim, uti dieitur: perite, aeristietis: pulsate, in aperietur vobis, uti iam agentes de orationibus fuse diximus. V. In pervigiliis, & per init gras linerimitarum Paschatis ,& Pentecolles octavas, in te da Canonis Oratione hae veriba adduntur, quoi tibi offerimur ρα his rex

nerare Astuatus es ex aqua in Spiritu Sanseo tribulus eis inmissionem Mnuium peccatorum; cum enim iuxta Veterem E

clei e di ciplinam, eatechumeni linitalibus undis r merarentiuin supraditiis pervigiliis , dc albis induci voetibus adstarimi mnes Missae Sacrificio. & saeram Eveharistiam sulciment ;pro ipsis specialiter oblatio haec luperaddebatur, quam tu ferimus ori iis finivitatibus i dc pervigiliis. Cum autem etiam modo , si adsint Catechumeni baptisandi, memoratis praxipue

pervigiliis abluendi terventur, ae sere temper aliquibus in locis talii tunsio Olebretur; hine additio praeiada continuatur.

DECRETUM UI.

VI. Manus sarerdotis ad Hane uitur debent ita exta i , ne pamane sui spretae, pinsere dextero super sini um im modώm Crucis super, non υ πο infra marent. S. R. C. 4. August. 66a. is una Dalmatiarum . Mox ac Sacerdos ad finem orationis Cen uuieantes dii, ut lupra, prolin Pre eumdem Chris iam Dominum mitium, absque eo, quod disiungat pollices, manus adaperit ex parte inferiori, & millae dextera potito iuper sini frum in uiodum Crucis super manus, non intra manus, easdem ita expandit ium oblata, ut digitorum extremitates per veniant ad mestum eliciter Pallae, non tamm illam tangant imox incipit Hane igitur, eamque loeam recitat inanibus ut i pra dii itiς usque ad illa verta Per Chra e. ad quae undit manus, ita eas claudens, ut non disiungat, ita Iolum elaudat, ' retrahat ad te ante penus. Et haec aeque commuania liint milhe privatae, atque lalemni. Hl. Marcellus Cavali eri inrem Mam hane non a longo tempore in usum univerialem Eeclesiae fuisse, ex eo tui ea , uuod Innocentius III. Durandus , Tites nus , & antiqui uret illi Seriptores, etiam illi, qui minutiora qi ue peruendunt. illius non meminerint et latetur tamen plenam esse Mysterii , quae a Cornelio λ tapide adduciantur, in Levit. 1.

tibi dicitur, Ponetque manum supere eaput mβιa, aereptabitis erit, at e tu expiationem vus prociens . Hanc adlcribit

tam IIo , ouam populi smui offerentis nem, , Dint mantisvi nee oblata tu Corpus in Sanguinem Chrim mox coore enaa , eo a ritu offert Deo se, populumque Christianum, cum Christo iamiam mJice immolanis, ut e us wrtute Sacri heri impetret a Deo remiorOyum peccatornm i vina praesenus pacem , in aeter sterian .

De tertia Canonis Oratione.

AB iis verbis: suam illationem tu Dirus , tertia incipit

Canonis oratio, quae a nobis in vectis illis, Haec ν tie cum Me feceritis, quae post Calleis consecrationem die tur, , linere centetur. variant admodum Scriptores in ramicandi verbis, Benedictam, adscriptam, ratam ocia dc ut dirimum p bant expositi vim , quae astertur in Cmone, Verivim de Consecrat. dis a. qui a Gratiano tribuitur D. Patri nostro Hugustino, ted Aetorio teste parti t. lib. Io. p. 2 communIter creditur Paschasii, eius propterea vecta, lib. de P. α --

min. Christ. eap. tr. hic transcribenda puta : Rogar r hane eblationem Beneu Iam , per quam nos benedicamur, A craptam, per quam nos omnes in exti feribamur, Ratam, per quam ιn Visceribus Christi censeamur. Rutionabilem , pre quam a die stoli sensu e amue, acceptabilemque facere dignev s , Patenus uta, per quod in uobis dimicuimus, acceptabues in e us

imi Filii tisi Domini nostrι Iesu Chrest, . Ut Ito. Thomas quaest. 8a. ari. etsi

quod a Deo petamus, ut Panis, & Vini fiat

in Christi Corpus, & Sanguinem , quamvis id futurum et eiciamuς cerio . quemadmodum Christus σω Ioannis i . Deum Patrem deprecatus est, ut se glorifiearet; in intis tauim ea-lii, reapte sacerdos nem petit ut impleatur e fere 1σ, Da et iubis lat fultuosa, unae signanter dieit, ut fauetiis fiat: quare notat hie in D. Thomam Forrem D. --ole, etiam lecundum excellentes Grammati'. ratem rei ea noctram utilitatem. Simile est, quod nato Chreso Pali bus victum fuit ab Angelo: natus . vobis Salvator, Idrit m rem, re vestram utilitatem, ficuti interpretatur Suam 3. Imriem .

H. linque sunt Cnicis s a, quae fiunt in hae oratione;

tria ad verba Bencili lam, inuscriptam, raram, schaec generaliter fumpta litata D. Thomm hie arti s. ad 3. laenificant, quod, quα nunc petimu i , ex virtute Crueis proeedunt, particulariter .cm accepta designant nefariam ludae proditionem , qui Ma-

Iimam tuum Saerrdotibus, Scribis, & Pharilaeis vendidit , vel ostendunt pretium revὀitimis., stilicet triginta Parios:

qui numerus a ternario multiplicationem sustipit. Addit vero Alberim Mmus , quod Cruces non fiunt, rarama, em,

acremata moue, quia ex seipia rationabilis, & aetn bili est, ut i pie prebat ex M. Duo alia Crucis signa , quae filant adve

ibidem designant perisnam at venditoris, dc Christi venditi vel ut opusc. 66. Ponderat, geminam charitatem, o u CKristus Iesus habuit at Paetrem, & adfregem, Patri obediendo , dc pro grege moriendo . Vel geminam item charitatem , qua Corpus, &. imam posuit. Aliter exponit Beatus Alber tus dicens: fiunt iteram daa Crures, ut vinus ineo reari is unde δ' citur ut nobis Corpus oe virtus mst

Sanguinem in me manet , ut imem, Ettis mihi, γ ΡHi Mimeo sociatus Fm in eo. ut eaput in memMis, O vitatu viventibus P . Subdurat alii, per posteriores duas Cruces ληnificati fias naturas, Divinam , 3c Humanam, quas unione

hy statica Christus in se copulavit, Hi Christum passum esse in Anima Ac Corpore; nes desunt, qui eum Titelmmno, per

quinque diltis Creres dies quinque a flie Palmarum usque MVarascevem eomputandos, quibus Mysteria omnia pinionis eo simmata fiunt; vel cum Mieroi m quitaue Christi vuInera , vel eum D. aventura qui noue illius lenias, sei qmique tori

mentis deditos, repraesentari, anerentes, prae messitationi μου

tum subministram. III. Subiungit Saeredos qui prid e quam patρουν, &

orationis duae sunt partes, una, quae eonsecraticini liminarian o narrativo proceris, altera, qtiis essentiam conlecintimis importat, quaque Medi in Penotia Christi Domini

loquinu; prooedit itaque oma pari modo historico , ea sub i-cens, quae per Christium Dominum in hujus institutio e Sacra menti gesta sunt, & licet quaedam enarrentur, ouae non rarant in Evangeliis, puta quod Christus in Coena Mesos te rit in Cretum, ea tamen ex Apostoli a traditione ad nos devenerunt, Ac D. Thomas hie arti . ad a. sie interpretatur, stillem, haec sunt ex iis, quae ut ditatur Ioannis ultimo, a Domino qua-dem suta sunt, vel Mis, licet ab Evantelinummime scripta, quae tamen omnia seri non earent Mysteriis; mle pratista et vatis oculorum, hujus Sacrificii prae caeteris Sacramentis limi imitatem desimat, ut hinc, in Chrostomu hom M. in Ioa

nem, admoneamur oeulos, nedum Carriti tal& Animae, a mbus abducere terrenis , atque larium ariollere debere, rem in

faentes Sacrosan m hoe Mysterium Anaelis tremendum, a Deo nos, Gelorum Domino, aere se . Additur ad Drem Patrena suum Omnipotentem, quia ut notat B. Alberiuς, Dei ritris omnipotentia in transubstantiatione relucet potissinum; & hic Paternam Dei benignitatem magnificare, & gratiarum amotio pro ui eradimur , pro tantis adeo beneficiis modo in Fili adoptaonis inulam: mima enim hen sciιeinos, inquit Chrys stomus Hom. Σε. in Matthaeum, M. a -- a beneficiorum εac perpetua gratiaram actio, ad quod ipsum Eucharistiae nono conducit, id sociam ae gratiarum amo, ut idem inquit Chrylostomus loco citato.

IV. Eiiisdem rationis est illa elausula in sanctas, ae venera hites mautis edici quam quidem non ponunt Evangelistae, sed scite addit Ecelesia, tum quia tales reapse erant Christi manus,

propter unitam Deitatem, tum ut earumdem sanctitatis, &-nerationis mentione attentiores Filis efficeret, dc arctius adeo. gitandum induceret, ut non modo quales sint eorum manus ex unctione, sed quales etiam esse debrim ex iustitia, & operaiatione, merito vitae, quemadmodum ex Cardinali Puctio a venit Marcellas Causim m si statera Sacra tit. χα numen

U. Sequitur vectum Renodixit, ad quod Saeerdos Crucis si gnum mper materiam inormat, ait Scotus lententiamam GLII. quaest. I. art. 2. non quia Christus illo Mno usus sit, sed ut eius binaedictionis Evangelistis rum exprimentita modum fiat im imis. Quod Christas benedicendo remiseraverit, plurimorum sententia est i quam non reprobat D. Thomas tertia parte quaest. 78. ari. r. led nostrum esse non potest, q aeiast onem, aliosque, quos fuse pertractam Theologi , in reauen. vorare; unde contenti iamri distere, in verba, in quibus emta vis, Rc forma sita est Gosecrationis mi , sunt: - σα

pus meum. An tae verba seiuesta ab iis, qui ρή se quam 'ateretur Ece. 1leficiant ad eonsecrationem , negat Scotus vi se tentiarim dist. s. qii. a. quia, sine praecedentibus relata , veta: me est corpus meum, potius Sacerdoti , quam Christi eorpus videntur innuere, ubi q-iet cmn praecodramus intail ina . Metalos agere imis lis tur ex Christi Periona. D.

jusmodi rite restituit; ait enim, quod suscit, quod ea verba a Sacer te proserantur cum intentione eonficitat Sacramentnm , nam intentio ab M sacit ea verba quasi, ut m Persona C Liti prolata intelligantur, quod satis utique est ad Sacramenti v liditatem, tametsi prateiaretia vecta non proferantur. VI. Coniserat,mis Calicis conmmmaer pinetitur forma in illis verbis: Hic est Calix Sanguinis mei, quae est locutio rara per Methon iam, qua ponitur continens re conden ta , ut si senius, Hie est fantias meus contentus in Calice. Non desunt tamen ex iis, qui etiam in sequintibus verbis mam tonsecrationis Calicis conliituunt, usque ad illa 'inra ouorre rimqueseremis melusve, di inter hos dii umeratur Divus Thomaes,

cuius nonnulli ex Discipulis ejus praedicta verba, non ad essentiam, isd

68쪽

sed ad intensitatem eons erationis Calista duntaxat pertinere putante Phonis cultriue nenia formam pertineant, iubet adver

bentur; esto in antiquissimis Romanis Missalibus is te se a1-- Carisinalia Bona Ne . In Missali metrarabo sema eo siseratio it Callais se legitur; me H G. . Testa ri iu

raso Saviam , qui dira Dolis, in μυ tis erindetur in remisi peccator. . In lisur a S. Iacobi vecta emiserationis tam primuntur is vi Saucis meus movi Te nenti, μὰ ννο -- his , di . mialtis esumistur ,indatur m remsession νεα--. In Galli tutionibu Apostolorum lub nomine Clementi lib. 8. p. x . situ ni rationis Calicis sic tonitur apud Martene de antiq. Eee. Rit. lib. t. cap. 4. d. talum. U. essa is meis, pro matiis e uattur in remissionem stercata . Ex varietate rituum, seu se alitatum emiserationis Calicis,

qui ritus. sim se nialitates ab Eces in vale adi, utique appro- tae rentatur, nonnulli teste infe nt, omnia Merba quae a n bis proseruntur in Calicis coniseratione jecto non spectare ad est ditiam, sed Mua tantum ad integritatem etiam enisdem risecrationis pertinere, & hanc lentitiam esse jwcta mentem Doescire Angelici doeent B. Alberius Mamus, Caietamri , Scitias, Imanes a S. Thoma, aliique, qui dianctum Dore tem locis citato experimet, amni, H/o M Calix Sanguinis mei , vel his est Savetiis meus, esse verba de essentia, reliqua de integritate tantummodo eonsecraticinis Calicis; sieuti iis semonare est megratis, & non es ualis mattentiae Sacramenti , ne eo fere moda, quo tinx vi , ae elistia consecrationis Hostiae penes Angeliem Doctorem ipsum iuvatur, ut i dira diximus, ita iis taruum verbis Hoc o Corpus metim reliquis ad intemtarem tantum pertinentibus eonisAnonis panis. VII. Quae aram ad formam consecrationis sive pante, aut vini attinere Boicuntur, cerium est a Sacerdote sormaliter, ac sinnificative debere proferri; ea enim loquitur ex Penbna Christi, quam in se exprimit, repraesentat, ad differentiam illius, qui eum verba ab aliquo dicta enarrat,inon opus eos ei perseriam illius, qui ea dixit, in se exprimere, tui quando Davidi pii verba tu emis halin, AExit insipiens .n etiade suo non est Detis . . miam vero nihil vetat, quo mi us eadem verba re citatio, nil orice,& materialiter proteruntur,& insimul signi Mattve, soranaliter,& assertive, ut si e pars dicat, Chrisus nudo euis ira orare: Pater noster, qui es u caelis , ori, & hax verba proferat, nedum tam mm a Christo piralata, sed insuper ani inci sol orandi, lienificandi mentem loquentis elevatam in Deum ; orat, & pr me de facto Deum precatur; Ita eoniserationis unda, utroque modo prosem posse, dum corii rat, a Cele te, tiretur Divus Thomas R. patet. quae ti. 78. art. q. dum nodo ea semper νposerat animo, ae intentione eonficiendi Melamerinam. aol & statuint silurimi de aliis uerbis praeli- miliaribus uti iique consecrationis, utque ad hae wriosum esererius inelusve. VIII. Benedixit , fieris , deditque Discipulis fuis, ham verba inter praelimvraria ad panis eoincrattamem enumeranrur, qvibus innuere vi4etur, enim Chritius, quando hoc Sacrificium insit ruit, prius panem hegerit, quam consecraverit; hoc enim ipQ , mi asiones sirenificatae per supra dicta verba peractae sint eoo ne, qui in Evangeliris dei itur, eum stinio panis ante t vastorum cini ratiunta prolationem, diuendum utique el-set antecessisse etiam tonsecrationem ipssam, quae nomisit alium verborem proseritime abitavitur. Uerum, quod actiones siendieatae Me ea verba Bema vit, ferit, dearque omnes peractat non tuerim eo indine, quo ab Euan si iis reis mula ex eo ex imitur, quod inde sequeretur a vinarum, icilicet Christium

quoque panem Discipulis suis dediise antequam cc ectassela&eon uenter nondum consecratum. Diceniam itaque eum Tri dentino fessi I 3. eap. 3. quod Christus priusquam fregerit, aetiscipulit suis dederit, panem eonlecravit; Evangelista enim, ut stite ponderat Sylvitas 3. pari. L 78. quaest. a. tes a Christo gestas narrarunt, non vero earum ierim, & ordinem; ut videre Et in pluribus Evangeliorum locis, & niaximoe ex illo Marei l . viis Evangelii a se ait 1 hi uni ex uis omnis eum non his narrasset Christum dixisse: His est Samuis m. s. Quod vem Chrimas vinum e M avent animitam Dila ibi mi, & panem, antequam ex eo manducarent , exploratis. simum inique est. Hane amplexatur sententiam Albertus Maiamus his vel : Frigu myuam panem in Comvis sitim isam

ratur , Corpus istemum permaneat.

IX. I in expiatiationiς complemento huius tertiae orationis Caniniς, aliquid adhue nobis dicendum remanet eirca parvam illam aquae portionem, quae ut dicebamus post innum in Cali- eam iniunditur. Utrum ne is Sanguinem cruristi trans stanti uir M an Metate , aut immediMe. Huius serti is priuia pars

Caput Decimum o laetum.

olim excitata fuit apud Gallax saetulo XII. R Innocentius III.

in capite eum Mariae, de relebrat. Miss. duas reseri sententias, Um una est asserentium aquam vi verrium eonsecrationi calicis novi converti in Sanguinem Christi, sed in Muam illam, quω de Christi latere lancea perforato simul exivit eum San guine, cui eminuenter Iatriae cultus debriur, sicuti reapse latii cultu modo veneraretur, si milesta luisset, & miraculose in hodiemum utque diem eons 'mata. Haec tamen assertio a Divo Thoma emius emistur m qu am meditatio, quam Theologica opinio. Altera est adierentiiun aquam illam nee in Sanduinem Chtali conveni , nee in aquam . quae de Christi latere exivit , sed abique ulla sui prorius transiubilantiatione, unitam quidem,& vesini eircumdatam speciebus vini, iub quibus sub tantia ex iustit Sanguini Christi: & hae aeque reletilitar a Diura Thoma'. Pin. quaest. art. 8. Maniente nihil aliud p ct conli erationem in Saeramento Altaris remnere praeter C pas, Sanguinem Christi; und8 dicendum, quod vi vel num consecrati nis Cesicis aqua fimissi eum vinci transubiuntietur in Christi Sa Ruinem, uti credidit Dii r,ae cuilodivit Sanεia Mater Eccle-lia Romana, venerans sub vini speciebus in Callae conis Linctantiam lacratissimi Sanguinis Christi.

aquam prius in vinum, & inde converti in Chrilii Sanguinem l si ment, argumentum conantur Ommere ex rinialibus Domini canonim , uiorumque ordinum disponentibus ante miti initium infundendam esse aquam in Callem, ut aliquod temporis .atium , a sint ipsi, suppessitetur, quo aqua anxe eonsecrationem iacinum convertatur. M quam frigidum, ae levissimi, imo nulliu ponderis sit hoc atrumentum, aperie colligitur ex ratione ip-ia, propter quam iis in Ritualibus prae fusis aquae in Calicem dii ponitur, quam stite Iuveni nus assi t diis α. 4. DSaeram. qam . a. de Eucharitici 3. Rei potaro adfecti vi , praxim mn eo Pessicoram proripio , quia ad Varii stipponuvliseu nonnuuic I in Elis , qui s ρυ- scribitur , in id totum , odiis Deia o debet ineret , aQe tuum-met Taeνificium praeparetων ... De facto elim Grami, ut adve

tit idem Auctor iuxta litu ias Sancti Bassilii, Ac Chryse tomi,

aquam 3ς vinum infundunt in Calicem ante mill an , eum. tamen iptis nunquam in mentem venerit, id esse iaciendum, ut tem- Poris copia detur, quo Min converiatur in vinum, sed Elum modo ut totum, quod tu vierifieso Isar debet offerri, ante sit praeparatum. Tantum a bell, quod Ecclesia exillimaverit unquam tempore opus esse, ut aqua vino mixta convertatur in idiuini, quod Rubrica Mutilia Romani sub titulo de desediti vim

num. . se habdit, s autem Cel brane ante eonsecrationem Calicieadυertat Mon facie appositam aquam , sat imponat eam, proferat verba museratioriis. Dicendum igitur, quod vel temporeri non sit, ut aqua vertatur in vinum, vel, ut verisin illux lassiciat aquam mixtam ess3 vino, ut cum ivis vi verborum

inerationis convertatur in Chrilli singinem.

RITUALIA

iungit manus, & secreta voce prosequitur utque ad illa uerba Bene iactam, ad criptam, ratam , ubi a poli a sinistra manu se per Altare extra corporale, tria faeie Cpacis signa sume oblata communiter, hoc est ligno Crueis comprehendente Calizem, de Holliam, ciun dicit gosias , separatim Crucis lignum luper Ho sitam tantum esse ad , di. cum dicit sanguiueni aliud Crucis si gnum facit super Calitem tantum; quae quinque Craces facim L lunt continuate, non interrupte, tres scilicet primum, poli brevem morulam allat duae; nrtiue debent intemimpi m nuum iunctione, aut alia ratione ad ea verbae aec tabile fre N. Ad nomen Iesu caput inclinat inclinatione minimarii mmaxima, extergit pollicet M majorem reverentiam, ae ad tollendam digitin um numiditatem ; hane autem abi leuionem facit

iuper Corporale, non in medio, sed ad Iam , seu in eius ex tremitatibus, quia in medio pondida est Hollia eo siserata; &dum extetit, dicit tecreto ut miti' , Pam pateretue, indoptatiue, & invice dexterae manus accipiens HOlfiam, onam iptius liae leviter pr ut silper Corporale indice snilirae manus, ut manu dextra facilius apprehe re Holliam eo sit; apprehendat

autem eam in eius parte inferiori dum dicit ea rima ate plestiam cociserandam se tenet, ne pectus percutiat, neque Hos iam consecrandam elevet, ted eam, ame consecratim , t neat ambilus manibus, ut iupra, non quasi iacentem, ledere. tiam si per Corporale, neque a mpulo videatur. Ceteri digiti interim utrius e manus manere dciant extensi, ae uniti. Ad uia uerba Hostis ocose i et caelum, ipse quoque oeulos ad me. turn olivat non elevando caput, quod tantum inclinat aliquan

tutum Cruci dum demittit oculos, & dicit tibi gratias agens. XLI. Christum ad ea tum oculos elevatis, ad insus imitatio nem Rubrica praecipit Celebrantem quoque hie oeulm ad castum attollere, non tur, uti lupra dicebamim, apud Evangelistas, sed de sino oculiar ad eaelum Chriitum Jelim elevasse, quando in ultima in m hoe Sacramentum instinui, infert Diuuet Thianas hic ari. q. ad a. , ex eo quod de more ipsius erat oculo ad caelum levare, quoties magni strepitiu pat tu esset miracu lum. Rari aliis enam via tur, ut qui tu suscitatiori L aric Q habatur Ioaviva tr. c, in stratione , quam pro Dis patie rati ta a s k7. ὶ ο lor istisvis Ad Patrem , in hujus ne ea

menti

69쪽

ΟΣ De tertia Canonis Oratione.

supra dino,& ad vectum , producit luper Holliam,

qtiam tenet aliutiantulum et aram, Cruci signum t ad atautem, quod mae Cruces, larii si ra Cruciς particularia, mino ris longitudinis cile debent, quam Cn.ces 'enerales, & com munes , quae fiunt sum' μὴ hoc sit non debent excedere, immo eie intra unius p. imi longitudinem. XIII. Si vas adsit eum particuli conlectandis, Rubrica im ponit, quod antequam accipiat Hostiam conlectandam, Neo tequenter etiam ant uam luper Corporale abs etpat manuum di eitos pollices, Ac indices, vas dii cooperiat, illudque ad latus re trahat Calicis a parte Epitiolae, ut commodius luper ipsas curuque verba consecratii misy smi, ac propius. Si pariiculae adsint extra vas sit per tarporale pariter eoniecrandae, di positae fumrint, uti decet, ad Calicis latus ad comu Evangelii, ibi debent

relinqui,& luper eas verba contorationis proferri absque eo , quod removeantur, uti docet Quartus pari. 2. tit. 8. Rub. s. num. g. Cum autem finieritissa verbas set de que discipulis Au ke ambo cubiti poni Mhent reverenter super Altare, ut essentiales sacrificii huiuς partes conlumni tur, manibus minime Corporale tangentibus ob decentiam, cum ibi quam Primum tollocanda sit

Hollia eonsecrata, poli illius et alionem . Stans igi- sie capi te, & humeris aliquantisper inclinatis; non enim ectiti super Altare collocari queunt cum ista Capitis inclinatione, eaveat autem Celebrans, ne nimium se inelinet, dum distincte, reveren

ter , & tecreto verba proseri coniec trinis. Caveat quoque, ne a fiet, aut ma, vel ore contingat Hostiam, nullux etenim de bet fieri motus capitis, aut oris, dum talia verba misit, absque magno cimatu . aspiratime, unico contextu, ae nulla in te polita mora inter im Ia verra; itaque secreto ea referre tenetur, ut n. ue a Ministro P ssint audiri . Pedes retineat pa res dextro minime meflexo, aut ultra sinit trum remoto, reverentiae Gula. Mmister autem profunde se inclinat, & manue quo

que iungit si potest. Si Celebrans peripictilis utatur, iis non

uta vir, ii poteli, a Conleeratione utque ad Communionem , quod si uti cecinir, ea capiat, & retineat inter indicem , &medium digitos, & numquam luere Corporala deponat. XIV. cim profert verba consecrationis, ea de te, Natim te deest pruserre; tali tamen attentione, ut aflectata non sit , quia haee ut plurimum devotionem iptam impedit, uti in qui- ldam scrupillosis exprobrat Caietanus in Divum Thomam a. a. qu .sῖ. aret. 17. udi Angelicus Destor se habeti o fationis

fani in ipsa re erratione , in qua mens maxime debet et vari in P n. Unde CajNamis, in confereatione EMehari ae , in qua Sateidos Deum qiisdammsdo durat ad terras, ipsa elevatio ma-xisne in Rei bonitatem , quae se di attir adeste nobis, ratio est

oue uisi: is ad verba tu a tu exercito, Me est , quod VacerdotH- revereurre dirar verba. Q d a tem a scrupulosissi, quia scilicet occupavi suam mentem ad hoc , Me velint esse ivienti attenti , magatio est, is est attentis , sed hab he 'itur attentionem pre os e o. Tembilis lane est hora illa , in qua Sacramentum hoe eonficitur, de quo Divus Bernardi iς serm. in coena Domini, sic habet, potes ne aestimare quale , vel quam

XV. Pmlatis summa eum reverentia, attentione, ae devotis. ne verbis conlecrationis Hostiae: Hee est Corpuς meum, oculos teneat Celebrans in Hostiam consecratam intentos, inde eam ad ret unico senti geminectendo, absque eo oris curvatione , aut capitis inclinari mer eli enim genunexio, ut dicebamus, Omnium reverentiarum maxima, quae Corporis curvationem, aut capitis inelinationem non exigit: ut autem commoelius genuflectat, debet omnino cubitos retranere ex Altari, leu intra Altare, redullis ad extremitatem corporalis manibus utque ad pulsum', quibus luper cor eorale postis Holliam iptam tenet . Genuflexio debet fieri utque ad stipedaneum, & cum aliqua brevi modirilla ob maiorem reverentiam ,& ut etiam sacilius surgere postri. Tum eri 'ens se quantum commode potest, elevat in altum , modeste Hostiam, hoe est nec lente nimis, nee ad modum festinanter. Elevatur autem Ho lia ad eant a titudinem t.mtum, qua vidcTi, & adorari positi ab omnibus Sacrificio ad-s intibus, ouor elevatio facienda est per lineam per ndicularem DPcr eam Cuporalit, partem, a qua Hollia ima suit derumna,' in qua, elevatione absoluta, est iterum reponenda . Ueuli reneamur in Holitam intenti elevato capite, ut eam comm

dius pmlequi possit ascendentem, detinendo illam paulisper et vatam , ut interim aditantibus satisfiat, quibus proponitur ad XVI. Ritum elevandi Hostiam eonsecratam sitisse inductum, ut consecratio secreto facta populo manifestetur, exhibesturque adoranda, indieavit Anastasus Sinaita de Sacra Synaxi his ve

bier tremeridum , e nemvitae sisti sit , eumqu- omnibus oste adit. Non esse tamen antiquum alde in Romana Ecclesia Ritum hunc, ex eo infert Menarduet in uotis au sacramentaritim pae. mihi , quod in antiquiς liis turgiis, dempta Moetaraba, sicut nee in veteribus Saemrim Rituum Expositoribus . non reperiatur. Durantu ab opposito, ab ipsis Feci ae exordiis hune revocat l. a. eap. 4. , di si e prohat praecorum Patrum testimoniis, apu8 qum dubio procul mos tuit Corpus Dominicum, re Calicem elevandi paulo an e C mimi cmi ut manifeste colligitur ex litum iis Sancti Jacobi , Basilii. de Chrysiatomi, n m Dionyso eap. a. Eces. Ili . loquendo tamen apud Ecclesiam latinam, ello innocen-

1ll. Ritum hunc non recenseat, tetitum circiter anni, ante Innocentium ipsum viguisse ammat Gullelmut Parisiens

Huiusmodi elevationis exemplum habemus etiam in veteri Testamento Exod. 2o. I m. 23. & num. s. o. c ubi passim letitur , quod victimae pars a Sacerdotibus elevabatur coram

Domino

XVIL In Depositione Hollia, eontinetur h c utraque manu, donee app*ximetur Commii, ubi manus disiunm , & s- nil ira super Altare posita intra Corporale, ista dextera manu Hostiam deponit in eadem Corporalis parte, unde levaverat. Deinceps pollices, & indices non disiungit, nisi forie stas nenia quaedam pollicibus, & inditibus adis i , in quo easu non debet digitox ad Callais labrum admovere, tantum digitorum a frictu inter se, supra medium Calicis provocare. ut fragmenta in Calicem ipsum decidant. Reposta Hostia super Corporale, genuflexus adorat, ut supra die mus, immediare post consecraticinem. Si vat adsit aliarum Hostiarum consecratarum, antequam procedat Celebrans ad emiserationem Calicis, de patena, vel Palla illum eo*γerire, ad Gutelam, ne Mus , aut quid simile intret ad 1 cies Sacramentales commaculandas. XVIII. Dum Saceruos Hostiam eonsecratam elevat, aut C licem, minister inserviens Missae elevat posteriorem Planetae partem, in medio infimae partis, mfunde te inclinand o, absque eo tamen quod illam oscialetur, nec dum eam manetae partem apprehendit . nec cum eam res inquit. Pullat eodem tempore ter campanulam, pro unaquaque elevatione, prima vice qua

Celebrans genullectit primum, secunda vice suando elevat H litam, aut Calicem, tertia vace quando Hestiam deponit, non vem quando poci dei, itionem Hostiae, aut Calicis, iterum S cerdos genu it. XIX. Erectux Celabranς a seeunda oenuflexione erga Hostiam sur Altare depostam diicooperit Calicem, neque enim antea debet hune discooperire. Cum dis operit Calicem manu sinistra de more possit a super Altare, intra Corporale, Pallam at-eipit distitis miaio, & indice unito pollici dexterae manu , eamque a Calice remotam ponit luper extremitatem veli exilientis prope Corporale in eomu Epistolae. Discooperio Calice, si opus est , dimios extergit super ipsum Corporale nihil dicens; Ze eum dicit smissi modo aeripiens , oesi amba et manibus Calicem accipit iuxta nodum, illumque a Corpoli Hevat aliquantulum , hoc est non ultra quanior ei toti & illico eum deponit eodem in loco, a quo fuit adsumptus. um dieit Iem tiόi gratias agres, inelinat caput inclinatione minimarum maxima. Cum dicit benedisit, simillia manu Calicem infra euppam tenens, MX-rra manu de more Callem benedicit, Crucis sanum supra ipsum e larmando i deinde Obitis luper Altare *aciter de more positis, ut dicebamus supra de proferenda consecratione super Hostiam, Calice aliquantulum elevato, dc rapite inclinato, a

tente, coctinuate, & 1 reto, ut ad Hoctiae coniectationem, verba profert coniecrationis: me est enim C. ix Ge. quibus dicti Callem reponit luper Corporale, & genuflexus Sanguinem reverenter adorat, unico genu, dc mim a Ii qua Meri morula, prout aliaS diximus. Praeterea Calicem non retines dum genuficetit, sicuti prae manibus Holitam retinuit conlecratam: Schoc ad praecavendum perieulum inundendi Sanguinis per actum genuflexionis. Pollea erigit te, de accipiens de more Calicem, cum elevat tantum, ut pes Calicis ad oculos eius perveniat,& non ultra; advertat autem bene, ne manipuli fimbriae in C licis elevatione, vel depositione Holi iam tangant, de ut per litineam rellam a medio Corporaliς circiter attollatur, absque deflexione in partem aliquam. In attollendo, 3c deponendo Calliace, regat se, ut diximus, de elevatione, Ac depositione H lliae. Dum Caltem deponit prasere illa verba secreto: Haec σuotiescia ue feceritis, in quae desinit tertia Canonis Oratio. Depolito Calice manu dextera palla eum e perit sinistra retenta super Altare intra Comorale. Dextera enim occupata inrepositione, ae eooperitione Calicis, aut aliis aestionibus, sin iis lira nunqtiam in aere luspenia teneri debet, sed luper Corporale posita, uti eum aliis Rubrielitic docet Castaldus, & Quaria me i- hae Rube ea . Inde facit genuflexionem . XX. Ad sileniorem erud:tionem ritus elevationis iaciendae H iliae, fit Calicis, iis, quae supra diximus num. 16. lubet Meaddeis re, quod in Ecclesia latina iuxta opinionem doctiismorum Uirorum oririnem traxit ab Haemii Berengauima impuguante realem Corporis, & Sanguinis Christi phaetentiam lub lpeciebus Eucharillicis, eo quod ante hane Haeresim in ordinibus Romanis, & apud Amalarium, Uauridum, atque Μlcmlon , huius

elevationis nulla mentio rat, uti advertit etiam missilii simus Pater Memtuς. Hule astertioni eum multis aliis eruditissimis Patribus suum praebet assensum te Brin i Tom. r. pari. l. pan ubi sie habet. Plaera nobis ejusdem Petri furentia, quaestaru ι ωον em elevandi ritharistiam in Metina latina oris nem aB revoriana haeres duxisse ἰ tum enim Berengarius realem Christi iis Eutharistia praesentiam impugnasset , ptares viri senstitare praestantes varios Ritus i miserant , ut fideles pullice profiteremur Cisso irChὸ sti in Eucharistia praes istiam a Berengaris impiae va-

tam , eui rei mittim est , quantum elevatio Sacramenti eo μιώ:.

Proh ile tamen videta in hoe ritu indueendo exemplum secutos fuisse Gramnam, apud quos, ut iii a dicebamus, Euch rilliae elevatio vetustissima est; seut affirmat etiam crudinalis

Bona Rerum Liturpic. lib. 2. eap. r'. num. 2. ubi notat Gn

eos Holitam & Calicem , non statim poet conlectationem , sed ibium paullo ante communionem , elevare , de ritum hunc ap id illos vetustillimum olle. Et quidem, non alia de caula, nisi supra a nobis adducta, scilicit, ut Populo adoran- dura exhibeatur M. Sacramentum prius, quam coesumetur Per

70쪽

Caput ocimum Hlim.

com minion . Pater Mabillonius in Commentariis ad Ordi nem Romnum num. 7. refert in . Gallia H lli conlectatae, NCalicta elevationem coepisse fieri post taculum decimum , seu circa Aimidium undeermi sati illi , qtio tempore pollea praeci te Ecclesia Romana hane amplexa fuerit diicipianam incomperium esse subdit. XXI Coepisse tamen, indiximus, Hocliam, & Calicem elevari tempore Berengarii, e-lans, & communis est Doctorum sententia, utrumque non quidem in omnibus riclesiis , ted in quibusdam Hol iam tantummodo, ut apud Carthiesientes etiam nune observat Ρo et TonL 2. Inititui. Catholic. p. s. Mi. et Atiliani Deraria e ecratione orpus quidem Domini Ilatim tuemiunt asoravitum , in facimus ms, sed non ostendunt Casi- - , tuum Lee Iesiae Romana morem sequuti , i , eum eorem oras institutas est . Ratra autem cur apud ali eos

Regularium ordines, & in quibusdam Mesellis moe suerit G.

licem non elevandi, ea praecipua est, quae a Sino assignatur in a. sententiarum dili. 37. quHL a. art. 3. dicente . Od ergo ad elmatio Iicis attinet, υeruas est , quod russ*fum elovaci nou est antiquus ...., cdi ratio erat , fuia cum in H sis eurpas, dy o guis eri dat , oe in Are atione Calicis non nihil ρ rieusi erearetur, fatis patres ducebant eo ut ei andvim

adorare. Dueiplinam deinde elevandi & Holliam, & Calicem it consecrationem omne; sere Ecclesiae sunt amplexatae; unde subdit Sias loco eitator Ouin, Iureri ut Resularium ordinet, in quibus nou praeripitur eleuari , icilicet Calix Dune ab Eret sis Saecularium distaeam, ilium eisDeus.

RITUALI A.

Pro Missa solemm XXII. Cum Celebrans dicit quam oblationem , Diaeon praemilla tenui lexione in loco, a quo debet recedere, scilicet a timuiris Celebrantis, se trafferet ad eius dextram, & cum ita pervenit iterum genuflectit, dc erigit se. Eodem tempore C remoniarim quoque praemissa in suppedaneo Altarit a cornu GUangelii, in quo est, genuflexi eo accedit ad librum , ut inses inat Celebranti, ubi eum pervenit iterum genufleetit, eriunt , ibique latit usque ad verba conlectationis, ad quae Librum doei inquit, , idit ad infimum Altaris pratam a comu Evangelii, & ibi gemelectit, & genuflexire sistit. Bauld imopi

natur, quod debeat te transferre, & mmuflectere ad comu E-puiolae; iud nobis Ma videtur ita facile, quod tam esto a CO nu Evangelii, in quo silebat apud librum. polsit se transferre ad toma Epiliolae, a quo qum primum Gebet recedere unde ne accestiaς illi, & recessus imporiunt, quos Baul dianas ipse non approbat, multiplicentur sine necellitate, merito hanc opini nem reiicimus. Genuflectunt pariter in tuis loci Thuriferarius, Naxicularius, & Aeolythi, quorum primum astumit Campanulam, ab ipis pulsantim at elevationem. Lotaer exuliniat ean Panulam pullandam esse a secundo Carmoniario si adsit, ted eum munus lintndi Caeremocitata sit Clericos diriste i non um

min. Genuflectura etiam in Iula locis Cemi rarit , sit non te

XXlli. Prope tempus consecrationiς Diaconuet in superiori tradu ad dexteram Celebrantis aliquantulum prati eum penicie-xuq liat, & eum elevatur Sacramentum, manu sini. na infimam polletiorent planetae partem capit in medio , di aliquantulum elevat, eamque abnue ciculo, flatim fassa elevatione, a tequam Celebrans genuflectat, deponit. Rubricillae non e v niunt in eo, qtiod Diaconus teneatur, an non, dextera Celeis brantem circa brachium dextrum sultentare dum te erigit age ninexione, & ite te gerere in posterum in pari calv. Nos ta men eum Callaido lib. I. in. 7. cap. I. nu. I Q. amplexamur

partem asstmativam, quia, ut jam vidimus, debet in aliis ge-m xiemibus Glebrans adiuvari, & per eonsequens a ioni

in hae, in qua iuraque manus Occupata P anet in retentione. Hretiae laenatissimae. Cum elevatur Hostia Clerici Mevant in Naristia, abibluta elevatione Hoetiae cum Celebrarae te erigit Diaconiκ, discooperit Calicem, & iterum depolita Palla de motare silpra vesum, & Corporale Renuflectit, donec peracta Cali cis elevatione cum eleuatione Planetae, ut supra, siligit eum celabramr, & Callem Palla cooperit iterum, M. XXIV. Ad illa verba, suam oblationem m. Subdiaconux

genuflectit fit a infimum Altaris gradum, & quidem in medio,

quidquid alii teneant in contrarium, cuia priniflectens in m aio, raeque populum impedit, ne viderat elevatam Hvillam , neque irreverentiam commiuit, nec minorem exhibet Sacramen

to reverentiam.

XXV. Thuriferarici in eornu Epistolae genuflexus , eum fiteleratio, ter incrii lat. Primo incensat unico dultu eum prosim

da capitis inclinatione ante & post, cum Celebrans Hostiam ad rat in prima et inexione; secundo inceniat altero ductu, eum fit Hostiae elevatio tertio inceniat altem dinu , tum Celeia brans genufidit, deposita Hollia . pariter eodem fere mo do Aeolrihus eampanulam pullat, & se pre equitiir dum fit elevatio Calleis peracta Callais elevatione, Ecr ito Calice, Diacon emissa genuflexione, a dextris Celebrantis se trans fert ad sinittram. ubi renuflectit iteriam, & se erigens assis it ad librum, ae Celebranti te conformaI, eum se signat, Percutit pN M. Subdiacoauq surgit, & Clerici quove, qui tamen Celabranti non is consormant eum mines it M. Camnoniarun ro iussit, genuflectit, dc accedit ad laterale comu Evomit.

CAPUT XIX.

cipit Canonis oratio, & in illa verba delinit:

nia Aione Caelestι , cdi gratia repleamur per Christum Domi ια noli m. In hae oratione . in qua etiam nomine Populi Cele. brans commei ratis Pastione, Resurrectione, M Alcensione

Domini Notiri Ieiu Christi, ri temo Patri G pus filii ei is ,& Sanguinem rub speciebus panis , & vini ante se positis, ouleri , merito autem hie commemorat Sacerdos Passicoem, Resurrectionem, & Alcensionem, ut per Palsionem charitate, per Resurreetionem fide, & per Alcimsonem spe omnes munire pollimus, ac confortari. Quid mina magis charitatem in nobis accendit, qtiam memoria, quod ita Deus dilexit mundum, ut

filium ejus unigenitum daret Quid in nobis fidem firmat ma- i , 'uam memorari, quod Jesus resurrexit a mortuis, & mors illi ultra non dominabitur . sed mortem nostram moriendo dea struxit, & vitam resurgendo reparavit . ut sicut omneς in Adam moriuntur, ita in Chrillo omnes viviseentur Quid maoi; tandem spem in nobiς amplificat, quam memorari, quod R 'demiaptor at dens in altum captivam duxit captivitatem, dedit dona hominibus, & ivit paratu nobis locum in caelis, iuxta illud

ssionis, Restvrectionis, & Alcesionis Christi habetur etiam in Litumiis S. Clementis, Basilii, & Joannis Chri statomi, ae in

ceteris omnibus, uti testatur Menarduς in uotis par. ις. De tuis

do iis, ae datis. In Litumiis M. Basilii, & Chnibliomi prae

dicta aliter exprimuntur, re magis explicant, quod omne id , quod celebrans etiam nomine populi Oil ut, est de luis donis , ac dat iis, tua de tώis tibi offer mus. II. Ea, quae praecipue hie ae nobis exhibent explananda, inprimis illa sunt verba r Hoseiam param, Hopiam Sanctam, H

Iliam immaculatum, Mu Santium viti aeterna, Calicem

futatis perpetuae. Ad quae verba Rubrica adnotat quinque inrucesignationes esse faciendas, tres super oblata, & duas particulares, uirum luper lio fiam, seu lii per Co Rus , alteram sup Calicem, seu luper Ch filii sis rLiinem . Hinc cum haec omniae ῖregie, & latis contariia, luculenterque iam explan verit Soto

in a. iente tramim dith. V. qua . . a. R I. I. non erit abs re hic iuidem verba per exirensum conscribere. Ut ante C eerat; mm petitur , vir materia fiat heuUι la , adscripta , rota , se eo eoata Mosilia , nempe Christus , offertur tamqtiam missis puta , ad disterentiam Acrisiciorum genetium , quae impura erant , in corrupta. Ducla ad differentiam ollarionum cineris legis, ouae uou erant eate ιας Saniis, ut animam δε i care τι ,

uirituat. m, atque auro aetereum fatalem sibi comparaui. III. Ad qiii. tie cruce lim tion qiud attinet, advertendum

esse centri, , qaad tradit D. Thomas hic art. l. ad 4 pludi fas quinqua Crutes hie fieri. non ad benedicendam, ae veluti dii

'inertisam materiam eonlcctandam, uti ante conlecrationem fit

litata explanationem Maplici Gonet; lad L,lum aἡ eommi mo

randum virtutem Cruciς , & modum p:ulumis Iesu Christi in orto , inquit An relicus Doctor ibi ad , fuit iosa Pasis C risti, uniis ad reseraeutandum quinque plagar CDν isti , sequarto qui Otuplex crucesignatio super νιta verba : H iam rum, Hostiam fan iam , HL Nai ι .inma. Mutam , Panem Latium vitae aeternae, Calicem Diuus perpetuae. Fete eadem expositio habetur etiam apud Stephanum n- neram. Atta.

cap. t . Adid vero Bossuetum Traiu de Missa p. i. se ex νlicantur, ali ignando stilacet discrimen inter crucelienationes , seu benedictiones, qiue ante consecrationem super Holliam, α licem fiunt, & ea , qtis post conlectationem eri nant ut .

eae etenim, aiz, suae eonae nationem antecedunt, relaxantur su

per panem, dc vinum, suum sortiunt etia' esseelum, tum erga ipium Sacramentum e lectandum, tum erga hominem, qui Ne Sacramentum vult sanctificari.

IV. Benedictiones vero, quae sub uuntur& quae fiunt super panem iam consecratum, & smiliter super vinum, non ad Cor . aut Sanguinem Chr illi ruieruntur, ted ad eos diri :untur, qui Corpus, & Chiiiii Sanguinem sunt sumpturi, ut digne . ac immola, & non in cauuri luscipiant i nec alia rati ne super Christi Cortus, ' super eius Sanguinem relaxantur Benedictiocles, nisi ad significanωs, bc exprimendas bene dieii ues, & gratias, quibus Sacramentum hoc abundat, & large, ac, ut ita diuam, sine mensura in nos per ejus sumptionem e

landeremar, si eristina non ob larem ninita. V. Sipna igitur Crucis, quae conlecrati me sequuntur es

Armata lio Hottiam , & Calicem , non sunt benedicti et ipsius Chriiii Domini; Ipse enim eum sit omnium: Caelestium

benedictionum, atque ter trium perennis sens indeficiens, non eit mistia cur beneuleatur a Celebrante, eo sensu , quo nos ab ipsis benedicimur. Hoc modo itaque citra omne dubium cit, nullum Cruci simum elle adhibendum peracta consectarion ..uti notavit Stephan A ullodunensia Tract. de Sacramento Altaris cap. II. Oblata mu benedicit , ni eum, a quo es Omnis