장음표시 사용
51쪽
era .esimali, & PMotiis tempore, quod ex particulari privit moira liquam commemorationem deperdit, toto 'aschali tempore,
etiam in sesti currentibus, dicitur Praefatio Paschalis, tam etsi de eo nulla fiat in osticio commemoratio. Q rum omnium ea ratio est, ouoniam unaquaeque ex dictis Praefationibus suum determinatium habet temporis i patium, in quo dici debet, ea dumtaxat conditione apposita, quod stilum, de quo a itur, pr priam non habeat Praelationem, quo ia eatu 1icuti officium et iidem faeti prevalet contra ossicium pratifim temporit, vel olia , ita Prietatio memorati scili aequum est praevaleat contra Praefatio m dicti temporis, vel inlavae. XIII. Hilce omnino praesens contonat sanctio, ouae propte
ea festis Santiorum Apostolorum, vel Inventionis Mnitae Cri cis suam respective propriam Praefationem allignat, Apostol nim nempe, ves de Cruce, tametsi eontinVnt celebrari intra O-itavam Ascensoni , qtiae propriam Praelationem habet: mi
niam tamen praelata sella proprium non habent Commumeaures,
volo ad turi, quod non commune dici allignatur, sed proprium de octava, ut inde inferas, quod in itidem talix etiam Praefa-im octavae est et dicenda, u illa festa in am non hab entPnaefati nem, & quidem quamvis nulla in eorum Missis fieret
commemoratio Omvae, quam eadem lina iuxta Rubricas noti sunt apta pati, u te secundae Classis. XI Quaerit Guyetuet, quaenam Praelatio dici debeat in cummii lesio non habente Fraetationem propriam, in concutiuduarum Pr ationum mpriarum , puta duarum octavarum , aut octavae, ti temporis , quorum utrumque repria raudet Praelatione, bc hel. e suo modo inponit Lib. D cap. 28. q. I. eam in letio adhibendam esse, quae corresponderet Micio, quod emlebraretur, si tale taliun non curreret, unde eam octivae, neci temporis, vel privilestiatae in occursu duarum ollavarum, vel eam Detivae, non temporis, quando utrumque udet propria Praelat: e. Dicimus Oectatae Pignims , seu . & husus non line intelli sumus octavam, quae praevalet, aut ratione altioris ritus tali, aut ratione maioris di talis. Octava enim, cuius italum est primae Classis, praesentiri ut alias diximus, octavae, cuius fritum Elislummodo ire undae Classis, ello foret majoris dignitatis. & in eatu aequalitatis ritus faeti, ea octava xlertur, quae Et majoris dignitatis . llaec, quae iam alias dedimus, opus non est reinere, quare dumtaxat addimus, quod item diximus; ves et i pini legistae, quia si octava aliqua ex particulari privilesio pravaleret contra aliam octavam dissiorem, ita ut in ambarum occursu haberet octieium, tune eiusdem Praefatio dici deberet,
non it Ia octavae digniori . Exemplum habetur in octava Cora ris Chri ii, quae cum ex particulari privilegio non cedat i nisis eio duplici occurrenti, dubio mcul ce ea inicium fieri desbrret seria VI. R: loquenti Sabbato, & non deest a M. Triri aliς tibi haee fit, puta ratione Tituli , quamvis estiva SS. I rinitatis maior sit dianitate, & aquatit in ritu tali . Unde si in alterutro ex dimet di bus occurreret sellum aliquod diadlex, in hujus Missa Meenda foret Praelatio Corporis Christi, re non ea Sanctiismiae Trinitatis. Idiplium est ap id Augullinienses deo lava Sandi i Patrix Aut u lim, quae privile lata item Et contra scita dup icia, qu:e non limi primae, vel secundae Classῆς. Quare ubi felium B. M. Viininis de Contolatione, quod ii militer colebeant sub ritii duplici primae Classit in D lini casu is quenti ad sellum eiusum Sancti Patris Ausus ini, habeto lavam: in scito primae vel locundae Clastis, quod infra prae dictas cita vas celebrarenti', si propriam non haberet Praelatio nem, dicenda in eo sciret Praefatio S. Patrix Augustini, &non ilia D. M. Vir . de Ccmiblatione. Firma i tur remanet intina sua amplitudine rorula Guyeti, ita ut ea sit adhibenda Praefatio, quae est propria colati, quod fieret si tale taluna nan
ci irreret. Quod si inicium, quod seret, propriam non ha beret Prael itionem , tunc succedit Plaetatio premia ossicii, quod1beckeret , si nec illud fieret octieium , dc lie luccessive inconcussu plurium octavarum, & in calii, quod nulla ex occumrentibus propriam Praefationem haberri, tune locum asiaquitur
Piaelatio temporia, si propriam habeat, alioquin Praelatio eo
XV. Qihia de testis occurrentibus intra aliquam oria ram mmdo statuiuni est, procedit pariter de Dominicis, quae celebrantur infra octavam, ita ut iplae si ilai Ram Praefationem octauae, cum eo ordine, quem dicebamus de his scilis. Laudata e nim Rubrio de ii Gem parito iter, ae de sellis disponit. Diamurtir enim in Dorniutos, in festir, quae illis te ibus ere Ditistitiss. Si itaque in scitis dicenda omnino est Praefatio pro pria o navae, intra quam currunt , utique & in Dominicis, di quidem tametsi habrietur Praelatio propria temporis , sicii ti& in testiis dicitur Praelatis proma octavae, quamula tempus propriam Praefationem similiter habeat. Praesario namque, quae tempore. puta Paschali, ves Quadrages mali assignatur, non est
ympria fretarum, vel Dominicarum, quς eo tempore cummi, La iis habet veluti Praefatio eommunis pro suo respectito tempore , & aeque convenit feriis, Dominicis, & sinist, quae tali tem rore occurrunt, adinstar Praefationis Commimis dictae, quae latiuste habet, & omne temporis spatium comprehendit, cui praelatio altera allignata non in . non vero quia non dentur aliae Prae sationes, quae limiliter communes sint, m strictiori temporis patio. Hae io um de caula, ad dillinctionem illius Praefationis, quae latius se habet, & totum ad anni temporis lpatium se ex xendit, cui mpria non assignatur. Praelationes 1 pestivae pro stri ctiori temporis 1 patra . non communes, sed propriae a Rubricad euntur. Exemplum habemuς in terminatione Hymnorum , & in
ria brevi ad Priniam, cujulmodi sunt pro tempore Pis lit Palinatio per Deo Pae: sit einera, F Iis Dia mor, rad Primam verius: Qui fuinxisti a mortuis. Hi enim nonnus proprii sunt suo rei ivo tempori, quam simi commseriis Dominicis , ae se tis omnibin, quae tali tempore celebtur. Et tamen in ossicio Dominitae infra estavam, quae alpmpriam terminationem, vel brevem versum habet occurret non terminatio, aut breviς verius temporis dicitur, sed te natio, & brevis verius octavae. Unde Rubrio in Dominieama Adventus posita, assignato versu: Uni Dentams es innacim ad rem intram lilesit, Ge dicitur auotidie uin re initatem De tui , etiam in inclis de San iis, praetresstia
te Conceptionis R. AI infessis. Domi uisa i fra octavam mrmitibus. Et eadem Rubrica in scito Conceptionis, postqad Primam prMicripsit in um . Qui natus es ex Maria Vire item addit r in se dicituν per totam inruam, etiam in κον Domin es . ra odia m. Uti itaque haec omnia, Moesiatio , de qua dicebam it, sunt quidem si ita dicere maipropria temporis, sed non ossicii, aut missae, licet hae sintempore, sed aeque eompetunt Dominicis, seriis, sellis. tempore occurrentibus, adeoque dicenda non sunt, si alia milia, vel ratione ς sti, vel ration 3 octavae propria habeam Sumgatur etiam admodum laudata ipla grammis Rubrica, i postquam statuit Praelationes, Paschalem, Quadragesimalem, octavarum dicendas esse item in Dominicis, A sessis eo tempoccurrentibu , excentonem quidem ponit pro talis per his vri, nisi tua fisa propriam Praefatiouem habeam, & omnstet lustre Dominieis, pro quibus utique etiam exceptionem eiiset, si quae earum mpriam Praefationem haberet. XVI. Redeamul navi ad Praefationem Alae 1 Is Domiis, eui hane Rubricam praefixam si cognoscimus: se
Praefutio eum suo cantu dicitur in Se Ascensionis usiae ad igitiam Pentecostes exelusive, o ia festis tunc occurentibus , ν premiam hosuerint. Modo eiusdem verba deremus. Se .
Praefatio , scilicet Praefatio Ascentionis Inminicae, eum o caui nempe lolemni, &non feriali; non enim intra tem Mimiti ut cui addicta eli praelata Praelatio, occurrere potest Missa feriali aut de testa simpliet, eui d beatur Praelatio in cantu serialia si occurreret eatius alleuius Missae votivae non .lemnis, qtpmpriam non haberet Prauationem, eum canenda esses Praei. tio A elisionis, non in seriali, sed adhue Blemm eantu est diem,ia, quia se Rubrica disponit, quoties dicenda occurrit uetur ad Uι uiam pesterestes exelu M, en i itur temporis sptium, in suo locum habri mediit a Praelatae; scilicet in e Ascensionis, &. per totam tutivam , & ulterius in s sequeti loria VI. ad quam speciali privilnio veluti prore tur Ascesonis offitium, non tamen in vigiliis Ascensonis, &. Penteci es, in quarum prima iuxta eonluetum morem habet loeum Prifatio de tempore, scilicet Paschalis, & in secunda PraefatPentecostes, ut sis loco dicemus eis in festis itine occurrent his , scilicet quae pet illis diebus omnibus telebrari eontinete inisi pruriam habuerint, quo in easu iam diximus Praefationae
P priam In .malere contra illam octavae. XVII. Non adeo extenditur Comniisulcantes Ascensoni , eqtin eadem ha et Rubrica ssicitiιr per totam in m m , quacum reapse terminetur in seria quinta, in qua empterea siuridii dii lici inllidis itur inicium, idcirco dicetur illud quidemmiam in te lis per eam occurrentibus, quamvis a sua Praefati ne lepar ri continetat, non tamen in lublequenti seria VI. quad mmdem o flavam reapte non ieectat. Non enim ait Gavantus pari. I. tit. 12. num. . lit r. U. Pna latio, &Communicantes in millati icleo suo loco conloquMer descripta sunt, ut limul dicantur, ves omittantur, sed ut iacilius utrumque ri periat, quod & Cuvetus applobat lib. I. cap. 28. q. s. ipli dic mus magis in s urati Drerem. XVIII. De Praefationibuq Am talorum, & Crucis, mram pr.elens sanctio item memiuit, nunc sumimus agere; ἰχ eccititulum, qui Praefationi praeficitur Apostolorum: Sevene praefatio eum suo canta dicitur in festis Apost larem , in Eva e Iistarum, praeterquam in die Saulii Ioamiis rasotii cor peoclavas eorum, in festis infra εας occaereuribus , nisi e mapria assuetur. Didem. sitaque S.instam Ioannem Apollolum, iquo in aequenti Deerem releri amus aetere, praelata Praelatio dicitur in scitis Apollolorum omnium, ec Evangelitiarum, ire ii
omnibus riclesia pares facit Apollolis, & per eorum inavas Ac in sellis omnibus infra eas occurritibus cum solita cuulula, dummodo haee propriam Praefatio Mem uan habeant, vis iteatu dicitur Praefatio pruma, neglesta ea Apostolorum. Sunt qui eamdem Praelationem attribuunt laesiis illis, qui eum irparticularibus mundi plagi et primarii fuerint fidei Cathollax la
opes, ac promulgatores eorumsteni locorum Apostoli vocantur
quinimo alicubi dificio etiam honorantiu Apostolorum; vem quae de huiusmodi Linius diximus agentes de Symbolo, nutrim m putamis remere, ita ut eorum illi, qui ultra Apollo lotum nomen, ossicium etiam in legitimo particula m Εcciesarum usu ast uuntur, A liolorum item Peaefatione poetindonari. fixus qui solo gau t Apollotinim nomine. XIX. Ad Praelationem Cruei et quod attinet, ex Micres pue . nos monet & Gavamus pari. a. tit. 7. num. non fuit .
diei iblitam ante Palmas, & hune narurem perduralis uisur ac Pitam Quintum, a quo statuta est ab ipsa Dominica pallioni hinc pixi praeseribit titulus, qmd ea eum suo ea,u cuti tu Dominica Pasionis, tu Domistra Primarum , is feria i Carna Domini , in inmigduplieibae, Orsem duplicitistes tem pore occurrentibus , nisi in rix propria agisnetur , ω msuemm latibus Saucta Cruris. Tacet iuper mulis serialibus, eo tem
52쪽
Wre occurrentibuς, non quia in cli item dici non debeat , sed quia ibi loquitur de missis cum suo eatum, tei licet Blemni, qui missis ferialibus minime cimvenit. Eam tamen nihilcretam esse dicendam, licet si ab cantu seriali, dubitari non linit titulus alter eidem Praelationi in missati Mescivi, ubi sub cantu etiam seriali exarata invenitur; de mandato it nil Rubricat hu-iti: da Praelatio dicenda est in filamuhatutis Saullae Crucis, videlicet Inventionis, & Exaltationis ejus in, etsi suae alia alicubi de Sancia Crm reperitur instituta. In Dcisninica Pasi ο- tire, ta in se entibus diebus usque ad feriam V. in Crua m- utia luci seue, & quidem etiam in festis eo temrire occur euri crure, nisi hac proprιam Praefationem habuerint , ni e sistit Rubrica . hinc tamen tu inser, quod in sellis qui lcumque . que ad
Pallionis mysterilis propiuet accedunt, vel reducuntur, eadem Pnae
filio similiter erit eleenda. Huiusmodi sunt scita quinque Planarum, Cotonae Spineae, Laneeae, Syndonis, SS.Cnrilli Sanauinis , dc si quae ilia de init nentis Dominicae Passionis, vel ad eam lattinentibus reperiuntur initituta; cujus rationis similiter ellicitum SL Redemptoris, quod in Venetorum Dominici ret , itur ; Chesilas enim nonnisi media Cruee, & sua Passionen
stram laturem ae Redemptionem operarus est.
fricam genera m tit. Iti num. 4. S. R. C. 23. Septem. INL
aevolante Clemente XI. ut in Bullatio Romano tom. R d eicata. Dominica: Nativitatis octava a generali, quam superius statuimus, abit Remia; ubi enim haru seri, quod in filii et occurrem tibus infra odiavas dicenda quidem sit Praelatio ompriacit v. e , sed eum claulula, nisi propriam Praelationem habuerit, praedictae Nativitatis octava videtur exposcere, quod Praefario inaeae dicenda sit in sellic insta eam Oeeurrentibus , etiamsi pro- Priam Praelationem haberent. Sane, quoad scitum Sancti Ioanni: Apostoli, id extra omne dubium in constitutum. Quam viti enim ipis tamquam Apostolus propriam laritatur Pr Matim Nem, adhuc Rubrica in eiusdem fiso posita discite habet, &Notu Praefatiouem , cr Communieanter de Nativitate esse dicendum, & idipsum piniat titulus, quem Apo lotorum Praefationi drectamus vile pistrum, dum per ea verba, praeterquam iuale S. Ioau.is Ammii, diem scitum eiusdem S. Ioannis P sationis Apoctolinum declarat non esse participem. Adhue ad rem clarior est Rubrica, quae pr.esicitur Praefationi Nativitatis Dominicae, quae dum solum diem octavam S. Joannia excipit, non setium, consequenter innuit diem se iam Rubricae dii positioni manere subiectum, adeoque in eo dicendam elie Praelationem Nativitatis, non illam Apollolor .XXL Non et itaque dubium, quin dicenda sit in sello Sm-
Ioannis Praefatio Nativitatis, quare nunc tantummodo inquirere num idipsum dicendum sit de aliis itidem se-ilis habent ibi H propriam Frelationem, si quae infra eamdemo lavam criti tibi ni occurrere Assirmant plurimi, de quorum civile Gavant. . . tque Meratus elle videntur, dum ille par. i. it. II. num. 4. litia D. Miliis votivis infra octavam Nativitatis non a rim praelationem tribiaendam elle alserit, quam de Nativitate . an 'umento ex lo Rancti Joannis a isti m desumpto.
Hie vero luin ibidem nihil addit, cavanti lententiam, a Numenta Mnem approbare centetur, & qusdem exemplum Sancti O. anis unget admodum. Si emin in huius leti', tametsi in . .m Pnxiatio em habeat, dieenta Et Pr atio Nativitatis,
quia ni id ipsum prae lari drbebit de talis aliis infra otia uam
Nativitatis occurrentibu a, quamviς propria Praelatic nesauleant t ar umqua n namque pro Saesto Joanne peculiaris assignari Pindi i ratio, quae non aeque militet de aliis felli; & maxime, quia id Aiatorex privilegium ci lavae faciunt, ut Piti
nus de ML Tom. r. num. Io . cur istur commune non erit
de aliis festis Veriam in oppesitum sentit Guyetus lib. ea 2 . quael L i . ubi te ite adcertit nulla Rubrica id privile bi fieri Petriationi Nativitatis Dominicae, ut ipsa prae ceteris p viteat contra Prictationes proprias tritorum infra octavam Nativitatis occurrentium; nulla itidem peculiari Rubrio in favorem eiusdem P lationis exceptionem emi Rubricae generali, quae tam in Mi siet votivis, quam scili vis, Praefitionem propriam, si eam I abeam, diserte dicendam esse mandat . & nonnisi eam ctavae, in eatu, in quo illae Millae propria Praefatione tardant: quae sententia eum se praesens Decretum quoad Missas votivas explicite, implicite quoad sellivas, approbata maneat, dubio procul nune cit ab omnibus amplectenda, atque tenenda ; habet enim Rubrica tit. tr. num. μ quae iervari mandatur per praesens Decretum: In Rusis Tot is diritur etiam Praefatio pi r is , s propriam habeaut , si vero non habuerint , dicitar Praesa ιia de te dira , vel de ina: a, infra quam Mutigerit hujusmodi milias celebrari, alioquin Praefatio commuis. Nini nisi itaque in dolem Praefationis pmpriae in missis votivis, etiam quae C lebrantur infra octavam Nativitatis Domini, dicenda eii Praefatio o flavae, & similiter dicendum est de Milsi; isti vis, ut denotat dictio etiam praedictae Rubricae, per quam deli natur mnino similem diis dispositionem, imo eamdem de Missis s silvis, de quibus praecedens suerat disposatio. XAII. Ad exemplum selli Sancti Joannis quod attinet, scilicet, quod in similium r-lam deservire posse videtur, idem Auctor 'nit, quod uti scillam moliari ratione adfictum sitit italo Nativitatis I rini, ita in eo peculiari ratione dici demandata fuit Praelatio illa Quia per Ineam ni ιγ bi, &e. q ii
nempe ipse Verbi illias ab Herno peniti, limau inciuniati Mu.lserium ma miscit illis verbis expreserit: In ρri. ia erat Verbum. Meraim pari. 4. titi num. 17. pr. Hucit sent intras plurimas , & quidem admodum varias, circa praecisum daem ob tuc
Sancti Joemnis, & concludit denique, quod nihil cerii lii tui potest; unde quod magis addictum suerit i. iiii Nativi tacta ,
minita , non aliam rationem adduci poste videtur, qu un, quia ipse a Christo in Crure positio Aeatius De Matris fitia; sibi gaetias ore t . Sane haec ratio, uti & pr.rceri ens, in Praetatione propria, in Sacramentario Gregoriano habita, quae infinio Sancti Ioannis recitabatur olim, mamificantur ad sum : quae cum ita estis eradantur, iam iacile vides causam, ob quam Nativitati Deaefatio dicenda tantummodo est in se: o Sancti Ioannis. &non in sestis aliis, si propriam Praelationem habeant, quae in aes aram Nativitatis occummi celebrari; rationes enim mem ratae comprobant dispositionem Rctrieae pro sancto Ioanne,
uenter ad alia sella non extendeadam. A XIII. Subdit autem Decretum d Iu Mi βις votivis sol nia busprore gravi quia lecu ς, si insta n satam inavam mi Lia privatae non selemnes tu, rentur, sed quia Mis Iae hujusmodi infra eamdrm octavam locum non habent, quia celebrari sunt inhibitae: habet qiuppr idem Decretam, si inteorum prolu*
da es Praefatio juxta Rubricam genrealem tit. Ita num. Quae cumaue uero infra Oflavam, Praelatio propria, in Miluet votivis, vel se siviς, reeitatur, rite notat Pittonas deci num. I 28 , iod in iisdem dici debet Commu i taures de Nativitate,quemadmo-um no ' etiam daeenanaa; in Decreto se eundo huiusce capitiς.
Natiuitatis in Miliali reperitur affixa . Sequeus P fatis eum suo cautu, dicitae a Nati υitate Domini use se a d Viphaniam, praeterquam iu di o i a Saurei Ioannis ηρ stilia. Et hinc edocemur plurim 1. Primo quod Praefatio Natio itati Domini latim habet spatium, quam Coia uisau ex. Cui cum hae adiiciatur Rubrica, tisaue ad celavatu Nut estatis Domini ἐ-οβυε, nou AIrra , aubium elle non potest, quoa ultra diem Circumes sionis, in quo octava terminatur Nativitatis Dominicae, proro ari non poteli, cum tamen P satio loeum liabeat inque ad piphaniam exclusive. Hoe in em Communis utes id habet
pnaecipuum , quod in prima Missa diei Nativitatis Domini diacitur, O noctem Sarratissimam relabrautes, et lainsi de die, &non de nocte celebretur, in reliquis vero duabux Misssi; eiusdem diei, & per totam octavam lemper dicitur, diem Sacrati fimam celebrantes, elio tarsan a privilegiariis celebretur de no cte, ut nolat Meratus pari. titi num. 1α, & ea ostendit
ratio, quod in o ori Osu, etsi celebretur de die, adhue re sertur temper aa Milsami quae d nocte celebrari praescripta est, vel indulta, in pol territa vero casu ad tempus diurnum, in quo juxta Rubricas dici debet, ordinatur.
licitatis Praelatio cum suo cautu , idest solemni, & non finali dici debet; nrque enim occurrit, vel occurrere potest series , aut simplex ollicium aliquod, quod serialem exigat rannim. At
quid si fiat Milla votiva Facili cii responsio. vel enim missi illa est solemnis, & pro re gravi, vel publica rausa, & tune
iuxta Rubricam titi ra. num. a. ea dicitur in eantu solemni, ut in duplicibuet: vel ei privata, dc non solemnis, dc tune quaestio est de subiecto non iureonente, quia totum temporis 1N-tium, ad quod praelaudata Prae saltu extenditur, privilegia tum es contra millas votivas privatas, & non Blemnes; quando etiam licite larent miliat votivae privatae, iam, ut supra diximus de Praefatione Dominicae Ascensiainis, esset dicenda cum tantu,
quo in Missali reperitur sub exarata, hoc est solemni i scuti expresse ei finitur a Rubrita his verbis: f qaeut Praefatio cum fuiscantu oce. Quicquid Guyutus in enotrarium sentiat lib. 4. cap. ai. quaeit i . ubi sibi persuasum esse atterit, tune cani d beroi fiam Praefationem in eantu feriati; qui eamus iuxta Rubritaς debitus est pre se eiusmodi Missi . At nihil facilius hae solutio ne; Elo enim per te eiusmodi Missis iuxta Rubritas P aefatioeompetat sub eantu seriali, & non solemni, non Et cur per ae- eidem, & ratione octavae, quae esto sub ritu semiduplici Gl bretur, particem tamen semper selemnitatis sui selii est, mala eis adhuc Praefatio sub eamn duplici admittenda, si infra hane ineidant octavam. Hi ne videmus, quod Praefatione; Nativit ut Dominicae, de Ascensionis, in mitialibus lii, feriali cantu exaratae non reperiurunt; cito o lava Ascensionis Millas votivas priva
ta , non solemnes, non respuat.
minicae occurrunt usque ad Epiphaniam, dicendam rite eorum Praefationem propriam, li eam , beam. non nisin d fectu propriae illam Nativitatis. Dum enim Rubri diem ostavam Sancti Ioannis propria Apollolorum Praefatione honarat, idiplina sortiori faciendum esse αfendit in sesiis quibusvis, eo tempore occurrentibus, si propriam PCelationem habeant; ipsa namque eatenuet praedictae solius octav ae S. Ioannis meminit . quatenus in Breviario, de quo procedit dispositio, tune nullum aliud occurrit scilium, quia propria gaudeat Praelaturae, ceterum a similibus Metumentandum est ad limitia, dc maxime in insun distro, in quo nos dicebamus etiam inura ei flavam Nativitatis
Pt Ysationem propriam tellorum occurrentium praeealete e traillam Nativitatis. Ex his perbella quaelio modo proponitur.
53쪽
U. C. quas in dir octava sanni Stephani, alitubi Oecu rat particulare talum in honorem Deipa institutum, eui, vel raraone peculiaris concestioniς, vel legitimae consuetudini debeatur octava, nune suaeritur, non quidem de festo, in miseertum dii diei debere Pralationem Deipat ae, sed de festis in remibuq infra o Mavam, & non habentitiis Praelationem propriam, cuius odi in calu dies sum octava Sanctorum Innocentium, & Vigilia Epiriania , quaeri ur, inquam, num in ill-dem dici debeat Praelatio Deipane, an ea Nativitat, mini. At ex superius dieiis facilit adurcidum, di ex idens responsio est. Iis enim die,ις lotum istum habet Praefatio Natiuitatis Domini per extensionem, ait Guyetus liti q. cap. t 8. q. I . &conlequenter te habet, & attendi debet ad in lae Praestitionis de tempore, 'nare scuti contra Plaefationem de tempore, puta Paschali, iam superius nos vidimus pro alere Praefationem propriam octavae, ita mo- dicimus, quid in memoratis icitis dici deberet Praelatio Deipari, de non illa Nativitatis Domini. .Meus foret, si ea sus aceid met intra os aram Nativitatis, quia cum tunc Praefatio Nativitatis poni instet itidem, non ratione extensionis, sed ratione oliave, tunc ipsa p valeat neces te eli, licat octava ipia praevalet, pro scilis tamen occurrentibus infra, non post Oflavam. XXV LI. Quarto in die octava Sancti Ioanni et dicendam essee emur Plaefationem Apollolonam, non tamen in die octava
San i Stephani, licet oecurrat post Oftavam Natiuitatis, , in- ra octavam Saucti Joannis Am loli. ine enim in Rubri eis
ceria lunt, cum lista excipiatur dies octava, di in missatis ipso in eadem die δε lava aisiqnetur dicenda Pre Latio Aeoliolonim, in die vero octava Saneti Stephani P satio Nativitatis. Hu- non liuis apte teneralibus videntur eonvenire Rubricis, mim enim octava non sit nisi continuatio scili, & pmrmatio, eadem Praefatio, quae saeto convenit, convenire item deset
E ave, lite videtur cise ratis, ob quam in die octava Mn. Eii Stephani non assisnatur Prilatio Apostolorum, sed maia is iliala Nativitatis, vel si diei octavi Sancti Ioannis assimatur illa Apollo orum, tamquam effcio, quia a itur, propria, quia iam desiit est ava N at ratia, ob quam scito, peculiari ratione alia assignata fuit, eui ncm item absignatur P satio Apol cit rum in die oviva Santhi Stephani, natione est auae Sancti Joannit Apolloli , intra qfiam rNurrit, cum similitis dies o flava Sancti Simani, de contriuenter dies etiam intra octavam Nan
sit joannis Aro stoli, intra quam illa Sancti Si ani evenit,
oecurram iam pia ius peras a Dilava radem Nativitatis Dominicaeὶ Sane in pt fata die o laua San si Stephani dicitur Sym holum , non dicitur autem, quia Sancto Stephano competat, eum sit de clatio Martyrum, nee 'uia di him fuerit in festo, eum omnino per aecidens in eo dithim fuerit, ratione nempe octavi Nativitatis Domini, intra quam recurrit, non alia itaque de eausa,
in eidia die ktava dieitur in eius missa Symbolum, nisi ratione octaὐκ Mnsti Joannis Apollo i, intra quam occurrit. Quod seri , Symbolo ita se liabet, quid ni limiliter erit de Praelatione
Apostolorum XXVIII. In extricabilis prose ita apparet nodus iste, quem ut
dii luat, ait Guyetus lib. q. cap. I 8. 1 . parem n n esseratisne in ollet cflavae, in diei is ea cessioni , huic siquidem alia mu eis Praefatio tritiemia, quam quae in die festo adkibita est , argiri in ἁie S. Ioan iis adhibita est Pr obtio 'dat ita is ,
inoli tantum tribui Pta sationem Apoliolorem, quatenui de ea fiebat effetum, idque inferebat ex die praecedenti, in quo cum fiat de cistava s. ephani, prae atra diei praescripta cit de Nativitate Domini , non autem de Apo: tolis, licet hane prae iliala, commemoratio ipsa S. Joannis vitavae videretur exigere. Hi ne in Annui Calendaris Parisiorum, in talo S. Gen eis, quod in die octava S. Joannis solemniter celebratur, assignabat E sationem Nativitatis, non illam Apostolorum, quia in eo
easu de die crura Sancti J ianni et Apolioli non sctat Ossicisum, ted hoe ad simplicem redietebatur commemorationem. Ille dicendi us sua probabilitate non taret, & a simili procedit ad limitia, sed eum sit ea sus Oinmitis singularis, qui conlisuenter in exemplum trahi non potest, tu contentus esto foui line alia tera inquisitione dispolitionem Rubricae, quae dum in die octava S. Ioannis allignat Praefationem Apollo oriam, consequenter illam quoque praeseribit dicendam in linao, quod in eadem die odii ava allecti celebretur. in concursu enim plurium Pnaefationum, lex generalis est, quod illa praevaleat, quae est propria eiuς, de qiis alia firret Uuietum. Ad id vero, quod superius opponebatut , dicito, quod in die oflava S. Stephani dicitur Symbolum, quia per te dictum fuit in eodem scito S. Joannis. infra olivet odiavam illa recurrit, non dicitur vero Praelatici Apost lorum, sed magis illa Nativitatis Dominicie, quia haec, & non illa dicta fuit in eodem festo S. Joannis, licet postea sua propria Apostolorum Praefatione honorata fuerit dies mi ara praelati sancit Ioannis, tamquam qui est, & se habet inlita festi duplicis,
atque si lemnis Apinioloriam, cui talis prosecto competit P viatio. XXIX. Re Iiquum est videamus an in aliis sellis, & in quibus diei debet Praefatio Nativitatit Dominicae, & statim eadem occurrit Ru ea , a qua item dicenda mandatur: In Pura ratio a P. Aia iis , m in f ο Cisoris Christi, perodi vans, nisi ire ea Moreat festAm , quod E. Iam Aa ae Isat emi, o Domin3. Dicitur quiesom ira νPurifestionis; quia magis sessum Christi est, qui ea dio oblafuit in Templo, 3c quadraret etiam admodum diei Sanesis ἀεAnnune lationi , in e emim fuit minabile Domi ere 1eamationiet Mysterium, licet postea quia tale domum mori si bis perfecte collatum, nisi ad Virrinis partum , Ecclesia Tvinum officium ad B. Virginem dirigere putaverit , quat riectum die lumniam Deiparae dignitat , & excellentis Iima prat dona eo lecuta ei , ted inluper mirabita illud, α iri auditum cdem accidit, quod Vim manens intacta, praeter cocum occinem filium e eiperet. In laudatis vero sesiis aliis , perire ali rit e, iuxta Guyrium lib. cap. 26. o. Praelatio , Fusis Me Iuearmati , quae totius Inomationis Mysterium, ioci foristi eorirplectitur, opportuna eli, quia sunt sella imma se Chris ci Dramino, in quinus omnibus die enda ea est in desis Hi proprioris. citiusmodi esse dicebamus Praefationem Crucis, relato aa sos a , quae ad Dominicam Passionem attinent, vel riaucuntur. Iinc esciitaque eum Eeelestiae uni muli talium Santillimi Nominis Iesii reperiatur concessum, addendum erit memoratae Rubricae, M ista Praelatione donandum, & lierespective praeitabunt par
lieulares Eeelesiae in festis de Praeputio Christi, Incunabulia, alii ue id emus, s quae ali ubi sint in lituta.
XXX. Hora Et agamus de Praefati e , Commiam cantes Epiphaniae, quae iuxta Rubricam, dicuntur tu raiphais a Domi ni , , per est am. Tacet Rubrica stiper sellis, si quae intra
eamdem octavam recurrant, sed continuo si ibintrat lex notiera-lix superius statuta, quod scilieet, in , se liς occurrantibuet infraestivam dieenda sit praelatio propria, si hane habeant, sin P satio octavae. Cum autem dicitur Praefatio sanctoriam propria . nihilominus Ommumirantes erit de Epiphania; & haee dicta
item esse volumus de Missis votivis solemnibus, quae tantummodo locum habent infra hanc octavam. Non desimi nonnulla
Millatia Romana, in quibut pro Episcinia habetur item proopria oratio: Hanc igitur; quae tamen in aliis generaliter des deratur; quid iuris igitur am alias aetentri de sonte Baptii
mali omnino e Romanis Missalibus ex aetendam eam esse diximus . tamquam perperam in illa imittam, ex particularium
Ecclesiarum usibus, quae in Vigilia Epiphaniae ineumbebant itidem administrationi Baptismatis; Cum tamen Ecclesia Romana id ibi immodo temper praetiterit in Vigiliis Paschae, & Pentecolles. XXXI. Hinc facile habes causam , ob quam in sinis Pasiebatis, & Pentecolles, ultra Praefationem, & nmunicantes, habetur itidem in milla pmpcia oratio Hanc Isi ur. oeci in sici mentio fit, & deprecatio dementer regeneratis sacro Ba
ptilmatis senter Ad lyraelationem Paschς quod attinet, iuxta Rubrieam, ea cum sitae, cantu, scilicet ibi emni, dici clinet a Glisit Paschὰ scilicet Sabbato Saesto in lusive DK M. ad in vam , S in Domi uicis inue ad ascensionem O in Isitis duritia
ιας, in semidasti cibus, eo tempore occurrentibus, nisi in eis propria a signetur. Non est itaque dubium, quin Praefatio Paselialisl Mum habere debeat, & quidem cum tuo eantu liaemni, in misset cimn bus duplicibu , vel lemiduplicibuς, de quocumque sint, de sis sita, vel de te Hre, quae dicendae occurrunt a ridio Sabbato Santio inclutio utque ad Alcensiuncta Domini ex elusve . nisi earum aliquae habeant Praefationem propriam, vel celebrentur infra oflavam habentem propriam praefationem, quo in ea tu, iam superius diximuς, contra mpriam de tempore prevalete propriam sanctorum, vel olfavae. Diximur: I.
miser emuibus utiρsicilis vel si duplicibus; r in quia Pra' tk, Palilia i et dici item non debeat in missis serialibus,& simplicibus, eo tempore oceu Mibus, sed quia ibi lo urba mir de Praeiatione eum cantu solemni; ubi in missis seriali et, & sim pileibuet, dici quidem debet, sed ineratu teriali: Unde ad rem Rubrica μ xa eidem Praelationi exaratae in cantu seria i: sepi vi Praefatio cum suo eantis , dicitur in diebus feriatibar, iis plieitas ab octava Paschae usque ad Aseensi inem οῦ quod ta. men intelligi volumus, cum consueta Hausula, nisi puniam Praefationem habuerint; quae temper iubintelligitur: quantum vis non fuerit apposita. XXXII. Em autem toto praedicto tempnae Praefatis pascha lis. ut supra, dici debeat, non tam ra itidem omnino vertis,
unia nos monet Rubrica , quod in missa Sab,ati Sancti dicaatur: In hae potismum utae: In die Palatiae usque id Sabba tum in Albis inclusive, in hae potissimum die; di deata et, id est ab onava Paschae, seu magis a mminica in Abia Audive ulaue ad Ascensonem exelusive, In Me ριtissimu moliri as si Miisa Lbbati Sancti diei mandatur, in hac poti πια - ,
ut dictum quadraret tempori nouumo, in quo fiebat Milli si hali, iuxta antiquam Ecclesiae disciplinam . quia licis modo ea. dem mula tracta sit ad diem Sabbati, adhuc quamlim terreat libbitudinem ad nomimum tempus, in quo fiebat olim. In hu tisimum die dicitur in die Paschae, quia ipla rer pie iscini, in qua Chrillus vitam nolitam resur3 d. mnavll; conti tur vero usque ad Sabbatum in Albis inclusive, mihi musti
tuum tangulam, ut tape diximus, omnes dies octava, una talis sue sties eum sello computantur; eum autem Domini a in M. lbis , eum toto tempore , utque ad Ascensionem, H eum iusque protogatur laetitia P.il halis, fit extra ollatam pam, quae desinit in praelato S 1 o, ideireo merito diri prestri. Atum iuit, sed in He p u: himum alariosis , c c. quod i
XXXIII. Quae ut migi et pateant, tu, at hicetam tanta l. irecensere, quae ex Graneola nos ipsi tralidimus, a disti m
54쪽
Munione Fidelium ia sabbato Sancto. Advera ante itaque m mo Paschatis die in nocte eiusdem Sabbati, eirca quartam n Visiliam , post Baptismum, lolemniter eum Evangelis dereturivitione secundum Marihaeum , cantibus, &-l titi e , Illuminationibus, Turificationibus, Campanarum strepitu, alii Lo uidi sellivitatis , & publicae exultationis argumentis dic tur Missa, qtue ad officium Sabbati non censebatur attinere, sed ad
Eiem Pauhatis, pmpterea cum eadem nocte, tarde admodum ab Ecclesia re rentur, nonnisi ad eam redibant sub lucisomnii, unde ordo Romanus apud Thomas pari. N. eati m vis visitioin post Gallorum eantum . matutina luce νtimpente Hinc eum nimis tarda esset hora, pro lon-ro ossiciis, & iam nox transisset, nostimis amplius non videbatur eis e locus; quare praemisso mutuo osculo, dieentes DG rixis Damin , imum tantum dicebant noctumum, sicut modo fit per totam estivam, & ilatim reliquum prolequebantur otificium. Non ab hac, sed ab illa Missa, octavam Paschae d
cetat antiqui, suam prepterea terminabant ad consimilem Mis.1 am, quam facimant adventante Domnica in Albis, quae propterea dicebatur ineat, eum de tempore reliquum suppleretur inficium. Cum veto modum , gravibus de causis pnrdicta
Lbbati Sancti Missa tracta Hii ad nonam , ad nonam similiter lubsequentis Sabbati, anticipatus fuit terminus estivae, &in lutegrum etiam ad Vesperas successit officium de tempore ex Decreto Gregorii VIL de qaum de Consecra ne diit. S. cap. 13. , qindiu tamen minime obstantibas, eidem Dominieae reliquar manserimi, tum eiuldem inscriptis ; Dominica in octava Pa-sthae, tum ritus cplex, & denique reliqua eiusdem ollavae. XXXIV. Ad Pra at Mnem Pentem es sermonem convertimui, S. ea simul cum suo Communicantes , i Hane iis tur a Rubrica diei mandatur a Migilia Pentecostes, usue ad INileur Sabboram inclusive ἔ ad eurus nonam compleri, nabsoluta censetur huius odi estiva. sive vero id sit . quia inchoatur inietum, ut inquit Amalarius lib. 4. cap. 28. ad nonam pracedentis Satabati. ad imitationem Comes ii, qui precabatur hora nona. ut te ad accipiendum Spiritum Sanctim praepararet: Grans erat fora rona, Adt. 8. vel quia poli modum, eum ageretur de nocte, adeλmdem nonam traicium fuerit, ut similiter supra dicebam de
Palchate; aut quia haec octava in septem dumtaxat dies fuerit pNuliariter instituta, in honorem septem Ddnorum Spiritus San- est; ira denique, quia si reliquia quaedam antiquae conluetudinis Iudaeorum, qui per septem tantum dies, Pasena celebrabant, dicationes, & alia lemnitates. Id certi est, quod Rubri dici non mandat Messem fueratissimam saeit in Sabbato San-
quod est non lex ea mentrum Misae nora celebratae denocte. Licet nos nore dubitem uet dicere, quod fortasse id praestitum fuit, quia in Vigilia recitabatur Prelatio diversa a Prei tione diei, Ac ad Communicantes t ebatur diem ceratissimum Pentecostes preveniemes, uti diserte eruitur ex sacrammta Sancti Grestorii. Jam vides itaque causam, ob quam , quando eadem Vigilia praefatime propria Pentecostes, ti suo Commia meantes ta fuit, nulla noctis mentio remansit. XXXV. Praefatio itaque Pente stes eum suo Commian canis rei, recte diei a pena ν a Visilia Pentecostes, ad se-otiens Sabbatum anel iis. Et quidem, ut jacet in Mutili, stificet eum Lairena die respective ad diem sacratissimam Pente- et scelebrautes. In Vigiliai quia ademsdem missam modo antici. Datur istemiuiaς ipsa Pentectates, in reliquis vero diebus, generali tila ratione, quod eum spe it ad eiusdem octavam, censentur una eademque dies eum ipsa festivitate. Nullius alterius suesti, in quo dicatur, Ruhrica meminit, se reapse Missali Romano nullum festum est ouod praedictam Praefationem exposcat.
Si tamen alicubi de Spiri. 'ancto, cujus propria illa Praefatio est, scitam haberetiae milita p, vel contingeret institui, in eo
prosecto diei deberet, duram o sine Commianicantes, oe hane tur, in instar aliorum non metergredhmtur octavam. quis immo in Praefatione ipsa omitti deberent ea verba Hodiema die, quae praedictis ita itutis, aut inlii tuendis festis prosecto non quaa
Teat. Hac ut ue de causa in Praefatume, quae sub ritu serialim, missis votivis de Spiritu Sanctu, in Mirali Romano exarata reperitur, praelata Uerba omittuntur, & omitti debere etiam in Missis si, lemnibus, quae de eodem Spiritu Sancto haberentis , dubitationis ratio nulla relinquitur, ii et postea n in canis tu seriali, sed Plemni eantari deberet. XXXVI. Succedit Presatio M. Trinitatis, cuius Auctorem mmi laetum Pelarium Papam II. cum tamen ipis non edia derit nisi quamdam Catholi ex fidei expositionem contra hareticos, quae non dicebatur ad Millam, ted quam abiurantes haeresim, di talesiam ingredientes, profiteri iubebanturi quemadmodum nos diserte admonet Guyrius lib. a. eap. inum insimul nos edocet, quod oratis, & Praelatio de Trinitate, quae sunt in Sacramentariis Getasano, & G-riano, aliquanto post ad-3ectae fuerunt. Praedicta Praefatio iuxta RQ, iram dieitur in festo
v. Trinitatis, & consequenter etiam per eiusdem es avam, ubi haec celebratur, vel ratione tituli, aut ex particulari e cesti
ne . Huiusi di OElava desinit in Dominica infra vitavam Comtis Christi, unde simul concurrunt duae Prietationes propriae,ativitatis se illi et & M. Trinitatis, quae igitur erit praeferenda δ Quam si 'erius statui imis , generalis regula quaestionem dirimat, ut vi licet pravaleat Praefatio reprii illius, de quo fit, vel fieret o Mium si scito alterivet ritus non impediretur. Dubium itaque non est, quin in lasso Corporis Chrisai diei de-hrat Presatio Nativi atas, uti & in subsequentibus feria laecta, re sabbato, in quibus ex uarticulari privit in fit officium, aut ut supra fieret de eodem corpore C lii, & non de Mima SN
Trinitatis, ut suo loco vidimus, atquet statiumus. Quoniam O. ro in eadem Dominica infra octavam, rat .me ritus praevalet
latum M. Trinitatis, aut pinaleret in catu, in quo in ea.dem fieri contingeret de fello aliquo duplies primae, vel brum. dae Classis, idcirco dici deberet Praelatio ejusdem Ss. Trinitatis,ti non illa Nativitatis. XXXVII. Quae Trinitatis Praelatio non tamen est ita eidem alligata selio, ut dies item non desinat in missi; votivis de WTrinitate, in cantu quidem Blemni sicuti fit in scito, si minis sese iter, aut pro re gravi celebrentur, in cantu autem se
riali, sub quo promissi voti vix in Missali Romano adhuc exarata repetatur, si privatim habeatur. Idipsum dicito, si alicubi hibeatue talum aliud, vel alioedie de M. Trinitate institutum, uti in riclesia Senonensi, dc in nonnullis aliis Regni Galli rum, in quibus idem Trinitatis M. Festum in I minita, quae
ventum anteit, qimue .lemne habetur. Hoe volumus quoque extendas ad cincia quaecumque, quae vel ratione tituli, vel titulo legitimae conluetudinis, aut partiis aris conccisioniis, ali-eubi Glebrantur de aetemo Patre, Unigenito eluidem Filio , aut re, vel attributo Divino, ut olim stantinopoli de san-fla Sophis. Si enim demas Spiritum Satinum, eaque, quae ad tum spectant, seu a mpinquantur , quibuς dubium non in Praelationem Pentecolles aptiuq convenire , profecto Praelatio non quae iisdem festis magis quadret , quam hax de qua sermonem habemus, M. stitieet Trinitatis. Diximus etiam de Unigenito υusdem Filio, quia Eeet hie multa et propri et habeat
iam Praefationes, quoniam tamen eaedem omnes, ad Redem petionis lpellant musterium, aptae non videnrur , quae in Festis dicantur , quae non ad Redemptionem , aut ad temporaneam
Chii ii, ted ad aetemam Filii generationem lpectans.
XXXVIII. Quando per annum fit οὐ Prioli statos osseium de Immarmata Conceptione; via sub alio tittiti, vel de S. Maria in Sabbato, vel de S s. Vaeramento, si uicottir atiraptis A ffa votiva, non habeus Praefationem propriam, Praefario debet esse de Comm ut, v I de tempore, si tunc speeialieuleatur, usu vero ea sues conformit officio, sed servetur Rubrica generatistit. 12. S. R. C. I 6. Iunii 17 . i. Parisien. Praefationem Dei parae Mariae arripientes, a Rubrica edoemur, quod scito excepto festo Purificationis, in quo P elatio , ut noet ipsi silprrius dicebamus, Nativitatis Domini est demandata , illa diei diri tu festie ο-
metibus L. Muriae, o per eorum oelavas , etiam susestis infra eas
occurrentibus, si propriam nou hatae Ant. Haec in similibus iam a nobis fuerunt satis exposita, unde gradimur adnotare, quod quidem eadem temper Praefatio diei iabet, sed eum, in te tu A nune attone, via Visitatione , Nativitate, Praesentatione &α rei active ies dum denominationem festi, ut nabet Rubrica . quaeno fissimis hilce tem 'ibus addidit, set fotimuitate, ob festum Beatae Uiminis de Kolario Eeelesiae Universali concesso, quod
eum inseribatur solemnitatis titulo, sic merito in Praelatione exprimitur, edite in flammitates se ii ipsius denominationem. Dubium tamen esse non pol it, quin adhue R ica huiusmodi manea sit, & trunca. eidem enim addi dctet, vel, in iram ione, pro sesto B. 11ariae septem Dolorum; vel ij commemoratione, pro festo L Mariae de Monte Carmelo , uti notatur in eorum Missis uni viris Romano Clem recitari pra-eeptis: Et quid merito fecundum denominationem festi, quo. rum primum etsi se sitim septem Dolorum vulgariter nuncupetur,
re tamen vera nobis recolendam obiicit transfixionem eo icmiparae doloris gladio : Secundum vem sub ipse Commemst risuis titulo fuit eo essum, atque inscribitur. XXXIX. Quae Rubriea a statuta tenerali mox abit regula,
dum sub t, *- in deditatione S lae Mariae ad Nives diei debet, is te tu festiuitate, & idipsum dicendum quoque addidit in festis M. Nominis B. Μariae, & San iae Mariae de
Mercede, statim ae cificia huiusmodi ad universam Ecclesiam
suerunt extenta. Si exceptionis expolcis causam, eam si uim et . se dicimus, ae generalem firmamus rogi uani, quod semper ea
ratio debet exprimi in Prelatione, quae a d ominatione selli
desumitur, & poni Blummodo generalis illa, to in s it Liate, quando denominatio a qualitate festi demmpta, vel a surdum reddit sensum, aut non rite suadrat eidem Plautioni, uti se evenit in exemplis mductis. Hine facile est eruere, qvid in festis partieularibuς, puta Desponsationis, is Expectation ς , respective diui debet, in te in desponsatioue expectatione. Insessis vero Patmeinii, & Translationis Domuς Iauretanae,
te in fest est te, & De in similibus aliis festis.
XL. Rubrica, quae Praelationi Deiparae lub canto seriali exaratae praefigitur, de Missis votiviς e uidem B. Viriginis Dei Censtricis, sin simpliciter, ablolute remitur dis nere:
Praefatio eum suo erantia dieitur in mos Voth is .ie Beato Maiaria ς Quare eum eadem Praefatra tentat, di te u Veneraliaue,
in ton uentiam venire videtur, quod ita dici debeat in Mii. sis omnibus Votivis B. Mariae de quocumque eiusdem Mysterio, vel titulo eae celebrentur. Verum distin uione hic nos opus esse credimus; vel enim sermo est de Missis, quae de B. Maria non subearticulari titulo, aut Mysterio, his licitem abistute direntur, di tune verum est, quod in iisdem omnibus diei debet, te in ita neratione; de his namque procedit Rubrica . vides ieet de quinque Musis, quas de B. Maria inter Votivas Mistile recentet, pro
temporis varietate dicendas, N. eoneordat R ibrica in prima earumiadem Missarum posta, o is assignara eadem Plaefatione eum vertit, . te in veneratione, subdit continuo, qua dicitur crinseque litus
55쪽
ris tiro dri Dubium item non est, quod Rubrica , si ab earumi in Missa initia Votivarum titulo similitere omprehendit Mis .im sa sese Mariae, in Sabbato, quae de B. Maria simpliciter, absolute cit similiter instituta , & licet
reapse ea Milla Volsoa non sit, quia eum muri concordat, Votiva tam n ab Auctoribuet nuncupatur, quia ab Ecclaliae V mro Ora inem trahit ; quae prolecto ex eo dicere coetimur. qilia alias Rubrica manca si, et, triinca, n m dii pone do de Milia sanctae Mariae in Sabbato, cui H eorret,irtilam icium re-prritur in Romano Breviario ; n issime tamen dubitatio 'ux- tib t e me jm lublata luit, quoniam eidem Riibricae additum exiit it, in tu videlicet dicendam cam dem Praefationem
in Milla, quando sit de Sandita Maria in Sabbato . XLI. Ali si Misi v votivae de aliquo pari icillari Mysterio,
ut titulo ejusdem lx Mariae si ierint; tu ne mininium quidem 'ubita in iisdem Praelationem ympi iam dicere, qualis diei debet in sello; unde exempli pratia cum vertit in te in Annum iotiose, aut Trans ei. ue si nDilae iuerint de Annunciatione , et de B. Maria leptem Dolorem. Rubrica namque Generalis tit. 12. , quae per Naesens Decretum servari mandatur,
aperte praescribit tu Millis Oivis diretulam esse Praefammmpropriam . si propriam habeaur. Praeratio autem propria An
nunciationis utique non mi Pisatio B. Masiae eum vertu te iuinueratione , ted magis cum versu, in te in An nriarioue; cum
versus iste eam distinguere faciat a Praefatione Deiparae , lubquocumque alio Mylierio , vel titulo eHebratae . Concordat Missa festi septem Dolorum in Mis late Romanum novissime in-d:1 ta, dum notat quidem particula a orationem, si votivum illam fieri continetat, sed penituet silet super verium, in te in Traus fixione. Argumentum utique va idum, quod nihilominus tali et x sus in P atione tervari debet. XLII. Quae volumus ita limites, ut universim quidem vera sint , dummodo verius , qui in festo dicitur, quadret etiamo illae votivae, quae debet celebrari. Unde in missi; votivis iu ii . se.lis, in quibus Seuntur versus, in te tu fri ibitate, auti lenivitate , hi versus n uaquam erant dicendi in votivis Milii: da iis sellis, alia; falsa subcilet enunciatio, eum nulla agatur in Votivus Millis de B. 'Liria thlemnitas, aut sellivitas. In his ergo casibus valde erit appositus versuς generalis, veluti communis ille, in te iuveseratime; qui, ut vel leuiter eonsideranti patebit, de millis omnibus B. Mariae Votivis generaliter amissimus aet convenire. XLIII. Reliquum dumtaxat est agamus de iis metis B. Mariae de quibus nos aliat sub nomine Votivorum jam stile estimus ) quae ex particulari Indulto per annum, praesertim Repularibus ordinibus concessa sunt recitari: cui ulmodi sunt, quaer Teniet Decretum, videlicet de Immaculata Conceptione, vellii, alio titulo, puta se .XS. eiusdem Nomine, aut de B. Maria septem Dolorum, aliisque similibus, & dubium non est, quin diei beat respisive, ut supra, competens Pixsatio, uti
indirecte presens statuit Decretum, dum eamdem per ea verba, non vera ea , quae ei conformis oscio , denegat Misae Votivae, quam itidem di. bus fieri contingeret. Ex eo autem quod sit itidem Decretum, et e I de Sant a Maria in Sahbato , nollem inseras , quia erivileetio necelle sit, ut fiat de Sancta M.tria in Sab
hato, ini enim iermo est de eodem officio, sub semidusiit ri tu particulariter nonnulli concesse, ceterum sub Ritu simplici icium dii Breviarii Romini, cui Romanuς Clerus incumberepor i, & debri, prout Romanae serunt Riibricae. I l .i huiusmodi iniciis adhuc lubet quamdam excitare si fi liionem, Uid liere num eorumdem illa, quonim sesta prin. cipalia peculiarem non habimi verisum, sed generalem illum ton. iiiim , te tu soli A irare, vel Hemvitate, cumdem veritimas i iii P istin' , bc debeant, vel alium, & quem. Si prima Iron te res decidenda foret, iam videretur superi acaneam esse huius propossiti ams quaeitionem, seu quae fionis huius pmpositionem; quia jam luperius nos diximus, in eorumdem i. storum Missiqvotiviq uuium te in , esse dicrndum; ita latis dii par ratio eli, nam ibi bene quidem, quia nullum agitur i sium. aut lolminitas, 1 eium dedi Maria, vi cuius sustineri vc at praesum verius , te in festivitate , aut solemnitate , quae non ediebratur. In pratentiarum autem non ita, quia Missi votiva non est, u d festiva, utpote quam concomitatur eium, re olficium tu, ritu lemid iplici, rei dupli i recitari concessum Recedit . quod huiuimodi ossi cia r pse non sunt nisi repetitis 1elii, unde si ita in scito, cur non in huiusce rationis os scitis Nonne hac eadem de caula eortinuatur p r est Mast Rem de nique penitus dirimere videntur Decreta, auae ut ali ex dieina mus, in liuiusmodi o sciis ad octavam ben uiuionem, nihilomi nus di i pr.elcribunt, euius se sum Mimus , M. XLV. Guyetus quoque lib. 3. eap. a. q. o. in simili quaestionem hane pertraElat, atque resolvit loco Memnitatis, velμι λ itatis, lubrostandam esse, inmoriam , vel memoraiknem ,
5c reane Eremitae Augustini ius hujusmodi omela intitulant
Comni moralicuis nomine, quia propterea & nos in casu, de A N agitur. lub tituendum estis putamus; neque enim eadem estrario, ac de est avis, quae nedum.lim repetitio, ita etiam tali ipsius continuatio, ae, iuxta Rituum re las, muno, e L minis icito reputantur. Quis alit m id diceret de praedictis ossiciis Sane itidem ossiciis solemnitatis vel fest iratis nomma Pte convenire non Usti, videtur, & edeo temper vitum fuit, ut reperiri non sit Rei isticinem aliquam, vel nationem, quae tali titulia P umquam inseripi mi, vel idem nolnen in orat ea ibi is retin te Ad id autem , qtiod subiungitur de oelava benediet ne, Mn suo loco , quod ibi festi nomen stat m
eis; quo in se ras, eum non nuadret Praefationis textui, cireo hocce loco dicendum non eli. XI. VI. Id ipsum noς magis collaudaremus fieri in mira sactae Mariae in Sabbato, ubi sub ritu duplici, vel lemidupliciana cum reficio concessa eli recitari. Neque enim tune in miseriam votivarum clalle remanet, ut retineri in Praelatione recte sit versiculum, te in Peu ratione, cum quo r.ecit. indisium esse stiperius diectamuς. Si quis autem acriter contendι vellet, retinendum adhue esse eumdem versum, nos magis inditae opinioni putamus deserere, quam super hoc peculiarem quilionem inllituo .
X l. VII. Hora est properemuet ad expositionem Detreti, crus summa eli, qtini qui recitat officium propriam habens Pri ut anem, si eo die ee ebret missam votivam de aliquo alio Salio , non debet dicere Praefatumem tonsormem officio, ita Prifationem propriam Sancti, si eam propriam habeat; ut enial:as diximus, Prectatio propria semper praevalet contra quarcuinque aliam. Qiod si Sannuet, de quo missa votiva dicitupropriam non habeat Praefati mem, subintrat Praefatio oltav.iii haee propriam tortiam , & Missa votio infra aliquam o ivam dicatur; si vero missa non eri bretur infra aliquam Oct. Vam , aut octava careat propria Praelatione, succedat Praelat de tempore, si tune spretatic dicatur; lin Praetitio communi ni quam vero Praffatio, qui ira o ficium exigit, quod recitatur Videamus modo quid statuat Rubrita, quae pri Decretum ibi vari mandatur. Iu mi similais dititur Praefouo propria , si prapniam ha anr ς sy di nou habeant , dicitur Praefatio de tempονοι Ar octava, alisDiu Praefario commu ei ς. In hac autem re
ple, nec minimum quidem vernum habenar de Praelatione icili, in quo milia votiva poteli haberi, cum tamen Rubricatur Aestor epobe noverit ealum evenire lacilem, quinimo ipsir conmemorationem fecit, sesi ossicii, in eadem missa domandaucrit: alidum utique argumentum ad comprobandum quo nullam ine volu rit habendam Ub rationem da Praefationrsi sorte olficium propriam Dam habeat. XLVIlI. In contrarium leniit Tmolliuς lib. 2. eap. cen. num 20. & ejusdem litori hic praecisa verba re serre, cum c ntineant nationem ii im , cui in tua allerti e innititur: secus , frauato , au is recitarum es odicium B. Mariae, celebratur missa votiva de aliquo Savolo ς ruue e lim Lec nuda oratis erit uB. Vt,g ne, in .s eadis die tuν Uraefatio, nisi missa vo:iυ fabeat propriam, quis illo est Praefatis cout euieus illi diei. taneu potest apsvari rasti , fur il b st seri Commemoratio cis HViγε te, is misi dici de Odom Praefatim. Verum undique claudicat, seu labat opinio Hulmodi, n que rationes, quibus in-mtitur eam tueri valent .id naxum duorum Ureretorum, Praetentis nempe, uti stiperitis diximuς, nee non alterius , die se eunda Decembris ros . procedentis in casu, quem Tones iugproponit. En Decrerum.
Qui in Sabissis να tot o Teium de B. Maria Vita ne , velenceeIebrare missam votiri am de aliquo sane η , nou debet dite te Gloria, segne Praefati em B. Maria metiuis , fed commuisem.
hoc equidem Decreto apparet efficacillima ratio auctoritatira valens; omnesque in contrarium aliaet addanas satiς sup rri irinfirmans, destruens, alia ullansque. Hine. XLIX. Ad primam eit isdem Atiliori rationem dicimuς, quoqPraefatio nulla per se convenit dies, sed solummodo per acciden , hoe est juxta qualitatem festi, quod in eo occurrit, leti magiς missae , quae in eo e litae 'ir; ex lena ue quilibet Hebdomadae dies omnino indifl rens si ad quamlibet luscipienesim Pnelationem, iuxta varietatem taliciorum, quae in iIilla vel eon tingunt, vel fixa sunt, celedranda οῦ quanam autem ma ς quam
tera tit dicenda, lolae Rubricae quae incit, & missae sunt Ieses, decidere possunt. Rubricae autem cum nulli bi statuant, qui in missis votivis, quae propriam non habent Praefationem, dici debeat Praefatio propria illius, de quo in milla fit Comm oratio, hinc patet, etiam ad rationem alteram. Et quidem infra Octaviam dieitur in misi i iesii occurrentis, si pri priam im habeat , Praefatio octavae, tam ili nulla inflavae satia fuerit commemoratio : ab opposito poterit commemoratio fieri absque Praelatione; ut videre eis cum diuitur in miIliς secunda oratio de B. V., quae de mandato Rubraciae in nonnullis ponitur, haec utique, etsi de toto rigore commemoratio non sit; se tamen adiae r commet norationis habet, dc tamen in missam i planis minuehit ejusdem Deiparae Prisationem. Cur autem iecunda D. Virginis Mariae dieatur oratio, dc non P satio, ea ratio facit, quod lex Rubricarum generalis ini, quod in missis votivisibilem non thlemnibus primo loco fiat commenroratio eius de quo fit ossicium, non item, quod ejusdem dic.ittiae Praelatio. Addo quod Rubrita pnaefixa Prael. ticinibus omni via , dis Miat quidem, quod dici debent in laetis omnibus, puta B. Mariae, non tamen etiam in lebiis, seu milliς, in quib).is eiusdIn B. Virginis Mariae fit commemoratio. Nec quidpiam ollicit om-varum exemplum, quod cum suam Prelationem ex se saeti communieet, tametsi nulla ei uidem commemoratios it, ubertim denotat id haudquaquam fieri ratione commemorationis, sed alia
L Ad rem Κ R. C. sequens desilio ad dubium Reverendi l-simi Varaiiensis Episcopi sub his verbis recenter expositam.
56쪽
An in fessa Sancti H acinia; C Uinis ordinis Prassicatorum
suametis juxta Rubricam generalem Breviseii , in Mistallis R
mani in festis ritus dari eis prima CDeps, nulla iae. i
Et S. eadem Conisegatio ad relationem mei insta scripti M. cretarii, tam Em, A Reverendiisimi D. Caes. Guadami P nentis, censuis rescribendum Minnative; δc ira declaravit dieam Novembris I 7ss. M. Maresusciis S. R. C. Meretarius. Ex hae S. R. Congrintimis decisione non oblatre eruitur,
quod iuxta Rubrieas nulla intercedit connexio inter octavae cor mem rationem, ae Hatinionem, & eonis uenter, quod una p
test haberi in missa sine altera.& Mae uiatio nihil recedit a
gula Rubricarum generali, iuxta quam omnibus festis oecuris Pentibus tuis octavas, euiuscum. ritus fiat, si non habent mutionem prouriam , de Nait Prielationem orivae propriam, etiamsi ipsus octavae in eorum missis non sit satienda cum .
LI. Ex his restautum remanet dubium etiam quoddam , quia iuxta indemam Ecclesiae dileis, linam, quae sanctos, qui in fine anni Rumsunt, in sequentem annum transfert, sed in diebus suae occurrentiae per simplicem explet commemorationem,
dc celoebrat, uti S. R. ta declaravit, ad hunc dubium lio his
An siiliti, de quibus u toto anni decursu et librari nam ρο- ruit , tranMerendi sint ad anniam sequentem , vel potIus eo annas ut omittendi ' Sacro Rit .m Congregatio , ad retariovem Emi uentissimi, ac Reverendiisimi D. Camina is Bellusa, respondi Sa/Hos, qui ιu fine anni summunt , no v esse Hamtum seque
Hinc facile occurrere poteti. Num nimirum, si talo se luimvropriam habear Praefationem, illam mmmunicare debeat mis. ae illius scili, in duo per smplicem sui expletur commemoration n. Sit exemplum: Fellum expectationis partus Beatae M riae incidit in Dominicam quartam Adventus, & eum in s queritinus anni diebus nullam earum vaeuam reperiat, in qua Ne ni valeat, expletur tu simplicem commemorationem in OLficio, & mi: tu eiuldem Dominicae. Hine exurgit dubium, num sicuti in milla Dominicae fit commemoratio Expectationis Pa riis , it 1 in eadem qimue diei debeat Praefatio di 'ae Expellati nis, an mans Praesitio illa, quae iam in ea Dominica dicereme, si minime commemoratio potata fieret; re lutum, inquam, ex supra dictit remanet item dubium Me, nam eum idipium quoad Praelationem omnino statuat Rubrica, quae dii nil de mil- sin Hiivis, ae illa quae de votivis eadem utique debet esse dis
positio, atque budiuium . perbella hie iniurgit sitio dirimenda; num stiriet, ialva missisti R. Q mereti unctione de non
transferendis ultra annum istis, possit exempli gratia supradictum festum Expectationis parius ad mensem Ianuarium lHur tem transferri, casii quod incidat in Dominitam quartam Adventus. Hujus quaestiosus ratio dubitandi eli, quia adiervandam
tempora aequalitatem, Hi dii ri timem pro tinctorum officiis, ac talis Gebeatidis, videtur qi 1 vi medim mereti uniustatem anni spatium euique stilo pro erus celebratione debeat nisi ri, & eoosequenter, quod in dicio casu, sicut & in mmmdius abis, principium anni non a Ianuarii mente, sed a die festi sit menturandum, leu computandum, uti quidam Matri-
tensis Religiosus A Nolitastae Diceetas in Indiis Occidentalibus, in Κώentario Typis dato, adnotavit. Alias breve admo. clam temZis pro ejus translatione super et, & aestum nimiet spatium prafixum existeret pro tanti isti celebratione. Verum Cnim vero, eum C tulum, & Canonici Ecclesiae Cathedralis. Anmopolitanae dubium hoc Saerae Congreg. restavendum exhibuerint: Sacra eadem Congregatio , damnata memorati Religiosi Matrite et vana interpretatione, Capitulo, di Canonicis iupra diatis respondendum etauit.
Decretum diei visesim δε- μυ--s I r . es .memori uam se anno via re, ει eo Mni , eui a Xriseis incipis Ianuarii, ita declaraiat iue - , fli trues. Neque enim sectoriam digestas, & excellentia, ex maiori, vel minori temuoris 1 is, quo transse possint, pensanda est, sed magis ab altiori, vel inseriori ritu, sub quo pre se, in propriis respective diesvis relebranda decemuiuur. diali ri Tem. V.
LII. In missa feriae quarta quatuor Temporum streurrentis in die αἰ a Nar itaris B. Maria Virgivis, dicenda est Pristiorem ianis, non vera de Beata Maria. Sata Rit. Condiret. 11 Decembr. t 6 6. Ex mcnriis line est, quod in Reges iis S. R. C. non reperitur, quoniam tamen tamquam authenticum illud resere Gavamin yre. r. th. IL nu. a. litti C. & pari. 4. Litar .nu. t f., ae etiam in Manuali verbo Missa Ritus , m. ap., isi eo sine ulla dubitatione utuntur Bauldryus pari. Neap. til.
f. a. Eleucatus δ' Saetificio Missae, Dec. 2 t. atque Pilti: partii. tit. 12. tr. 2. Idcirco indignum Raud nos illu reputavimus, qvi mmdla Lectoris admonitione, in hara nostra indureretur Ommentaria, & m1xime, quia non tenet, nisi quod conis e est, ae eonsentaneum Rubricis . aliisque decisossibus, & Aial rum lintentiis. Lul. Quae minuam demonstrare progrediamur, Lia orem monitum infimr volumus, quod modo sermo non est de inci--tia feriae IV. Quatuor Temporum in diem aliquam infra
o lavam , de quo eatu in sequenti Deereto restiri a nus agere, da incidentia eiusdem in diem inavam. Hae autem moniti ue nraemitu, dubitari non poteti de praeientis consorinitate De-ereti eum decisionibus aliis, nempe cum D 'creto S. R. C. 1
Iunii 1 36. in Et diem in quo riterte statuitur, quod si seria
IV. temporum oecurrat in die octava Conceptio ς, omnes minis privatae dicantur de o lava eum e memoratione seriae, sicuti & misit ibi ais post tertiam , ted haee sine commemoratione seriae, quia de ex emtafi debet alia missa mih nonam sine
eommemoratione Coaceptionis, cim orationibus assignatis in ipsa seria, eum Praefatime communi. Quae quid unquam ad rem
clarius dici. vel statui potast LlU. Rubricis is cotis me item esse ipsae ostradant Rubriis,
quarum duae miauatur, gruerali una, pateticularis sterae firmat prima th. g. de seri Rum. i. quod la scillam duplex, vel semicluplex. aut octava, simul Meurrant eum seriis Quadragesis mae, quatuor Temporum, Rogati sum , vel Vi liamam, duae camari debent masta una de solo, vel octavam iterium, alia de feria W:l taenam; lex autem generalis est, quod quoties duo eantantur Milia, utraque sat sine alterius commemorat e ,& ea falli, seu octavae eum Praelatione propria, s eam ha -hrat, illa vero seriae cum tuis orationibus, Praefatione eommuni, tria de tempore, pErinde ae si1 non cantare ut in die, in qua occurrit sei hini, aut dies octava mpriam liabens Hraefationem. Hi ne mox laeuatum Decrerum dum definit in missa feriae fati radam non Ae comπemorationem octavae, & sine hujm Praelatione explendam, rite in rationem adducite eum de ea cantaredueat alia missa Aost nonam. Rem adhue magis elucidat, &extra omnem dubitationem collocat Rubriea particularis, in die
octa .a C cerinis noviisime infliacta , haec enim aperte luttiit, ruod si in eadem die octava incid it seria quarta Temporum, uae missae cantari debent, & illa ferila eum Praefatione com
LV. Ad Auctores quod attinet, id sentit Guyetuet ita a
que, ut iupra, ut uno verbo ab eorumdem allegatione me expediam, itidem opiri est lateantur Auno omnes, quotquot menti Oecreto i iit ita pra, ut rur, re tamquam legitimum, Mauthenticum illud agnoicunt. Q te die a intc'lligo, n d imae ferii et quatuor Temporum, in diem offavam occurrenti, in , se
quibus directe disponunt allegatae lanitione , sed etiam di, feriiso adragesimae, apud privilegiatos, qui tune tem tis oe M Mesebranti Rogationum, dc Uigiliarum, de quibus sicuti eadem procedit ratio, sta 3 diipositio.
LUI. Tempore autem Passanis, guando tantinosi fieri σεῖ-eium de . ra octoam, Mesea pariter centari debet Altissa d 1 Ha, eum eummemoratione diei Dinra octoam, Praefatioue dei a , ε habeatur propria, ut dictum est δε uires Coricepti nis. S. R. C. 23. Iunii 1 36. iti miniam. Ad pleniorem ex- Hanationem Decreti, cuius dumtaxat fragmentum, nos ad rem, M qua agitur, eontenti tumus produeero, operae pretium et , eurion laltem meensere ea, quae praecedenter idem ualuit mere tum, Ac etiam a nobis alibi, tamquam in opportuniori lom, fuerunt exposita. Firmat itaque primo, quod in ortu Uigiliae, aut seriae quatuor Temporum, insta aliqvim,rivam, hute ρει beatur ossicium, non tamen missa, dc ne quidem una, sive lecta , sive emtata, sed quod mulae omnes diemiue sunt de V igilia, aut seria, eum t unda oratione octa , & ne minimum quidem verbum habet de Praetitione, quae in hic missi; dicendam, num de octava nempe, vel de communi. LVII. Meundo in inis itum omnino statuit de die octava, in quam si ineidant Vigiliae, aut seriae quatuor Temporum,
dies octavae tribuit missas omnes privatas eum commemoratione seriae IR Temporum, Ac insuper mulam unam taminem can. tandam post tertiam, sine eommemoratione feriae. 5c pratilictis vigiliis, aut seriis dumtaxat attribuir miliam tblemnem alteram cantandam post nam sine eommemoratione octavae, dc in hae diserte ilatuit dicendam esse Prael coem communem, non veruillam octavae, eis propriam habeat. LVIII. Tertio idipsum esse as Ieru apta privilegiarios, qua G vi aras
57쪽
Iebrant in .a3ra resima. Ita ut in die octava, minias, ut iii pra, de Lebre d ant, & unam selummodo de pretis ictis teriis. In die us vero infra octavam, missae, ut supra, omnes lint de iiii m feriis, ne videm ea mala una de die insta octavam, etsi de hae fiat oesicium. Ad Pr,fationem
denique quod attinet, nihil positive disrinit, sed quoniam
se a tilum elυ asserit, hine neret, quoa inmissa seriae, quae cantatur in die omva, dieid feret Praefati communis, quae luperius eidem data est, in oeeuriu cum die est a Conceptionis; qu niam vero in casu octurrentiae pra distarum teriarum eum diris
et infra es lavam Conee nonis, nihil in luperiori parte D creti habetur di Ipost uni circa Presationem, ita nihil dii positum
remaneret ei rea P lationem di tendam in missi et seriarum Quadragesimalium Oeeurremium in dirim intra Oetavam.
LIX. Quarto det redit ad calium seriariun temporis Passi miscretimentium cum diebus infra ortavam, inquiens, T N e --tem ; euiim reliqua diipolitioniς verba superledemus dare, cum praesem supra positum inorment mere . initaque, FP ca verbat Uuaudo esurivat fieri oscium de infra citavam, aperte definitiis. quod omelum quidem fieri debet de diebus infra estivam, sed eum continuo iubditur, Uui ea parim tantari debet Missa us feria, eum commemoratiovi dira infra te a 'am: non minus vilucide desis vinar, quod non debent tantari duae misiae, una de die intra octavam, altera de seria, ita quod missae omnes, sive privatae, sive cantatae, debent fieri de teria, eum commemoratione diei intra octavam, quemadmodum iuperius statutum suit de seriis IV. Temporum Me renti-hut in diebus infra octavam Conceptionis, & nos alibi diximus, di dispositionis iundamenta dedimus. Et Praefot e de Elava, si habeatur proprio , ut d twn es de ecta: a Concepti e uir, lunt polirema Decreti verba, per quae edocemur, quia in aedictis missit serialitat, quae habentur infra octavam, dicenda n m est Praelatio communis, aut de tempore, uti fit quando eaedem missae celebrantur in die octava, sed Praelatis ipsus Octavae, quatenus haec paseam habeat Prae alii nem , & haec est discriminis ratio, quod in calud et octavae, perande ae fit infestis, cantant ir duae miliae, in quarum alaera, tum dies estiva, tum seria sbi respective propria e tequitur; in easu autem diei mis octavam, cum non cantentur duae misiae, sed millae omnes sint de seria, ad hoe ut dies intra octavam, de qua fit cilicium, initus non ne 'triatur quoad millam, ne te eit, quod ex milus octavae, teriae fiat voluti ima, leu latius, quod missa octavae, suae cedit, ob rationes alibi adductas, missae seriali, eae municet, qui rum capax cli, cuiuimodi sunt commemoratio,
di i' latio, non hymnus Angelicus, aut Symbolum. LX. Diena, quae pondeo'ntur, iunt ea Decreti veria, ut di
Decreti ne minimum qitidem verbum habeatur de Praefatione of .ri ae, dicenda in milia fertili eas nte infra ramdem octavam, quid iriturὶ indubie dicend) nn ea, quind mendum irrepsit in exarati no Decreti, aleoque iii id ibi intelliae 'Tui1 , ac ii toret ex prcisum, quae ita est , se ut nos modo dicamus, dubitatemn
sinat particularis Rubrica s, sita in nouo Musali sub die id Decembriς, in qi a fit eficitim di leptima dia intra octavam
Hi ne teneralia intertur H ruta, inferiarum, & Uinitiarum misset, qtiae in ra ' flavam celebrantur, dic mdam esse Plaei.uionemila octava, si haec eam habeat propriam , dc lolum eam, iniaec m.uti uis diei iir, quiniri paedem millie incidunt in diem octa-Vam, aut sellum aliq vd duplaec, vel iemiduplex. LXI. Rut i .mit lententia Geriaci Vinitoris, qui par. t. tit. . j. ῖ. prae aliet letiarum nitimis P fationem communem, etiamsi incidant in ra Oetavam habratem Pilat lationem propriam, screper, & inditari min)tim attribuit. Hune propterea rite is sui .i Meratus pari. a. tit. r. nu. s. Qui pini ea in eo fallitur,qmd in oppositum sentire videtur, quoties tempus propria L. u-
Quadragesima , dicenda est Praefatio D uadragesimae , licet Mia-- ρ ρ iam habeat. 1 Gienq qaippe Decretum dum i abdit inpra . tri millis tempore Pallii is, qaod tamquam praeriam h in Praelationem c dicendiam esse Prauationem octavae, id- apium toni venter in Quadni lima, di quibuleumqtie alii smilibus ealibuet iaciendum este dem litat. Ad rem autem ea ratio facit admodum , qti , d, ut tumius diximus, Praefatio temporis non cit Praef. tio propria cilicii, seu missae serialis, aut Domini aliet, ut pre diterra praevalere deboat contra quamcumque aliam, ted te habet inllar Praelationis communis pro eo tempore,inide quidem dici debet in mulis omnibus, quae eo tempore celebrantur, sed eum consueta et inlata , dummodo eaedem misis propriam non ha Mant Prastationem, aut non celebrentur infra est vam, quae propriam habeat Praefationem ς & matus adhue dicendum est , quod minus recte opinatis laesit Meratus, dum pm sua sententia allepavit Guymim tib q. cap. q. qt . 2., cum tamen celeberrimus ille Aunoe nihil eiusmodi ibesse te-nzat, sed istum loquatur m ea iis, in quo ultra mittam selii, cantatur mula altera de seria, ut mesius e sultus idem Mera in Ptalea adnotavit parti q. t: t. ii. m. 4. ubi pro desensione Guycti, a Pittono Friter, ut ait tele, contrariam sententiam LQ nte, pro se eitati, ait: sese Auctor iste mula itur nisi de GiDa ilia .em, is Moli feriae , in qua maia fit commemorario μὰisit, e pes alim Co rventualem M a .
Nil. Quod fiaa,quam praedictis seriis, aut Vitaliis, quidem
incidit in diem insta octavam , sed simul oceu at se ludi. quod duplex, vel imi duplex, tunc duo cantantur Millae, bainempe de telio post tertiam, R altera deseria, aut Viritusne nonam& quoniam in Missa letii fit commei ratio ostiisse dicitur etiam eiuldem Praeivio, nis imitam oecundit priam habeat pariter Pruriationem. Missa rem seriae, Ea via
piliae cantatur tae commem .ition inavae , & eum prati ne communi, & non eiuldem octavae, perinde ae si mrura intra octavam occurreret ; hue usque autem tradita paradidit de calu incidentiae in diem infra octavam communem, , aedi
nariam, ted iecus est s sermo sit de estiva privile riata, cuius modi est octaua Corporis Christi; eum enim haec id habratri. i ii i, ut pellat festum semiduplex occiores , & mkrat ira que duplex minus, & maius translatum, initis se habet imi quas duplicis, aut Iemiduesi is ad minus, &consequenter dur, ut liapra, tantandae sint Missae, ae pmpterea illa vitaliae les Praefatione, & commemoratione octavae. Idem iudicium vi: de citura qualibet privilestiata. euius nationis est in Brevivio Romano Oetaea Episcimiae, fle in Breviario Augustini et adici lava Messi Patmς Aumtini. LXIII. Hine facile est eruere quaenam Praefatio dicenda sit in missa litaniarum Sancti Marci, de quibus ciun cantatur.-stincti milia ab ea eiusdem Sanm Marci, eonsequenter in ea locum habet Praelatio PMehalis, quae conm uni; est pro taeo Ρalahali tempore, & id verum est, licet simul Oemrmet dies aliqua octa et, vel infra est avam communem, di oestrariam, quia, quae ad octavam spectant, exflenda forent in tali eas i, aut e terentur expleri in misti Sanesti Marci . Diximus infra offavam mmmunem, quia si contingeret intra octavam privile. matam Pal citis, tune e stra die pellitur lesbim Sancti Marci, , adhue cantantur duae misse, una de octava, dc altera deli tantis cum Praelatione Palchali ἔ an autem eum verbis illis sed in hac poli filmum die, vel potius, seu in hec potismum. ex.
urgit dubium. Gavantus pari. 4. titi II. num. II. dum statvit
suod dicenda est Prauatio Palchalis, quae eum sim cantu dicitur in dictu serialibus, pro lecunda parie stare videtur. In Pas.chali enim Praelatione iii, seriali exarata eantu non habetur in hae miti imum die. Tu tamen eum Gilyeto lib. e. 2I. q. t . pro prima iudicium facito , quia reapse milia dicitur infra Octavam, per q iam, sed in hae peti silmiim die , Rubrica diem-
dum esse secernit. Et lane si eodem Gavanto teste, cum quo concordat Meratuet itidem Num. Io. ad huc retineri debet comis nereuisantes , in diem laetarissimuin celebraures , uti dc 1 le-quens oratio , Hone i utir, mpria octavae Palchae ; eur in Praefatione e sed tu hae storii imam die, pari tati me dicendum non erit LXIV. Pro mittit Ronationum hane aeneralem damus regu lam, ut quotielciamque duae cantantur missae, vel si una tantum extra oecurium diei infra odit avam, adhibenda semper si Praelatio temporis, seu Paschalis; ea vero ortavae, de cum eiusdem ut fiami commemoratione . si eastis inlidat in aliquam diem insta inavam pm iam habentem Praetationem.
I XU. Absolutis orationibus secretie cum Saceiam ad finem conclusionis devenerit ultimae ex reaedictis orationibus, nempe ad ea verba, Per omnia Lackla ficu ram, nulli praevia capi: inclinati ne, vel oculonim elevatione, deponit super Altari manuq hine inde extentaς prope ad extra corporale, dc stans uti iam et in medio Altaris saeie ad librum eonverta, etiam si me iamoriter iciat, eonv. ni rati, Ac intelligibili voee, n mirum eadem,
qua reliqua si private in mitia dici silent, de eum cantu si so-
Iemniter celebret, dieit Pte muta saetita si uiarum, deindθeadem voce proi equitur I omistis vobiscum. Sed non te vortit ad populum, nec jun it man G, siret illas immota; net inrt. Statidit furfum eorda , elevans m.iniit usque ad tui pretoris terminos, ita ut palma unius man iri di uix iuncti inuit extremitati-biri respiciat mam alterius manus. Dicit postea Gratias agamus mi is, i naec dicens iundi manus eas prius elevando usque
ad humerog, iuxta generalem dispositi mem Rubricae 3 tit dc dum dicit Deo nostro, oculos elevat ad Crucifixi imant et , dc statim dimittit, eaput etiam inclinando inclinatione minimarum m.ixima, Ac hane incὲinationem item exhibet Minuter , quiret pestiva voce, qimque clara, celebranti respondet, prout iri Misssali est adnotatum dici in VI. Statim ae a Minitim responsum est, Celebranς in nus dilatat, dc eas elevans, Sc extensas tenras, uti fit ad ora tiones, dicit Vere ἁianum i linum est , cum reliqua Praefati
ne utque ad sanesus, Sontiue ine. Cunt in Praefatione communi , aliisque dicit Pre Christum Daminum nostrum , ne in Putincimet, bene vero inclinatione minimarum mkiaia Praefatione H. Mariae, quando hoc pisertur Venerabile n menela in- elinatione minimarum maxima vertiis crucem ad nom rLus, uando in eadem Praelatione nominatur; ad quae vortia etiam NI inister inclinare debet. LXVII. Cum dicit Sauliti dici manus supere ita e mora P.
nit, nee percutit sibi pectus quod nee debet facere miri ister
led iunetis ante pectus manibus, mediocriter inclinatris, voce media inter curam, & lubmillam, idest deprellam in rimorim
dicit sanescis, Sanctus c. c. prolequitur reliqua uiquet ad rimum eadem mediocri. voce, dicendo Etiam Benia et tis qui et emae vir
dum tam m haae verium Reuedishu dcci dicit , eri Ric 1 & corpore, ec rapite. 6c signuri Cmeis sibi moesiacoras ast te ad pectus, iuxta conliberum morem quod eodoris T . Crapore sibi etiam eis nat Minis ire t Dum prosere verere. ἐν αἱ alignat frontem, ad ρέ Guit , mitiis, ad ιn nomine
58쪽
numerum finitimae, & ad in Excelsis humerum dex
trum . An in fine tunsendae fiat manus, non conveniunt m. Mω , affirmat Cavantus parte ri tat. 2. Num. liti. T. , cui
adhaerent plurimi, sed m,ratilius loqui vulentur eorum alii, quin alavam partem ample bimur, quia statim debet Sacerdo elevare m. nus cum elevatione oculorum, & easdem nianuς iungere super Altare ad initium Canonis: Miuistro interam ρ-- n ea anulam pulsante, habet Rubrica, quam ita Aufiore; ponunt , ut eam ter pulsare debeat in laudem Dei ter Sancti,& ut excitentur allantium animi ad proxima mylteria, duabuqvero iAibus pro singulis vicibui, vel uno eontinuato sono, quit en puli di modus minus placet Vinitori. LXI III. Ad milliam tblemnem quod lpestat, ocis mi expediemuς verbis. Celebrans enim e Vm proclu; ritu, qualem iuperius deleripsimus, se gerere debet. Cantat luxfationem, ad
quam Ministri sacri post eum stant, inclinant se cum dicit Deo vistro; quod & iacit Gerre niarius, dum fiat ast flens ad Missale: inclinant autem omnes temper ad ea verba, ad quae, iuxta si rius di ita, se iactinat Sacerdos ipse. Cum Celebrans
ultima Praelationis verba proleta, Diaconus, & Subdiaconus, Mi liant post eum. iacta prius in tuis imis genuflexione, ambo aecediant ad Aliare Caeremoniario retrocedente ad Evan-Riii laterse eornu, super gradum iu daneo proximiorem, Diaconuet ad dexteram, S diaconus ad sinistram Celebrantis, ubi inclinati, & Diaeonus manibus item iunctis, non vero Su dia mus , qui manus iam habet impeditas Patena, quam tenet, cum Celctrante ambo dicunt, Sanctus, δή ad veritam Γe dictus qui venis, cum eodem sacerdote, se simul erigunt, & limant, excepto Subdiacono, ratione memorati impedimenti. LX1X. Subdiaconum, quando Patenam tenet, ac u re non debere ad Alixre, Merato teste Nit. a. titi ri num. 82. fert sens udo Basilicarum Urbis, quae cum innixa maneat euidam Rutarieae additae Missali Romae edito anno iori . nec non miscreto S. R. Q tr. Janu. x674. quod Turrim pari. r. sen. 2. cap. 2. statuisse reseri , praesMam consuetudinem etiam ei Mi n lecta Rubri ea, seri ari posse videtur. Verum, eum nos Gavinius Uri. a. tit. 7. num. II. littera F. dilerte maneat,
quod additis illa lacta suit absque superiorum a floritate . &kleratus allegatum a Turrino Decretum non reperiri afferat in S. R. Gog sationis r et iis, & omnino esse lupeostitium,
iam Ecclesilas dii pensare non possumuς ab obtervamia Rubricae generalis sub tit. 7. num. I l. quae de Diacono, ik Subdiacono loquens, dilerte ita tuit, paulo antequam d catur sa citis accedant ad Altune , ubi cum Celibrante hine iude dic ut Sauctus , ω quae sequuntur inque ad Caut Mem. Quini libentiores, sic observandum ab omnibuς dicimii , eL eo, quod mae a. ta additio si facta fuit, Graia item extitit, quia ea n Oan re-I eriri in Romano Mittali non potet . Consuetudo autem Dasi irarum Urbis non eli lex pro aliis Ecclesiis, quae se gerere t nentur juxta Rubritatum lanctiones. LXX. Ad Mucius ex Minittris genuflectunt omnes, exceptis
Diacono, isti Subdiacono, & assiliente si adst, Acestalio pullantia Campanulam, ad cujus sonum eampanae quoque Turras puli intur. An verius Benedictus qui venιt, a Choro hie cantandus, ut sit, vel magia reservari eantandus post Herationem, seu clepositisnem C liciς, quae: io est, quae etsi a noris alibi resoluta surrit. hie de ea adhue recenseata supersedendum esse non putamus ad integram horum ritualium expositionem exhiben- .um . Missa e quandoaam in Choro versus Beueuictus qui υ siit, sit dicendus, non explicat , & ex hoe silentio huic quaestiti locus iit ; nam aliqui inserunt continuate cum prae cedenti. haς verbis. quibuς adtenus Et, diti debere seu prolequi, sicuti hoc mota a Celebrante diei mandatur; alii attendente; Epi-lcoporum Caeremoniale initiunt in contrarium e cum enim Caeremoniale Epitcoporum lib. 2. eap. versum illum Beueuictus Syc. decemat reservari cantandum post Calleis elevationem, ritum trunc servandam esse in Choris omnibus e sequenter edocent Doctores aliqui, inter qum Gavantim ipse pari. a. tit. 7. littera craeeatus etiam ibidem num M. Qui tamen ritus hic non praescribitur a Missali, quod in communibus Choriς agendonim xima regula est; imo potius oppositum , ut supra, ex ritis silentio eruitur. Scite advertit Ni pari. a. th. 7. num. 2.non esse damnandos illos, qui eamdem Iaudemunitim, & con- Iinuate ranunt, ante consecrationem, ablesi te Epit po; Caere-inonialis namque dispositio est de milliς solemnibuet Celebrante Episcopo, non vem de quibuscumque, unda necesse non est eamdem dii positionem ad missas selemnes omnes traduci, quae ab aliis cantantur Episcopo absente. Verum, quoniam p dicte dilationis nee deest ratio, nee Mysterium, non videtur improhanda. Primus namque versis; sanctus, & sequens, Plina es c. sunt Angelorum voces, Isaiae 6. & ad Divinitati et sp .ctant arcanum; po ferior vero vox eli hominum, Μatthaei ar.& Marci ii. & ad Incarnationiis Mylterium resertur; ideo eum lauet ista Beuia lus, addita fuerit post Christi Incarnatio.
nem, lautemus, opuς est, earum usum Ecclesiarun, que eamdem dicendam. seu emendam in Choro disserunt paci ree esitam memoriam realis Christi adventus in mundum per realem in Sacramenis Altaris mesentiam, quae vi verborum e semestu in Sacramento Altarit. Hax autem dicta inteller de minis omnibus vivorum, & de requiem, in quibus OCana non pulsantur. In iis enim, in quibus Organi pultandi ulus dii, con. e laus ipsa consecrationi praeponitur, seu praemittitur, ne Organi gravis sonus, tempore consecrationis, & elevationis,
LXXI. DJo, ut supra diximus, usqur ad Cano.
Cavali eri Tom. V. nem, Diamnuq sacta genua exione, aderiit ad sinistram C autis, ubi iterum Renuecteriit, a d temper sacit, quMiem drunci latere recedens ad alius acciait, i a ut temper alii genu flectat in recessu, & aeeelsa, non autem in meisio, ut male ferique saeiunt. Ubi inrroxii a pracepta gen Hexione, manu siniti ea eleuat, atque suileatat Librum, ut ex illo com natu: Celebrans terere pollit Canonem, & dextera, cum o et lue rit, vertit sella. ae digito ea, quae a Celebrante te: msa suntollendit. In easu tamen, quos aliuς Sacerdos assulat. Ne haee omnia peragat, tunc Diaconus non debet a tuo loco. hoe e: ta dextra Celebrantis recedere, sed ibi te si tere aliquantulum poli Celebrantem. Subtraconuet Hero pol quam volverit folia Misialis ad principium Canonis, ut Celebrans ulla ab ur mora, & abseue eo, quod ipsa solia Messia id vertat, aut Diae num expectet, pollit incipere Cavonem, facit genuflexionem in loco, in euo fiat apud Altare, & illico ad medium planum redit pa i Celebrantem, ibique stat Patenam sustinen , &α Antequam ex toto Praefatio abiolvatur, Ceroserarii si moris est,
uti advertit taliner pari. p. tit. 6. n. I. accedunt ad mestum Altariς, Ac poli Sul diaconum genuflectentes accipiunt instrumenta ad accendenda intoletitia destinata, & eerem existentes in maioribuet Candelabris accredunt, facie semper ad Altare
ri, nisi aliter fieri possu, sed de Iarapade, Mi de cerei ς, qdae sunt ad Credentiam.
Anon praeeo, latine regula nuncupatur; hinc missae Ca-
non iclam limat, ae redula, quae ibri ari debet ab omnibus c. nonice celebrantibus in sacrolantio millia confieiendo. Sacrificia , quapropter ab Ambmso regula appellatur Eccleii altica, ab Optato Miliari itano initimum dicitur, eo quod legitimam, & regularem Sami menti confectioneiu contineat; Ic, ut ait Va triduo, Scitur itidem artio, quia in eo Dominica Saera. metua consciuntur, vel ut mavult Alexander de Ales, de officio missae pari. a. arr. p. quia cum Deo tunc causa nostra ais tur. Missae parti, de q a nune a imus, Crusuis nomen alia quoque ratione apprime convenit os rit Baltastini, Concit T.
-- pase 173. Advertit enim ipte, quod Cauoi non ibium
regulam dicit, aut Ecclesiae leg)m, vel conititutionem, sed in . luper Reee aia, sive Catalceu vi. Hoc autem nomen quis unquam den aret praesenti militi parti, in qua praecipitorum Ecclesiae Sanctorum tu mina continentur, quae ex diptychi legebantur olim, item nomina Papae, Epi Iccipiarum, oc Viror im ilialii trium, aliorumaue de Ecoeliab nemeritorum, quorum nomnulla apud noς adnuo sunt reliqua II. Sub erecis etian nomina antonomassice Canonem M O- rarunt V uius Papa ad Eutheri cap. 3. , & Divus Gregoriii: lib. 7. Eriit. 63. quia per exedit ni iam pree s ratio illi eamp tit; vere enim ait Trisentinum. 1ns ar. α de Sacris io ma I.
appone diligentiam maguam iusis uir, in aestibus, majorem iuverbis , maximam tu i utentioue.
III. Q iis Canonis fuerit Auctor, non ita Deile est definiri eo quia valde inter se variant Doctore in hoe m. lito; alii opinantur fuisse Gelasium Papam ; alii Museum Prestyterum Massiliensem; & alii Vcieonium Episcopiun Callellanensem ;sed eum eo ita i momento nitantur , quod teste Gennadio, praefati omnes libros da re sacram niam e scripserint: Gavantus satius loqui videtur, dum pam r. tit. t a. num. q. liti. E. CUO-nis Auctoram ignorari fatetur. Maetis athuc illi errant, q)ii Canonem Clementi Alexandrino tam3 i. an illiuet Authori toris parat, aut opus esse afferunt Gregorii M iani; quasi, quod Ca-
non E esiallicus, quem illi Coae 3. Photius assignat, sit C non missae, &. ipse Gn rius lib. 7. Ep. 6ῖ. quemdam Mola-llieum Auctorem diserie noa faceret. IV. An vem postea Schol allici, mi sanctuq Gregorium C a. nonem tribuit, nomen sit pmprium alicuius viri, vel tantummodo appellativum, potior Austorum pars appellativum dilutuetur, eoque Ilani ficari Doctum, & Lire ratum lic,minem. Scho
lastici olim dictiantur illi Presbyteri do trina, & erudition ' tu
ri, qui ut Pantaenuς, Clemens lexandrinus, &Origene; Cliristianorum Scholat regebant, in quibus ii erudieb nitiae, qui a Iudaica Relietione. vel liuolarum cultu, ad Chri si fidem in n. migrabant, ὀe quibuς A ullinuet lib. de Chatechir. d. sed Joa ouendi fu ut seMIamra , de fortasse idem ipso Gretoriuς, dum uarias ieribit Epillulas, vane Paulo Sckola lito, Marcello Seholaifieo, aliisque similibu*: et quidem Scholastiri nomm,
ad significandum Mninem litterit, e .quentia, eruditione P tantem, ab Auctoribus non se inel repentur adhibitum . Un de Severus Sulpitius Dial. a. loco die di vos sapientes, dicit vir scholastici. Laudatus a Gre in lib. io. Ep. 2. Matthaeum quemdam mi issimum Senolaflieum vocat, uti & Hieronymus de Scriptoribus Ecclesiallicis S rapion m ingenii magni ine clarum, & Gennadius Prosprrum, quibus eum s. militer acerdat Diuuet Parens Augustinus in Plaim. M. no; credere malumus, quod Gregoriuς schola ei nomine, non
bominem quemdam intellexerit, cui nomen iἰlud proprium inli. G r rum
59쪽
tum estiat, set mali, virum litteris eruditum, maxime cum id non missae , eminuant adnotare, quas quod missae Castos es.
te' tui maxime quadret . que ad finem ipsius missae periuraret. V. Num totum Canonem, vel eiusdem istum Diuo partem, II. Divus Basilius de Sp. S. eap. 17. Canonem Diem aut orationem ei, it luerit, quanti O si cedit, in qua Cardina- cupat: etiam qui siluis causam intelligit, quia nempe ictu, di. lix Bona, at ue Metitiis toto Canone ientiunt, in citur sub secreto silentio. Addunt nonnulli causam aliam, ti. natus vem, aliique, pira quadam dusta M orati e Camni in- Done cuius Canen .t retum silerit nuncupatum ; ita stillis 6 rem incredibi em artiitrantes, quod privatus homo t/n- Etum ratione secretissimae, & ab omni errato inteli E. im hes arrari se erit aueloritatis, ut Canonem inrexrum missis, ι conditae rationalis creaturae, scilicet transubitantiationis ilici ab un eriai. Ecclasa tacit dum . componeret. in eadem semen- Corpus, & vini in Chrilii Redemptoris notiri Sanguinem: sititia r. 'di e ibntinuit Cardinalis Beil immuς tDm. υ lib. si de tamen ratione unius, vel alterius ex asseritet ratas. Si te vities musa o. tk I, nedictu XIV. de Sacris. mistae lib. 2. cap. que Canon femium denominetur, seu fuerit denominatum; d. ii . n im 8. tibi rem ex late I a salii serie C atur his verbis tra omne dubium coetum est, quod etiam antiquituet, voce se Aonde. ei sexitii Semus Gosmus, se de eo mi fatum esse, missa, seu tecreti apud Latinos fuit semper recitatum, uti vides auri is hori. iii Iesu Dator nyter m. t Conouem, sequη fe- re est in antiqv:isimo ordine Romano. quem Pater Mabillonici iiijὸ isit, vidi Patur, orationem O Rhoto ς' refert TOm. 2. Mus xi Itali i pag. o. in quo se habetur: sumis
aute rem.nus et in retitari. orationem Vera Domi i- solus mur sex, c, tacite intrat in Co istum , ubi Mabilloniis tuis viis diei se pro Corpus Christi. crunt tua mole P in lic inseri, nou ergo aha voce, in Pit, ut apud Graeces Cavia υκ aetrumentum comit , quia Sanitus G rius D diς it recliabatur. Eruitur quoque ex alio ordine Romano ad ustriis uiisue,n , sed pree , schst si cur comm uerat. Monasteriorum accommodato ante mille annos. qui admeatur autem Precis ex contextu Sole clarius apparet, non orationem Tom. I. anec doloriam, ubi hm leguntur: Pme amant f i, aliquam venire, sed Ononem, quiPpe qui accusatus, quod eum maxo re rentia, o tremore sauctus , i rit Saretari Critionein Dominicam mox p nouem dici statuerit, ipse respin nouem a simul voce im ter ine. & quid leni voee, seu lenitaedit, orist Auem autem idcirco mox post in - intestigatur, iam antea se scienter exposuerat, eum de otationem, nomine itaque Preris Canonem mi esto intelligit. secreta ritum assignando seripserat Dactivanstultum ad treiam , VI. 1laee eum Tridentino pugnare videntur scis. 22. cap. 4. dicat orationem, or ferere, uulse alio audisnre. Hine etiam auitii Cauonem eo stare cum ex ipsis Domini Uerbis, tum ex D Anonymus, expositionis Romanae missae scriptor egregius, hie μιιιγum t oditionibus, ae SL qtioque Pian: cum pi s institutioni- habet: Consecrationem Corporis , oe San iris Demiui , idis
hus aperte fatetur. At, ut norat Veratus, haec facile ad con- iu Doria arbitrer celebrari , qtilatanetur hi eis maueras Leordiam revocantur, si dixeris Tridentinos Patres de substantia ritks, eumdem sacram rutorum latenter opermur esset ara, ct Canoni et loqui, Greetorium vero de verbis, sive itylo, quo Ca- manulcimo eodice Monasterii Sancti Albini Andegavensit. Notnon exaratus in, ita ut Canon intiVer a Schol allico quidem monet Gabriel Biel testione I s. in Can. missae, alta rect olim concinnatus sit, ex rimbis tamen Domini, at sue ex his, quae ab etiam deeratarum fuisse Canonem: quod verum esse e cesimul Apostolorum traditione habita sunt, SS. Pontificum in litia- apud Orientales Ecclesias, uti diffuse iniatur Moschin in pratationibus, non vem ex eorumdem materialibus iplis verbis, ac Spirituali cap. 19'. his versis: Consuetudo fu i in Delis, at dieredi methodo. His autem fieri potui te a Nivato hominet pueri ante sis rarium ali remi, prιmique Use Chrisos remmu dom, , sire &hola lici nomen Nprium alicuius viri sit, vel ap- nicarent vitis Christi Dei mstri , venero De M steriis ; νη- iati .um, mfelto vid re non cit, unde tari orari possit indu- niam ero missumerunt quibusdam in Ae r alia mee Preis ter. Num. Ex Pontificibus, qui qui'tiam in canone inseri ere, nin rancti Sareseti orationerem notare, pueri , ut propiar asinus , vissimus suit Gregorius, uti oblemat Caes. Bona lib. 2. cap. f inr ea audiendo , di licerent. Reapte id quω Biel Deo euii. num. a. hi ς vcrbis: Obferi audum nihilominus, Wminem ex talo subdit, de quibusdam pueris patioribus, qui igne de Olophisis iis, post Gregorium Alasuum quidquam addidisse aut im- millis ablumpti fuere, dam per i um in aera, pane super Ia intitasse. Quod enim nonnulli aiunt de Gregorio III. leX π- pide polito, consecrati is verba, quae saerificio ac lantes didice.nfralis non stiit, sed privilegium pm miliis, quae eelebrabantur in rant, pronunciabant, apud Apameam in Oriente contigisse maria oratorio, q11od in omnium Sanitorum honorem iplec linixerat. rat idem Ioannes Molestiri, loco supra laudator quo miram
Eeclesia Saluia Dei. expresse utique tellatur vigilias Papa Epi- tarent, credendum est, eo maxime quia iam etiam apud ipsim stola secunda ad Eutherium cap. 3. his verbis: Ordinem ρε- nonnullae ia- Linargiae partes sub tilentis reeitabantur; uti te Use purum iη eeliaritate missarum, nam nos tempore, mitis ita ur eruditis limus Renaudotus, qui orientalium Litur ias sitiitare Aenificamus habere diser um , sed Iemper eodem tenore pis mandavit., blata Deo munera consecrare. Certo pariter , mim est, - III. Ritum recitandi Canonem sub secreto, ne tantum in in Eee Iesia Gallicana , ut eruitur ex antiquis eiusdem Litumiis, sterium omnium Mysteriorum maximum parvi penderetur, e-- iuxta varietatem tolemnitatum occurrentium, aliquae brevissimae firmavit Innocentaus III. lib. eap. i. ubi eodem tempore my- preees, sem orationes ponebantur dicend. e a Celebrante poli sterium et rim exponit, *hod laetata hae recitatione ultro signi suntlti . Ex Missali enim Gothico a Tomasio Romae vulgato, sicatur, latibulum nempe Christi, qui poliquam honorifieentis in Vigilia Natalis Domini, sie adnotatiar, Cottinis post Srn- sme receptus fuit a turbis eum palmis & laudibus, uti habestiectu ; iste satatus, et erebe dictus Domin ιsn e esus Christis Joannis tr. . abiit, & abscondit se ab eis; ut nos, qui turba sitis this maueus in caelis, maufessus in terris, sese enim pH- imitati, in hymno Cherubi laudibus turbarum, re vore apta die quam pateretur cf. In Natali Domini post Sanctus. ω plausimus Chrillo, hine edoceremur, quod dum ad secterioraria in Exc/lsis, in terra pax hominilus Mus voluntatis, quia Properamus Sacman ta Mylieria peragenaea, debemus intrare iuadpropinquatit redemptio nosra , venit antiqua expectat Oaen- cubiculum coesis, & talio sensuum interclusis, hi e de puro, iitim, aus premissa resurrectio mortuorum , iamque praesistet conscientia munda ae bona, & non fidis, Deum Patrem orare aeroma evellario Matorum per Christum Deminum nostrem , qui fide, qui renum est scrutator, &cordium stat Anna typum ne νfidi. qtiom pateretur , oee. In scito S. Stephani. Collectio rens Ecclesiae, legitur oblemata, quando non petitione elamo-Mnhuri P ore Sanctus , vere bouedictus Dominus που Iesus Chri- sa, sed tacita de otione impetravit, quae petiit: Ut enim diei
sat uuisenitus tuus. Di Martyr Dum Stephanum casesti Au- tur tertio Regum I. loquebatur in corde suo: tantumque labia
D coicis numerob, qui corporis nostri Urmitatem fuserpit, is ius movebantur, 3c vox penitus non audiebatur. Te ieit, in prius um pium Sanguinem pre humana salute funderet , MU Clement si me Pater, Caninis eantat initium, Ac haec sunt verritim facta holemnitatis histituit. se e lim pridie, guam par ba consequutiya Pranationis. Nam sicut per Chr 'tim Dom istimis ne ere. 8c se quoque in aliis millis, quae Orationes voce se- uorem, Di nam Maiestitem laudant sintsi uti resert PG-- creta a Celebrante recitabantur. satio ita stitur , per eamdem nos Clementillimum Patrem se plicamus. Etsi autem Divinae I rinitati Sacrincium offeratur, CAPUT XVI. preces tamen semper, seu quasi semper, iux a perpetuam Ecclesiae consuetudinem, ad D m Patrem per Filium semici utum prima Caio iis oratisve. tate Spiritus Sancti a nobis dirimi tr. IV. Prima itaque Canonis Oratio, in supra, ab iis verbis I. Λ B iis verbis τε igitur Clem ut fine Patre, Canonem incipit Te igitur Cire emistinis Pater, Ac pergit usque ad Oo- incipere dubium non dii, sed ita non est de Moiplius, tinnem: Hone igitur oblatiouem. In suo namque timi comple-
quem Gavis smrt. 2. Lit. . litti T. usque ad finem oratim Etitur, memento I mi , se Communieant, , ut Benedict XIV-ni, Dominicae, seu usue ad illa huius Orationis verba tibera lib. 2. de Sacrificio millae cap. I . num. I. rate deducit ex clav-κ- inclusive protendit, alii usque ad Orationem hane exclu- lula, Per eumdem D mintim nostrum et quae ad omnium praeμisue, & sunt etiam, quI Canonem elaudi, seu ultimari opinen- ctarum precum finem apponitur, quod utique, R valide eonfir-tur verbis illis: Omnis hoυον , γ gloria, quae immediate ante Nat ex eo, quod alias omni lenis ea re, rii GDominicalem Orationem dicuntur; & horum sententia a supra cum Noxime antecedentibus verbiς eontinuaretur. Tema C produillet Gretorii verbis clare, & manifeste pisata remanet, ci signa, quae super holitam, & Calie estis at Celebrans dum dum orationem Dominicam, mox post Canonem , recitari fate- dicit: Me Aoua, haec munera , hie Saina Sacrifiria seliboeis , tur. Titulus, quo Rubricae VIII. 8c IX. reperiuntur inserinae, simi veri benedictiones, quibus Dei invocatur omnipotentia , otidipium c tendit; Prima enim imitulatur, De Canoue Missa, Oblata in Corpus, 3c Sanguinem Christi convertat . quae Deme que od censerationem. Altera, De Cavone post e secratiο- dictiones ideo fiunt per signum Crucis, ut semper Redem torisuem, usque ad orationem De minitam. Ar mentum utique no iri passio noliris animis obvertetur. Terearius autem 1 inrt Validum , quod usque ad eamdem Critionem Canon missae per- rum crucis numerus Meee Mysterium a M. Trinitate porticitaret , seu preseveret, & Rubrica, quae conti- indicat. Divus Minaventura in expositione Μissae cap. 4. rara . Duo 1iabs turtur, non amplius interibatur de Camue, sed de 7. milicam aliam in tribus memoratis sis iis detegit sistimeat1 Oratione mmimea, in asiis usque ad factam Commim nemi nem, tres stilieri Christi traditiones per tria illa Criaeis tigri . do Typographi perperam agere deprehenduntur, dum in om indicari, itaut per primum quod matur ad me Dona, mi - 4. rv 3 illae . etiam pia praelatam orationem Dominicam, Cain ma tradatio eius, a Deo Patre facta, niux repraesentenit, dz RU
60쪽
Romanorum L 32. μαρνιο filis sua uon pepereis, sed 'ninius intiuibus tradidit iliam. Per semiudum Cniei ς, quod fuit Cesebrans ad Me muuma, si unda traditio Christi recensetur, qua teipsum pro nobis tradidit, iuxta illud Ilaiae 6 p. tr.
est Per tertium . . nique Cruciet 1imum, quod ad ea verna hiel Misa rara tria iititiora essentiatiir, Ima Christi traditio in enotatur, qua ludas Discipulus magistrum suum ab omni pro i peccato purum in manim inimicorum eiu3 dedit , de quot Matthaei a6. Oi auram tradissit ivam dedit eis si Am , Oe. V. in hae prima Canoniς Ociuione Celebrans pro Ecclesia primo orat, deinde pm Papa, Zc Episcopo, & in me m omnitas orthodoxis, atque Catholicae, &. Amolicae fidei cultori se ubi advenas oportet, quod Saeerdos in plurali loquitur ham preeem suam Deo Patri diripit dieredo, γ.e tibi ιweώ--s, non alia utique de causa, nisi quia non Sacerdo tantummodo essen, sed eum eo praecipue ii omnes, qui lacrificio imrenunta Frauer sterne eeniemur precipue, qui Meruitio intersunt, quaa innocentius III. hoe ad univertos fideles extendit, dum lib. 3. de Mysteriis missae cap. I. sic habet: Ideo uirituro erimus, quia uon uum os ut Soeerdoter, sed etiam mi
ve sis IM Iur hine etiam laici, di qui Meet tis Caractere in-srnici non itini, quinimmo etiam mulieres Mulas relebrare di- QIntur, qlinies vel suis es aemo, mus eas curant celebrari . velle ad eaς authendas pretenteς con: tituunt, suas eum Celetirante, seu Meerdotis Lelebrantis intentione , conjungendo intent cines ae attentiones. Assertio lim, sive aliquibus sorsan patav.
um videri poterit, est plurium Mnctorum Patrum, & praecipve Divi G-otes Turonense Libro de Cloria Conses immcaμ 4s., ubi ne quadam Mulier Deo devota, ae de lusis iis Des icti viri sui'omovendis soli ita semonem instituens, nulla ciique haesita ne lim ei elagium attexere existimavit: per
auntem luteaerum ad 1 c templum degens pratiam vacalat, is
Celecrans quotidie minarum fotomnia , o offerens Mutiouem pro rorano sa visi si i &c. De fauto Sacetam Celebrans missam
paliri iam ad stantes ad orandum admonuit dicendo, Orate F Tres , pr senuitur, iat meum, se vestram rare iam accurabite
sol , non alia aequidem nisi lupradicta ratione; quia scilieri miccam uti par est avi liantes concelebrantes, ae Sacrificium idisum Di offerentes censent ut: alias mendaeium proferret Cel brans dicendo ut mrum ae vestrum Gemisium areolabiisfiat,
quod debet intelligi etiam quoad expianda delicta. VL Misse enim Sacrificium profecto non istum est laudis.& gratiarum actionis pro aeceptis beneficiis, sed etiam Meruiuaeium eli propitiatorium pro dii lis expiandis. Hine Divus parens miter Augustinus qua ueri in Leviti eum docti fieri in hoe Sacrifitior vexam remi Itonem pereatorum ἔ α non Blum quoad inerram, sed etiam quoead culpam sesatiunt coniunmiter Desti res, non quidem immediate, it aut si ipsius eulpae deletivum, ad modum Baptis ivatis, ae P mitentiae, per infusonem gratiae Sariatificantis, sed ibium mediate , di impetratorie , quatenus intuitu hujus Sacrificii Deus fit nobis mire propitim ad largiendum peculiaris alicujus praevinientis gratiae adiutorium, suo ad culparum excitemur taceram deteilationem, pro dime in foro
vomitentiali ivicipienda desillorum nolimrum valida absol et uine; se eum Divo Parente Iimiit Angelicus D t in FSent uanun dii L Iti quanti z. arti a. ad quartum, ubi uedefinit, Dicendum quod Eucharistia mu fotam est satrameutam,
Ita ritum est Sacris iliam. In quaintim autem ess saeram usum Aabet e tum a s omni vivente, in vo requirit vitam praeex -υ ere, intellige vitam spiritualem pratiae lanctificantis; seu ἐuluantum ei sacrificium, habet esectum, etiam pro aliis, pro qui
Iediu remia tantum; in Her si eos dispositos hilaeniat is gratiam
aediturem aure illius veri Saevincia, a quo omnis gratia in uos 1-uacis , in pereo egums uata monesia in eis delat, non scut causa Froxima, Ied mquanuum gratiam eontiationis eis immirat.
VII. mile ex his inserre possumus cum Bellai mino, &-mium molentu fidelium, milis incruentum Sacrificium, adhuc esse imoetratorium, nobilque a Deo spiritualia, & temporalia Bona intinere, ac multum ad pellendas calamitates valere , sGlatio richaristia, se atmi Belia laus tit. Contri Lib.
e. de missa cap. pro peccatis dimittendis ister, certe etiam Fro aliis necesilaiabus, gua ex peccato sunt , vatere debet Et si levis Me Soerisseis placatus, in gratiam eum inimicis siae r Asit , quantosacilias ob idem saerint um adriretur, tit a cis . oeomminatis sona temporalia tristiat . si ideir Ma
etiam hoe eruitur ex Co illo Tridentino, Sid 11. Can. q. ubi sic habet expresse: Si quis dixerit mira aerificiam tau-aetim esse Io te gratiarum Milonis, aut nudam commemora-
mem sacristeti in cruce preatii; non autem prorit altariam,
nobis te offert, pro cujus exam expositione, adveriendum Et cum communi Doctorum, seu Theolc Corum sententia , quod triplex huius inementi Saetificii fructus enumerariir; reneralis, s ilicet, medius, seu speetalis, de pers alis seu spretatis limus.l Fructus generatu talis inscribitur, quia ex Ecclesiae inllinitol ad omneς pertinet fideles, atque extenditur; ira pro omnibusi filetibus, excepto nemine, applicatur, demptis tantum excommunicatis, qui tales dicuntur praecipue, quia a participatione h ivlmodi meralis Meramentorum inicius ieiuncti sunt. Fnninis mecius, seu i cialis, talis nuncupatur, quia illi tantum specialiter prodest , pro quo Celebrans missae apsint Sacriseium, sive ex eharitate , fit gratificatime, fur ex ossicio, &iustitia, seu ex titula aeceptae eleemo ae hoc saeui . P
nalis tandem, 1 eu lpetialissimus mulae mictus talis dicitur pt pter ordinem, quem importat, seu dieit unire, de indivita liter ad ipsius mei celebrantis per iam, absque eui ulcumque alterius consertio; & propterea alteri trorius inapplicabi lis; unde Saeerdos titulo applicandi in missa nune finierum, eleemos ,- nam non mest acci , nee pluribus Eleemosynis unica cel Natione satiricere, in infra dicem .
IX. Subdividitur adhue missae Saerificii fructus in seu Rum excpere operato, dc in fructum ex opere operantis e fructus ex
opere operato, qui de intemus dicitur, ille est, qui a meritis delumitur Christi, qui Cruei affixus, sui preticisistimi Sanguinis
effusimae notham et operatus salutem , seu Redemptionem. Et hie numquam aut minuitur, aut augetur, ex celebrantis bonitate, aut pravitate, de cuicumque applicetur , dummodo
ex palete subiecti huius praestantissimi fructus applicationem ius cipientis nullum habeatur impedimentum , semMr Neratur provenit i me immediate ex virtute ipsius Christi mini, qui ui De Sacrificio incruento qui ue fruicipalis L erdos est, Aevictima , de inra in Tridentino Concilio fessi. 21. eap. I. Et hae quidem ilia mundo oblatio est, qui nulla inciignitate, aut malitia offerentium inquinari potia. Fructug ex opere operam ais ille es, qui ex merito, dimitate, ae fervi re , seu domi
ne Cesebrantis oritur. Hine ab illis Mee ibus, qui divino
temperantes mandato: ne per tiam
eos, vicit Dosravus. Exod. ις. 22. Sanctitatis, 3c taelestis vinis ipeeimen pra mentes ad Altare aecedunt: uberrimus utique ex eorum missiet fructus consequi potest. namque sacrarum precum, quae desidetantur, a Deo facilius impetrantiu . Qua to enim dignior tuerint Sacerdotes, tanto citius, pro neeessitatibus, pro quibus clamant, exaudiuntur ; uti videre est in
eo, quod sinesit Davus Petrus Damianu Saci R. Ecclesiae Camdinalis Oilientiet in vita Sancti Odilonit Cluniacensis Abbatis, de B. Benedicto Ulll. Summo Pontifice. Hie enim postquam
humanis rebus exemptuet, non parvi temporis evoluto eurrie
io, germano suo Joanni in Apollolica divitate sueeetari suo
per i petiem noctumae visioniς, Deo permittente, apparuit, o
tellans, & humiliter flagitans , ut 'uant luet UeMarium ad Beatum Gilonem, unicae pietatis Virum, dirigat , cuius venerabilibus meritis a gravis limis, in quibuet se constinatum affi mabat, tormentis libλri posset. Protinus istur 'oannes mandatum exequiniae, eertioremque eum conspectae a se visonis datis litteris leddit. Primepit itaque venerabiliς Pater, Praim dias, Ac orationes ab omnibuς publice, Ac prioatim si ri; Merificium Deo Mysterii salutaris ipse obtulit, & a suis Religiosis
commisit offerri, de ecce parvom t tempore, quidam lansae eo veriationis Monachin per is rem vidit que am sereno aspe- .ctu, Iemnique nitore conlpicuum, Monasterii Clauemvn m gno candidatorum agmine e limatum, ine lentem, de caput ad 'sti milonis m,nua in eapitulo humiliter flectentem , aed misso eorporit habitu, gratias agentem. Fratri autem reverentiam Beato Giloni a vim tantae tamque eximiae pulehritudinis habitam admiranti, res,onsum est e illi imius. Ben L msummae statς Episcopum, qui piis Saniti Udilonis precibus, poenalibus limatorii ereptuet eniciatibuς, supernae ierusalem me ruisset ingressum. Haec ex laudato Petro Damiano. Ex quibus liquido ehendi valet. quanti faciendit; sit fructus ex opere operantis in missae Sacriscis . Addit etiam , quod Uenerarilis hie Pater Abbat odilon primus fuerit, qui generali per omnia sua Monast a Decreto ordinavit, ut postridie Gniumctorum selemnitatis, omnium in christo quiescentium memoria
X. Ex his patet, quod ab iis Sacerdotibus, qui nesariae vitae suae eonicii , ad Altare praesumunt et edere, nihil huiusce fi ctus ex ari potest , neque pre se i s , cum gravioribus adhue eriminibus is miseri potiuς adstringant; M'ue m Pus pro suibus rogant, quia longe est Dominui ab impiis, ει orati mimpiorum, & Daecipue Sacerdotum indigne eelebrantium, non exaudit. Ad rem profecto dignum est , quod his colloquium
Christi recenseatur eum Beata Blagitta. Precabatur enim haecm uno Presbytero, cui, uti sape iolebat, apparens Iesus Christus, eam horum tenore verborum alloqui eae tr Ille Presbyter , m quo tu oras, cum aeredit ad Altare , tune faciem meam averto ab G, de adilant ad latera eius Daem , ei Ec animam inhabitant, quia ipsa iam est mortua ante me . Cum imponit sibi amidium, Daemones animam mus obumbrant, ut non cogitet, δc multo minus intelligat , quam terribile stad Altare meum aceedere, di ouam mund , ae a Brdibus e
pere este des eat, qui mihi mundi limo adstare debes. Cum induit se Alba, taritia cingis, Ac indevotione intuitur, quia cogitat precatum suum grave non esse, supplicium aeternum laturam non mamum, Ac quale saudium in aeternum, numquam venit ei in ment . Cum cingit se cingulo, Praeligatur voluntas eius eum
Diabolo, ita quod velit, dc proponat in peccato morari , de
tunc charitas mea ab eo distavitur , quia voluntas ejus est ad id omne aecommodata, quod Diabolus ei inspirat in mentem. Cum imponit sbi manipulum, omnia opera ad Deum mire via fiunt, 'nerola, dc erubescibilia, termia autem levia. Cum sibi stolam im mit. Diaboluς quoque eollo eius grave iugum imponit , Et sic animam ei is onerat, miod ingemiscere eum non sinit, aut 'eatum sinam considerare. Cum induit se Casulam, tune perfidia quoque eum induit Diabolus, Ac quando Confit M ILot , re potinent Daemones , mentitin es ; nos testes se et,
quod consessio est similia Iudae, quia aliud ore dicit, dum aliis habet