장음표시 사용
41쪽
II. Qia formula, preee oblationes primis quatuor Eccle
sat laec:Mς a p. pulis fionit, & taxiperemur a Sacerdotibus, utetur definiri non pote.t, elim tunc temporis, ut docet nos D. Parens AUTu. unuς, Tom. a. in Pra Oῖ. t m. I. num. I
pne etaim quae ad Baptism itis, & Eucharii ita Sacramenta pertinent, scrimis non mandarim tur, sed tu, rigo is in todia eiiciar arcano. Unde dc Diuuet Balilius de Spita Sost cap. 27.
Deum vis te se ipso tra. lit Credit tamen Ualtridui: nulla votia expreisione, ted lota cordis des otione id esse laetendum, habet quappe oblatiis ex ib vocem tuam I ea prenHer Divus Gregorius, lib. Epii ,habet ipsa υ ira istitis apud omui πι
gredi nur, o sol di iis qti it or primu ieerilis n Mur in Chorae antabatur Ossertorium, dum fiebant oblationes, sed id iubie
tium cum verit Iuῖ, quinimo qtrans que iuxta Antiphonarium Sanlii cit gurii piat mira integer, r. pnito post quemlidet verium infertorio, ut toti te pori, quo populus in rebat, plallentium vice; applaudzrrat. Ubi d sierunt obitat oves, ta erroria quoque abbrevia .a fuere, atque medula ad simplicem Antiphonam, qualis nanc legitur, uno excepto inertorio l unitorum milia, quod eum tuo verita ad nos utque pertransiit.
i H. Huiulce Amiphonae . quae in Milla defunctorum inserto
rium dic tur, verba in modum Respontorii ordinata, cauete iunt exponenda, ne Eeelesia pω animabus etiam apud inferos exi silant: bus, atqui cumnatis, iras ibi preces exilibro: videatur:
citur de paei: s I fretu, eave ne latelliga et de plenis aeternis illius ipnis, in qu m omnet arbores arid e , hoe ea omnes Aniana ae lededente; gravi obnoxiae peccato, di bonorum operum im-ctibus demidatae mittendae lunt; hoc enim datva Catholica file haudquaquam intel ira teti. 1ed ab lute. dc abique hauitati ne ulla explica de petiit Pin gatorii. Inc ivrruum utique non eli . in hae circumstantia nomine interni Purgatorium inurpare ς idem enim omnino 1 nta tantios Patres I xiis cii Ri anu Elmos, eructansque damna os . Ubi protevtitur m ρκ fundo La- tu, de ere Lemis i dicito apud te ipἰum, quod licuti ini Mnus variis numinibus in Scripturis Sacris nuncupatur ; unde per Plumiliam, de prefuncini, in P trus dicitur: tevue absorbeatnas prcseudum , neque urgeat super me pMIeus os Iurem. Sic mi am Pungetoriam, Lacus protundus, oc Lecnis os dieitur, &ia dicta precarico e fit leniaς, ut delinetonim animae de loco
idem Desunstas erecto rapite, rii ut ingenti voce clamat: Iu-sa Dei iudicio induatus si a ; moxque se reponit in seret m. Corripiuntur ag lantes Quam summa indie ibili admiratione, hociendumque spectaculum stupore afficit omnes; led quia ea, quae hactenus dlxcrat, apertam nredum damnationis eius habebant significati mem, eunstis, quibus spectabat, visum est etiam in diem tertium illius cadavcri; sepulturam motrahere. Eo autem illucescente, tota fere ei vitas, tam iniuitati, tamque terribili; Dei Jussicii expc Ratione iuspensa, eo eertatim
conli ixit. Cumque eodem modo iterarentur exequiarum ritus,& ad Iditionem, cum diximus perventum esset, his sequenti- ς carminibus aultores, qui scrimis mandarunt eventum hoc
terribile, scilicet R. R. & Religiosi admodum Patres Franei-lcu; de puteo, &. Petruς Blomevenne, exprimunt, quomo Iabique ulla amphibologia e rella clamitavit, se jullo Dei judicio esse damnatum, nee ipsi amplius, aut parum , aut multum funeribus, ac Orationibus Mis prodesse.
Tum rursis exan is feretra eaput extulit esto , Atque infelicem se remi piando locutus , Ite ait, Dum uso luctu , grandique Boatue
Parcite funeribus, mihi nil prodese valetis,
Heu i felicem, etiν me sentiere Pareu es RAc miser aetemor vado da/oeta tis ad ignes.
In laeus canticuit semper, jactiitque supinas. Ad his verha, ad hoe testimonium , quis non immaret Pstri Praepolitivi lententiam, aut potius suis e .i, qui intimis lanias buc rivor do non fateatur cum Patienti simo, quod in inferno nulla prurius est redemptio, sive, quoad culpam m nuendam, aut quoad mmam sublevandam. Penetravit terribilis illa uox
iusto D i Itid eis dam vatus sum, mihi nil proI se valertis, ipsis ollium medullas omnium aditantium. Ruid enimὶ Si Homo ille sic intra te loquebatur Brum , si Homo ille, noctii iura dicinarunt rerum lcientia ornatua, sed dc omnium ori ni inre, sanitati; laude prata situs, damnuum te Dei iusto iudicio clamitat, quia senti dum de his, qui nullis rimitum mearitis in idi,ui, I gravioribus desistis onerati decedunt Teriritus , dc Diuini Judicii compunesus aculei et Brum , acce sitis ad se nolin i lis ex ista tum tuorum intimis, elmeaei oriuione ipsis perluatit, ut Mundo, & amicis valere iussit, s
cum pedierem ad Eremum, qui omnes pari animorum conca ilia, in novam militiam coniurantes, Reli: MCarethusiae fiandaverunt; reipectu vero Doctori defuncti, ea omnium fuit sententia, ut Homo ille ad eum utque diem celeberrimus, ae semispi ema memoria, ut putabatur, di;nua, omni Ecclesie lustrapio, & lacra lepultura quoque indignus centeretur, ejusquzCa- illo subterraneo, in quo, ta uam in profundo Lacu latitantes laver in iterquilinium sepeliretur. naufrasium veluti patiuntur, de ut in ore ferocillimi laeonis U. Remauet nunc vitiamtum illius Antiphonae, quae in R a emi Eme lacerantur, liberemur. Cum additur ne abfedeat mano Millati intitulatur Oserib Huni, quis saepit Auctor. Ple- eas Tartara; , ne cadavi n obsturtim ἰ d:cendum, quod idem riurie Cregorio Manno eluidem in titutionem attribuunt, eo . valet, ac ne d urius retineat eas Tartareus ii ἰe locus obscuri- quid ipsam in stio Antiphi inuri, propriam in singulis Missistati, & i ippliuionum p reus. In hoc signita, dc non aliter ora- allirnavult. Uerum aevo Gre bariano M.tiquioz ult:onem hane offertori im pro Defunctis esse ex nendam. pro bant Valentia Tom. p. dii p. s. arti a. punit. 8. Cardinalis
tionum ritus cum cantu antiphonae, aut versiculorum. Nam lib. 2. Retractationum cap. ii. Sanctus Panem nollet Auetulli-
Capilucchius controv. s. aliique omnes, --
Tlioma improbant sententiam Petri l/dam Parisiensi , sentirntis damnator i ri palle , bc si non ut liberentur absolute a Punula ni aeteriri, Eurichianum Roma nos Pontifices, pionunciaruntia titutores OLlaliena pro nunc, ut lcilicet immunes ab ipsi, recidantur utque feri rii, leu Antiphonar, qtiis inicta itur Us,rtoriu- . Sed cum ad Univeri ila Judietum. Opinio enim haec contrariatur fidoi id mapis gratis alienant . quam aliciti, quod ero erant, innixi iunia lex ΔHumentis, quibus docemur, quod in Inferno nulla e t d mento, noe cum vali id , 'Scripconr Iλ. laecu i coneludere
red mmio, si de ad culpam minuendam, sive conicia lenter ad nia limus r inferto itiis, I turre curere ruum eaKtatur, quum
e omnes, qui cum Anytico in nut asserit, quod tuo tempore in Africa vi , bat oblationum Petri Pro Trivi Theolo v qtiona coniuetudo, cuin aliquorum verseulorum ex Plalmis cantu.:nato ni Animas sustra iς iuva- Hanc ut declinent di licultat m, a ii Sanetum Gele. linum . alii ΙV. Ad maratam Catholicie huius veritatiς elucidationem no hic lubet inconeutiam hic unam, vel a teram p ducere mini.
12. ationeni; quia agitur de improbanda Theoico Parisiensit
sententia, qui Druit circa annum D 22., non erit abs re e
Parisiis hane depromere. Temporibus itaque Gregorii VII. Romani Pontificit, & Henriei imperatoriς it s. Anno humanae,alutis io82. hortandum in Urbe Parisierili accidit vectaculum,
se cultet omnibus memorandum, quod Carthusianae Religioni instituendae oceationem, ae stimul uni mi uat. Doctor quidam, p. e eeteris in Parisiensi urbe, A eruditione, α mamia ino. Tum hone.late conlpicuus, in morbum incidit, di Omnibuῖ, ritu Catholico, Eccletiae Sacata mentis de more munitus, Vita sun ius est: cumque ei, recepta apud Chrsi: Ian s conluetudi-
rum, candilatorum, Uviamque prosequente cῶterva, cor P e-i s in Ecclesiam illatum ea. Ibi eum Sicerdotes inlitum inicium peragerent, & preces, quas Defunctorum vigilias vocans, sitarent, ubi ad eam testionem ventum ael: Reoon a mwνν' 'tar habeo ini Mitates Aia, subito cadaver elevato patri t-iRm e seretro capite, eunctio videntibus, & ad tantam, tλ mirandam rei novitatem haud immerito cinctu otibus, altum horrenda inte dixiti Iulio Dei iudicio accusatusf- , μ', dictis rursui in terrim caput de potuit. Q u vero funeri m- ' Vrant, eluet voce, dc pellibus non medioeriter peri relaeti, diu:to Srpulturam ei, in ena linum diem disserendam,' rei, impensis antinis, exitum p at lantes. ' tur luce, cum iam iam facti huius fama tot vit dictata, innumerea prope hominum utriusque sextas turda
Ecclesiam. Tum vem denuo repelliis Ge-
, Hi quam supradiitae lectionis initium recitara cc xl xvis a prioriι putili mi tin. liust iu usim 96ιὰ I rQbram venisse dicatur, tam v sttite Duias tu addiderit officiis v I is, a perte uo. I ritur. Etsi autem Ostortorium ii taedi lumptum, nonniti praeuictam importet Antiphonam, in ampliori tamen sui signincatione, pmut ad prae. s attiliet, in suo sinu com restitur ea omnia, quae a NaeerMir, dc Minilitis sunt ala utatione Demiuus vobiscum uita N:t Symbolum, vel poel E vangeliiim, s Smybolum non iit di bim, urque ad clausulam secretae orationis, cum Sacerdos elata voce dicit , Per omu a saecula saeculorum. Ita te ite nos monet Cardin. Bona, Rer.
Litumaear. lib. 2. cap. 8. num. , Meratus pari. I. tita 12.
num. I. aliique plures, quin & nos sequi ut, quia omnia, quae periractanda fiant, reapse, vel ad oblationem populi , lacerdotiive lpediant, vel ad eam lacile reducuntur.
ri ultim, vel alius praebere A s cuiamdum Ostere utitur, c aliis Sacerdotibur id non licet. S. Conge alio Concilii apud Fam num in cap. Pastoralis uum. 43. Reliquia haec eit quaedam praeditti antiquarum oblationum ritus, qui licet utique generaliter desierit, adhuc in nonnullis viget Ecclesiis, & prael nim in P gis, dc oppidulis ruiticorum, hoc tamen discrimine, quod nunc vice panis, 3c iarinae, quae primitus offerri ibiebant, ut plurimum drnarii Meruntur, dc hi non in uium Sacrificii cadunt, sed magis in beneficium Parochonam i mpter Sacramentorum admini irationem , quae cum Pamchis incumbat, non aliis Presbiteri , ideirco Decretum rite subdit, . aliis Sace tibus idndi, licet ; dc quidem alea his non licet, ut Fagnanus
42쪽
m. Σ'. habeat , quod quando etiam Capellano celebranti fierent , ipsi non quaererentur , sed Parocho ; suae regula duas suscipit lanitationes: p am in Regularibus; de quibus aequens Decretum.
VII. Oblationes , oe inter Missarumsel uia possint recipi a Regulari s , quι myunx se venere ad ρορι fum , generalem Confessiouem pro eo facere, si endo in medio ALtaris , nm autem illiue discedendo, o Ecclesiam circumeundo. S. C. Concilii M. Septembris i62o. Etiam itaque Regulares, tameis non sint Parochi, inter Missarum inlemnia reci e pol sunt lationes. & elee missas ad Altare, &haae non quaera
tur Parocho, sed Monasterio pro Religiosis sibi servientibu ;cum enim ministrent populo spirimalia, & Par hos iplos juventad,ssim, adminilirando fidelibus accurrentibus Sacramenta, m rentur utique ab itidem temporalia, quoniam dignus eis operarius ei bo tuo, ut dicitur expreste Matth. Iα Rota pari. . iom. . decis p 3. num. I. Fagnanus loco citato nu. 34. Reilens luelli, uineta L tit. N. num I93. aliique eommuniter.
VIII. Meundum limitationem accipit praedicta Rmula per
subtemens Decre tam . Sacerdoti Millam nevam celeo auri liaeet obstationes accipere, modo nis discedat ab Aitari. Congrega
tio Epitcoporum I r. mobris I 6or. Idipsum Sacram Congregationem C cilii decreois te reicit Fagnanus nu. 32. videlicet: δε- eerdotes novi non prohibentur in suis primis Missis post Osrt rium in medio Altaris ad populum se tomenere, Cr ollationes accipere a sponte Bautibus, sed teram uiationes per Fecissam , exsortiones prahibemur . t laua igitur dubium est, quod etiam Meredotes, Regularcs sint, vel Saeculares, qui Missam novam celebrant, oblationes populi μ sunt recipere, & has facere luas, quia ut idem haset Famanus num. 37. & 7S. talis etimens. & voluntat inserentium. & ita seit utique laeorum em- luetum recepta. Missa ninam nabet meretum, unde ad primam dumtaxat Missam lavor videtur extendi sed em non retra Prer admodum, si quis ob ea lubsequentis Decreti inebaψn suis primis Mittis, favorem extenderet ad tres primas Musas, quae prae sublequentibus telebriores communiter haberi lesent. IX. In medio Attaris a sacerdote Ders ad pepulam ini, times recipiendas elle, euncta ex allegatis conveniunt Decrina. Qiorum tamen primum quod pro Parochis latum est. non 'extendit ad exeludenda alia loca, aliolis modos prelatas recupiendi oblationes, sicuti pzeliant Decreta, quae Re ribus, ae novis Sacerdotibus disponunt p undo de Rularibus, Hsendo in medio Altaris , non autem iliine discedendo , in Fc
clesiam circumeMnao. Et de novis Sacerdotibus , modo non elis dat ab Athaia , di iurini, sed pereambulationes per Ecclesiam , in extorriones prohibentur. Ex quibus eruitur, quod modus 1 stipi di oblationes in hoe eonsulat, quod Meredos poli DL te tum vertat se ad populum, & consistens in Altaris medio, annissa pro libito invitatione ad c serendum, ibi alponte dan tibin oblationes recipiat ; & nullatenus ab Altari dii cedat cim cumiens Ecclesiam, ad exto uendas a populo oblationet: Istae
Dus quam mi ulationes , qua rohibitas cile voluit Concilium ridentinum letia 22. de obiere. & evitan. in Cele, Missi. X. An dileestus ab Altari, quem Regularibuς, & novit Sa cerdotibus inhibitaim lup riuet vidimus, sincipiendi oblationes caula, prohibitus item emaenim sit Parochis, quorum Decretum, iam dicebamus nihil expresse huiuice prohibitionis habere, quaeli io est, quae lub tuis terminis in Sacra Concilii Congrega tiore fuit exposta, an tieeat Parechis exstante eon etkdine . i. die t f sios , in m. dio A fra invitaee putium ad tauriones ,
Aundo sinisIis parem , m ad recipi niam mulierum chlationes Hreuere aυ Ahari , in ad ἐν mum Io m Feri se, ubi mulieris manent sejuntia a maritas , flante Coinisutisue Cone Iii eo. i. de observat. . evitam fel . 22. ubi etias aemque imperim νων, atque illiberales eleemosynarum exactἰοnes vetat. Ad quod bium eadem Congregatio respondit, consuetudinem hanc re
stringendam esse ad exemplum Decreti iam fasti nonis inti Misis i. videlicet licitum non esse Parochis ab Altari dise
re, in medio Altaris debere oesationes recipere, sicuti per dictum Decretum de novis Sacerdotibus cautum est. Verum eum postmodima relatio Sanctissimo iacta suerit , haudquaquam decisonem approbans dixit: non Ela eamdem rationem , leu b nam eonvertionem de Μissis novis ad Mis Parochorum, quibus debentur istae oblationes, Ac ideo permittendam esse huiu1- modi eonluetudinem prout inolevit. Ira declium futile refert
XI. Hine inferantur plurima, & primo, quod etiam Par chi ad Altare debent oblationes Virorum suscipere, & quia nullatenus ipse potest esse licitum ei Numire Ecclesiam ad ill nam oblationes recipiendas. Hac eorum in parte nihil novi in
Parochorum favorem decernitur. Secundo, quod ubi ea est eonsuetudo, possunt iidem Parochi ab Altari recedere, &ad intamum Εeeleta lorum, ubi Mulieres manent a Viris seiunctae,aecedere, & in medio ibi te silere, ut a sponte comparentibus
eleemosynas recipiant , non tamen inibi circumire ad easdem eleemosynas qtiaentandas. Hoe namque est, quod citato capite
Universum 'ibetur a Tridentino. Tenio. quod ubi talis consuetudo non est, neque debet introduci. videtur dicendum,
per verba ream; - mninendam esse hujusmodi musae adi-
Cm alteri Tem. V. nem prout ἐπουYIt, non declaratur in favorem Parochorum praenovis Sacerdotibus, quod ubi non est eonsuetudo diicedendi ab Altari. &α possit introduci, seu initiari, tantum innuitur,xod ubi viget, est permittenda. Ait mihi placet maturo hie,c serio examine anteriora etiam Sanctissimi verba perpendere
nou esse eam im rationem, seu bomam eo mersionem dr Miliis
novis ad Misas par horum, quisus debe iIur istae ollisi nest, ς e. Ex his vectis eruitur, qtiod titulus principalis, cur permittenduet sit Parochis prae noὐis Sacerdotibuς oiices in ab
Altari, dc accessus ad infimum Ecclesiae locum, ubi Mulierega maribus ieiunctae nummi, animo sitscipiendi ationes a sponte comparentibus, nihil alius est , nisi quia Par his illae oblationes debentur, unde ipsi diicedendo ab Altari ut ista. suam veluti iurii dictionem quamdam exererer, quod non vertia Matur de novis Sacerdotibus, quibus per Meldms tantum, ianon per se, dc ex se tales oblationes debetitur. Si ergo titulus iste ubique, idest in omnibus Paroctialibus Ecclesiis iubaiit, eur permittentus in omnibus pariter Par hiatibus non erit memoratus ab Altari dii cessus Parocti, ubi peri ue laudabili
mos ille, a maribus sceminas separandi vi et & per eoni quens ubi talis consuetudo non dit, quare inti luci aut initiari non poterit Fateor, quod ubi a maribus Mulieres, seu sceminae non teparantur, eaedem ad Altare debent offarre, quia Patocti non habent in tali casu loeum determinatum , ubi se nitituant, ad oblationes heminarum sulcipienda . Si tamen , uti decet , separarentur, se uti, ubi inundia non lunt, leparari possunt, ita tune citra dubium Parota poterunt ubique Altari dileedere ut sepra,
tum, sed itidem dumtaxat ad Altare oblati ex premittit Q. stipere, absquo eu q Lia, ne quidem inta pregere valeant ad locum, ubi manent Mulieres, aut quoquomodo discedere ab Altari , ad quod e 1 aentes ne te eis accedant, Mulieres sint, vel Mares, quotquot oblationes uerre intendunt, ad nihilum pro ipiti iis laetante veteri coni irtudine, quae quoad novos Meerdotes reprobatur, de lolummodo in lavorem perinia itur Parochoriam, quiba; tamarian Meramentorum, Sc spiritualium admini iratoribus illae oblationes veluti dabentur iuxta laudatum textum atth et io. io. Diguuς est o rariuς ribo audi. Ut novis Sacerdotibus nullo titulo per te debentur. ted iisdem
fiunt ex mera libera itate & Charitate. Quod die bim item sit
de Regularibus, qui ex Charit. to matis, quam ex ri omisd bito si telibut in spiritua tum, Sacra mont animve aJminii rationa currviunt. Ritus ergo, quem prede a Decreta probare videntur, in eo conii.teret, qI xl diis, O fibriori a te vertat Meet et at pop.cum, Sc lai .tans in suppedanm in medio Al taris, oblationeet recipiat, primum virorum, .leasceminarum. Exceptiet ira a M oblatvmi iet, auae novis elargiuntur Sacen oti-bur in primis tribus soram Missilia omnes aliae cedunt in favorem , lini in usum Paroeliorum, loquendo de ii , quae in eorum Ecclesiis eo liguntur. Si tamen eoniuetudo adestet, ut O, Iationes, suae Crisa offeruntur in seria VI. Paret ceve, dentur Caeremoniarum magistris, omnino laruanda eskt; uti expresso S. R. C. decrevit die 19. Novem. 16 I. m Brargentana, hiqverbis.
Consuetitiis , ut oblationer, gua offeruntur Craei feria VI. in Parasime, dratur massi tris Caeremouiarum ,
fuit, & pro divertitate Temporum, & pro varietate locorum. Sanctus Ioannes Chre stomus Hom. s. eontra judia οὐ nes a fidelibus ipsis delatas i & Altari admotas sentire videtur;
dum seribur sitia crescimiua ingredieris Melesiam qui e κώ- Iir Ud his Saceia tem qua mauu saeram attinges me usam Coaeilium secundum Mati nente, Anno q8 . apiis Marcum Batta ini definiuis resertur: Cis oeultius demum, e Pastro
oino. Unde etiam 1sminae Saeris Altaribus hostiat admovisse videntur, & hoe ex eo eruitur, quod S. Pater Augustinus nariarat iis Sancta intre sua Monica, videlicet r mira die pra-
termisit oblationem au Altare tu . Hujulce consuetudinis di-I idum Testimonium pronuntiat S. Theotalphus Episcoma Aurelian resis S i noni, dum foeminas ad Altam aeredem prohibet, & insimul alteram consuetudinem invehit, dum iubet, quod illae stent in locis suis, de ibi Sacerdoς earum oblationes accipiat. En ipsus Sancti vecta, ut itant in suo Capitularit
nus nequaqtiam secedant ad Ahare , sed frix loris mes .in ibi Sacerdos earum obiarimes acripiat. Atho Epileimissiliensis pemittit, heminas ad Altaris rancellos aere. & non ultra, & ibi Presbyteris itas obitiones larem. S. Udorus, lib. de scribit, quod Subdiaconi oblationes in Templo a fidelibus luscipictant, & vitis supponendas Altaribus delerebant , quo in ritu pristi bendo concordes item sunt Synodus mutigranensis , Anno 836. & ine ordo III. Romanui. Priusquam autem suo quiique modo fideles oblatiotres laceretuab illo Cheilii, Matthaei s. ra. mandato edocti , vade prius
invicem multum dabant re Miliationis, & pacis milium , de quo infra suo loco reumamus dicere.
43쪽
Ac stans in suppellanm in medio Altaris, habens duos Clerim
hine inde tenentes ante elim ambabus nunibus expansam Mn- donem mundam accipit oblationes Clericorum, non tamen Iaicarum peri amm, pro quarum oblationibus suscipiendis, dolamiuri Meerdos, di statuet se in medio plani ad instrinum Presbrierit, & ibi eidem stanti cum assertis duobus Clericis
tenentibux ante emi Syndonem; vel saltem uno Clerico cum lance, laici omnes onerant, proiiciendo in Syndonem, ,et lanacem id, quod onerie existimant, seu volunt. Non inerent autem ninniustae viri, & mulieres, ita primum mares, deinde Lem. , omnibus osculantibus rem, quam inerunt, deinde Tacitam pacis, aut Crucem, vel saeram aliquam lmmaginem, quam ipsemet Sacerdos iisdem osculandam pG t. Sunt loca ubi vice ima x inis sacrae, offerentes a lent Sacerdotum novorum manum Aeaeari, & haec consuetudo, quoad mares non habet, unde corripi valeat, sed toleranda non est quantum ad mulieres, quae p terea omnino ab linebunt ab osculo manus, velitidem, ut supra, oscillanda dabitur Sacra Imago aliqua. Quod si alicubi, minus tamdii convenit in missis Delian torum o lationem fieri contingat, tunc omnia omnino omittentur Olc la. Defunctorum enim missae non patiuntur oscula. Haec agendi ratio, prae ceteris ex eo servanda videtur, quod e formior in ritui, iam alias tradito, pro dii tributione eandelarum, & H- super divinorum officio m tempore excludit personas laicas a Presbyterio, quod itidem inaccessum , & totis tum Clericis, iam alias vidimus, tum examinantes instructionem Romanam Quadraginta horarum, tum agento de communione Fidelium , quos ad eancellos communicari debere diximus i & s los Clerico; intra Presbyterium; & sicuti ibi Reges etiam ad communionem admitti poste itatutum extitit, ita modo eosdem ad Altare offerre mise dicimus , sicuti & quotquot ex uicis, quoς officiorum tempore intra Presbyterium mouema Ecclesitae Di Iciplina admittit. Ceterum neque offendit plurimum produ- Et a Decreta, qu e si serio ponderentur, Sacerdoti quid discessum ab Altari prahibent ad effectum tollendi perambulatis
nes per Ecclesiam, N. eleemolynarum extortiones, non tamen
reapse inhibent ei isdem de semium in fanum ad medium, ocad in v ssum Presbyterii, musa suscipiendi oblationet a periis. nis uicis, sponte comparentibu , quaς Ecclesiae duci plina n admittit intra Presbyterium: Et maxime quia per talem de-lcentum nullatenus dici pinest, quod Meetam discedat ab Altari , cum adhue remaneat intra eluidem Altariet lepra. Si siue
autem ex Ecclesiis in usum habet tantare in Choro offertorium oblatio m tempore, illud morule cantet, &sio a cit, etiam cum repetitione, & paula.
XU. Permistemium non est Arm nis ad uuionem eum Sancta Roma ia Melesia venientibus , ut cum foti vhissare ficium missi perMant. S. Congregatio de Propastanda 3o. Janu. I 63 . Ab antiphona, quae infertorium dicitur, usque at orationes Ocretos dictas, Ecclesiam Romanam , ante leptingentos annos,
orationem nullam habuisse, ex duplici eruitur, & valde erim- probatur capite. Primum est, quia Aleuinus, Anialarius, Visirid is, Remigi ius, Ruperius, Innocenti uet, aliique ex veteribus, quotquot scripsere de sacris Ritibus, &Eeelesiasticis
Cere Onais, n dum nullius meminere orationis, sed omnes con-eorditer ab Ulsertorio statim itan leunt ad Secretas; equidem Nicrologus icriptor saeculi undecimi Lib. de Eeclec inservat. cap. II. duarum meminit, scilicet Pisi fami carer, &suscipe
Saulia Trinitas ; quod oc praelut Rudulphus Tun; ensis, qui
florebat ann. ii 3o. ita uter,ue etiam fatetur, suod prima ex ditiis orationibus dicebatur iuxta ordinem Gallicanum, altera vero non ex aliquo ordine, sed ex Ecclesiastica consuetudine. terum Romanum ordinem nullam instituit te orationem poli Ostertorium ante secretam, Catain. Bona petit ait m ammmentum ex diversitate orationum, quae post Ussertorium in di vertis Ecclesiis recitantur; ait enim iptis, quod, quia diu R mana Ecelesia illis uia non luit, unaquaniae Ecclesia sibi peculiares inlii tuit, atque retinuit. Hane sententiam amplect-tur Gavantuq pat. I. tit. ii. liti. T. Me ratus ibidem. num. γ. Maarminus lib. 2. de milla cap. II. Bona lib. 2. Rerum Liturgi rum eap. v. Mariene lib. I. de antiquis Ecclesiae Ritibus cap. 4. ari. 6. Grancolas Tom. 2. do antiquis Litur. μ' 131. quibus novissime accessit Benedictus XIV. de Meris. Mis
XVI. Prima ex orati ibu , quae nunc dicuntur, incipit Sa seipe senile Pater ; & nocinullis vita est neprehensione dima,
quia Ho.liam nondum emtecratam, immaculatam nuncupat,
ita icite mMait Ioannes Hossemel iter Ordinis S. Patrix Augustini, quia talis dicitur non relate ad panem , qualis nunc est,
ita res te ad Corpus Chrini substantiae panis, & sub ipsius sp
eiem panis, vi consecrationis mox subre dum. In sine autem huius orationis crucem cum Patena laetens, de tit Celebransmittin super eo orate, he hoe si vino Crucie denotatur, Jesum Chritium sit per Crucem se aeterno Patri Hostiam obtilisse, ut nos a pecratis redimeret. Deus IIumana substan- σι , Et oratio altera, dum dicitur, a Rubrica iubetur Celebrans aquam in Callam miscere vinci; unde Concilium
- . & triplicem rarionem ammat, quirum prima est,
in Aρουθρsi Beati Ioaunis populi dicantiar, os . puti fidesis eum Capite Cis; to unio reor ematur. Addumysticam rationem alteram, scilicet per quae, & Uitii cortionem , ineamationis ostendi Μysterium , in quo humantura eum Divina hypostatice iuncta est, & hane explieat tueri videntur illa ejusdem orationis veri,a: da uob;s per quae er vivi Moerium ejus Divinitatis eis consortes humanitatis nostra fera dignatus est particeps, Iesus C/Dominus uolier.
XVII. Commixtionem huius di necessariam nonnulli inreessitate Sacramenti, quia Chriliuet lese uiuet e t vino mixto: alii volunt esse dr praecepto Divino in dispensab Ecclesia. Tale tamen praeci lium dispensabile alii contenti demum non desunt, qui autumant eam esse de solo rmo Eceleliastico ; si ei ulmodi diuinite a nobi ς pertraHam
rem, Mosello extra rem immoraremur plurimum, quaretenti sumuς dicere, quod sitis diserte Tridentinum per pri Ea verba, praeceptum eise ab Ecclesia Sacerdotibus, abunde la eamdem non esse nisi de praecepto Ecclesia ilico. Rem extra omnino dubium ponit praesens Decretum, quod ubi statim mittendum non esse statuit Armenis, ut eum solo vinoficium Misse peragant, in primam rationem assi at, quiret hu1 modi mixtio aquae cum Uno non sit de necessitat. reameutu, Ied taurum ex praecepto Fcclesiastico, super 9uo pensare potest Papa, nihilomiuas quia agris in vino eo rermiscetur ex traditiove Apostolica, idque Christum fiscime e simoniis notiorum patrum , ereditur ἰ num modo debet Atmodi rittis sacrifieaudi tolerari, aut Aranenis permitti . enim per hoe, quod C stuet ulii; sit vino aqua mixto, iii inde potet , quod talis mixtio sit de necessitate Sacramenti ide praecepto divino, alias, cum itidem ipse consecraverit inmo , & exula Coena, sequeretur id quoque de praecepto Divino, aut de necessitate Sacramenti. XVIII. Et qiudem materti Callei et sufficienter salvarusolo vino, quia Christus istummodo illud designavit in Caldum dixit Matthaei 16. Mn bustm amodo de hoe senim uetis, & Concilium Florentinum in Decreto pro Armenis deram materiam Cilicis, suum dixit illam elle viuum de vcui ore eon errariouem modicissima afua misceri debet dicendi modo designat materiam Calicis solum esse vinum rite, mixtionem vero aquae pertinere dumtaxat ad conditioneisi id caeremoniam quamdam myllicam accidentalem, non materiam Sacramenti, unde de consecratione dist. 2. tuum taurum quis inerat, Sanguis Christi incipit Me. Hem inseruntur, quorum primum est, a veritate omnimiae a rare Haereticos illos, quin D. Parens Augustinus, de haero. mpterea amitarios appellat, quod agum offerrent .n pn Sacram uti. Alterum eli, nullam fidem acti iamdam esse Ilaterram; dum lib. I. Geograph. eap. de Aaxonibus asserit Innocentis VIII. Norvemae permissum fuisse fine vino C: cem emiserare, quod οὐ immensa frigora vinum in eam Fgi vim deportatum acestat, cujus rei gratia , lexatio misy, cvel enim, ut verba praeleferunt, id intellia itur de vera coneratione , di quis nescit Summum Pontificem non posse matreia Sacramentorum dispensare, vel id accipitur, quasi cpesaverit, ut in isto pane line vino sacrificarent, dc tunc ecl. credi vix potest, quia id est contra integritatem Sacrificii, quesse de jure divino, communior, saniorque 1 ratentia tueti Cui modi eisi. 1a aqtia misceri iubet, sunt recta alterati Cieilii Florentini. Parum aquae habet Rubriea Missilis. Te.
pars aquae Concilium Trinuri nie Am. 803. modica quac te stimus Romanuet. Duae, vis tres guttula uuae, Concilii
Coloniense. Quare aeter Concilium Triburiense, quod sposteriora allegata iura corresium fuisse videtur; hae convenit in qiud aquae miseleum admisceri debet. Sacerdos utique ere.
poterit infundendo multam, tuamquam vero infimamς moram, 3c maxime quia memorata Rubrica Minalis, qiis pixima lex eli, mi ilare debet Sacerdo in celebratione Mulex esse iubet parum aqua admilcendum esse ἰ hinc, ut mnullae excessum praecaverent Ecclesiae, aquam vino mi icend. parvo cochleari excipere iolebant, & ex eo in Calicem senos ut tolle Card. Bona lib. 2. Lituet. Rerum cap. 9. num R. eiam nune Carthusianorum praxiant Ecclesiae; & Edistribit Odo Romanus, is apud Mabillonium, Tom. a. Mesei Ital
ag. I Q. Hoc autem aquae modicum omnino vino milceri ddit tempore Sacrificii in ipis Calice, ut sacram caeremonia esse, & saeram siqnificationem habere censearur; nullaten num in dolio, vel in ampssa. In sua tamen consuetudine turbadae non limi Religiones illae, aut . Ecclesiae, quae simul ac Altare Meellerint, vinum in Calle infundunt 8c aquam nscent, eo fine, ut plus temporis excurrat a commixtione consecrationem , quo 'sua in vinum converratur, & poetiamul cum eo in Sanguinem, Ut verborum e secrati is trasubitantietur. Ceterum si per oblivion , aqua suo immnon fiaiat in Calicem inrufa, omnim infundi debet, licet fieri eontingeret immei late ante Calicis consecrationem, s p eonsterat iam Hostiae, & elevationem inerteretur talis omso; tuus vero si advertatur aquae omissio C lice iam ei, crato, quia praeceptam dii de miseenda aqua v non Chrili Sanguini, quando autem insunditur, iὸ fieri debet is ucasu siise ulla oblatione. XIX. Saee os nune aquam benedicis, antequam inhiari calicem . Olim sacerdotes aquam non benedicebant, sed eam um Crucis infundebant in Calicem. unde Niga vinu
44쪽
tune benedicebant , quam aquam, ut scite nos edocet Benedictus xl U. de sacris. Millae lib. 2. cap. 1α num. II. ubi insimal rati mem producit, ob quam non vinum, sed aquam modo sacertates benedicant, quia ne e vinum mystica interpretati ne significat Chri ilum, cui nulla opus benedictio , aquavem inclice interpretatur pro populo, qui velut aquam de lacto dilabitur super terram, & immunis unquam a sorde, utique indiget benedictone; quam praterea aquae lacerdos modo porrist, signo Crucis iuper eam prodesti . XX. Remanet modo videndum, cur in Delanctorum missis trulla sit super aquam iacienda benedictio; acua enim iiij sempmrsas rationibus vino eli commiscenda in Defunctorum missis, ac vivorum, & eamdem popia i myilicam retinet 'mificati nem, quam lupo diximus. Non parum variant inter se Aiatores in aliivinando rationem, cur in mortuorum missis sus denda sit aquae benedictio. Atinui, uti Gavistus, asserunt, quod non benedicitur aqua in millis de Requiem, quia Crucis timum
solemnitatem connotat, qua omnino carent Defunctorum missa e haec convincens non videtur, quia hae eadem ratisne omnia
alia Crueis signa suspendi de set in missis de Resulam. Addunt etiam , quod sicuti in fine missae , rat e limi Crucis
connotantis Plemnitatem non benedicitur populus , ita nee aqua, quae eumdem populum mystice significat. est ben dicenda, 5c hie pariter eadem uim responsio, quia adhuc non aisi Murratio, cur simum Crucis, etiam sul alia, Non is lus mdendum. Alii eum Melchiore NoveIL de Ca m. Mistae, re- eorunt, ouod aqua in Sacrificiis de Requiem teliri mutur adii incaninam ponilum P atorii, qui eum iam iam sit in te mino, & in gratia eonfirmato, benedictione noci indiget; hae eariter non minuet rejiciendia videtur. Populus etiam Pu satorii nonne indiget saera uit, quare ergo aeque non debet creteri iuditens b dictionibus, eo maxime , quia ut supra diximus, aqua benedicitur in vivorum niissis, quia significat populum nos immunem a sordibus. Eilo autem populus Pu torsilit in gratia, adhuc a tortibus complete deterius non es , imo ut detergatur, ibi fletinetur. Placet igitur nobis ait viare, pruiulpenssione benedistinis tum aquae, tum populi, in minis de Requiem eamdem rationem, quam indicat Alcitinus pro saepe
dendo Gloria Patri, Cre. in introitu, & ad in millis de Requiem , quia stilicet indicia laetitiae debent omitti in hiis ei Cumitantiis, ut quantum fieri potest locus detur mirori; uti is gerit Ecclesia passionis tempore, &αXXL De Uratione offerimur, quam eelebrans pronuntiat in oblatione Calicis, modis sue redit dicere, & de hae duo 'aeruntur, quid nempe iunificent ea eiusdem verba , Calicem alutaris , & eur in plurali numero in oblatione Calicis dicat Sacerdos, offert,ntis, qui dixit ostero in oblatione Holitae. Duo his dubia proponit idem Benedictus XIV. n. 16. Et primum
ex Bellarmino diluit, dici scili et Calocem Distaris, idcit Chriasti , qui instituit, ut Calix ille inerretire, & consecraretur; dc
etiam diceretur Cesiems fautarem; quod tune non P tetenda essent ad praetentem talum calicis, sed ad eum, quo redigendus et , poli consecrationem, eorum instar, quae nos dicebamus de vereri hane im,aculatam Hosti m. Ad lecundum reponit ex Bona, idci- diei pluraliter elymmus. quia, iuxta Romanum Ritum, olim in misia .lemni, simul eum Sacera late, etiam Diaconus eam orationem recitabat . Equidem n dum olim, sed etiam nunc, senui eum Celebrante Diaconus eam orationem recitat, sed eum Sacerdos, ut patebit infra,
me, vel quali semper loquatur in sutali numero, licet
non simul cim eo Diamnus item recitet, non videtur satis estiora discriminis adduci ratio, sed magis sacerdotem uti Nirali numem, ea ratione . qua Iemper utitur, quia scilicet tu, mine tuo, & nomine a chlantis populi Ioluitur, oui eum Cele brante simul offert , atque lacrineat. Nee refert, quod incolatione Hostiae utatur sumulari numem , esto hane quoque, M pro adllantibus, & Uitantium nomine aeque offerat; quiae si non verbum hoc exprimit, certe sufficienter ad nilum odi tkmem extendit mens, & intentio referentis; oc hae natione
die imus, quod ue bene uti potuisset numem singulari, etiam in oblatione Calicis, sicuti uumem plurali in obiacore Holitae XXII. Dicta hae oratione Sacerdos iacit signum Crucis eum lice luper comorale, & per id denotatur, quod languis, di aqua, quae designare diximus in vino, di aqua Callais, i u-xere de Christi latere super Crucem positi. Tum Calicem in medio ita poli Hoti iam collocat, ut inhia media sit inter les
quod mylterium, is pura inutio est, ne quid extrinsecus in callem decidat, ut pcit Micro iugum observat Gavantus, partia. fit. γ' num s lita L. & nos edocet, quod antiquiores a latere Ho ita ita collocabant Cilicem , ut tu eam imam a latere ad latus Elicerem, & milia esset ad simili ram Mered tis manum, & Calix ad 9sius dextram. Qiem morem in Latina Eeclesia Le Brua Tom. I. pase alia perdurasse seribit ue ad annum 148 . quo erpit m ovi ritus ecillocandi m mam recta inter sacerdotem, & icem, crederem istius majoris gratia commodi, ob e remonias plurimas, quae erga H
litam ultra missam peraguntia.
XXIIL Sequitur depotio in spiritu humilitatis ; quae deprompta, & essemata videtur ex oratione trium me rum , quina lene in ignem coniecti simi, Danielis cap. χ. Mox su disr oratior veni savii calor, de dirigitur, sicut plerique satius explieant, ad Spiritum Sanct , ut veniat, Ecru paratum sacrificium benedicat, seu, ut inmis ritus Sancti delabatur, absumatque panem, & vinum, es in corpus, i in Sangui.
nem Christi eonvertat, quemadmodum Christi empus, Spiritu Sancti opera, in Virinali B. Mariae utem formatum ivit
Sunt qui initarunt ob ea vecta Omipotens aeterne Deuc Onaiationem a s Patrem diro; sed Spiritus Sanctus Deus est omni potens, & aeternus item ut Pater & Filius. Polli uni Sacer transit ad lavandas manu , idest extremitatem digitorum polliciet, ire ing eis utriaeque manus diems interim Psalmum, Laia
Dabo inter ἐν-enues manus meas, qui munius aptissime actioni eonvenit, & licet in nonnullis versi ulis truncus recitetur a
quibusdam Ecelesius ; Muttile tamen Romanum illum integrum nobi ς exhibet recitandum, quod congruit cum Lituriria
Sancti Chia se tomi, & Sancti Baiilii. Olim non tantum C
Iebrans , li' etiam Presbyteri Altari circumstantes manus ab luctant , Diacono omnibus aquam porrigente. Huius ritus -- minit S. Cyrillus Iemlalimytanus in s Cateches Mnlagori ea. Vissisti, inquit, Diorenum aquam Imaudis manibus porrigentem Sacerdoci, O ittis , qui cirretim Astare stabant , Prer5ν teris. Hune Ritum eonfirmat etiam Dionysius libro de vilesiasti ea Hierarchia eap. 3. Alterum , scilicet Diaconum , Iavanti x aquam miu ibas. In Caeremoniali Parisiensi habetur, quod in eius Ecelesta, ante manuum lationem, Celebrans in eoinu Epistolae debet reeitare Psalmum De prefundis, cum versia, &Oratione AH.IO pN Epilcopo , respondentibus alter timministris. XXIV. Desinit Psalmus i abo, ex more in GDria Patri, qui versvet, eum indicium sit laetitiae, sicuti propterea omittitur in lumiolis Defundiorum mi ilis; ita omittendum esse Rubrica mandat te ore Passionis in missis de te dire, quod mi soni Chritii reeolendae dedicatam est. Volo adnotes to in Missa de tempore i ut inde tuto interas verium Glaria Patri flevia dum non esse in Sane torum Missis, quae Passionis tempore celes rantur. At, quid si dicantur votivae de Cruce, vel de passione Chrilli Alliue non lunt mist e de tempore, ut compreheniae censeri valeant in dispositione Rubricae, at que verius GDria Patri in iisdem erit dicenda; , ut restavit Merariri
I. per hae verba: iis Miss voti vix de Pasione, vel de Cruce: fra Hebdomadam Fufou ς, uon est omitteucitis Psalmur Iu- ἀ- - Drus, ueque Giaria Patri ad Introitum , , lavati, ιι eet hae orauia omitta utar in Misa de tempore. Rem decisam Decretum S. R. C. Io. Februarii i 7. fuisse ineri Pater
Forti, sed dimine eo cluet id itimitatis D ti, statim subdit,
etsi aliqui nubiten: de existentia hujus Decretι, tamen , mm volet
ρ 'o Decreto, valeaι ρω Rubrica , eommvn. Dociorum sementia . Nos itaque id magi. confimiare volumus per sequens Decretum.
Missa P. Viginis sub imorat one septem Dolorum, feria VI. Iuso Hebdomadam Papsonis ab iis, qui gaudent uiusmodi
In Ito. debet recitara cum Gloria Patri ad Intuitum,
ee r. S. R. C. N. Ain I6ω. I Tomacen. Haee enim deciso quadrat admodum casui missarum votivarum de Cruce, Pallione Domini, cui iere consimilis indieabanir missa de se piem Doloribus, ii et occurrens foret, non votiva, quia ulti.
male erat de Passione Domini, & per eonsequens illis inmisiit
tacendus quidem erit hymnus Glaras in Excelsis ,' non talia aversus GDria Patri ad Inimitum, neque ad L alo , de quo
utique eadem procedit ratio, quidquid postea modo si de mirasa septem Dolorum , cui tamquam O festa occurrenti, rite concessus existit hymnus Gloria in Excelsae. qui Misaelis missis,
utpote votivis, nullatenus competere pinest.
XXV. Dium Thomas pari. R. qua l. 8'. ante. s. ad primum lationis Manuum binas affert rationes. Primo quid mc sunt ejusdem Sancti Doctoris vecta quia allistia pretisfairactare non eo uincimus , nisi manibur ablatis , uuae ιnderens videtur , quod ad tantum Sacramentum aliquis accedat manu sesiam eo inrasitis inquinatis. Secando propteν signifariovem , ia ut Dis,sius duit iu Cathe. MUM. l. extremitatum αλὶatio significat emendationem, etiam a mimmis eccatis fecuniarim illud Ioannis eo. I 3. mi iolus est , non indiget , uisi ,
ut pedes lavet, oe talis emundatio requir/ων ab eo , qui aec
dis ad hoc saerameutum. Titet mannus autem Exposita Musi. Misi. cap. 34. obiectionem quamdam prevenit , N. his ver
praeinat: manus abluit , qua uam alioqui in principio ante Αι-
taris accessum mnudatum se riuisse optime sciat, ut se forte ivierkn tiuam undeciam e maculam eouetraxisset, abluatur hac abuti ne , of uisuom ad sacrofamia in manibtis tenencia misi erio accedit.
xxv I. Post aquae lotionem ante imulum est avum in E elelia Tumnensi triuiquam diceretur secreta, oratio haee iure
tur a Celebrante d ame eo flectum d tame majestatis tua, Domine Iesu Chri , reas ad isto, γλ in care nomen Sanctum t m νμstimo. Miserere Domine Homici peccatori r unosce ...dieno Sacerdoti, per cujus manus haec otiatio videtur Uerri. Parce peccatorum Iaba prae ceteris capitalium pollutor c, ne
intres in iudicium. eum seris tui, quia non ustificabitur in
eo peetu rus omnis vivens . se ilicet wi is , voluptatibus eam satiravatusfum , Recor re Domine, quia caro sum. Inrtio in m , etiam caeli nou sunt mundi uanto magis ego terre hoe immundux tamquam taunus menstruat . Indignus sum Domine
I u Christe, ut sim umeus ; sed tu , qui uon vis mortem peceatoris, da mihi veniam in carne Gu ituto , ut per paenitentiae Iabores , vita aeteres ρ m ui merear in Calix , Satiator innat ,
qui vivis , .c. Colligitur ex uno manuscripto Mysalis eiusium
45쪽
Ecelesiae Tumnensis ; & alii, annotetim eire iter trecentorum adnotatur sie: Iovile Pisitus, repse itiorum corda Meli. tini, G. I. Spiritu humilia te e. Domi Detis Patre omni
ollatiam est ad gloriam, honorem M uis tui, in parce preis ear ιspomsi tui, in au ire a me iniqvitates meas, exaudi orationem
ni am, edi clamor mytis ad te veniat. Per Christum Dominum , me.
XXVII. In Ecelesia vem Narbonens poti manitum ablu tkinem dieebatur haec alia raratio: en Orationum varietatem, oui Ecclesia m diversitate, ut lupra dicebamus, in Milam recitabantur: dicebatur im iam, oratio sequens. In spiritu huis ii iii γα deinde Silanum Crucis luper Hoeliam & Cali cem eo ando his dicebat Celctra et , d metuat. Domine, e Iestir aratia bene Φ dieiisisis, edi eo 'reationis su ν Ne ALrare , in tibi Grattim. in uno iupradietae Ecelesiae Minnii, quae ita exprimitur in Lemovicens. In uomiue Ia .e Traia iuratis , o inividuae uvitatis , Ascra tit hie Ara lus Mn d; Minuis , m consecrarionis , O puir fuer Me munust. His peractis Celebrans pix, iat non immemor indigentiae, e v sus ad populum re ri Dominum pro se orabat dicen Orate fa
fit Dre. Cui respondebat populu*: Dominus in cordi tuo , in ore tuo , suscipiat ibi Sacrificium Hacabile de ore tras, in manibus tuis, pro nefra , - iure que fattite. Sis in Lemovitenti. In Nardonenti vero Celebrans populum, ut mi e oret, mitulat sub hac foci litate: DUrem - feat rest , ut oreris pro statu Sancta Dei Foesesiae, pro me mἰ fero peccarere, titomnipotens , . minericors Deus putide , benisis acri trium Deistrum umiliter dimi tue fuscipere . Amm. In Ecclesa Bes- lovacensi breviori ad mle exhortatione Wtulat Celebrans pod tum orare m se sic : Oνate ρνε m- scutres, ego pro P gis, II meum, ae in ιν m sacrificium in eo n*ὰIu Domini sit a ceptum. Cui respondebaturr Pi i us Saucius sit meu at in re. V et irrus Altishmi obumb/abit tib . . pii Carinustrales adve ba Celebrimitis dicenti Irare Fνatres , nihil proris Nip ill re haec dicta sint enuditiorix gratia; id ad n redeuntes: Celmbran in t manuum lotionem eum recitati ne totius Plalmi L Dabo. xxVΙH. Panem, & vinum , quae separatim cum sua peculiari oratione obtulerat, deinde eoniunctim Ostorre pre it per
Uratiorem: suse e Saul a THuiras ine. Et Ritus huiusmodi victe di primo leparatim eanem, & vinum, ae drinde utrimque sumat omnino eonvenit eum Ritu Ambmsano. Quidam
autumant, quam nune Sacerdos offerendo panrm recitat Volumem Sustipe tium Pater , hanc olim nim Sacer istem ipsum , sed populum reeitare eonsuevisse, cum Sarem ori muwm offer at consecrandum: Postquam autem mos ille Merendi panem pm eoni ratione a populo exolex iis Sacer olom ..Divide episse memoratam orationem dicere nomine populi. Vide Benedictum XIV. loco eitato num. 4.
brant ad populum converius dicit: ora o Fratres , quam Urari
V. Sancto Leoni primo tribuit, & eoni tit M reuus ibidemnum. 7 I. Si lemo sit de eadem prece quoad verba, qui, conitati Addit vemeam, quoad luditantiam, & sonium, Ap stolieae traditionis esse, & reperiri in Lirin iis Sin torum Marci, R Iacobi. Deinde Sacerdos transens ad Uraikm cretor dictas, quia secreto, & iubstemio di untur, Parum mi recitat, res ante Epistolam elara voce dictae fuerunt, di quidem e
em inrnino ordine. & r tu, ita ut primam. & ultimam tantum eum tua conchisone rei vinet. Prim.im si plures dicendae sim: cum interra conclusone lub lecreta, si vem ea sesum modo θitatur, eo iusto diuinit tecreto usque ad Per em iafri ita saecνii.rum eri uisive, in per emuis Laecula saeculorum es ta voce prenunciat, ut meaς dicetur in ra. ut rim vero di cuntur Fii res orationes, prima inteen 'luo ieerem eoncludutur , & ultima dumtaxat disi mr utque ad Pre omnia ficula laetitorum, ut iupra, dic. quia e cludendo tecretas in tiat Praefationem, qtiae elara, ac intelli ibili voce est recitanda. Bella inus Tom. 2. lib. 6. de Missa advertit , qu to
Pro timia fata a Drusi rum ideo voee elata etiam eicitur, ut popultas Pelpondeat Amen, & sic confim,et orationes omnes a Sacerdote lub silentio, & lecreto recitatas.
mantato Rubricae non praemittitur n ue lesita lalutatio Domianus voti cam, neque invitatio ad orandum, se ilicet Oremus. Et se dimam Gavantus pari. I. tit. ra. mL r. litta T. rati
nem assignat , quia nempe iam Meerdos ante ineriorium dixit Do nus vos cum , & oremus: haec enim lalutatio, & invinta io ordinata erat animumas ad Orationem 1esretam i uti enim obtervatamus lupra , Romana Ecclesia ab offertorio usque ad lecretas nullam orationem habebat. Reliquia haee itaque quaedam est antiqui moris. In veteri Missali Ecclesiae Nare nensis tecretis haec additur oratio super oblata, an uam Pri sationem incipiat ; Descenda/, quaestimaer Domine, spiritus cinctus inus super fee Attare, quo haec munera tka Majestat; oblata leno di mdo benedicae G Sansii Fesinu fami et,
di sumetirium corda a suanter emumlet.
h fi , elevata Patena cum Hottia, recitare det bet, ut diximuς. Ora ionem illam e Tuteis sancte Parre &e. & si aliae sint Ho I iv parvae consecranda: m communisandis allantibat, ad pri
mum mertorium non super Patenam poni debent, sed sCorporale, 8c si multae sint ponuntur in Pixide, quae sCorporale locanda est praxmae post Calicem, aperienda Pab ipso Celebrante, cum intentione merendi etiam particu sum in ipsa continentur, eadem amone, ae orauiae, Hostiam ipsam super Patenam inert; ipsae enita parva: Hc in tali easu sunt & imae vera Sacrincii materia , idec se aliter o serenda. Ex his insertur, ne larium non etiam parvas illas Hostias elevare, ut offerantur: elevaticinim non ad formalem, isd ad materialem oblatiorem periti satis itaque eli, quod Cesebrans habeat intentiemem eaς si eum Hostia, quam elevat eum Patena, offerendi, & luci i ore simul quoque consecrandi, quia vis tota, sive oblatio sive Consecrati atri in Celebrantis ipsus intentione prpue e sdiit. Hine dato rasu, quod Piridem sibi allatam Iticularum plenam ante oblationem, & Consecrationem :rire omittat , habuerit tamen antea intentionem cas crendi simul, & conseerandi, neque intentionem re cave
esto oblationis Holliat tempore, ae consecrationis ni iii a de parvis Holliis, seu particuli in Pixide contenti emit aves illicite quidem, quia ecntra Rubricat praeceptum Piridem detexit, sed vaticle adhue eas etiam obtulisse, & e secr Et rex communiter existimant, quia lupponitiar, quod intlio virtualiter perie veret, & cum materia si moraliter rsens, non est, cur Sacramentum valide non conficiatur; ad bendam enim materiae conleerand x moralem presenti amitas ficiter ad validam sacramenti conse ionem non opus eis, uti a materia eost ima sit, ae videatur , ut constat; nam ad detesta Pixide, non omneς particulae in ea contentae a Coierante impacti intur singulatim; & tamen nemo est, qui ni omnes vi verborum eoniectationis valide, imo licite consecta
ut adveriit Gonet Theolis Morsi To. n. p. casu ε. super ossis. Missae.
XXX st. An Celebrans licite consecrare possit sibi allipare u Holliat, Pranat me iam incepta, ,eu lna Priae cor
erandae oblatione iam peracta, hi: Glet inquiri ; eirea quam ιmultatem, aliqui Auito eς affirmant, poete licita particulas cisecrari, etiamsi allatae fuerint psi primam oblationem, si mi aliter earum quoque fiat oblatio; alii a stirmam, etiamsi ii rint allatae ante Τ rasatisnem inceptam : Quidam denique firmam, pille licite coniectari particulas, dummodo immed:
ante eoni crationem exhibean ir. Tutior tamen, communi
que lesit u eii asserentium polle licite particulas conlecrari,
ante Canonem exhibeantur, praevia i inper earum mentali clati me, si peri eniant iam priuia expleta, di te itima aicaula. Cum enim misiae ordo postulet, ut particulae conlectadae pro eo municandie adllantibus osterantur simul ae Holipia ossertur; n eii, qui non induatur, millae ordinem nservari , si particulae accipiantur prima expleta oblationc quod fieri certe tum binet inique loegitima causam ente. vilis ea esset, V. G. si mania Muli multitudo ademi aci Eeharistiam stimendam iam iam parata, ablgur Sacramento
Pixide. Incepto autem Canone nullo pronus modo accipi cbent particillat e lectandae, etiam si aeteretur de consecranda patieula,m deferendo Hatico ad infirmum; nam eo calii doce eommuniter, quod potius parva pars detrahi debete Mistis Hoitia eoni rata ut servaretur pro infirmi eommni me. Quod si tot essent infirmi e imumeandi, ut pro Oaer et parva Holliae eoniectatae pro Missa releri ari non pollpari, in hoc casu urgente necessitate, quae legi non seriace etiam Canone incepto, imo adhuc immediate ante eonte ratinem H taliae, assumi licite possimi particulae eoni randae, sesa temper prius, ut lup , mentalI carum obui. e.
XXX HI. Cruces, quae sunt a Sacerdote stiter oblata, nsis.t fisciendae manu transsuersa, sed mauu recta in trans: epane Cruris. S. R. C. 4. Augusti I 66ῖ. in una Dalmatia, is
Dd o Sym, o si non aet dicendum, dicto, ostulat
Evangelio, Sacetam extensis manibus super Altare, exim Ceporale, osculatur ipsum Altare in medio, & pollea erigent soc manibus iunctis ante petius, vertit se ad populum ex parephtolae, & ita verius populum itans in medio, demissit ocilis , extendens, & iungens manus, clara voce dicit, De imvcbiscum , respondiaiae Ministro, edi eum seiritu itio, & mcibinis iterum de more manibus, per eamdem viam conlutuit contra Altare in medio,' 'tendens, dc elevans ut ur ad hi meros, ac iterum iungens manus, caputque Cniei iticlinaninclinatione minimarim maxima, escit Uremtis ibi ita clara vice, non lubmissa, poetea iunctis manibus ante retus, non viro ripansis, ut nonnulli raciunt, legit offertorium, letit, ii
quam, etiamsi memoriter stiret; dixi liuiliis manibus ante p , quia se expresse praetcribit Rubraea, dc eontra hanc
XXXIV. Dicto U Drtorio Sacerdos Callem ambabuς mantas discooperit, accipiens velum , dc illud declinans a parte μsteriori Callais, quod statim e corporali extractum, vel illi ipse plicat, ut sentiunt Franci lcus Magrius, aliique plures e Rubriciliis, vel Ministro plicandum porrit it, sicut communNeum Cavanto sententia doce t. Uter ex his modis 'b it .
sit in executione, daniat Mnistri qualitas, ita ut si Mintiliis Clarim . aut alia persena idonea, ab eo plicari des irsi puer si Minister, aut alitas lunei iuris hujus minus cael ab irti Celebrante pilari debeat. quocumque autem pii tur Vesum, plicatum illud ponendum isaeper Et prope Ia
46쪽
bellam secretarum , ex parte Eoustolae, omnino tamen extra Corporale, super quod lolummodo poni potet , quod Cormis, de Mnexunem Chrilii tangere. aut tegere selet. Mox Minister iuxta Garantum, supc r Altatu in comu Epi lotae explicat manutemium , & desiiper collocat Pelviculam cum uiceolis. Sacerita vero posita sinistra manu super Altare, exi a corponite, manu dextra accipit Calicem , Quem extra Corporalelccat veriti et eornu Epitiolae , subinae eadem manu dextra , flans adhue in medio Altam, amovet parvam Pallam e Calice, gitae cooperiebat Holtum super balenam ; & hane. leuparvam Pallam deponit super corporale, verius comu Epistolae, ut commodius, 3c facilius eam resumere Ualeat, quando Calicem debet tegere. Amota Palla, Sacerdos ibi a manucla xtra,
inter pollicem , & indicem, & subtus medium digitum, aecipit Patenam eum Hollia, cui occurrente sinistra manu, dum vit prope melium Altaris, eam ambabus manibuς tenet, ita iiiidem tribus digitiς, etiam sinistrae manus, elex'3 Iam super medium corporalis, ad altitudinem pectoris, & pollea non elevando eaput, sed istos attollendo oculos ad Crucifixum, aestatim iptos in Hostiam destrendo lubmissa. dc secreta voce dicit: Tu cipe gaudese Pater. Hac oratione abio uta Sacerdo; utique manu tenens Patenam eum Hostia facit eum ea Crucem mediocrem super Corporale, non per quatuor puncta, ut nonis
nulli abusive usitant, i et per lineas i aequales, & advertat in iacienda hujulna Mi eruce, quae non de t excedere longitudinem unius palmi ὶ ne Patena tan t corporale: qua sariCruce, deponit Ho:liam, quali in medio ipsiuae poralis, pta Pe Crucem Arae eoniectatae distantem, quasi per palmum, ab Ora Altaris, ut eommodius Sacerdos Oiculari pollit A lare, quando opus erit; deinde ponit Patenam a parte Epi totae lu-Per Altare, aliquantulum itatus corporale, adeoque non ulque ad medietatem.
XXXV. Praemissa Cruci inclinatione minimam maxima, accedit Sacerdos versus eornu Epistolae, accipit Calicem finistra per nodum, Zκ dextra Purificatorio alvi tergit interiorem ciusdem Calacis partem. Sunt qui pest exterium Calicem, statim Fin pinu it Purificatorio Patenam , seu reliquum, auod non mi laesus corporale, sed satius agunt illi, qui illud adhue tenent contra guttas, de quibus statim. Exteriti itaque Calice, lini: tra manu, qua tenet Calicem, ita sumit, & trnet Puri - 1ic.itorium, ut deflua huius pars pedem Calictu conmuniat, contra eriuras lotae ex ampullis guttas, aut idem Purificat rium collorat super pedem Calicis veriuς Pelinculam ampullarum, & se expeditius, de commodius e lutetur defventuimguttarum incommodo, quem ad est,m item Calicem bene ad. movebit ad eamdem Pesviculam . Sintilla igitur manu tenens, ut iupra, Calicem, non elevatum, sed super Altare Ix situm, manu dextra aecipit Ampullam vini de manu Ministri po rigentiet, di ponit vinum in Calicem, in ea suantitate, quae exhauriri pincit unico haultu, vel contineri in ordinario cochleari, unde Calicis fundus cooperiatur. Ne autem guttulae circumquaque resiliant non inlundetur vinum directe in landum Ccitis, sed magiet in latus interius eiusdem, aliquantulum inclinati verivet laneem: mox reddit Ampa Iam Ministro, 3cteciens sinistra eodem modo Calicem, producit dextra signum Crucit super Ampullam Mure dicens eodem tempore, Ec non Prius e Deus qui Hu nana substa ιrie circ. Ac aeeifens de Mi
nistri minu mmaam aquae inlundit parum in Calicem dicens t da mώς me hujus , vius mysterium i Sc ad veriba Iesus Christur caput inclinat verius Crinaem, inclinatione minimarum maxima. Sunt dc non pauci, qui peracta vini, Raquae infusione in Calicem, Calicem dinuo Purificatorio a stergunt si a contra, certe praner Rubricas , quae abi tersi nem hanc non demandant, neque explicite, neque implicitetuereo cave ab hae abstersi di, quae adhibenda non est, nisi
in casa reii intus eae, interior Calicis pars notabiliter deturpata I sceretur. XXXV inister autem non ascendit super inadellam, sed
ad latus 'Altariet consiliens, facta inclinatione sacerdoti, eum osculo, vel quasi taculo Ampullae, non manus Sacerdotis, huic pomam Ampullam vini, manu dextera apprehensam, adnitnistrabit, & manu sinistra accipiet, ut praesto esse valeat, ad ministrandum, manu dexterra Ampullam aquae, ouam item porrigit, & recipit cum Olculo, vel quasi olcuso: etii namque
Rubneae dupolitis si lat in pra scribendo oscula Ampullae vini;
εtam tamen id eommuniter extendunt etiam ad Ampullam aquae . in iam tamen Rubrica nihil habet de re tituendis Ampullis manui Mesulii, idcirco ta eam haud peccant ii Sacerdotes, qui Ampullas immediate super lanceam collocant; dumi aestineant ab iisdem eollocantis super Tobalearn, aut manuleigium , ne inde Tobalea deturpetur. Quod si poli vini, di aquae ins inclem, guttae allatiae dii ita appareant inter Calicem, circumacto, ut aut Gavantus, vino Calicis uniantur, non vero, ut diximus ripta, Purintatoris abllerpantur. His perauis manu sinistra Meerdos deponit Purifieatorium omnino extensum super eam Patenae partem, quae ilat extra coriaporale, eam cooperiendo, bc quatenus Puriscatorium sit ita satum, ut si Nicandum, extremitates dicti Purificatorii peripiciant Altare, non vero Celebrantem. Posto Pucifieatoris,uper Patenam, Sacerdos relinquit Callaem in comu Epitiolae, di Meedit ad medium Altaris; si autem adsit multum diilantiae a medio Altari; ad cornu Epistolis, ne enatur Sacerdos nimiet, di ineleganter dilfendere brachium dextrum pro accipiendo Calice, tunc antequam dilredat a comu Epistolae, manu salii a
in nodo deprehendens Calicem, deponit quidem illum ci eodem
eomu Epistolae, sed prope cor ale, postmodum iunctis domo
re manibus ante pectus, accedit ad medium Altarit, α ibi fa cta Cruci reverentia, mox siniit a manu tum Altare posita, trans in medio Altariς, dextra accipit Calicem p r n uum, cui oecurem; dum est prope medium Altaris, sinit ira manu, cum eiarm manu illum accipit, Fc tenet per Fam, & non
lis diritorum extremitatibus. Illum autem di vatum tenet, ut Calici ς euppa non excedat oeulos, nec sit mi a namtumcelctrantia, ideoque pes Caliciς cle retur anteriusdem eelebran. tis MEtu . XXXVII. Sacerdot elevatum, ut stupra, tenens Calicem iulum offert dicens: offerimur tu i intentis tamen in Deum oculis, nimidiim ad Crucifixi inrigciem per totam di- Etam orationem. Sed quo iam meliuet semper est, atqur sem-rim orationes ta Milla legere, quam memoriter recitare, sus-skiet elevare oeulos in principio Orationi et, Sc statim iisdem demissit, ex Tabella legere Orationem praedictam, qua finita,
pes Calicis ab eo detinetur elevatus a corporali, at altitudinem trium circiter digitorum , & facit eum eo sanum Crueis super corporale, in far Crucis signi, quod eum Patena, sumus eirmandum super corporale e: la diximus, hM iamradi serimine, quod modo Crucis straeam incipit ab extremitate po te toti eor ratis , utque at medii im eoninralis circiter, & id ne Cruciet si anum eo: Nue super Hostiam, qua 1 El . miniadvertendum. Postea Calicem in medio cavualii post Holliam collocat ambabuet manibus. Su ficit per ipitiun unius circiter Ho.liae , neque necesse e t collocetur distans ab Ho- ilia pre spatium unius circiter palmi, ut nannulli au amant. Verum in hae re quid certi ili tui non pit r. , lea decisio magis pen L t cx maj,ri, vel min i longitilline, aut breuitate arae , & corporalis; quare Regula via tur elle, quot Hollia sita e sis debrat in m dat late i ut ii, inter Altaris oram, ScCalicem. Tum ad cautelamma Is, ut advertit Gavantus, quam ad mysterium aliquod repraes ratandum , Palla sacerdo; tegit
Calicem. In modo autem, quo debrat tegere , non eonu
niuat Auctoreς. dilorum ali ii sentiunt, quos facetam sinistra manu tenena pedem, aut nadam Calicis, ne sorte in Calicem impingens eum nolens invertat, nunu dextra allumat Pallam, dc eum ea e Mperiat Cali m, & id sonipre a Saeerdote obser vari debere dieunti sive Calie me pi iit, fide de tepat, seu dis cooperiat, praesertim Pest Consi crationem ad praecavendum periculum venandi s. uiguciem. Putant vero alii, quod linii trapolita super Altare, extra Corporale, manu dextra assumere
debeat Pallam , de cum ea e perire calicem, adi crates, quod praedillum periculum , absqtie eo quod Sacerdos italara teneat Calicem, facile evitari potest, si a proprna sel inatione se ab stineat. Nos hane damus regulam. ut Seniores , dc qui Gralis laborant, satius sit primam amplectentur opinionem, secun tam vero alii. qui praedulo non laborant morbo. Omnes autem dum Calicem diaetegunt, manu super Calicem parumpre Pallam elevent, ne Milae complicatura in oram Calicis fortas se itNlaetens, eumdem invertat Calicem. XXXVIII. Cooprrto Caiice iunitiς dr more manibus, &super Altare pastiς, tali forma, ut minaeos duo digiti tantant pnteriorem Altaris p a .etem, aliis super se ipsis naturaliter iunctis, aliquantulum i lioc elt mediocriten inclinatus, submissi,& lectata voce dicit orationem tu Diritu humilitatio, po tr. eres in elevans oculos ad Crucifixi Imminem, dc illos statim
demittiam, Se eodem tempore, quo elevat oculos, etiam expaniadens, Zc elevans usque ad humerosi 3c jun&ens statim mant, ante pectus, voce uam secreta dicit e Venι fauciiseatis oee. An ad vocem Detis caput inciriandum sit, non conveniunt Notus, dc licet poli Polaceum affirmet a Portu, revereniatia tamen fieri reservanda cit ad praedictae orationis finem . 3uando poli benedictionem cibi .itorum . a medio Altari: disces Furiis est, ut accedat ad corau Epi lotae pro lavandis manibus. ando autem p sp am orationem recitat, ad verbum 6 L n die posita manu sinit ira eximia sup r Altare, extra Corporale, format manu dextra signum Crucis super Calicem, de Hostiam. Qiod Cniciς senum non debet neri per quatuo puncta, sed per duplieem linram, alteram talicet rectam, alteram transversam: ec eum iuxta Rubrieam eommune esse de beat Calici, de Holliae: siquat manu dextra communiter si e Iostiam, in Casieem. idcirco utraque linea aequaliter alta neri debet a Calice ad Holliam versus prebas, non deprim redonianum super Hostiam. Quoniam vero utraque ex nis lineis non debet excedere palmum communis manuet, ut docet Ga-vantu; Iart. a. tit. 7. litti P. prima linea recta taehoabi diur a medio pallae, & M taliter alta dueetur usque supre Holliam, versuq Nilus, secunda vero linea trant Persa dueitur proγ oramanteriorem Pallae, quae media esse Blet inter Calicem. 5cHO: tiam . . 'XXXIX. Num transuersa Crucis pars fieri quoqur debeat
manu tr 'versa, seu plicata, hoc eli inflexa in brachii juncturas, aut magis recta, modo insutait dubiim, is quo Gavantus tam citato, atque Pallacus in aphorismiς Caerem pugnant pro transversa manu; ait autem ille, quod si fieret linea tria
versa, manu in rethun extenta, videremur velle abigere a
Calice mulcaς; hie vero subiunetit, quod non formaretur liuea transversa super diametrum linoae rediae, seu ti opus est, sed larmaretur lata quaedam superficies, quae priorem lineam seu sere totam ctus longitudinem occuparet , sc deleret, sequr destrueretur Crucis libura ; debemus enim, inquit ipse, imaginari lineas predictas su mari acumine ip tua manus, de im- , mi ci aere, ae si acumen totius manus colore aliquo Imbutum
47쪽
HI et . in oppositum sentiunt in lib. 2. De. 7. larii pari. a. tit. I. sedi. r. dux t. , aliique plurimi, q-riim opinio tum per praetenet Decretum nunc manifeste confrimata maneat, non amplius modo dubium esse potesi , quin raedicta transvectatiς Craicis pata per manum in remim exten-1m est Lari Lbeat. Ad rem digna, quae adveriantur, pr lecto sunt ea Verti Rubricae titi num. S. D rem aliquam
Mutiuirit , pari uis disi ιιον Tertu ra, cui benedicit , m benedi cendo totam ma m dexteram extendit o misibus illius diei fi
pariter itinitis, in extensis. Si itaque beneclictio, quae fit me dio sinio Crucis, debet fieri manu extenta , eiulque digitit pariter extenss, quis umquam somniare valeat, quod transveria Crucis pars in mari debeat manu traniversa, atque plicata fiat ut magis pateant, volo serio pondere si quod Rubriea mandat, quod qui benedicit, seu liaper rem miquam est, at sanum
Erucis, pari um d ehtim vertat rei, exi henedicit , ut hine edis eat , qta a lineae Crucis formantur extrenutate minoriς digiti, non acumine, longitudine totius manus, quare ultima extremitas parvi digiti dii quali punctum, quod veluti signum
exarat, ex quo fit, quod primam lineam non dolemus, ut conia tendit Pollaccus. Gavanti vero argumentum puerile nuncupatoiiani. qui advertit, pluries noet smilli gessit debere uti in
Mi sa movendo dexteram extensam, ut cum benedicimus P pulo , eum elevamus, & extendimus maniq; priuet iuncta .Xta Ad miniitrum quod attinet , statim ae, ut supra, recipit ampullam aquae, illam collocat sueer pelviculam, & eum quasi oleulo accepta sola Ampulla vini, hane ad ere lentiam
reportat, vel in loco decenti reponit, certe eam nullatenua colloeat niper Altate, vel eiuς gradus. An possit esevari ma- nutergium, super Altare extentum, ut a Cela brante facilius capi D: sit ad manus tergendas, dilerepant Dinores inter se; Garantus enim assicinativam metur lententiam, quam sequitiira Poma, qui in eius illidi ritu indecentiam nullam aznoscit; Callaidus vero negativam lustinet, qui propter a vult, quod nil auter Ampullas aquae, & vini reportet ad credentiam, ubi eas reponit, ac a Tipullam vini cin perit suo op rculo, mox pro manuum to ione adaptet mappalam super brachium sinii triam, dc accipiens Peloiculam sint, fra dextra teneat Ampullari i aquae, se manibus elevatiet, iterum accedat adeo u Epiacile, & super gradus, si pluraς fuerint, sin minus, ante pra deliam aquam ad manuum lotionem primaratam te nens, ibi Sacerdotem expectat. Contendit autem Auitor iste, quGd min iter, etiam quando primum ponat ampullas ad AI tam , n in debeat super Altare manutergium extendere, neque super illud am las cum privicula ponere, sed mapiς per seipium eas Sacerdoti immediate mini.trare. Uterque moduq inint rum servari quidem pie est, sed quoad primam Ampullarum delationem nobis arridet ma is ritum Gavanti, quem propterea suo loco iam descripamvet. Und 'quaoue enim eom-ὰior eli; & certe per man uteretum supre Altare extentum magis aptuet ad tuendam iobaleam a maculis D:tarum desuentium ab Ampullis . . v ad lotionem vero manuum, hanc nos contuleremus repulam , videlicet , quod mini lier , reportata , ut supra. Ampulla vini ad credentiam, aut in loro decenti posta, manu sinit ira apprehendat Pelviculam cum Ampulla aquae, mox manu dextra manutergium supra Aliari , non quidem
elevet, sed ab Altari amoveat, & super sinit trum brachium re
ponat, ut deinde manu dextera apprehendens Ampullam aquae,
ad gradus Utatis , ut supra, vel ante Pr adstam, Sacerdotem
XLI. Absoluta praedicta oratione I eui Iaus sirarer iunetis
de more manibus ante pectuς, Sacerdos lacit Cruci Lilit minetinationem minimarum maximam. & pcerdit ad Comu Epi liolae, ubi lios minitim aquam lunόente lavat manus , & eum Rubrieale statim explicet, idest extremitares digitorum pollicis, in Inditie, noli rum esse non potest totaς lavare manus, qua .rum lotio praen illi debet ingressui ad Altare, neque in , aut
labia, ut nonnulli perperam usiitant. Lavantur autem praedictae exirem fates duorum digitorum utriusque manus, quia cum his
saepe tangere debet Sacrosanctam Hottiam, seu magis pupillimum, ac sacratissimum Christi corpuς. Dum Sacerrum lavat manus, id super Altare non faciat, sed conversus ad milia: irum, qui praemilla inclinatione eidem Celebranti, Ampullam aquae quas oleulans in primis iniundit parium aquae in Pelui . ut promptior deinde lit, quae liatim pro lotione manuum Sacerdotis uisundi debet, & in haec iuper praeextilentem aquam incidens minus resiliat; deinde super dignos Celebrantis iterum infundit
parum aquae, donee Sacerdos si um det desint di. Infundat autem seinper super eamdem Peluieulae partem ad esses um, ut se minus resiliat, & commaculet Altaris, ae Sacetaotis paramenta, quam ob causam minister idem Pelviculam quas Meinstuli estitudinem etiam elevare debet, ampullamque super Pelvim attollere, dumtaxat ad octo eliciter digitorum men- XLII. Lotiq manibus eas Sacerdos abstergit, non quidem P catorio, sed manulergio, quod Sacerdos tumit juxta sententiarum varietatem, de quibus supra, vel e brachio stillic minuiri vel ex Altari, ubi eli collocatum e dum autem territ manus Saceriam, id praeliat versas partem Altaris, in eodem cornu Epistoli , δι ipsis abi resis reddit manute 'ium ministro, qui se inclinam ei, ael misit, Nieat manu erpium, & omnia ad Credentiam reporiat, aqriam immittit in Merarium, aut iri Vasculum ad id praeparatum , vel in necessitatis casu, eZmd in spargit in dioerias pavimenti partes: tum suo loco Velinculam cum Ampullis aqua: ν & vini, suo operculo cooper
tis collocat, & sumpta eampanaita . redit ad anteriorem imum gradum Altaris, in eomu Epistolae, ubi manet genuflex uod ii Sacerdos manutergium ex Altari sumat, & in Alminsuat, ut nonnulli, non adeo recte praellant, tune Mini Pelviculam inrtabit ad credentiam, tu pollea redibit ad . tam ad predi m manu ergium plicandum.
XLIII. Sacerdos dum lavat manus recitat Psalmumr Labo Inter inuecentes, ita autem lente, ut totus Psalmus termitus sit eum manuum ab temone, 3e in fine praediEhi Psalmieit Gloria Patri , p ter quam in Missis Desun stomum, Millis de tempore in hebdomadi et passionis. An Gloria Pa Sacerdote dici possit dum est in via, redeundo a eomu hstolae ad medium Altaris, affirmat Gavantus patet. 2. tit. Rub. 6. litu. Τ, sed eum inclinatio capitis, quae ad verbuleu ad versum Gloria Patri a Sacerdote exhiberi debet veCmeem, fieri debeat sne motu locali per nae, ut docet Bdonus Cons. Rea. Tom. r. Res. O. num. ς. idcirco laac parte Gavantus ab Aialoribus eoaemuniter deseritur . Subtrat quae lio, num recitari saltem possit in merito Altariς, i in P licet partem affirmativam teneant Tonellius, Rudinum. Bauldryuς, & alii; adhue pars negativa est praeferda, quia ultra Aurines plurimos, validum in Rubrica ilanillamentum tenet, si enim expendantur eiusdem verba, qSacerdoti, dum lavat manus, praeteribunt praefatum Pialm dicere . cum Gunia Parni ; bc tollea subdunt, quia mais aure pvi us iuue iis revenitur au mrdium Ah Hr ; sallor si tu ipse mecum non sentias GDria Patri , verium, ipars est eluidem Pialmi, dicendum quoque esse in eomu E1:olae tam teretit manus, eum inclinatione versus Cruce priuς quam iunetis manibus ante metus, ad Altaris mc di accedat, & ibi peragat, quae pravianda sunt de eiusdem. Rul
XLIV. Mox manibus rate pectui de mora iuncti, suerredit ad Altaris m dium, ad quod ubi pervenit, an eonsuetteneatur sacere inclinationem Cruci, affirmant Loliner p. 6. tit. I. num. 7.; & inconsisnanter admodum ad dicta alietiam Tintellius, Rub. I. num t. Verum eum idem Tonlius, Lib. cap. r. f. 4. num. 2. generalem firm. m. it spulam. ut in accessu, dc in recessu a Cruce, sit quid m lacuda inclinatio, sed exerptionem hane appreuerit, uisi pauia a te rece tum , vel paulo pere accellam a Rubri AE prscriba teum praedilia Capitis inclinatio flatim fieri debeat in diceroratione: issipe Samua Tri, itar die. Nos adhaerere mamus Meratra pari. a. tit. 7. num. 28. 3c a Portu, Rub. num. p. ubi a praelata inclinatione temperandum eue tenet
Et quidem si Tonrlliun suam generalem, quae communiter prbatur, amplificat reetulam, tit, ouando dicturus est aliquid, .ujus principis caput tu linori aebet, ni cum post evangeliι dicitur eredo; mu statim caput iustinat amn icis Deum. Itiori itaque jure in nolim item ea tu procedit. XLV. Stans itaque erectus in Altaris medio, oculosque Deum et rans, hoc em ad Crucifixi Irarinem, Ac statim emittenz, ablatir manuum et iliculatione, tum in elevatione, itin detri: soni, manibus junstis super Altare post iv, a i quamlum inclinatus, stilicet inclinatione mediocri, vin e lectata ieit Urationemr Sincipe Soneta Triuitas , quam dum recit. ad voe in Iesus, in Marii eaput haudqua uam inclinat, ς:iam iussi temer se gerit in actuali reverentia; finita orationmanibus hine inde extensis, & super Altare, e X ra cor sitis, of euhatur Altare in medio, Ninde ivnstis e more manus ante p)ctus, 3c ad terram demittis oculis, a sint tra maad dextram vertit se ad populum dicens Orate Fratres. Cc veniunt Aunores, quod Sacerdos aliquam morulam in cere εbeat veniit populum, nee se tam cito vertere ad Altare,
cuti facit as I mi--Nee desunt illorum aliqi qui eumdem veritia pomitum, sectata voce prosequi iaciam, metim, vestrum furebuitau, utque in finc .n. Utique rareperi eram, & contra Rubricam, quae der haec verba, o creto p erens, ut meum, ae vestrum farrisirium, persiit ciriam, revertens ad medium Aharis expri se mandat , quod ut meum, ae vestrum fam cium , dicatur a Sacerdote
eiusdem redim ad Altare, seu Altaris meditim. Pol itaque monilam , manibus iunctis, absqur ulla eapitiς inelutione, ad populum venit te Sacerdos a in Evangelii, tegrum perficiens circulum i & voce submissa interim dicet ut meum, ae vestram faerificium, & se restituit at Ait: medium , ad quod ubi de oenerit, videtur non debere Ca reveremiam sacere, tum quia de hae ne minimum quidem vbum habet Rubricat Tum quia sacerdos ab Altaris medio his, quaquam discessit. Billuς tamen Tom. 2. Litti R num. 3r. Portu Rub. I. num. 7. atque Tonellius lib. 2. tit. 7. RubSacerdotem quidem non obligant , ibi inclinationem faeposse asserunt, quia cum antea teri a verterit Cruci, multinoe, imo aliquo modo excedit diseessum a medio Altat& con uenter reverentia Cruci in tali casu, adhuc e
XLVI. Dicto Orate Fratres Minister, seu eircumflant aut iple minister nomine circumstantium respcndet Suscipiat enon tamen cito, sed post aliquam brevem morulam; debet qlpe Sacerdos prius prolequi ut meum, aeve serum sacrificium iisque ad finem. quam Minister telpondeat Sufestat, quoi haee non dit nili quaeEam deprecatio super id, de quo cermonet esse precandum. Quod si non sit qui respondeat. aut i pondere seiat, i piemet Sacerdoς tenetur dicere Suscipiat incillud diuit eremis, ἐχ lians in eodem Altaris medio, IMeetari
48쪽
submissa , mambu ante minis & ubi Minister diceretis manibus tuis, ipse debet dicere Manibus mete. Sic eati
tem Sacerdos, sive Miniiter dixerit fuit m at, semper Celebran; concludit secreto dicendo, Ameu quo dicto, Ac non prius, manibus ante extensis uti fit in alii; orationi et ante Epistolam γ stans in medio Altaris aliquantulum cimversiis ad
Librum, absque eo, quod premittat oremur, aut Domi, meis
bifidum , ab lute dicit lubmissa voce orationem, vel oratio nes ieerelas, quarum si plures dicenitae sunt , primam oratio nem tecrete terminare denet, & illa verba: Per omnis si loortiiseum, quinimo & sibi respondere Amer, semper tecrete; deinde rubi tingit reliqua: , dc quoquod sint omnet dicit secreto,s ab unica conclusione, usque ad ea verba: Pet ometia ficula secutirum, quae dicuntur elata voce, ut magis dicetur in ea pite tequenti. Quoties vero dicenda est unica oratio, haec, ut modo dicebamus, secrete dumtaxat dicitur utque ad dia eon clusionis verba: Per omnia faecula saecvorum, quae, ut iupra,
XLVII. Sacerdos, qui celebrat Missam Comeraualem In ρus
nomana. Decretum hoe plurima ex Flitione nini indi υ-t; si enim tempore, quo in Choro tantatur Sue in lum, Celebram praestare deset, quae in lisperiori capite dicebamus, & p,:t Symbolum, in eantu Itatim dicere, Domi uita et abi λιm , fc subie-cumter Oremus , ut continuo disturi lumus, inlimi uni e i, quoa Sacerdos, eodem tempore non poteli musam prosequi, ted ex-pestate deliat, donee in Choro Sumbolum luerit abligurum, quo abibluto Saceiam itans in medio Altaris, dc Diacona , de Subdiaconuq poli eum, olculato Altari moti, coniurio ver tit se at populum dicenet in cantu Dominu eυMiscum, Se pacleas alim rediens ad Altari; medium in cantu similiter dicit De mus , & s uenter iubmitta voce legit Oilertorium , scutitupera dieebamus de Misisi privata. An per Sacerdotem can. lato oremus, Diaconus statim astendere debrat ad Altare, nr-
firmant vero Calialdus lib. t. lecti T. cap. I. num. 13. quibuet Ac noet lubenter adhaeremuῆ, ea ratione permiti, q vadad ni illum deservit illa morula. Polito it Hur, quod aie raderecte, at; aliud dubium exurgit, an scilicet ad lini liram cri ranti . ut huic assiliat in dicendo offertorio, qaemadmodura inaest
Calialdu eam pluribuet aliis, an vem ma ita, at elu:dem dexteram, scut arbitratur Baulari u pari. l. cap. Iri, quia quan .is, etiam Diaconus ascenderet ad librum, adhue non p r-
veniret, niti, aut quando iam Gel rans ex toto terminasset Offertorium, si breve rit, vel maiorem eluet pariem, unde adaeae non inlerviret Celebranti, & aliunde ipie Diaci,nu; co ceretur trat sta itatim ad dextram Celebrantiς, dc entia multiplicaret sine necessitate, quemadmodum advertarit ipli sat eri
XLVi Il. Quae siententia cum prubetur insuper ab H pNIlima Portu tit. 7. Rul q. num. I., atque a Menato pari. a. ti . . num. M. & liet Rubricae verbis : Dilio O emtie Diacistit, B Stibulo Uue usi suduni cu Altare ret cornu Epistolae, videatur innixa, prolati ceteris eli amplectenda, ideoque lixe erit Res uia. Dialo a Sacerdote Orenitis, Diaconuς, Ac Surualiaconii; , privmilla genuflexione in locis Bis, mox aecedent ad
cornu Epit cis, & Caeremonia iug opportune prae io erit admissilem librum, ut Sacerdoti assiliat in legendo offertorio Isaee tamen differentia est inter Diaconum, Ec Subdiaconum,
Quod Diat uet immediate pergit ad Altare in e u Ephiolae, es se cotvlituit ad dextram Celebrantiet, & si Calix est in Altari quod minus conuenit in Missis Soleta mibuς illum amo. vel de Altaris medio, & eollocat versus cornu Epiliolae, ubi eum detegit, Sc Patenam exhibet Celebranti, ut dicemus infra; si vero Calix non est in Altari, ibi expeEtat, quod per
Subdiaconum e Credentia deportetur. subliaconu; namque non procedit rella ad Altare, sed prius per planum incedenet, vadit ad Cre tiam, ubi luper humeros indutus velo oblongo, cujus pars d Actra Ionsus pendeat, accento Calice si est is Credentia, illum portat ad Altare, & n Calix iam eii in Altari,
sine eo manibus Altare, sine ulla omnino genuflexione, quia non vadit, neque tranti me m dium,sted in dit ad eornu Epillatae per viam breviorem, id est per latus Epulolae.
XL lx. Subdiaconus itaque statim ac indutus est pne icto velo, manu sinittra nuda, hoc dii non velo predente cooperta, e Credentia per nodum accipit Calicem, deiuper habentem debita requista, Iciliat Patenam cum Hotita munda, palla cis peria. Tum luper eamdem Patenam, seu Pallam, extensit prae-
Luam linagit,rem partem veli, A super ipsiim velum , de Calicem leviter apponit dextram manum, ne aliquid decid.it. Ane Calice priusquam a Subdiacono ad Altare deportetur, amo veri debeat parvum ipsius velum, & relinqui in Credentia, negat Castalda , de Braulion, affirmant vero Gavinius, Baul-dcius, Billus, Lohner, a Portu, atque Meratus, eum quibus C alteri Tom. V.& lentimuς. tum quis Rubrio eiusdem non m init, ii eet sermonem distinctim initituat de omnitiis, quae simul eum Calice debent portari, tum etiam quia velum praedictum, ad aliud in Altari non deserviret, nisi ad nul dem impedimentum. An vero tale velum plicari debeat a Caeremoniario magis, quam
ab Aeolutho, leu ita luper Credentiam reponi, ut ex maiori parte fluat ante Credentiam, sicuti lentita Portu, quae lio haeceit . quam relinquendam Ele credimuς cuiuicumque placito, uti
facit Rubrica ipla. L. Subdiaconum, ut stippa, deferrat m Calie m V Altare,
eomitatur Aeolythuet, ambabuet manibuς olerati , usque ad pe-ctiit, deierens ampullas aquae, Sc vini, m ii id mim tem eministrandit, ita autem eum comitat 1ir, ud ipsum non praec dat, lini lii, i.itur. Cum Subdiaconua ad Altare pervenit,
deponit illim tu re illud Calicem, a quo Diaconus removet partem lon 'iorem veli humeralis, deinde accipit Patenam eum ritu, & c Periit; ad Celebrantem, depcilita Palta, Patenam eum Hollia discoop)rra, eidem Celebranti parrigit, ciim osculo num P tenae, tum manuet Celebrantiet. Solus tamen Celebran; H., fiam Oesseri dicen L orati mem suscipe saWte Paris , Ac m. Da clep it it liam riuper corporale, ut moris ea in Minia priv ita, Patenam vero deponit super Alt: re verius comu
Eptitiae extra corporale quidem, ibi empe illud. LI. Qiuia si Sembolum noea turrit didium, poliquam Cele. brans in canta dixit Oremus , subdiaconus velo indutus ut supra. una cum Calice e Credentia d Drt bursam Corporalium, bc cum
ad Altare perem fit, comitatu; ab d coluto, ut diximus, portante ampa. las, Diaconuς ambaesa; minibus accipit eamdem bur sam, ac sit, ei locum cedente Celebrante in ad medium Alatari; , ubi prae ait:isi P nuflexi me, Ze buria extrahit Corentale,
tituletur explicat sti de Altara, Ac butiam 'mit in loco lolito in
coma Evangelii, dc mox repetita emunexione, recedit a medio, ad quod te statim Celebranar stituit atque redit ad Subdiaconum , ubi cetera, ut iapra prae.lat.
bran , ut lupea, ost ri Hostiam, Subdiaconuς sint ita manu per nodum aecipiens c alicem, dextera Purifidatorium, diaptis et iidem dritem: minuet in Callaem immittis, cum Purificatorio extridit, de iis exteritim hin i cum in dem Jurificatorio, circum luto ad et iidem nodum, sine Olculis tradit Diacono . qui sini tea manu illum t mens, non elevatum, i dis stiper Altare p)Iitiam, i c d xttra nunti accipienἰ Xm illani vim de minu Sit, diaconi, infundit vinum in Calic in . I im Subdiaccinuet Ani patian a 'hae liti ab Icinytho tralitan, dextera manu per manu,r.um accipit; ek eam lem pira n e evam, dc olmam: benedicras an Celen anti, veptu iἰlum aliquantulum ine lina tuet, lubmita vi er dicit: Beue dici:e Patre reveletae. Cele. hnant tunc tacit urina; aquam li num Crucis interim man isni ira per ora admota dicenda in dem te Ripe, Deus, qui
uina uae stior uti eo Jem inquam temλγω, & non prius,ic postea eamdem orati mem omiequitur, manibuς ante pr- tum iunctis; Ac interim Subdiaconiis parum aquar inliindit in Ca ieem, & deinde reddit ampullas aqtiae, de vini Ac h tho , qui illas , se uti prius sine oleutiet dedit , ita nune recipit.
diaconum erra Ces rantem f. eat dicere, tib uirite Pateν Re.wrende , Caeremoniale Epii coponi n li . l. c. p. a se, dicendam
videtur inferri Re aula, ouod si Celebrati; sit Episeopus, eidem
in petenda benedietione diei debet, Hesdieite Pater Revere dissime. Si vero simplex Sacerdiri, dicitur Pater RrPera id . Iausum nam ia' Epileoporum priva tum Caeremoniale editum eli,
3c simplicium Sacerd&um Miltile. At quid si Celebrans Episco ac quidem sit, ted insuper Princeps, cui tituluet
vel alius iuperior compriati Tilm Doecetum desinit, quoesiervari debet Caeremoniale Epitcoporum, & eunti quenter adhuc diei Patre Reveremit. im- , in nou serenisme. Titulus unim Serenissimi, aliique similes iunt plane Saeculares, dc ad rem, de qua a nar, omnino disparati, atque impertinente , quare tacendi omnino lunt, sicut dc nomen Principis, aliorumve
similium. Non enim celebrat Milia Sacrificium, quia Princep., aut Dux , ted quia Sacerdo; i cui cum Epitccipalic di :nitas, uae pariter Ecclesiallica eit, sit ei adnexa, ideo ut Episcopus iit in mundus a simplici Sacerdote e.t per Leela liailleum titulum, qualis eis tituluς Reverendi, si ni. Sane nonnis eadem docaui, in hae circumstantia puto sileri titulum Illuli illimi,
quia rapit aliquantulum de laxulari: qui tamen communiter extra eamdem circlimilantiam Epit pis tribui solet. LlU. De Sacerdotinus, qui Episcopi non sunt, nunc quaestio instituitue, num si eorum aliquibus ledi time compriat titulus Reverendit lini, in praelata circumitamia tribui de eatὶ Scuid Tur, quod non, quia Mittale, quod est Sacerdotum, non Epitcoporum Regula, simplkiter milat Pater R 'rende, Zc nullam exceptionem last, licet proba noverit non de iterari e
49쪽
Tanadem aliquos, qui Rmerendissimi gaudent titulo. Uer
eum Missale Ronianum, R Cammoniale Epilco rum 1a iis, quae sunt res Stire adaptabilia, te mutuo, ut aliis diximuς, explicent, atque exponant; in Rubri eas non peccarent admodum, qui t9em tuerentiar titulum. Sane teste Francisco in
ni de ovis. Cliori Opascuis 3. disqvic Iῖ. Nonnulla non desivit Retra arium Caelum talia, quae in praedicta circum fanistia, α iam Abbatibus, Generali t. Misitque id genus, a Diacono debere diei praescribunt, Benetaeire Pater Irri Meml me. . Post inlusionem vini, di aquae in calicem, si quae gultae dilaine appareant intra Calicem, hunc, ut d .ximus, non decet Purificatorio ablieagere, ted potius eum circumdat, ad eas colligendas, & mox tenens Calicem similita in nodum, & dex tena per pedem . aut alio commodiori modo , eumdem Cali cem porriga Celebranti eum osculis prius ei uidem p ς, &deinde manus ipsius Celebrantis, qui illum ambabus accipit --ntina, dextera scilicet nodum, si nil la pedem, Ne simul eum Diacono inum offert, ambobus dicentibus orationem ostieri si ibi Domina. Castaldus ii, r. 1es . 7. r. nu N I . Uult, quod Diacimus, in tali circumllantia, debeat sinii fra tua bra-inium Cel ntis, dextera pedem Calicis sustentane, Baul-dryiri tamen, aliique eontenti sunt, quod aut sni ira sullent et Brachium Celebrantis, aut dextra pedem Calicis, & h rum opnio consona valde est Rubricae, quae, dum utitur paristicula disjun a Bu, dumtaxat ex duobus videtur exigere .
LVI. Cur Diaecinuet eum Sacerdote Calicem simul offerat,
non vero Hostiam, nune lubet perquirree, Ac lamus partititit. 7. uum. 37. In rationem producit, qui, antiquitus Diae
nus lactatillisvnm SmIiinem populo potissimum ministrabat; unde Di s Laurentius ad Sixtum Pontificem dicebat: Quo Sa-eeriris Tane e siue Ministro properas mquid deserierem me
misisti Ddimiuiei Sanguinis dissensetis rem; ubi ex caraeciolo
idem notat Meratus: Sansuhus, ustuestris, sub D
art. num. 3. multa Ueterum teli imonia pmducit, quibus evincitur , primoribus Ecclesinae t poribus Draconorum praecipuum munuς fuisse communicantibus starum Calicem porrigere. Uerum in hoc varia admodum fuit locorum eonsuetudo, ut ibidem testatur ipse Meratus, qui denique emcludit, quod Romae Mus Celebrans certe Cmti Corpus minilirabat, Calicem vero etiam Diaconus, & ob hane caesam Diaconus conias is eum Sacerdote, oblationis Callicis . non vero Hostiae;
an autem in laudatis Sancti Laurentii verbis i i debeat Do miniri sanguinis dis pensatisnem , scuti habetur in eiusdem --cti ossicis, an magis minuici Sangainis consecratio- , ut le-stit Ambrosius lib. r. csic. cap. 4 ., Π n est immoremur in
q urere, quia idem nos monet Ambrosius, quod intelligi id debri, non de consecratione Sacramentali, quae iulis Premeris, i vimquam Diaconibus competit, sed de consecratione mimiseriali. quae aliud nihil est quam dii pensatio rei conlecratae, ratione euiu: dicitur ministerialis conleetatio
LVi L Fatia oblatione Celebrans istus, more Milo, ide' fa, , signo Crucis cum Calice, hunc ponit super Corporale in
in Hiis retro Hoeliam, & ilatim Diaconus eum palla cooperit. Tum Diaconus accipiens de Altari Patenam, mit hane in manu Subdiacori dextera stantis in eo i Epistolae, eo modo, ira ut pari interior Patme respiciat ipsum Subdiaconum, &wma eam cooperit extremitate veli, quae lingior pendet ab si eris ei luem Subdiaconi, adiu ante etiam Caran iacio; nox ipse Subdiaconus sine genuflexime, vaest poli Celebrantem ad medium Altaris in planum. ubi tune , & non prius acta penullexime, stu in plani medio, nec amplius g debet, nisi al elevationem M. Sacramenti, quamvis Celebranς, aut alii te flectant; tenet autem Patenam Hevatam ob oculos, & sinistra manu sustentat brachium demm, cuius mami; , ut supra, Patenam tenet i quae dum a Diaconops tantur, CH ns interim, more italuo, dicit cratMnes.
ιn spiritu humilitatis ἱ dc vini nulli cutis.
De Prast stra. I. Raetitio, ait Menardus in notis ad Sacramentarium San V cti Gregorii pan est oratiis , seu ara tartim actio. quae Canωii praemiistitue , qua disponitur Sacerd.s ad tr evn m
Idisterii ruin eo ec timem. Quis Cyridem Auctor fuerit, Uauridis Strabo cap. 22. se nescire lateriar; Non desunt tamen.
ui Gelasio primo id honoris tribuunt, ea ratione permoti, quod in lib. primo, seu Pontificali Sacramentorum, Pro aracines, Crorationes, cauto,ermone composuisse dicitur. Verim cum uire.
pra, miliaeque smillima Prasatio legatur in Liturgin Smi J1 bi. eiukue mentio habeatur apud SVctos Patm, Cyprianum . Cyrillum Hieroselymitanum, aliosque Gelasio antiqui res fatim Cardinalis Bona, Gavantus, atque Meraruς partit tit. II. m. 3. Apollolisi vel Apostolicis viris eiuldem an stitutionem attribuunt. funem quippe t alis Praelati rem ab idilia Eeclesiae exordiis, sicile di olei potest ex eo ,-huius meruionem faciunt fere omnes utrivique Ecclesiae, Orientalis stillari, & incidentalis, Ecclesiastici antiqui Smptores, Ummemoratus Credinalis Bona refert lib. 2. cap. Io. Uerim qui
dem est, quod Praefatio juxta nationum varietatem civerum de olim nuneupabatur. I I me in missali Moraratium Tutor Gellonensi, antiquisque Litumiis Galli nis, Corat marίo , bitur, ut videre est apud Gregorium Turonensem , Lib. miraculis Sancti Martini rapti I , & in ali Minox etiam turgiis Gallieanis, iub nomine immolatisma Praelatio ex repetatur . MMarabes , ae Ambrosam in singulis mis pn im habebant Praelationem, sicuti & in multis alii et arit
Mictalibus manuscripti x videri poetit in ordine Gel ario in Sacramentario Sancti Gregorii , ante Concilitam vos nil retrale anno IIII. e lebratiun ; in quo statutum fuit, nonnisi decem in m. ferum canerentur Prietatiori et
ira meretum confirmavit quoque Coacilium Q ciri latic
II. Novem sirit Praefationes iuxti ea. quae Pelagius II. 1.
t ad Epite in Germanicii & Galliae, quae enumerantia i capite Iuuenimus II. dii . prima de Consecrata videlicet Prirde Natisitata Domini , lesuada de Epiphavia , tertia ta Gi. πάγgesima, qtiaria de Crure , quinta de Paschate, iisxta aer A eo hon , septima is Pente ste, octava de S . Trinitate , & norae Aristolis. Cum enim a praedictis Episcopi; consultuet ille fiat set carea Praefationes, quae tamquam lmitimae, es o Dorum expertes deberent in Milla recitati, ad id Romae Anno Is eoactum fuit Concilium, in quo praefatae moem Priefatione
comprobatae fuerunt, tamquam in Sacro Cata aes tantummo/ ν
cipiendae ; uti reserunt Labbe Tom ibi. stir. Baronius annC m. num. s. & Battaglinus rima x. ad annum suo. Par. RO1 hquidem Cardinalis Bona Tom. a. cap. Ic. rium. 3. , Μ -- tus lib. citati Pacius in vita eiusdem Pontificis m. I., admodum dubitant da testitimitate hujulce Epitiolae, seu De oti, Messaltem, quod non fuerit receptam, aut executioni mandatum nisi saeculo decimo, vel undecimo, quoniam nonnisi in Mi1silibus post annum imo. exaratis, illae novem dumtaxat inveniuntur Praelationes. Hoe eertum est, quod in antiquis Ritualibus sere omnium Ecelesinam vix ulla Missa est, cui propria, dc peculiaris non avisaeetur Praefatio, cuius rationes Plurimas recenset Bona idem I om laudato, Batta*ino teste, adeo Praefationum abusus excreverat, eri rivo distia fugite iusdem au toris ipsissima verba umana uires animastis di eum ruami Pres est per Ia et D inerta a Iacerdoti innueneret, fino aetu' polo di rea. Quod si res ita erat, Pelagii Decretum di1-ficile est eontinuo, dc ubique genium ruerit utentium moribuIgeneraliter receptum.
III. Dictis novem Praelationibus duae aliae postmodum additae
fuere, una communis, quae vetullissima est , & Getaso , aut Magno tribuitur; altera de B. U. Maria ab Urbano II. in Concilio Plaeentino anno Irς3. de qua fit mentio in ea te rans orem a. disL τα Monet nos autem Battarairus Deo citato , quod Priefatio hujusmodi non ivit ab Urbano II. antea compolita, sed ipsi, dum actu Μissam telebraret in Mel sa ta Madonni di Camperti aegra nuncupata, eaflitus in iis ta, atque revelata. Sunt itaque undecim Pnelationes omnes, quibus Romana utitur Eccleua, & sicuti harum, ita & quotquot usitabantur olim, sensus semper id m fuit in adeo diversi Deo gratias agendi semis, quas continent , di omnes itidem
iisdem pene versibus incipiunt, & hymno Cherubrico Sosim,
IV. Sacerdos igitur, ubi ad possiem orationis hereis finem devenit, vocem extollit, & dicit: Per omnia iacula sis inum. Quae verba, etsi nonnulli faciant Praefationis initium, reapte
tamen tum cIausula orationum smetarum, quae iam recitate lunt, & ideirco Hata voee dicuntur, ut populus respondeat Ameo, & se orationes a celebrante lectere mitatas Umbet, atque confirmet, ut post Miem ogum cap. 7. obtavit Bellam minus Tom. r. lib. 6. da Missa iap. I . Deinde Sacerdos conia luetis vectis I sininus istisium salutat populum; contra morem tamen, in hae salutatione, non se conreriit ad F limi, re te Brin Tom. I. pag. 386. validam hanc ratio in
quod ante mefationem, iuxta Liturrim Sanctorum Iacobi, Ba. lilii, & Cholostomi, Mn rium claudebatur, & tim Ait re velum 2 endebatur, ideoque nihil in illa ululanme opus erat, ut se Liee m converteret ad populum, qum ut' mererum poterat. Ratio autem eur iis temo ibtis ante praelationemristiaritam clauderetur, & circa Altare Vesuvi appredere.
tur, alia ei, non potest, nisi quia cum magis is v ljη ret Celebria ad tremendum lacrificium vectis tostisatoriis conficiendum, decens e batur illum a populi tumidi iure.
pare, ut sie mimo maeis talento, ae milecto, minus ae ex.
turbato, illud complere pollat. Etsi autem modo Rhae clarudradi Mimarium, segregandique Sacerdotm celemam a
populo non vigeat, ut tamen quantum fieri Ferii, in laim tota mente, , animo opus tantum peractat, h-tione usque ad communionem non amplius se lenit ad n lum , uti observat etiam Amalarius lib. 3. cap. R, Q. , rationem, quod Sacerdos non se vertit ad sc emistiscum assignat. quod cum iam iam mimus is meri o, non debet te at aliud divertere. V. Dubium itaque non eis, quod Prassatio ab iis resa δε fum ereda, quibus Μistiter respondet ιι primae, I suum depromit initium, quod vetustillimum elli suis Qvaxe eLit piae Sanctorem Iacobi, Balilii, & Chian di, amae a eiusdem diserta mentio, quae habetur apud A Dum laad Protam de vera Relig. & apalcyp inde orat. aliosque antiquiores Sanm,s Patres , 3- llum Hiemsolymitanum Cathreh. L Mistast . tibi λ at sis agimus, dcci lubet producere. tam istit, ,
50쪽
ad mutis corda levare necesse est, non deorsim ad remum, terernaque ne tia d rim/ e. In hanc igitur sententiam minibu
praecipit Sacerdos, euras vitae huiuς omneN, dometti as Iollieituries illa hora relinquere, di cor in Caelo hab mr apud
Deum generis humani amatorum. Ucri deinde resp mdatis. Habemus ad Dominam, allentie uter ei profite nior nullas autem siec sulis at , ut ore quidem duat,. habemus ad Dominum έ nimite Ceto circa tata hujur eurar vafetur. Dicit dei,tile rater e , Gratias apimus Domino. Cene gratias asere duemus, quia nasal o indignor ad tantam gratiam Meou. Ad Me ins subineliis, Dignum, & luctum est. Cum enim nos Deo gratias agi mus . dignum prismo , o iustum epuς faeimur. VI. Ubi autem Sacerdos auecutuς in Penium populi ,&e-- probationem, nomine tuo, & totius populi, incipit Deo gratiaqaetere dicendo: Vere dignum in sustum &c..unde ad rem San Ioannes Ch: Iollamus hom. 18. in a. ad Cor. In tr mendis MiseHis, ait, ut Sacerdos pro Plebs, ita Plebs prora cerdote veris facit, neque enim ipse sitas gratias alit, dia aliam
Plebs otiosa, nam eum prius allorum vocem D sit, atque
tui asse erunt id seste, in digne 'ri, tum demum mariarum
Biomm auoleatur. ini autem pleniorem Priefationiς eupit deis claratimem, consulat Durandum lib. 4- - 23. dum nos adi tare gradimur, quod Prastationes omnes in illum desinunt hymnum: ora tur oeci , quem nins Anyeticum. - Cia-dicum, Grieci THumphalem , vel Triorum, quod Sanctum latine significat, nuncupant, Iieet Trit ιι nomine, proprie v niat Hymnus illei Saninis Deuς, Santim in Sanctuet imis ni malis, quem emere saepe talent Greei in Missa , Sc in aliis Miis Divinit, Romana tamen Ecclesia illum dumtaxat adhi-- tu teria VI. Parascere. VII. Hymnus eiusmodi depromptus est ex em 6. Isaiae Pr phelae, qui se vidisse ait: Dominum mentem per folium ρο-
etfum, & Seraphim audivisse canentes, Saue ira, Ss vitis , Sa Hus Dominus Deuet exercituum: plena est omnis terra gloriae M. In Missa loco μως exercituum dicitur Delit Sabadith . sed his est vox Hebra , quae Deum exere intim sicnificat. Qiare inquirere dumtaxat superest, quid sibi velint voces, Hos uua tu exuisis, quae ex Eeclesiastica institutione adduntur. υρο itaque illae, seuti & versus sublequens t Benia..tuc, qHi levit in nomine , Domini 1 die. sunt verba, quae turbae Matthaei cap. t. cecinerunt , cum C tristas ante passionem suam ibi niter ingrestuet ei Jero blymam. Nos autem monet Maemit verbo quadHosanna a nobili bis in Milia dicitur, temet Antelorum vice, ae iterum Hominum nomine. Anneiorum nempe viae , cum poetilla Angelorum verbat Plena est c uvis ema gι Ga rise, mox subdimuς Ho anna tu excessis: q)iasi diceremus, p. xia caelo, &ooria in excellis, sicuti turbas dixisse refert Lucaς cap. io. seu, ut malunt alii, amul Cornelium a Lapido in Matth. cap. 2LGlar o, O laus sit Deo universor i , qni est iu excet sic, qti
ad m item Angelos alias cetinisse in Nativit te Christi
cent Evangelistae. Hominum autem nomine, qMn.' poli illatur rum, leu hominum vectar ' eue ictus, qui ven i in uomiam Domisit, quae profecto ad Christum referuntur, illieono: ad--us, m anua m excelsis. Idem ait Comelius a I.apid , mn Chrso i seiu nobis per Christum salutem pereantee, pomita ian ,,i is ipse ab omni brις bmedicatur, relatur , laudetur , ac via ei sim benedictiones , gratias suas copiose in nox etiundat. VIII. Hinc habes caulas primo cur praedic ut Humanitet dieatur Angelieus , quia nempe prima eiusdem verba iunt An et rum. Triumphalem vero, seu Vi Driat in Graeci eumdem nun cupant , ob pesteriora verba, qtim turbae cecinerunt Chrilio,
quando Triumphrioris specie ingrestus rit Jerothlumam. Ita quidem bene, ted cum Maphim, ut iupra, eanentes audivisse Isaias reserat; cur Cherabitus, & non magis Serapyiiciis p fatus Hymnuet dieitur Alia nobis non ' petit ratio, nisi sciiti Ilaias Seraphim quidem nominat, exprimens tamen speciem pro
senere Angelorum, qui omnes , ut supra, einere creduntur, ita modo cicatur Cherubicus, ponendo itidem speciem pro ge . nere . Etenim etiam Cherubim connumerantur inter quatuor multio Animalia, de quibus Ap alvpsis habetur, remisia
lentia die, ac nocte, auentia Saucius, Savestis. Samitas, Deminus Deus exercituum, oui es , oe qui erat, ut v iturus est; unde erectare Amn sus lib. de . S. cap. I 8. 'ru sim, G Seraphim , inae iussis vocibus las dam, Sanctus, Sa his, Dominus Deus Sabaoth. Non sini dicunt, ne singularitatem credas , nobis dicunt , ne spiritum eri Mas , non socios , ne purastatem a stimes Sed ter repetunt. idem dicunt , ut etiam inrumno distine lionem Trinisorie . in
Ammiatis intelligas unitatem. Haec eum dicitur, Deum ' dicant. Alterum, cuius causam habes, est ratio, ob quam prauliaris praefatis de Angelis instituta non fuerit, eum tamen ipsi si ni celestiales s ritus, mi Sanctis Hominibus pistant plurimum : haec autem est, quia Pra satio im communis, Ametis quadrat avi modum, & dici potest quasi itidem propria, eum in eam indum inantur sere omnes Angelorum ordines. IX. Additum hune hymnum fuisse Merificio Missae a Sixto primo plerique scribunt, ted Cardinalis Bona nos admonet ex libro Pontistati . hoe solum a Sixto conititutum esse, ut Sace
dote ipstim incipiente, etiam populus eumdem eantaret. Bar 'nius vero anno Iar. num. II. scribis ab Amitalis Hisse instit
tum, di a Sixto Nimo decreto stabilitum.
tutoris, recitari eone ista eli, secuet vero a quibusvit alii et Religiosis, Saeculares sint, vel euilleumqu altering Religioniet, nisi habeatur peculiare privil vim, quod adhuc, dumtaxat concedilalet, pro ea ii in quo Missam faciant in Keelestic dicii ordianis, vel eum aliis reli rationiblia, qu istum meruet tranigredi pia eulum est. Hilae de Prae ali ibus qu.ecitari iblet, an si quae earum a praedistis Religiolit, vel privit illarii , in die scito Glebrari concessa sit. ab itidem recitari item valeat per totam o-ltavam eiuldem felli. Pitt. nuet num. I i. rite 'iraelsionem anfirmatiVe resoluit, duciturque ea ratione satiet valida, quod i ta o hava reputatur, & seriinsum rituum p rulas est una, &eadem dies eum die secta, quare concelso sola tm iesio, intelligitur, supponiturque item fa a m tota cistavar & quidem Κ R. ς 1. Soptembri irai. deeratum voluit, quod si festium alleuius Confestiari; habens aflauam tram reatur, sed non ultra octo dies, seu infra o. havam tranderatur, in tali casu, tam
in via , quam in reliquis dictui octavae, si qui supersunt,
sio ipsiue s in. Quia autem validius adduci unquam test ad
rem, de qua agitur Uerum nec deest argumentum aliud. quod extra omne dubium qifctionem conitiniit. Capellanis Montalium ordinix Saneti Brn i ii . una cum connuentibus quibune uir qae, a Ben ditio XlII. saeuitas facta suerat eelebrandi
Miltiam propri1m Santii non edisti in die eiul lum faelo, iudquia Decretum exprim . t solum sequis, optum fuit dubium super cistavam, quod eum mpnsitum fuerit Delarari; S. R. C. ai. Mami I M. dilerte respondit.
Iis ultum sis aeσri etiam quoad MI τm . Non potet 1 itaque diibitaris i per extensium Praelationis, ad totam O lavam, quando pro scito concessa sit. XI. Inter Regulaως, qui Praefationem pm iam recitant d Sisso suo inli initore, eonnum ratur ordo Minotaim. cui per Paelms Deeretum, ad precet Vite Commissarii Generalis, Reatiore conceditur, ut in sello reiam Sanctorii Momnium cuiuidam ordinie, recitare possit, 3c valeat Praelati, nem propriam, Tutit in Fr. o Muni Francisci εWatis eo reditur. ut hine edi ea , quod sine particulari Indulto. non prus int alii Regulareς ordine; similit e fae re, ideit Prae sati m pira iam sui Saneti Iustiditoris dicere in Missi isti omnium Sanctorum sui ordinii
rei θ' ivi, ea ponteratione dulti, quod inter Sanctos omnes iiii ordiniet, primarium principalioremque locum sibi vindicet Sanctus Inlii tutor, & contriumlor sus ichras ratio habeariir disii quendi illum propria Praelatione. Ratio enim ho sufficimς mmtesto non est, ut memorata propria Praefatione Institutor honoretur ; ut videre cit in Felici Sanctorum omnium Universalis Ecclesiae, in quo, etsi e prehensa maneat Deipara vinaci Mari i , quae non ibium San florum omnium, sed & Angsorum Re .pina cit, unae in hoc scito Praeripuum excellentioremur sibi sentie et locum, adhue in Miss a non dicitur Peas alio B. M. ted illa de communi. Idipsum praefare debent alii Reetulares ordines, qui particulari fusta ti non sunt privilegiis. Misi ale enim Romanum remia est univenaliet, citi se ne e est consorment alia partieularia, quae ritum lectantiir Romanum. m. cretum autem hoc pro minoribus est specialissimae Coneelsionis.
i cli Crucis, aut saniti Istauuis au e emtum Latinam oecu retit
XII. Eit teneralis Regula ipsissmis Rubricae tr. n. a. Uerbis
rete firmata,quod Praefatious qu e in Quadragesima tempore Passonis ,'Paschali, or i ra octavam pri priae sis Mutur, dicameetiam in D Miris, infestis, illi ut νονι reetibrantur, via festa eruriam Praefationem habrant. Et quantum ad octavas attinet, itatutum voluit, quod Praefatio de inara diei debeat in f sto quolibet non habente pia fationem Nopriam, quamvis de mnavia ne quidem commemoratio esset lacienda. En ejusdem Rubriis verba: si ius a Mimam alicuitis rem . quia habet P a
tio σι ραρ iam , occurrat festum ex maloiribus , nori habens yr