장음표시 사용
271쪽
Nella quida de Fotestjeti perNa. poli lib. 3. eap. q. Terenti.ad Scapum lani IIb. Apolog. pro Christian. s. Hieron. In Ie
ata De Chrissiaκ. Surrent. Antiquit. Atque hic sane Panicus timor , ac metus , ne foetor , & gravis foedusque halitus vivos ii ficeret , occasionem dedisse putatur illi, quae in legibus XII. Τabularum habetur, prohibitioni. Quin propter pro mortuis sepeliendis Christiani Romae, ct alibi etiam extra urbes sacra loca compara runt , quae Graeca voce , idest , Coemeteria , quasi Dormitoria appellarunt. Areae quo que dicta a Τertulliano , a sancto Hieronymo Polyandria , non quasi polluta antra , ut ridic
te exponit Julius Lavorius , sed quasi multorum
Insuper Τumbar a Judaeis , ut sanctus Epiphanius tradit , Catacumbae , sive Catacombae, quasi speluncae in petris effossae , ct constructae ut monimentum Christi Domini, quod erat Iosephi ab Arimathaea in saxo excisum , & ut spelunca illa Abrahae & loci natura Cryptae Arenariae licebantur .
VII. Atque haec veluti Τ empla, & Oratoria primis Christianis per omnes fere provincias sue runt , quo tempore persecutionum ad sacra , &preces solebant convenire , ut Eusebius pluries innuit , & praesertim ubi tradit Gallienum Imperatorem supremum dominium nactum , coeme teria sua ut Christianis restituerentur , effecisse , quae pater ejus Valerianus antea per vim abstulerat . Sed ubi crevit Christianorum huc confluentium frequentia anniversario praesertim passionis
Martyrum die , isti ampliora , ct augustiora ' lo
272쪽
tis. II. Cap. XII. 213ca pro orationibus sibi extruentes ipsis coemeteriis
adjacentia , ea etiam coemeteria vocarunt . Quam
vis non defuerunt, qui clanculum plura Μartyrum cadavera saepe in aedibus suis , hortisque domestiuis , aut Cryptis secretis intra moenia sepe lierint , ut in eorum passionibus legitur , ct a vertit Baronius , & Patavinius . VIII. Deinde, pace Ecclesiae data, ut Opina tur Panvinius, Vel melius ex Maxentj tempore, qui , ut gratificaretur. Christianis , eosque a Constantini amicitia divelleret, se Christi secta torem insimulavit , illisque pro Martyribus tria, urbe concessit sepulcra comparare , ut refert E sebius, quando Μarcellus Papa vigintiquinque Τitulos in urbe constituit propter Baptismum , Re-ηitentiam , o propter sepulcra Mart rum , ut habetur apud Anastasium Bhliothecarium coepere Christiani primum Μartyres , sanctosque viros iis
tra urbes tumulare , ac supra eorum corpora
martyria , seu templa , altaria , oratoria , ct id
IX. Laudabili mi sericordia ad haec martyria, vel monimenta, aut Μartyrum sepulcra Agapae a Christi fidelibus antiquissimis temporibus institui coepere ; quibus & egeni reficiebantur , & Christiana caritas Quebatur non aliter , ac in ipsius Christianae religionis incunabulis post sacram S naxim Agapae in Ecclesiis celebrabantur ; quem morem stite contra Romanum Senatum propu gnavit Tertullianus .
273쪽
At. Vero quemadmodum Agapas propter en, tos praecipue a Nicolaitis abulus Gangrensis , La dicena , aliaeque Synodi vetuerunt : ita sacrae Μartyrum coenae propter edacium , ac bibonum intemperantiam ab Episcopis eliminatae fuerunt . Cui malo compescendo prae aliis operam navasset videtur sanctus Ambrosius Μediolanentis . Resere quidem sanetus Augustinus Μonicam matrem, suam , dum Μediolani versaretur, canistruinis cibis resertum , sicuti in Africa consueverat ,
detulisse , ct ab Ostiario fuisse prohibitam, quod
is mos fuisset a Praesule Ambrosio interdictus . Ipse quoque sanctus Augustinus eas equias
coenas acerrime improbat , in quibus per corruptelam voracitate , propinationibus , temulerintia non egeni , sed intemperantes nutriebantur .
Novi , venuste inquit sanctus Doctor, multos esse , qui luxurioissime super mortuos sisaat , o os cadaverisus exhibentes super sepulcra seipsos sepeliant , o minacitates , ebrietatesque suas deputen Religioni . Hos merito ut superstitiosos , S s pulcrorum adoratores proscribit , non quod institutio talium coenarum ab initio aliquid Idololatriae, aut inhonesti contineret , sed, quod sobrietatis , ct abstinentiae virtus in iis conviviis sepeliri , Scontraria vitia cohonestari viderentur . Similiquid Cinenses usurpare novimus , sed multo p jus , quod eas coenas non ad sepulcra Μartyrum, sed damnatorum hominum celebrant .X. Circa haec Μartyrum sepulcra nos ne
274쪽
quidquam latet quosdam emunctae naris eruditos contendere , quod primis hisce Ecclesiae seculis usque etiam ad septimum , S ultra nunquam in ipsis Ecclesiis alii Christicolae, exceptis Μartyribus , sanctisque viris fuerint sepulti, sed ad summum in exteriori templorum ambitu , in eorum porticibus , vel juxta Ecclesiarum muros , quos putant posterioribus seculis fuisse pertuses, & ea sepulcra intra Ecclesias ascita , ut modo est , Sin capellas , quibus in antiquis Eccles1arum structuris non erat locus , commutata; cui sententiae
fidem arcessere nituntur ex Johanne Diacono , qui de sancto Gregorio scripsit: De sepultura juxta Eccissam commodum sperare prohibuit . Et praeterea quod apud Eusebium legatur , Constantinum Μagnum in vestibulo templi sanctorum Apostolorum fuisse Constantinopoli sepultum a filio, qui revera summo honori id illi fuisse censuit, ut ait sanctus Johannes Chrysostomus . A quo Conflantino,
ut ait Sozomenus , tamquam ex ejus rei auctore ,
consuetudine ducta , Imperatores ChriHiani ibi sep Iiuntur, atque Episcopi etiam ; quippe quum dignitas sacerdotalis imperj dignitati par sit, immo vero in iocis jacris primas obtineat. Et profecto Τheodosium juniorem in paterno monimento fuisse pos, tum in dextera porticus ejusdem templi sanct xum Apostolorum reserunt Cedrenus , ct Nicephorus . Et Romae in porticu sancti Petri sepultus suit Honorius Imperator, XI. At vero maxime mirari subit, quei id sibi
275쪽
diis De Chrinan. Surrent. Antiquit. adeo potuerunt persuadere viri alioquin eruditi jut circa hanc rem aliqui perperam , aliqui Burctuantes , aliique confuse scripserint . Uberrima enim suppetunt ubique exempla eorum , qui imtra Ecclesiam illis etiam antiquis temporibus humati fuerunt. Sanctus ipse Ambrosius in Basil,
ca a se excitara , in quam transtulerat corpora
sanctorum Μartyrum Gerva0 , ct Protas , sibi
sepulturae locum destinavit . Idemque fratrem suum Satyrum in Ecclesia juxta Μartyrem sepelivit, ut tel antur complures, & praesertim Dun- salus vetus seriptor his verbis et Mesreo nimirum
iubsit a Μartyre impetrandi gratia ) Ambrosius
suum fratrem Sat rum , quem nimium dilexerat, juxta sanctam Martyrem Victorem sepelivit , de quo tres libros edidit egregios, unum de ejus plaam, aAteros duos consolatorios de Resurrectione , o Paradiso, cujus Epitaphium hoc dictavis Tetra licho et Uranio Sardiro supremum frater honorem Mara ris ad iamam detulit Amsrosus . me meriti merces , ut sacri sanguinis humor
ληιtimas penetrans alluaι exuvias .
Idque majorum institutum fuisse ipsemet satetur Ambrosius , sive mavis , Μaximus Τaurinensis his verbis r Ideo a majoribus provisum VI, ut san ctorum offigus noma eorpora seriemus , ut dum tuos
Tartarus metuit, nos poena noη tangat m. Sanctum
Ambrosium imitatus fuisse videtur sanctus Paul, nus , qui in sine panegyrici Celso puero dicti
276쪽
iauem Complutres mandamimus urbe propinquis ConjunElum tumuli foedere Mart ribus . Ut de mitino sanctorum sanguine ducat , Quo nostras illo purgat in igne animas . Et quidem vetus fuit consuetudo defunctis comdendi epitaphia , vel ea appingere sepulcris , ut tradit Prudentius , praesertim eorum , qui suerant de Christiana republica benemeriti , vel sanctimoniae , aut Martyd gloria obiverant . Unde sanctus Damasus Papa plurima sanctorum ΜarUrum sepulcra versibus exornavit.
Insuper Marcellina sancti Ambros soror jussit,
ut corpus suum Roma transferretur Μediolanum, S in fratris sepulcro conderetur , ut fraternis as
sociaretur ossibus, cujus Epitaphium lege apud Baronium. Sancta quoque Macrina sancti Greg. 6 Nysseni soror , ejusque parentes in Basilica
Martyrum sepulti fuerunt. Et corpus beatae Paulae in medio Bethleemiticae Ecclesiae positum fuit, ut auctor est sanctus Hieronymus inquiens : In
media Ecclesia speluncae Ses toris eri posta . XII. Clodoveus vero Francorum Rex Parisiis in templo sanctorum Apostolorum conditus suit. Et sanctus Benedictus Abbas Casini in Basilica sancti Johannis Baptistae . Praeterea missos facimus Leonem , Simplicium , Gelasium , Anastasium II., Symmachum , Hormisdam , aliosque Romanos Pontifices , qui apud sanctum Petrum conditi fuerunt, ut refert Panvinius. Quid dic mus de Venantio Fortunato Pictavorum sub finem E e vitae
277쪽
di 18 De Christian. Surrent. Antiquit. vitae Episcopo , quem in beati Hilad Basilica sepultum fuisse contendit Μ abillon 3 Qui ins per haec subdit: Beatae Mariae Basilicam sancta R
degundis itidem extra muros Pictamoses ad sepulturam moriatium sancte Crucis coninui curamerat.
Quid de Iustiniano Imperatore , qui Basilicam sanctorum Apostolorum aedificavit Constantinopoli, in qua Imperatores , & Ρatriarchae sepulturae locum haberent, ut auctor est Evagrius 8 Me tissime id rursum liquet ex memorato sancti Augustini libro De cura gerenda pro mortuis scripto , ut putant Patres Congregationis sancti Mauri, post annum 428. , ubi habetur Floram religiosissimam
viduam a sancto Paulino Nolano Episcopo impetrasse, ut fidelis deiunctus suus filius Cyngius in beatissimi Felicis Basilica poneretur, quod a sancto Hipponensi Episcopo probatur. XIII. At quid tot, tantasque historias congerimus , quarum, si temporis angustiae , atque a instituti nostri propositum pateretur , possemaS
grande volumen consarcinare λ Ut uno verbo lectores expediamus , qui voluerint Certo com
perire , an antiquis Christianis mos fuerit sepeliendorum deiunctorum in Ecclesiis , adeant Epi
stolarum , ct Dialogorum libros sancti Grego oΜagni , qui adeo luculenter, dilucideque pates cit se facultatem sepeliendi in Ecclesiis aliquibas secisse , & quosdam, qui indigni plane erant, ut
in eo sacro loco , in quo tumulati fuerant, immorarentur , ex Eccletia seras extractos fuisse ,
278쪽
tam aperte narrat, ut nullum neque legenti scrupulum , neve cavillanti efiugium relinquat , quin quisque , velit nolit, sateatur ante sancti Gregod aetatem complures propter Corruptos minres , etiam indignos fuisse in Ecclesia sepultura donatos . Et praeterea quid aliud arguunt verba haec sancti Ambrosj p μκdum erant hujusmodi templa , in quisus fidelium domino reliquiae condantur . XIV. His omnibus sertasse adductus eruditissimus Gretserus inquit: Consuetudo sepeliradi in Ecclesiis passim inmaluit , ne priscis quidem Chrita nis ignota, aut inusitata , qui in maDi benessu loco ponebant , si sepulturam in Ecclesia mandiris , mel
alterius sancti reliquiis nosilitata consequerentur . Videat igitur lector quid caussae fuerit eruditis illis ceteroqui scriptoribus, qui vel ancipites hac de re scripserint , vel contrariam potius apud Christianos consuetudinem viguisse cum jactantia Gretiarum ipsum pro se compellantes asseruerint. Novimus equidem Garsiam Loaliam Hispaniemsium Conciliorum editorem haec ex suo penu ad Verba Concilj Bracarensis mortuos in Ecclesiis sepeliri prohibentis addidisse : Hunc morem antiqvi chrismani religiose se averunt, ut in Capeliis , aut in muro Ecclesie , o non intra Ecclesiam humarem tur , quamvis essent Proceres , o Principes viri, ut obse atum e I in multis Basilicis Hispaniae . Novimus Μarco Patriarchae Alexandrino haec ad Theodorum Balsamonem Constantinopolitanum Patriarcham deserenti: Vetere Provinciae Alexan- E e a drinae
279쪽
αα o De Chrissian. Surrext. Antiquit. drinae scilicet) consuetudine sepetiuntur corpora omthodoxorum in no Irae regionis Ecclesii , quaero, num
hoc licitum p Ipsum Balsamonem prolixe , ct i
uapropter in illis quidem , In quisus nimirum Limina Martγrum recondita sunt , edi sancti unguem ii , seu Chrismatis facta fuit unctio , humanum qu tecumque cadaver non sepelietur . Significabat igitur Marcus in suo Alexandrino Patriarchatu Christianorum in Ecclesiis sepeliendorum consuetudia nem fuisse , ac sua adhuc aetate permanere , cui Balsamon juxta quosdam Canones respondit , non esse sepeliendos fideles in Ecclesiis jam sacro Chrismatis oleo delinitis , sive consecratis , sed tantum in Oratoriis, seu Capellis sacerdotali benedictione solummodo insignitis . Sepulcrorum enim loca ita benedicta suisse resert Gregorius Τuronensis. Verum huic Balsamonis responsioni, S Patriarchalis provinciae suae consuetudini obtri dimus verba Greiseri, qui hac de re ita disserit rLd quidquid si de hae Graecorum consuetudine , vel etiam de veterum quorumdam Conciliorum , o Epriscoporum decretis, quibus id sanciendi pro conditione hominum , inter quos vivebant , probabiles rationer suppetebant , contraria consuetudo passim in Ecclesia jam invaluit, ne priscis quidem Chri Liaris ignota cic. Quibus iisdem verbis utemur contra Garsiam ,
ni ei voluerimus objicere sancti Gregod se lecti
280쪽
Lib. II. Cap. XII. Iaanem neglexisse , ex quo potuisset contrarium ediscere . Aliquando enim in Hispaniis , ut ceteris in locis secundum temporum varietates mos suit sepeliendi in Ecclesiarum atrio, ct Capellis, seu Oratoriis ; idque etiam pro hominum conditione visum suit quandoque Episcopis decernere . It que nihil est , quod evincat nunquam antiquitus in Ecclesiis fuisse sepultos orthodoxos . Immo
contrarium astruunt, nostramque sententiam com firmant omnia templa , etiam metum a in omnia sui Christiari Orbis panisus extructa, ut Greiseri λψ v 4 μ' verbis utar .
XU. Non ibimus tamen inficias , non pintuisse aliquando , & praesertim sancti Gregod aetate mortuos in Ecclesiis sepeliri sine Episcopi sui licentia , quod ex citatis sancti Gregos locis certo certius eruitur , ct praecipue ex cap. sa. libri . Dialogorum , ct ex epistoIa 1 s. libri x. Epistola s. libri 8. ad Episcopum Μessanensem, Haeemstolari S ex epistola 3. libri s. ad Januarium Episcopum Calaritanum , in qua licentiam sepeliendi in Ecclesia propter pretium dari omnino Vetuit ;& eam consuetudinem , ex quo ad Pontificatum accesserat , se ab Ecclesia sua amandasse testatus est ; indeque subdit : Sed F quando aliquem in . Eeclesia minra sepeliri eoueditis , si quidem parem ter ipsus , proximi , mel heredes pro luminaribus sponte quid fierre voluerint, accipere non vetamus. Peti mero , aut aliquid exigi omnixo prohibemus . uod valde irreligiosum ect , ne aut venatis for tain s