장음표시 사용
331쪽
273 osores tumultu tot eum vexavere calumniis, ut Romam non sine dedecore , ac vi accitus carisceri fuerit mancipatus , cujus incommoda , ikignominiam erecto , hilarique animo , di ineo, parabili patientia pertulit.
SEd non defuit collegae suo Divus Antoninus,
nec clienti Archangelus Μichael , quorum ope Pontifici Μaximo compertum est , planumque factum, Catellum , ut Iosephum , in carcere nulla sceleris labe detineri . Quapropter idem Summus Pontifex non modo benigne indulsit ut ad suam reverteretur Ecclesiam: sed etiam honoribus auxit, ornavitque; quumque Catello , qui quid vellet , daturum spopondisset , nihil aliud petiit , quam tantam plumbi vim , quantam tegendo Archangeli Sacello esset satis ; quod facili negotio obtinuit. Horum conscius divina revelatione Antoninus obviam ei ad Pompsanum pringressus, Stabias reducem perduxit, ubi tanta est exceptus a bonis omnibus laetitia, quanto moerore fuerat abstractus.
332쪽
Columnis marmoreis pariter sibi a Pontifice
donatis cum Icone itidem marmorea te plum sancti Μichaelis Archangeli aedificatum e. ornavit , ct plumbeis laminis contexuit. Heic Cain tellus afflictare sese , cruciare , macerare perdius, ac pernox , Orationibus , ac sacrificiis intentus , nihil interea pastoralis solicitudinis intermittens ;quum datum sibi vitae cursum absolvisset, in Domino obdormivit. Constructum ab eo templum magna vicinorum populorum frequentia veneratur . Catellum vero ipsum inter Τutelares sanctos primum , ac praecipuum Stabienses ab hominum memoria cooptarunt; cujus praesentissimum auxilium in dissicillimis temporibus experti sunt.
De scriptoribus mirae facti Catelli. I. E S. Catello Stabiensi Patrono omnes quidem scriptores vitae sancti Antonini
Abbatis a nobis in ejus Lectionum commentariis relati, S quamplures historici nostrates, ut Caesar Capacius , Pater Nicolaus Gianneltasius, aliique plurimam mentionem fecerunt . Seorsim vero , quod sciamus, hujusce sancti vitam ediderunt Philippus Ferrarius, Ludovicus Zacconius, Ughellus , ct postremus omnium Bollandus , qui dum plicem
333쪽
Lis. II. Disp. II. Cap. I. a s
plicem eam vulgavit ; alteram scilicet ex monimentis Stabiensis Ecclesiae a quodam Beatillo ejuLdem Societatis J esu sacerdote Italice erutam, Sab ipso Bollando latine postea factam ; altera , Vero , quam ex vita sancti Antonini Abbatis ab Anonymo auctore exarata , de qua supra satis,
De tempore quo Dixerit sanctus Catellus.
Ua tempestate in vivis suerit sanctus
Catellus , consulto in Lectionibus reticetur ; omnes enim scriptores, quamvis consentiant coaevum quidem , ac synchronum sancto Antonino Abbati fuisse , cumque eo familiarissime versatum: tamen quo utrique seculo claruerint, non omnino conVeniunt . Nos vero quae
de sanctissimi Abbatis Antonini aetate in ejus vistae notis statuimus, eadem prorsus de sancto CDtello cohaerenter firmamus. Proindeque cum iis sentimus , qui reserunt sanctum Catellum apud Sabinianum Romanum Pontificem sancti GregoqΜagni successorem circa annum salutis Gos. , vel, ut alii serunt, apud Bonifacium ΙΙΙ. anno σοσ. iniquissime criminatum fuisse, quod, de serta Episcopali cura, in montes discederet, ct cum pastor,bu. versaretur , atque in eorum caulis sacrificium faceret: proinde Romam accersitum a Sabiniano, Μ m a Vel
Ferr. r. a Catal. Sanct. Ital. In s. Catel. die is. Januari. S. Gregorius Ma Uus obdormivit in DomJno 4.Idus Matij. Salainianus creatur Romanus Pontifex eodem annoΚal .septembris post Interreis Pu mensiti quin que,& dierum I 8. Sabinianus mori tui die I p. Fe-
334쪽
Integrum & sex dies. Obiit eodem anno die Ix. Novembris; anno F ro insequentiso . ad Pontἱfieatum evectus suit sinctusBonisaeius IV. die Ig.Septembris post decem menisses , di dies sex
ανσ De Christian. Surrent. Antiquit. vel a Bonifacio ΙΙΙ. & carceri , vel Cubiculario cuidam, & Janitori suo in custodiam datum suisse , qui post mortem Bonifad III. sancti Petri
solium , ut eidem sanctus Catellus praedixerat , conscendit, nuncupatus Bonifacius IV., prae vitae innocentia, clarissimisque virtutibus in sanctorum quoque catalogum cooptatus. Verum quum brevissimo temporis spatio R manum Pontificatum Sabinianus, ct Bonifacius III. tenuerint , haud facile est decernere apud utrum horum insonti Stabiensi Episcopo calumniae structae suerint: quas mirum quanta humilitate , longanimitate , patientique virtute tulerit . Ipsorum etiam tum Abbatis Antonini, cum Antistitis Catelli moerentium animos Archangelus Μichael a molestiis interdum levavit , quemadmodum Regius , o Ferrarius narrant . Donec Divina ope admirandus noster Antoninus dormienti Pontifici
Μaximo, ct sancti Catelli oblito sese videndum, praebuit, de liberatione Stabiensis Antistitis illum monens , Circa annum σο7. paulo post quam in Solio Petri sedere coeperat. Atque ita post exhausta incommoda , toleratasque injurias , ac paleia Etam innocentiam S. Catellus in libertatem asser tus suit , ct plurimis donatus largitionibus honorifice suae Ecclesiae restitutus . II. Obiter heic non praeteribimus incomper tum nobis alibi, quod traditur in vita S. Catelli , S. scilicet Bonifacium IV. ministrasse a Cubic Io Bonifacio III. Ex Pontificali enim Romano , aliis
335쪽
tum deprehendimus, natum suisse in civitate Valeria Μarsorum praecipua e patre Iohanne Μed, eo , Pontificatum inivisse anno Go7. , in quo septem annos duxit . Duo ex praeclaris ejus o. peribus memoria potissimum celebrantur , Μonachorum praecipue Anglorum tuitio , pro qui bus Concilium habuit, de quo supra meminimus:& Panthei consecratio; de servitio praestito Bon, faeio ΙΙΙ. fides sit apud rei scriptores . Cetera cum iis omnibus , quae susus de sancto Anton, no diximus , cohaerent . Quaedam peculiaria quae de sancto Catello objiciuntur , heic nobis dilucidanda supersunt .
Circa tempus , quo vixit sanctus Catellus , enodantur Ratiocinia ex Cenotaphio AEquis invento .
I. TN primis obtendunt Caracciolus , aliique oppositae sententiae circa tempus , quo floruit sanctus Catellus , studiosi commemoratum alias a nobis Epitaphium , quod dicunt ex Caesare Capacio PEquis extare lapidi incisum hujusmodi r
336쪽
αν 8 De Grinio. Surrent. Aatiquit.
Ex quo quidem cenotaphio quum clarissime , constet obiisse V. B. Laurentium secundo Herach Imperatoris anno , qui fuit Arae Christianae DCXII. Heraclius enim anno Gro. imped ini lium secit eumque Stabiensem Ecclesiam tenuisse duodecim annos , inseri Caracciolus Episcopatum suum inivisse V. B. Laurentium sub initium anni cso I., sancto Gregorio Μagno Summo Pontifice , eique inde praefuisse sub Sabiniano , Bonifacio ΙΙΙ. , & sancto Bonifacio IV. , sub cinjus Pontificatu ipse V. B. Laurentius videtur ad Coelos abiisse , eodem scilicet tempore , quo nos sanctum Catellum potius Episcopum Stabiensem
ΙΙ. Huic sane dissicultati , ne antiqua turbe tur Ecclesiarum tam Stabiensis , quam Surrenti
nar traditio , ac ne ea , quae a tot memoratis
scriptoribus congrue relata sunt , quaeque a no
337쪽
Lib. II. Diss. u. cap. III. aps
his invicte alias suerunt probata , una nullius mo menti inscriptione protinus excidant , in Notis ad lectiones sancti Antonini pluribus occurrere studuimus . Heic vero , ut promissam fidem ibberemus , insuper primo subnectimus, non adeo
verosimile nobis videri , quod Epistopi Stabiem sis Τumulus non in sua Dioecesi, sed Aquis amtiquitus extructus suerit , intra confinia scilicet Surrentinae Μetropoleos , cujus jurisdietionis erat illis temporibus . qua, quum nondum suum Epi
scopum haberet; vel quod inscriptus ille lapis illuc , PEquas scilicet translatus fuerit a Stabiensi civitate avulsus, quum nulla suppetat hujus trans lationis , vel sorte subreptionis causis. ΙΙΙ. Secundo , si inscriptus hic lapis revera .Kquis olim servatus sit quod nobis jure non probatur , ut satis alibi invictis conjecturis oste dimus quis non videt hanc eamdem inscripti nem verbis illis : Vixit annos plus minus XXXX. infirmam quodammodo sibi ipsi fidem comparare λ Ex quo nos merito inserimus hujus inscriptionis auctorem non modo nescivisse , sed ne expuscari quidem potuisse exactum annorum numerum, quibus V. B. Laurentius hic vixerit ; aliter non
ita perplexe suisset locutus ; adeoque praedictam inscriptionem non quidem in ipsius Laurentj ob, tu , vel paulo post coaevum aliquem exarasse , sed alium quemdam recentiorem posterioribus seculis . Quis enim ipsius Laurenu aequalis tam dinbius annorum ejus extitisset 3 aut quisnam, si ea
338쪽
18o De Chri Ban. Surren. Antiquit. aetate vixisset , monimentum Laurento posterorum memoriae insculturus non diligenter investigasset saltem certos vitae illius annos , quod non adeo
dissicile fuisset, ne quid minus firmum posterita
IV. Postremo si aliquantae esset fidei , atque auctoritatis inscriptus hic lapis , posset aliquis
cum nostra etiam sententia eum conciliare , si diceret in civitatibus Graeco-Romanis aliquid Romani moris circa nomina imponenda seculo septimo usurpatum suisse. Norunt praecipue juris comsulti praeclariores Romanos quatuor nominibus donatos , ut disertissime Charisius Grammaticus: Propria nomina in quatuor species dimiduntur , Pr nomen , Nomen , Cognomen , o Agnomen , ut Publius , Cornelius , Scipio , Africanus . μα- nomen eR , quod nomini praepoκitur , ut Publius . Nomen , quod familia originem declarat , ut Cornelius . Cognomen , quod nomini suo injμηgitur , ut Scipio . Agnomen , quod extrinsecus adstici solet , μι Africous . Praenomina seminis octavo a nativit iis die , masculis nono imponere Romani consueverunt , ut Christifideles in baptismate . Τemporis lapsu extra Urbem illustriores aliquot Viros quatuor praefata nomina retinuisse, &adhuc retinere fortasse dicemus in secunda parte . ubi de Roberto Surrentino Capuae Principe . Quare Johannes II. Papa dicitur cognomento Μercuris in Pontificali Romano , ut notat Binius; & ΩΠ-ctus Johannes III. Catellinus apud Cabassutium .
339쪽
Lib. II. DF. II. Cap. III. et 8 r
Τemporibus vero Norimannorum solum Praen
men , ct patriam plerumque relictam,aliquando Agnomen, ut Rosertus viscardus . Itaque potuit fortasse Catellus nomen fuisse , Praenomen vero Laurentius . Quod non abludit ab iis , quae in dissertatione ad Lectiones sancti Antonini diximus ; ibi enim cum Caracciolo , aliisque innuimus sanctum Catellum saltem e gente Cateli rum traxisse originem , ideoque gentilem suisse
sancti Antonini. Neque haec monimentis Ecclesiae Stabiensis , quae tradunt ex Conula gente natum sanctum Catellum , quidquam detrahunt . Haec enim gens Catellorum in tanta annorum longimquitate copiosius aucta , atque in alias divisa familias potuit recens hoc sibi Conuia Nomen , vel, ut modo dicitur vulgo , Cognomen ascise re . Quod quamplurimis , ne dicam pene omnibus vetustioribus familiis contigisse norunt antiquitatum studiosi . Cui rei insuper accedit, quod hoc Conulae Nomen non tantae quidem vetustatis, neque temporum sancti Catelli, ut ex ipso nom, ne liquet, esse videatur . V. Nostrae huic , quaecumque sit, interpretationi nonnihil stabilitatis tribuunt literae illae V. B. in illo inciso lapide Laurentio praepositae . Eae enim juxta sensum Ursati Virum Bonum significant , vel , ut nobis in rebus Ecclesiasticis aptius interpretari libet, Virum Beatum exprimunt. Ea siquidem Beatitatis opinio, praeterquam de sancto Catello , de aliis Stabiensibus Episcopis minime , circumfertur. N n Pra
Patavio. Eque In Comant. De Notis Roma not. iit. .
340쪽
18: De Chrissian. Surrent. Antiquit. Praeterea his omnibus accedit, quod sancti Cis
telli Praenomen nemini antiquorum mortalium
impositum esse reperimus. Novimus equidem Catulam gentem Romae olim extitisse : unde genus traxerunt Quintus Catulus , aliique ; quacum similitudinem habere Catella gens , vel eadem a fortasse esse , vel saltem ab ea derivasse videtur . Legimus etiam Inscriptionem marmori incisam , S a Caracciolo relatam , quam Gruterus habet hujusmodi di L. Catellius L. L. Barsarus cum aliis
viarum curator . Verum cuique attendenti patet
haec nomina potius fuisse , quae gentem exprimerent , &, ut nos vulgo dicimus, Casta, non autem Praenomen , quod proprium , & peculiare cujusque hominis esse consuevit; Catulus enim ex gente sua appellabatur Quintus Catulus , ut Lucius dicebatur etiam e sua gente Catellius. Id literae ante Catulum, & L. ante Catellium innuunt. Et quamvis cujusdam Catelli bis meminerit semctus Gregorius in epistolis : tamen nomen ipsius, ut nunc it etiam nominari solent, qui satis cogniti sunt, non autem Praenomen a sancto Gregorio indicatum fuisse putamus , quum neminem alium eo Praenomine , neque ab alio , quam a sancto Gregorio antiquitus appellatum reperiamus. Praeterea , si antiqua evolvimus, tantum sancti Grego-d tempore hoc nomen auditum inveniemus . VI. Itaque non adeo absurdum videretur , si quis astrueret hanc Catelli vocem nomen olim