De pactis quæ Deus cum hominibus iniit Georgii Calixti S. theologiæ d. et in Acad. Iulia primarii professoris Tractatus, quem sub eiusdem præsidio adivvante Deo pubblice defendet Samuel Voss ..

발행: 1654년

분량: 262페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

61쪽

jurarione Wa,sed cum eo, qui ad ar sc obfum hodie coram Domino Deo no rs, cum eo qui non es sic, sum sie: ne inter γω vir a mulier aut Iribus cujus cor avertar Ἀσ- se a Domino Deo e s ur vada ad colendum Hs gentium.

Haec hic sussciant caetera legi possunt in ipso Deutero nonaio. Pari fere ni odo Iosia morti vicinus divinum foedus populo proponit Minculcat Iosia fur u cum opulo diei Za,proposuit, salutio jud crassive conditiones foederis in Sichem, fos xxiv 27. terum quum

quaepi scripta erant foedere isto per Mosen promulgato , valde labefactata neglecta essent postrema aetate Salomonis, S sub regno filii ejus Rehabaami nepotis Abiami, pronepos ejus Asa, rex pius, foedus illud quasi

renovavit,&congregati ab co S cum eo Ierusalemum subditi in veruni ficus e reo u reni Domino Deo Horum suorum , ex oro coris o C ex oro unimo uo adeo is qui uuran, qut rurus esset Dominum Deum paeli, morte 'ciendra

per sveparvus e magnus ive visu faemina. Eijhraruην Domino cum in magno clangore , uti bucci is , II Chronic. XV, I , IL,i . Sic quum caesa Athalia rex Iuda constitueretur ora opera loiada sacerdotis, itidem renovatum est foedus Nempe Ioiada foedus inter Dominum o regem a populum, ut esse populuό Domini II Reg. xl , 7. Postquam impius rex Acha multiplici idololatria Domini iram sexdecim annis, quibus regnaucrat, provocasset, filius S succesib ejus Ezechias , Hunc eis,

62쪽

otium Iosias revinvento per Hil iam sacerdotem in domo Domini libro legis , anima luci timet, quantopere ab ejtis privscriptis discessum esset provocata ira divina, adscen itin Amum Domam ct mne1 vira rhuri omneis hahiratores Ierusalem cum eo, o sacerdo eo prophetae se universuspopuluia Munimo ritu ad maximum, , legit in aur. lus

eorum sive ipsis audientibus omnia verba obri foederis , qui

in entu uerat in domo Domini. rati , ex juxta columnam,

o pepigit eduι coram Domino se sequuturos Dominum se ch- strvaturos praecepta ejus se res monia ejus a statura ejus ex toto cordeo ex oro animo u suscitarent sive denuo in praxinrraducerciat verbi ora diris ejus, quae scripta sunt in libro Eor peti sive consensit universus populu in faedere, I Reg. XXIII, 2 3. Iunge&conferi Chron. XXXI, , 29

seqq. Sed de illo in dere, quod Mosaicum appellare licet, paullo post plura. XLVI. Praemipua ad quae animum , quomodo

se habeant, in prinais advertere nos oportet , sunt Legale, juxta quod&conditiones ab eo positas temporariam&perpetuam clicitatem adepti essent homines, nisi peccatum intervenisset in Evangelicum, per quod persidem , quae evangelio divinitus an nunciat habetur, impetrant post lapsum homines peccatores peccatorum&poenarum remissionem, non quidem terrenam sed coelestem beatitudinem Dona&beneficia supernaturalia, quae amissa sunt , non restituuntur me redeunt mortis aegritudinum aliarum rue calamitatum declinandarum adminicula sed natura molestiarum feraci suus cursus permittitur quin etiam aliquam partem improbitati humanae. Dicit itaque Servator ipse: minon

Accipi crucem suam , es pone me jsequitur non es me ignus, Matth. X, 3 8. Item, Si quis tuis pone me venire, abneget

63쪽

meri um, esto crucem am, sesequatur me, Matth. XI I, 2 . Repetitur Marci I IX, 3q; Lucae IX, 23; XIV, 27. crmultas rIbula tones porro nos ingre iis regnum Dei, Acit. xl V, 22. omnes ut volunrpi viverem Chri o usu,persequutionem .Vir ur, II im. II, I 2. Nulla igitur foedericvangelico , praesertim Novo , addita est terrenae eminentiae vel inviolabilis prosperitatis indubitato obtinendae promissio , sicut olim addita fuerat pacito lemali

Mosaico. Novimus tamen , ii, qui iligunt Deum , omni simula umento se ad bonum, Rom. HX, 28 atque aderais' Gamur de ribularions is, Rhom V, 3. Et quamvis non ita

ordinariam inviolabilem, suam tamen aliquam promissi nem iraepraesentis habe reta, fides ium I in . IV, 8. XLVH Sicut autem paullo ante dictis Apostolicis monstravimus , eam vim justificandi: salvandi, quae fidei tribuitur, operibus legis adimi sic etiam porro manifestum est, nullum opus a lege naturali vel morali vel etiam eremoniali prascriptum iniunctum adessiciendam justificationem&salutem concurrere. Esto, quod ad cise oporteat, non tamen aderit, tamquam caussa quaedam positive efficiens infiti Xum in effectum importans. At fidei id ipsuna tribuunt loquutiones Apostolicae, non sane ut caussae primariae, sed ut secundaria cuidam parte hominis, sive instrumentali, ut ita post misericordiam divinam Christique incarnationem & meritum, tamquam primarias caussas, sicut secundaria &instrumentales qua vox commodis ima videtur habeantur a parte Dei, Evangclium, quod is facit praedicari S an nunciari, parte Xero hominisFides, pro ut complectitur adsensum&fiduciam innixam misericordia divinae,&inde proscctis promissis critoque Chiisti, quae citra revelationem per evangelium factam nobis plane ei sent

64쪽

incognita, ad notitiam nostram numquam pervenis sent. Et hoc est quod dicitur de vivere V jusseari AE persi' - .XLII X. Objicies sorte, qudd etiam dicimur termulcas tribulariones ingredi in regnum Dei Aci Or.XIV, et jumbemur esse mirarores eorum,quversidem parientiam here .essiun promi tonumis, Heb. vi ir. Respondeo voculam

PER aliquando indicare causi ina, aliquando viam, qua transeunda sit, priusquam ad clam perveniatur priOre modo accipi, quum dicimur peridem heredes fieri promissae beatitudinis posteriore, quum per tribulationem patientiam. Pati malam nobis necessaria , urvo uralem Dei ocien ea re ri mus promisionem Meb.X, 16. Si oleramin, erram cum eo regnabimus Hebr.in a. Equidem

nequeo venire ad vicinam urbem, nisi per viam, quae eo ducit ericienter tamen equi me eo trahunt vel vehunt, non via per quam itur her dem igitur idem est,quod ex quae loquutio non admittit parem aquivocariO- nem. Quoniam etiam diximus, proprium objectum fidei salvificae esse, quae non nisi ex revelatione evangelica innotescant inde patet, etiamsi e natura ter nota praecipiat, ut quibuscumque divinis effatis 5 promissionibus adsensum praebeamus; quia tamen e natura: Van-

gelca mysteria&promissa non pandit, ideo fidem proprie&di eet ex lege naturae non derivari, vel ab expcnder sed imputandam esse Evangelio revelationi per id factae. XL X. Porro sicut ante lapsum ad praestandam persectam universae legis naturalis io stiva observarionem, qualis tunc exigebatur, non uiliciebant viresia

turae secundum se specitataexsibi relictae, sed ut praestare rosscat, supra conditionem crematuralem evceiae

65쪽

dotibus naturam excedentibus ins nict ae erant; sic quoque post lapsum S sub statu paciti evangelici fides 'numen Eph. II, i Donatur nobis in Christum credere Pliit. I, . et senim eis quies cs iis hic es et e res Ier pro Mab Mevolentia, Phil. II 6. Largitur itaque vires facultatem naturiae excedentes, per quas in intellectua voluntate, potentiis sane naturalibus, sed ad hoc non potentibus, fides nascatur, latur, conservetur. Largitur autem per evangelium sive cum ipso an nunciato evangelio. Vnde dicitur vangelismpotentia D s Rom. l, si sive potens S efficax Dei organum. Et is ex uir es ,

bum Dei vivi, Petri , N. Dixit Angeliis Cornelio centurioni Petrus apostolus ibi ad AZur eis,per quae tu or veris 'roradon inrua, Act. Xi,t . Sic igitur Evangestum est a parte Dei organum, per quod ilicitur salus hominum: Evangelio con; unguntur sive una cum an nunci-

. to S audito vangelio per il id suppeditantur dona 5 au Xilia naturalibus viribus superiora, sine quibus fides habcri non potest, sive per quae piritus furetus fidem hanimis audientium operatur. L. Non Operatura uicin potentia absoluta, it enim omnes audientes obtemperare δ credere Oporicret,

nec Spiritui saneto resistere, vel operationem eius per Tuditum ilico a tam interrumpere aut excutere possent sed permittit resistentiam. De Iudaeis en mi firmat protoni artyr Stephanus, tuod cur par rum, ira se

sera perre fans Mobnirantur Spiritu ancZo, ei. vi , , . . et tilem Paulus S Barnabas ob nec se r/primum expons verbum Dei, postquam Murem, pessitis uuae, indignos τι, hos o cerni is ocrua vita, ecce convcrrim'r a gentes, AE

66쪽

1. tapclli itaque potes vcrbiim Dei sive Evangelium, di

una cum eo excuti conjuncta oscin sum de fiduciam eliciendi faculta. conatusci atque adeo rc sisti Spiritui sancto. Rem conabimur declarare eXemplo Pacultas videndi inest oculo, non tamen dirces intuendi culminantem ipso meridie blem , ejusque substantiam, clcirca eum sidera, quae Medicara vocant, contemplandi.

Sic etiam intelle etii inest facultas privbendi adsensu nivero, quod evidens est, auteX principiis natura notis doduci potest similiter collocandi fiduciam in bono

quod ad eum, quem diximus, modum innotuit: at non inest facultas adsentiendi vero, vel fiduciam collocandi in bono, quod per Evangelium rei clatur, quoniam superat captum ingenii humani, ex nullis principiis natura notis derivari potest, nec in se evidens est, S: ne quidem quod revclatio, per quam innotescit, a Deo profecta sit, evidens est Ponantiis placere Deo, ut homines solem ad eum, quem diximus, modum inspiciant contemplentur, faciatque huic fini in locis celebribus passima' notis X stare aquam, quas liniantur oculi, tum per cam operante Deo accipiant facultatem intuendi modo, quo diximus, solem. Multi quidem utuntur hac aqua alii vero spernunt&adhibere nolunt alii etiamsi adhibuerint, Oculos tamen Obtegunt Vel alio convertunt, atque ita facultatem, qua per admirabilem illam aquam divinitus instrui coeperant, excutiunt di amittunt Aquae- nim&per eam divina operatio facultatem quidem largiuntur, sed necessitatem non imponunt, Sic etiam facit Deus an nunciari Evangelium, d per id auditum opcratur fidem salutem. Aliis audientibus de rurIun. .

fere isti in se partentia, alii audire negligunt contem nuut; alii audiunt quidem&Dco per id operante .ici Icm-

67쪽

vangelio obtemperandi & credendi impertit jed necessitatem non imponit Quum dicimus Deum donare impertire iacultatem 5 vires, Pesagianismum declinamus: quum addimus, per annunciatum d auditum Evangelium intia usi asinos repudiamus; dcnique quum adjicimus necessitatem non imponi, fatum vel absolutum divinum decretum negamus, hominibus liber

talem, quae psis competit, conservamus. Annunciato

videlicet Evangelio possunt credere possunt etiam non credere. Quod possunt credere, Evangeli, Spiritui sancto per id operanti debetur quod tamen tiam posse

sunt non credere, inde est, quod Spiritus sanctus per absolutam suam potentiam, cui nemo resistere valeat , non Operatur , sed ad ordinem quemdam conditiones sudemittit; 5 quod in homine connata pravitas adhuc re sidua, nec penitus sit exemta vel prorsus exstincta. Haec nobis sustaciant, nec arcana operationis divinar, qua per evangelium fidem nos regenerat, nimis curiose scrutemur, vel accumulatis subtilitatibus involvamus D terret Servator ipse, quando dicit Nicodem O Q h. IlI, st: Ventu ubi vult ira onum Ius audisse nebar, nescis determinate locum, eX quo oriatur aut e X haletur, 'qubet Marciive ubi positurus si conquieturus: I ritu qui ritu, sive renatus gratia Operatione Spiritus sancti, quod scilicet , quomodo ea in particulari per omnia sese habeant, hisq; vel illis opitulentur praecise sciri pervideri nequcat, atque ideo

68쪽

I I. Posiit etiam hoc alicui in mentem venire dubium, num quia juxta perspicuam Scripturam negamus

hominem justificari salvari per legem, . ex operibus

legis propterea pariter negemus necessarium csse homi ni salutem consequuturo ullam operam obser dandae legidare, atque adeo statuamus non esse necessarium homini, qui coram Deo justificatur, ut propositum habeat emendandi vitam, servari eum posse, etiani si inj cccatis divina lege vetitis pergat Minime vero id saltem negatur, Obsci Vationem vel opera legis ita esse a parte no fit a justificationi. salutis caussam, sive apprehendendi eam instrumentum , quemadmodum cst fides. Quum enim assi mamus Solam strim in scare servare, non est sensus, quod a parte Dei non sit causta justi cationis de salutis Divina misericordia, incarnati, mors Christi, Verbum&Sacramenta, quaeque per ista peragitur Spiritus sancti operatio: neque est sensus, quod a parte nostra non sit necessarium agnos ere peccatam trana Dei adversus peccata, aut de illis dolere,aut propositum

habere ab illis in posterum abstinendi sed hic est sensus, quod sola fides parte hominis ad justificationem

lutem tamquam caussa vi aliqua efficiendi juxta divinum beneplacitum praedita concurrat, ita videlicet, ut posita&praesente fide ponatur etiam praesens sit justificatio&status alutis, sive jus , si in eo statu persevcrctur, adeundi arternam salutem. Ad sint caetera omnia, si absit fides non aderit justificatio status is, quem di ximus, salutis Iudas proditor agnovit sc chi suum,a'cerbe doluit, in etiam propos tum numquam iteran

di non defuit sed quum side destitu.rctur, periit bola igitur

69쪽

igitur est fides, pcroiam in statum gratiar homo recipi

tur.

LII. Interim non negamus , si res ipsas, ut in se sunt , consid emiis , memorato statui propinquiorem esse qui resipiscere coeperit, peccata Madversus ea Dei iram agnovcrit doleat, quam in quem nihil eorum adhuc cadat. Caeterum in totam fidem id, quod diximus, competit Assirmat Scriptura, quin ipse Servator aliquoties sani e&diserte, quod quisquis credum filium,nc ρerea se habeat visam aeternaw. Verum hoc esse non poterit , nisi aut fides sola rem conficiat aut certe ei inseparabiliter jungatur , quod conficiat. At de fide adscritur, quodlper dirimi ex e justificemur salvemur de nulla vero re alia quin de operibus legis, fidei propterea in hoc negotio oppositis, disci te negatur, ut pridem ostencinnus Sola itaque fides ex divino beneplacito huc est evecta, ut hominem Deo reconcilici, in statu gratiae ac amicitia collocet, quemadmodum Abraham, quum credidisset, id ei imputatum est ad justitiam,

amicus Dei vocatus est, Iacob Ii, ad , cs. XLI J

LII l. Q ioniam itaque qui per fidem justifican-cii , in statum gratiar S amiciti. divinae recipiuntur, id cocos peccato operam daresv c servire vel secundum carnem vivere non oportet. Nam secundum carnem vixe-rIn , morientur morte secunda vel aetcrna eo Spiritu ones uerioris aut carnis, ut Vulgata habet, morti scire λω , et tu 2 , Rom. IX, is . cla pecipiritui sive gratiae S opcrationi Spiritus sancti, quae una cum vangelio pcrcvangelium confertur , id etiam accepto si ferendunt, quod fideles possim resistere peec ato, ne domi iacturis sis,&ipsi ei serviant, atque adeo illa, ad quae desideria

carnis saepe impellunt, opere perficiant; sive, quod eo a cin

70쪽

dem recidit, hactenus mandata Dei servare possunt, ne

eorum contumax: repugnante conscientia animo* deliberato commissa violatio statum divinae gratiae&amiciti Severtat vel abrumpat. Vt autem ita post lapsum perfecte S exacte observetur lex, quemadmodum ante lapsum observari poterat,quando lili de non placet Deo vel eamdem obtinendς salutis rationem vel pristinas vires restaurare; id fieri non potest. Etiamsi vero desideria carnis legi adversentur&proinde peccata sint; si tanaen reprimuntur, si resistitur&consensus non accedit, e statu grati e&amicitiae divina non proturbant. Nus igitur num ae Zconismnatio iis, tu sun in Christo qui non secundum car--, m ambulant sed ecundum Spsrtrum Rom. IX, I. Notandum , quod non dicat in iis nihil esse damnabile, sive quod damnationem inducere possit, si iuxta rigorem legis pactum legale procedatur; sed nihil esse condemnationis, sive . quod actu condemnationem inducat. Id agnoscere tenentur fideles, propterea a ervatore jussi sunt quotidie orare: Dimore uehu delira ncstr . Sintillac flent debita, non jussisset ad cum modum orare. yem erisor rem non hominibus o IZWic ara me ii orem, qui labi, ficti dimitti e e cor id cit,quae lid mitianiurse ibi a non habere ' Ita concilii Mileuitani sive Africani picnarii capitulum o flavum, cui addi quoque potest septimum. LIV. Superfluum tamen videtur opero S O curIose inquirere, qualia&quanta sint illa peccata, quae deliberato consensu non approbanturri opere non complentur quandoquidem fidelem e statu suo non magis

SEARCH

MENU NAVIGATION