Caroli Ludovici Struve ... Opuscula selecta

131쪽

APUD LACTANTIUM OBVIA. 67 σάρκας γαρ τε κῶ οστέα μυελοεντα καίουσι. Jeterum ut ad Sibylla versus redΘam, παντοτροφος Vulgnrem 27ιossennemque compositionis normam sequitur, ut et παντροφος. quoque παντα τροφος Graecis dicere licuerit, Valdo addubito. uae a lexicographis asseruntur exempla, πανταεθνὴς παντά- ιωρ νος et παντα νοβος, ea omnia aut dubia aut corrupta viden-1ir. Sed liceat nobis hac oblata occasione toxicorum desectus vocibus ab hoc adjectivo incipientibus, quotquot nos obser- favimus, supplere: παμμακάριστος non solum havorini est, o Hesychii

iam s. V. πανολβιος.

παμμέγιστος. Aelian. V. H. 10, 2. ααμμεδέων a Schneidero addubitatum Riomer misit. 0ecurrit in inscriptione templi S. Sergii, quam ex manuscriptis Vatieanis codicibus dedit Alemann ad Procop. pag. 48, qu-que a recentioribus Anthologias editoribus Brunckio Jacobsioque 0missam hic repetere non injucundum ore speravimus: αλλοι μὲν βασιλῆες ἐτιμήσαντο θανοντας ἀνερας, ων ανοημος ni πονος ημέτερος δὲ σεβίην σκκροτουχος γουστινιωνος έξω Σιππιν αἰγλήεντι δομι θεραποντα γεραίρει

μαστου παμμεδέοντος, ον υ πυρος ατ εος ανῶ - ,

- ξίφος, - λέρη βασάνων ἐταραξεν ἀνάγκη,

αλλα θεου τέτλαμε, -τὲ μαστοῖο δαμῆναιοῖματι κερδαίνων δομον ουρανου 'Λλλ' ἐνὶ κῶσι μιρανίτην βάσιλῆος ἀκοιμπτοι φυλάξοι ii καὶ κράτος αυξήσειε θει στεφέος θεοδωρ ,

ης νοος ευσεβιη φαιδρυνεται, ης -- αἰεὶκα κτεάνων θρεπτῆρες ἀφειδέες εἰσὶν πωνες. si versu . o o v. 11. ἀνεὶ legebatur. Ultimum Versum non intelligo. πάμμυσος Sibyn. 5. v. 140. παμπάμων Ru ken ad Tim pag. 209. πάμπαντος et πάμωστος dubia sunt. Cf. Sibyn. 7 6 137. 154. 28 πάμπλωπος. Sib. 5. V. 260. , --ολις, , , - ως, m alien Minen hereschend. Soph. 690n. 14, nae dem Schia. παγκοσμιος, ο est nae mamvis πολυ sin vis Meti. Si Schnoide in Lexio. Atquo in

132쪽

M ORACULA SIBYLLINA equidem non idoo. Riemor ero Vidisse videtur, omni suspicionis nota in Ierico suo abolita Verba Sophoclis sunt haee: το H ἔπειτα καὶ το μέλλον καὶ το πρὶν ἐπαρκέσει νορος δ', ουδὲ ἔροιν

θνατων βιοτω παμπολις ἐκτος ατας. Νoque tamen, quod nunc ubique receptum est, παμπολυ γ satis

placere potest, quod quomodo significare possit, quod nima juvet, ut Brochius et Bothius Verterunt, non apparet. Equideaolim tentavi παντελὲς, mihi in vita humana perfectum retii posse absolutumque omnibus Iartibus, quin deorum iri se immisceat intrudatque Verum ut satis patet a Sophoclis ideo nullum praesidium peter posse hanc Ocem, quo se xu letieis tueatur, ita paulo firmius auxilium est eidem in auctoritate i-byllae . V. 33 sqq. ita canentis: ἄνα σοι Βαβυλων χρυσοθρονε, χρωσοπέδιλε, πουλυετὴς βασιλε- μονη κόσμοιο κρατουσα, το παλαι ρογαλη καὶ παμπολ. ουκέτι κείσηουρεσιν ἐν χρυσέοις καὶ ναμασιν Mφρκῖταο,

Ceterum vulgata Sibyllae Oxempla habebant πουλιετὴς merint το- στραγοείση σεα μελ, quod interpres pro στρωθ. accepis 'videtur. 2 παμφημος. Onstr. s. V. -- ιφαίω et hinc havorinus. παναῖστος Sibyll. 3. v. 404. sed loco corrupto. f. l. v. l8h παναφανης Eratosthen catasterism. c. 23. pag. 18.

πανεπί- ιος. Olemon. hysiogn. 1 9. p. 245. Frang. πανθαυμαστος Sui s. v. Ἀβραάμ. πανολβιστος. Sibyll. 3. v. 347. πανοι φής Euseb praepar. Vang. 5, 8 p. 194. A. Viger παντελεημων. Auctor de antiquitate urbis Constantinopolitanae apud Alemann ad Procop. pag. 33. παντοδίδακτος. In oraculo quod Laetantius affert l, 7, 3 Vorsum ipsum dedit jam Schnoidor s. v. ὀλρίστροφος sed prorsus ex codice Regiom. sanatum alibi proferemus. παντο-ης ne sit dubium Adamant Physiogn. 2, 27. p. 42, παντολμας Adamant Physiogn. , 10 pag. 351. παντολογος Polemon Physiogn. 1 9. pag. 245. παντομωρος legitur quidem apud Polemon Physiogn. 1, ii

133쪽

APUD LACTANTIUM OBVIA. 69 pag. 250. Verum loco Valde suspecto. Sed redeundum est, Lactantium nostrum.

Ibid.,λι rursus in ne ejusdem ammis, αυτον ἔδωκε θεος πιστοῖς ανδρασσι γεραίρειν'

ab αλλον C. ἄνδρασι A, B, C. γεραινεν A. In Sibyllinis exstat lib. 3. V. 774. αλλ' o ἔδωκε θεος παστον ανδρα γεραίρειν, ubi haec sunt psopaei verba Mutilus est, sed qui e Lactantii libro . capito 16. rostitui possit: λύ' o Darata θεος πιστοῖς οπωρασσι γεραίρειν. Sic enim et apud Lactantium pro αυτὸν legendum esse docet scriptura et interpretatio et membranae: A MOHeΔωκo, sed quem de . Augustinus in ratione contra quinque haereses: Audiamus quid Sibylla dicaι alium, inquit, dedi Deus Ilis hominum colendum est. 8 Qua Viri doctissimi an-n0tatione plura docemur primum, Augustinum, qui nunqu- sibyllinorum majori collectione usus idΘtur, sed tantum Versus ab aliis laudatos, praesertim a Lactantio, noVisse, αλλον in hoc loco legisse, modo, quod propter ceterum dissensum dubitari potest, ad hunc locum respexerit tum Vero codicem Puteani, quo opsopaeus usus est, nostro simillimum ex uno sorsan Odomque sonte fluxisse, sed non, quod quis suspicari y088it, archetypo nostri esse; nam eandem lectionem aliis hierarum ductibus repraesentat codex noster, alΟΗΘasiani- flessetoicaΗapeccitepalpeH, i. e. αλλον διοκαι 'ς πστοις ανδρεσσι γεραιρεν, quod tum propter rationis nexum in libris Sibyllinis tum propter adjectam interpretationem sed quem dedi Betis delibus viris orare sic est scribendum, ut psopaeus indicavit, modo RHρεσσι pro ανδρασσι, quod Vix Graecum, recipias ex optimaeodiei nostri scripturis.

Ibi d.

8ditions Laetantii nihil variant. In Sibyllinis occurrit lib. 8.y 329. ubi omnes αυτον σου, ubi opsopaeus notat Augussinumqvoque in orati conisa -mque haereses σον agnoscere: A,Sibysia ailsu, larum tuum cognosce Deum, ei filium esse. Sed quomodo

134쪽

70 ORACULA SIBYLLINAhoe demonstrare possit, eum σον non σου legisse, non video. Cod. vero Lactantio quoque σου reddit. Sic enim ille: nyMΗ- conemiocheoHoΠΗΘΟΗin I. B. αυτον σου γεμ-κε -- - οντα sive emendatius αυτον σου γίνωσκε θων θεου ίον ἐοντα. LIB. G. CAP. 13. g. 21.,, Me tuem sua μω David, e cujus radice ascensurum esse florem, praelo rus αι eum scilice de quo Sibyua dicis, αν - σει δ' ανθος καθαρον.-Nihil variant editiones Lactantii, praeter leviora sphalmata; neque magis libri Sibyllini, ubi hic Versus integer exstat . V. . neque o codice Regiom. nori quicquam afferri potest. LIB. IV. CAP. 15. . .

,,n haec omnia non manibus au utiqua medela, sed verbo ae

In Sibyllinis . v. 272. Versus sic concipitur:

παντα λογα προσσων πασαν νουσον θεραπευων.

Opsopaeus ad h. l. loci Lactantii meminit quidem, sed nullam

ubi vitia orthographica facile emendabis. sa bid. a. 15.

,,Sed e Si lia eadem cecini his uersibus νεκρων δὲ ναστασις ἔσται καὶ χωλῶν δρομος ἔστ' ωκυς καὶ κωφὸς κουσει, καὶ τυφλοὶ μέσπιν σι, λαλησουέν - λαλέοντες.- Sic praeter Bunemannum sola mox nostris editionibus. Ceterae omnes secundo versurare' mittunt, a quoquo ωρος sie pro eum habet, in quo scriptura compendio Vestigia erae lectionis latent. In vorsu tortio λαλησουσιν λαλέοντες A, B, e Reliqua vitia omitto. Sibylla . V. 205. sqq.

135쪽

APUD LACTANTIU OBVIA. 71γαιαν ἐρημωσει, νεκρων δὲ αναστασις ται, χωλων δὲ δρομος ωκυτατος, καὶ κα - ακ σει

καὶ τυφλοὶ λώμνυσι, λαλήσουσ' ου λαλέοντες

bi Xystus Boiutrius ad primum versum haec habet: hic Verus erat mancus, quem ex Lactanti integrum socimus. hocliodo γαῖαν ἐρημωσει νεκρῶν δὲ νάστασις ἔσται. Roliqui odiores nil notant, ut non appareat, quae primitus fuerit codicis sibyllinorum depravatio. Ad secundum Versum opsopaeus ero, diata vulgari apud Lactantium incriptura, addit ,Sed vetus clanm membrana legit καὶ χωλῶν δρομος κυτατος. Atque sic tuoque cod. Regiom. qui simul turpem hiatum in versu primo ossit, ohoinaeΠaAHactacleectaikxωaωHapoΜocωkitatochathsa orakοyceihailycbaonneyοyciaHRHooycioyaAaΘοHiee h. e. νεκων δ' πααναστασις εσται

Hinc itaque legendum patet νεκρῶν ἐπαναστασις ἔσται

καὶ χωλῶν δρομος ωκυτατος . . .

Primum hemistichium Occurrit quoque Sibyll. I. v. 355 ubi ascriptura codicis nostri firmatur.

cecinerat olim curus versus tales feruntur:

εἰν αρτοις αμα πέντε καὶ μεσσι δυοῖσιν ανδρῶν χιλιάδας ἐν ἐρήμεν πέντε κορέσσει καὶ τὰ τερασσευοντα λαβων μετὰ κλάσματα πάντα δώδεκα πληρωσε κοφίνους εἰς ἐλπίδα πολλῶν, ubi δυσὶν A. δοιοασιν , tum versu tertio πάντα deest in A, B, C occurrunt versus in Sibyllin. . V. 275 sqq. hoc modo scripti: ἐκ ν αρταν, ἄμα πέντε καὶ ἰχθυος εἰναλίοιο ἀνδρῶν χιλιάδας ἐν ἐρημι πέντε κορέσσει, καὶ τὰ περασσευσαντα λαβιὸν ἄμα κλάσματα πάντα δώδεκα πληρώσει κοφίνους εἰς ἐλπιδα λαων,- Rhi versu primo it quarto veterem iactantii iodicem cum' bis in hoo fragmento, oro, occurrit.

136쪽

πταντα, et si ante ελπιδ Sed aperte tamen totum locum apiiὸ Lactantium sic constituendum iubet codex: ἐκ τ' αρτων μα πέντε καὶ ἰχμος εἰναλίοιο

ανδρων χιλιαδας ἐν ἐρήμ πέντε κορέσσει

καὶ τα περισσευοντα λαβων μετα κλάσματα παντα δώδεκα πληρωσε κοφίνους εἰς ἐλπίδα λαῶν. Primus ver Versus, ut libere sententiam meam proferam, ntatus a quodam Videtur in Vulgatis Lactantii exemplaribus, stiverebatur, ne singularis, ἰχμος, de uno pisco intellectus, fidei sacram scripturam abrogaret Atque hinc quoque profecta e interpretatio latina, quam codex noster habet: e de rami quinque simul e piscibus marinis hominum millia in eremo qui ν saturabis e collectis reliquiis fragminum omnium duodecim replebi nota arietate saturaui et replevi habet codex cophinos in v popularum

Ibi d. s. 4.

houid, quod eadem Sibyllae carminibus suis anis docuerosi, quarum una, cum Supra Supra deest in C. R. fecimus γήρnem, Sic ait:

τους νέμους παυσε τε λογα στρώσει δε θάλασσαν μαινομένην ποσὶν εἰρήνης πωτει τε πατήσας. Multis mendis inquinata sunt haec verba in antiquis ditionibus; sufficiat ut specimen scripturam editionis A afferre τρος αηεμου παυσε λογιος τρωσε δαταλασσον μιαινομενην το ιν ηρηνε

137쪽

APUD LACTANTI Um OBVIA. 73πισει τεστατ μας, ubi tamen emendatis orthographieis vitiis nullam Ioetionis varietatem exsculpas, nisi quod Daute aiso de- est. Eadem Vocula deest quoque in B, C, quae praeterea versu muenti ἐν ποσὶν habent. In Sibyllinis, ubi hi versus leguntur . V. 273 sq. a vulgata LRctantii scriptura non re-ditur, nisi quod στορέσει omnes editiones et εἰρηνη I, II, quod M

ubi in x prima diter excidit ), in , - excidit et pro primo, scriptum est II. Cetera vitia Ieriora sunt. Ibi d. g. 25.

ἐκ δε μιας πηγῆς αρτου κορος ἔσσεται ανδρων, ε i, ut hoc obiter moneamus, Collarius aliique ζήσει Vertunt uirimabus In his vorsibus δὲ ante μας mittunt A, B, C; tum 20ρτος το κορος A. f. Sibyll. 6. V. 13 sqq.

tre versus allem lib. IV. cap. 15 dimerenι --hil scriptura nam in primi hemistichio posteriori esι, νοσον ἄνθρωπ--πολυσει. Secun

oti, ζώσει τε ηαντας ζωσε in nullo Lactantii exemplari reperi απήσεται αλγεα πῶλοις, ubi in via Lactanc membrana reperi στησει resumeri facieι pro et ει ν πολλα pro πολλοις. Tersi convenis, voce πηγῆς aecepta, quae hic si dii αι Sed sis simo Laesanui Memplari credimus, metire valet. EMGe -- se istud ἐκ δε μῆς πηρης ἄρτου cum instrμασιλ- et de pane unius perionis mo haec scriptura Urmaru Luci usi uerbis. ibidem ymemissis cari discipulis suos, quaerem, quianis 3scum γεια ren cibos a illi quinque panes e duos pisces in per se habere' nisi παυσειε scribendum i. e. παυσει; cf. atatim ad 6. 29.

138쪽

ες δε ιιιης πη- αρτου κορος εσσεται ανδρων, quae devissime tantum immutata veram Lactanti scripturam restituent. - Operae pretium praeterea duxi Observare ultimum vorsum in Veteribus Lactanti editionibus A, B, C, sic Latine Versum esse, e vivo autem fonte potus panis B salirius eri uiris.

Ibi d. g. 29.

,,Denique Erythraea fore ais, , diceretur insana et mendax.

μαινομένην et νευστριαν ἐπαν δε γένγῖται παντα τηνίκα λου μνήμην ποιήσετε, ς ου ἔτι μ' ουδεὶς μαινομένην φησει με θεου μεγαλοιο προφφιν, ε3 ubi νγουσι deest in C. καὶ ουκει με υδεὶς A, τ νοεο A, B, C. προπιπην A, ut cetera portenta omittam. Versus

exstant in Sibyllin. 3. V. 14 sqq. ησουσι Σίβυλλαν

μαινομένην , νευστειραν ἐπὴν δε γένηται παντα, τηνίκα μου μνημην ποιήσετε ς - ἐτι ει - δῶς μαινομένην φησειε θεου μεγάλοιο προφφιν,

ubi I et Π μεγάλην δὲ προφῆ τιν. Opsopaei nota obscura M.

-Lactantii codices habent φείσει με θεου Sed tum prius μ' in 'mutandum erit, ut monstra res cod. loquitur de pluribus Laetantii codicibus; editos itaque ni fallor intellexit; sed in nullo odito praeter et Bunem. ιε inveni. Vetera exemplaria habent την θεου. iraeterea regius ille codex, quo auctore μ' in δ' mutandum suadet, codex est carminum Sibyllinorum. Verum δ' oo loco staro nequit Do Meani codico prorsus tacet; Videamus itaque scripturam codicis Regiomontani: Ηcoycici

139쪽

h. e.

μανομενη πιμι - μεγαλοι προς ρον. Bis abloctum vides N finale Restituos itaque Lactantio σίβωλ-λαν pro σιβυλλην. tum η στειραν, laeo 'ευστριαν quod Vel propter motrum emendandum erat. ἡνιαμ pro φριγι- ποιήσεται κέτι Pro ποιπιετε - κλι et φήσει pro φήσει με. Sensus enim est: Dicent Sibyllam insanam, mendacem P ubi ,ero omnia, 'une praedixi, impleta fuerint, tum si quis mei menti0nem aciet, non amplius insanam dicet me vatem magni dei. In his idos, me in omnibus codicis scripturae esse obsecutum, nisi quod ποιήσεται pro ποιήσατε scripsi quod pluribus ex causis laci, tum quia secunda persona hic minus conVeniens est, inter φρο σι et υδεὶς, tum quia in aeco dieitur ποιεῖσθαι μνήμην, tandem quoniam κ' illud, hiatu vitando insertum, sed maxime importunum, a codice prorsus abest Atque ni salior ipsa veterum editionum scriptura ποιήσετε καὶ nil est, nisi ποιπιεται. quod ad νήσειε attinet, hoc pro φήσει dictum est, quem hujus septativi usum apud seriores num alii jam animadVorterint, nescio. 8ie 2. v. 23 sq. καὶ πάλιν, ἔφθειρεν ἐνὶ φλογὶ σαρκοφαγ- πωρ, καὶ ταυτας ει βῆμε θεου στησειεν αγειρος. ibid. v. 285. q. strii πουρανίοι καὶ φθαρσοι θεοῖο

κίονι προς πελασειεν.

ηε - φ τίσει μην et χερσὶ βροτείαις, η λαθὼν θυηπους παση δίκη ἐξαπολελαι.

ibid. v. 500 sqq.

ει αγλως πληγαῖσι δαμασσεμν παρα πασαν γαῖαν καὶ πικρην μοιραν πέμφει θεος αυτοις.

I tam λ, quam αν peris expressum est.' ut saepius pro visoriptum mox in μεγάλοι coaluitis in n.

140쪽

76 ORACULA SIBYLLINAIAddantur . v. 757. 760. Nicot. Eugen. 5, 186. 6, 32. 9, 42 86. Achili. M. 6 17. p. 99. Atque sic supra g. 25. ο- dicis scripturam τώς νέμους παυσειε ore defendi posse, jam diximus. f. quoquo infra ad 7, 18 7. Ceterum μυστειρα quod Lactanti restituimus in exicis deest; φεω--, quod antea it per se non minus bonae notae est; quamqvrem etas ipsum in lexica nondum receptum ambo quippe proficiscuntura ευστηρ. Adde praeterea exicis αγγελτῆρ Sib. 2. v. 214.

7. v. 33. ubi pro δωγγελτηρες legendum δὴ αγγελτῆρες ἀγγέλ-

τρια ibid. . V. 117. αγκτειρα Zoroast oracul magic pag. 78.

αλπι τὴ Sibyll. 1. v. 98. βρυτηρ aucrat in epistiast, quam servarit avo hist literar pag. 438. θηρατήριος Soph. ham Athenaeum 13. p. 564. πτήριος, ionice pro ἰατήριος, Quint Smym. 7, 1. ἰητορίη i. q. ἰατορια, Euseb praepar. Vang. 314. p. 124 A., ubi primam correptam habet, quod in ionica

forma secus esse solet. Atticos primam corripere notat Draco

Stratonic pag. 51. apposito Aristophanis exemplo. ἰχνευτὴρ Oppian Cyneget. 1, 76. κακοήῆέκτει Sibyll. 3. V. 753. sic enim pro κακοήλλε α scribendum. κερδωπὴ Sibyll. 7. v. 136.

κραυγαστρια Hesych. . . p. 591. s. V. ριηκαδες κρυπτήρως Pausan. 8, 42. . . p. 482. Fac κρυ-ηριον Grammat. scr.

in bibl. Medico apud Ruhnhen ad Tim pag. 297. μα-τωρ Oraeut de Plotin apud Gali pag. . ubi male μαιητορες scriptum. Respexit sine dubio posita ad Socratis arto obstetriciam. μαστικτὴρ Sibyll. 2. v. 345. ubi sequenti versu pro αναδέα πρηαασαν, nisi ita hebetem Sibyllam misse dicas, i, quemadmodum θρηῖκες et θρῆκες, VHίως et ἔαδίως sic quoque πρη αι et πραξαι dici posso rediderit, facile roscribas αναμ περ πρηξασαν. μηρουτρια an Phil. 5, 645. pag. 200. emad νεωδηγητρια, i. e. νέα οδπγὐρια, ernsdor ad an Ρhil pag. 90. 1. ex Μοntesiaconii palaeographia pag. 396. πολιητωρ Sibyll. 5. V. 4. σκωπτρια Procop. histor arcan. N. 41. Alem. πχ-ρμι Theodor prod. p. 378. Sed χρησμητωρ Sibyll. 4. et χωρπη τηρ bid. I. V. 90. corrupta Sunt. 40 LIB. IV. AEAP. 16. I. 17.

,,Sibylla eodem modo locula est οἰκτρος ατηεος, αμορφος ἐν οἰκτροῖς ἐλπίδα δωσει, - Οικτοις pro οἰκτροῖς vero porquam multis Vitiis scatet.

라틴어 텍스트