장음표시 사용
181쪽
Defacultate Regularis adsAumendum paret it
s. X V. Quaeritur an potestas praelati in Regularem, de huius ad eum sa
biectio sit tanta, ut non liceat illi causa subueniendi necessitati parentum re monasterium sine ipsius licentia, de cum ea sic Ad quod respondeo l. Quod non solum potest sed etiam tenetur exire eum licetia vel sine illa, si necessitas est adeo extrema quod etiam extraneo deo presso teneretur siccurrere non obtenta licentia arg. cap. Pasce 86. dist. & l. Necare. ff. de Issi agnos & glos. d. cap. Non dicatis quae recerta ut in ea diximus habet regularem teneri sacere eleemosynam egenti e ereme etiam sine licentia praelati. it. Quod si necessi tas non est extrema sed est adeo urgens quod oblig ret filium si adhuc esset in seculo de praecepto ad subueniendum ei, multi tum refert an huiusmodi necessitas praecesserit professionem an subsequae quia praecedens obligat ad non intrandum, & ingressum ad non profite dum, imo de professum ad exeundum, nonautem si subsequatur, ut colliam tur ex utroq; Thom. a. a. quaest. l o l. art. q.& alijs quos refero conciliado contrarias opiniones in Man. cap. i num. r . Ratio disserentiae est
quod in priore casu praecessit debitum, & debitor ante, &post ingres. iam tenetur soluere debita praecedentia ut diximus in L cap. Non dicatis .is subsequentia vero minime ut dictum est ibid. nu. γε.Ili. Quod ex hoc videri posset alicui insitri non posse iuste peti nee concedi sacultatem quae frequenter petitur a S. D. N dc eius summo Poenitentiario exeundi a monasterio ad subueniendu paretibus quibus necessitas illa superuenit post fili, professionem, quod tamen non est Verum neque ex praedictis insertur, quia aliud est filium professum non teneri ad exeundum , de procurandum exitum, dc Papam non teneri ad concede dum quo succurrat patri opresso, quod concludunt praemissa, aliud quod non sit ei iusta causa qua de possit illa iuste ab eo peti, de a Papa concedi quod habet haec illatio, ideo inepta,quia a separatis non fit illa l. Papini nus exuli. ss. de Minori cap. Ad audientiam, de Decim. quae quotidiana conclusio est, sicut in simili paruus metus, ira, leuitas, de aliquot huiusmodi causae per quas non adimitur iudicium sufficiens ad peccandum mortaliter, non efficiunt ut votum sit nullum, neq; ut Papa teneatur dispensere, sed frequenter inducunt iustam causam ob quam iuste possit peti, dcconcedi dispensatio cap. I. de voto,ubi Pan. dc cap. Dudum, de conueic conivg. ubi omnes sere hoc sentiunt. l l l l . Quod ei ulmodi sacultatem non solum Papa potest concedere sed etiam praelatus inferior praesertim Prouincialis, de generalis quia in vicap. Non dicatis dicium suit posse praelatum ordinatium sacere subdito
regulari iacultatem manendi foris iusta de caussa qualis est ista, sed est disserentia quod quando necessitas praeuenit professionem potest, dc tenetur quando
182쪽
auando vero subsequitur, potest sed non tenetur per praedicta. V. Quod eum haec facultas fit ab ordinario, vel a Papa de ordinaria potestate non debet fieri, vi possit manere habitu religionis relicto, sed eo retento arg. cap. Sanctimonialis. 23. dist. quum etiam factus episcopus nodebeat illum deseiere cap. Clerici. a de vii. de honest. Cletanisi talis generis emet necessitas, ut non posset ei habitu retento comode subueniri. Admoneo tame, quod iacultas manedi seris habitu retento lacta a Papa a presertur a praelatis ordinis, dicentibus quod huiusmodi mulares sepegant huiusmodi causam,& saepe manentes soris vivunt inhoneste, de quiali faciunt retento habitu, saepe sunt graui scandalo,& infamiae ordini sumet quia Papa non concedit hoc nisi habitu retento, de Praelati nolunt a Lmittere nili habitu relicto, sepe uidi aliquos hoc remedio a se petito desietos e dc resoluendum videtur,quod absq; peccato, dc cum merito possint :hiitissmodi facultatibus per huiusmodi s litationem obviare
ili ter crederent causam non esse veram,v arem non esse e
lem qui sine scandalo victurus esset, contra vero quod grauiter pec carents credere deberent causam esse veram,dc eum satis modeste victurum: o . Quae non semel consului regularibus voletibus id petere a Pan, ut potius peterent a suis praelatis, praesertim Prouincialibus, dc Generalibus, de postea ne eas lacile reuocarent, peterent confirmationem earum a Papat sed scio S. D. N. nuper negasse eiusmodi confirmationem cuidam viro graui eam petenti, quem ea de re conquerentem tranquillaui, excusans Papam ouod in utilitatem eius negabat, ne cius confirmatione, dc auctoritate confisus, minoris saceret superiores ordinis: dc ita permitteretur a Deo corruere iuxta illud ecclesiastici. 3. vae soli,quia cum ceciderit, non est quisibleuet eum, apposite applicatum huiusinodi casibus in cap. a. de
τἄdens possessum auctorauite propria capere , ct tenere potest. m. so.' Regularem fugitiuum ubicunq; suus pratatus auctoritate propria capere ρ
Appellatio regulariter euin in quacunq; eausa permissa'. s 3. Regularis appellare potest etiam in causa corresstionisse excedatur in istanu. s I. Regidaris an damnari possis a suo Praelato ad triremes ob aliqua delicta. nu. a. Clericus an damnari post ad triremes, ct an torqueri post per laicum. nu. s a. consuetudo non solum potest augere,sed etiam dare Iurisdictionem, nu. sa. Regulamestrostiti auctoritate Apostolica, ut recipiendi re suem. eisue in comment. eap. Statuimus ty. q. 3.
Regulari minori elaustrali Hssariae quod remedium datum, de dubiis circa illuder quod non videturbi rem,o quod esset tale remi emti a. e decims V M M.A V M.
183쪽
ue in d. cap. stratinus. Ogularis a quo poten babilitari Ocogi transire ad aliam regulam, mora mi prouinciam, vel metitionem remi exu. s a. O decisime in L e. Statuimus.Vimularis ad qu ae beneficia in capax, ct ad quae poten cogi o habiliram renis. glae . sa. Orici eis d. cap. Status s. Regularis a qua venatione ct vestitu arcendus remis e mι,.s a. ct decisiue is
Ruulares mina vi arcenda ab egressu a quo congressis aliorum remissiue. ηu s a. cydecisiue in d. c. Statui N. Regulares canonicos praecedere monactos Pij q.sententia remissue tim. s a. oederisue in L cap. StatuimuN.
De potestate Traelati ad capiendum ubicunq; Regularem. Ο XV l. meritur an potestas praelati supra sinam regularem sit tanta, ut eum etiam extra seum monasterium de territorium manentem sigientem, & male vel beneficientem sine licentia ipsius possit capere realiter de vinctum in sirum monasterium reducere λ ad quod respondeo procul dubio posse, Tum quia quicunq; possidet aliqua rem potest propria auctoritate capere & tenere, quia habet ius insistendi rei per definitionem qua Bartol. definit possessionem in l. si quis in g. disserentia, s. de acqu. 'post quamq; declaramus in d. cap. Non dicatis, Tum quia dominus possidet , capere potest seruum sigientem ubicunq; illum inuenerit, i. i. f. per seruum qui in saga, is de acquiri possess. Tum per t. r. C. ubi curialis
vel cohortalis, quatenus habet curialem vel cohortalem hoc est curiae vel cohorti obligatum fugietem capi posse auctoritate curiae vel cohortis cui obnoxius est, argum . item l. r. C. ubi causa stat. quatenus habet ancillam fugientem & inuentam etiam extra prouinciam, capi posse a domino vel eius auctoritate. Tum quia has leges habere locum in uxore sugiente maritum, & monacho de canonico regulari fugiente praelatum, dc monast rium, astirmat ibi Bartol. Bald. Salycet; & comm.& praesertim Bald. qui singulariter determinat in d l. i . Q ubi causa status, quod hoc potest socere praelatus etiam antequam moneat eum redire sub poena excommunicationis, dc ob contumaciam excommunicet,& antequam brachium seculare imploret. Cuius ratio estico est, quam in primo sundamento tetigia .mus, scilicet, quod eum possidet, & possessisr rem suam auctolitate propria capere dc tenere potest, quae omnia sunt quotidiana.
De appellatione Regularibus concessa vel vetita. iue XVII. Quaeritur an tanta sit potestas praelati in regularem sibdituni, situm, & tanta huius sebiectio ad illum , ut non possit appellare ad sup
184쪽
riorem illius,neque recurrere per viam querelae ZEt quidem pro parte iniernante facit primo quod vox vulgaris habet, inter probos regulares nec appellari, nec appellationes admitti debere. Il. Quod Concit. Trid. in c. q. de Regul. sess. as. sic habet . Nec liceat regularibus afuis conuentibus recedere, etiam praetextu ad superioresDos accedendi , nisi ab eisdem mssavit vocati fuerint, Qui vero sine praedicto mandato, inscriptis obtento, repertus fuerit: ab ordinari, loc orum tanquam desertor sui instituti puniatur. Ul. Quod cap. Ad nostram de appellat. sic habet. Aemedium appeti, Iationis, non ideo est inuentum, νt alicui a religionis oe ordinis obseruantia exorbitanti debeat insua nequitia procinium exhibere. Haec ibi. Et cap. Repraehensibilis, i ta . Iubiecti cointra ecclesiasticam disciplinam in vocem adipellationis erumpant.
illi. Quod vulgus ait statutis religiosorum prohiberi appellationes& appellantes a superioribus in carceres conijci, grauique poenitentia MPmna purgari puniri . Sed his non obstan. contrarium est dicendum , primo quidem, quod edictum de appellando, est permissorium, hoc est, quod quilibet a qualibet sententia potest appellare, nisi prohibeatur glos. vltim. recepi. in L qui restituere Ude Retuend. & nullo iure prohibetur regularis appellare. Quin de in dubio appellatio a iudice debet admitti secundum Innoc.ia cap. Dilectus a. de rescript . quem sequuntur Dec. & citati ab eo in cap.
II. Quod appellatio est defensio l. r. ff. de AppelI. cap. Cum inter de
except. & defensio quae iure naturae debetur, nemini est deneganda,Clem. Pastoralis, g. caeterum de re iud. l. vi vim K. de iust. & iur. illi Quod praedictum cap. Ad nostram, a contrario sensu probat remedium appellationis religioso ad suam innocentiam tuendam , concedendum. Quod ipsum satis probat cap. Repraehensibilis, e . tit. IH l. Quod in cap. de priore eod. tit. grauiter iubetur castigari prior qui appellationem non admittit, ex cuius glos. a. colligit Dec. quod non stilum potest appellare religiosus in alia causa ciuili vel climinali, sed etia. causa correctioni8, in qua regulariter etiam secularis prohibetur appellare cap. licet de ost. ord. si modus:correctionis excedatur, Cui glosis est alia
similis in . .cap. Licet, & not.Pan. communiter receptus utrobique, nam
moderata debet esse correctio, alias ad superiorem recurri potest,ut Bald. dicit per illum text. in l. a. x dominorum fl. de his qui sunt sui, vel alte. iu- per quem dixit etiam Bald in d. cap. Ad nostram, quod Abbate nimis saeuiente in monachos, eis licet sugere de monasterio, nec dicuntur Ap statae: Quin & Abbate odio grauate monachu,psit pro defensione arma ac
εipere,ut not. Card. tradit in Clem. I. g. praefatae.destat. mon. nam & s
crificus inuasus ab inimico,iuste potest armis alIumptis sese defendere,&cum moderamine inculpatae tutelae occiso eo, continentes misiam conti-
185쪽
nuare secundum Io. de lig. de iusto bello, probatini a Pan. in eap. Clericinu. a. de vit. & honest. cier. . Postimari quod in eap. Ad Romanam, I. dc t. a. q' s. conceditur on nibus oppressas appellare ad sanctam Sedem Apostolicam. Nec ab hac concessione repetitur usquam religiosus exclusus. Nec obstant allegata in contrarium. Ad primum enim respondetur vocem illam vulgarem qua dicititur inter religiosos non appellari, intelligendam esse de appellatione a coerectione & mandatis regularibus legitime factis ἐρ secus de alijs senten- tijs,& mandatis non tangetibus illam si modus regularis & legitimus e cedatur, ut supra dictum est. Ad II. Quod Concilium in eo citatum non vetat appellare sed ire ad superiorem sine licentia praelati, quod longe aliud est .' i Adlit. Quod praedictum cap. Ad nostram solum prohibet appellare ad defendendam nequitiam, & ita de non 'ppresso dc appellante line camsa, nostra vero conclusio loquitur de oppresso,& appellante hasta de cauta. Ad i III. Respondeo idem quod ad primum,& praeterea inique ac irreligiose valde sacere praelatos, qui iustas appellationes a se oppresserum
non admittunt, & debere acriter castigari ur iubetur in d. cap. de priore,& inquitatem iniquitati apponere, eos qui non admittunt, nec dant liacentiam prosequedi de adeundi superiores,dc pessima malis accumulare, qui non solum negant praedicta, sed etia coniiciunt in carceres duros, in edia torquendos, donec apppellationi renuncient Per quae satis iactum est remissioni quam in hunc locum fecimus, in d. cap. Non dicatis nu. 93.
Et admonemus id quod ibi diximus de religioso qui protestatus se graum
tum a praelato , vadit ad superiorem, videri appellare iuxta cap. dilem, de Appellat. Addimus autem eiusmodi regularem grauatum cuius appetilationem non admittit grauans, nec vult Acere ei facultatem adeundi s periorem, imo coniicit in carcerem, iuste posse fugere si vere oppressus est vi adire superiorem, nec obid incurrere censuram vel Apostasiam vi dixit
Bald. ibi relatus, neq; transgreditur Concit. praedictum Trid. quod est intelligedum de illo qui non grauatus sine ulla appel atione adit iuperiorneo solo quod praetendat licere sibi adire illum sine praeIati immediati I
centia petita saltem iusta de causa, quod salsum est, & damnatur in prat dicto cap. q.Vnde arbitror quod licet ordinarius iuste posset capere talem regularem per suum territorium transcutem iuxta tenorem praedicti com-cilii, non tamen iuste retinere nec punire si fidem faceret se grauatum apsellasse vel degravamine protestatu iter atripuisse ad superiorem, & ideoicentiam scriptam non deserre, quia noluit eam dare praelatus a quo appellauit, vel iuste metuit eam petere, vel quia ob appellationem,uel licentiae petition em, in carcerem iniustἡ coniebus, fugit.
186쪽
. De regularis ad triremes damnatiora. sa XVlII. An liceat praelatis suos Regulares ob aliqua delicta ad triremes damnarer Et quidem pro parte negante facit I. quod nullos praelatos seculares etia Aichiepiscopos,& Patriarchas audimus id sacere II. quod in c. uniuersitatis de sent. exco. prohibetur Abbas castigare clericos vel monachos aut conuersos percutiendo eos per laicos etiam causa regularis disciplinae. lil. quod nemo gaudens pitu legio Canon. Si quis suadente, potest eo priuari nisi modis a iure expressis, de quibus no est damnatio ad triremes, quum etiam depositus verba liter gaudeat eo, donec dc gradetiar realiter iuxta contextum cap. Degradatio, iundi a glos recepta depcen. Iib s. At damnati ad triremes, videmur exuti priuilegio, quia grauiter seriuntur a praesecti, eis laicis, ut videtur iuste, qui ancn censentur excommunicati, ergo nemo praeter Papam potest eos ad eas damnare, solus enim Papa potest dispensare, ne serientes regulares, in poenam d. cap. Si quis suadente incidant secundum omnes. Pro parte vero astar mante facit primo quod inulti praelati regulares dicuntur id freque ter sacere. l l. quod. iudex Ecclesiasticus potest verberare, dc imponere poenam erberu citra sanguinem. qs. dist. cap. Cum beatus Paulus, & cap. In Archiepiscopatu de Rapt. cum alijs ibi citatis,& quod damnans ad mi emes, ad nullam poenam languinis damnat, nec diretie etiam ad verbera, sed solum per quandam consequentiam. ill . quod licet iure communi non pol sit iudex ecclesia ilicus verberare vel torquere clericam per laicum iuxta glos. m morab. in c. presbytero ι. alias est. S. s quaest. 6. Pan. & comm .in d. cap. Universitatis, & cap. Visamae, de sent. excom. contrarium tamen seruatur de consuetudine secundum Pan. ibido & Stephan. Auster. in rc peta. Clem. de off. oid. regula '. sal a.dc quamuis comuniter dicatur quod talis consuetudo licet excuset a poena, nostamen excusat a culpa, ut in sin illi videntur dicere illae duae glos. celebres cap. Deniq; q. diit.& cap. Cuxenerabilis de consuet. Ipse tamen credo, excusare etiam a culpa, quoniam lex de non torquendo, vel non verberando alias iuste clericum per laicum. humana est, Δί no naturalis, nec diuina,&consequenter tolli potest per consuetiad me: ia rationabile in qualis est illa cap. fi n. de consuet. cum ei adnot. nam ela praedictus Stephan. qui alias dicit quod communis, tamen in dicia fallentia fatetur id se frequentet sectile, iubedo flagellari etiapresbyteios in aula Arclue piscopali per Seruietem Curiae qui erat laicus . Quibus omnibus perpensis, videtur dicendum primo, satis alienum videri a Llia tua te fraternitatis, & paternitatis inter regulares habendar, simul& a coluetudine Augustini, Benedicti, Bernardi, Dominici, di Francisci, de aliarum regularum institutorum huiusmodi poenas infligere, quu sola eie stione a congregatione videantur suisse cotenti. I l. quod iure dc sendi potest potu ille induci consuetudine, ut praelator u potestas etiam ad hoc Z exten-
187쪽
extenderetur, sicut in cap. Non dicatis nu. 9 s. diximus eorunde potestatε quae iure quidem comuni longe angustior est, valde consuetudine auctam esse, nec miru, quia illa potest non solum augere, sed etiam dare iuri licitonem cap. Duo simul, de ossiciordin. cap. Cum contingat iuncta glos verb. consuetudine, quae alia citat de sero compet. lli. quod a sortiori eadem consuetudine potest conuenire praelatis secularibus eadem potestas damnandi ad triremes, etiamsi iure communi aliqua dubitatio subestet
propter rationes pro parte negante adductas.
3 3 Xi X. loco proposueram hic quaerere de potestate & modo recipiendi religiosos, quibus fit facultas a sancta sede Apostolica transeundi ad alios ordines,& loco X X. Quid sit respondendu de dubijs quae passim interrogamur super literis quae datur fratribus minoribus Hispaniae, quo se ad alios ordines tras serre possint, & loco X X l. An remedium eis decreatum, tam sit sum ciens, quam lanctum eis in viam salutis reducendis, &quod videatur susticientius, & XXII. De potestate praelati transserendi subditum ad altu ordinem, monasteriu, Prouincia, vel nationem, & suscipiendi transsatu,& XXIll. De potestate cogendi subditos ad beneficia, vel prohibendi ab eis,& de capacitate illorum ad ea cosequenda. XX illi. de potestate compescendi a venatione, & a vestibus pretiosis. X X v. de potestate cotinendi regulares feminas intra claustra, & iaciena eis facultatem ad exeudum illa, de admittendi seculares ad illas. X X V l. de praecedetia inter canonicos regulares, & monachos, inserendo sententiam super hoc a Fcel. rec. Pio A. latam , sed quia horum decisionibus nimium cresceret hic comentarius, decreui eas
inserere comentario cap. statuimus. 39. q. 3.
190쪽
canonicorum regularium ordo multum dissert ab ordine monachorum, o quia laxior, ct quia celsior, nu. a. e r s . . canonicis regularibus per se inen clericatus, monachis veta re accidens, m. a. s. 7. o s.
Q noxuma regularis ad quos morachos non potest transire, ct ad quossic: nu. 3 . Hularis un, o qua de causa, ct ad quam aliam transeat religionem, m. elixisne ire conquelasciuua bene quis Ieruit quam in alia nu. q. monici regulares Ni digniores praecedunt monachos, nu. q. Quodps loci mam lit sententia di nitiua declarasit Pius IIII. nu. s. ηοηicorum regularium Praelati quando praecedent monachorum Praelatos, orquando non num. 7. Humilitas praeclara, ct Deo dilecta virtus, nu. . . tanonicorum regularium ordo iam inde ab .Apostolis esse coepit, nu. T. Humilitaa res gloriosa, quae ipsa quoq;superiora palliari appetit ne Nilescat,η. t. S. Augustinus non instituit regulam Eremitarum S. Augustini, non induit c cullum, non Ie cinxit Zona pellicea, non fecit duas regulas Eremitarum,
UEMADMODvM coniniiniscenti mihi in cap. Non dicatis a. q. l. occurrerunt multa quae ne nimium cresceret illius C m mentarius, oportuit componere alterum in cap. Nullam I 8. q. a. ita rursus componenti illum, occurrerunt aliqua, quae ne nimium etiam ille cresceret, transtulimus in hunc tertium, quem componimus in cap.
Statuimus 1 9. q. 3. Quemq; tibi, ut & illos, O praepotentissima coelorum Regina nostrae Roncaeuallis singularis Patrona virgo mater Maria glori fissima, quam humillimo corde dicamus, precati prius, ut nobis de morerna assiius, & vetuo venias ad vela secundo. A A Vibanus