Pauli Ernesti Iablonskii opuscula, quibus lingua et antiquitas Aegyptiorum, difficilia librorum sacrorum loca ... Edidit atque animadversiones adiecit Iona Guilielms te Water. Tomus primus quartus 1

발행: 1804년

분량: 544페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

VOCES AEGYPTIACAE

vavit vir doctissimus. Operae autem pretium est animadvertere, Herodotum et Stephanum aliud praeterea μα- ρων genus in Aegypto commemorare, quos καλα σιριεχ vocpiat, de quibus suo loco plura dicentur. Hoc inter cos credo fuisse discrimen q). Si recte iudico, 'Eρ κοτυβιεῖς erant veterani , secundum antiquas Aegyptiorum leges, defensioni patriae unice destinati, ut Omnem alienam iniuriam ab ea averterent. Non alios extra patriam aggrediebantur , bellumque extra Aegypti sines proserebant, verum lares patri OS tantum . Contra aliorum vim pro virili tutabantur. Id ipsam eorum nomen Aegyptiacum, uti a La Croetia quondam mihi explicatum fuisse memini, satis clare indicat. Καλατιριεῖς vero , quod nomen hoc per se declarat, erant iuvenes, qui belli muneribus vacabant cunctis, et, si bellum extra patriam gerendum esset, eo quoque ibant. Vide praeterea de Aegyptiorum μα

Dμοις Plutarchum de Isside p. as , Arsidem Rhem

torem Opp. T. I p. 379, edit. P. Stephani. Hanc, vero Aegyptiorum inter τους , et reliquos terrae illius incolas, distinctionem, qua essiciebatur, ut perpetuus illic aleretur miles, securgus, teste Pl tarcho in eius vita, vehementer admiratus est, eum demque morem Spartam advexit. Adde Herodotum Lib. II cap. I 67. Hermolybii bus hisce Aegyptiis similes erant Persarum veterani, qui extra patriam bello non vacabam, quod apud Xenophontem legitur, Cy atelli ad Stephanum Ethnicographum , non probanda , sed potius quaerenda in Aegypto. Non dissentit Tib. Hemster Busius ad Aristophanis Plutum pag. 249: quod nemo mirabitur, qui non nesciat, Virum illum summum , iuvenis adhuc . cum esset, diteris quoque Aegyptiacis navasse operam , ut apparet e catalogo vocum Aegyptiarum , Hebraearum et Arabicarum in Dissert. IV insit de lingua Coptica p. II 2-II9.

N Distinctos eos fuisse, non dubitat Meselingius ad

tum II. 164, nec tamen docet, quale eorum fueri discrimen.

102쪽

. APUD SCRIPTORES UET EI ES.

Cyropaed. .Lib. I p. 4, ladit. Steph. Apud' Roma-- nos pariter Semius Tullius instituit, seniores ad urbis custodiam ut. praesto essent, iuvenes, et foris bellum gererent, teste Livio Lib. I cap. 43. 'ΕΡΤΩΣ L . Ita Aegyptii. patrio sermone dixerunt Stellam Martis. Eoque nomine virtus, quam Stellae huic inesse credebant Aegyptii, exprimitur. Apud: Vettium Valensem, Astrologum nondum editum nomen hoc effertur 'Αρτηρ, additque auctor ille, Aegyptios ideo Stellae huic istud imposuisse noliten, ἄπεὶ - αγαθοποιων, καὶ τῆς ζωῆς παραιρ ρ ε α For- ite mettius nomen istud ex Graecorum sermone derivare tannisus est , quae est summorum virorum , MIdeni 'et Salmasii, sententia. Ἀρτηρ enim potest formatum es- se ex αἴρω, e medio tollo, tumque significaret interse So- rem. Sed potuit etiam interpretatione hac respici ad 'VOcem Aegyptiacam , ' quae apud Cedrenum , iudice etiam Salmasio, multo rectius effertur 'Eρτωσι. . P -'

set hoc etiam usi M' 'mn. damnum inferens,

quae est interpretatio Vettii Valentis. Uerum id quidem suo loco relinquamus. Cedrenus, cui genuinam vocis huius lectionem debemus, VEρτωσι scilicet, eamdem etiam, recte, ut videtur, et commode interpretatur. Verba eius haec sunt: Τουτο δε σημανει πω τὸς γένους ζ-γοριαν, καὶ παιρος ουσίας και υδης φυ- σιν κάι δυναμιν διαταπικν κα γογονικην ς Signim , cat autem nomen hoc omnis generis procreationem et imis cationem, omnisque substantiae et materiae na- ituram et vim ordinantem ac procreantem. . Nempe

ED Aegyptiis dicitur τὸ Οἰλον το ψυτρύσεως ψ vim isabens et isdem genitivam et semina-

cr eum protulit Salmasius do annis Climactericis

103쪽

Iem. Plura videri possunt in Pantheo Aegyptiorum, Lib. m cap. v I S 4 G- . Σ ΡΥ Θ M Ο Υ . Irion , . EUsimum , herba. APpendix ad Dioscoridem Lib. II cap. 188 sp. 447J.

4 Σ Κ R Balute. sive narrubium nigrum. In Ap- .pendice ad Dioscoridem Lib. m cap. III fp. 457J.

EΣMΟΥNΟΣ, Gmunus, de quo Damascius in vita Uidori apud Photium in Bibliotheca cod. cCXLIIp. Io74: ὁ εν Βηρυτρο 'Ac ληπιὸς Ουκ No 'Eλλην, Οὐ- .n Αιγυπτιος, αλλα τις Drιχωριος- Ογδοορ δε ἐγένετο πὶ τουτοις ὁ Eσμουνος, ον 'Ασκληπιὸν ἐρρο- νευουσιν, Et Postquam Observasset, Esmunum sic dictum esse a Phoenicibus propter calorem Vitae, adde- :bat Damascius: οἱ δε 'Eσαουνον ργδοον ἀξιουσιν ερακρονευειν oτι oγθοος ἡν τω Σαθυκω πους, εν ωτίν διοροαναφαρ Erat Esmunus idem , qui Pan sive . Aesculapius. opinabantur Seldenus ac Bochartus nomen esse explicandum e sermone Hebraeo; ego puto,

e lingua Aegyptiaca, in qua uix Odri et NuHI signiscant octapum. Plura dixi in Pantheo Lib. I scap. vii 3 1 - ΙΑ.

ET V N, quae vox in libro Proverbiorum

oecurrit cap. VII. I 6, ubi pro Tapetum aliquo genere, cortina, aut opere texto, accipitur. Quoniam vero dicitur illud suisse Aenpti, in- te pretes Alexandrini verterunt ἀριφίταπα τοι αE AL

G Cons. Lahlomyius in Thes. Epist. La Crogiano tom. IP. I67, 168, et apud V nolium Chronol. tona. II p. 762.c In nova versione Graeca Proverbiorum, quam uni.

104쪽

Aegyptiacam u ,, eamque Graecos extulisse Howν, et οθόνιον cub. Clemens Alexandrinus, Paedagogi

Αἰγυmrου. Vestimenta Sacerdotum Aegyptiorum, ex oθονης conficere, moris erat. Sic Lucianus in Philo. pseude, opp. Tom. II p. 496 edit. Salmur. . Sacerdotem aliquem Aegyptium, ex ordine των 'Iερογρα a μιατεων , hunc. in modum describit, ἱερὸν ανδραμιένον, D οθονι is, νοημονα Apud Pseudo - Calliphenem de rebus Alexandri Μ., in Fabricii Bibliotheca Graeca, VOl. ult. P. I 49, legas: 'Οθόνη αμφιατάμ νος, οἷα προφηρης Αἰγυ πιος. . Historia de Asenetha, Aegyptia, Iosephi, Aegypti Proregis uxore , edita a Fabricio, in Codice Apocrypho Vet. Testamentivol. III cap. II p. 88: καὶ λιθοι κλειτοὶ καὶ πολυτελως, κM MAM 3πισημιοι. Observa tamen, oθ

unico S. Marci Bibliothecae codice Veneto primus eruit dono de Hil Fon, ediditque a. 1784, α'TM Irim di-

eitur σχοῖνος Αιγυπτου.

G ab IER , quod Arabibus mollem et

delicatam accubitionem designat, commodissime descendere,. existimat Sehullens ad Proverbia VH. I 6. ΕΚ Λegypto oriaginem vocis repetit Forser de Bysso antiq. P. 75, stria

bens: se , flamen Aegyptiis significabat, velo3risoas est sinum ς igitur ΟΥ - ΠMOs i

Athlauniau, laret stamen seu pestis linea seu lintea ; quod prorsus consonum verbis He fchii, 'Οθόνια ' λινα ι ματια , '. Nee dissentit Mehaelis in Suppl. ad Lex. IIebr. p. 68. - ν) Voces ὀθον η et ὀθονιον esse origine Graecas , putam hant Grammatici, Andromachus , vel quisquis auctor ElymO- logici M. , Hefchius, Orillus, ab Albertio in notis lau-: datus, Apollonius Leri Homer. p. 49o, aliique. Cum La-Honsisto faciunt Sehutiens, Arster, Michaelis. ne dicam de iis, qui sunt nimii in derivandis vocabulis Graecis e fonte

105쪽

M , Actor. X. II π), interprete Copto reda KRulC mΔΥ, vestem lineam. Quamobrem porro

in isthanc rem inqu4rendum esse arbitror.

- . . L3 . . . .

E'T O M O C. Lampsana, napium. ANendix Du- scoridis Lib. O cap. 142 Γ P. 4 4, ubi εὐθαοι J. E'ΥMEN ΟΥΘ in Canobi uxor, in urbe Canobo eulta. Vide articulum MDουλα

. . e

Appendi

Appendix Discam:

ZACHLAS. Nomen Prophetae Aegyptii, de quo nonnulla narrat Apuleius Lib. II Μiles. cxo. Lo

quens

Etiam Aet. XI. S. 'οθοων non eodem modo, Luc. XXIV. ἔa, Iob. XIX. 4O, XX.-s, 6, 7, redditum est in utraque versione Aegyptiaca, Memphitica et Sahidica, sed nusquam ΟΥ - mali. Sunt verba Appuleii lib. II Metamorphos. P. I58z . ,, Zachias adest Aegyptius, propheta Primarius , qui mecum iamdudum grami praeiala pepigit V. cet. Magnam

106쪽

Apt I SCRIPTORES VETERS S. G

quens de eo Gildi. Gaulminius, in notis ad vitam Μοῶ sis p. 234 , chlar, inquit, id est, φωνήειρ, pel vocalis. Quam interpretationem utinam pluribus evolvisset, vel explicuisseti Voluitne vir doctus nomen hoc=explicare eX. vetusto Aegyptiorum sermone Τ cuiuς cognitionem aliquam, sed admodum tenuem , aut proapria industria acquisivisse, aut a Salmam, amico ac cepisse videtur. Aegyptiace Zachias, satis verosimilia ter, scribi posset . id est , Scribae sim gua. Inter Aegyptiorum Sacerdotes erant quidam Γραμιμοκτεις, Scribae. Apuleius eorum mentionem quoque facit, Miles. Lib. XI p. 26s: Tunc ex his unus, quem cuncti Grammatea dicebant. Plerumque. dicuntur , ' Scribae Mororum. Aegyptiis vero scriba dicitur C Sach. Lingua porro iisdem sonat 'λAC, Las. Erit igitur Sach - Iasidem quod Scribae Lingua. Utraque haec VOX coniunctim occurrit in versione Coptica Psalmixti v, ubi versv I verba ita habent; R AC DNKAN II EI NPE LINGvA mea calamu G SCAtla, B A E. Posset etiam Zachias exponi XHK. 'λΔC, SMIas, lingua perfecta. Nolo tamen dissimulare, nomen illud Zachias, in omnibus Apuleii Codicibus, haud eodem modo scribi, ut proinde ambigi queat ; sine Zaraias vera et genuina lectio, et ab Ipsa Apuleis manu profecta. Ego in Codice quodam ΜS. Bibliothecae Bodleianae, quem Guillelmus Laudus legavit, scriptum reperi Cathlas, et Zathlas. Aliud nos docet Satanaispin Exercitationibus ad Solinum p. 4o8, ubi scribit: Bi

secunda Milesia Apuleii, quidam Aegaptius Propheta

lectionis varietatem in nomine Zachias, quod tamen in no-VR editione servatum, atque eruditorum coniecturas Oud Arpiua notavit. .

107쪽

Zachias vocatur. Sed optimi libri ibi legunt Tachas. , Legendum Tachos, Ταχως, nomen proprium Aenprium, cuius apud Plutarchum et alios mentio. Haud equidem dissiteor, coniecturam Salmasti mihi quidem minus probari. At hoc tamen dnbio caret, in optimis Codicibus pro Zachlas legi Tachas, adeoque dubiis obnoxium esse, quaenam sit genuina nominis illius Iectio. Ea de re igitur certi, quidpiam .definire mini-,

me ausim. - . . I

Cum nomine hoc Zachias, assinitatem aliqnam habet, si sonum spectes, nomen Angeli cuiusdam, aut Aeonis, quem olim Gnostici crebris celebrabant sermonibus, Sarias nempe. Diphanius Haeresi xxvI, quae est Gnosticorum, g Io: 'Eν δευτερω ουροπω φαροσιν εἰναι τον Σακλάν, αρχοντα το πορνειας. Repe Titur etiam nomen hoc in aliquot gemmis Ghosticorum Abraxeis, in Monsauconii Antiquitate explicata editis. iErat quoque nomen idem in Secta Manichaeorum per- Celebre. Augustinus, de haeresibus p. m. 2I6, illius mentionem facit scribitque: Adam et Evam ex Parentibus Principibus fumi asserunt natos, cum pater eorum nomine Sacias flociorum foetus omnium δενoras . set. . Plura dabit Isaacus de Bea obre, in praestanti - .sima Historia Manichaea Tom. II p. 4os, ubi et tu terpretationes quaedam nominis huius asseruntur.

ZENIS. noglossa. Apuleius de Herbis cap. 9O.

- ΣΥ ΘΟΣ, ZYΤΗVSi Potus in Aegypto ex hordeo confectus, unde ab H chio et Suida exponitur Oboς απο κριθῆς γινομιενος, vinum hordeaceum cIJ. Non

De Aegyptiis Herodotus lib. II eap. 77, οἴνη εμνριθέων πεποιημεγον διαχρεωνται. Diodorus Sic. lib. I cap. 34, κατασκευαζουσι οε και εκ κριθων πόρια , λειποριενον Ου πολυτης περὶ ἱ-οἶνοχ ευωχας, o καλουσι ζυθος. Item Strabo lib.

108쪽

Apvn SCRIPTORES UETERES.

Non tantum rem ipsam, sed nomen hocce, Aegypto etiam deberi, testatur Theophrassus Lib. vi de causis Plantarum, cap. xv, bὶ τοὐς Ανους ποιουντες, τῶν κριθα νι καὶ τυ1ν Ορων , καθ τ, ἐν Αἰγυπτον καλουμμενον μου. - Ιdem Plinius tradit Lib. XXII cap. 32S Dapta Miuissius , in explicatione vocum Aegyptiacarum P. Ios, iudicat, Vocem hanc e Graecia cΣ in Aegyptum fuisse translatam, cum tamen certum sit, hanc potius: consectionem non Graecis, sed Aegyptiis deberi. Hi igitur rei a se inventae nomen utique de .disse videntur. . Ait ibidem vir eruditus, neminem, excepto pheophrasio et Plinio, vocem istam nobis pro Aegyptiaca venditare. Verum id nullum rei huic dein rimentum adfert. Theophrastus , Griptor Graecus egregie doctus et valde laudatus , vocem origine esse Aegyptiacam haudquaquam afirmasset, si ea natales h buisset Graecos. Sed praeter duos illos, quos eXcitavimus scriptores, sunt alii non pauci numero, . qui idem asseruerunt. Et nemo Omnino est Veterum, qui, loquens de origine etythi, id non observaverit. Clarrissime id testantur Diodorus Siculus Lib. I p. 3I, Hieroumus in Iesaiam Lib. uri col. 184, et alii, quorum testimonia conquisiverunt Gerh. Lois. Volsius, de vitiis Latini Sermonis Lib. I cap. 4, P. m. I 8, I9, et Lindenbrogius in Ammianum p. I 66. Hebraei cum his consentiunt. In Tractatu Talmudico CPrinu cap.

Vasthenareius et me elingius ad aerodoti Ioeum , multi alii, quos laudavit ademan not. ad Mawii Itinera

xOm. II p. 92. . Veterum autem . testimonia tantum non

omnia sedulo iam collegerat H. Stephanus in Indice Thes.

EJ Graecum vocabulum esse opinantur plures, An iisque L. D. a Lennep pari. I Etymolog. p. 3ΙΣ. 9uorum est sententia tolerabilior, quam Pontani et Rami, Gallicae esse originis censentium. Vid. Messelingium ad Diodori Sicilib. V cap. 26.

109쪽

nptiacus. Plura inveniri possunt in Buxtorsit Lexieo magno Talmudico, voce Dam, fol. 694, 695. Adde Harenbergii Dissertationem de inopia pluviae in Aegypto, in Miscellan. Lipsiens. Novis, VoL I p. et Iaac sqq. Quod iam ad originationem vocis Aegyptiacae attinet, exponi potest dans potum, vel IL quorem potabilem. An vero haec sit genuina vocis illius significatio, pro certo assirmare non ausim. In Bibliotheca Ducali Gothana servatur Codex MS., qui inter alia continet brevem notitiam, quomodo in Aegypto haud dubie ex hordeo polenta fiat, et cor sista coquatur. Vide Fabricium, ex Remesis, in Bibliothecae Graecae VOl. XII p. 749. Cum autem illius brevis notitiae ab amplissimo et celeberrimo Vlto, Carolo Schlaegero, qui Serenissimo Duci a Consil-liis, a Bibliotheca, et Antiquitatibus est, apographum mihi expetiissem, is pro sua humanitate precibus meis locum dedit, schedamque petitam ex Cod. MS. dein scripsit, atque ad me transmisit. Ea autem sic habet r

110쪽

in Θ. Ge. Ita interpretatur vocem hanc rarapilo, et recte, Lib. L cap. v II. Nam in Aegyptiorum libris eis dicitur 7 Hrar, μι seu Heu.

'HS A NION. Inter Aegyptiorum vasa Eommemora tui et hoc ab Hellanico in Aegyptiacis, apud Athenaeum Lib. XI p gro. Addit oes bonus in notis, nuspiam praeterea vocem hanc reperiri. Nempe est non Graeca, . verum Aegyptiaca. Pensimndum aliis relinquo, an 'non credi possit vox ἡθανιον descendisse ab I burT , quod ν signinsat , ut igitur κώνιον Aegyptiis dictum sit ἄν μια, ἶauritorium, Vas, quis aqua aut alius liquor hauriri possit. Illud tamen, fa teor, explicationi nunc oblatae videtur adversari, quod 'HMνιον Hellantes , non suisse αντλωα, verum poculi quamdam speciem, ex Athenaeo satis liqueat. Quaresithil definio. Rem potius in suspenso relinquam. Alius forte meliorem ac verosimiliorem dabit interpretationem. 2 l. .

HMITVBION ca . Vestis quoddam genus A

i ab Invenitur apud scriptores Graecos. ἡπιτυ ον et εμ ρο ιον, eademque lectionis varietas est in codicibus ΜSS. Pollucis aliorumque. Vam scribendi rationem iequaris,

3 . ' modo

SEARCH

MENU NAVIGATION