장음표시 사용
111쪽
gyptium. Pollux Lib. VII cap. I 6, Τὸ φυτύβιον,μὲ, καὶ τουτο Αἰγυππιον. Ait deinde, esse sudarium, et sic in media Comoedia accipi, quam in rem versus hos adfert ex Ρluto Arsophani3 p. 76. . ..
Ἐμιιτυβιον α-- ςαλ-σον J ρ Mκρωσσον fκροσσονJ φαγωολιον. Damasitus in vita Isidori, apud otium, in Bibliotheca p. . 569, edi. Graec. HOeschel. T. προ-οin τὸ talλαγεῖοr , κνώτυβιον. Gale nus in Lexico vocum Hippocratearum , editus cum Arotiano, p. 75, Ἐμιτυβιον oθονίου παχέος μέρος. 'Si vox vere Aegyptiaca est, quemadmodum Pollucem assirmare vidimus b), credo, τυβιον esse originis Aegyptiacae, et sic dictum fuisse linum, aut aliquam lini speciem, Sacerdotum praecipue usibus destinatam , id enim vox τυβιον significare videtur. Ηριιτυβιον vero Graecis debetnr, qui aliam lini speciem crassorem et viliorem, sic appellarunt. Τυβιον, ablata neminpe terminatione Graeca e Aegyptiis sonuisse 'TD38 D '. valde verisimile est. Id autem . ./urum , mundum , sanctum designat. Haec denominatio apud Aegyptios lino generatim competit, quippe quod sanctum et pu-
rummodo ἡμιτυβιον origini suae magis consentire teneamus, nuhil omnino interest, et quae verba sunt Hemsterhusii ad Ar Romanis Plutum V. 729. Hefchius, 'Hμιτυβιον ' λινουν ἔμη σινδόνιον δίκροσσον. ubi cons. Alberti et ceteri in
b) Vocem ηπιτυβιον ab Aegyptiis manasse , Vere V nuit Pollux, iudicante Hemsterhum ad in*yophanis Plutum V. 729, ad quem locum E. Spanhemius non aliter iudicasset videtur.
112쪽
nam censebatur. Apuleius in Apologia p. 3Io. Lana segnissimi corporis excrementum pecori detracta, , Orphei et 'thagorae scitis, profanus vestitus est Sed enim mundissima lini seges, optimas . fruges terrae exorta, modo indutui es amictui sanctissimis Aegyptior; m sacerdotibus, sed opertus qμoque in ibus sacris usurpatur. Sic et Gratius in Cynegetido v. 42.
Vix operata suo Sacra ad Bubastia lino Velatur Ionipes aestivi turba Canopi.
Philostratus de vita Apollonii Tyanei Lib. v III, Cap. 3, Λίνον δὲ σπε ετα ψεν --ετwχε, -- ἀλλ' ομως επειμ μιη mr e υγων εhεφθ' , καθαρὸν μνTuae . καθαρόν δε και Αἰγυπτιοις. - Hinc legi tur apud Suetonium in Octavio cap. Ia , lintea rei giosaque vestis. Potuerunt itaque Aegyptiis NREsici, et inde Graecis τυβια, quaecumque ex 'lino, mundissima Tegete, et praecipue lino Aegyp isqvbd optimum fuisse testatur Plinius , conficerentur. Quae autem adulterarentur, et viliora viderentur, συβια dicta suere Nam certe pro linteo crassiori, n taeque peioris, accipiunt Graecorum Grammatici. Tdque res ipsa satis clare ostendit.
Ita Graecorum sermone Aurora dicitur.= Acricupitur vero etiam pro. die, Vide Eustathium in Odyssi. B. p. I 43o et inprimis in Odyssi. E.. pag. Isag ubi quoque Observat, την 'Hai σωμιατρειδε, ut De m, R etis fingi. Adde 'Athenaeum . Lib. v, p. 193 Nec minus Eustathius illic ex Hesiodo monet, Ueam handi perhiberi noctis filiam. Τὴν ἡὼ vero, quando interpretatur Hemi, id ex Aegyptiorum sermonet illux strari potest. . Illis enim dies dicitur Σ ΓΟONL Mo-i Idque . hic tanto magis observatione nostra dignum est
113쪽
se fini tur Μemnoniis, cuius in Thebaide staniam . -- lem veteres magnopere celebrant. vide mea de Memnone Syntagmata. Deam illam Diem interpretantur ex veteribus non pauci, quorum loca adduxi in Symagmate primo. Diem vero inter octo Aegypti Numina primaria et antiquissima numerari, ostendi in Prolemmenis ad Pantheon Aegyptiorum , cap. . I νS xxΙX, P. LXX et seqq.
AA AMOS Vox notissimae .significationis, quam Abgyptiacae esse originis, apud quosdam memoriae proditum inveni. . Duas potissimum habet vox haec sphificationes, quarum altera notior est ac vulgata magis, eamque Aegyptiis quoque in acceptis seri Isidorus,arigilI, Lib. xv cap. 3, Aeraptii quoque, lingua sua . Ioca , in quibus nubentes succedunt et Incubant, tha- Iamum appellant. Hanc significataehem vocis thalamus aphd Graecos Ronianosque fuisse receptam maXime, omnes norunt. Idemne vero etiam Aegyptiis designoverit θάλαμ, dubiis expositum magis videri pol Nani Psalmo XI X. 5, quod in Graeco legitur: ως
114쪽
dictus est a ΛΠΤΟ Επ , conclavae sponsae , alio quodam respectu diceretur θαλαμος. Est et alia vocis huius significatio. Aegypto magis propria, quam Arinius aliique plurimi nobis tradunt. Verba Plinii sunt Lib. v III cap. 46: sunt ei Api) delubra gemina,
quae vocant Thalamos, auguria populorum. Solinus. ubi de Aegypto, eap. xxxi I, Delubra, quibushuccedia et incubat Apis, mastice thalamos nominant. Observa, hjs ipsis verbis usum esse I idorum, paulo ante excitatum ; sed ei ad alium sensum transtulisse. Thalamum pariter Apidi tribuit Ammianus Marcellinus Lib. XXII p. 245, et Aelianus de Animal. Lib. xl cap. io. Video θαλάμιους etiam Vocari Sacella in maioribus Templis aliarum gentium inaedificata. Sic Lucianus de Dea Syria cap. 3I: Ἐνδοθεν δε ὁ νήος ουκ i
Testamenti AIexandrini, Ioquentes de Templo Domini, thalamos huiusmodi solefit appellare πωούς, vos παςοφορια. Hirrovetur in Iesaiam Lib. v II Ope- . rum I Ona. IIIJ col. 2oo, Praecipitur I De Prophetae cap. XXII. 15 ut ingrediatur ad eum, qu LabiD - Τὰ ulo, quod Hebraice dicitur so autem, Mel Tabernaculum inter-PHORION, hoc ess THALAMus, inus Templi. Ibi in Graeco est, οριον. idem Hieroumus Lib. XII col. 981. Post limen autem p Im, mensus es THALAMvΜ siso cu-tisthus transitu παροκάne, id est, parte, calamo uno, tam in Ionium Quod et ipsum L x x. Aelam transiu-nsequentibus Sammachus anteliminare Inter thalamos autem duos, sise cu-
115쪽
VOCES AEGYPTIACAE: nonnulla addit: Thalami autem, id est cubicula, quar. post portam Orientalem erant aedificata in vestibulis, respiciebant ad piam Orientalem. Videtur igitur thalamus dictum fuisse cubiculum in Templo, vel exiguum delubrum aut sacellum singularis formae sive
structurae. Herodotus thalamum etiam nuncupat --λην : Aυλην τε τω 'Aπι εποίησε, Lib. II cap. I 53.
Nisi modo Aula Apis, ab eiusdem Thalamo, vel sacello, distinguenda sit, quod utique verum est. Vide Strabonem Lib. xv II p. 555. Cons. Pantheon Ae gyptiorum Part. ΙΙ p. Ι 86, I 87. Crediderim Thalamum, qualis ille suit Apis, Porticum fuisse oblongam, vel cubiculum, sorte columnis distinctum, cuius maior multo esset longitudo, quam latitud0. Inde auguror este , quod Aegyptii navigia
quoque habuerint, in formam et ad imitationem Thalamorum fabricata, quorum nonnunquam UetereS meminere. De Ptolemaeo Philopatore Athenaeus memoriae prodidit Lib. v p. 2οψ, κατε 'Amra δε o Φιλο-πατωρ καὶ ποτάμοιον πλοἱον, την θαλα μιηγὸν καλουήνην. Strabo quoque Lib. xv II p. 55O, mentionem facit το/ θαλαμηγων Oiων , εφ' οἱς οἱ ηγεμόνες εις τηνανω χωραν αναπλεουσιν cI. Huiusmodi navibus ta
χαμ γοἶd Apim sigillatim , Nilopoli Memphim vehi
CDnsuevisse, testatur Diodorus Siculus Lib. I p. 76, . Clitus haec sunt verba: 'Eπειτα εἰς θαλαμηγὸν ναύν, οἷ' MN κεχρυσωμιξοον εχουσαν, ἶριβιβασαντες, τον μορο - σχον J'ως θεον ἀνάγουσιν εἰς Mεμφιν, εἰς το του 'H ψαιςου τέμενος. Vocem hanc Aegyptiacam Θοαμος aliquando Clar. a Gozius putabat plane camdem esse cum H inax
ς μ Θ λαμηγα χρυσοπρυμνα καὶ χρυσεμιβ ae memorat A Alox. in praefat. p. II ed. novae. Cons. Rhodoma. i. . I i D dorum Sic. lib. I cap. 85, Bis mannus aliiquαιnterpretra Suetonii in Caes. cap. 52. - ' '
116쪽
lom, quo nomine Aegyptii vocant αυλαμ, sulcum
Numeror. Cap. x XLI. . 24, Psalmi LXv. Io. Neque mihi tum illa interpretatio displicuit. γ At: nunc,' ubi rem hanc curatius expendo, nescio, possitne aedificium
aliquod , aut conclave , sulci nomine rite designari. Estne , qui sulcum Apis intelligat de Sacello, bovi huic apparato Τ In mentem itaque venit, quod in I ULklinii Dissertatione de Lingua Coptica legisse me recoris dor p. II 3, Coptis porticum signisicare. 5are, inquit, porticus , Hebr. Hebraeis cer-ce dici porticum, observant Philologi ex I Reg.
VI. s. Forte idem significat Alλαμ, qua voce inter-terpretes Alexandrini saepius utuntur Ezechielis cap. XL. Videtur Clari Miris mihinsius eamdem Vocem , in libro aliquo Ver. Testam enti, Coptice yerso, id prehendisse, quo ego usus non sum. Estque verosimile, voces has ci , Αἴλαμ. , et rem unam eamdemque significare, et ex Aegyptiaca O ctata deinde reliquas derivatas fuisse. Quod si ita se habet, uti auguror, tum habebimus origines vocis θαλαμου Aegyptiacas. Nam si voci ΕλΔdin, praeponas notam, foemi
nini generis, habebis Thalam, quod
ticum, aut conclave porticui simile, designat. Si ad- , dideris terminationem Graecam, exibit θαλαμος.
. THEBAE. Urbs in Aegypto amplissima et prae' stantissima, totiusque Aegypti superioris princeps aqua Provincia Thebais denominata est. Uerum quidem urbis illius maximae nomen, quod ex S. Scriptura didicimus, suit Amun NA, vel Noh- un, de quo nonnulla deinde observabo. Sed veteres tamen liquo modo significant, Thebarum nomen eidem urbi
117쪽
Prooemio Lib. II ad Galatas observat, nrbem hane suo tempore Thebessen vocatam fuisse. . Est igitur Oririginatio nominis illius ex sermone Aegyptiaco petenda. Magnus Bochartus, in HieroZoici Pan. I COl. 169 ,' 'X Urchero, monet, thba, Aegyptiis sonare decem millia. Hinc putabat nomen fuisse Τhebis. Verum ipse Bochartus legendus est, qui illustrari poterit ex notis U. Vossi ad Pomp. Melam Lib. I cap. 9P. 77, 78. ' Aliud mihi quondam in mentem venit,
Herodotus et Aristoteles, ab V. Volsio, loc. cit. p. 79, ad testimonium vocati, olim Thebarum nomine totam Aegyptum , Aegyptum nempe superiurem, designari consuevisse. Adde locis, a Volsio allatis, Obmpiodor uim in Aristotelis Meteorologica p. 26. a. Aegyptu vero erat, ut Hieroumus monet, humilis et deiecta. Verba eius haec sunt Lib. I x in Egechielem Oper. Tom. vi Ib col. 9o4:'Neque vero utrum habet flumen aco Aegaprius, sed multa flumina , quibus irrigat raptum humilem et deiectam, et nihil in se haben-λ- hontium. Humitim vero et deiectum Aegyptii di eunt FHERIE, thebis, aer FFERSin, thebis. Plerumque id de morum humilitate quidem usurpatur, sod ta-rnen etiam de terrae bumili er aequabili Nanitie. accipitur in fragmento quodam Iesaiae cap. XL. 4, quod ex Lectionario quodam vetusto Ecclesiae Copti-e εἰ in Abbatia S. Germanensi , Lutetiae Ρarifiorum
Interpretes Copti in Tinguam suam transtulerunt, ita habent: Ποιν ορος κῶ βρυχὸς ταet ινωθησεται. κοὐ Σ - ἡ τραχεῖα si πελα. In eo vero humilitas Ae-ypti sita est, quod sit πεδιὰς ,. campe is, et planώluemadmodum Hero tua loquitur Lib. II cap. Io8 P
118쪽
quod et omnes, qui Aegypnun viderunt, concior me Grmant. . t Animadverilone indignum non est, quo in verbis e Iesaia translatis, coniungantur lora aumilia et lepia, montibus et collibus vacua, πεδία , campestria, ut est in Graeco. Vti enim a priori voce WER, H, humilitate, nomen habuisse Nae-- urbem, non praeter rem CPsticis, ita a voce post 3riori πHII, vel , Imi, denominata viderunurbs Aegypti inserioris antiquissima, quae in S. Scripturae dicitur tris, 2 Dan, Graecis Τανις, in Coptorum vero libris Ad banc vero urbis Taneos, et no-
minis huius interpretationem, ipse textus Sacer manu. nos ducit, in quo legimus, Deum miracula edidisse Dπεμις Τανεως, in campestribus Taneos. Et vero, in loco Iesaiae πεδία, campestria, Coptus interpres vertit quod e πΔΠH descendit. . I robiici quidem posset, Thebaidem postea Arabibus dictam fuisse, hodieque dici S id, id est, regionem a tam , teste ranslebis, in Relatione itinerisi sui Aegyptiaci Gallica, p. 2 o. Id etiam de Aegypto superiora observat Theophrasius de Ventis P. 4oq, τα δε ανασυι λοτερα Sed id tantum locum habet respectu Aegypti inferioris, quae depressior creditur. Aegyptus Uperior ceteroquin , non minus quam inferior, humilis est, et deiecta, atque in campis agri illius montibua non intercipiuntur. Ideoque dici recte potuit ,
- db Aser in epist. ad L. D. Michaelis p. 7 nomen
Theharum repetit a voce habitatis, existimatauue illustrari hinc posse verba Herodoti lib. II eap. ID.. τὸν - αι αἱ Θῆβαι Αγυπτος εκαλέετο . quandosi ideRtura Aegypti semper fuit habitabilis. ' es La
119쪽
THEOMEN EST RUΜ. Pentaphion, herba. Apuleius de Herbis cap. a. Editio Torini habet The-
ΘE PMΟΥΘΙΣ. Aspidis quaedam species, sacra, . Isidi quippe singulatim dicata, qua et Deae huius caput cingi solebat. Aelianus de Animal. Lib. X cap. 3I. Quod, si interpreteris 'αναπηφόρον significat, vel mortiferam. Cuius rei rationem suggerit idem Aelia-inus Lib. VI cap. 38, Nullus, ab aspide morsus, ex malo incolumis evasisse memoratur. - Amplius qua- , tuor horis eb, quos momorderint, Mixere non possunt. Erat haecce aspis symbolum Isidis, quae Tithrambo cognominabatur , quasi dicas ira furentem. Etenim criminum et scelerum vindex habebatur. Ideoque et ipsa haec bis cognomen quoque habuit Thermuthis. De hisce Isidis cognominibus egi in Pantheo Aegastiorum Lib. I cap. v, sigillatim de Thermuthi, S Io, II.
- ΘΕ ΣΚΕ. . claminus, herba. Appendix Discoridis . Lib. . 1 i cap. 194 L p. 447 J. Vide insta in v.
ΘΕ ΤΘ a Platone, in PhiIebo , appellatur Numen illud Aegyptiorum celeberrimum, quod alii Thor, ves Thoth, alii Thora nuncupant. De eo plura vide
SEi IN. Pobgonon , Vel Proserpiniaca , herba. Apuleius de Herbis cap. 18. Appendix Dioscoridis Lib. lv cap. 4 p. 462J. Lircherus interpretatur C Edin rit , idque vult fgnificare curam Dei, in
eb Legebatur quondam τεταφτης Εditio Gron .iana praebet τετάρτου ωeας . ut significetur pars quarta
120쪽
Oedipi Τοm. III p. 7s; imperite omnino ut reliqua omnia. 3
. ΤΗΙ ΟΡ HENGES. Persereon, herba: Apulesus de Herbis cap. 65.
ΤΗIS. Mentastrum, μυοσμον Apuleius cap. 9. Appendix Dioscoridis Lib. III c. 4 I rp. 434 J habet Tae
Observa, ηδυοσμον Matth. XXIII. 23, et Lucae XI. 42, redditum esse Π, ΠCUm, ab interpretibus Coptis
SMσΤΙΣ, ΤΗΜUIS. Urbs Aegypti, dicta lingua
Dptia ab hirco, inquit Hieroumus Lib. xiII in Iesaiam , COl. 34O, Op. Tom. III, et Lib. II in Iovinian. cap. 6, Oper. Τom. I v, ubi Thmuis, inquit, interpretatur hircus. Ad haec loca respiciens David Mitii ius, in Diffisertatione de lingua Coptica pag. m, ita pronuntiat: sit hodie ax Od, hircum feram pocant. Verum. in libris Coptorum MON, Leonem designat quidem ; at nunquam hircum. Si ad sontun vocis Thmuis attendas , dicendum foret, ea significari Leontopolin, vel Nrbem Leonis, aut Leonum, quod, qua ratione urbi illi, cuius Numen tutelare erat hircus, convenire queat, alii viderint. Suspicor tamen , urbem hanc Aegyptiace , sorte non a MON, , leone . verum adta ONE, quod radium solarem innuit, denominatam suisse. Vox haec Aegyptiaca, eo, quo dixi, sensu, reperitur Hebr. I. 3 , et ab ea oramis, vel obelisciti, in honorem solis erectus, nomen accepit, quod pluribus explico in Prolegomenis ad Pantheon Aegyptiorum cap. II S xxx Iv. Quia igitur Mendes, Numen Aegyptiorum , Thmui, in hirco animali cultum , symbolica quaedam solis imago erat, quod adductis idoneis rationibu : in Pantheo Aegyptiorum ., 'Lib. II- P. VII, prolixe ostendi, potuit urbs, in honorem'