장음표시 사용
131쪽
. inlis, aut himi, qui ei's putabatur i-go, tondRaἀν facile a radio solis denominari, etsi proxim* huius dem nominationis ratio, a veteribus quippe memoriae non mandata , nos lateat. Quod veru IIuroumus, i sine dubio post alios, Thmuin ab hirco sic dicta:m esse perfihibeat, hanc veram esse rationem existimo. Vrbs haec Iramuis c , Praesecturae Mendesiae. caput, etiam v atur Mendes. Vide Cellarii Geographiam antiqua AfricM P. 28, 29. Mendes vero nomino hoc iusignita erat a Mendete Numine, quod in hirco animali QO-. Iebatur, unde veteres quidam sibi persuaserunt, . etsi
falso , Mendes Aegyptiis hircum sonuisse. Sed haede re prolixe disserui in Pantheo Aegyptiorum Lib. M
SσΘ, THOTH, vel ΤΗΟΤ, vel THEVUr, vel . THOYTH. Numen Aegyptiorum , sermonibus
veterum non mediocriter celebratum, quod Graeci Mercurium interpretantur. Numini huic Aegyptii inventionem literarum, et scientiarum aliarum propemo dum omnium, in acceptis ferunt, ut videatur esse no Men, non Philosophi cuiuspiam, aut etiam Dei, verixum ipsius scientiae. Quia autem scientiae olim, aetpraesertim in Aegypto, columnis inscribebantur, idque quod in columnis inscriptum erat, Mercurio huiqvel Thoth, tanquam vero auctori, adscribebatur, su- spa-
. cf) Nomen urbis varie scriptum, est, nec una ratione, eorruptum in libris antiquis, Graecis, Latinis , Copticis. Vide Bertilium et Hosenium ad Stephanum 'd. V. - Θ ouis cnritam ac IV elivium ad Antonini Itin. p. 153. inprimis A. A. Georgium in praefat. ad Fragm. Euang. Iohannis Thebaicum p. v H, I x, sed qui dubium facit, sintne Τhmulam Mendes una eademque urbs Aegypti. Herodotin eerte lib. . I cap. 166 distiacto, numerat M N MMμια et
132쪽
spicatus sum, Thorh re ipsa nihil aliud suisset, quam
id est, columnam, in qua res memorabi, les, ac inprimis latentiarum meliorum inventa, inscrubi consueverant. Exstat ea de re ampla nostra Disser talio , in Ρantheo Aegyptiorum Lib. V cap. V, e ubi omnia, quae ad Numinis huius historiam veramque
significationem spectant, diligenter excutiuntur c g . ΘΟΙ Η ΡΙΣ, Τyphonis pollex, teste Plutareho de Iside et Osiri p. 358. Auguror, vocem hanc Aegyptiace scribendam esse WOdyHC, quod austrum sive ventum meridionalem significat. Pluribus expositio nem hanc adstruxi et illustravi in Pantheo Aegyptiorum lib. V cap. 3 3 s - 8. ' :ΘΥΟΣ IMA PHΣ. Nomen regis Τhebaei in Aegypto, quod Eratosthenes in Catalogo regum illorum
illum Catalogum, in V nolit Chronologiae Sacrae Tom. II p. 756, monui, nomen Aegyptiacum sic j gl oportere, Oυοσιριαρης, quod sic scribi potestes A gyptiace ΟΥΟΠΤ YOu EpH, id est, potens, qui est fol. Plura. quibus interpretationem hanc confirmavi, legi possunt loco nunc indicato. -- A Q.
Agitur ibidem, v I 57, 162--- IM, de nomisnsis primi Aegyptiaci. Thoth, cuiust etiam cicer meminiti lib. III de N. D. c. za, ubi quonstanti I Ut L Ποαe ebatur, nunc rectius 1 tith. Repetiit. Tullii verba etastan tius lib. I cap. 6 8 6, ubi cons. notas cillaris hi sun ma-n In Anthologia Graeca-toim I p. 354 optime
et in Laona Gnotii versione Thoth. In libris Cophorusi vis. nomen meta Aribitur Vide Tlies . uti,
133쪽
s ' Θ π ΙΛΛΟΣ. Aliud nomen regis cuiusdam Theohaei, quod ab e eodem Eratosthene Graece redditur, o ὲςιν αυξησας το πάτριον κρατος , augem robur pa ternum in annotationibus meis ad hunc locum p. 757, 758, Observavi, Pro Θυριλλορ, legendum esse Θηνια , quae em levissima mutatio, prae serti m , si, ut olim fieri consueverat, liter adhibeantur maiusculae. Parum certe a ct T PIA AOC differt ΘHNIA AO C. Id iam ex sermone Aegyptiaco explicandum esu dempe
v7. Vero, VOX valde communis et trita , puerum
designat. Erit igitur FHII, ec ON , - alti πῶς αυξησας, puer crescens et augescens. Sed plura. I. c. videri postunt.
ΑOR vel IEOR. Eo nomine in scriptili V. Testa-imenti flumen Nilum designari videmus, Genes. XLI. I, Exod. I. 22 , et alibi. Aegyptii stupium Sἄpo , Iaro cis , dicunt. Et quia Nilus unicus et solus est
ch Dialecto nempe inmphitica; Sahidica autem ΝΕΡΟ, vel potius E,EPO. Vid. Lexicon La Croetianum p. III,
inprimis Georgium ad Fragm. Liturgica P. 32O, 3 I. Pariter Nilus κατ εξαμ;ν tantum dicitur ὁ ποταμὸς apud A nanum lib. I Var. Histi cap. 4, ad q. l. 'otavit TuhniuscIpsa vox Hebraea maniselle et exoticum nomen est , et Vere Aegyptium, tempore habitationis ὶn Aegypto in lin-' 'reuam Israelitarum receptum. Ita Michaelis in Suppl. ad Lex. ebr. P. I I, 1 2ὲ Praet ea moneus, nullam certe lin suam
134쪽
in.: Aegypto i fluvius, i antiquissitas temporibus, aliua quam stupii,. 652Ο,nornen non habuisse videtur. Sucia cedente aevo, cum Aegyptii aliorum insignium fluviorum 'notitiam acqu4svissent, ut suvium suum ab alii distinguerent, Nili nomen eidem imposuere. VHδPantheon Aegypt. Lib. Iv cap. - '. L O ict
'IB Η Σ Α ΟΙ Δ Η Pericularis , herba. Appendix Dioscoridii Lib. iv cap. 156 L p. 473J. e Ii -IX
Bα, IBIS.. . Avis Aegypto peculiari γ , Ailatius figuram satis bene depictam vide dans le grand Ca-binet Romain O MDhel Ange de Ia cis fὸ, pag. Inum. XLII )-, άSuspicatus sum aliquando, huiu harii nomen inditum fuisse ab SRs Ibi , quod et sitim M eti
ab Lino, uam Iliam' orlentaIem, praeter . solam. Hebraicam, hahero, istud nomen, ae ne etymon quidem Offerre, et adeo radiis: .cem Orientalem vocabulo non quaerendam esse. 'Qiniedfliorigine του Hebraica habent Simonis et Lexicog hi t
alii, auctoribus ea relinquenda Opinor. Adde nullari Sacturam observat. p. I 6I, I 62. i) Aelianus lib. II de Animal. cap. 38, de Ibide scribit: τῆς δὲ Αἰγυπτρυ ουποτε απολμεῖ τ. λ. . In iis quae Aegyptiorum propria dicuntur, Iδια ντα, numerathrquoque ibis a Strabone lib. XVII p. II78, 1179, ubi Plu : ra de ista ave leguntur. ιήλ Etiam in civera nidiaeton Antiquitatis Monume stis Tab. X, ubi P. I 29 -I34 tantum nun Omnia congesta sungie scriptoribus antiquis, quae sparsim de Ibide inveniuntur. Sed de origine nominis tacet. Tacent pariter eruditis quos cItarunt P M aeri et M. T deman in notis ad Mawit Itinera tom. II p 93. Testatur autem ma ius R. Ita ce1se hanc avem nunc in Aegypto longe rarissimam ac prope-modnm incognitam. Hinc factum opinor, ut in Purp i
135쪽
signthcat. In hae sententia non parum ius bonu
si aviti, quod ex 'epistola Nestorii, .apud Magrium Histri iΕcclas. Lib cap. VII , intellexerim , O in oegyptiacam superiorem: dictam quoque fuisse. Ibin Isidiatur n inque. t ast , ille nomeus hoc consecutus ene a s in E st enim regio perquam diticulosa , . ad quam Nilus non accedit, et quae raram uisque pluviam sqM 'Hyeru*i: .pbi iviprehendi, Ibin avem Levit. i. II, et Deuteron- ritu. I 6 IJ , ab interprete Copto GSΠΠΕΠ nominari, rectius me facturum putares, si iudiesum melim hic cohibeiam.
AN, Tri TituIum hunc libro cuidam suo pra lsxerat Zosimus Panopolues, cuius Liber Ix comm moratur in ,SIncem . Chronographia i s. I s. Vide etiTabricii Biblioth. Graec. Vol. XII p. 75s, in notis, ubi observat, Reisrsum in Variis Lectionibus p. 38s conscere, 'Iμοῖε tantiaca Lingua memiam notas aliquo Hermetis prism si libro , qui id- scriptus . circumferebatur κορη κόσμιου , apud Sto eum in Eulogis Physicis p. III, Aesculapius dicitur ὁ 'Aσκλη- , . πιρε ἡ σπανος , . mu ἡφαςου βουλας. Alii ha-
.co Ab interpretibus Alexandrinis vertitur Lein. XI. . I Eodem ' vocabulo 4nterpretantur Deut. XIV. I 6 , nisi forte, eri e librariorum , verba Graeea issic traflgponenda fuit Pem in hoc et in loeo eoae-
memoretur. In utroque loco: pro 'Istet Comus dedit rsIIII sim Iesaiae cap. xIv. II lagitis x P et Graece redditur 'Iβεις. Sed eius libri integri versio Coptica e ta adhuc desideratur. Vix ullum mihi luperest dubium k quin probari debeat sententia Georgii, Vocem Iβις derivantis ex
praefationeae ad Fragm. Iob. Thebaicum P. CXL.
136쪽
Ut Apuleias de'. Herbis Rap. so. In nomine Aegypti , so herbae huius videtur subinnui saeua illius ad Lά- 'nam relatio. Priores enim. duaq literae Io . ci
Aegyptiorum lingua Lunam iesignant. Reliquat mihil
Esaiae, cap. XIX. ,18. , In margine vero notanir 'aec
lectio nIrin γλ Liaud civitatem dirutam , ita lolis,
urbem deno at, inquit ' Multires in Glossario facto P. a et cmb. Vix dubium esse potest, quin sit hic in
m Magna hie est lectionis varietas in eodiemus in . .
de qua legantur Ten Dottur ad Iecitae locum, et in Dissertati e generali, tomo II V. T. subnexa, P. Io, 55 atquαD Rossi Νω, III var. Lset. V. T. p. 22. Scribit Deuius I. c. p. 26s, is omnes codices non Iolum constanter legere DII per ri, std et nullam hic variantem lectionem a M
R ethis amotatam esse, certissimo indicio, nullam ilIorum aetate discrepantem lactionem inventam esse V. Qua in te fallitur vir doctus. Ne dicam de codicibus aliis, in qui bus legitur ran, tant et tam , certo iam novimus, eodice. MS3. decem et sex triri servasse. Probarunt hanaelamonem Vitrinaea' Tennitati . alii. Eamdem suis In libria 'invenisti videptur interpretea Graeci Alexandrini, si recte sahabeat 'AOm in editione Complutensi, ac. Sammarius Hebraea vertens πιλις δερα
137쪽
Lectio in margine indoli linguae r gyPtiae .la magis L Convenit. . Aegyptii H enim set cum adspiratione, HPH , dixerunt solem, cuius rei exempla occurrunt in Catalogo regulari Thebaeorum Brato ems. . Per grini id extulerunt Cheres, uti in eodem Catalogo videre est . nullarus loco citato pii ra hanc in rem addit, quae: apud ipsum legi maliin. Conradus nenius vir doctissimus, lectionem Τextus hic tuetur , et DI NP ex Arabico interpretatur
Leontopolin. Rationes eius, quas proposuit, in Dis- Rrtationibus: Phjlologieis P. 264 et sqqo, expendi meremur cub.
Oculus. Quidam ex veteribus. memoriae prodiderunt, nomen Osiridis compositum esse ex vocibus Aegyptiacis Os , quod recte omnino interpretantur multum, et iri, quod volunt oculum significare. In postremR hac voce aberravit interpres, quisquis est i
Ab Ihenio non dissentiunt C. Mulier in Shtura observant cap. 6 p. 65 sqq. vi Doederlein et Dathe quorum iudi ita: evictum est,. Ni esse Leontopolin , ita,
nomo Oiopolitano silma, ut' vix alicui locus dubitandi relinquatur, et qui adeo ipsum leontopoleos nomen versionibus suis initiiserunt. Contra 'cunx Iablonskio facinnia et Heliori totis intelligunt, Vitringa, A. Schullens, in 1ndice Geogra Phico ad. Vitam Saladiῖi v. HIS R. I. Brmnt f in Aeeouupos Egypt in iis most early state p. Ips sqq. , Sennicoit , et μ' ciaesis in Suppl. ad. LeX.', Hebr. , P. . 572ρ 573, 3 'E. Rosenmullerus , in Scholiis ad Ie e loeum E. 45ὲ sqq. . fieque pauca, neque levia Dynnio opponit, incertus tamen, legendumne sit DI; I, an; Si primum verti vult/
tirbs liberationis, i. e. liberata a calamitatibus . si vero alterum, urbs custodiae, serrationis. Plura ut adiungam, Vetat insututi ratio. . . ...
138쪽
quem Plutarchus de Is et Os p. 3ss sequitur, nam
Sy, non oculum significat, verum facere. Totum itaque nomen, si hanc manuductionem sequaris, non de s at proprie πολυοφθαλμιον, multioculum, uti Diodorus Siculus, Plutarchus, et alii referunt, sedimu tum et magna agentem, aut magna agendi facultate praeditum. Si sacerdos quispiam Aegyptius vocem Osiris interpretatus est multisculum, interpretatio illa existimanta est symbolica, et forte ex dialecto Sacer dotum arcana et mystica ob desumta. De hac re dixi etiam in Pantheo Aegyptiorum, Lib. II cap. I S II.
ΣLIA Helleborus ni re. Appendix Dioscoridis
'IΣMΑΛΔΗΣ, Ismandes. Ita ab Aegyptiis se
mone patrio vocatum fuisse Memnonem, cuius statua mirabilis cernebatur prope Thebas Aegyptias, testatur Strabo Lib. xv II p. 8I3, 'Ο Μέμπων inis τῶν A et ethis , μάνδηι λωτα. Ismandes vero et Oismandras, cuius res gestas Diodorus Siculus, ex Hecataeo Abd Tita, tam prolixe exponit lib. I P. 44, unam eamdemque personam constituunt. Ismandes vel OBmandras ab Aegyptiis proprie dicebatur statua Memnonis in Thebaide visenda, in qua Veteres vocem, quam sere quo vis die , aurora exorta, emittere solebat, tantopere mirantur, laudibusque praedicant. Et hoc ipsum nomen mandrae subinnuit. Nam DNCALHVimandi, significat emittentem, vel dantem νocem. Et sic veteres statuam hanc nuncupare solent. Dicitur enim, neque raro, δειρος ἔμφ-ος, Λιθος φωνηεις,
o Qua eadem de mussa tegumentum capitis sacerdotum Osiridis in monumentis vetustis conspicitur oculis multis'matum, apud Comitem da Casm tom. m. a. et alibi.
139쪽
minet essς nomem regis. alicuius vel herois, quem mirabilis illae statua repraesentaret, confinxerunt nobis re genitaliquem OOmandram, rebus gestis permagnis in, clytum , a quae upud Linodorum Siculum legi possunt. Omnia haec, adductis, veterum testimoniis, et rationi--s Edoneri,i expotatae illustravi in tribus de Memn ne Syhlagmatibus.1l Vide inprimis Syntagma m Cap. U. . II Z I . q. i ii . i. I . t ' bISIS. Dea Aegyptiorum maxima, cui in cultu pΟ- Mari iublico .m bipuus habebatur honos. : In Ρantheo Aegyptiorum Lib. I D cap. I argumentis non contemnendis ostendi, eam aliam ab Aegyptiis habitam Uiu cinisse, quam ranam , cui geps illae vim prorsus auitiacum in res omnes iubIunares inesse credidit. Quia rigit , .secundum doctrinam. Philosophorum Aegyp--eio in , 'maxima et ςOntinua Lunae ad. terram nostram in relatio, eaque ad res omnes, quae In mundo sunt, diuisu suo concurru, hin I factum est , ut terra quo que nomine Isidis signata fueritnratione symbolica.αν eo i quoque arbitratus su m, nomen I dis esse expcio . tionem videntur mihi Sacerdotes Aegyptii In nomine
140쪽
an. .Sic Euna dicebatur ab Argivis, Aegyptiorum colonis ci Ilii η σμημη κατα τηρο Αργειων I με τον. inquit Eustathius in Dionysium Ρerlegetem sta 'Eait: R. Stephani: cui iungi potest Met Chroni innexis drini, vel Paschesm, p. 96. 'edici Raderi. hoc nomine Lunam ab Aegyptiis diu cultam fuisse, et nomen hoc ab iis ad Argivos, ipsorum quippe .Monos, pervenisse. Aegyptii enim vocem non' habent, qua in 'communi vitae usu Lunam designent, fraῆter
I east ulbi scientiae Sacerdo tum tariastu viola excultae iam fuissent et Theologia Ipsorum mystica' et symbolica poliri iam coepisset , simplici priori nomini Iost successit aliud allegoricum es Wya1-
euri Us, quo ab ' isto tempore Lunam in sacris deis signa e .placuit' Vide Pantheon Aegyptiorum Libpit eap. 3 2, 33, et Protegomena ad Pantheon, S xLvia
teste Plutarcho de. Is . et Osiri p sp , qui et cognomenintad interpretatur per ορωαενον Eum , vel 9 νω νμrati , - visiti Expositum et adspectabile 'est.. tu sta tus aliquando vostem Amyptiacam te termi ptae
au' ipsum. Et sane Plutarchus, in illo libro, nescio ex quorum sententia, Horum satis aperte pro mun