장음표시 사용
71쪽
cem eamdem Aegypto in acceptis referunt. Vide R iandum voce citata, et uinin Dissertationem de Lin, gua Coptica p. 96 et 97. Et certum est, in Copi 'rum libris reperiri vocem ad designandam hanc mensuram. Praefert etiam ista vox typum Aegyptium , et ex Lingua Aegyptiorum facilis illius ratio reddi potest. Denique et illud addendum, vocem hanc hodieque Coptis in usu esse, qui voce Ardeb certam quamdam mensuram designant, quod refert Vansle-hius, dans la Relation d'un Voyage fait en Egypto P. 34 ' Verum dici vix certo potest, an vox illa origine sit Aegyptia, an vero a Persis, cum hi dominarentur Aegypto, in regionem isthanc fuerit invecta.
APTΗΣ. Stella Martis. Vide in articulo 'Eρτcciri
' ΑΣΤΥ. Vrbs. Athenienses vocem hancce ab Ae-2ptiis, ac speciatim Saltis traxisse , Aegyptii quon-
m asseverabant, teste Diodoro Siculo Lib. I p. 24sin. , cuius haec verba sunt: τοὐς Ἀθηναιους δε φααναποικους εἰναι Σαιπα ν τῶν εξ Αἰὶυπτου, καὶ πειρών ' τ ι ομειότητος ταυτης φθειν αποδείξεις ' παρα μουνοις γαρ τῶν 'Eλληνων τὸν et λιν Aςυ καλεῖσθαι, μετενηνεγμενἈς τῆς προσηγοριας ἀπὸ του παρ αυτοῖς μεος. Quid vero de observatione hac dicendum sit, mihi nondum constat
t Grammatici veteres ac recentiores voci μυ Originem. Graecam attribuerunt, sed valde diversam , et non raro ineptam Vide not. ad Hefchium et Stephanum BFa. V. Αςυ, atque Lennepsi Εtym. L. Gr. I. 173. Cl. Messelin-:gius ad Diodorum Sic. lib. I c. 28 putat, vocabulum seu peregre in Graeciam venissς, et a primis Atheniensibus pd
72쪽
'ΑΣΜΑ X ' δύνατα τουτο τὸ κατα τὸν Ἐμληνων γλύκrσαν, M-ἀριςερης χειρος παρειαμενοι βιου σιλεi , quod ergi indicium ignominiae, Herodotui Lib. II cap. go. Nempe sinistra manus, uti hodis, ita tum quoque minus erat honorata , quam dextra, 'quemadmodum observat Diodorus Sic, Lib. I cap. 67 Wil in s vocem hanc ex lingua Hebraica explicare gggreditur, quem vide p. 97.', observare autem operae pretium est, Codices Herodoti non eamdem hoc loco praeferre lectionem. In editione certe Gonoxii, quae auctoritatem Codicis optimi Medicet praecipue
sequitur, legimus Ἀσρομ cu9. ' Quid si igitur didita litera unica legamus Σοαμαχ ρ Id explicari posset mino u , Mame4, aut Sosmah, quod significat plenos ignominia et despectu; quod loco Herodoti assidueto satis bene convenit. Aut composita vox erit ex
flantes, quod rem ab Herodoto significatam prorsus ex. primit. Videntur hi esse, quos alii scriptores voeant ευωνυμιΘας , Ptolemaeus Geogr. Lib. Iv cap. v I a P. I i , Agathemerus Lib. II cap. v, Stephanus metantinus in hac voce, Pseudo- Caia hones apud Fabricium Biblioth. Graec. Vol. x Iu p. 148. In lias
yniversos Graeciae incolas propagatum suisse a atque idipsum ineptissimas Grammaticorum Originationes arguere. u) Quamvis in aliis codicibus Messelingius quoque In venisset et nihil hoc de vocabulo constitutum haberet, retinuit tamen auetoritate plurium schedarum 'Aσμαι. Reistio non displicebat 'Ασχάμ, istud eum simili Arabum, Focabulo, siniseram notante, contendenti. in notis a1 H NMιi l. c. opinio Miuin , levi errore, Relando adscribitur.
73쪽
ma Aethiopica reperitur vox Herodoteae certe admodum smilis; sed quae contrarium significat. Eam in rem adfero verba Cl. La - Croesi, dans lΤΙistoire du Chri- stianisme d'Ethiopie p. stos. ' in notis: ASΜACHE
ASI AB ORAS. Ramus aquae νenientia o ten bris. Ita Plinius Lib. v cap. I X. / l
ASΤAPUS. E tenebris aqua. Diodorus L. I
Mκτον , ἐκ του σκότους υδωρ. Pliniu4 Lib. v cap. IX A s T V S A P E S. Latentis . significationem adlicit Plinius Lib. v cap. IX. Ceterum, tria haec vocabula postrema, ad Aethiopicam veterem potius, quam ad Aegyptiacam linguam videntur referenda ca/θ.
, ASTERION. . Marrubium. . Apuleius cap. 4s, et sic Appendix Dioscoridis, 'Aςεροπη, Lib. m. cap. ar9 p. 458 d. Vide et Urcherum in Oedipo, Tom. I p. 74 Dioscoridis Lib. I
p) De tribus istis vocabulis legantur Salmasius in Exere, Plin. tom. I p. 296 - 298, et Messiaingius ad Diodori Si
74쪽
'A S cI, Ο Σ. Ballote, seu nigrum narrubium. Ap. pendix ad Dioscoridam Lib. III cap. 117 f p. 457 J.
'AΣX A S. Arnoglossis. Ita Apuleius de herbis cap. I. Aliae editiones et Codex VS. Vossianus hisbent uth. In appendjce ad Dioscor idem L. II cap. Isss p. 45J, legitur 'AΣΟNΘ in . Videtur scriptum fuisse 'ΑΣΟ PQ, uir legitur in Codice Apuleii Vos. sano, et editionibus quibusdam. Sic etiam auctor ineditus Arabs apud Urcherum in Oedipo, Vol. mp. 7o, et apud eumdem interpres Hebraeus Apicennae
. 'Α Τ LP B H XI Σ, nomen urbis Aegyptiacum, in qua Ἀφρολυι νον αγιον ρυτα, quod testatur Herodotus lib. II c. 4 I. A Stephano 'tantino 'Αταρβικις appellatur. Censeo in Herodoto legendum esse 'Aταρβη-
κιν , cuius reliqua verba ipsam nominis originem imdicant. i Erat in ista urbe templum. sive aedes Veneris, et Graecis diectatur ' φροMτης πολια. Videatur Stra' ho Lib. xv II P. 5sa. 'Αταρ enim est nomen Veneris
Aegyptiacum , sermone patrio Sintly , et, grac, significat urbem. Ρlura . dixi in . Dissi. de RemphahP. 77, 78, et in Pantheo Lib. i cap. I S a C ATDP. Η μελἔα υo Αθυπτιων. , OchiuS. Quo modo fraxinus ab Aegyptiis appellata fuerit, ex eorum libris, quos quidem viderim, discere non licet. Arborem vero hanc in Aegypto non fuisse infrequentem, discimus ex Theophrasto Lib. IV Hist. Plant. cap. Dip. 86. Non dissimulabo hic conlisuram, quae olim
75쪽
Risie Venerem lingua ABriorum, scimus eX testimonio Herodoti Lib. I c. I 39, I99, quem . illustrare , iam tegerunt viri docti. Accedit, quod alibi Hefehius νιλίνυν exponat Venerem simpliciter , non addens, hoc esse ex dialecto Assyriorum. Μιώτης, inquit, minψροδλης F b. Aegyptios vero Venerem suam dixisse 'Ατωρ, vel 'Αταρ. es 'Aθω i, probavi in Pantheo
- ΑΥ'AT EI Σ, habitationes desertis interpunctae. Ita Strabo Lib. xv ID p. s 4 cet), ex emendatione C Duboni, loquens de Oasi Aegypti , 'Eςὶ δ' ωσπερ οἱ σε αλλοι δηλοκσι, και δὴ καὶ Γναῖος Πείσων, a. is wMν
σεις M. Abihmvi in pag. 559, Αυασεις οἱ Αἰγυπτιοι καλουσι ταρ . ἰκουμένας πώρας περιεχομεν- κυκλιο μιεγάλας φρημωας. Vide et Stephanum de Ursebibus, in voce Fame. Wil insitus in explicatione vocum Aegyptiacarum a veteribus conservatarum P. 993EX eo . Putat nomen explicari posis ,' quod Aegyptii Dctum dixerint CD, , U- -hi Marc. II. 4, ut sic intelligantur habitationes tectae, circumdatae sO. litudinibus et desertis Neque explicationem hanc CLLa Croetius, cum ea de re olim sermo iniiceretur, im
probabat ca). Observa tamen, in Dialecto superiO-
γ Alio uerum loco Hefchius, Μυληταν , την Ουρα Καν ' 'Ασσυριοι. Plura dabunt eruditi ad uv. Μιλλ1ς . et Mir ,τ , sed nihil ad v. Ατωρ, ubi tantum coniectura qua dam IX Ho i, vix Giquam placitura. Iablomkiana vero, nisi fallar, se multis approbabit. ς Σ) Leguntur lib. II p. 39a, I93, ubi notarunt Casau- honus et Almelopenius , iterumque ad lib. XVM P. II4O. In priori loco codex MS. Mediceus, monente Abrah. μο- noxio, Praebet 'Ανιασεις, quae lectio non magiS probanda,
76쪽
ris Aegypti, quae ab Arabibus Sahidica nuncupatur,2 Δ, ta , quasi dicas οὐαπαέ , dici habitati nem desertam bb. Copti hodie regionem illam iusuis libris Ouali appellant,i vel-, quasi posterior pars nominis huius paulatim absorpta et omissa suisseta
Ad, ΛΟΦo. Mercurialis. Apuleius' cap. 7 Appendix Dioscoridis ad Lib. Iv cap. I9I p. 4 5 J- 'AΦΩ. Scordium. Appendix Dioscoridis Lib. I xt Cap. I 25 p. 458J. 'AXεΣΚΟΣ, nomen regis Thebaeorum, ab Em tosthene expositum 'Oκαρας. . Vid. in Vignotii Chronol. tom. II p. 754-ACHI. Viride. Hierondimus Lita v II in Iesaiam 'col. I 87: Pro iunco pamrum transtulerunt LXX, da quo charta sit, addentes de suo ACHI, v IRIDS, quod in Hebraico non habetur. Quumque ab eruditis quaererem, quid hic sermo signimaret, audivi, Ae-nptiis, hoc nomine, lingua eorum, omne quod in pia lude virens nascitur, appellari. Legitur vox haec Iesaiae XIX. 7 ccI, Genes. XLI. st, I 8. Codex He
braicus ibi cae) habet η Η, interpretes Alexandrini 'Aχει et
' Ιdem' monet Aser in epist. ad L. D. Michaelis. p. 13, 14, ubi et alia. , Adde Messelingium ad meroelis SD necdemum p. 725, 73I, et A. B. Georgium in praefat. ad fragm. Eu. Iohannis Copto Τhebaicum p. LXXiU. LXXX sqq.' In versione Λlexandrina. In codice Ilubraeo est
77쪽
Ἀχει et Coptus veto vel Aegyptius II ct , , ubi tamen dissimulare nolo, Membranas Oxonienses, Bodleianas, quas evolvi, .habere mΔxue. Sed lassicit tamen IULkimium in suis Codicibus reperisse usex ue, quae vox Ita scripta haud dubie origine est Aegyptiaca. Nam alioquin Copti eam extulissent ΙΙ,ΔXS. Plura vide in Dissertat. de Terra Gosen Dissert. V g Ιx p. 59. Esset igitur SIS iuncus viridis in paludibus ni
'A Ψ Λ ΦE P. Sphon Ilum. Appendix Dioscoridis Lib. LII cap. 9o p. 456JB ABIBTPo T. Pastinaca. Appendix ad Discoridem Lib. III cap. 59 p. 454 J-
lendi IV elingius ad Diodorum Sic. tom. I p. 5a, Alberalla Misc. Ob1. Crit. Vol. IV p. 92, idemque et alii ad He- chium vv. Ακι et Αχι. Schullens ad Iob. V m. II, Michaelis in Suppl. ad Lex. Hebr. p. 55, 56, Haluma in Curis Philol. ad Gen. XLI. et, sed inprimis Olaxus Celsius in Actis Societatis Scientiarum. regiae Upsaliensis a. 174Ieditis , atque in Hierobotanico pari. II p. 34o - 356. Comparentur dista de voce 'Aγρωςις. Vitringa, Schullens , musma, Celsius, plures alii, Voci Αχι attribuunt originem Hebraeam vel Arabicam, sed Aegyptiacam Bochartuy, La Croetius, motae, Michaelis, quibus ceterisque unus aliungatur Hodius de Bibliorum version. original. P. II 8.
78쪽
BArt Anima. Horus Apollo Lib. I cap. VII, γαρ το μιαν βα= ikiiras Vide quae ea de re dixtin Prolegomenis ad Pantheon Aegyptiorum P. CXXXuI,CxxvII. Observa praeterea Aegyptiis dici longaevum. Ideoque sorte anima dicta fuit, quod vita eius etiam post mortem corporis duraret. Confirmari id ex eo posset, quod Horapollo scribit Lib. x Cap. 34, Phoenicem aVem symbolum esse animae, quae
diuturnam in hac Vita moram traxerit, δε D-ταυθα πολυν . χρονον διατριβουσαν βουλομιενοι φοινικοι το ορνεον ζωγραφου , - επειδὴ παντων εντω κοσμιρο πολυχρονιωτατον υπαρχει τουτο τo γον.
An vero forte antiquiores Aegyptii de animae immortalitate eadem sensere, quae Stoici, de quibus Cicero Tusculan. Lib. I cap. 3I: Stoici autem rusuram nobis largiuntur, tanquam cornicibus, diu mansuros aiuntianimos, semper negant. Vide quae observavi in Pantheo Aegyptiorum, Lib. I cap. II sa, 3 b. ΒΑΙΗ Θ. Ἱεραξ. Accipiter Ita Horaposio Lib. 1Cap. VII, αντι o 7ερούς τασσετα, ἐκ τει τούονομιατος ἐρριηνειας ' κρωειτα γαρ παρ Αἰγυπτιοις ὀ7εραξ, Βανη. Certe R. , Aegyptiis quondam audiebat certδ accipitrum species. In Vocabulario brevi Coptico - Sahidico - Graeco, quod in Bibliotheca Regis Galliarum extat, haec deprehendi. I Od OG.
. . D Dubito, an Bia apud Aegyptios symbolice signifiearit animum humanum, respectu habito ad Vocem , r mus palmae, cuius diuturnitas passim celebratur. Vid. o. cessit Hierobotanicon, pari. I p. β34 sqq.
79쪽
mox iterum, RONROC 'UR AS. vide praeterea Deuter. XI v. Z , et Protegomena mea ad Pantheon p.
BΑΥΣ. Ramus palmae. Chaeremon Stoicus, apud porpharium de Abstinentia Lib. I v I v II, de Sacerdotibus Aegyptiis : Κοπη en αυτοῖς εκ των σπαδιων sic recte Salmasius emendat) του φοινικος, ας κα λουem βα=ς, λέπλεκτα Nempe Rex, est ramus palmae, quae VOX Aegyptiaca, apud Interpretes scripturae Coptos, frequenter occurrit. Transiit haec vox postea ad Graecos g) recentiores, qui ea non raro utuntur. . Vide motatum in Basse , et alios cli). mi insitis in Dissertatione saepius citata P. 99, ait rRΔ, stirpem , palmitem signisicat: negligenter admodum. enim nonnisi de palma arbore accipitur , neque etiam arborem ipsam, sed tantum palmae ramum significat. Ipsi Palmae arbori nomen erat REns.
gJ Voces βαῖς et βαῖον origine Graecas esse, male opi .habantur Auctor Εtymologici M., mavorinus, alii. Optis me Grammaticus quis incertus, cuius verba e eod. MS. dedit Du Cave in Glossario p. 166 , τον κλαδον των φοιν&ων 'Eβραοι immo vero Aegyptii) βαῖα προσαγορευουσι ομοἱούς καὶ ημεῖς ΒωBων παραλαβόντες καλουμεν - τραυτῆ τους κλαδους των cpon/Iκων. De origine Aegyptiaca vi de Salmasium ad Achillem Tatium p. 621, 6aa, et L. H. Mingarellium in not. ad Aegyptiorum Codicum reliquias, Venetiis in bibliotheca Naniana asservataS, P. LIV. Dic hatur ramus palmae dialecto Memphitica Rcts , sed Sahidica, unde magis origo vocabuli Bαῖς Aegyptiaca comprobatur, quia is AEnptiorum dictionibus etiam in fine o ontur vocales , quod recte Priscianus animadvertit lib. I P. 549 ed. Pulschii.
80쪽
sAn riri Ἐλαβον τοι μα τῶν φοινικων. EX quibus verbis differentia inter RIM, quod ramum pa mae designat, et REm, quae est ipsa Ialma arbor, a quovis colligi facile potest. De voce MIII vero, quaedam habes etiam hic in articulo Σεβεννή. B ΛΛ -rrha. Testatur id Plutarchus de Iside etosir. p. 383. . mnet Athenaeus Lib. xv p. 689, Myrrham primo in Aegyptum, et ex Aegypto in Graeciam vehi. observa vero, in Coptorum libris Orrham diei uis , ML Vid. EXOL XXX. 23, Matth. II.
BΑΛΙ Α, οφθαλμ.ια. Ita mockius. Haec vero ex lingua Aegyptiaca defluxisse, coram me monuit, idque mihi facile persuasit illustris Mon auconius, cum anno II I9 Lutetiae Parisiorum saepius ad eum inviseis rem. Etenim Aegyptiis dicitur oculus, ὀφθαλ- hoe. Verosimile sit , ab illa voce Graecos, Medicorum filios, in Aegypto confecisse vocem βαλιας, eamquς ad alios Graecos deinde dimanasse. B L PIΣ. Navigii genus, apud Herodotum Lib. II Cap. 4 I, et praecipue 96, ubi illius struetiiram describit. Vide et Diodorum Siculum, Lib. I p. 87,
Dchium v. Βαρις, Plutarchum de Iside et Osiride, ubi
O Plutarctum, raptum ab aliis in errorem, secuti sunt Monis conius et Tusterus, confundentes Neo , mrrha, et Rein, oeulus; quod recte monet Alberti ad Ee Ichium riet ante eum Mustin I. c. P. 1.