장음표시 사용
121쪽
VOCES AEGYPTIACAEgyptium. Pollux Lib. v II cap. I 6, Τὸ δε φυτυβιον .
μεν καὶ τουτο Αἰγυππιον. Ait deinde, esse sudarium, et sic In 'media Comoedia accipi, quam in rem
versus hos adfert ex Pluto Aristophanis p. 76.
Ἐπειτα, καθαρὸν ἡ κιτυβιον λαβὼν , - Τοι βλεφαρα περιμησεν. ubi Scholiastes notat: 'Hμιτυβιον, αντὶ τού σουδαριον ροικος ημιιτριβες λινουν τί, oIoν ὸκμιαγεῖον. Καὶ Σαπφco, 'Hριιτυβιον ςαλασσων f ςαλαππον J ῆ Mρωσσον fκροσσονJ ψο-ολιον. Damascius in vita .Isidori, apud otium, in Bibliotheca , p. 569, edi. Graec. ΗOeschel. Τὸ προσω-ου τὸ Bela ερον , UMτυβιον. , Gule nus in Lexico vocum Hippocratearum , editus Cum Arotiano, p. 75, NUτυβιον oθονέω παχέος μέρος. 'Si vox vere Aegyptiaca est, quemadmodum Pollacem assirmare vidimus b ,- credo, τυβιον esse originis Aegyptiacae , et sic dictum suisse linum, aut aliquam Iini speciem, Sacerdotum praecipue usibus destinatam, id enim vox τυβιον signific are videtur. Ηριιτυβιον vero Graecis debetnr, qui aliam lini speciem, crassiorem et viliorem, sic appellarunt. Τυβιον, ablata neminpe terminatione Graeca Aegyptiis sonuisse 'πDηM3 valde verisimile est. Id autem . inurum , mundum, sianctum designat. Haec denominatio apud Aegyptios lino generatim competit, quippe quod sanctum et pu-
rum modo ἡμιτυβιον origini suae magis consentire teneamus, nihil omnino interest': quae verba sunt Hemsterhusii ad Ar Romanis Plutum V. 729. Hefchius , 'Hμιιτυβιον ' λινουν εν ἡ ρσινδονιον δίκροσσον, ubi cons. Atheni et ceteri in
bb Vocem ημιτυβιον ab Aegyptiis manasse, Vere UO-nuit Pollux, iudicante Hemsterhum ad insophanis Plutum V. 729, ad quem locum E. Spanhemius non aliter iudicasset videtur.
122쪽
nim censebatur. Apuleius in Mologia p. 3IO.. Lana, segnissimi corporis excrementum, pecori detracta, inm inde in ei et 'thagorae scitis, profanus vestitus est Sed enim mundissima lini seges, inter optimas inruges terrae exorta, non modo indutui es amictui sanctissimisi Aegyptior*m sacerdotibus, sed opertus qμoque in s sacris usurpatur. Sic et Gratius in Cyneget o v. 4a.
Vix operata suo Sacra ad Bubastia lino Velatur Ionipes aestivi turba Canopi.
υδοῖς - δοκεῖ, καθαρόν, κα Αἰγυπτιοια - Ηinc legi tur apud Suetonium in Octavio cap. Ia, lintea rei
gio'que pestis. . Potuerunt itaque hegyptiis NobRE uici, et inde Graecis τυβια, hiraecum , bino. viundissima Tegete prae uel lino Aegist in. quod optimum suis* testatur Plinius, conficerentur. Quae autem adulterarim tur, viderentur. M. dicta mere. Nam riem linteo crassiori . am. taeque peioris, accipiunt sim . oramnatis. ''s
Nec minus Eustathius illic ex Hesiodo monet. Demitane perhiberi noctis filism. vero , qtando interpretatur μα, id ex Aegyptiorum sermonet illut Potest. Illis enim dies dicitur LoONL Mori idque hic tanto magis observatione nostra dignum erema Issii, Dea illa Postiarum--π.fuiis
123쪽
se fin)tur Memnonis, cuius in Thebaide statium
lem 'veteres magnopere celebrant. vide mea de Memnone Syntagmata. Deam illam Diem interpretarin in veteribus non pauci , quorum loca adduxI i S magmate primo. Diem vero inter octo Aegypti Numina primaria et antiquissima numerari, ostendi in Prolemmenis ad Pantheon Aegyptiorum, cap. . I US AXIX, P, LXX et seqq.
a. Η Α Β Q RIS , - Chamaeleon, herba. Apuleius d.
ΘΑΛΑMox Vox notissimae significationis, quam Abgyptiacae esse originis , apud quosdam memoriae proditum inveni. Duas potissimum habet vox haec hiscationes, quarum altera notior est ac vulgata maia , eamque Aegyptiis quoque in acceptis seri Isidorus 4gH Lib. xv cap. 3, emptii Puoque, lingua sua, icia, in quibus nubentes succedunt et Incubant, Ua- Iamum appellant. Hanc significataehem vocis thalamus aphd Graςcus Romanosque fuisse receptam ἡ-Xime, ompes norunt. Idemne vero etiam Aegyptiis desim verit' θάλαριορ, dqbiis expositum , magis videri potest Nam Psalmo x i N. 5, quod in Graeco legitur: ως νυμ
bEn ζι--Παμ igitur Aegyptiace veriritura ex tu Τπ, proprie secus habitatio J I ,sam i Nulla hic in Aegyptiaco sermone vestigia voci, rariam . . Potuit tamen fieri, ut locus,' qui de sponsa
124쪽
dicius Est eret Ii conclavae sponsae, alio quodam respectu diceretur θαλαβος. Est et alia vocis huius significatio. Aegypto magis propria, quam Arinius aliique plurimi nobis tradunt. Verba Plinii sunt Lib. v III cap. 46: sunt ei Api) delubra gemina,
quae vocant Thalamos, auguria populorum. Solinus tibi de Aegypto, eap. XXXlI, Delubra, quibus hucceduet incubat Apis, mastice thalamos nominant. Observa, lijs ipsis verbis usum esse Isidorum, paulo ante eX- citatum; sed ea ad alium senium transtulisse, . Thalamum pariter Apidi tribuit Ammianus Marcellinus Lib. XXII p. 24s, et Aelianus de Animal. Lib. xl Cap. Io. Video θαλαμους etiam Vocari Sacella in maioribus Templis aliarum gentium in aedificata. Sic Lucianus de Dea Syria cap. 3I: Ἐνδοθεν δε ὁ νήδο ουκ i
Testamenti Alaxandrini, Ioquentes de Templo Domi- .ni, thalamos huiusmodi solent appellare ποκούς, vel παςοφόρια Hieroumus in Iesaiam Lib. v II Ope- . rum I Ona. IIIJ col. 2oo, Praecipitur Uaiae Pr phetae cap. XSIL Isb ut ingrediatur ad eum, quι Babitat in Tabernaculo, quod Hebraice dicitur so.
pretatur , vel PAsΤΟΡBORION, hoc es THALAΜus, in quo habitat Praepositus Templi. Ibi in Graeco est', IIορευου εις το πρατοφοριον. laem Hieroumus Lib. xirin Ezechiel. cap. XL col. 981. Post limen autem portae , iuxta Hebraicum, mensus est THALAMvΜ mo cu-Piculum , ut Θω P us transtuli I παροιςane, id est, postes ex utraque parte, calamo uno, tam in longum quam in larum. Quod et ipsum L x x. Aeliam transtulerunt, quod in consequentibus Sammachus anteliminare interpretatus est. Inter thalamos autem duos, sive cu-kicula, et παροχα άδας erant quingue cubui. Et posti P a nonis
125쪽
nonnulla addit: Thalami autem, id est cubicula, qua post portam Orientalem erant aedificata in vestibu- , respicitebant ad piam Orientalem. Videtur igitur thalamus dictum fuisse cubiculum in Templo, vel exiguum desubrum aut sacellum singularis formae sive
structurae. . Herodotus thalamum etiam nuncupat αυ-
λεν : Αὐλων τε τω 'Am επο- , Lib. I I cap. I 53. Nisi modo Aula Apis, ab eiusdem Thalamo, vel sacello, distinguenda sit, quod utique verum est. Vide Strabonem Lib. xv Ii p. 555. Cons. Pantheon Aegyptiorum Part. II p. 186, I 87. Crediderim Thalamum, qualis ille svir Apis, Porticum fuiste oblongam, vel cubiculum, sorte columnisostlhctum, cuius maior multo esset longitudo, quam latitudo. Inde auguror esse , quod Aegyptii navigia
quoque habuerint, in formam et ad imitationem Tha-lzmorum' fabricata, quorum nonnunquam' veteres me sminereό De Ptolemaeo Philopatore Athenaeus memoriae prodidit Lib. V p. 2οψ, κατεσκευαra oπατωρ και ποταριιον πλοAν , την θαλαμηγὸν καλουμένην Smadio' quoque Lib. xv II p. s5o, mentionem facit πλοιων , εφ' ob οι ηγευιονες εἰς τχ ανω ' αναπλεουσιν c j. Huiusmodi navibus θα-χά, γὰῖς Apim sigillatim , Nilopoli Memphim vehi u
ς --χρυσοπρυμνα. καὶ χρυσέμβολα memorat iplanus AleX. in praefat. p. II ed. novae. Cons. Rhodoma. s - 4d Diodorum Sic. lib. I cap. ' 85, Bur mannus aliiquet interpretes Suetonii in Caes. calia Ia
126쪽
rium, quo nomine Aegyptii voeant αυλακα, sulcum Numeror. Cap. XXII. 24, Psalmi LXv. Io. Neque mihi tum illa interpretatio displicuit. - Αt; nunc, ubi rem hanc curatius expendo, nescio, possitne aedificium aliquod , aut conclave , sulci nomine rite designari.
Estne, qui sulcum Apis. intelligat de Sacello, bovi huic apparatO8 In mentem itaque venit, quod in IVU-kinsii Dissertatione de Lingua Coptica legisse me recoris . dor p. II 3, AL Coptis porticum significare. inquit, sorticus, Hebr. n, in Hebraeis cer-ce D, R dici porticum, observant Philologi ex r Reg.
v I. s. Forte idem significat Aιλαμ, qua voce inter-terpretes Alexandrini saepius utuntur Ezechielis cap. x Videtur Clari Tir sm insius eamdein vocem EA Ain, in libro aliquo Ver. I cstamenti, Coptice verso, deprehendisse, quo ego usus non sum. Estque verosimile, voces has z, R, Αιλα α , et 'tactaui , rem unam eamdemque significare, et ex Aegyptiaca Ελctata deinde reliquas derivatas fuisse. Quod si ita se habet, uti auguror, tum habebimus origines vocis αμου Aegyptiacas. Nam si voci praeponas notam, foemi-
nini generis, habebis Thalam, quod r-ticum, aut conclave porticui simile, designat. Si addideris terminationem Graecam, exibit θαλαμος.
THEBAE. Vrbs in Aegypto ampli stima et praestantissima, totiusque Aegypti luperioris princeps aqua Provincia Thebais . denominata est. Uerum quidem urbis illius maximae nomen, quod ex S. Scriptura didicimus, fuit Amun. Nois, vel Noh- un, de quo nonnulla deinde observabo. Sed veteres tamen filiquo modo significant, Thebarum nomen eidem urbi
127쪽
prooemio Lib. II ad Galatas observat, urbem hanc suo tempore Thebessen vocatam fuisse. . Est igitur oririginatio nominis illius ex sermone Aegyptiaco petenda. Magnus Bochartus, in Hierogoici Pan.TI COl. 169,' EX KDMero, monet, thba, Aegyptiis sonare decem milita. Hinc putabat nomen fuisse Τhebis. Verum ipse Bochartus legendus est, qui illustrari potes erit ex notis Is Volsi ad Pomp. IMMU Lib. I cap. 9P. 77, 78. 'Aliud mihi quondam in mentem venit ψquod . Paucis exponam. Testantur Scriptores optimi, 'Herodotus et Aristoteles, ab V. Volsio, loc. cit. P. 79, ad testimonium vocati, olim Thebarum nomino potamostgyptum , Aegyptum nempe superiorem , designari con evisse. Adde locis, a Vossis allatis, Obmpiodorum in Aristotelis Meteorologica p. 26. a. Aegyptui vero erat, ut Hieroumus monet, humilis et deiecta. Verba eius haec sunt Lib. I x in Egechielem coper. Tom. IIIJ col. 9o4:'Neque vero umm habet flumen aco Aegaprius, sed multa flumina , . quibus irrigat raptum humilem et deiectam, et nihil in fle haben- iam inontium. Humilem vero et deiectum Aegyptii dicunt ERIE, thebis, et vERSul, thebis. Pleminque id de morum humilitate quidem usurpatur, sud ta-rnen etiam de terrae humili et aequabili planitie. Ithaccipitur in fragmento quodam Iesaiae cap. XL. 4, quod ex Lectionario quodam vetusto Ecclesiae Copti-e εἰ in 'Abbatia S. Germanensi, Lutetiae Parisiorum
1 Stuum, E MuxulIπ ΣηYHU. Graeca, quae interpretes Copti in linguam suam transtulerunt , ita
ω - η τραχεῖα G eo vero humilitas Aegypti sita est, quod sit πελας , campestris, et plans, quemadmodum Heroama loquitur Lib. LI cap. Io8.
128쪽
et omnes, qui Aegypton viderunt, concor vise me assirmant. . Animadversione indignum non est quod in verbis e Iesaia translatis, coniungantur lora humis. Ita et lepia, montibus et collibus vacua, πεδία , campestria, ut est in Graeco. Vti cnim a priori voce H ER, II, humilitate, nomen habuisse The- has urbem, non praeter rem coniicio, ita a voce posteriori HII, vel , I i, denominata videtur urbs Aegypti inferioris antiquissima, quae in S. Scriptura dicitur tris, 2 Dan, Graecis in Coptorum vero libris N MI H. Ad hanc vero urbis Taneos, et D minis huius interpretationem, ipse textus Sacer manu nos ducit, in quo legimus, Deum miracula edidisse ἐν πε&οις Τανεως, in campestribus Taneos. Et vero, ialoco Iesaiae πεδία, campestria, COptus interpres vertit quod e XΔΠH descendit. Obiici quidem posset, Thebaidem postea Arabibus dictam fuisse, hodieque dici Sasita, id est, regionem a tam , teste ranslebis, in Relatione itineris sui Aegypallaci Gallica, p. sto. Id etiam de Aegypto superiora observat Theophrasius de Ventis P. gog, τοι δε ανγόψηλοτερα. Sed id tantum locum habet respectu Aegypti inferioris, quae depressior creditur. Aegyptus' iuperior ceteroquin, non minus quam inferiar, humilis est, et deiecta, atque in campis agri illius montibua non intercipiuntur. Ideoque dici recte potuit UERSE ,
- OD Aser in epist. ad L. D. Michaelis p. 7 nomen Theharum repetit a Voce 'TΕodH , habitatio, existimatatue illustrali hinc posse verba Herodoti lib. II eap. ων πα- αἱ Θῆβαι Αἴγυπτος εκαλέετο. quand0qinde Aegypti semper fuit habitabilis.
129쪽
Apuleius de 'Herbis cap. a. Editio Torini habet The-
QE pMoΥΘΙΣ. Aspidis quaedam specieS, sacra, . Isidi quippe singulatim dicata, qua et Deae huius caput cingi solebat. Aelianus de Animal. Lib. X cap. 3I. Quod , si interpreteris, 'ανατηφόρον significat, vel mortiferam. Cuius rei rationem suggerit idem Aelia-rnus Lib. VI cap. 38, Nullus, ab aspide morsus, ex malo incolurais epasipe memoratur. - Amplius qua- , tuor horis eb, quos momorderint, νisere non possunt. Erat haecce aspis symbolum Isidis, quae Tithrambo cognominabatur, quasi dicas ira furentem. 'Etenim criminum' et scelerum vindex habebatur. Ideoque et ipsa haec Isis cognomen quoque habuit Thermuthis. De hisce Isidis cognominibus egi in Pantheo Aegastiorum Lib. I cap. v, sigillatim de Thermuthi, S Io, II.
- ΘΕ Σ ΚΕ. claminus, herba. Appendix Disco-ν ridis Lib. . D. cap. .194 Γ p. 447J. Vide infra in vis.
- ΘΕ ΤΘ a Platone, in Philebo , appellatur Nu- men illud Aegyptiorum celeberrimum, quod alii Thol, vel Thoth , alii Thortis nuncupant. De eo plura vide
SEΦIN. Abgonon , Vel Proserpiniaca , herba. Apuleius de Herbis cap. I 8. Appendix Dioscoridis Lib. Iv cap. 4 fp. 462J. KDcherus interpretatur, idque vult significare curam mi, in
e) Legebatur quondam τεταρτης ωρας. Editio Gron hianti praebet τι που ἐυας . ut significetur . PMε quarta
130쪽
Oedipi Tom. m p. 7s; imperite omnino ut reli
ΤΗΙ ΟΡ HENGES. Perissereon, herba. Apuleius de Herbis cap. 6S.
Appendix Dioscoridis Lib. III c. 41 rp. 454 J habet Tita
Observa, ηδυοσμον Matth. XXIlI. 23, et Lucae XI. 42, redditum esse Π, ueri ab interpretibus Coptis.
ΘMΟ ΤΙΣ, ΤΗΜUIS. Vrbs Aegypti, dicta lingua
Dptia ab hirco, inquit Hieronmus Lib. xiiI in Iesaiam , COl. 34O, Op. I Om. m, et Lib. II in Iovinian. cap. 6, Oper. Τom. Iv, ubi Thmuis, inquit, interpretatur hircus. Ad haec loca respiciens David IViui ius, in Dissertatione de lingua Coptica pag. m, ita pronuntiat:
cisti hodie duLON, hircum feram vocant. Verum in libris Coptorum dinoM Leonem designat quidem ; ae
nunquam hircum. Si ad sonu na vocis Thmuis attendas , dicendum foret, ea significari Leontopolin, vel urbem Leonis, aut Leonum, quod, qua ratione urbi illi, cuius Numen tutelare crat hircus, convenire queat, alii viderint. Suspicor tamen , urbem hanc Aegyptiace , sorte non a LLON, , leone , ' verum a
dULONE, quod radium solarem innuit, denominatam fuisse. Vox haec Aegyptiaca, eo, quo dixi, sensu, reperitur Hebr. I. 3, et ab ea oramis, vel obeli sests, in honorem solis erectus, nomen accepit, quod pluribus explico in Prolegomenis ad Pantheon Aegyptiorum cap. II I xxx Iv. Quia igitur Mendes, Numen Aegyptiorum, Thmui, in hirco animali cultum, symbolica quaedam solis imago erat, quod adductis idoneis rationibus: in Pantheoe Aegyptiorum Lib. IIAE . v II, prolixe ostendi, potuit urbs, in honorem'