장음표시 사용
81쪽
ubi p. 358 legitur, τὸν δὲ ' ν πυθομενην πιαροπα ἐν βαριλ παπυρινη , τοι ἔλη διεκπλεουσαν. Nam, ut Plinius ait, Lib. Xm cap. II, Pamrus nascitur in s Asribus Aegapti, -- ex ipsa navigia texunt, et ex libro vela tegetesque. Themissius orat. IV . p. 49, ' τας βαρεσι πλέουσι λα του Nειλου. Vide ibi notas Pelapii, et Pignorium in explicatione Τabulae Isiacae P. 26, Vers. et 36. Εdit. Francolari. Adde Θnesium de Providentia p. 66 edit. Τurnebi, et omnino Ga- Dum in Iamblichum de Μysteriis p. 285. Ammonius περὶ δαφορων λεξεων. Βαρις , Αἰγυ-ον πλοῖον kῖ. Videtur Βαριο dicta fuisse παρα τὸ πλέκεσθα, quod ex byblo vel Papyro texeretur. Erat enim πλέγμα βύβλινον. Πλέκειν vero, texere Aegyptii lingua sua
videntur dixisse , vel RHy , sive RS'. Inde
existimo esse Rue', σπυρis, seu corbis, Marci v m. 8. Cogitandum, an non ipsum Panri nomen ab hac origine descenderit. BAS ALTE. marmoris quaedam species, de qua sc Plinius Lib. xxx VI cap. v II, Invenit eadem --nptus in Aerisiopia, quem νοως Basaltem, ferrei coloris atque duritiae. Additur ibidem, Unde et nomen ei dedit: Ex eo robur aliquod acquirere videtur coniectura Wil insit, censentis, vocem hanc non esse Originis Aegyptiacae, in Dissi. de Ling. Copt. p. IOO.
Notum enim est, Hebraeos ferrum dicere ista, cum
kb Plura qui velit, adeat viros eruditos in not. ad Η Bebium V. Βαρις. Messelingium ad Herodot. II. 96, Haleken aerium in Dissert. de Byrsa, Phoenicio arcis Carthaginiensium nomine, cap. v, et animaaversi ad Ammonium p. 44, 4s, Men ad Gregorium de dialectis p. 247. De. origine V cis Aegyptiaca plerique non dubitant;. etymologiam taceat omnes; an coniectura Lab-kii satisfaciat, iudicent alii.
82쪽
. BE BΩN, cognomen Typhonis, quod Plutariam in libro de Is. et Osir. aliquoties p. 371, 376 cm
Commemorat. Hellanicus apud Athenaeum lib. xv pag. 88o, nomen hoc effert Babn. Significatur autem ea voce, si Plutarchum audimus, κάθεω ἡ iobstaculum sive impedimentum, detentio, cos citio, et prohibitio, quod rebus recta via incedentibus Aet ad finem suum tendentibus vis Paphonis obsistat. Interpretationem hanc sub examen vocavi, meamquoqualemcunque lectoribus obtuli in Pantheo Aegyptiorum Lib. v cap. 11 S 23 P. I Oa.
tibi eap. XL et xia, de qua plura extant do riuia, et veterum, et recentiorum, iudicia. Vide Alb. Schultensii Commentarium cn . Mihi plane satisfecit magnus Bockartus, qui in Hierogoleo Part. ra Lib. v cap. Ru docuit, a
i voel Basalia origo Aethiopica assignatur il u. Mara
tinio in Lexico Philol. , Hossis in Elym. L. L. , aliisque. m) Loco priori quoddam legebatur Βελιωνα. Hine laetium videtur, ut Misinsius nomen Graecum esse opinaretur, derivandum a βεβαιος, stabilis , sirmur. Sed Cl. Mumbachius in nova editisne p. seto, fide duorum codi' cum ΜM., recepit Βέβωνα. In veritone Latina incuriailbrariorum, semel relictum Bebationem.
83쪽
Iobo intellisi Hippopotamum c o ) Niloticum, Ae
gypti accolam. Idem pag. 756 censet, vocabulum hoc esse Ae yptium, sicut et animal Aegypto proprium est. Terminatio ipsi quoque videtur Aegyptiaca. Eique adstipulatur Hermannus van der Haris, vir huiusmodi rerum iudex non inidoneus , apud Tochium im be- leuchtet Hiob p. 97o in nota. Et sane AMUDN , PHemou, vel eadem vox cum 'T in sine, P hemoui, significat proprie bovem aquatilem, uti etiam saepe veteribus nuncupatur. Vide Bochartum l. c. Neque mihi notum est aliud animalis huius Aegyptii nomen Aegyptiacum. Sed observationi tamen huic insistere nollem. Nam quod Bochartus ait, de terminatione ot, quae sit Aegyptiaca, . nihili est. Et Lepimthan, crocodilus, quem Iobus con iungit cum Ahemoth, etsi animal sit Aegypto proprium, nomen tamen non est Aegyptiacum. B E S A. Numen aliquod Aegypti topicum, uni χροstan urbi, aut singulari regioni usitatum. De eo Ammianus Lib. XI x p. 164, Oppidum est Abdum . in Thebaidis parte situm extrema; hic Besae Dei, localiter, cppellari, oraculum quondam futura pandebat. Praeter Ammianum non novi, qui Numinis istius mentionem iniecerit. Occurrunt tamen nomina a voce Besa deducta. Aliquid de eo dixi in Pantheo Lib. v Cap. VII S I.
BIMAIDAE, Progenies quadragenorum. Ita Euochius in Annalibus vocem hanc interpretatur. Vide Renaudotii Histor. Patriarchari Alexandrin. P. 272. Quae ibi Renaudotius de voce hac observat, ipsius . . iguo-
ob Eamdem interpretationem tuitus est Thomas nam lom. II itinerum P. I 62, I 8o, I 8 I, ad q. l. legantur a Rotationes Petri Boddaera ac Cl. I Ideman P. 9a, 93, 9s-
84쪽
ignorantiam sermonis Coptici produnt. Nam quod Copti pronuntiant Bima, re ipsa significat qua aeraginta. Vide, quae hac de re annotavit La Σius , dans l'Europe Sςavante, Tom. X Part. II p. 25 et in notis. De Bimaidis his consuli etiam poterit Herbesitus , Bibliotheque Orientale, artic. AUDmaides Fol. 84. BOTΒΑΣΙΣ , Bubasis. Ita dicitur nominatus fuisse vicus quidam in Aegypto, in quo Io, Argis in Ae gyptum delata, pedem fixit. Videatur Etymologici auctor' in voce Βουβασις. Conieci aliquando nOmen hoc , , aut Potius cognomen , fuisse ipsi Isidi. In DRSC, , P - βο- basi, significat faciem , vel xu tum vaccae, quod qua ratione Isidi conveniat, nemo est rerum Aegyptiacarum peritus, qui non intelligat. Plura de hoc, ut puto, Isidis cognomine dixi in Pan thςo Aegyptiorum Lib. III cap. v S 6.
. Β Ο ΒΑΣΤΙΣ, Bubastis. Aegyptiorum Dea, quam Graece interpretantur Ἀρτεμιν , id e Dianam cp θ. Arbitror, Deam hanc Aegyptiis symbolum
fuisse Lunae novae, vel renascentis. Nomen vero interpretor Π--rD- Rctin , quae vultum nudat,
vel retegit, quod dici potes: de Luna, quando lactein ,
. p Herodotus II. 138 , ἡ Βουβαςις κρα 'Ελλαδα γλωσσαν Dι 'Αρτεμις, iterumque c. I 56. Erat in gypto urbs, eodem similive nomine appellata , de qua , praeter Geographos veteres, Strabonem, Stephanum let. , Melam aliosque, monuit nonnulla Messelingius ad Diodorum Sic. tom. I P. 32, ad Herodotum II. 59, et ad Hieroclis SDNecdemum p. 7a8. Videtur ea Egech. XXX. 17 dici rata 's, vel reetius forte una voce In Uersione Alexandrina legitur Βουβά-. Cons. Michaelis in suppl. ad Lex. Hebr. p. Eoo3. Quae de origine nominis Bhambet misist l. c. p. ioo, non Placent.
85쪽
coniunctione cum Sole absconditam, sive velatam , d est, hominum oculis subtractam, retegit, hominibus-ique conspiciendam rursus praebet. Aut posset etiam explicari ΤΙ-.-ho- uastat, faciem multiplicans, quod de luna, faciem toties mutante, recto praedicari posse, in propatulo est. Pluribus haec omnia Persecutus sum in Pantheo Aegyptiorum Lib. Mi c. III
sermonibus magnopere celebratus, in cuius laudem extat oratio Isocratis cr). Erat et urbs, in Aegypto inferiori, eiusdem nominis Plutarchus de Iside et Osiri p. 359, ex Eudoxo Cnidio, adfert nominis huius interpretationem, aitque illud significare ταφν'O ριδει, sepulchrum Osiridis ci). Et vero, uti memini Cl. La Croetium, ea de re disserentem, obse vasse , RH est sepulchrum, unde iam Be- iris significat sepulchrum Osiridis. Non tamen pro certo dixerim,
hanc esse veram et genuinam nominis illius rationem. Aliam nominis eiusdem interpretationem suppeditat Hieroumus Lib. D in Iovinianum col. stost, ubi ab
animali quodam urbi it nomen impositum fuisse, tradito
Ob. Quis ille et qualis' quando regnavit' an extitit umduam Τ Ancerta sunt omnia. Strabo aperte negat, hoc nomine regegi imperasse in Aegypto, lib. XVII P. II 54, ubi pro VulgaIo Βουσευιδὸς codex MS. Mediceus, notante A. Gronovio, rectius Βουσθῶος. A Strabone non dissentit Diodorus Siculus lib. I cap. 88. Cons. Messedulus ad eiusdem libri cap. 45. ' ' , - r Vol. II p. 153-I7r edit. Battie. sa Meminerunt Herodotus o. 59, Diodorus Sic. I. 8s, ibi Messelingius, et ad Hieroesis SyΠecd. p. 725.- - tb Diodorus Sic. lib. 1 cap. 88, ου του βατιλεως si κα-
Elymol. M., regis et urbis nomen derivstus παρὰ τὸ β: θεεἰρέειν, sua sibi habeat.
86쪽
ApvD SCRIPTORES VETERES. v dit. A nomine Bουαρις non multum recedit Rctu Op , Baschor, vel Baser, quod vulpem designat. An id in animo habuerit Hieroumus, aliis diiudicandum relinquo.
B ΟΥΤΟΙ , τοποι παρ Αἰγυπτιοις, εἰ. ους οἱ προ μυ-τες τιθενται , merchius, de cuius originationis veritate addubitare videtur mihi lar in Disserint. de Lingua Coptica p. Io I. Contra optimus et doctissimus Lia Croetius, ante annos propemodum quadraginta, recte mihi asseruit, interpretationi huic Hesychi, nae prorsus favere linguam Aegyptiacam: Nam in Evangeliis RH dicitur sepulchrum. Hinc analogice, formatur pluralis RH π, quod Graeci efferunt Βουτοὶ vel Βουτους cu . Observa autem, Isidem capulum, in quo inerat cadaver Osiridis, Buti deposuisse, et illic in capulum 'hunc incidisse Typhonem, qui membra Osiridis evulsa disiecit, teste Plutarcho de Iside et . Osr. p. 357, 358. ζ, Latona . Docet id Stephanus metanutius f in Βουτο Eκα ειτο-Βουτω, ἀφ' mτω Βουτώa c . Buti, urbe Aegypti laserioris π)Pfuisse Τemplum et oraculum Latonae Aegyptiae, testatur etiam Herodotus Lib. I r cap. Iss. Vide Iet de hoc numineueumdem, Lib. cit. cap. Is s.' - Postquata et veterum traditiones de hac vut'ne sedulo expendr 'et cum illis alias Aegyptiorum doctrinas sacras contu- iis u γ Neci aliter existimat vir doctus In Miscell. Ω Criti
v De vera huius loci lectione consulendus Gain in Misceli. Obs. Crita novis ψ tom. V P. 45I,' π , Frequens eius nomen apud Herodotum II. m , 83, Strabonem lib. XVrip. II 53, II 54, sed varie scribia
87쪽
li, aliter existimare non potui, quam Numen hoc sacerdotibus Aegyptiorum Ombolum fuisse Plenilunii. Pluribus id persecutus sum in Pantheo Aegyptiorum
Lib. I II cap. Iv, ubi et nominis Aegyptiaci interpre-tationem tentavi.
B P E X O T. Lupinus. Appendix ad Dioscoridem 'Lib. II cap. I 32 fp. 444JBI NE Τ ΟΣ. Q Iριατιου παρὰ Αἰγυπτίοις. Ita 'Arcadius Grammaticus MS. in Bibliotheca Regia Parisiensi, ex quo Excerpta nonnulla, manu viri qἡOndam illustris, Mech. Spanhemii, in huius Bibliotheca evolvi cx). Ex haec descripsi. Ad illustr tionem vero nominis huius nihil modo se mihi offert. codex IUS. Vosianns in Bibliotheca Academica Lese densi habet Geraasse.
ex Arcadio Grammatico, quae Amstelodami in Bibliotheca Remopstiantium asservantur, et quorum apOFaPhum Penes
i sis In editione Pollaeis Herasteriausiana Segna. 82 p. 395 legitur, NOλαρος φωκρος τιις αυλωκος, Αἰγυπτιος, μοναυ Ms πρόσφοροe. Vide illic not. hnii et Iungermanni, item Sueri ad Segm. 83, in quo nunc etiam N,λαροι. Quae . cumque Probetur lectio, apparet, falli Diodorum dic.
Chamaeleon, herba. Apuleius cap. 2D
88쪽
. GOSEN, nomen regionis Aegyptiacae , in qua, Hebraei habitarunt a tempore Iacobi Patriarchae usque ad exitum ex Aegypto. Vocatur Genes. XLV.
IO, XLVI. 28, 34, XLVII. 6, 27, L. 8, EXOd. VIII. 22, IX. 26. Per terram' seu regionem Gosen autumo debere intelligi Tractum Heracleoticum, νομον κλεωτ L Colligo id ex huius situ, ex historia exitus Israelitarum ex Aegypto, et vetustis Aegyptiorum traditionibus Nemo mirabitur, nomen Peregrinum a Graecis varie fuisse scriptum, Γεσεμ, Γει , Καισαν, Κεσσαν, Κοχ ab , vel accedente terminatione Graeca, Κω Mihi non. superest dubium, quin origo huius nominis sit Aegyptiaca. Sermone patrio cab ista regio videtur dicta tan-- quam
lib. I c. 8I, assirmantem, moris non fuisse apud Aegyptios discere Musicam, quam non ' modo inutilem iudicarint, sed i et noxiam esse. Meliora docet imFelingius in nota P. 92. Testimouiis, ab eo allatis, jungantur. Plutarchi deIL et Osir. . P. 373, 376, Appuleii Metamorph. lib. XIl; 77I, 772 ed 'novae , atque monumenta antiqua Aegyptia- a apud Mnfauconitam, Comitem de Carius, et in splendido opere, lea siti e antichi dErcolano, de quibus fortae
De situ huius Gosenitidis diu erat estque adhue divo tram sententiatum. Cum tib mhio non pauci eruditi facie-ι bant in qui Dathe in not. ad Gen. XLV Io, et 'seri in Epist. P. . Contra dissentiebant, reliquos ut taceam, I. M. Hasius in Descriptione Regni Davidici p. 179 - 18 I, Mulier in Satura observat. p. 158, 188, 189; R Sehu te in Dissertationibus de itinere Israelitarum per deser-ψ rem p. 7 sqq. et L D. Michaelis in supplem. ad LeX.r Hebr. p. 37I- 38I, qui monet , sibi non probari doctissimas Iahonstrii, magni viri et amici suique in multis docto-xis, dissertationes de Terra Gosen , immo ne quidem era cerptu dignas videri, etsi rarioribus annumerandas libris. co In Versione Coptica nomen scribitur
89쪽
quam terra Herculis. Nam Scui seu ΚΔ Aegypdlxsgnificabat terram, regionem, et You robur, δε , ritudinem , unde etiam Herculi nomen sive aeuux: . Jom ennuri, id est xinus m. Sententiae meae non obstat litera a in voce Hebraico stripta cuius tamen literae vestigium nullum est in isto nomine Aegyptiaco. 'Notum qnim est, in li-ihris Coptorum , qui ad nos pervenere, ue via quidem dccurrere vocem ullam vere Aegyptiacam, in qua litera x adhibetur Sed de his rebus omnibus ac
ῶ adtem Pentateuchi mihinsiana constanter legitur' cb Testatur La Croetius in Lex. p. I , literam squam occurrere in vocibus pure Aegyptiacis , nisi iae ΓΔ m , vespertilis, et ΔΓm , reditis. Postrema sinscribthir es petr. II, I etiam in MSS. . contra indolem limguae Aeoptiacae, quae r Graecorum non adhibet, nisi I cibu* peregrinis, mouente La Croeso in V. ΔΚUI, P. αδ Similia legas apud Aserum de Bysso P. za, adiungentem. pro ΔΓes alios codices ins. habere ΔSctu, non dubita-.
stribatur, et ex inspecto codice MS. in Oxonlein Bodlei na Bibliotheca patere, Aegyptios scripsisse aliquando hauo vocem ΓΔ et YOMON, Priorem Vocem occurre' re Levit. XI. I9, ubi tamen Mimis νὴ seu ex alio codNee, seu e coniectura, edidit , posteriorem vex
ro YE YON Deut. XIV. 18. In vocabulis origine Gra cis non raro literas P et Κ a librariis Memphiticis ac Thebaicis permutatas esse, docent exemplis ovarellius not. ad Aegyptiorum codicum reliquias p. LI, et inexsud
ia epist. de ustripta Rosetina P. 26.
90쪽
umltis aliis, huc spectantibus, copiose dixi in Differta tionibus Academicis um de Terra Gosen, a. 3736 a me editis, quas emendatiores et multum queliores alio tempore vulgabo cc . .
ΓΟΣΟΡ MINT Nomen regis Aegypti superioria in Catalogo regum Thebaeorum Eratosthenis, num. vILuvox haec ibidem exponitur, c ησις παντος, Non du . bito, quin verbae haec Graeca sint corrupta. Verum quaenam corruptioni huic medela parari possit, igno ro Vox Aegyptiaca videtur sic scribi posse literis Copticis ποC Epax uolis, id est, loquens lachomis. An hoc esseC άθησις πρωτός Sed in re adeo incerta manum de tabula. Cons. annotatio in V nolit Chro not. Sacr. tom, O P. 744.
x GOBARES , vel GABAREs, vel GABBARE se
Ita Aegyptii perhibentur, lingua sua, dixissie exsiccata et medicata cadavera , quae hodie mumias vocant. -- gustinus de diversis, Sermone Cxx. cap. I 2: Aeraptis seu credunt resurrectionem, quia diluenter curant ca- νera mortuostum: morem eram habent siccare corpo-
Propositum non peregit Iahonskius, qua demum cumque de eatissm. Hinc rariores factae sunt Differtationes de Terra Gosen. b Scribebat a. 1781 N. Baeso, in Symbo- iis Litterariis Haganis Cl. II fase. 3 p. 46I: Iablons-λιι dissertationes emendatae et auctiores in unum volumen collectae, quod iam ante duodecim annos vidi m nibusque contrectavi, utinam tandem prodirent V Arservem , in Epist. ad L. D. Michailis p. 28 , a. 17 a ita r Vet vero hae Dissertationes au etae notis auctoris a filio La blamyii denuo publicentur iunctim, - ex animo Opto neque dubito, fore, ut multo emensitores et prorsus limataffprodeant Vtriusque ac plurium aliorum votis nunc sati 1iet. Sequentur enim in altero tomo opusculorum lablon
hianorum Dissertationes de Terra Oosta, ab auctore castigatae et praeclaruia tu Nodussi auctae.