장음표시 사용
141쪽
lego: Musam προσαγορεύειν, οπερ ἐὼν ορ απον. Foris IIII M., Π. Haec vir doctissimus, qui conliciebat, locum Plutarchi in mendo cubare, et apud eum pro Καμιν legendum esse Naeviari Acute omnino. Nam
11M uΝΠ, secundum analogiam sermonis Coptici , Interpretari possis eum qui videtur. Et ita Plutaresus gnomen illud Hori vertendum esse assirmat.
. ΚΑΚ Ere. Panes quidam speciei singularis, Ae musi usitati. Meminit eorum Strabo Lib. xv II . 824, Καὰ οἱ καιεις δὲ γλον τι αρτου γένος τιῶν κοιλίας. . Dissicile fuerit, veram vocis huius originem explicare, cum panum horum vera indoles nobis non ita perspecta sit. Observabo tamen, Aegyptios ScHKC dicere squamas, Act. ix. I 8, vel tumores, qui assurgunt, et super superficiem se nonnihil attollunt.
Vnde serte etiam dicitur leprosus q)ά
latelligendi tum venirent panes, in quibus tumores quidam quasi pustulae assurgunt. Germanis nostris. ac praecipue Silesiis mos est, placentas huiusmodi, satis largas, sed crassitie admodum tenues Placentas coquere, in quibus passim tumores nonnihil assurgentes apparent. Solent appellari ex eo Au Uer. M tales fuerint tam Aegyptiorum, quaerant alii.
iatus, παρ' Αιγυπτιοις χρῶμα Καλανόν, in voce λαο . Mihi quod hac de re dicam, non succurrit: sed tangit eam Bochartus in Hierozoico, Part. I I, Lib. IV cap. xxv II col. 625. Sunt nempe haec eius
142쪽
verba: Vnde constat, Arabum Kermeg esse Graecorum κοκκον βαφικην, et hac voce, tam granum tinctorium signisicari, vermem, ex cuius fame color elicitur. - δε ipse color Chaldaeis 'Imrit gehori dicitur , a luce et splendore. Illis enim V rgebor lucem sonat.
Aethiopibus idem est ny : laia, nisi fallor, δε-
' curtata ex Aenptia ΚΑ ΑΛΑΙΑ, Callainus vel Calainus color. Ochius , κ. λ. Hactenus ille, quibus non est, quod addam cr).
ΚΑΛΑΣ ΙΡΙEα. Hi, teste Herodoto, Lib. II cap. I 63, et Lib. I x cap. 3I , Graece dicerentur μαχιμοι. Sic Vocabatur in Aegypto certa quaedam militum species, distincta ab Hermolybiibus, de qua suo loco, in 'Eρμιοτυβιεις. Salmasius ad interpretationem huius vocis aliquid de suo collaturus, in libro de An- .nis Climactericis p. sis, observat, eam, ut plures aliae, ex tu sys, quod silium notat, compositam esse. Haud dubie vero rem acu tetigit vir linguae Aegyptiacae quondam longe peritissimus M. V. La Croete, qui me ante annos fere quadraginta docuit, καλασιρὰ
Aegyptiorum nihil aliud esse, quam ΕΕλw,ps, quo
adolescens, vel iuvenis designatur. Eodem nomine inosigniebantur etiam milites aetatis vegetae et floridae, qui ad munia militiae aliis aptiores sunt. Ideo Varro, apud Censorinum de Die Natali cap. x Iv, observat, ab anno aetatis trigesimo ad quadragesimum quintum appellari lupenes, eo quod Rempublicam in re militari possint iuvare. Neque etiam insolens est Graecis Romanisque' scriptoribus, ut milites adolescentum nota. ne compellent. Apud Plautum, in Epidico Act. III Scena I v. 5, Periphanes militem sic alloquitur.
143쪽
Fens Q si istunc Eominem, quem tu quadriim ,
In Lissi Lib. xxxv ἡ 'cap., as, Almamenes militis suos hunc in modum, hortatur: Agenda rex ess, ιο Marcus quoque Evangelista, milites ad capiendum Iesum missos, νεανίσκους, adolescenter, Vocat, cap. XIV, SI, καὶ κρατου ν αυτον οἱ νεανίσκοι. Interpres
milia apud Curtium scriptoresqtie alios non infrequenter leguntur. Sediaija praeterea superest ratio,
dicerentur, ut sic nimirum distinguerentur a veteranis, qui extra patriae limites Pedem Promovere non solebant , sed eam defendere tanIum, tenebantur, si hostes eam aggrederentur, quam ob rem appellabantur
Epata. TD, quasi dicas , . qui pugnabant contra c aggressores patriae θ.
. ΚΑΛΑ ΣΙPIT ' Vestis quoddam genus , quod a nonnullis c t tribuitur Persis, ab aliis vero' Aegyptiis Pollux in Onomastico Lib. v D cap. xv I segm. 7I J,
--Αut stribere. voluit Lablons ius. Interpretem Aegyptium ini verbis Marci e m non reti fuisse, aut memoria eum sesellit. Nam vocis νεανίσκοι ratio plane nulla habetur Inversione Cὀptica, quam edidit Ira insitis, neque id monerois neglexit In Prolegomenis p. XX. In versione Copto Sis hidiea invenitur ΠίηΠHpETHC, quae est vox Graecae πηρέτης. iὶ In quibus Relandus pari. II Dissi nationum Misceli. P. I4τ, 15o: - Cum Boeharto consentit B. Camophilaris Dissertat. Misceli. P. 9
144쪽
is),-Aἰγυπτιοι. Sic et alii. ; Omnii,ua vero his antiquior, Herodotus Calatiries accurate . ita describit, 'Eνδεδύκασι δὲ γε νας λινους ,
σι, Lib. II cap. 8 I. Bochartus in opusculis p. 38 Ivocem hanc ita explicari posse consebat: A bd p. MUOI, lati s , venit Calasiris, toga talaris. Wrm11 primo, Mi sol ab Aegyptiaco causiris nimium, recedit. Deinde, cur ex lingua peregrina voces Aegyptiacas interpretaremur 2 Porro, Calusiris Aegyptiaca non erat toga, sed tunica interior. Et postremo, quot summum rei caput est, vestis illa Aegyptiorum non de scendebat Usque i ad talos , unde nomen ei sulita Rochartus suspicatur; sed circa crura erat silmbriata, πE-ρὶ τοι σκάλεἁ θυγσανωτοe, uti Herodotus, qui eas saepe vidit, testatur. Quinimo videntur Calasiries illae plerumque nonnisi ad genua pertigisse. Eas in permultis vetustorum monumentis, quae etiamnum superiunt,
Cernere licet. Id quodammodo etiam ipsa vox Aegyptiaca καλασιρις innuere quibusdam videbitur. K Senim, Teli, vel, uti etiam pronuntiatur, Tati, dein signat genu. Sed in aliis tamen monumentis rePeriunmtur etiam Calasiries eius generis , quales Hero M. describit. Vide Marmor, quod Paulus Lucas exhibet iu ub Apud Hesse tum, Καλασιρις, χιτ π ατυση- . ubi plura de Voce κ μώις in notis. Iunge observationes Inm Rerhum aliorumque ad Pollucis lib. X segm. 18. Suidrem dudum emendavit Brissonius de Regno Pers. lib. II 1 189. sertis tamen, invitis etiam editionibus' prioribus reti
v b Κιθωνας est in editione Wesielingiana, ex dialecto Ionica. , Nec illimust vG cap. 62. 239, scibus Bigerus ad Aristophanis Acharn. v. 759 , ἀντὶ χιτὶν
145쪽
quod editum est a Sicardo, dans les nouueaux Μεinoi--, des Missions Tom. D p. 269. - - - - :- Observo de hisce Cala ribus, quod fuerint χιτωνες, tunicae, velamina interiora, quae ipsum corpus Proprie tegerent. Tale vestimentum adhuc clarius a Moscho in Prato Spirituali appellatur πτ-σκος τερος, runica interior. Etenim plures tunicas induebant. Plutarchus in Tiberio Graccho p. I528, 'Ο τὸν ναπιον ἀφεὶς, κα ψευγ- D τοῖς χιτ rari L tinis dicitur interula, et subumia, de quibus consuli possunt Salmasius ad Tertullianum de Pallio p. 4O9, ro, Mithii Antiquitates Homericae Lib. m cap. VI, Octarius Ferrarius de Re vestiaria P. I Lib. m fere toto. Existimem igitur a--. u Aegyptiorum se
proprie vestis ad cutem, vel vestis ipsam cutem contingens ac velans. Id enim est, Audiamus Ai- Mium, cui suus constabit honor, quamdiu literis humanioribus. Sic autem ille: a vestis ea erat,in quae proxime corpori circumponebatur, τὸ προσεχωκεχυμάνον τη σαρκὶ ἱματιον et unde et Athenaeus συκον dixit L. x III, ubi de Phryne loquens, σαρκον γὰρ , ait, χιτώνιον αμιπείχετο. Et clare liquet ita se habere ex eo, quod Vlysses Odyss. xx s Od. xix. aas J ait, se νιτώνα sensisse circa corpus, velut ea
146쪽
Tunieam interiorem dixit Valerius Maximus f lib. v ticap. 4 3 s J. ωidius simpliciter Tunicam L. Ii sΛmor. lib. I El. v. I J,
Pugnabat Tunica se frectius, sed J tamen illa tegi. Et s lib. ID U. XIV. 2IJ,
Illis nee Tunicam tibi sit posuisse pudori.
Nimirum, quia haec corporis Verenda tegit; quemadmodum etiam indicatur Iliad. II fv. 26aJ, ubi Mysses minatur Τhersiti, se detracturam - . χμιανῶ τ iv να , τα τ αἰδὼ ἀριφικαλυπτα Eoque pertinet, quod ait Herodotus stib. I cap. 8J Clio: V Me δε κιθ-ι ἐκδυομενω , ἡκδύεσθαι Γ συνεκπλετα J καὶ τὸν αἰδὼ γύνη, cum tunica ut pudorem exuit mulier Haec omnia originationi, quam dedi, non leve praesdium afferunt. Non possum tamen non etiam ho monere, ΚΔ N esse crus; Levitici xvr. 4, DNLRcuo E pHs uictrisς dicitur vestis περι--λM, proprie et ad literam, vestis, quae ad crura usque pertingit. Adde VI. io. Vnde quis non immerito posset suspicari, Vocem καλαme, descendere a id est, σκέλος, quia Herodotus testatur, suisse vestime tum περααελέρ. Iudicent, meliusque explicent alii. Observari insuper et hoc velim, i) tunicam in libris
Coptorum dici etiam quisHri, ab Eustathium me
moriae prodidisse, Calasirin vestem suin Sacerdotibus propriam, καλασιρις λινους χιτ- ἱερατι eoe, in Iliada Homeri p. 39I. Sed repugnat Herodotus , testis oc latus, et vetustus.
147쪽
, . et o . VI a . i. J .et , fari ΚΑ NNAI. Ochius scribit, Κ νναι ' ψia θοι, καιτοι Αἰγυπτια πλεγμα , ἀφ ' ῶν και τα Hs 7ρα w θ. Vltima haec verba indicare videntur, καννας UOCC melse origine non Aegyptiam; sed Graecam. Adde haec Cassiani Collation. X v III cap. X v, Et olim apud Aegusios Monachos plectae, seu habenae ad CANIsTRA conscienda, Diathiqua seu regetes, di x eadem pal a conficiebantur.
Κae N D B Ο Σ, Canopus. urbs. Aegypti inscrioris, ad mare mediterraneum, in confiniis Libyae sita. Eam veteres Graeci tradidere a Canopo, gubernatore Me nelai Spartani, conditam suisse. Scriptores quidam addidere, a Canobilis eum honoribus divinis 4se cultum, et Numen urbis evasisse tutelare.. Sunt quoqΠd fabulae lepidae, quas de hoc Aegyptiorum Numinenarrant. Quae omnia priscis Aegypti incolis penitus ineognita uisse, ostendimus iis Pantheo Aegyptiorum Lib. V cap. Iv. Confrmat ea, qtine di x, .acere Canobilicus, qui Arsidi Rhctoriiretuli*, turbem canobum nomen haudquaquam accepisse a Canobo, innelai gubernatore, sed nomen hoc else.Aegyptiacum, et fgnificare χρυσουν ἔμφοe , solum aureum , quemadmodum Arsides ille apse testatur. in I, yptio pag. 96. a. edit. Gr. Florentinae x J Et rem ita se habere, lam dudum observavit praestantissimis mihique , - duri viveret, amicissimus Lal Croetius fr). Nam ' Maera
148쪽
GH- nub, est terra auxea. Vide plurasiloecitam citato. ' Reliqua Graecoruri fabulis debentur. Ga
C ARCA DA NA. Scelerate k Batraret . sed Apium rusticum. Apuleius de Herbis, op.
1 aurum Epistolicum tom. i III p. 89 I etaexicon Λ Vpt. p. 3I. Λliam nominis Originem Aegyptiacam, ab ea multum diversam. sed et plane repugnantem testimonio saee dotis Aegyptii apud Ariusdem, dedit L. Tocher in Disserta, tione de nominibus Cntiphis aliisqne , inserta Misceum Observationibus Criticis Novis, tom. II, P. I 37-I4 L LXistimans , . nomen Κάνωβος derivandam esse e voce honus , et praeposito articulo Aegyptiaco x Vel Κ. Non longe hinc abiit G. Gega in Numis Aegyptiis Imperatoriis Romae a. 1787 P. 34 - 38. Sententiam La Cmi et Iablonskii nuper admodum probatam esse ab eruditissimo AEL Siberere de Sa , intellexi e Diario Germanico , Alliameine Literatur - reiiung, May 38op, Z. 359. Ipsae enim eius Observationes de origine , inis, quo Graeci et Arabes appellarunt Pyramides Aegyptiacas , atque de rebus nonnullis aliis, ad antiquitatem Aegyptiam pertineutibus, dum haec scribo, nondum ad me pervenerim r.
149쪽
Descripsit ista haud dubie, sicque vertit Plinius Lib. XIII cap. v III: Similis his siliqua, quam Iones cerauniam clege ceratoniam, vel ceroniam vocant: trunco et
ipsa fertilis. - Ob id quidam Aenptiam sicum dixe
re , errore manifesto. Non enim in Aegapto nascitur. Si Theophrastum et Plinium audimus, vox, quam hic attulimus, erit Graeca, non Aegyptia. Idque vero similius est. π
xIBΩ ΡΙΟ N. Poculi genus in Aegypto. HUI-ctius, Κιβωριον, Αιγυστιον ονομα - ποτηριου. Vide Aramaeum Libro I II init. et ad eum animad
ca) Pag. 284, 28s ed. novae, ubi citat Athenaeus versus Nicandri in Georgicis:
Addit Athenaeus, Nicandrum loqui de radicibus, quae ab Alexandrinis κολοκάσια appellantur, et paulo post, Εστι δὲα- κιβωριον, εῖδος ποτη G. Legantur ad eum lacuae notae Sehreeubaeustri P. 2, 3, -
150쪽
versiones Cafauboni col. I 7 et seq. Eius et haec sunt verba. Ciborium proprie est ipsa faba Aegyptia, vel eius folliculus, non planta, quae fert fabam. Pro planta aliquando accipiunt. ut mox Diphilus, οἱ δὲ
γινομιενοι κυαμιοι ἐκ τ- κιβωριων. Sic colocasia, pro prie fabae radix, apud Plinium Lib. XXI cap. X v est integra planta. Ouod Diphilus vocat , Iano. sum , cum ait, i κρειττον δ εςι το ηκιςα εριωθες, vii nius araneosum , Colocasiam e Nilo metunt, caule , cum coctus es, araneoso in mandendo. V Haec ille. Horatius Lib. II Od. VII. EI.
parusiribus locis invenitur. Folium vero habet amplam instar petasiseu galeri, caulem cubitalem, digiti cra situdine: flore roseum, dupla papararini floris ampliam me. abi de ruit . umiculos gerit folliculis si-mmo, in quibus faba paululum super operculum instar buuae promiser ciborium aut Cibotium ideo nominarur, Euasi Ioculamentum, quod feratum siusmodi fa-
