장음표시 사용
151쪽
deniis a pRadix autem subiacet, harundinis radiecterapior: quae cocta crudaquei esur, et collocasia nomminatur. Babia quoque ipsa viren3 comeditur e Uea
Fum Aegaptiacar a fratctum ciborium appellant. Uida et Iieophrasi Hiitor. Plantar. Lib. IV cap. X. Eru dite de hac planta egit II hadet in Dissertatione ς quae inscribitur: Examen des divests monuments, fur les queis it 3 a des Plantes que les Antiquatres confondenι presque tou burs aveo te titua d se te, et Vulgata est in Tona. Ii I de ι'Histo ire de Piso ad mle Roale des Inscriptioni et belles Lentres p. 171 sqq. ', ubi et in Tabula addita ad p. I 86 delineatam habes eius iconem. Confer H. Imium. in Animadversorum Lib. I. cap. Io' toto , ac Salm serim in Exercitat. Plinianis p. 679
Lib. XIN cap. v I II: ut et erraticum intubum, quo in Aerapto cichorium pocant. Lib. XX Cap. XII lora Adrasto cicho tum uocant, quod Dipestre sit.' Sa-ιixum i autem Serin. Vide et Lib. XXI CaP. Xv et XvII. TrΚI . Herodotus Lib. II cap. 94, 'Aλε φατι δρ
. b Iunge interpretes. He Ochii V. ΚιβωρIον. e Male L. Cronoxius, auctoritate codicis indicet, pro 3 Ai amisit Τηκιή merito castigatus a messelingio in notis ad Horodoti l. c., item ad Diodorum Sic. tori. 1 P. IAI.
152쪽
Dioscorides Lib. i cap. 38. Plinius Lib. xv cap. v I i. ubi de oleis factitiis, scribit , Proximum sit e cici ar-lore in Argapto eostio et alii crotonem, alii trixin, alii Iesamum BDesire appellant. Idem olei cecini meminit Lib. XXIII cap. Iv. Strabo Lib. xv II, p. 824 ih r e quae Aegypto propria sunt, refert etiam τακικι, dy quo ait, καρπος τις σπειρομενος ἐν αρουρας, ἐξ ου ελαιον αποθλίβετα , εις ψεν λύχνον τοῖς απ.της υέας σπιδών τι πασιν , εις αλειμμυα. δὲ τοῖς πονκώοια Similiter Diodorur Siculus Lib. I p. 3I, γρει- α δε- πὸς τν των;λύνων καυσιν , ὸπιχεοντες αντ' ἐλαίου τα αποθλιβψλενον Εκ. τινος φυτου, προσαρογορευομενον καὶ κ Ba Paulus Aegineta Medicus Lib. vi IP. 297, ' λαον Gκινον τον αυτον τροπον ἐν ΑἰγυπτωγBEται ατο του σπερμιατος τῆς κιηεος , ὁ κα-Erecti κρώ- των , όμιοιωὶ κοπτομενου ἡ λειουμένου. Adde ex recentioribus Chardinium in Relatione itineris Persici TOm. IF P. m. 2Io, et Pauli Lucae Relationem itineris tertii in orientem Tom. II P. 284. Apud Scriptores Hebraeos etiam si pius comme-
docta Blasii Cutropisili disteriatio de lup p, ubi surim
153쪽
Tantum id unum adiiciam, in Scala Urefieri p. I 8s legi, κηκs Granum Alcheroae, forte cierimes. Quorum verborum quas sit valor, quae fides, dicere
- ΚNN R Aegyptiis dicebatur ὁ 'Madonusais, bonus genius vel spiritus. Veterum plurimi nomen ho ita scribunt. Straboni idem audit Κνουφια Et sici nomen istud in gemmis nonnullis Abraxeis effertur. Puto Aegyptiis nomen hoc verum et plenum sonuisse 1χονουφις, Ss UDNIs, quod secundum literam sDiscat αγαρὸν Δαιμιονα Prolixe argumentum hoc pe secutus sum in Pantheo Aegyptiorum Lib. I cap. Iv co.
x N o Titi In Non differt a Κνης , de quo proxime
ΚΟ ΛΛΑΣ ΤΙΣ. . Vide brevi post in v. Κυλλαπια
de Κlvi, in Differtat. Miscellan. p. 2D - 274. Quae eum sint omni eruditionis genere resertae, et ad univeriam Antimitatem , Aegyptiaeam quoque, illustrandam praeclare utis Ies utinam in plurium esset manibus i Pars prior Romae a. 17I8 , posterior numquam edita est. Argumen aum istarum Dissertationum , a Iongo tempore rariorum factarum, paucis commemoratur a Dan. Gerdes in Floril. libr. rar. p. 376. Adde Cl. Saxit OnOm. Lit. P. VI p.
Comparari autem debent Dissertatio L. Meheri da Elymo nominum ouphis, cet. . in Misceli. observ. Criti-sis Novis tom. II p. 129 -I48, inprimis P. 144 sqq. , a me observationes Georgii in praefat. ad Fragm. Iohannia Thebaica p. XXXVI, CLV - CLvII, et in notis ad Fram.
154쪽
COLOCASI A. Plinius Lib. xx I cap XV, In Aerapto nobilissima est colocasia, quam cyamon aliquivocant. Hanc e Nilo metunt, caule, cum coctuS est, .
araneoso in mandendo. Et mox, Adeo Nili sui δε- iribus gaudent, ut implexis colocasiae foliis, in pariam speciem vasorum , potare grati mum habeant. De .culocasiae floribus intelligendus Virgilius Ecl. Iv, v. llo, Mixtaque ridenti colocasia fundet acantho
ΚΟ MML Ita vocantur lachrymae spinae Aegyptiae. T. δὲ δακρυον κομηαι ἐ, scribit Herodotus Lib. D cap. 96 g). Strabo Lib. xv II p. 556, Τὸ τε, ἀκανθηραλσος τῆς Θηβακες , εξ ῆς τὸ κόμμ. Theophrasius Lib. Iv histor. Plantar. cap. 3, loquens de spina Aegyptiaca, observat, Γίνετα δὲ ἐκ ταυτης καὶ τb κομμιι ' και ρέει, καὶ πληγεισης, καὶ α' oμιατον ἄνευσε Arrianus in Periplo maris Erythraei cin Geographis minoribus Hudsoni Tomo I P. I 6, ος τινα
De GDeasia vide Salmasium in Exercit. Plin. p. 678 -688, 924, 9as, de Homonymis Hyles Iatricae p. I98 ,199, MAudet in Hist. Acad. R. Inseripi. tom. m P. I 7I, et Rauwol Floram orientalem p. II 7. Multa de Coloe fila, Arabibus vulgo dicta , habet Abdolla-tiph in Compendio Memorabilium Aegypti p. 16 sqq. edit.
Tubingensis 1789. Ex eodice MS. Bodleiano editum ante erat a Iosepho I ite. Memorabilia ista scriptoris Arabici Germanice vertit notisque illustravit S. F. Gunther MahI, a. I79o. In qua interpretatione de Colocasia agitur p. 65-75. Monet autem p. 66, esse vocem Aegyptiam antiquam, commPositam ex κωλ , convolvere , plicare , et καθὰ , arundo, atque hoc nomine plantam optime sic appellari, uti patet ex eius icone apud Clusium in Historia Plautarum rariorum lib. Iv p. LXXV. De 1psa re iudicabunt Bolanici. Verum
est, quod ait de vocabulis Κω sive Κωλ , et Vid. La Croetii Lex. p. 3O, 33 , 34. 'ce Meminit eiusdem aerodotus lib. II cap. 86, ad q. L vide Messelingium. i Tom. I. Η
155쪽
ται καὶ παf ημων h/ Αιουπτω δενδεων δακρυει τὶ κομι- 'iti. Ex locis, modo adductis , facile intelligitur , Ib Vocem κοριμοι, vel Gummi, esse vocem Aegypto propriam clib. Vnde etiam Athenaeus Lib. M p. 66 observat, vocem Graecam non desinere in ι, praeter μέλι, quasdam vero Graecis usitataS, quales sunt πεπε - .ρι, κώμιριι , κυφι, esse Peregrinas. ab Κομμι proprie dici, liquorem lachrymae instar ex arbore destillantis, qui deinde concrescit et durescit. Unde gummi dicitur non modo humor ex spina Aegyptiaca guttatini defluens ; sed etiam ex aliis arboribus, cuiusmodi arborum meminit Dioscorides Lib. I cap. 23, Lib. mCap. 99. Idem Lib. v cap. I, de vite vinifera, Τ δὲ δακρυον αυτο ομοιον ον κομμει, περιπηγνυμιενον τοῖς ςελεχεσι. De eadem re Plinius Praefatione Libri xxm,
Lach=mma vitium, quae veluti gummi est. Idem Lib. XXIV cap. IX, Vnum arbor ipsa exudat gummi modo. Et Lib. XXXum cap II haec refert: Modestiores sed aeque falsum prodidere , in extremis Adriatici simus rupibus, in viis arbores stare, quae canis ortu hoc effundunt gummi. Et hoc ipsum vox Aegyptiaca κοαμ recte excussa, satis subindicat. 2 in enim Aegyptiis θέσιν , positionem quamcumque et consolidationem deis signat; LLH vero et uΕ, voces quae iam in desue ludinem abiere, et derivatae ab illis dinD1 et a MuDN , aquam vel humorem designant. Inde sine dubio est EpaLE , lachvma, quasi dicas aquam facere, et psa , plorare, quod plane easdem in compositione voces servat. ΕΡΗΣ , lachoma, si originem etymologicam spectes , est proprie res humida, quae talis
ch Qui Κομμι et Gummi, cum Martinis, Hossio et aliis, voces este origine aut Arabicas. aut Graecas, Omnarentur, non satis attendisse videntur ad testimonia Herodoti similiaque.
156쪽
concrevit , Vel humor concretus. Est igitur κοριμι ι culus, vel x uuH, consolidatio humidi, vel gutta, aut Iachvma concreta. . . Et hoc est gummi. . In scala Κircheriana legitur xDuH , Gummi. Vide. et
- ΚΟΥ ΚΟ A. Ciconia. Ita Horapollo Lib. 1 cap. 5s. LMUinstas in Diss. de lingua Coptica p. Ioaait, forte ex KDchero, cui nimium fidὰ , eamdem alitem a Coptis hodieque ΚΟΥΚΟΥ b T appellari. Quod suo loco relinquo, cum dubitandi iustissima causa sitὰ Horapollo non dicit . κουκούφαν Aegyptiis dici ciconiam. Haec est tantum interpretatio Caelii GDcagnini, et Iohannis Merceri, in notis ad illum Scriptorem. Verba Horapollinis sunt: Εὐχαριςίαν γραφοντες , κουκρυψαν ζωγραφουσρ . Hic non intelligi Cico-
... niam, i Auctor nobis est Diodorus Sic. lib. I cap. Io, Ae gyptum ad victum suppeditare καὶ το καλουμενον κόρσεον. 'Lege illic doctam Meselingit annotationem, sed iunge MDmastum in Exercit. Plin. p. 678, 679. ri Vide notas ad utrumque moesis locium
157쪽
niam, verba eiusdam auctoris, quae deinde sequuntur, satis produnt, δθεν καὶ τῶν θειων ιηπτρων κουκουφα προτιμιησις NL Et certe sceptrum tale, quale memorat hic auctor, in notissima omnibus Tabula Bembina saepius conspicitur. Verum . quod in illo apparet alitis caput, haudquaquam esse ciconiae, ocusaris inspectio unumquemque docebit Idcirco Pignorius, in expositione illius I abulae p. 29, κουκουφαν interpretabatur Vmpam l). Sed nec hoc placet Iohanni Cornelio de Pauw, qui potius in notis ad Horapollinem p. 339 suspicatur, auctorem scripsisse κουκουβαν, qua voce Graeci recentiores noctuam designant. An vero caput alitis, quod in sceptris Deorum, in Tabula Isiaca, cernitur, sit caput noctuae, iudicent alii. Mihi
Κῖ ΛΛΗΣ ΤΙΣ , vel ΚΟ ΛΛΗΣ ΤΙΣ , vel Κ ΛΑΣΤΙΣ. Panis quaedam species in Aegypto. H
IJ Idem placuit Bochario pari. II Hierogodii lib. II cap. 3I p. 348, κουκουφα habenti Pro VOee Aegyptia, eamque accedere opinanti ad Hebraeam Levit. XI. I9, Deut. XIV. 18, quam alii vertunt upupam, alii aliter.'Vide uictaelis Supplem. ad Lex. Hebr. p. 415 - 4I7. I
ioco priori interpres Coptus dedit ΓHIUIOC, in posteriorino' Epsori , secutus interpretes Alexandrinos , apud
m) Variant codices Herodotei, κυλλήςις, κολλή ,λM. Primum recepit Infelingius, quem vide in Lect. Vari ac notis. Κυλλά- constans est lectio codicum Athenaeia Lodem modo nunc legitur apud Hefchium, ubi tamen alii
158쪽
Μνημονευουον αυτου καὶ Ἐκαταῖος, καὶ 'Ηροδοτος , καὶ ἡ Φανοδημος εν εβδομιη 'Aτθίδος. 'O δε Θυατειρηνὸς γικανδρος τὸν εκ τῆς κριθῆς αρτον γινομενον υπὸ Αιγυπτιων κυλλ ιν φησι καλεῖσθαι. Idem Lib. X p. 4I8. Αἰγυπτιους δ' 'Eκαταιος αρτοφαγους φησιν εἰνα κυλ -ςιας εσθίοντας, τας δε κριθας εἰς ποτον καταλεαινοντας. - chius, uti a Casaubono corrigitur, haec habet, κυλλαςις αρτος τις D Αἰγυπτω υπο γν ει ολυ- ρας. Aiunt ita scriptores, Aegyptios panes hos confecisse ex hordeo, vel olyra. Addunt alii. fuisse eos υ ξοντας , quod putabam significare panem subac quemadmodum Dalechampius. At aliter vocem hanc accepit Pollux in Onomastico Lib. v I . cap. XIS 73. Ita enim scribit, αγω οι δε τοὐς εἰς ὀξοανηνεγμ,ένους αρτους καλλιςεῖς vel κυλλοπεῖς ) ωνομιζον. Ex quo apparet, αρτους υποξιζοντας Polluci eos esse, qui εἰς οξὐ ληγουσι. Eaque de causa Casaubonus ad Athenaeum Lib. m cap. xxx, panes illos inter pretatur, fastigiatos . vel turbinatos, ad instar forkorum. De varia autem vocis huius scriptione videndus Iungermannus ad Pollucem loc. cit. Quaenam sit ceteroquin vera vocis huius Aegyptiacae Originatio, adhucdum assequi non potui. ΚΥ L Species aliqua aromatis, thuris instar Diis adoleri soliti, sed ex pluribus rebus compositi. Sa- icerdotes Aegyptii aroma hoc quotidie, circa occasum - . in
aliter id notis p. 373, 374. In Etymologico M. v. 'Επικυλ ωμα legitur, καλουcri iε ηυ χην, τὸν Αἰγυ2πιον. Κυλ- λωιν rescribendum alii monuere. An pro τὸν Αιγ. potius
159쪽
solis, magno huic lumini mundi adolere consueverant teste Plutarcho de Iside p. 372, ubi appellat το καλου- μενον κυψι. P. 383 Vero idem aromatis huius compositionem explicat n P. Observat etiam p. 384, phi hoc a sacerdotibus quoque in potu adhiberi. Vide praeterea co) Dioscoridem Lib. I cap. 24, Suidam in Κυφι, qui scribit, lyJanethonem Aegyptium confecisse Κυφι, se autem ignorare quaenam eius conficiendi ratio fuerit. Iunge evindem Suidam V. Mae ι- et Pacitum Aeginetam Lib. VII cap. 22 P. 299 versus fin. Addantur Iacobi Gounli Castigat. in Α- Imanis. Trallian. ad p. 8 V. 6 , Pag. q. Vocem hanc esse non Graecam , sed peregri' nam, monet Athenaeus'Lib. II p. 66, cap. 73 P. 256 J, qui paulo ante commemoraverat μυρου Αἰγυπτιον. Nec aliter opinatus fuisse videtur Plu rarchvs. Qui autem reliqua omnia loca veterum, a
Nobis adducta , expendere dignabitur , intelliget facile, eam Aegyptiis deberi. Existiino Κυφι Aegyptiis sorauisse Nodit, . Nam est bonus. Hinc CHOS UOdque, proprie odor bonus, εὐοσμια Sed speciatim sic appellatur se men sacrum, vel thus, quod Diis
adoletur. Τale vero esse κυφι, veteres omneS docentia
Abbreviato vero su men hoc paulatim loco C FON, dici consuevit ΠONIs, viri quod plane idem est
n Verba Plutarchi sunt: τὸ κυοι φυγμα μὲν ἐκκα Mκα μῶν melliS, Vini, uvae passae, cyperi, resinae, Π Π rhae, aspalathi, seselis, iunci odorati, bituminis, folii ii-culni, rumicis, iuniperi utriusque, cardamomi et calami. Vocem ρινων in γενων mutatum Voluere Diander, Boxter , uire. Cl. Mitenhachius ante ipse coniecerat δυναμεῶ .st monet p. 568, 569 ed. OXOn. ob Iunge Damocratem apud Galenum lib. II περὶ 'Aν P. 44Ι, quem locum illustravit Duire ad Plutarchum da Ιί. et Osir. p. 184, Ι 8S, 187.
160쪽
ApvD SCRIPTORES VETERES. Myest NON IS. Nomine vero isto sussimen hoc insignire placuit, quod nempe su men O, per
ταυτας τας σοαιρας ας ὁ δῆμcon, ἔριν ἔδη χαλεπανεῖτο δε ρ ρςον καταγελάσετα. δεῖτα γαρ τερατειας. πλλ ου ροελλει, δῆμος γε ων. Idem in Libro de Providentia p. 6s Sacerdotes in tres ordines distinguit. Primum constituunt προφῆται, secundusta orertium ζακοροι. . Ibidem paulo ante commemoraetur λοκηριον, Videlicet Collegium Comasiarum. Recte ve- Ο magnus Seirinus in Prologomenis Libri de Diis Syroruin cap m p. 7o coniicit, V0ces has et κωμι ὰ ς , nequaquam exr lingua Graeca explicari debere , sed eas potius in Aegypto natas esse, et ad huius gentis linguam referendas. Optime vero ibidem observat, Clementem quoque Alexandrinum κωαασίων Aegyptiacarum meminisse. Verba eius Lib. v Srminatum p. 567 haec sunt: 'Eν ταδε καλουμιενας παρ' Αἰ
μεν κυνας, ενα δὴ ἱερακα κοὰ ιβιν περι ερουσι Plura vide 1pud auctorem doctissimum. Omittere: hic hori possum observationem egregiam Thor Galet, ' quae in eius notis ad Lamblichum de Mysteriis Aegyptioru in Iegitur p. 252, 253: Erat Aeraptiorum eτ quidem