장음표시 사용
161쪽
oant κωμι ηρια, i. e. arcas, thecas, κιβώτια, νοσλα, et παιδας, in quibus erant Deorum quorundam simulachra; neque enim omnes omnium Deorum imagines
producebant in populum ς sed eas solummodo, quacerant subdiales c quarum in S. Scriptura mentio ha
hetur 9, non illas, quae in a tis occultabantur. Ρlura apud eumdem legi possunt. Quod ad me attinet, in ea sum sententia, κωμα ὰee Sacerdotum turba illos fuisse, qui Astrologiae et serum coelestium scientiae se addixissent, quique etiam ex ea scientia sutura praedicerent. Ad hanc sententiam ipsa vetus Aegyptiorum lingua nos manu ducere
videtur. Etenim dubἄCs , et d&,Cs, lingua illa fgnificat nasci, et γένεσιν, nativitatem. Ita in ipso N. Testamenti initio legitur HYulax xLuICue, Βίβλοe γενέσεως. Igitur acui duratae .Cue, iisdem est λέγειν τὴν γένεσm, Vel γενεθλιαλογεῖν. Vel etiam cui
aredin .Cs erit θεῖναι τὸν γένεπιν , ponere natisitatem. Ex quo conficitur, dinctos , vel xul dine'. CS . dici generaliacum, vel γενεθλιαλογον. Erant autem inter Sacerdotes, quibus scientia haec commendata, atque iniuncta erat. Videri potest Pseudo - Callisehenis Fragmentum ex historia vitae AleXandri Μ., quod δε AU. Acbricius edidit in Bibliotheca Graeca, Vol. x IvP. 148--ISO. Erant plura Sacerdotum munera, quihus certi quidam Sacerdotes, quibus illa speciatim demandata erant, sollicite fungebantur. Eorum praecipuos nominat et describit Clemens Alexandrinus, Stromatum Lib. vi, quos inter p. 633 commemoratur etiam Horoscopus. De eo haec ibi legas. - 'slρο ιοποσώρολογιον τε μιετα χΓρα , φοινικα , αςρολογίας συριβολοι, προσειον etc. Astrologos Aegyptiorum habes etiam apud Diodorum L. I p. 24. Et quis
162쪽
eorum mentionem non secit Illos vero ex Astrologis, vel Astronomis, qui, ex stellarum ortu et relationibus cum aliis stellis, futura hominibusque eventu, ra praedicerent, dictos arbitror fuisse Comasas. Cumque illorum semper in Aegypto numerus fuerit insignis, et auctoritas non levis, ab iis ordinem totum Ἱερογραμματέων, apud SInesium dictum fuisse ταξιν auguror. Certe apud hunc scriptorem, inter tres Sacerdotum Aegyptiorum ordines, Κωμιμαὶ constituunt secundum. Illos vero Scriptores alii nuncupant 'Ieρο- γραμμιατεας p J.
pio genus. Ita apud Stephanum . Ethnicographum gitur in isthac.voce Verum plane assentior Abrahamo Rerkelio, in notis monenti, vocem hanc Corruptam esse eX λαπιριμ , ' quomodo scriptores antiqui hosce milites nuncuparunt. Vide, quae supras pag. Ior, Ioa J diximus in Καλατιριμ.
De nonnullis eorum, quae hic attingit, ipse Lablon hius plenius egit in 'olegom. ad Pantheon Aegypt. cap. 3- Sed comparanda inprimis F. S. de Stamiis Dissertatio de Sacerdotibus et Sacrificiis Aegrptiorum, in qua P. I a 'seqq. de variis ordinibus clauibusque Sacerdotum, et de . Comastis p . 2II-2I6, accurate disputatur. Nihil autem illic de origine vocum κωμαςM et κωματει Aegyptiaca, quas Graecas iudicat, ex vulgari plerorumque eruditorum se
q) Immo Vero in voce 'Ερμοτυμβιεις, ad q. l. Hos nius idem monet, quod Berkelius. Assentitur Cuperus in Syllog. Epistol. Bumanniana, tom. II P. 69Q.
163쪽
- ΛΑΒΥῬΙΝΘΟΣ. . Hoc nomine in Aegypto scimus vocatum fuisse aedificium structurae amplissimae,
valde sumtuosae, et vere mirandae, cui simile vix in toto orbe ostendi queat. Sed et nomen hoc nemini paulo humaniori ignotum esse potest. Fuit enim et in Creta Labyrinthus oppido celebratus, cuius memoriam in nummis conservarunt Gnossit, quales recenset Harduinus in Nummis antiquis illustratis p. 25ψ, et in imagine exhibet Laurentius Legerus in Thesauro Bran-denburgico. Fuerunt et alii Labyrinthi; sed reliquos omnes vicit Labyrinthus Aegyptius, et ex hoc re . Iiqui videntur esse derivati, quemadmodum illis etiam nomen Aegyptiacum La rinthi adhaesit. Marshamus tamen , Vir antiquitatis omnis peritissimus , Labyrinthum Creticum Aegyptiaco antiquiorem censet, in Catione Chronico p. 29 I. Quae veteres de stupenda Labyrinthi Aegyptiaci magnitudine , de incredibili eius sumtuositate et magnificentia praedicant, si dem omnem superare videntur. Ut Herodotum Lib. II cap. I 8, Diodorum p. 53, 6o, Strabonem Lib. XVII p. 55Z, Melam Lib. I cap. 9, Plinium Lib. XXXVI cap.yI3. Quibus, ex recentioribus, qui rudera magnifici huius operis viderunt, addi poterunt Vanslebit relatio Itineris Aegyptii, Gallice scripta, p. 268, 269, Pauli Lucae historia peregrinationis suae tertiae, de An. III 4,ΤOm. II p. I 8, Les Nouueaux Memo ires des Missons Tom. v et v II, Itinerarium Graverit p. ISO, ISI, inprimis vero.accurati ssima Richardi Pocockii Descri- . ptio Orientis, ac sigillatim Aegypti. De loco, in quo mirabile hoc aedificium erectum fuit, videtur aliquis es ra inter veteres dissensus. mrodotus, Diodorus, Stra bo , et tota fere veterum turba Labyrinthum locat prope lacum Moeridis, meridiem versus. Secundum Plinium vero Lib. v cap. Iv, in sine, La rinthus, in Moeridis lacu, mrllo addito ligno exaedificatus fuerat. Sed Tcriptores hi conciliari haud dissiculter possunt. Erat enim in medio lacu Moeridis insula, cuius memi-
164쪽
COLOCASI A. Plinius Lib. xx I cap X v α -- rapto nobilissima est colocasia, quam cyamon qliquivocant. Hanc e Nilo metunt, caule, cum coctus est, araneoso in mandendo. Et mox, Adeo Nili .fui δε- gaudent, ut implexis colocasiae foliis, in variam . speciem vasorum , potare gratissimum habeant. De .culocasiae floribus intelligendus Virgilius Ecl. Iv, v. llo, . Mixtaque ridenti colocasia fundet acantho cs .
ΚΟ MML Ita vocantur lachrymae spinae Aegyptiae. T. δὲ δακρυον κομμώ εςι, scribit Herodotus Lib. II Cap. 96 g). Strabo Lib. xv II p. 556, Τὸ τὐ ακαν ςαλσο τῆς Θηβακες , εξ ης τὸ κόμιμιι. , Theophrasius Lib. Iv histor. Plantar. cap. 3, loquens de spina Aegyptiaca, observat, Γίνετα δε ἐκ ταυτης καὶ τὸ κομμι ' καὶ ρέει, καὶ πληγεισης, καὶ αυτοματον ἄνευ σεως Arrianus in Periplo maris Erythraei in Geographis minoribus Hudsoni Tomo Ib P. I 6, ος τινα
D De Coloeam vide Salmasium in Exercit. Plin. p. 678-688, 924, 9as, de Homo mis Hyles Iatricae p. I98 ,199, Mahudet in Hist. Acad. R. Inscript. tom. m P. 17I, et Rauwol Floram orientalem p. III. Multa de Coloe M , Arabibus vulgo dicta , habet Abdoli uph in Compendio Memorabilium Aegypti p. 16 sqq. edit.
Tubingensis 1789. Ex codice MS. Bodleiano editum ante erat a Iosepho I ite. Memorabilia ista scriptoris Arabici Germanice vertit notisque illustravit S. F. Gianther MahI, a. IDo. In qua interpretatione de Colocasia agitur p. 65-75. Monet autem p. 66, esse vocem Aegyptiam antiquam, compositam ex κωλ, convolvere , plicare , et καθὰ , arundo, atque hoc nomine plantam optime sic appellari, uti patet ex eius icone apud Gustum in Historia Plantarum rariorum lib. IV p. LXXV. De ipsa re iudicabunt Bolanici. Verum
165쪽
Labyrinthi, tum vox haec La rinthus commode exponi posset, domicilium Labaris, vel Laisris. Certevo, tho, Apoc. LII. Io redditur οἰκουμbενη. Sed dubitari potest, designaveritne vox illa totum semper orbem terrarum, quod vox Graeca vulgo significat, an vero nonnunquam locum quemvis bene cultum et --
bitatum. Quod si posterius locum habet, 'λΔR Δ',
IPHO, La rintho, recte et analogice significabit ornatum et bene cultum Lauris habitaculum. 'TO, Porro significat partem , portionem, sortem et esset
Proinde Π O, , pars , possessio LabFris.
Verum etiam atque etiam metuendum est, ne nomen
hoc Eusebius ad sonum Labdirinthi contorserit, ut sic vocis huius postremae originationem facilem et commodam lectoribus praeberet. , Labaris huius ceteroquin nulla uspiam mentio occurrit, ne apud illos quidem, qui inconditores Labyrinthi sollicita industria inquirunt. Mihi certum est, Israelitas, dum tota eorum gens servitute Aegyptiaca premeretur, ad construendum L byrinthum, tum eum, qui in insula conspiciebatur, eum qui in continenti extabat, fuisse adhibitos. Multa, dum argumentum hoc volvo et revolvo, cogitationibus meis se offerunt, quae id, quod dixi, mirabiliter confirmare queunt.' Sed ea hic exponere, nimis foret prolixum. Unicum tantum memorabo , quod non parum habet verosimilitudinis. Aiunt Herodotus et Diodorus, Labyrinthum construxisse duodecim Αegypti Principes, ex quibus deinde Psammelichus toti Aegypto solus imperavit', cui etiam mirabile illud opus a nonnullis vindicatur. Sed stupendum hoc opus aetatem Psammelichi longe superare, vel illa incertitudo scriptorum veterum de vero Labyrinthi conditore satis testatur, ut alia plurima nunc taceam . . Illiu tamen, Cuius modo memini, traditio, ex vero aliquid trahere
mihi videtur. Sunine duodecim principes, totidem
166쪽
duodecim tribuum Israelis praesecti et veluti Patriam Chae, aut forte Duces, qui reliquis erant praepositia rege Aegypti tanquam εργολωκτα, qui Opus urge rent , et laborantibus acriter instarent. opus vero hoc, post exitum Israelitarum ex Aegypto, diu intermissum, Psammelichus multo post resumsit, ac tandem
Persecit. Sententiam hanc ipsa quoque Labrrinthi vox Aegyptiaca aliquo modo verosimilem facit. Nam ΟΥΝ', IIVO, Viri, vel Biri nitro , nam V. et B. Pronuntiando saepe permutantur, sermone Aegyptiaco opus multitudinis significat. ,', est facere. Articulus indefinitus ON, praepositus, indit huic verbo significationem norninis substantivi, ut opus designetur. in Vero multos vel ' multitudinem innuit, sicuti Psalmo XII. Ia, et I 6, ubi habes itemque Psalmo XLV. 9, I 3. Inde sorte ἡ οἰάουμένη dicta est, ut diximus, Wo. Est igitur ΟΥΝ'I Iiso, Virintho, vel Birintho, opus multorum, vel magnae multitudinis. Constructus enim erat Labyrinthus per Israelitas, quos historia Mosaica refert fuisse numero permultos, ita ut de eorum multitudine Aegyptii conquesti suerint, Exodi I. 7, 9, 12. Id nomen hoc Laisrinthi praest fert. Aegyptii, post id temporis, nomen istud aliter
Interpretati sunt, aut ex eo coniecerunt, opus Fuisse Plurium. et quidem duodecim Principum. Sic enim Sacerdotibus placuit, antiquam veramque de hoc opere traditionem salsis additamentis contaminare. Superest hic tamen, fateor, prima syllaba La, quam i terpretatio mea non eXplicat. Sed multa nos de se mone Aegyptiorum veteri latent, quibus forte et hoc accensendum erit cr . ἡ ΛΗ -
r Sententiam Lablans si de prima origine Labrincti Upti ei, atque de et ologia nyminia, alii expenstanti
167쪽
, A FI N Η Σ. Helenium. Dioscorides Lib. I cap. 28, et in Appendice ad eiusdem cap. 27 sp. 442J.
o AIBIOT M. Iuniperus minor. . Ita auctor Appen dicis ad Dioscoridem Lib. I cap. Io3 fp. 442J. Cre do, vocem hanc, nescio quo fato, ex Aegypto migrasse in Lycaoniam Asiae minoris. Illi enim, teste Stephano Ethnicographo, in voce Δέρβη, iuniperum p trio sermone dicebant mβειαν. Si nempe addas notam generis foeminini Vel 'TL,. habebis vel a ,Rs, unde Graeci fecere Λιβιοὐμ, et Δελβῶαὐ
prudenter Auctor Etymologici M. vocabuli originem nullam dedit, exemplum cuius L . Stephanus secutus est , in Ind. Thes. L. Gr. p. 1336. Suidas Labyrinthum dictum aitur ρα το λαβεῖν θυραν, quam etymologiam ineptam esse et merito explodendam pronunciat Numeus. Eamdem tamen ac similes haud meliores repetiere Guetus ad Hefchium v. Δαβιρος. M. Martinius in LeX. Εtymol. , Faceiolatus et Areellinus in . Latinitatis Lexico, Lennepius in Elym. T. Gr. , plures alii. Istiusmodi notatrones verborum non maale dicas αγκυλους λογομς και λαβυρίνθοις ο-οἱους, ut utar Veris his Lueiani tom. m Oper. p. 8I7. De La risuo autem Aegyptio, praeter recentiores, qui iter suum in Aegyptum descripsere, consulantur Hossius ad Melam 1. Z 9, Messe Angius ad Diodorum Sie. tOm. I p. 7I, et ad Berodotum 11. 148, Barier dans t Histoire de PAcademie R. des Inscript. et Belles Letires tom. v p., z45 - 25O , Comes de Colus dans les Memoires de la meme Academie tom. XXm p. 288 et suiv., et Gihert in iisdem Commentariis tom. xXVIII P. 225- Q. Poterit inde excursus Lahonsyli' de La rintho Aegaptiuo illustrari, augeri, emendari. . :
168쪽
ΛΩΤΟ Σ. Species quaedam Lilii aquaties in Asgypto, cuius Veterum permulti meminere, Herodoma Lib. II cap. 92, et IV. I77, Theophrastus Histor. Plantar. Lib. Iv cap. Io, Dioscorides. Lib. Iv cap. 11 so, Plinius Lib. XLII cap. 17, 1 zeletes ChiLvi histor. 7I4. EX recentioribus videri possunt Pro per Alpinus de Plantis Aegypti cap. XXXI v, Span, hemiuste Uni .Numismatum p. as , . 258, editi ΜΑ-gic., Gisb Ct grus in Harpocrate p. Ιη , I9, 2o, et prae ceteris auctor Dissertationis perelegantis de . numentis variis, in quibus plansse cernuntur , quas Antiquarii fere omnes pro Loto habent. Legitur ea dans Prasso eo de ris adbmie des inscriptions Tona: IIIp. i I 8 I et suiv. Vide inprimis P Ι 82, 183,186 c De nomine vix aliquid certi dicere licet.
Addatur Pistarchus de Is. et Osir. cap. xi, nisi illic
pro ἐκ μαν legendum censeas ἐξ ἰλψος, ex luto, quod vultdquire p. 27, 28. Meminit saepiuS λωτου Strabo, lib. III. P. 237, XVII P. II 85, II9I. Diodorus Sic. lib. I c. 34, Λωτὀς τε γαρ φυεται πολυψ , ἐξ ου καὶ κατασκευαζουσιν ἄρτου οι κατ' Alaγυπτον, iterum cap. 43. Notabilis valde
Iocus est Athenaei, sive potius ipsius Epitomatoris, lib. Hi
IΝαυκρατῖται-ο1 ἐμοὶ , λεγει Ουτος ὁ 'Αθήναιος, μήλωτον Ad quae verba consule Schweliseuseri animadversiones p. 4, s, sed et Salmain Exercit. Plinian. p. 679. t 9 Praeter alios plures, quoa numerare longum sit et inutile, de Loto Aegyptiaco dabunt alia scriptores veteres ac recentiores, laudati a Boddaertio et T demanno in notis ad 4tinera Mawii tom. I p. 396, qui et Ipse adeundus p. 239,' Mo. Vnum tamen adiungam Salmasium in Exercitat. Ρlsenian. p. 628 sqq. , p. 685 sqq. , p. 728 sqq. , de Homonymis Hyles Iair. p. I, 2, 6, et in prolego . p. 22; cuiuSObservata eo maXime pertinent, ne arbores ac plantae, nomine Loti dictae omnes, et tamen diversae, permutentur. Quae quidem observatio magnum nobis prae1tat usum in recta scriptorum antiquorum interpretatione, crurigendistique erroribus recentioribus.
169쪽
cum pluribus plantis, quin et arboribus, commune in xit. Disquisitionem hanc aliis igitur relinquimus. M AN. Cibus Israelitarum in deserto, de quo, primum viso , Israelitae dicebant hori Ri , Hoc suam Andreas miserus, in Glossario Sacro, vocem putat esse Aegyptiam cub.
MANE PΩΣ. Nomine isthoc, Linum, inclytum Graeciae Poetam, celebratum fuisse ab Aegyptiis, a ctor est Herodotus Lib. II cap. 79, 'Mι-Αἰγυχροι- ό Nνος καλευήενος Mανερως. Addit ibidem, σαν μιιν Αἰγυπτιοι του πρώτου. βατιλευσαωτος Αἰγυπτιων Γ Αἰγυπτου J παλι μουνογενει γενεσθα. Si vera cyb hic narrat historicus nobilissimus, fuit Man ros filius primi Aegyptiorum regis. Is autem, consentientibus omnibus, fuit Menes , quod in notis ad Er rosthenis. Catalogum regum Thebaeorum interpretatus sum Mneh, id est, aeternum. Et profecto, in Μανέρωe levia apparent vestigia nominis Mηνης, vel Id N c π . Adde, quod in Pentateucho, voce alias
u) Placuit idem Drusio, Gratis, Polo. Aliis tamen aliter visum est. Vide e multis Dathe ac Rosenmulierum ad Exod. XVI. Is, me erum tom. I OP. Phil. p. Ista, Hackmannum in Praecidaneis Sacris p. 68 - 7a, Michaelis in Suppl. ad Lex. Hebri p. 15ID Notus est omnibus aut esse debet Salmasii commentarius de Manua, adiectus Exerincit. de Homon. Hyles latricae P. 245-254.
ν) Legendus omnino Metelingius ad Herodoti locum. π) Manerota dictum esse de Mena, vetustissimo illo Aegyptiorum rege, non a vero alienuia Putat Squire ad Pluintaruum de U. et Osir. P. 41, 4a.
170쪽
rariori , Chroti, dicatur, si recte memini, mlius, aut soboles. Vnde Menehchroti, exponi posset, silius, aut soboles Menis. Ad hane
expositionem, cui tamen nihil tribuo, manu nos ducit Herodotus Forte scriptor ille aliquem consuluit, cui melior vocis illius originatio non suppetebat. At veram esse non iudico. Aliter Hefchius, culus haec in Voce Mανερως . sunt Verba, Τουτον φατὶν ΑἰγύWrιον scit. ονται ομιολογησα πρῶτον, παέα Mαγων
ομολογησα, quod commodum sensum. hic non fundit, legere malim θεολογησα. Tum omnia plana, lacilia, et perspicua sunt. Sed quis ille Maneros sit, qui, a Magis edoctus et initiatus, primus Theologiam tradidit Aegyptiis, id me latere fateor. Et omnino vereor, ne Hefchius hic nobis parum vera persuadere voluerit. Communiorem hanc apud veteres traditionem reperio, maneros fuisse aliquod cantilenae genus, ab Aegyptiis in honorem Lini cantillari solitae. Ita Herodotus, loc.
cit., Pausanias in B OeOt. p. 3o3, 3o4, edit. Graec. Wechel. , et Athenaeus Lib. XIV p. 62o. Suidas me moriae prodidit, eamdem cantilenam dici etiam περιμιανως, in v. Mαν-- et Περιμιανώς. Forsitan per Linum intelligendus venit. ille Aegyptius, cuius mo-chius meminit, qui primus Aegyptios Theologiam docuisse perhibetur, etsi haud credam , illum a Magis, Persarum Philosophis, institutum fuisse. Forsitan in verbis Henrchii, praeter mendum illud, quod sustulismus, aliud etiamnum latet, haud observatum, et cum ius emendationem nunc non tentabo. Forsitan man
.ros ille, quia primus Theologiam, certis sine dubio regulis et legibus comprehensam , Aegyptiis tradidit, quod apud Graecos praestitisse Linus fertur, hanc ob causam a Graecis Lini nomine insignitus suit. 'Voluerunt nempe subinnuere, eum suisse Aegyptiorum LN num. Non veru omittondum, quod de re eadem Pl.