장음표시 사용
191쪽
.is. VOCE s AEGYPTIACAR lasse, quis dubitet Τ sed arbitrium huius rei perlibenter aliis relinquo t).
' IKOPH, Ita in Scriptura S. nonnunquam u appellatur Memphis, contractum nempe ex Menusi . Ita censui Differt. Iv de Terra Gosen S iv p. 41.
MO ΣXEPΙΣ. Nomen regis Thebaei in Aegypto, apud Eratosthenem in Catalogo pum. xvu, qui illud interpretatur ηλιοδοτος. Nempe dinoI xyH, Moichre, Aegyptiis dicitur donum solis, vel donatus a sole. Vide notas meas ad illum Catalogum, in Alph. Vignolii Chron ol. Sac. ΤOm. II p. 75 a.
MoΥ Θ. Cognomen Isidis, significans matrem. μα- tarchus de Iside et Os p. 374 , η δ' 'σις εςιν οτε καὶ
Iudicium de ultima PMons ii coniectura ego quidem aliis relinquo. Observandum tamen , filiam Phar Onis, cui Moses plurimum debebat, appellari a M. Posepha Θέρμουθις s. Θερμο is, ab Ariopano Μερρις, ab Abulcasimo Ζεβου ς, unde Relandus suspicabatur pro μουθις in Iosepho legendum Θερβου is. Vide notas ad P, sephi lib. II Antiq. cap. 9 g s. De nomine Moni, 1ivetumior . egit. Bu Eccles. V. T. tom. i
uJ Si bene memini, semel, Ilos. IX. 6, ubi habent plerique codices ΜSS. 'a, alii teste Te icotto,
Alexandrini vero interpretes, quorum est magna auctoritas in rebus, ad rem Aegypti Geographieam pertinentibus, praebent Μεμφῖi. Quos secuti sunt Hieron mus ad Hoseae luis eum , interpres Latinus antiquus, , alii. Cum iis non discordant .recentiores, de quibus nominasse lassiciet Cl. Rarium in not. ad Mawii Itinera tom. II p. 8a. Mogerum ad Ho-1eae verba, et Michaelis in Suppl. ad Lex. IIebr. P. 2536.
192쪽
MΟΥΘ , σημιαίνουσι δε τω μιὲν πρωτω v) τωνὸν κατ- ΜΗΤΕΡΑ. Nempe u , et matrem designat, quod Graeci extulerunt μούθ. Observatu vero haud indignum, quod idem Plutarchus scriptum reliquit p. 368, Aegyptios Lunam , id est, Isidem, appellasse matrem mundi: quod eam mihi suspicionem suggessit, fieri posse, ut flutarchus cognomen hocce Isidis Mουθ in mente habuerit. Nam Ι Υ--ν, recte dici potest mater mundi. Plura
vide sis in Pantheo meo Lib. Iv cap. V S 3. M TIP I S. Vide supra in Μοῖρις - .
ΜΥΡΤΑΓΟΣ. Ἀμιμωνοδοτος. Ita Eratosthenes in Catalogo regum Τhebaeorum Aegypti num. xxIIia In notis ad hunc Catalogi locum, dixi nomen Aegyptiacum vere ita scribendum fuisse ἈμυνταDe. Nam IaxodH- Ο, est donum Ammonis, vel donatus ab Ammone, Ἀμμωνοδοτος. Verum Graeci paulatim nomen hoc pronuntiando corruperunt, dixeruntque pro' λυνταιος , Μυρταος, et vitiosa illa pronuntiatio propagata , tandem apud Graecos cx) invaluit. Vide Chronolog. Sac. Vignotii Tom. II p. 756. M Ω'Σ et ΜΩT' Aqua. Observant hoc scriptores veteres permulti, qui nomen Mosis ex lingua Ae-: gypti
' st πρωτιν excidisse videtur τουτων. iudice Marrulando p. 138 ed. Squirit. π) Μυρις est in quibusdam codicibus, sed rectius scrDbitur Μοθις. Cons. elingius ad Diodor. Sic. tOm. I
x) Apud Herodotum vero II. I4o. m. II, ac riuo ridem L Mo, nomen scribitur 'Αμυ:
193쪽
gyptiorum interpretavi sategerunt. Et certum est. 40ι uod, M.ti significare Aegyptiorum filiis aquam. In vocibus compositis etiam occurrit doetu. Vide Mωυσο.
MΩΣΗΛ Et Deus marinus, fi credimus Iohanni Teteletae, qui id, nescio unde haustum, memoriae prodidit Chiliad. Ix hist. 259. - τὸ Μωσ--τας γονας Alγυπτίων ΠοσΨιδὼ θεον θαλασπιον , καὶ θεὸν τῶν υδατοπVocarunt igitur Aegyptii Neptunum, Deum maris, sermone patrio Μωσοε. Vbi observabis, IJ Neptunum Maris Praesidem, in Aegypto cultum non invenisse, qua de re consuli potes: Pantheon meum Lib. uCap. m g a, et cap. IV S 3. ab MMmμὲ esse nomen ab homine rerum Aegyptiacarum ignaro confictum, gompositum quippe ex voce Aegyptiaca et Hebrai sa. n. in enim, ut aliquoties iam monui, non veroin ςompositis vocibus, aquam signific*t; ηλ vero vox est Hebraica PR, Deum designass. Aegyptius θεὸν ταω υδατων , vel θεὸν θαλαμιον dixisset ore tu aut Sed Μωσηχὲ Aegyptiis vere monstrum aliquod vycis fuisse censeri debet.
MΩΥΣΙ . Ita interpretes Alexandrini esserunt nomen magni illius viri, qui populum Dei ex Aegypto eduxit, eiusque in Arabiae deserto Legislator extitit. Hebraei nomen illud scribunt nem. Nomen ipsum vete-
rum permulti Aegyptiacum esse iudicarunt, et ex illa lingua etiam interpretati sunt. Qui hoc negant, nominisque huius origines in Hebraeorum sermone quae rendas esse contendunt, praesidium in his ipsius Mosis verbis, Exodi II. Io, se invenire existimant, ubi haec
194쪽
APvD SCRIPTORES VETERES. assnominis Mosis ratio adsertur , n)n in 'aquia ex aquis e traxi eum; vel, uti vertit Uesterus , exrraxissi eum , tanquam mater Mosis verba haec protulerit, loquens cum .filia Pharaonis. igitur Hebraeis significaret textroctum ex aqua thanc esse veram nominis Moses significationem, testaretur Moses ipse. At non abs re erit, hic observasse IJ vocem sumi quidem de extractione quali- . Cumque ἔ Verum non de extractione ex aqua. Vox igitur Hebraica significabit quidem eum, qui viri
cunde extractus es; sed non extractum ex aqua, nuladdatur, ut Rcit Moses Π'nmin, ex aqua. Recte id etiam monuit Eusebius Renauritius, dans les Me 'moires de Literature de PAcadsimie des Inscriptions Tom. II p. 27a , tametsi Bochartus in Geographia
Eac. Ρart. I Lib. I cap. Xu asseruerit, at non Probam
erit , vocem risD semper sumi de extractione ex
aqua. Moses igitur haudquaquam significat extractum ex aqua. ab Vocem hanc ne significare quidem ex-rractum, qualitercumque demum id fiat. . Explicemus hoc Verbis , Andreae mulieri, qui in Glossario S. p. 28 hac de re ita disserit. Vox ista non, Mose, non extractum aquis signimaret, sed qui extraxisset, Extractum vero , Masui, diceres. ab Nihil omnino decedere auctoritati et veritati textus Sacri, si dicatur nomen Mosis fuisse origine Aegyptiacum. Non enim assirmat historia Mosaica, nomen Mosis ex lingua Hebraica esse desumtum, sed docet tantum, ex eventu illo memorabili, quo iussu filiae regis ex aqua servatus est, nomen suum Mosen accepisse, sive id factum fuerit ab Hebraeis, sive ab Aegyptiis. Cum autem nomen hoo ex lingua Aegyptiaca optime deduci possit, idque, quod historia Mosaica de nomine hoc observat, Plem
195쪽
quam si ratio ex Hebraico sermone reddenda sit, intelligitur facile , salvain utique esse auctoritatem teXtuSSacri. Non video igitur, quid me impedire possit aut debeat, quominus in eorum pedibus sententiam eam, qui Mosis nomen vere fuisse Aegyptiacum censent. Sunt potius rationes plurimae, et quae pondus habent non leve, quae me, ut sententiam eorum meam faciam, induXerunt. Nam I. Interpretes Alexandrini, qui sunt Iudaeorum omnium, quorum scripta aetatem tulere , antiquissimi , qui vixerunt in Aegypto , ubi. 'Moses nomine hoc donatus fuit, qui Aegyptiorum et Hebraeorum ea de re monumenta consulere Potuerunt, iam dudum deperdita, non praeter rationem nomen id extulere Minnis, quod est vere Aegyptiacum, et rem illam, quam de nomine hoc nos docet Scriptor Sacer, aegregie et ex asse exprimit. Sine dubio illi veram docere voluerunt pronuntiationem nominis Moses, cum
Hebraei ab ipso iam principio illud idem magis ad genium linguae suae detorserint, scribendo et pronuntiando Ipsum vero Mosen pronuntiationem
hanc, a populo suo receptam et dudum stabilitam, retinuisse, mirum profecto non est. Num spreta suorum Consuetudine, cui a teneris assiletus ipse erat, formam nominis Aegyptiacam, forte tum plurimis ignotam,
praetulisset Quis tale quid de Mose, cuius inimici implacabiles erant Aegyptii, suspicari queat . II. Non
aliam fuisse doctis olim Hebraeorum magistris sententiam, ex antiquissimis eorum, quorum aliquid superest, facile intelligitur. Eos inter est Ezechielus Tragicus, ab aetate interpretum Alexandrinorum non ita remotus. Illius hosce versus, quibus filia Pharaonis matrem Mosis alloquitur, adferunt Clemens Alexandrinus,
Lib. I Strom. p. 3 5 ΓΑΙΑ J, et Eusebius Praeparat Evang. Lib. IX cap.
196쪽
Quae qua ratione accipienda snt, et a scriptoribus vetustis re ipsa accepta fuerint, ex iis, quae apud Clementem Praecedunt p. 3Φ3 , colligere proclive est. Ezechielo adstipulatur Philo Iudaeus , in Libro I de . . vita Mosis p. 6os stom. M p. 83 ed- Μang. J stri' hens: Eἶτα δίδωσιν ονομα, θεμένη Μωσῆν ἐτύμως, διατὶ ἶκ του ο δατος αυτὸν ανελεσθα ' τὸ γαρ υδωρ ΜΩΣονομιαζουσιν Αἰγυπτιοι IJ Iungendus huic Iosephus, ius verba ex Antiquit. Iud. Lib. II ' cap. Ix 3 6 adscribo: κριτ αυτρ την ἐπίκληπιν ταυτο , Mωυσῆς
κατα το συμιβεβηκὸς εθετο, εις τὸν ποταμὸν ἐριπεσον
τι ' τὸ γαρ ύδωρ μῶ οἱ AJγυπτιοι καλουσιν, υσῆς δὴ τους-ύδατος σωθώτας. Ex Iudaeorum scriptis accepisse hoc videtur vetustus auctor versuum Orpheo tributorum, cui Μoses audit υδογοει, ex aqua ortus. Vide Los Scaligeri notas in Fragmenta veterum selecta, libris de Emendatione Temporum subiuncta, p. 48. III. Eamdem porro , de nomine Mosis Aegyptiaco, sententiam, suam quoque faciunt prisci E clesiae Christianae Doctores, Clemens Alexandrinutp. 343, Hieroumus, operum Tom. M p. IO3, Eustathius Antiochenus in Hezaemeron p. 79, ad quem Leo Allatius in notis addit Raabanum murum, et Procopium. Adstipulatur illis Suidas , in voce Minscribens, M- τὸ υ δωρ παρ Αἰγυπτιοις' εξ ου καὶ Μωυσῆe. IV. Ex recentioribus igitur nostris eruditis, et scripturae interpretibus, cum hic tot haberent sibi
praeeuntes, eorum sententiam non inviti amplexi sunt Hottingerui, aliique non Pauci, quorum nonnullos
cr) Phiani tamen tempore alio aliter visum est. Scribit enim, Libro de nominum mutatione, tom. I P. 597, Με- 1 Mις γαρ καλεῖται λῆμμα ' δοναται δὲ καὶ φη δια τει εἰρ - τλ. - .
197쪽
adfert Pssi erus in Dubiis Vexatis ad Exodi I r. Io co.
Est inter eos etiam Athanasius Urcherus, qui aliquam ljnguae veteris Aegyptiacae notitiam jactavit potius, quam habuit, et Claudius Salmasius, qui feliciores in illo studio progressus fecit. Eorum verba mox adfe-xemus. V. Considerationem hic et illud meretur, quod nomen Mosis infanti, tum exposito, a virgine Aegyptia, regis filia, datum fuerit, quae id profecto non ex Hebraeorum, sed suo proprio et patrio sermone de- sumtura fuisse videtur. Vrsit hoc non sine causa Κω- cherus, idemque argumentum ponderis non spernendi esse censet Hottingerus in Exercitationibus Ahii-Morinianis p. 44 in notis. Quibus et VI. illa accedat ratio, quod Mosis nomen, vel uti Alexandrini habent Muram, commode ex lingua Aegyptiorum explicari possit ita. ut rei et verbis Scriptoris Sacri omni ex parte satisfiat. Videamus primo, quo pacto Salmasius rem hanc expediverit. In libro de Annis Climacter. p. 614 hunc in modum disserit: es capero.
D sine positus pasmam inducis signi imationem), ut
νωουσὶ captus ex aqua, αναληφθεὶς εξοδατος. Non omnia Salmasii verba tueri ausim. Vide et eiusdem Epistolam LX p. Iaa, et LXxvΙII p. 167. Imasii explicationem, tacito eius nomine, adoptavit Hunius in Demonstrat. EVanget. p. m. 75. Certum tamen est,
dubDin16, recte exponi posse sumtum, Vel captum ex aqua. Posset quoque Vox eadem explicari uinON UE , e* aqua veniens, egrediens, quod magis favet scriptioni Alexandrinorum interpretum, et Scriptorum N. Testamenti, qui frequenter habent Mawσῆς, quod plane est ataulΟΥΤΕ. Et hanc originationem probasse videntur, qui olim M-- interpretabantur τον ἀπο-
198쪽
πεύσαντα τω υδατι, apud Clementem Alexandrinum P. 343. Communiter tamen veteres nomen hoc signi.
ficare aiunt servatum ex aqua, ut Iosephus, Eustathius Antiochenus, et alii. Sic enim sententiam suam declarant, Τ ύδωρ, μω, vel, ut alit, ὀνομιαζουσιν Uγύ-οι, υσης τοὐς ἐξ υδατος σωθώτας, ubi voces has ἐξ υδατος, glossema esse mihi persuadeo, quae essent delendae apud Iosephum, uti nec apud Eustathium Antiochenum comparent. Placuit haec inviterpretatio Hrchero, qui, in Prodromo Coptico
p. I 38, uuldCHC, idquit, Aegrptiacum est, non Hebraicum. A axul, et deHc, quod ex aqua se
satum dicit. Verum hic, ut in aliis plurimis, sucum lectoribus fecit Iesulta ille, et sumum vendidit. Non .est enim vox Aegyptiaca deΗe: et multo . minus seris sare, aut gervari, aut servatum significat. De expositione hac, ut eam TireseruS Protulit, merito etiam dubitat Andreas Mulierus in Glossario Sac. p. 29. Dum vero ipse, reiecta Κircheriana interpretatione, suum substituit ax Od -- cinet, quod Vertit serpatum ex aquis, quis non Videt, eam a scriptione nominis huius, quae in omnibus linguis reperitur, et citra ullam necessitatem , longe recedere. Interpretatio , quam veteres nobis subministrant, veritati prorsus congruit, dummodo recte exponatur. Nempe axul, in vocibus compositis, aquam Persaepe designat. ONYE vero, Vse, vox notissima, et in Coptorum libris admodum frequenter Occurrens, est σωγν. Vnde patet dinui ONYE, Mararii, et cum terminatione Graeca,
este, vere Aegyptiis sonuisse σωθέντα ἐξ ύλετορ ca).
ca) omissis aliis, quae ex scriptoribus Vetustioribus queo aut aiserri, tantum adscribam e Codice in. Vossiano, in illi.
199쪽
tis inde seculis copii vocantur, suntque longe plurimi, qui nomen hoc ipsis ab antiquo, ab urbe Copto in superiori Aegypto, adhaesisse augurentur. Potuit vero M Dbathrum dici Aeraptiacum, aut Copticon, quod Μalobathrum optimum Aegypto esset proprium, ideoque Aegaptium re ipsa dici soleret. Testatur hoc Erotianus, in Lexico suo Hippocratico ita scribens, Mύρου Αἰγυπτιον, οἱ μεν ἐμαντο, τὸ λήγομενον απὸ σκάμ
Bibliotheca Lugduno Batava , Glossam hanc in Octateuchum: Μωυσῆ. ' παρα Μων ο σημαIνει το υδωρ ΑΙ- γ mriri', καὶ τα , ὁ σημαίνει τὸ λαμβανω κατ Αἰγυπιειους ' ὁ εκ του υδατος λη pθεk. De Origine nominis Moses recentiores quoque in diversa abeunt. Vt taceam interpretes libri Mosaici Exod. II. Io; Mango ad Philonem tom. ITp. 8a, et Alberti ad He chium V. Μωυ. Hebraicam putant. Contrarium vero esse similius Opinatur Misaelis lia c- p. 1562. Mingarellius ad Aegyptiorum codicum reliquias p. CCLXXI, CCLXXII, nominis originem Aegyptiaeam agnoscit, compositi nempe eXdinmΟΥ, aqua, et CE,
here , aut NE, De, abire, nisi sorte illud C AC sit eominplementum nominis , nihil per se denotans. Nomen esse vere Aegyptium, iudicat Ati A. Georgius, ducitque ex muON, Thebaiee et Ooli, siqua, et , Theb. ,
captus, sublatus, vel eductus. V. praefat. ad Fragm. Joh. Tneb. P. CXLIV , et notas P. I74, 175, 266, 267: Intelligitur ex his, neque viros eruditos, quibus nomen AegΥP'tiura videtur, in etymologia eoncordes esse.
200쪽
iae λοβαθρi a Vnguentum. igitur Malobathinum sin. gulari ' ratibne . et per excellentiam videmus dictum fuisse ' Aegaptiunt. Feste originatio haec specie noni mediocri commendire se pollet, ii AEgiptii: regionem
sciam unquam 'Aenpium, . Vel Copt- , hiusque rincointa P Aenpiiov. aetas Vopior, nunc' tam ceris tum mihi est quam quod certissenum Aenprum v 3cem es yn m Aegyptiacae, .sed tantum Graecae origi- nis. Ipsi Aegyptii regionem. statur patriam . . nunquam aliter , quam. XHata, , Gami; et Aegaptium semper ,- - chami vocant. Denominatio ma ro Coptorum debetur unice Arabibus, quod Iof Seri ger in libris de Emendatione Temporum acute vidit, aliis-'que ostendit Certum est, Coptorum nomen , ante-' quam Arabes Aegyptum sibi Tubiecissent, nuspiam auditum lectumve fuisse. At quia ab ijlo tempore paulatim lingua Arabica incolis Aegypti patria evasit, ex eo famam est, ut et ipsi Coptor se nuncuparent. Itaque originatio vocis Nataphion, quam obtuli, locum ha here non potest.