장음표시 사용
221쪽
ci; Hebraici frequenter tam tur, ad indicandum disi nasorem , haruspicem , qui . de miris responsa datis Distentiunt inter se viti eruditi, tum de origine vocis, rum de vero eius sensu, quae hic prolixe referre supervacaneum ducor Videri possunt Celeberrimi Davi-- s Ilii Dissert tmnes selectae, DisDrt. x II, quaae est de a R et 'ritatu Schuelaordi Plistolae dii Μoncide Tom. p. 333 et seqq. , Clodii Lexkon Hebrai cum selectum voce ara, P. I 8 et I9, atque plurem
SummusBochartus n Hieromici pari. I Lib. I , c. mcenset vocem esse Aegyptiacam. Legit nempe in No imenclatore Urcheri, quem citat , orion apud Coptos; hodieque serpentem sonare, . idque putat Horapoianensi afferre ουβαῖον. Libenter adstipulor viro doctissimo, vocem esse Aegyptiacam, at interpretationem eius prO-.bare μ' possum. Nomencsatori Urcheriano tuto cre
di no*. ψε Tirtareus ipse linguae, cuius se in
nauratorem iactat, pr*rsus erat imperstus, et hi me ros sane errores 'n illo Nomenclatore commisit, nec
nunc dicam dei st udibus manifestis et in osturis, qui bus Urcheriana omnia, quae literas Aόgyptiacas sperictant, ubiq; st diatent. Olion non est vox Aegyptiaca ρ neque characterem Aegyptiacum prae se: s t.
Alexandrini habent ultimo est varietas lectiomn. de qua Michaelis in Suppl. ad Lex. IIebr. p. 1536. Nomen Noph, etiam Mopis, originem ducit ex antiqua urbis Meminph1ticae appellatione Aegyptiaca, quam vidimus supra p.r37. Cons. CI. Rapius in not. ad Mawii Itinera, ium. II p. 8a. : r) Proliae cumulateque de a N et rid N disputavit L , in Commentariis societ. Scient. Viissingensi tom. I .
222쪽
ΛΡVD SCRIPTORES UETERES. i8rboph, quidem Aegyptiis cub dicitur serpent . quod
sane ad obis propius accedit, quam oblon; sed persu dere mihi nequeo, una eademque Vocet, et serpentem, et incantatorem, qui serpentibus ad praestigias suas abutitur, designatos fuisse. Meam ea de voce senten
tiam cyb in Epistola ad Cl. La Croetium, in Τ --
xo Epistolico La Crogiano Tom. I p. 183 , his ver- his breviter declaravi: MI R, Othon , Aacri laus, numquid aliud est, quam ΟΥΗΡ , sacerdos. Eam vocem Israelitae , de sacerdotibus idolorum praedicari solitam , saepius audiverant, et secum asportarunt. VSacerdotes Aegyptios divinationibus . et incantaxionibus vehementer deditos fuisse , vel ex historia Mosaica abunde perspicitur. Hoc sciebant Israelitae. Audiverant in Aegypto, homines huius sortis dici Idcirco postea vocem hanc loquentes de huiuscemodi
'ΟΘΟNNA. Dioscortara Lib. II cap. 2I3 ali sevocari succum chelidoniae maioris . vel secundum alios 1uccum herbae, quae nascitur in Τroglodytice, et Ara. . bia Aegyptiaca, ac pariter VOeatur Othonna. Tandem haec subiungit, Ἐνιοι δέ φασιν αυτὸν Mιθον εἶναι Aγυπτιον εν τῆ1 Θηβαm γεννωμενον, χο κοχρουν ρυκρον τω μιε θει, δακνοντα τὸν γευον, μετὰ πυρώσεως καὶ ςυψεως. Quae sic contrahit Paulus Aegineta Lib. v I i
a Exempla dedit La o ius in Lex. p. 158. Ex ista
voce Aegyptiaca Graecam Οφις Ortam putat Bartheum tom. XXXII Comment. Acad. R. Inscript. Paris. p. 229. An recte' vereor dicere. ν Georgius in praers. ad Fragm. Ioh. Theb. p. XLIl eamdem comprobavit. Alii veru originem Vocis e fonte Hebraeo aut Arabico derivare malunt, Mi ui l. e. p. 4OO, 4oI, Sehullens ad Iobi cap. xxxii. 12, Mie aesia in Suppl. ad Lex. p. 32.
223쪽
ΟΠ, vel DBΗ, Qua voce Scriptores Coera
cis' Hebraici frequenter utuntur, ad indicandum dipi natorem, haruspicem, qui de futuris responsa dat. Dissentiunt inter se viti eruditi, tum de origine vocis, nam de vero eius sensu, quae hic prolixe referre supervacaneum duco. Videri possunt Celeberrimi Daxidis nillii Dissertationes selectae, Dissert. XII, quae est de et rana te, Schuc fordi Histoire du Mon- de Tom. II p. 333 et seqq. , Clodii Lexicon Hebrai cum selectum voce P. I 8 et I9, atque plures alii ct . . uid . pi Summus Bochartus 9 in HieroZoici pari. I Lib. I, c. 3 censet vocem esse Aegyptiacam. Legit nempe in No menclatore Urcheri, quem citat , orion apud Coptos hodiemae serpentem sonare, idque putat Horapollinem efferre αβαῖον. Libenter adstipulor viro doctissimo, vocem esse Aegyptiacam, at interpretationem eius probare non possum. Nomenclatori Tircheriano tuto credi non potest. Hircherus ipse Iinguae, cuius se instauratorem iactat, prorsus erat imperitus , et innum ros sane errores in illo Nomenclatore commisit, ne nunc dicam de se udibus manifestis et imposturis, quibus Urcheriana omnia, quae literas Ae ptiacas spe, ictant, ubique scalant. Olion non est vox Aegyptiaca o
neque characterem Aegyptiacum prao se: s t. .
Alexandrini habent Μ Qq sn ultimo est varIeras lectionis, de 'qua Michaelis in Suppl. ad Lex. Hebr. p. 1536. Nome No , etiam Moph, originem ducit ex antiqua urbis Memphitiuae appellatione Aegyptiaca, quam vidimus supra P. r37. Cons. Cl. Rapius in not. ad ma ii Itinera, tom. II p. 82. r) Prolixe cumulateque de et meriN disputavit L Tyren , in Commentariis societ. Scient. Viissingensia tota. I P. 546 84. . o.
224쪽
ΛPUD SCRIPTORES VETERES. i8rδoph, quidem Aegyptiis cub dicitur serpem, quod
sane ad obis propius accedit, quam oblon; sed persu dere mihi nequeo, una eademque Vocet, ex semenum, et incantatorem, qui serpentibus ad praestigias suas abutitur, designatos fuisse. Meam ea de voce senten
ro Epistolico La Crogiano Tom. I p. 183 , his ver bis breviter declaravi: 'thon , Ascrimus, numquid aliud est, quam O SHR, sacerdos. Eam vo-eem Israelitae, de sacerdotibus idolorum praedicari solitam, saepius audiverant, et secum asportarunt. VSacerdotes Aegyptios divinationibus . et incantationibus vehementer deditos fuisse , vel ex historia Mosaica abunde perspicitur. Hoc sciebant Israelitae. : Audive, rant in Aegypto, homines huius sortis diui oΥHRIdcirco postea vocem hanc loquente de huiuscemodi
il. 'ΟΘΟNNA. Dioscorides Lib. II cap. 2I3 ait sievocari succum chelidoniae maioris , vel secundum alios succum herbae, quae nascitur in Troglὀdytice, et Ara . . bia Aegyptiaca, ac pariter Vocatur Othonna. i Tandem haec subiungit, Ἐνιοι φατιν αὐτὸν λίθον εἰνα Αἰ- γυ-ον εν τη Θηβα α γεννώριενον , χαλκοπουν μυικρον τω μιεγέθει, δακνοντα τὸν γευον μετὰ πυρώσεως καὶ ςυψεως. quae sic contrahit Paulus Aegineta Lib. V M.
u) Exempla dedit La Crpetius in Lex. p. 158.. Ex ista
voce Aegyptiaca Graecam Οψις ortam putat Bartheum tom. XXXII Comment. Acad. R. Inscript. Paris. p. 229. Ait recte' vereor dicere. ν Georgius in praef. ad Fragm. Ioh. Theb. p. XLIII eamdem comyrobavit. Alii vero originem Vocis e fonte Hebraeo aut Arabico derivare malunt , i. e. p. 4OO, 4OI, Sehullens ad Iobi cap. xxx H. 12, Mis oelia in Suppl. ad Lex. p. 324
225쪽
ρυπτει δε καὶ δαοει παντα τα ἔπισκοτουντα ταις
orΦr. Μensurae genus. Est vox, qua Alexandrini interpretes Vet. Testamenti haud roro utuntur, quoque vocem Hebraicam ΠνR reddere solent. Scribitur autem diverso modo, χέι, 'οῖφι 'οιφὶ, 'Οιφετ π). Hieroumus in Zachar. v I opp. Tom. III col. I73I, Mensura quae apud Hebraeos vicitur Epha, erebro a Lxx in διφὶ vertitur. observat Hessehius, dictionem esse Aegyptiacam, Oἰob μέτρον τινικον ω πτων. . Probabile est, Hebraeos vocem hanc , uti multas alias, ab Aegyptiis, dum eorum regionem incolerent, Ruditam et acceptam, postea retinuisse suamque fecisse. Vt id mihi persuadeam, duabus p tissimum rationibus inducor. Et primo quidem observavi, Coptos interpretes, Voces in versione Graeca repertas, διφὶ et διφεῖ, non retinuisse, quod more conis sueto utique fecissent, si voces has pro peregrinis, Hebraicis aut Graecis, habuissent. In versionς Aegyptia- ea reperitur odin,Πs, Numer. v. I S, LeVit. v I. zo; ΠscusTis est Levit. v. II; Numeror. XX v III. s, est Obtu, S, corruptione hac aliquali, ut videtur, ex Graeco orta. Ex iuueris credo ortum esse Hebrae rum na)Η, pt ex utroque Graecorum oιψὶ, et Oiφεξ
226쪽
Deinde, vox cusΠs manifesto est originis Aegyptia-
cae, apud quos HIIS, et in I, , numerum et men-ram significat, cum vicissim xere Hebraica Orientaliseque origo xocabuli nepre hucusque non ostensa sit, inquiunt Gottingenses in Relationibus de libris novis Fascic. IX P. s49
OΜΦΙΣ , cognomen Osiridis, significans 'Eυεργέ- την, beneficum. Ita Hermaeus apud Plutarchum vocem illam interpretatur, de Is. et ossi . p. 368, τ. a:) rτερον ονομια του Θεού ostridis , τον χριψιν, ΕΥΕΡΓETHN ἡ 'ξ μαος φησι δηλουν ερμηνευομβρονον. us, et cum articulo generis indefinito', significat bonum. Idemque plane est diniis , Emphi, Vel Amphi, ex quo ' facile corrumpi potuit omphis. Sed id huic interpretationi obstat, quod, secundum Plutarchum, Omphis non tantum bonum significet, Verum et beneficum, qui bonorum suorum alios participes facit 3 ). Quare iudico, insedisse mendum aliquod illum Plutarchi locum. In Epistola ad Timo-
rheum priori, cap. v I v. 2, interpretes Copti vocem Graecam ευεργεσι- interpretati sunt Luc. XXIII. us, Occurrit in Graeco VOX ευεργέτης ,sed Coptus interpres aliud illic adhibuit
m cx) Pro substituendum κα vel γαρ opinatur seu
3b Tochere vix dubium est, quin Osiris dictus sit os Ma , praeposito articulo Aegyptiaco Dd vel D. Plene igitur foret , contracte eX quo
227쪽
Aegyptiis dici ευεργέτην , quod Graeci, ut euphoniae suae consulerent, vix aliter eXprimere potuerunt, quam ερομφις, unde paulatim cabsorbio pririapo εγ fieri potuit PolacpH. Ita auguror Plutarchum scripsisse, ΟN, 'DN . Urbs in Aegypto, cuius mentio in historia Μostsca occurrit, Gen. XM 45, 5O, XLVI. 2O- interpretes Graeci hic habent Ἐλίω πολιν, quo ipta nos docent, urbis celeberrimae, quam scriptores Graeci 'Hλιωμν nuncupant, verum et antiquissimum nOMen in Aegypto, suisse Oet . Retulit mihi olim vir celeberrimus , nunquam sine honoris. praefatione mihi notanandus, maturinus V Fere La Croete, rillum Alexandrinum alicubi memoriae prodidisse, Onhegyptiorum lingua patria dici solem. Locum illum
Σ) Iidem interpretes Alexandriri, καὶ Ἱλν, si εςιν 'Ηλιουπολις, EXOd. I. II ν ubi nihil eiusmodi in Codice Hebraeo; Ierem. XLIII in quibusdam editionibus των cap. L) I3. τούς ςυλους 'Ηλιουπόλεως , τους ἐν 'Lὶν, cum in 1 Iebr. tantum commemoretur πω m'a; Ezech. XXX.
7 praevont pro rare, quod ' Μa estis male punctatum stribit Misaelia, pro pre, sed hoc tamen
in mido codice MS. se reperisse testatur De Rus vol. III P. ISI. Cons. Amos I s , et ad illum locum annotatio in Misc. Ohservat. Criticis vol. It P. 36, 33. ca) Extat locus in Commenii. ad Hoseam p. I45. Test,t'r illic oridus, dicere Aegyptios, Apin esse filium lunae,
228쪽
pon potui. Vix tamen dubitem, virum optimum id aliquando apud eum legisse, eui loci non meminerit. Suspicatus autem sum, verum urbis huius nomen Aegyptiacum fuisse ONE,ri vel OEST , quod Lucem designat, quasi dicas urbem Lucis , id est Solis , vel Soli consecratam. vide plura in Pantheo Aegyptiorum Lib. II cap. I S 8 . .
ONVPHIS, 'UNOT PIT Taurus soli sacericultus Hermunthi, tanquam viva Solis et Nili fluvii imago. Verum Tauri huius nomen fuit , P Uod IS , Mnuphi, quod αγιδὸν Δαμονα, bonum Spiritum, vel dranum Genium designat. Pluribus id explicatur in Pantheo Aegastiorum Lib. I cap Iv S II et Lib. IV cap. iv S 7, qt sqq . . 'ΟΞΙΟΠL CIsmenum. Discoridis Lib. Iv
'ΟΡ PIΤEBE Ω ΚΗ. Pentaphalon. Appendix Dioscoridis Lib. 'Iv cap. 4a' sp. 46s J. Apuleius de Herbis cap. a. Editio Torini habet Orphilebisce.
- - ' . , r . . . . . . . . . . in
c h) Coniectura Labisnskii se probavit viris doctis. etiam Michaelis in Suppl. ad Lex. Hebr. p. 44, 4S, et Forsero in Epist. p. 3o. - De Heliopoli locus est valde notabilis in Ephram Θri, in Aegypto minime hospitis, operibus Syriacis tom. II P. 144, I s, sed qui tamen antiqui nominis Aegyptiaci On non meminit. i e) Meminerunt urbis Aegyptiacae, Ονο ις dictae, Stephanus let. et Hierocles in Synecdemo P. 725, e. mme elingit. Hinc Νομος ' νου*m e in Herodoti II. I66, de q. l. nonnulla Tocherus monet in Misc. Obs. Crit. Novis
229쪽
ORYX, animal caprini generis, in Aegypto De. quens. Hinius testatur nomen animalis huius Aegypto pariter deberi, Lib. II cap. 4o. Vide de hoc animali schelimn in Horapollinis Lib. I cap. 69, Da scium apud Notium p. 558 edit. Hoesch. , Plutarchum de Solertia Animal. p. I 794 ed. Graec. Steph. , Scholiassen Arati p. sta edit. Oxon. , Aelianum de Anim. Lib. v II cap. 8 Plura dabit Salmasius in Exercitationibus Plinianis in Solinum p. 473, 474. Adde eumdem p. I 57, 656, et Bocharti HieroZoic. Part. ILib. m cap. 26, 28. Nomen Ovx esse Aegyptiacum adstruit etiam Cornelius de Pauis ad Horcpollinem Lib. I cap. 49 cit . Imaginem eius in Τabula Bem-hina exhiberi, docui in specimine novae interpretati O-nis Tabulae Bembmae, quod insertum est Miscellaneis Societatis Regiae Berotinensis, ΤOm. VI p. I 3. 'ΟΣ Aegyptiis dicitur multus. Et ex hac voce compositum esse nomen Osiridis testatur Plutarctus de Iside p. 355. Otu utique sermone. Coptorum dicitur multus. De etymologia vero totius huius nominis consuli potest nostrum Pantheon Lib. II cap. I III.
'oΣAPΣho, vel 'ΟΣΑΡΣrdi. Nomen Mosis quo in Aegypto insignitus suit, teste Manethone in Aegyptiacis. Verba eius haec attulit Iosephus Lib. I contra Apion. 3 26 p. 46o, loquens de Israelitis in Ae
d) 'Ορύγων mentio fit a Diodoro SD. m. 28. Magna iulic varietas ieetionis. In Horodoti IV. I9a dicuntur Ορυες. Ad utrumque locum Messelingius notavit. oryx vocem eS- se origine Graecam, plerique volunt, in quibus Hostus iaΕtyri. L. , Acciolatus ac Arcellinus in voce.
230쪽
trionem hic esse de Mose. Et luculenter id ipse nan
huius originationem facile inveniendam. Ait enim, nomen hoc esse compositum ex 'Oσιρεωe, sive Osiride.
Cctii vero, et Culia , vastationem et destationem innuit. Est igitur 'Οαρσάφ, desolator vel deserractor
Osiridis. Patet etiam hinc, verum nomen Aegyptiacum, uti illud Manetho nos interpretari docuit, scri-hendum esse 'o ρσαφ, non 'Oσαρσιφ. Ceterum, etiam me non monente , quivis rerum Aegyptiacarum vel mediocriter tantum peritus, per se facile intelligit, per . 'Uσιριν, quem Manetho ait Heliopoli cultu religioso . honoratum fuisse, intelligi debere Solem, a quo urbs nomen Heliopoleos accepit. Verum tamen est, Solem Heliopoli Symbolico Osireos nomine non adoratum fuisse. Colebatur etiam sub nomine Aegyptiis sacrosancto ibpH. Et Osiris nomen, me quidem iudice, temporibus Mosis multo est posterius. Dixi ea de re in Pantheo Aegyptiorum, Lib. II cap. I S 8, et I 6, . et in Prolegomenis cap. I S IX. ΟΣΙΡΙΣ OSIRIS. Nomen apud Aegyptios symbolicum Solis. De Osiride variae extant rei veterum et recentiorum sententiae. Sed erat haud, dubie Sol, qui nomine hoc designatus est, postquam Theologia apud Aegyptios symbolica et allegorica invaluisset, et in sacerdotum scholis omnibus tradi consuevisset. Ab eo tempore Osiris, Numinum omnium, quae coluit Aegyptus, summum evasit atque princeps. Neque os-ficit , quod veteres Osiridem dicant eumdem cum Ba