장음표시 사용
211쪽
, ελαττους - τρέαηοντα Pag. 558 ait suim in L 1 hvrintho aulas xxvH. Totidem ergo docere vult, suis se primitus in Aegypto praefecturas. ISed numerus horum Nomorum in Aegypto non semper fest idem. Initio fuit utique exilior, et exiguus magis. Praesecturae illo tempore ambituiax habebant longe maiorem , pluresque continebant urbes, ita ut, Iesaiae XIX. Praefectura haud immerito regnum, Vocari
potuerit. Videi Campegit Vitringae ad illum locum Observationes, Tom. Iop. 55 S., Postea limites Praefecturarum vehementer contracti, sensimque imminutisuerunt, ut in plures tota regio dividi posset. Ptolemaeus Certe, suo tempore, in Geographia Aegypti, quinquaginta circiter Nomos enumeravit. Et vero simile mihi videtur,'illam Aegypti per certos Nom Osdivissionem, tempore Romanorum, re ipsa desiisse, nihilque nisi memoriam illorum superfuisse. Holsmaeua
Copte qui iesitraduid servilemeΠt, Ont- iis trouve tout a tre chose dans ce passage que daΠs celui d'EZechiel. Un e droit de Ieremie, KLur, as, ache ve de rendre la chola aumolns fori douicula. Quant a I'etymologie de ce nona, elleparoit assea bien s'accorder avec notre Ho: No- diu seroteririn Ad M,MI Dpiter- mst , d'autant plus que layresixe H est devenu adherent asce nom, qui meme est ecrit AIio au lieu de rigus dans un des vocabulaires Theba ques de la Bibliotheque nationale n*. 4ψ. V Praeclaram hanc Amplissimi Merblad annotationem , etsi longiorem, hic a me e libello, non omnibuSilecto , repetitam esse, nemo paul0 bmanior erit, ut opinor, qRl aegre serat.
212쪽
igitur, et ante Dum Strabo, quando de Nomis lyquumtur, antiquam Aegypti Geographiam videntur sequi. non illam Aegypti an certas suas desinitasque Ρrovincias, divisionem, quae illo,' quo scribebant, tempore obtinebat. . Hinc sust- quod Graeci, seculo Iv et vaeraest vulgatae nostrae Christianae, etiam i in Aegypto viventes, Nomos Aegypti limitibus admodum angustis includant, et qui pristinae Aegypti tu Nomos vel Praejfecturas divisioni minime congruant . . . rilius Alexandrimis, qui ineunte; seculo vi floruit: , et an Aegypto scripsit, ad locum Iesaiae, paulo ante allatum, haec
Commentatur Nolaebς λεγεται παρα τοις es aΑ γυπτἱων esικουσι χώραν, . ἐκάςη πολις καὶ αι περιοικι: et αυτης, και αι υτ αυτῆ κῶριαι, καὶ τετριπται παρ' Mi τοῖς η τοια δε φων . Normes autem Aegapti incolis dicitur unaquaeque cisitas, cum vicina regione, et pan
' gis, qui ei subsunt. Et vox haec apud illos pereulgarina est. Hoc nonnihil antiquior, Epipisanius, ita scribit, in Haeresi xx Iv I I: Nοαον γαρ οἱ Αἰγυπτιοί φαπ
tatur Doptae, id quod urbi sinitimum , vel intra eius snes si turn est, et in Homeri Iliad. A P. I 56, Noluuος ὁ κατα Αἰγυπτιους D Dορίαις, c credo suppleri debe.
- Iam de vocis huius vera atque genuina significario, ne dispiciamus. Multi qx Graecis, quos inter est Dio
st) Frequepter a librariis, immo a vitis quoque με min
editionibus scriptorum veterum, . permutatae suiu voces 'MOV
213쪽
dorus , p. 66, Procrus in Timaeum Platonis p: so .
Eustathius in Iliada Homeri, loc. Cit., et multo pluvres alii, more ipsis valde familiari, et hanc vocem ex fontibus linguae Graecae derivatam esse Censent. VNeque aliter Casaubonus, cuius haec sunt ver-ha, in notis ad Strabonem p. ai 8 faias J: Quidam putant , hanc νομιου vocem esse ANFptiacam, quos falli et omnes sciunt, qui aliquid Graece sciunt, et Diodorus diserte admonet. Cui viri longe doctissimi audicio non immerito opponimus iudicium, Henrici Stephani, Soceri eius, qui ad Diodorum Siculum ci scribit: Ego νομὸν Graecam esse vocem, vix mihi peris suasero. Et testimonio Diodori Siculi, quod et attulit Casaubonus, is ipse Stephanus aliud opponit eiusdem Diodori, de Sesoosi ita scribentis, Τει χή,
γωτιοι νομιους. Henr. Stephani causam non prorsus improbavit etiam Samuel Bochartus in Geographia Sac. Part. I Lib. IV cap. XXI v, quem vide m). Et profecto res facile extra omne dubitationis periculum collocari potest. Esse vocem Nομιος vere Aegyptia cam Ia ex deo satis constat, quod Graeci scriptores non pauci id haud inviti et conceptis verbis testentur. Ipse Diodorus Siculas, quod modo observabamus, qui aliquando νοψὸν augurabatur esse originis Graecae, alio loco fatetur, vocem istam non Graecis, sed Aegyptiis deberi. Vide plura apud Bochartum loc. cit. Plinius, loquens de Aegypto et Aegyptiis Lib. V cap. IX ait, Dixiditur in praefecturas, quas nomos vocant. Sic et Cap. XIII. Hieroumus pariter, quem in huiusmodi rebus impense exers itatum fuisse, norunt omnes, Lib. IU
IJ Lib. I c. M. Aut mutavit sententiam n Stephanus, aut de origine vocis tacere maluit in Thesauro L. Gr. in) Ca,ubono assentitur Mes elingius ad Diodorum lib. I c. 73. Nec dissentire videtur Berstinui ad Steph. la. V.
214쪽
Comment. in Esaiam ι cap. XII copp. Tom. m col. IIs, Et disersae regiones Aegypti, quas νομοῖ et cita scribe Dptii vocant. Et Lib. VII col. I 8 I, in territorio Heliopolitano, quod Aenptii νομον, cita et hic scribe) vocant. α) Fatente ipso Casaubono, si ex Graeco deducta sit νομὶe, locum proprie significat pascuis aptum', et pascuorum divitem. Id vero de omnibus Aegypti regionibus, quae νομιοὶ dicuntur, praedicari haudquaquam posse ,' recte beneque urget Bochartus. 3b Graeci Vocem νομου, in illo, quem nunc illustravimus, sensu , tantum adhibent, quando de Aegyptiorum regione sermo est. In Graecia ἡ ia Asia, in Italia, νομοῖο non agnoscunt. i An non eo ipso satis clare innuunt, vocem νομὸς Aegypto ego Propriam, et sermoni patrio incolarum huius regionis deberi. Equidem non ignoro, Herodotum Lib. meap. 9o, Satrapias Persarum: vocare νομούς, et Lib. I Maccab. cap. X. 3o, mentionem fieri τῶν τριῶν νομωντο Σαμαρειτιδος, quae loca diligentiam Bocharti non effugerunt. In eodem Lib. V Maccab. cap. XI. 57 legimus, Antiochum iuniorem Ionathanem Principem
Iudaeorum praefectum, constituisse των τεσσαρ
νομῶν, quomodo utrobique in illo libro legendum esse, ex superioribus conficitur. Simili modo Herodo-ἔus Lib. m cap. I 27 ait, εἰν δὲ. νομὸν τον τε Φρύγιον, καὶ Aυ , καὶ 'Iωνικον. Verum exempla huiusmodi adeo rara sunt, ut vel hinc colligere liceat, auctores istos voce hac abuti, quemadmodum videas, scriptores vocem Satrapiae quget omnium consensa Persica est, eiusdemque cum νομν fere significationis, nonnunquam usurpare, quando de regionibus aliis loquuntur.
Silentio praetermittere non . possiun , virum Copticae linguae non mediocriter peritum , Guilleisnum Bon Dur, in Μonumentis Copticis, Romae editis, existimare, νομὸν Aegyptiace proprie dici non νομὸν, .
215쪽
iamiquamdam Synodicam; Iingua Aegyptiaca exara tam , in qua p. Ist vir ille doctus US'ΕwNol
f, TE NHus 'vetiit nomos Chemi, et . in notis e M plicat nomos Aen im Is Vqrum illo ten pore non ampliu4 Obtinebat illa vetusta Aegypti in mos proprie sic dictos divisid, cum tempore iam Sm honis re ipsa desiisset, quamvis mEmoria illius etiam num conservaretur. Atti certe Strabonia tempore νομος aliud quid significavit, Fesostri, et adtiquiorum Aegyptiorum tempore: ΠίU moria nihil 'lillud est, qham ager, aut cetra 'ut iam regionΗj portio suburbicaria, quam et 'n parcisiain verbis Maisonis appellare licebit. Sic Amr Savahiticus, Ager Veiens, MEURomarius, et similia, apud Libium aliosque historiaci Romanae scriptores non infrequenter Occurrunt. SI-mili plane ratione, Graeci k quoque voce πuου et πε- διου uti solent. Ar ophanes in Plut , vs. 77I, 77as
idem Aegyptiis est MEN O t, Ps. LXV. II,
216쪽
stccipi de aliqua regione Aegypti, non autem de maiori etiampliori , qualis Olim νο-ὸς dici consueverat, sed de minori; quales sunt illae, de quibus Strabo p. 54 Isin. , παλιν οἱ νομοὶ τομιας αλλας ἔσχον, εις γαρ το-παργιας οἱ πλειτοι διηρηντο , κοοι αυτ r)εἷς αλλαρτο--e, δ' αἱ αρουρα μερίδες. De αρορρωζ: rapollo Lib. I cap. 5, 'Εςι δε μετρον γης η α ρουρα, πηχ- Dατον Neque mirum est , t Nomii Vocem, inscriptis Aegyptiorum recentiorum non reperiri, Cum res ipsa, in communi usu dudum iam desisset, et tan tum ex antiquitatis Cognitione nota esset. Cum autem luculentis indiciis colligatur, Vocem νο- ριος, quando sermo est de Praesecturis Aegypti, Graecam non esse, videndum, quidnam i re ipsa νοαὸς Ae- igyptiis signisi caverit, et unde vOX haec derivata aut com posita esse censeri queat. Magnus Bochartus vocem
νομὸς ex Hebrnico idiomate satis eXplicari posse arbitratur. Pallor , inquit pag. 26I., aut ex Hebraeo 'riau, Mana, vel NID, Mono, ut Dri inerunt, factum, es νομος, vel ab Aegyptiis , vel a Graecis, hac metathesi peregrinum vocabulum emollire conatis. V rum ni si me opinio mea fallit, res ipsa indicat, nomina Aegyptiaca, si possint, ex patrio gentis huius sermone potissimum esse ducenda. Deinde illa , quam originationi suae substernit, ratio, meam, quam inunc adferam , unice confirmat. Ait , mn, Mono,hapud , Syros designare partem , atque id ipsum esse νοα ν. Diodorus etiam p. 66 νοψον exponit μ ρος. Et Euse-hius, Lib. Im Praeparat. Evangel. yag. 5Z, μάρπιτ',
ipsa Aegyptiis dicebatur νοψος. a qua voce longius profecto recedit Mono. Noh enim, ut in articulo superiori, No - Ammon, las .eli posuimus, sermosse Aegyptiorum avito, dicitur pars et. p essis. Et hinc sine . dubio defluxit vox νο-be si quam irecte interpretari postis pos tonem plenam, vel maioris ambituso Pri-
217쪽
vatorum partes et possessiones angustis valde limitibus erant circumscriptaeῆ cum quibus comparatae, Praefecturae vere omnino dici poterant possessiones plenas, quia iustae erant magnitudinis, regnaque dici quodammodo poterant. Vnde Proclus Lib. I in Timaeum Platonis p. 3o, loquens de Aegyptiorum Nomis, hunc in modum scribit: Ουτω δε εκάλουν Αἰγυπτιοι τοις δ αρεσεις τας κατα τα μεγαλα τῆς Αἰγυπτου μέρη.Εni nomi sunt maioreS partes, ac maiores possessiones in regno Aegypti. Iterum Observabo, Praefecturas illas diis fuisse consecratas, unde etiam nomen plerum que acceperunt, Nomuε Heracleopolites, Nomus Hermopolites, Nomus Heliopolites, eumque ad modum reliqui. Vocabantur itaque ab iis νομοί, quasi dicerent plenas deorum suorum possessiones. Vel etiam νομιορ exponi fortasIe posset portio durabilis et perpetua. Nam xιΗΠ est firmus, durabilis, unde est portus, id est, locus tutus, firmus, ac stabilis. Esset igitur portio terrae certis ει non mutandis limitibus circumscripta. Mihi tamen interpretatio Prior magis Placet. ιNONNVS et NONNA. Hoc nomine apud scriptores medii aevi frequentissime designantur Monachi, et monachae. Loca horum scriptorum, perquam liberali manu, nobis subministrant V ius de vitiis Latini sermonis Lib. II cap. X III, Du Fresne in Glossario, ut alios taceam co). Voces has originis esse Aegyptiacae, ernditorum Permulti sibi persuaserunt.
I b In quibus Erasmus et Hospinianus. Scribit alter iuseb liis ad Hieroumi Epistolam xxu: D Aegratus Praeter
218쪽
Vossit, Lib. I eiusdem operis, cap. v I, haec sunt verba : M autem vox Aenptia. . Hi enim monachos Non- nos; Monachas Nonnas vocam: υι traditum quoque Caelio Rhodigino, Lib. v Antiqv. LAEI. cap. XLI. Gerardus Falckenburgius in Epistola ad Rannem Sambu-cum , praemisia Nonni Dionysiacis ι ab ipso ceditis; Pag. v ait: Neque. Flentio prael reundum exi maxiὸ quod olim Aeet tit piros et virgines , Eietate et vitae: .hanctimonia insignes, Nonnos et s appellaverint ' Et ex eo Nonnio Panopolitano; auctori Dionysiacdin nomen adhaesisse, ibident vir ille doctus suspieatura Gerh. Iose. Vossius, loc. cit. et Sohraeerus de Imperio
Babylonis, Nonnum explicant silium , tanquam vox illa Hebraica Aegyptiis quoque illitata fuerit;
flos vero Monachos, Abbati tanquam patri suo ober non siliarum , verum matrum loco haberentur ἡt colearentur. In regula Benedicti, qui obiit aptiam um et Du Fresnium haec leguntur i Priores iunior res suos Fratres nominent: iuniores autem ; prioreὶ fiet s Nonnos vocenτ, quod intelligitur Paterna νeverentia. ' Vnde Synodus Aquisgranensis, habita Ai 8I6, voluit; mi, qui praeponuntur, Nonni vocentur ι Aoe est ι Pateria Ueνerentia. Et Papiar apud Du Fre nium: Nonnos vocamur maiores, ob reverentiam', nam istem iur
cheteras provincias inotrachorum gregibus abundabat smin lingua puto monachos et sanctos Nonnos fuisse voe tOS, monachas et virgines Nonnas. V . Alter lib. I dei M hachis cap. I , Apparet autem noe verbum Non ebab Aegyptiis in vulgi 1er'onem venisse. . Solent enim aliquoties res eius gentis sortiri. vocabuli, iii qua praecipue fuerint, aut unde natae sint. V Sequuntur deinde Verba Era mi. Si, quae habet Lablonskius de origine appellationis, vera sunt, nomen certe est valde honorificum.
219쪽
Paternae reverentia. Addit m Erranius sub finem aristiculi: Italis etiamnum Nonno , avus dicitur, pater patris, ut avia , la Nonna. Vocem Aeraptiacam quidam putant. Si vox haec sit Aegyptiaca, quod multis in mentem venit, et veritati adeo dissimile non est, eam exponerem Ennueneh, vel Nue k, quae non es huius seculi, vel qui , sive quae, seculo renuntiavit.
est ἀιων, Seculum, eaque vox tam late accipitur, quam Graeca vOX ιιιὼν, apud Aegyptios recentio res, qui phrases et locutiones Scripturae S. communi usu terere, suasque facere consueverunt. Quia igitur υν, apud Scriptores Sacros, in locis bene multis, eorum statui opponitur, qui in omnibus Vero religio-- nis sensu ducuntur, seque Deo totos consecrarunt
IIIIoΥΕΠΕ , optime dici potest, qui mundi negotiis,
et illecebris in universum renuntiavit, suamque Vitam et se ipsum Deo consecravit. Exprimit VOX haec, quod versu illo canitur, quem ex veteri fabula Romanensi Du Fresnius adducit, Nonne devint, F is siecisDissa. Et sane, Nonnus idem videtur esse, quod sanctus et castus. Ita Hieroumus, qui primus ea VO-ce usus est, Epist. XXII ad Eustochium S 6: Quia maritorum expertae dominatum, viduitatis praeferunt libertatem, Castae vocantur, o Nonnae. Idem Epist. x L v II: Quae in adulationem tui, sanetum Nonnumque coram te vocat. Arnobius iunior in Psalm. cur Si ille, qui sanctus vocatur et Nonnus, sic agit; ego quis et quotus hum, ut non agam 2 Et in Psalm. CXL: Adulantes nobis invicem, in praesenti positi, sanctos
No . Anabasis Nisi. . Horaposio Hieroglyph.
' Philippus Iacobus Maus cur, in notis ad PlMarchum
220쪽
de Fluminibus pag. 29 I, 292, ex hocce loco Hormpollinis, coniiciebat, et certissime se probaturum esse sollicebatur, Nουν fuisse Nili verum nomen Aegyptiacum. At enim vitiosa lectio in Horapolline viro doctoe imposuit. Nam pro eo, quod in eius codicibus Iegitur, D Moουσι, mutatione perquam levi, scribendum est ἡν καλουcri, quod ante me iam dudum vidisso Gilbertum Gaulminium, postea deprehendi. Vide eius notas in vitam Mosis Lib. I cap. X p. 249 Loquitur Horaposio de Anabasi Nili, eamque dicit ab Aegyptiis voce patria appellari νούν. Quod sane verum esse potest. Nam , quae vox in Coptorum scriptis non est infrequens, dici mr profundum, abassu,
Genes. I. u, Deuter. XXXIII. I 3, Luc. Um. 3 I.
Et sumitur etiam de aquis fluviorum, in campos sese effundentium , Deuter. V m. p. Vnde tanto magis apparet, vocem recte posita adhiberi de Nilo adscendente, agrosque Aegypti nonnunquam satis alte inundante cr). Ceterum, si liceret, in Horapolline pro νουν legere mallem μιικνουν, quod erit plena ab sus. Hoc Anabasin perquam commode de signare poterit, et satis familiare est scriptoribus, ut Nili adscensionem αληρωσιν et πώρωμα nuncupent.
EZech. xxx. I 6 appellatur Memphis, sicuti et Moph. Vide Campegii ' Vitringae Geograph. Sacri cap. v rapi. 36 , 37. et Commentar. in Iesaiam Τom. t p. 56 1. Meam de' hoc nomine sententiam qualemcunque intel
liges ex dictis ad vocem ι . .
7J Vulgatum ον καλουσι retinent, et Nουν de ipso Nilo
capiunt Mercerus, mesetilius et Caussinus ad Horapollinis locum, sterii alii in notis ad Hefchium v. N . r ' Eamdem' voeem Aegyptiacam huc advocarunt Bon ιο-rur, WEkinae Georgius ad Fragmenta Litur ea p. 322. G In duobus prioribus V. T. locis citatis interpretes M a Alexan .