장음표시 사용
241쪽
saiae Neap. XIX. 7, Papyrus . videtur appellari re ν, vel rim, Vide ibi Vitringam Tom. II p. ' 559. Apud Hebraebrum, Magistros vox UBB et Ῥῖs, designans papyrum, frequenter Occurrit. . Vide Buxtorsi Lexicon I almudicum col. II 8o, I78 I. Mihi aliquando in mentem venit, vocem Aegyptiacam descendere a B sp, quod auguror Aegyptiis sonasse exere , conteaero. B.,p certe dicitur corbis, videri licet contexta. Nam ex papyro varia supellex teXebatur. In Tractatu Kelim cap. 17 apud Buxtorsum locicit. observatur: Fiebant et ex panro vasa texta, M'. sar corbium, quorum usus fuit in vineis. . Esset igitur TlΔRSy , planta ad texendum idonea. Inde etiam Βάριν, navigii genus, probabiliter nomen accepisse,
in illa voce iam Observavi. - ι
PATHROS, piri s , Regio Aegypti, cuius men '
tio occurrit Genes x. I 4, Ese. XI. I I, Ierem. XLIV 3, Is, EZech. XXIX. 'IA, XXX. I 4. Bochartus ex si tu locorum, qui cum Patisros Coniunguntur , acute
collegit, eo nomine designari Thebaidem, vel Aerareptum superiorem. Et hanc viri doctissimi observationem, ipsum Aegyptiacum nomen Pathro egregie cOΠ- firmat. Senserunt id interpretos Alexandrini, in Aegypto scribentes. , Itaque Ierem. XLIv. I , . et alibi nOmen hoc p Inp, reddiderunt Παθουρης Id enim, tOtidem literis, Coptice scriptum, JΛΔ ΟΥpHC, Vel, quod eodem redit, e ΗΟΥpHC , nihil aliud potest
significare, quam regionem Meridiei id est, Theba dem. Ita vocem hanc interpretatus sum in Pantheo Aegyptiorum Lib. v cap. LII S 5. OQ. .
242쪽
ApvD SCRIPTORES VETERES. Iis ΠAT NI , ΡAYNI. Mensis Aegyptiorum, Iunio Romanorum fere respondens. In Coptorum libris scribitur ΠΑ- , q). Verosimile mihi fit, mensem hunc sic dictum suisse ab Dduluem, vel utSIIS, luce, quod in antiquissima dialecto Τhebaidis efferebatur
DESII. . Rationem tamen denominationis huius nondum perspexi. Epigramma Graecum de isto mense, in Anthologia, ita canit, Lib. I cap. XCI,
Ex Plutarcho etiam de Iside et Osiride p. 36a constat, mense hoc Festa celebrata fuisse, quibus placentae CO- . quebantur, asinum pro insigni habentes cr).ΠΑXσN G. Mensis Aegyptiorum,. incidens, Partem maximam, in Romanorum Malum. Videtur.
pho suo Biblico, Germanice editor quod Cl. Saxξυι me m nuit. Nomi maturitis sive P athuritis mentio ei: apud Plianium lib. V cap. 9. Nihil huic cum nomine Pathros comis mune esse, Mulierus assirmat in Satura observat. p. I 87, Ι 88, sed de origine vocis Pararos rudem sentit, quod L Blonskius, monetque, Aegyptum superiorem ab Arabibus, AEuseda et Abulpharagio , appellari regionem australem. Aliorum sententias de Pathros collegit et iudicavit, suamque adiecit Michaelis in Spicilegio Geogr. Hebr. exterae .
Part. I p. 27I - 274. Thesaurus Epist. La Croetianus tom. . III p. I34.
Thebaice dicitur TLMuri E. Vid. Georgii praefati ad Fragm. Ioh. p. XXXVI. r) De festis, mense Pami in Aegypto celebratis, legendus. Lablonskius in Miscellaneis Berotinensibus tom. Vra
243쪽
nomen hoc traxisse a Xων, Chon, quomodo dierim fuisse in Aegypto Herculem, veteres tradunt. Vnde consequitur, mensem significare Herculi conse seratum. Obstat tamen huic expositioni, quod in Coptorum libris nomen illius mensis , non ΙΙΔxturi esseratur, verum ΙΙΔ ΟΠC Pa on b. Suspicatus aliquando sum, antiquissimum mensis huius nomen apud Aegyptios fuisse , quod tractu temporis,
p. s3. In lapide antiquo apud Gruperum p. CCCXIV. 2, Voca tur nΑXωNIA . pro quo Scaliger et Selianus ediderant ΠΑXωN ΙΑ. Vide Thes. Epist. Croetianum tom. m p. I3 4 Est operae pretium, ut de nomine istius meusis duumviros eruditos, literasque Aegyptiacas non mediocriter doctos, disputantes audiamus, Mingarellium et Gremium. Quorum quidem alter, in notis ad Aegyptiorum codd. reliq. P. GAC, Observat, Graecos mensem vocasse Παχὼν, Π menque istud Memphitico Muod C tantum respondere, quantum fieri' poterat 3 Graecos , eum careant litera in , eam reddere X; terminationem Vero in IIC Graeca in lingua non admitti; ea de caussa non Π dixisse Graecos, sed ακχων; Aegyptios vero nostra aetate pronunciare B Renes, teste doctissimo Praesule Borgia in praefat. ad Acta S-Coluthi p. 58 . Adiungit, Tu tum lcribere nomen Thebaice
hanc stripturam esse mendosam pro Heuucuri C. Alter Verim, in praefat. ad Fragm. IOh. Thebaica p. XXXVm-XLII, in contrariam partem disserit, existimans, I Ad curi esse purum putumque Memphitarum, non Graecorum nomen, TIANONC Thebaicum. Quam ille sententiam consi imat ex fragmento codicis Borgiani, quo continetur hist ria itineris, facti a diacono quodam ex urbe Λlexandrina in
Antiochenam. Illio Memphiticum TIAXcun o xplic t di lecto Thebaica Tldai OI C.
244쪽
praesertim, ubi literarum. Graecarum usus invaluit, Corruptum fuerit, et in rictu OI C abierit. Nam vox MΔ Edino, literis Graecis non usque quaque eXpri mi, sonusque, quem habet vox in sermone Aegyptio, Tecte et . commode repraesentari potest. Esset vero
spica, dieitur. Intelligeretur autem mensis, in quo spicae, quippe maturitatem iam consecutae, Cum spoet laetitia conspiciuntur, et manum memoris exspectan Parem esse rationem nominis mensis Hebraeorum,
qui cum nostro Aprili convenit, censent viri eruditi. Vide Lelgis Criticam Sacram in hac voce. In Aegypt Vero messis plerumque mense Μaio peragitur , quoa observatum videbis in Pantheo nostro, Lib. II cap. DL S I a. Ideoque ille merito mensis spica, appellari potuit. Confirmatur id, quod dixi. eleganti Epigrammate, quod in Anthologia Lib. 1 Cap. XCI eXxgx, et quo singulorum mensium Aegyptiorum virtutes ex beneficia exponuntur. Ibi enim de Paphon legas,Ajῖα αυανθμα Παρον hεπανοισι φυλασσει. Quod Grotius apud Fabripium in Menologio p. asita carmine reddidit,
Iam matura Pachon assignat falcibus arva. ΠΕ ΛΤΗΣ , Coracinus fluximilis, apud Athenaeum Lib. I II p. 1 ι μ. ΡΕΜ ΡΗ
v Verba Athenaes p. 468 ed. nov. sunt r ο δὲ ποταμι π
μελος re. M Eiusdem piscis meminisse M Iosephum ac Sir .onem . monet Schweisthaeuser in notis p. aso. Tacent ta-
245쪽
Herbis cap. 3. Ea autem est Verbena . ΜSS. Codex Vostianus habet Verbenaca' licini a cap. Io, II.
In eodem Codice ΜS., quem in Bibliotheca Lugdunensi Batava evolvi, Pe emtar. Editio Torini haberPem empte, quae est plane lectio Appendicis Dioscoridis, Lib. Iv cap. 6 , ubi ' extat hε εμπτε ν).KDeherus in Oedipo, . Tom. I p. 73, eXponit quod vertit donum Dei; imperite omnino.
. ΠΕΜΦΩΣ. Nomen regis Thebaei in Aegypto, quod Eratosthenes in Catalogo, num. V, sic interpretatur: ο εςιν Ηρακλειδερ. In notis ad hunc locum, apud Vignotium Chronolog. Sac. TOm. II P. 739, suspicatus sum pro Πεμὼς legi oportere Σεμφως. Nam id 'I' Mιλν, id est, sobolem Herculis significati Plurii l. c. a me dicta sunt.
- ΠΕΝΘΕΑΤΥPrΣ. Nomen regis Thebaeorum, cuius interpretationem nullam addidit Eratosthenes. Non dubito, quin eXponendum sit ἱερεῖe τε, Ἀφρομ της. De numine Aegyptiaco a Graecis dicto Ἀφρολιτης, supras p. so, a IJ monui. IVori T autem est Sacerdos alicuius numinis, et quidem Sacerdotum summus. Legitur ea Vox in versione Coptica, Gen. XLI. 45 , 54, XLVI. 2O. Conferri possunt, quae dixi in V nolit Chronot. Sacra tOm. II P. 76O, 76 I.
men ambo nomen. Πελτης; quod an sit origine Aegypti eum, non ausim assirmare.
ν In editione Saraceni p. 466 legitur περιφρεαμ. i
246쪽
τεσρη. Ita Graeci interpretes nomen Poti era, una diis, Gen. XLI. 4s, Sacerdotis Oniensis efferunt.
Alexander Polyhistor, apud Eusebium Praep. Evang. Lib. IX cap. 2I, scribit Πεντεφρε. Et sic etiam in historia Asenethae, quam Fabricius Codici Apocrypho Uet, I estamenti inseruit, Vol. II p. 85 et seqq. , legitur. On est Heliopolis, ubi sol sub nomine Colebatur. Sacerdos igitur Oniensis erat Sacerdos S
tis. Et id ipsum plane Πετεφρε, vel Πεντεφρῆ, Aegyptiis significabat. Videri eam in rem potest Pantheoameum Lib. II cap. 1 S 8 c π).
PHIALA. Observatu digna sunt haec Plinii verba Lib. v cap. 9: Timaeus Mathematicus occultam Protulit rationem, incrementi Nili, Phialam appellari fontem eius, mergique in cuniculos ipsum amnem vapore anhelantem fumidis cautibus, ubi conditur, verum sole per eoa diea cominus facto, extrahi ardorismi, et suspensum sibundare; ac, nc devoretur, abscondi. Id evenire a canis ortu, per introitum Solis in leonem, contra perpendiculum fontis sidere stante, cum in eo tractu absumantur umbrae. LX eo Solinus sua descripsit, in compendium tale redacta, Polyhili. cap. xxxv edit. Grasseri r Nonnulli a mant, fontem Nili, qui Phiala vocatur, siderum motibus excitari, extra-
Eumque radiis cadentibus coelesti igne suspendi, non tamen sine certa legis disciplina, hoc est Iunis coeptam tibus. Quae Timaeus, et si qui forte alii hac de re aliquid tradiderunt, ab Aegyptiis procul dubio acceri Pere. .
su) Quae de nomine Poti erae scripsit Ia sius in Dissi VIII de Gosen 34, repetiit N. Barao in Symbolis Litterariis Haganis, Cl. II Fasc. 3, praemissa dissertatione Bielii de eodem Potiphera , adieetaque sua mantissa, p. 4 5 - 48o, ubi dubia quaedam, nec ea levioris ponderis,
247쪽
S pere. Vnde non possum non suspicari, vocem Phiala . qua designari fontem Nili aiunt auctores citati, esse origine Aegyptiam. Est autem , si, et cum signo generis Masculi Speculum. Vide quae infra observabo in articulo SacaI. Nempe quia de Fonte Nili, cui nomen fuit Phiala, eadem narrantur, quae de celebri Puteo Syenaeo, quod in eo, die Sosilii aestivi, sol clarissimo splendore effulgeat, et totum veluti puteum tegat, potuit sane eleganter fons ille dici Speculam, 'subintellige solis. De lacu quodam Italiae tale quid observat Servius in Virgilii Aeneid. Lib. vo us . sI6, Est nemus haud longe ab Aricia, in quo lacus es, qui Speculum Dianae dicitur. ΠrΡΩMΙΣ. Vox est sine dubio Aegyptiaca, quam
sc interpretatur Herodotus Lib. II cap. I 43, Πιρωφς κατ 'Eλλαδα γλωσπαν, καλὸς καγαθός. Re ipsa VOX
Aegyptia Π,purax, significat hominem, eamque significationem ipsa Herodoti oratio satis probat. Quod vero Λegyptii id Herodoto interpretati fuerint, καχον κ γαθον, honestum et bonum, id pro lusu aliquo etymologico habendum est. Nam III pHuHI, Piremei, sane significat facientem quod iustum est. Hinc forte conflatam' esse vocem IIIpinari , sibi persuasit, qui Herodoto dixit, eam significare honestum bonumque. Vide Protegomena mea ad Pantheon S om p. xxxvm
etymologiae Lablonstianas obmoventur, attamen melior et certior in eius locum non substituitur. . x) Ad eamdem sententiam accedunt Vale enaerius et me elingius not. ad Herodotum P. I73, 174. - EX usu
antiquissimo vocis IIsputans in urbe ipsa Thebarum, eouligit Georgius in praef. ad Fragm. IOh. Theb. p. XXV, XXVI, dialectum Memphiticam fuisse antiquiorem Sahidica sive
Thebaica, qua deinde homo dicebatur IIspinusi aut ΠΕΝ
248쪽
ApvD SCRIPTORES VETERES. POL, bis, faba. Legitur haec vox a Sam. XVIn
n8, Erech. Iv. 9. Suspicor, vocem esse Aegyptiacam; nam in Lexico Λrabico Coptico Κircheriano
P. 193 faba dicitur m , et ΠIφEλI , in quibus
vocibus, uti in centenis aliis, III est tantum articulus masculinus praefixus. Fabarum Aegyptiacarum saepius Iudaeorum Magistri meminere. Vide Guim notas in codicem Misnicum c. I , p. IIo, Windetum de statu vita functorum Sect. v p. 74, et Stainduri Lexicon, in voce bis col. I 28. In Bereschit Rabba ad illua Genes. xLv. I 8, Et dabo vobis a d mR Bonum tem
UM AEnpti, scribitur : Bonum illud est faba Pessa,
quae prodest contra trissiliam, vel moerorem animi. Observat id Buxtorsius in Lexico Talmudico voce Una, col. 48o. Forte Iudaei in Aegypto, ubi leguminibus. ac sigillatim fabis, quae ipsis in deliciis illi fuisse, satis testatur locus e Berest hit Rabba modo allatus, assueverant, nomen illius leguminis, sibi tam familiare et usitatum postea retinuerunt. Et certo fabas Aegyptiacas in universum veteribus valde cele-hratas, Caras, et iucundas suisse, multis modis probari potest. Vide Protegomena mea in Pantheon pag.
ΡΟΤΙ ΡΗAR, Vir primariae inter Aegyptios di
gnitatis, et Satellitum regis Pharaonis Princeps, Geis nec xxxIx. I. Ρlura hic neque de ipso, neque de munere eius addo. ' Illud tamen observatu indignum non est,' quod iam monuit Uesterus , in Dubiis rixa- Cons. O. Celsit Hierobotanicon, pari. I p. Io6, Io7 De Faba Aegyptia legantur Dioscorides lib. II cap. I 28, et Saracenus, ad istum locum p. 4o, scriptoresque alii, si Pra in contratu ac notis, P. 1o8 - 1 Io et IIa, Iam indicati.
249쪽
tis Genes. xxxvII. 36, quodque naturiarantistere La Croetius, vir rerum harum , si quisquam
alius, peritissimus, magnopere probavit, nomen hoc, sermone Aegyptiaco vetusto, significare Patrem regis.
se hanc magnam in gente Aegyptiorum dignitatem, ex iis patet, quae Iosephus patri suo Iacobo de se praedicat, Gen. XLv. 8, Deus constituit me patrem Pharaonis. Poteitque Observari, locutionem hanc gentihus , ad Orientem positis , valde fuisse frequentem, sive ea designaretur dignitas quaedam ex eminentiori hus, sive, honoris tantum causa, viri de republica beane meriti titulo hoc compellarentur. In Apocrypho libro Esther cap. xuI, 6, ArtaXerxes Persarunt rex Ita de Hamane scribit, υπὸ Ἀμὶν του τεταγμιενου ἐπὶ τῶν προμιατων , κα ὶ δευτερου πατρος ημών. Ubi videntur quaedam excidisse , quae illustrari possunt ex cap. XvI. II, ubi haec ita habentur: ετυχεν 'Aμιανθψιλανθρωπιας επι - τοσουτον , αναγορευεσθαι πατερα, κίδι προσκυνουριενον υπς παντων το δεύτερον
σου βασιλικου θρονου προσωπον διατελουιν. Ita quoque I Maccab. XI. 32, Demetrius Syriae reX, Lastheni, uni ex ducibus suis bellicis, hunc in modum scribit , Βααλιος Δημητριος Λασθένει πατρὶ χαιρειν. Saracenorum porro Imperatores, sive Chalifas, praecipuos regni sui administros, quos Vigirios vocant, nuncupasse etiam patres suos, ex Elmacino colligi potest in vita Haronis p. III. Vide etiam Carpenteriana, p. 248, Herbelotii Bibliothecam Orientalem, artic. AT AB Ec Κ, i 'Histoire des revolutions de PEmpire des Arabes par Mr. de Marigv, TOm. I p. ISO
250쪽
NECH, quae posterior vocis huius vexatissimae scriptio omnium mηxime mihi placet. Graece Ψονθομφωνὴ net Ψοθομφακα. Norunt omnes , hoc eme nomen Aegyptiacum, quod rex Aegypti Iosepho, . istius regionis liberatori , et conservatori , ad eum honoram dum imposuit. Rm, ita narrat ΜOses Gen. XLI.. 4ς, vocavit autem Narao nomen Iosephi nam m)BY ,
m natis Paneach; . quod novum. Iosephi nomen MIexandrini interpretes expresserunt Ψονθομφανῖα vel Ψοθομφανηχ. Explicationem nominis Aegyptiaci Scriptor Sacer non adiecit ; verum illam posteris coniiciendam reliquit. ut et Ego, quid de hoc nomine πολυ- Φυλλὶ isti, censeam, nunc eXponam, in antecessum Observabo, quod tamen neminem fugit , duplicem esse huius vocabuli scripturam , a se invicem discrepantem, unam in Codice Hebraico, alteram in Graeca Alexandrinorum interpretatione, cum huc usque lis non composita sit, quaenam merito suo debeat praeferri. De utraque primum sigillatim dicam, et deinde eXponam, utram sequendam nobis esse potissimum opiner. . . Hebraicus texpus vocabulum sic repraesentat ma
P Zaphnam Paneach , in cuius explicatione
omnes, qui scripturam hanc tuentur, minime consenis thunt, Iudaei antiquiores, Paraphrastes Chaldaicus Οὐ helos et EI. I si flus L Lib. D Antiq. cap. 6 3 IJ, qui eodem circit*r tempore floruerunt, etiam veteres christiani interpretes. Syrus et Arabs, nec non COm- .mentatores celebriores , Chrasostomus ca), Thood