장음표시 사용
281쪽
citur CONRH T Genes. XXXIV. 22. Plura exempla adducere supervacaneum est, quae in versione Coptica Librorum Veterriι et Novi Testamenti frequentissime occurrunt, quoties in Graeco τῆς περιτομης et του πρριτέμνειν notio occurrit. Vtrumque autem et circumis
ridere et etircumcisio dialecto Aegypti superioris, quae hodie Sahidica vocatur , dicitur CARE , faue , iaqua dialecto cum inihil hodie ch) extet typis de
scriptum, pauca exempla addam. In Versione Λetuum Apostolicorum, cuius apographum, ex Bibliotheca Ox niensi Bodlaiana ab amico acceptum, mecum perhenevole nuper- communicavit vir summus La Goze.
tus Graecas habet, ερο σαν οἱ εκ περιτοαῆς, cap.
xvi. a de Paulo Upotheum circumcidente, ex in quod exprimere debet haec Graeca, καὶ λαβων ri ιμάριεν αὐτον 31 Vnde iam
Si habeatur gallo temporis. quo haee scribebantur, verum id est, non item. nostra aetate. .. Saepenumero supra a me citata sunt Fragmenta Codicum Thebaicorum, edit ainingarallio et Gregorio, atque Vessio Ν. Τ. Sahidica.c i) Non aliud exemplum La Croesus in specimine Lexicisahidici p. IDI affert, praeter unum e cod. MS. de Mysti Literarum. Potes: autem eXemplorum numerus nunc facile Ugeri ex versione N. T. Thebaica si M. Sahidica ., Oxonii a. 1709 edita. In . ea περιπής redditur HORRIE , Act.
sici II. II, περιλειεν Aet. Vi I 8 5qCRRHπέ, romnCΔM , Aα TV. I. Mitto alia, quae
282쪽
facile colligitur . Σαββω, quod Apion interpretatus est τὸ τοὐ βουβωνος αλγος , re ipsa significare circumcisionem, quae in porribus verendis . . nec sine dolore, peragitur. Μoses ipse hoc observat in historia circum eisionis Sichemitarum Genes.. XIV. 24 et M. ira circumcisi sunt omnes mares. - Ενenis auten ine se pio, quum essent in dolore. Et Philo Iudaeus, circumcisionis Iudaicae. Vtum , adversusi Graecorum ac Roma.norum scommata, . defendens, 'sic etiam ratiocinature verisimile non esse, temere circumcidi tam multa hominum millia μετὰ χαλεπῶν ἄλγημων ἀκρωρονιαθυ-
magno cum dola e et sua et charissimorum pignorum uetiorum corpora: mutilant, de Circumcis. pag. 8 Iostom. IVP. 2II est Μang.J. Hoc igitur sensu eRRE, i. e. circumcisio, poterit dici αλγος βουβώνοα
pro quibus ita Graecus habet, ἡγουμα παντα ομιανῶνα, et paucis interpositis, τα παντα εἰ μιιωθην. V,
de talis compositio oritur inRH in , , Sabbatosi, vel Coin H ΟC, , Suberosi, significans vel damnum circum, cisorum, vel iamnum sive prium circ*mcisionis, vel, quod est ex circumcision: Oritur. , Hanc esse veram ex Ni- quae aut nunc extant, aut sine dubio extabunt, quam prismum fragmenta versionis Thebaisae, quae adbuc desidera tur, deincta fuerint et vul1ata.
283쪽
Plicationem verborum Apionis, vix quisquam dubit bit k . Praeterquam enim, quod haec explicatio satis commoda sit, et ex lingua Aegyptiaca mirum in modum stabiliatur, concinit huic explicationi ipsa populi Iudaici hiitoria. Novimus enim, Iudaeos in deserto natos, antequam in terram Canaan introducerentur,
iussu Dei circumcisos fuisse. Vid. Iosuae cap. v. Quod . per traditionem etiam scriptoribus exoticis innotuit. Nam idem testatur etiam Strabo Lib. xvI p. 524, post egressum demum ex Aegypto superaccessisse leges de.' Circumcisione. Ceterum mirum non est, inter histo riam Sacram et traditiones scriptorum exoticorum incrustatas, insignem discrepantiam intercedere, sub qua tamen verum latitans perspicere et eruere possumus. i porro ipsa Apionis verba recte excutiamus, illunicum iis, quae dixi, facile conciliabimus. Pauca illa eius verba, quae nobis dedit Iosephus, non continent integram eius persectamque sententiam, etsi eamdem, tum ex iis, quae modo observavimus, tum ex alio quopiam Io ephi loco assequi, et hoc modo, quae desunt, supplere Possimus. Non negaverim , Apionem Iudaeis, ex Aegypto egressis, illum in inguinibus mor-hum tribuisse, qui βου Δον vocari solet, dummodo mihi concedatur, eum cum hoc mala coniunxisse circumcisionem, ab Hebraeis, ut credi voluit, tunc ad depellendum illud malum susceptam, et postea conservatam, et circumcisionem Σαββω vel Σαββατωσιν nuncupatam fuisse. Hoc sane egregie convenit cum Aegyptiorum doctrina et institutis, quemadmodum ex Philone Iudaeo colligo, qui, ubi loc. cit. disputat, circumcisionis ritum, quo Iudaei utuntur, neutiquam absurdum censeri posse, hanc adhibendae circumcisiouis rationem quoque adfert, petjtam sine dubio ex traditione Ae- gyptiOc λ Ex Thes. Epist. La Crotiano. tom. I P. 167 VP
284쪽
APUD SCRIPTORES VETERES. a fgyptiorum, inter quos vivebat, et quorum paulo ante meminerat, quod nempe circumcisione depellatur mose s gravis et curatu docilis, quem vocant ἄνθρακα scarbunculum, appellatum sic, quod urat insiammatione , quae pr puriatis facilius innascitur. Tale quid ipsa Apionis verba, uti a Iosepho relata sunt, . nobis 1uhinnuere deprehenduntur. Narrat enim, Iudaeos in sua profectione ex Aegypto; sexto die, bubones L E. malum in inguinibus sensisse, septima vero die quievisse, et ab illa quiete vel intermissione doloris diem illum septimum Σαββατιnt ex vocabulo Aegyptiaco nuncupasne. Non autem celebrarunt in perpetuum diem Ieptimum , quod tum τὸ ἄλγος τού βουβειο senserint. sed quod ab illo quieverint, quod illi medelam parave rint. Hoc ex mente Apionis Σαββὼ significavit, depulsionem mali in inguinibus, unde sere adducor, ueconiiciam, non legendum esse τὸ βουβωνος απορ, sed Potius ἄκος, quod medelam vel remedium mali in ivvinibus significat. Βουβωνων ια ις habes apud Lucianum an Philopseude Opp. Tom. II p. 47 . , Sic Dioscori- es Lib. Ii cap. 73, Μυογαμ ανα ισθεῖσα καὶσεθεισαι - ακοζ ὲψὶ του ἰδίου - ατος. Tale ex dbctrina Aegyptiorum erat Σαββω , circumcvid. Sed omnium certissime id, quod hactenus probare institui, confict-.tur ex alio Iosepsti loco, in quo fictionem hanc si nis in ipsum retorquet, docens, ipsunt, quod huiusmodi mendacium in odium Iudaeorum comminisci veritus non fuisset, merito morbo illo inguinum afflictum
fuisse ι nee tamen, cum in eucilineisione j medelam quaesivisset, siquam ex illa utilitatem percepille. verba omnino digna sunt, quae adducantur. Extant auteret, eodem L. II adv. Apion. p. 48o, ura mHi ride r ion Oh maledicta etiam in iter patrias, utpotb quae cireumcisionem iniungebant, poenar dedi , ρ- cinis meruit. Persi iam, περιετμμη γαρ εὶ αν vise ,
285쪽
ναχ οδύναις απέθανεν , nam ex nec Pat cireummfus erat, utpoto ulceratus circa pudenda, hoc est, βουβῶνας, ἄνθρακα εσχεν, uti Apion et Philo loquuntur, et cum ei nihil profuerit circumcisio, sed putreficeret, magnis doloribus expirarit. Si ipsum Apionis librum superstitem haberemus, melius et certius in ista causa iudicium ferre liceret; sed ex his tamen spero satis intelligi, quaenam vera ipsius mens fuerit.
ΣΑΥΔΑΣ. Vnguentum Aegyptium. Vide insta.
Σ ΑΙΝΙΛ O TN. Scammonia. Appendix Diosco ridis Lib. IV cap. III fp. 47 , sed ubi ΣανιλουμJ.
ΣΑΟEL Relandus in collectione sua vocum Aegyptiacarum notaverat: - Σαρειν. Plutarchus lib. deIL et Osiri κοσμιεῖν notare dicit. V Quod explicaturus Wil insius in Dissertatione de lingua Coptica p. IIO, addit et Coptice a CAS, pulcher, es Sy, vel sacere, derivatur. Veriam Plutarchus loco cit. p. 362 non vocem Aegyptiacam explicat, sed eos tantum absurditatis arguit, qui Σάραπιν, numen Aegyptium, ex lingua Graeca interpretarentur, tanquam σαίροντα, i. e , κοσμιουντα, καλλυνοντα. Hanc igitur interpretationem repudiat, et merito, ideo, quia σωρειν sine dubio vox Graeca I est. Sed mox ipse aliam adfert interpre-oationem ex Aegyptiaco idiomate desumtam. Nempe sic ait, si Sarapis ex Aegyptio sermone sit interpretanisdus, nomen hoc significaturum ευφροσυνην καὶ χαρμοροσυνην, hilaritatem, laetitiam , hanc rationem adiiciens, oτι τημ εορτυν Αἰγο πιοι τα χαρμόσυνα Σαίρει καλούσιν. Docet igitur Plutarchus, σαρει vel, ut
286쪽
ra ansigendum. Sed puto, Plutarchum duas huius vo- Cis Aegyptiae significationes indicare voluisse. Certe 2 m ita se habere, extra dubium est. Docet igitur Hutarchus primo σωρει significare έορτῶν, fessum, vel , quod verius est, εορτάζειν, festum celebrare. Nam ευ τὸν Aegyptii dicunt cy . Luz. II. 62, ἄπmEriuiob Emu AS, abierunt ac fessum; Ioh. v. Isax ΕΠΕΠΩΔ ΠΔ, Ε ne Tlu Δ, Π E dsso P Δ ΠΕ, po aec autem fuit festum Iudaeorum. In- de conficitur compositum Epta A, facere fessum vel celebrare festum, et quod idem plane est in 'Prius legitur in versione V. et N. Testamenes Coptiὀa. I xys. XL I. 4, LXXVI. IO, I Cor. v. ZVostenus est omnino analogum, et occurrit etiam prae terea in compositis quibusdam, quamvis illa ex uis aliam significationem acceperint. Recte enim Plutar--us addit, σαρει etiam Aegyptiis designare γα γαόα vrae,.is laruarem et Laeti iam, qualis in sesto obiervari IOIet, sed quae etiam de laetitia quacumque, etsi maxime Inordinata et inhonesta, accipitur. Ita Herodotis
Lib. 1M cap. 27, ubi noux festum ipsunt. , sed indicia hilaritatis et Audii, duas Aegyptii prae se serebant, vestitum magnificum, d pes lautas, et quae huc spectant, vocat τα χαρμοσυνα. Id plane Aegyptiorum sermone est ΤΔ,Ds, σαψι ve . -ὶ, quod cum hilaritatem iucundamque voluptatem omnem designat, uti ex compositionis modo intelligio tur, tum speciatim eam, quae in amore foeminarum Consumitur. Rom. XIII. Ia, ubi Paulus praecipuas spe vrea voluptatio cunio enumerat --σι-MAM ,
287쪽
ΣΑΥΣ. Graeci quidam memoriae prodiderunt , optios hoc nomine invocare numen aliquod pamuri religiose cultum, quod Graeci 'A νεν Minervam Inter- Oretantur. Ita Pausanias Boeot. p. 29I L 73 J eKeo probat, Cadmum fuisse origine non Aegyptium, sed Phoenicium, quia Μinervae, quam is coluIt, nomen fuit Phoenicium. Ογγα, ita enim recte viri erudit IO- cum illum cn correxerunt, non Aegyptiacum τερ 'Mνερ τὸ DO Oγγα κατα γλῶσσαν πι Φοινικων καλεῖται, κοὰ Ου Σπις κατα-A γυπτιων cui)νην. Quo argumento Pausanias re ipsa parum Pro scit. Si enim Thebis religiose culta fuit 'Oγγα Phol nicum , a qua et una ex portis illius urbis nomen ace vit, non minus ibidem divinos honores sortita eit -- nerva Sattica, a qua pariter una ex portis nomen traxit. Fuere enim Thebis celebres πυλα Νηistim , ve, Nisin
uis memoratae Aeschais, Euripidi aliisque, et ipum ansae, dictis sine dubio His τῆem live Μ
nerva Satuca, de qua . iam supra Γ p. 163J diae:
288쪽
Σαι. δὲ κατ' Αιγυπτιους η Ἀθη- λέγε rau, ως φ- Xαε αξ Characis huius vetusti scriptoris verba refert Scho- Ilastes MS. ad Arsidis Panathenaicum apud Hostinium in notis ad Stephanum in v. Σ . Ita autem ille, πτι γαρ Mu Αἰγυπτίων φωνη παρ 'Ελλη- 'Αθηνἀ . Sic pariter Iohannes Paetetes in Chiliad. v. 657, Σαὰδ ὲσιν ἡ 'Αθηνά τῆ Αἰγυrriuio φωνῆ. Constat autem eae Herodoto, Plutarcho, Diodoro, aliisque scriptor, ibus permultis, Sain esse nomen urbis, in qua Minem e co) sacra fierent. Plutarchus in libro de Is. et . ostr. testatur. Minervam hanc Satticam eamdem esse cum Iside, quod et multis aliis indiciis ac argumentis Probari potest. Plato denique nomen Aegyptiacum numinis huius, in urbe Sal ab Aegyptiis culti, conservavit, nempe Nηsθ, quod suo loco prolixe exposui- .mus. Certum igitur est, Satin esse nomen urbis, non numinis, quod in urbe illa colebatur. Sed Graeci plerumque nomen diis suis indiderunt ab urbibus, quae deinde in cognomina propria abierunt. Sic igitur per
intellexerunt numen Sesticum, vel Sat cultum, quod nonnulli sic acceperunt, tanquam id etiam numini illi proprium esset nomen p P. Vnde vero urbs nomen traxerit, coniecturae quidem suppetunt plures, nihil tamen certi assirmare ausim, hactenus auctoritate veterum destitutus Potuit dici a NAS, Testum, de qua voce in articulo praecedente diximus. Fuit enim Drbs templis deorum, diebus festis, collegiis sacerdotum, cum primis inclyta, ad quam nonnunquam religionis ergo tota Aegyptus confluere consueverat,
quamque Plato ex alii Graecorum Philosophi, ad hau
ο) In hymno Aristidis in Minervam pag. sta legitur, ex
emendatione F. L. Abrescis in Misc. Obs. Crit. vol v p. I, ἔτι - κατ Αἴγυπιαν 'Αμῶς νολὸς lagoe . quae verba intelligenda de praefectura Sattica, Minervae sacra.
289쪽
a46 VOCES AEGYPTIACARNendos sapientiae latices, adire solebant. Aut vocari etiam potuit CSSE pulchra. Sed hae sunt tantum hariolationes, MikἈβιι de. L. Copt. p. Do dictam hanc urbem opinatur ab ECulO1 vel ECins, ope,
Minervae olim dicata. Saitas ovem Coluisse, memo
riae proditum est a Strabone p. s59 II 67J. Sed etymologia haec paulo longius a vestigiis nominis Aegyptii recedere videtur, Plura non addo q).
SA CAL. Electrum Aegyptiacum. Plinius Lib.
XLVIU cap. s. Nam cum de generatione Electri et
Succini disseruisset, haec addidit: Nicaeas auctor est, miserapto nasci simili modo, et vocari Sacal. LM in , ius de L. Coptica p. Io9 putat, Sacat nasci in deserto Indiae, quod ab Arriano vocetur Sacat, et inde hoc electri nomen ortum. Sed verba Plinii citata diserte de Aegyptio succino loquuntur, quod distinguitur ab Indico. Nam illico sc pergit: item in India. Uerba autem Plinii, quae vir eruditus citat, non adidyaeal respiciunt, sed ad naturam electri in genere ac sigillatim, uti in Oceano Septemtrionali, cnon orientali , et quidem apud Germanos generatur. Non itaque dubium est, quin Plinius loquatur de Electro Aegyptia-CO, huicque nomen esse Sacri, diserte testetur. Quod iam ex lingua Aegyptiaca confirmabimus. Electrum putatur esse humor, sive illum lachrymam, sive sudo
rem appellare velis, concretuS, gelu rigena, et consolidatus. Unde veteres snXerunt, lachrymas sororum Phaethontis, lugentium fratrem suum , in electrum abiisse, Aristoteles περὶ Θαυμασ. 'Ακουσμ P. II 5 editis. Stephan. μυθευουσι δε εγχώριοι, Φαέθοντα κεραυ-ωθεν ευο πεσὸμ εις ταύτ ν τὴν λίμην ' εἶναι ἐν αυτη άγει-
) Sententiam viri docti, qui suspicabatur, Sars urbem nomen accepisse de voce Hebraica r Pr, oleam significan . te, Iablanistius ibid. P. 59-6a confutavit. . .
290쪽
De ramis electra novis: quae lucidus amnis
Excipit, et nuribus mittit gestanda Latinis.
quam fabulam. multis veterum, Aese is, Philoxeno Nicandro, Euripidi, aliisque memoratam, sic Plinius breviter refert: Phaethontis fulmine im sorores, fletu
mutatas in populos, Iachmmis eis Dum omnibus annis fundere iuxta Eridanum amnem, quem Padum voca mus. Apud Britannos, idem Plinius i. c. ex Sotaco memoriae prodit, arboribus, ut creditur , electrum uere. Ex 'thea mox addit, in Germania ad ma TiS. accolas, quos Guttones vocat, eIectrum fluctibur Goehi, et esse concreti maris purgamentum. . Niceam
deinde laudat, qui electrum Solis radiorum succum i relligi voluit r hos enim circa occasum νenementiores in terram actos pinguem sudorem in ea Oeeani parte. Melinquere, dein in litora eiici. Videndum, an non intelligantur lapides, quos recentiores peregrinatores βlices appellant, qui reperiuntur in desertis, quiue tendunt ad mare rubrum, et ex quibus monilia et alia similia conficiuntur. Vide les Nobveaux Μemoires des Misi1Ons T. v II p. 78, et te. Voyage de Grangier p. Iost. Addit deinde Plinius; similem in modum nasci in Aegypto et vocari Saciat. Et id ipsum, quod ille de natura electri diserit, plane exprimit vox Sa cal. Est enim electrum, ut vidimus, sudor vel humor suidus, sed constrictus et condensatus. Hoc pro Prie et etymologice Aegyptiis dicitur ut supracp. II 4, II 5J monui. idem omnino Aegyptii videntur indicasse alia voce Δλ. Certe sic in libris suis appellant grandinem , ' quae sane est gutta concreta. Conseratur Seneca Quaest. Natur. Lib. LII cap. 25, et