장음표시 사용
321쪽
Aegyptiaeum praefixit Horapitis, cuius sic meminie Theophilus ad Antolyc. Lib. D 3 v I p. 9 et edit. LVo sit, daς μιεμνηται 'Απολλωνι ς , ο καὶ 's απιρς επικληθεὶς, εν βίβλω τη ἐπιγραψομιενη Σευιενουθί. Ad quem locum Dis. Fesius, Episcopus quondam Οxoniensis, in editione sua adnotaverat, uti mo us retulit, semonou-ihi in lingua Aegyptiaca denotasse librum Deorum: qua observatione nihil esse verius puto. Nam certe πωLAegyptiis est liber, ut in ipso Evangelii Matthaei initio. RYulo auus , βιβλοe γπωεως. - ΗOd t porro est Deus, et in plurali Dii. Erit igitur semennuthi, Aegyptiace liber Deorum. In illo vero librυ de Diis et Daemonibus Aegyptiis, deque eorum cultu, ac de antiquissimis temporibus disputatum fuisse, Theophilus non obscure indicat α).
SEMΜΕΟ R. man teleom Apuleius de Herbis cap. xxv, ubi MS. Vossianus legit Semneor. Auctor Arabs Vaticanus, apud Lircherum in Oedipo Tom. ID p. 72, samur habet. In Appendice Dioscoridis Lib. Ira cap. Ia p. 452J observatur, Crocodilion, quod figuram habet chamaeleontis nigri, quodque chamaeleon etiam Vocatur, Aegyptiis dici Σεσενεόρ. - ΣEMNE A Vocem hanc sermoni Aegyptiac suam debere originem, mea coniectura est. Philo in libro de Vita Contemplativa, Therapeutarum. instituta
x) Repetiit haec Seholetius in Repert. f. B. und M.
322쪽
et vivendi rationem edisserens, scribit, unumquemque eorum habere aediculam, quae vocatur Σεμνπον. Ver
sis , o καλεῖνι σεμνεῖον καὶ μοναςηριον. VOX haec Graecis eo sensu familiaris . non est. Nam cum Hef-chius vocabulum hoc ita exponit, Σεμνειον oIκος ἱεμρος, videtur ob oculos habuisse illa ipsa Philonis veris Da, quae citavimus. De Suida vero nullum est du-hium, qui Σεμνεῖον interpretatur κονα ριον. Sed quae apud eum in eodem articulo sequuntur pluscula, ex illo Philonis libro decerpta esse, dubio caret ce). Vox itaque illa vix ab alibi, quam apud Philunem, illo sensu reperiunda est. Describit a tem mores et in instituta hominum, qui in Aegypto vitam agebant. Ac Praeterea suspicor, Philonem in illo libro longe plurima, quae Therapeutis suis tribuit, ex institutis sa Cerdotum Aegyptiorum depromsisse: quod verum .esse, non dissiculter concedet, qui librum illum Milonis cum descriptione vitae sacerdotum Aegyptiorum, quam ex Chaeremone protulit Porpharius Lib. Iu de Abstinentia Dp. 3o6 sqq. J , conferre dignatus fuerit. Hahe-hant etiam illi sacerdotes suas aediculas, in quibus Astro nomiae et aliis disciplinis vacabant. Et illas quidem Iingua Aegyptiaca vocatas fuisse e nari, semni, non Citra omnem rationem mihi persuadeo. eξ Mis certe
ε τη-οIHae ἔριν οἴκημα is Us κ. λ. . ce) Cons. TVerus ad Suidam V. Σεμνεῖον. . ν GJ Vocem Σεμνεῖαν, quantum novi, Graeci veteres ignorarunt. Hel chIus et Suidas eamdem e Philane habuisse videntur. Ab Alexundrinis propagata est, ut vocabulfi Ecclesiastica plura, ad Christianos alios, commemorantes σεμνεῖα. i. e. , monasteria, sed alio sensu, quam hodierno.
323쪽
σκηνωμια, aut habitationem Aegyptiis significat. Ps. cir.'a8 , ubi in Graeco est, οἱ υἱοὶ των δούλων σου κατασκηνώσου , Coptus interpres illam sententiam ita ex
bEΠ ΟΥcEorem, erunt in habitationibus. Videtur autem vis illius vocis esse, ut significet non amplas domos et ornatas, sed locum, ubi quis pedem suum si-gere potest. eLILI E enim est Armare. Hinc cELLIIS locus, qui firmum praebet domicilium, aut ubi quis pedem firmum figere potest. In Scala Magna, seu no menclatore Coptico Arabico, apud Urcher m in Lin- sua Aegyptiae. restituta p. 94, legitur, meΕaLU, Quies, cessatio. meΕdoerri idem videtur esse, quod
Graecis καταλυμα. Hinc usurpatur etiam de υποποδίω, scabello, sive loco, in quo quis pedem collocare, et quiescere potest. Ita Matth. v. 35 Verba στιοποποδιρν ἐςι των ποδών αυτου interpres Aegyptius roddidit, πΕ M.AIIesum ΠΕ. Sic et Psalmo X cIX. 5 προσκυν, ε υποπο δω τῶν ποδῶν αὐτου , interpres Coptus vertit,
Colligitur ex his, cΕdubri, esse domicilium, sed frugale, ad solam necessitatem comparatum, καταπιο νωμα ., quale describit Philo, et sacerdotibus Aegyptiis tribuitur. Eodem nomine Vocantur tentoria, Psalm. LXXvIII. si . . . uero non ita dissimile videbitur, ab hoc nomine etiam nomen, Nasamonum posse derivari. Erant hi CFrenaeorum vicini, ut veteres Geographi bb memoriae prodiderunt. Videntur illi, ut alii illius tractus populi, in tentoriis ha bitasse, et inde numen tra-
Strabo lib. XVII p. 1193, II9s, StephonNs 'e.. V. Νασαμω-e, ibi Βεrkelius et Bosenius. Iunge Oudendo lium ad Lucam lib. IX. V. 439 sqq.
324쪽
ApvD SCRIPTORES VETERE s. et i
xisse. Namque I 5 Euris dici possunt homines ten-romorum, Vel in tentoriis, aut in exiguis frugalibus Babitationibus, degentes. Apud Pollucem in Onomari suco commemorantur δίβυες οἱ σκηνῆται Lib. Iv cap.ro segm. 74J. Et Hebraeis aliqua regio Africae eadem de causa dicitur m ad Succoth, a Chron. XII. 3.
Graeci interpretes hic verterunt Τρωγοδυται , Vel , quod idem est, Τρωγλοδυτα, ita dicti, quod in spe . Iuncis habitarent. Vide Schindleri Lexicon Pentagio t-ton p. Ia S, I 2I6, et inprimis Bocharti Geost. Sac. Ρart. I Lib. Iv cap. 29 c). Sunt igitur UMID Hebraeis ii, qui Graecis Σκ τα. Quod utrumque eX- primit Aegyptiacum. Nasemni. Graecis exerunt in Faec lac Ceterum nemo miretur, Naismonum nomen a me eX sermone Aegyptiaco exponi, quod adeo absurdum non est, cum plerarumque illarum gentium notitia per Aegyptios pervenerit ad Graecos. Eodem modo rem instituit ClarisL. Bochartus, qui harum gentium nomina ex lingua Aegyptiorum explicanda esse censet Geog. Part. I lib. Iv cap. 3o, ubi sub finem capitis hanc rationem addit: saltem ex Herodoto constat, plerosque Libae incolas ad Tritonidem usque amnem Aeraptiis usos moribus, cum multo aliter viperent, qui trans Tritonidem degebant.
scoridis Lib. III cap. II 5 fp. 457J. . ΣEMΦΡΟΥ ΚΡΟΗΣ. Nomen regis Τhebaei in Aegypto, quod Eratosthenes interpretatur 3- Ηρα- 'Αρποκρατης, apud Eusebium in Chronico Graeco p. 22. Facile intelligitur, nomen hoc compositum esse
Dissentit Michaelis in Suppl. ad Lex. Ilebr. P. 17 8,
325쪽
esse ex duobus nominibus Numinum Aegyptiorum, Σοι et μουκράτης. Σεμ est illud numen, quod Graeci interpretantur 'Hρακλάα, Herculem , etsi in scribendo Aegyptiaco nomine apud auctores Graecos aliqua deprehendatur varietas. Vide, quae dicentur in voce X-. Φρουκράτης porro est illud numen, quod appellari solet Harpocrates. In Epigrammate Anthologiae Lib. II cap. aa, epigr. 4, Vocatur Ἀμφιαράων τω 7 εχθρὸν, Διονυσιε , μιη καταράσηΤυν 'IGν τουτω, μψε τον Ἀμικρα s
Σ ΕΝ ΑΩ ΙΣ Δ E UT E P Ο Σ. Ita Eratosthenes ita Catalogo regum Thebaeorum apud Eusebium in Chronico Graeco p. a I. CI Od in Coptorum libris duos
significat. 'I'cii net et secun
da, λυτέρα. Nam utrumque Occurrit. CΠΟΥ etiam
construitur cum nominibus masculini generis AxΠsΔ- ριοπ CHOr l. Exossi xvi. I. CΠΔη secundus, veluti vulgo exprimitur TL,LιΔΓ sed CHAN, et eum nota masculini generis tantumdem Valet, quantum Crii 1, sicuti et aequipollent. Nihil vero impedit, quominus ex analogia linguae Aegyptiacaacno34 vel adiecto in sine litem 4l, nota ge neris masculini, dicatur δεύτερος , secundus, quemadmmodum adiecta l nota foeminini generisse GHON' frequenter admodum dicitur δευτέρα. Ita occurrita Cor.
326쪽
ponitur. CIle sit vero vel Cnoliti euphoniae causa a Graecis Vix aliter efferri potuit . quam Per Σεν φια Idque re ipsa δεύτερον sonat. Qua de
causa autem regi huic nomen δευτερου inditum fuerit, prolixe disquirere operae pretium non censeo. Apud Romanos cognomen Secundi non infrequens fuisses fatis omnibus constat. Et apud Graecos forsitan reperientur Δεύτεροι, etsi tamen huiusmodi nominis nunc non meminerim. Eratosthenem vero celebrem inter antiquos Polyhistorem B, i. e. , secundum, cognomi natum fuisse, cum in disciplinis omnibus secundas partes tenuisse videretur, a veteribus memoriae proditum legimus. Fid. Epito me Strabonis L. I p. 5 Tom. II Geographorum minorum Hudsoni et Marcianus Heracleota in Periplo p. 63 Tom. I eiusd. operis . Sed quae fuerit causa, ob quam rex Aegyptius tale nomen acceperit, Eratosthenes ipse non eXplicuit; quare coniecturis incertis indulgere desino. Non possum tamen
dissimulare, Marshamum, qui ex Sancello Catalogum Aratosthenis in Canonem suum Chronicum transtulit, nomen illud regis Aegyptii p. ao expressisse Sensaophis: unde coniicio in Sancello d) nomen illud ita legi Σενσαώψις ; quod forte non de nihilo est. Quodsi res
ita se habeat, legendum putaverim Σενεσα scpις, vel 'Σνεσαώφις, quorum posterius vocabulum Aegyptiacum exacte refert, prius euphoniae Graeco
rum consulit. Est autem HE , ut vocabulum . hoc explicem, qui alii cuipiam subiectus est. 6nE Yui d In editione Georgii Θneelli Parisiensi p. I et Ue
neta p. 83. legitur Σεν ταωΦις. Nec discrepat Codex MS., quem sua in Bibliotheca asservat mihique utendum concessit L. Meermon, haud magis nobilitate generis et botioribus silu in praeclara eruditione perillustris.
327쪽
Aegyptiis dicitur, subiicere se , vel subiici et subiectum
esse, proprie caput alicui flectere vel inclinare, quae locutio, ex ritu Aegyptiorum antiquo, ut videtur, ortuistia, in Coptorum libris est frequentissima. Ex. gr. Ps. XXXVII. 7, n. II E inclina caput tuum Domino,i id est, uti Graecus habet, ποταγηθι Κυρίω, Jbiice te Domino. Ps. XLvII. 3,
xt populi nobis capita sua inclinarent, ubi in Graeco, est, λαους ηlabis, subiecit nobis populos. Coloss. Ira. I 8 mr MLI 1 6HE cui Ceri, mulieres inclinetis capita vestra subiectae sitis) maritis pestris. Erit igitur Σενεσαί- φις, Iecini, qui caput suum inclinat, qui alii cuipiam est subiectus. An forte Rex ille nomen istud
ex eo accepit, quod etsi regium nomen servaret, alius tamen cuiusdam imperia pati Cogereti , et cum nomine esset primus, re ipsa tanten, auctoritate et potestate
secundus esset y Dispiciant alii
Σ E N ΔΙΟ Ν Ω P. Sideritis, Heraclea. Appendix Dioscoridis ad Lib. Iv cap. 33, p. 464J. Confer Plinium Lib. xxv cap. s. Cum herba haec Graecis dicatur 'Hράμια, quae Aegyptiis Σενδιονίρ audiisse traditur, in hac voce reperiuntur vestigia nominis Aegyptiaci Herculis, a quo herbam hanc Graeci denominarunt. Aegyptii habuerunt numen, quod Sem, vel Som, vel Chon a Graecis efferri solet, quodque ipsi Herculem interpretantur. Vide insta v. XA. Huius nominis vestigia apparere in Sexdionor, unusquisque
e Conferas, quae dedit Labumstius in Venosii Chr
328쪽
sdet ). Confirmari hoc ex eo potest, quod, sicut annotavit auctor appendicis ad Dioscoridem, , Prophetae sive IMagi Sideritin vocare soliti fuerint γονον vel . μια Τιτανου , ubi legendum Videtur Τιταν- , Tu num, id est, gigantum, quos creditur Hercules inisteremisse, cum coelo propugnaret, teste Macrobis S turn. Lib. I cap. sto. Obiter notabo, Vocem Σενδιο- νὼρ videri melius convenire lapidi, quem etiam vocant ηρακλιώτην et σιδηριτην, quia ferrum ad se attra hit. i Vi Aelianum de Anim . . Lib. X cap. I 4. Nam xque in Σενδιον ρ non modo occurrunt vestigia nominis, Σεμ, Herculis, Verum et cmI, quomodo Aegyptii Iapidem passim nuncupant. Occurrunt etiam hac invoco vestigia Hori, in ωρ, ubi nota, quae Plutarohas habet de is . et Osir. p. 67o ed. Steph. τὴν σιδερ ιτιν' Mθον, οςεον V2ρου καλου . Verum hisce diutius non
-: S E NI T E est genus Iaspidis, sic appellatum lix, Aegypto, ut testatur Plinius lib. XXXVII cap. 9. Ra
tio denominationis me prorsus latet. . . ... - ο
SER APIS, vel, uti Graeci g) efferunt, Σαρα numen Aegyptiorum maximum et sanetissimum,
cy) Eamdem observationem repetiit LablonsHus I. c. p. 7Δ9; sed quam eruditos omnes assensu suo comprobaturos, ViX opinor. lcgb Nec Rsmani semper Serapis scribebant, nec Graeci Σαραπις. in lapidibus literatis apud Reissum G. Tri. 137, SARAPI ISIDI, Gruterum XXar. 7, 9, SARAp Alisceli. Erud. Ahtiq. p. 34o et 3 6, quam Posteriorem repetiit mraIorius C XIv. 3, ubi Isis et Σεραπις commem c rantur , Domum P. za , Muratorium L XV. 'I , in - cuius
329쪽
euius tamen, ante Alexandri M. tempora, scriptores Graeci et Romani mentionem non faciunt. Sunt, qui existiment, deum hunc esse advenam, et a Ptolemaeo demum, sive is fuerit Lagides , sive ex potaris quia alius, una cum sacris, eX Sinope Pontica in Aegyptum delatum fuisse. Hanc praecipue ob causam operae pretium esse duxi, in origines huius numinis, in eius is Cra, eorumque Veram rationem , 'ae denique in no men cis) accurarius inquirere. ViX nunc habeo, quae addantur dictis in Pantheo Aegypt. Lih. II cap. v,
SERIN. De Insbo ita plinius Lib. xx cap. 8iD Aerapto Gesorium Vocant, quod ΘDestre sit. M.
risum autem Serin, quod es minus et penobius. Deseride vide Dioscorvem. Lib. II cap. I 6οὐ ubi Appen
ean ait L H. Huliman in notis MSS.. exe*pri meo Muratoriano adieetis. In Museo Societatis Scient, Zeelandicae servatur gemma perantiqua, cui inscriptum, ΕΙΣ ΖΕΥΣΣΕΡΑΠΙΣ. Nec desunt exempla in libris Graecis. Pausa nias, qui passim alibi Σαραπις, in Corinthiacis p. 193 scribit Norunt o es Σμααλην. . An quis umquam dixerit n0n 31ad mihi redit in memoriam. . Atque haec eo pertinent, ut intelligatur. , non sine fide codicum timorum ac bonorum aut Sarapia in libris Latinis proti- .us minandum esse, aut e contextu Graeco ubique eliciendum. . Cons Ernesti ad Tocitum IV Hist. 8 I. h) De nominis orsine multi multa , etiam Plutarchus in libro de Iside et Onride. optime monens p. 539 ed. ΠΟ- Vae, Peregrinum este, Iron Graecum. Ex sententia LahlonsisHi pari. II Panthei p. 255, 256, Serapis dicebatur Aegy- Ptiaee Hy - HII, Sar - vi , tamquam codumna , in qu3gradus ' Nili adscendentis accurate distingui et explorat possunt.
330쪽
Σ Ε ΑΙΣ. Caucalis. Appendix Disoridis Lib. Ia
EXyd. cap. . v III. I et seqq. , se quam nonnulli m-lunt suisse Ae ptiacam. . Plerique interpretes Uaniam vertunt. Egra vero vult vn m esse vocum
gyp M., LRque deind*ri crocodilo. - Ηaqς sunt verba eius T Sepharda est piscis Aegaptius, qui νομtur Arabire Aue 1 M vel Timiacha, qui ex flumine Egre su rapit homines. Vide Caulminium in notis ad vitam' Mosis Lib. I eap. XI p. 256. Verum est, quod illic' affirmat Aben ΕΣ p Crocodilum Arabiee diei intimis facis, sive Thimsacis, quod et Gaulminius aliunde
Prodat, et confirmatur a Bocharto, HieroZoic. Parta II Lib. V cap. 2, p. 6ss. Sed Arabes sine dubio vocem hanc acceperunt 'Aegyptiis, quorum Τerra crocodialos gignit e t Mitti ' mi autem animal hoc regionis suas