장음표시 사용
331쪽
Σ Ε Σ Ω Σ Τ P ΙΣ. Nomen regis . vel potius reginti In historia Aegyptiaca abunde notum. De celebratissimo Sesostri nemo exspectabit,)ue hic dicam. post Pserietonium in Origc Aegyp t. cap. 8 , 9, I 6, Vimolium tom. II Chron Ol. Sacrae pag. III sqq. , et plures alios. De etymologia nominis tantum pauca velim.
Potest fortasse nomen regis Aegyptiaci expon1 ΟΥ Π EpH, Sois, vel Sis V - ere, Dominus intuens in solem , vel, monente ' La Croetio meo,
m ovi r Η , Soli vel Sis - ostre, ut significetur Dominus adorans solem; quod sere eodem redit b. Ex eo intelligi quoque potest, cur nonnulli Amenophinsve Memronem de quo antehac p. 26 et seqq. I
dictum est, vocarint Σέσωςριν, uti auctor nobis est Noanias in Atticis . cap. 42 P. I OG -
silentio praetermittunt. Reliqui aut Bochartum sequuntur ducem, aut ducunt ex Hebraeo saltitavis atque Mab. ς Δμimus, quasi dicas fisitantes in limo. Scribit Gratius
ad Exod. VIII, et Est et hic Aegyptia vox απτ sae. Genus est ranarum, aut ranis simile. Aegypto proprium, ut alibi . rubetae Manet nomen. apyd Arabas, extrita ri, littera. ' Praeter xpody , temere huc a quibusdam advocatum, non novi aliud nomen Copticum, quo appella
332쪽
ΣΗ Θ: , Stella caniculae. Vide infra v. Σωθι '. Ita ab Aegyptiis cognominatus fuit 2 3phon. Epiphanius adversus Haereses ΤOm. II p. Io93 edit. Petarii, ώι πῆ πιν τψ ονω .εὶρ ονομα του: Συ, δῆθεν σοὁ Τυφώνοe τωτας ἐργαοντα. Pluἔarchus huius Lognominis istam rationem suppeditat de Is. ef Osir. p. s, Δίι τον Τυφῶνα Σὴθ ἀεὶ Αἰσυπυοι καλωσιν, σπερ εςὶ καταδυνμευον , ἡ καταβια μαεγον. Ed P. DI, κρὰ τουνομιοι κατ γορεῖ τὸ Σηθ , αυ forte ωb τον Τυ-ςῶνα καλου ' φράγ ψεν τὸ καταδυν ευον καὶ κα ταβιαζομενον, φρα ι δὲ πολλακις αν ροφὴν καὶ παλουντ et δεσιν. . Adde pag. 376 cm . Aegyptiis CH fgnificabat Diseis. Hinc ΠECHN7 , et quidem in com positione CA IIECH , vel, quod idem est, ERECHMdeorsum, frequenter in Coptorum libris occurrit. Inde est C TECHNP descendere, i. e. venire deorsum vide, quae scripsi in Pantheo. Lib. v c. II S. 24. Ex eo illustris non auconius quondam praesenti mihi explicabat locum Stephani letantini, cuius haec sunt
Verba , Ψιτταχεμφρ κώμη τῆς Αἰγυπτιας. Putabat enim, Stephanum esse deceptum, aut non recte intellexisse, quae alicubi legerat; ψιτταχέμμιν non esse vicum in Aegypto, sed totam Aegyptum inferiorem. Certe Π cHares Aegyptiis sonat Aegratum in feriorem , cui respondet apud eumdem. Stephanum, qui tamen et hanc vult fuisse oppidulum Ae
m In altero Plutarcti loco aut pro aest rescribendum ιὶ, aut otiosum istud adverbium prorsus delendum est, i dice uiris p. Io , quia Aegyptiis Typhon aliis quoque nominibus, Βέβων et Σμυ. innotuit. In altero loco . procto placuit elim uiris, Maestando et CL uenbactis
333쪽
signat Aeraptum superiorem quam observationem . rie, iam monuit, debeo non auconio, summo Viro. Quia autem sibi velit plutarchus, quando addit, L θ Aegyptiis etiam significare ἀναπροφην et υορπηλπιν, id me non. satis intelligere, nec ex lingua Coptica illustrare posse, fateor. Nolo hic praetermittere, quam. vis l. c. huius coniecturae ingeniosae iam a me facta fuerit mentio, doctissimum Lacroete, cum aliquando de hoc vocabulo mecum dissereret, me monuisse, edici pullum asini, notum vero esse, cum aliunde, eum ex illo Epiphanii loco, quem modo adduxi, Typho nem sub imagine Asini fuisse repraesentatum b. Ex hac observatione alia lux nascitur Plutarcho, qui, vocabulum Σὴθ explicans, memoriae prodidit, hoc A gyptiis significare ἀν-ροφὴν καὶ υπερ δεσιν. Folasan enim respicitur ad 6OCYΕc, quod Aegyptiis est saltare. Vid. Matth. XIv. 6, XI. 1 7 . In omni Ve-xo saltatione solet esse et ἀνατροφὴ et m, ut etiam Lucianus monuit in libro de Saltatione. Ceterum , omnium atque singulorum rationem aecuratam et perspicuam reddi non posse, nemo mirabitur, qui pa citatem monumentorum Copticorum cogitaverit.
ΣwΣ Aegyptiis fgnificasse σωθῆναι, quondam vulgo existimabatur. Rectius dixissent omnes ύσης, quod est ipsum Aegyptiacum Vide plura in v. Μωυ- σες spag. 155 sqq. J. ' . Π
SCHES CH, Hac voce, quae in sacro
Codice V. Τ. frequenter occurrit, Hebraei Bassum vocare solent. Doctores Iudaici, quorum testimonia , collegit Spenceruae de Legibus rit. Hebr. Lib. Og P, Ss,
n Ex eo illustrabitur Munus lib. x H. Mim. e. 28, ad R. I. A. Gronoνius verba Plutarchi haud neglexit.
334쪽
S, fatemur, vocem istam non esse origine Hebrai, cam, sed Aegypto natales debere. Et profecto ita se tres habet. Βύ-ae enim in omnibus Aegyptiorum monumentis, quae supersunt, vel mihi saltem innotue- semper Vocatur NEU C. Inde Hebraei sine du-hio fecerunt suum dio, natum ex veloci Aegyptiacae
.Vocis pronunciatione , qua factum , ut Veluti non audiretur, ac si Aegyptii quoque dixi sient aut wΕN : cuiusmodi quid in linguis omnibus, quando praesertim vocabula velocius efferuntur, contingere vi
scHAATNES. Vox Levitici xi x. I9 Occu tens, quam quidam habent pro Aegyptiam. Verba
vix hodie quispiam erit, qui vocis Hebraicae
originem Aegyptiam in dubium vocet. Si cui tamen L Mons si observatio de caussa omissae literae ri In voce Hebraea minus satisfaciat, sorte malis placebit Aserus, in Iibis de Byta antiquorum p. 47-49 monens, . Aegyptios ignum vel arborem sua lingua vocasse tu V ; in vocibus Mompositis inter utramque coliticasse literam ν δ hane voci, cui praefigeretur, addidisse significationem adiectivam, quaa
Agnum uvae sive proprie arbor uxea ι tu C esse vo 'eem compositam ex tu Ε, Π nota adiectivi, et Ec, quam fructum eo sit vel lanam utinam suspicatus significasse; Hebraeos vero, neglecta nota adiectivi dixisse MEEC et scripsisse eosdemque primis Reipublieae ciste temporibus hae voce usos esse, sed post Salomonis regis aeta.
335쪽
stet . . VOCES AEGYPTI Ac A - Μosis ita sonant ei Statuta mea observabitis; s tamentis
ruis ne committas duo genera, agnum tuum ne consa
ras duobus generibus, et vestimentum duorum generum andi, c Sta ines , vertunt vulgo,' varie contex gum, vel ex lana et Iino contextum, non ascendat *per te. Vertitur etiam: Non indues pestem mixtim contextum, e Iana et lino simul. Interpretes Alexandrini habent ἱματιον εκ δυο υφαπμενον. Ita et Deute Ton. cap. XXIR M. Vocem hanc I almudistae, et cum
illis multi alii, hibent pro Hebraica, voluntque esse compositam ex TIT lenire, pinu nere, et natorquere si Ium. Vide notas Drusii, PDifferi Dub. Uex. in Levit. XIX. 19 , et inprimis Buxtorsit Lexicon TaIraud. artic. Ere' col. 2483 et 2 84. Drusius sic e ponit in notis maioribus: Dico ego, quod habeat an,
Hationem rei ,-- consutae et narra rei intortaes ,
quando una res cum alia retorquetur ad coniungendum
eam. Bochario illa compositio ex tribus. radicibus incommoda visa est, quare alio modo vocem hanc eXpOnit, radices ex lingua Arabica atque Hebraea conquirendo. Verba eius apponere operae pretium est, GHierog. Ρart. I Lib. II cap-XLv col. 486 et 487. Levit. XIX. 19, suod quid sit, ne ignoremur Visa explicatur in repetitione : Lestis Deut. XXo. II,
Ianam et linum simul. . Ergo lana et linum in eodem panno aut vestimento simul commixta Hebraice vocan-stir statnez. De or lae pocis Hebraei multa nugan rur, quae consulto praerereo, quia nullam habent verrspeciem. Videtur esse composita ex aevo Dat et Ia nea. Ad prius alludit Arabum 1 vel sata, quo miscere es, proprie res liquidas, sed et alia quaevis,
336쪽
aei textum reddunt. Quam Bocharti explicationem Pro virili confirmare nititur Iolan. Spencerus de Legi-hus Hebraeorum ritualibus Lib. II cap. XXI, qui exi-'simat, illud saltem liquido apparere, prohiberi hic a 'Legislatore disersorum contexturam. et In hunc sensum Castellus eamdem vocem ex Arabico deducit, sed ex aliis tamen radicibus, ut significet commixturam divem forum generum. Sed nescio, an haec hactenus omni hus sint satisfactura. Alii idcirco vocem hanc peregrinam iudicant, uti Buxtorsius observat in Legico iTalmud. lί c. ' Si autem sit: peregrina , . vix alia esse. Poterit, quam Aegyptiaca - uti non imale pronuntiat ei rus. Et ita censet Gotius , cuius ' observationem adscribere non pigebit:. hic Mox, nisifallor , Aegaptiaca quam Hebraei interpretantur eXIana et lino. Sic Romani credidere, si Flaminica inventa esset, tunicam laneam lino habuisse confiseram, ob eam causam piaculum esse eommissum. Docet id Servius ad ultimum Aeneidos. Quam observationem otii atro calculo notat Epencerus p. 397, hanc ra tionem asserens': Iudaeo petitum erat tunicam e lana et lino contextam, Flaminicae νero tunicam laneam,
no confutam, gerere; mora nisi me fallat opinio ab Aegaptiis hausto, apud quos lana quid impurum
habita est, et omnibus mini perio alicui sacro operam dantisus interdicta. Pro Aegyptiaca voce pariter Sta ines habent Memerus,4M erusi, D. Varenius,
a PDiffera advicti, et ipse uel serui, cRius. exposi
tionem adscribam: Ebraeam non esse constat. Ergo raptia erit. Nam queis cum alias Gyaei nuper
337쪽
Lingua CUL restituta p. Istet. Quod ad vocem attaaram componentem adhuc Ombigo. Lana enim quan explicatio Deut. XXlti ii requirere videtur ὐσχενς, autem, quod quodammodo asa erit, sericum dicitur. Iudicent tamen erudiisti, annon o possit lucem capere ex Coptico Ucte, ides, illi, vel iuxta ipsum, ut innuatur vestis, cui ne rum motum es in ex um, τοι praestonii
seil. stricum; Ling. Copt. restitui. P. 4 Io. Ilae messerus, qui in cognitione linguae Copticae t paucos, aut potius nullos, Progressius fecerat, quique ultra profecisse nou videtur, quam quod Coptica, lit cris Graecis scripta, plerumque legere nosset, et ex solo literarum sono iudicium ferret. Unum verum viridit, vocem hanc esse Aegyptiacam. Est autem admoridum probabile, vestem byssinam et laneam, seu mix tam ex lino et lana, ob A*gyptiis appellatam fuisse' ui DIUTI Ed, aut nomine consimili, ex quo Hebraei Ievi mutatione fecerunt. Quam coniecturamineam magno La Chozψ non displicitisse, laetus recor, dor cr). Opus igitur non est, ut vocem, qua Μο-
sis utityr, credamgt ςompossim vel e verbo Arabico
r Uferus etiam suspicatur, byssum lana pictam a pellatam esse Aegyptiis cum THEC, brasinum complic
σνm seu fimbriatum, atque hanc Vocem respondere Hebra, Cae cum exacte exprimat mixturam ex lana et Tiryn seu xylino. Adi eruditum librum de B q antiquorum p. 92-IOo, ubi plura. ad hanc legem pertinen . tia. Foserum sequitur in notis ad Levit. XIX. 19 Da rhius, hunc vero Rosmmullerus in scholiis ad eumdem I cum. - Quod raro sit, in explicanda voce a La hisnskio diuentit Scholaius in Repert. f. B. und M. Lait. r. XIII p. 3Θ, 3I, opinaturque , secutos alios, originem elua in Aethiopia qt Cbaldaea esse quaerςnd R., -
338쪽
et Hebraeo , quΡd Bochartus ac niures cum eo statuunt, vel e verbo Aethiopiso RUm missuit, diversa combinavit, et voce Hebraica live Chaldaica ra.
SIΜACVS, portitor literarum velocissimus. Lia keratus Breviar. cap xxm scribit: Per Portitores Literum νHocissimos pedestres, quos Aegaptii Simacos vocant. Dicti forte sunt a singulari et molestissimo labore, quem perserebant, qui hoc munere fungebantur. 4 KΔΓ Aegyptiis est πονος, et quidem labor gravis et molestus, qualis Israelitdrum in Aegypto, in quorum
Historia vox. illa saepius occurrit , EXOd. I. II, 14 Cap. II v. II in Graeco est κατανοησας δε τὸν πονον αυτών, adde III p. Erat autem certe labor horum portitorum molestissimus. Comparari namque merito possitnt cum hieme-TOdromis Graecorum, qui ex Cornelii Nepotis vita Miltiadis omnibus satis noti, et de quibus alia veterum testimonia diligenter eongessit Balth. Molbergius in . Dissert. de Angariis Veterum cap. II in Exercitationibus Graecae Linguae p. I 6o et seqq. Nescio, an ex pristino illo instituto Aegyptiorum fluxerit mos, qui etiamnum servatur Alexandriae in Aegypto , ubi huiusmodi portitores literarum publicis sumtibus alun
s) Cons. Alberii ad Hessehium v. Σ δα et Σίδη. Non videtur vox origine Graeca, sed peregrina, forte Aegy Ptiaca. Quae tamen eius sit notatio, tacet Labismiam. eent alii, nec ego diem.
339쪽
tur. Memoratu digna, quae hanc in rem refert VanμDbius, quaeque ex eius relatione Itineris Aegyptiaci Gallica p. 2D. 2I 2, hic adscribam : La 23 de comois je vis revenir un More Tune coume qarit avolt
pectateura de son glorieum retour. Similia referuntur de quibusdam regum Persiae Ministris, quos illi sermone vernaculo vocant Sobruero Vide Thexeno; Voyages Part. II P. 354, 355, et Chardinii Itinerarium T. Ivp. I 37, I 38, et alibi. Ex his intelligi potest, quaenam portitorum illorum fuerit conditio, ut ab H dg labore molesto denominari merito potuerint. Est autem ab labor. , laborare, se rumnosum esse, quod et dicitur ΤΙ Λ Genes. XLIX. IS. Ex quo sequitur, Simacos recte expli-
340쪽
Latina, Simcaos ob euphoniae' causa Simacos, μουντας, violasse laboriosos. Vtinam tamen suppeterent Codices ΜSS: Liberatio Reperiretur forsitan lectio Ex qua sensus erui posset adhuc commodior Citta consensum vero librorum ΜSS., in fingendis peregrinis vocibus, ingenio indulgere, aut potius abuti vel, . Ie, praesertim ubi non adest certum aliquod cui su-Perstruere , possis , fundamentum , periculosae plenuα
- Σ IN Δ Ω'N, Latinis etiam Sindon. Hebraei scri hunt Vide interpretes ad Iudic. XIv. Iz. Ita Aegyptiis dicebatur linteum tenuissimum, ex quo eo ficiebantur tunicae interiores , quibus involvebantur etiam mortuorum cadavera. Etymologici M. Auctoriνδων vel, ut scribit, Σιδώω, putat nomen traxisse Rodona tb urbe, iniqua nempe Sindonei textae sue rinia
Ita quoque Seberur ad Pollacis I. c. Et alii. Is Maicum nimium abit ab urbis nomine in s. vero et eiusdem originis vocabula esse, vix 4n d
Dium Vocatur. . Relandus, praeeunte Golio ad AIOVanum IN 77, nomen arcessivit a Sind, regione Indiae, cuius iniscolarum meminit Hefchius, ΣΒδοι. Ηγος 'Ινχών ' μιπόλις ἐκει Σινδιαὸς λίμην λιγομενη. Pro 'Iνδικον IX. Vinus ad Solacis Periplum mavult Σοδικα, Sic et alii, quos cu' tat Alberti. Cons. etiam me innus ad Herodotum In 86ώMulti originem vocis qugerunt m. Arabia. Schullensimi asProverb. VII, 16, X l. 4 , et Staroederui de vestitu em
Ies. LII. 23 ducunt a , , laxavit, demisit vestem . Atantis viris ego quidem iuvenis non audebam discedere ita Disputatione Historico - Critica ad Historiam sepulchri . ersepulturge I-C. D II- : Nec discessit Michailis in Suppl. ad