장음표시 사용
371쪽
Fodoto Lib. II cap Is 9' k . Graece nomen ur- his Θenes non eodem temper modo scribitur; apud plerosque quidem Historicos ac Geographos Συηνη, consentientibus etiam Cadicibus MSS.; rarius Σοήνη, in codice Alexandrino verilonis τἄν LXX EZech. XXIT.IO; item in eodem codice EZech. XXX. 6 l . Ista scripturae varietas usu nobis venire potest, in originem nominis inquirentibus , de qua plerique Geo graphi tacent, magis de situ urbis et antiquitatibus solliciti. Quae Leo Africanus in Descriptione Africae P. 727 de alia Aegypti urbe Arma, non ita procul ab Asyan dirua, his verbis commemotat: Asnam antiquisus Sonam vocitarunt, quae nominis immutatio ab Arialibus dimanavit, quorum idiomate Sena rem ορ-dam ac turpem signitat. Asnam igittar appellarunt, hoc est, pulchram et elegantem, .quod situ peramoduo iuxta Nilum ab Africae parte conseructa sit; haec, in-- quam, mihi in memoriam vocarunt nomen Aegyptia-Cum urbis Saenes, cui haec ipsa verba apprime coa venire 'videntur, nec minus nomen ab Aegyptiis impositam. CDΛΕΠ enim Aegyptiis egregium, pretiosum, pulchrum sonat, et inprimis de lapidibus pretiosis aJhibetur. Ρsalmo XIX. IO Verba υτὸρ χρυσίον κω λ θον
τιμιον πολυν a COptis interpretibus ita versa sunt, ΕΓΟ - 'TE II HO1R. ΠΣύα ΙΙScud Erictui EUCONE' I. Vocem μιαργαρίτην Matth. XIII. 46 smiliter reddunt. Sic et de ει ardo legitur Ioli. XΠ. 3. In qua emicatione confirmor a V subin, qui in Itinerario Aegypti
h) Tu tamen lege, quae ad Herodoti locum a Messelingio uotata sunt. ccl) in lapide antiquo apud Pocockium nomen scribi νη, monet Forstervi in Epiit. ad J. D. Michaelis p. 3'. Latini codices editi emendatiores exhibent Θene, sed MSS. variant. Vid. not. ad Antonini Itiner. P. 164. .
372쪽
p. I 8 observat, is sui. e. Syenen a CQptis appellari So n. CONEU vero literis Latinis vix aliter exprimi potest, quam per Auan. Quam bene autem Syenae nomhn hoc conveniat, colligi potest ex Leone Africano, ubi situm urbis 'ADan eiusque commoda recenset p. 728. Quibus addi potest observatio Herbesiti in Bibliotheca orientali v. Apuan. Possit
etiam explicari 6, H ΕΠΕΓ , vel CΥΣΠΕΓ, terminus seculi sive mundi , nempe Aegyptiaci. Est enim Saene, respectu Aethiopiae c)n , τὐ Θη-
s 3αλ Quem in modum Ταφνα, quae ab altero latere Aegyptum claudebant, exponi possunt 'TA EEΠΕΓ, caput sive initium seculi, de quo deinde dicetur. Herodotus Lib. II cap. 3o hosce terminos statuit, hinc a meridie, et illinc a septentrione Aegypti. Nominat quidem Elephantinem , sed illa a Bene disterminatur tantum Nilo fluvio, qui inter utramque urbem medius fluit, quod diserte testantur Arsides et Strabo, laudati a Ber elio in notis ad Stephanum letantinum P. 34O, ubi adiunguntur testimonia Vitruxit ac Pomponii Melae n). - S Y-
Hinc dicitur Syene-Mγωττου καὶ Αἰθιοπίας a Stephano 'E. , cuius e emplo meo sua manu adscripsit Petrus Burmannus: δε μετρύ-υ Λιγ. emendatur in Diction. Geogr. Loyd. V An se recte emendetur, dubito; et qui non nesciat scribendi rationem , quam Stephanus tenet, m sum dubitabit. Si quid mutandum sit, malim, Συηνη, που μεση Αἰγ. καὶ Αἰθ. . quod est in MSS. n) Locis, a Ber elio citatis, addatur alius Strabonis Lib. XVII p. 1l3s, quo teste, STtne et Elephantine fuere οροι τῆς Λιγυπτου καὶ τῆς Αχιοπίας. - Posteriorem L hisnskii coniecturam de origine nominis repetiit, sed non sine vitio, Scholaius in Repert. L. B. u. M. Litteri tom. XIII P. I 4, IS. Novam proposuit Aserus i. c. his verbis e,, Erat certe Syeneb prima Aen i habitatio versus Aethio
373쪽
APYu SCRIPTORES VETERES. S VLIT ΗΟ. p Bulbus Solliticus. : Ita Apuleius
Herbis cap. 42. 2. Λ scriptore Arabes in Oedipo Urcheri Tom. . III pag. 7 , appellatur Sutha. , Plura de illa herba vide ibidem. ' . . PD ΣΥMΦAIdio T. Glium . Testis est auctor Ap pendicis ad rioscoridem rab. II x cap, IJ6 p. 457J. Nomeni Aegyptiacum Lilii . commune sidetur iussi. Tα κρινα του αγρου Matth. vi. 28 Coptus' vertit, Π, pup, Π L 'T OS. Ne quis autem cogitet, sermonem hic est e de Liliorum specie peculiari, agi esti nempe; etiam Lue. XII. 07, ubi in Grae-Co teXtu legitur, τα κρινα πως ρωξανεις Coptica Ver
EXOd. NXv. 31. Potuerqnt tamen Lilio alia fuisse nomina apud Aegyptios, sicuti apud Graecos florem il-Ιum modo κρινον , modo Missis. nuncupatum fuisse, fiovi inus. Forte etiam nomen istud, quod in appenindice Discoridis affertur fuit mysticum, prophetisque ot sacerdotibus inprimis usitatum. Ρtaecedunt enim illic haec verba, Προφῆται αἱμα Ἀμως, 'Oσθοινης -
thiopiam, unde et nomen, idem significans, habuit CDtas
, prima habitatio. V In fragmento Vitae Matthael Abbatis Sahidico, apud Mingarallium p. CCLVIII mentio eit urbis Aegyptiae Dubius haerebat eruditus edi'
tor, intelligeretne Syenem, an Cynem, an aliam quampiam urbem. Quid miri y Etsi enim mulier, civis urbis Me, habitasse dicitur Baulone, urbe Aegyptiaca, ex eo tamen situs urbis alterius tuto definiri nequit. - Quae plura alia, de S me dici potant e Gebgraphis veteribus ac recentioribus , Strabone, Diovsio Per. et ad eum Eustathio, Cella ,rio, Messelingio ad Antonini Itiner. p. I 64, 16s, Micha fit in notis ad Abillsedam p.:7, 98, in Suppl. . ad Lex. IIebr. et Part. II Spicilegii Geogr. Hebr. P. 39 - 42, at que allia, cum non admodum huius sinu loci, silentio premam.
374쪽
saa VOCES AEGYPTIACARρα κρομο huου, quae verti solent, Magi Martis fana
guinam vocant , Osthanes auram Crocodili. . Videntur ea ad Aegyptios pertinere, propter mentionem Crocodili. In Συμφαιφου quidem vestigia τω. Ἀρεωe reperire mihi videor. Quamvis Aegyptii non haberent Numen peculiare, Martis nomine Gietum, tamen cum Marte Graecorum potest comparari illud Aegyptiorum Numen , quod Graeci. Herculem solent interpretaria
Quanaobrem sella Martis ab Aegyptiis vocatur stella Herculis. Vide Pantheon Lib. III cap. VI S 2 et Iam vero Numen hoc, Hercules, lingua Aegyptiorum videtur suisse dictum quod nomen Graeci e ferebant Xun , et 2 sa. Conserantur, . quae dixi in Dissert. vii de Terra Gosen S 3, in notis ad G tosthenis catalogum regum p. 739 , potissimum in Pantheo Libj o cap. III S 3 ac seqq. Id ipsum nomen opinor latere in priore parte vocis Συμφαιφού- Si liceret legere Συμ παιφου, haberemus vocabulum quo Prophetas sive Magos significasse Lilium, auctor istius Appendvis testatiar. Nam CIIO 1 est sanguis in permultis locis . versionis Copticae Pentateuchi, Psalmorum et N. T. Erit igitur Συμσναιφου, αἷμα τρύ, sanguis Herculis, vel, quod idem est, Martis.
SYNECI ION. Apium. rusilaum. Apuleius de
- ΣΥ ΡIPE et ΣΥ ΡΙΓΓΕΣ. Vide peculiarem meam ea de re Dissertationem ΜSS. ο .
Ο Est, quod doleamus, dissertationem hane inter opuscula misvrhii SS., quae inibi Cl. Rufinhenius edenda
375쪽
quarum caput et manus erant puellae, corPus caia is
commendavit, non inveniri. Aliqua tamen ex parte damnum istud resarcietur perlegendis doctis observationibus iuPantheo Aegyptiaco 'Part. TII pag. 175 - 18I.' Immo veam credibile fit, integram istam Dissertationem a labores is insertam esse libro eruditissimo de Memnone . Graecorum et Aegyptiorum p. 63-69. Quae illic, de antiqua origine ζ1orma, usu vario, numero, ii die ruaque Bringum conditione prope Thebas Aegyptiacas, docte disputantur, nemini non placebunt'; at vero minus certa videbitur milhis origo nominis Συριγγες Aegyptiaca, o ducta nempe e voceri Cibo, Seri-en-schai, EXOd. X XLII. 24im significante, eamque in sic septum, cum μι- γραφη. Vocem Συριγῆς esse Origine Graecam , cum aliis vult Cl. Hemst Musius in Lenniepit Et Ol. L. Gr. p. 94I. Quae habent He Behisis et Sui S sv. Συριγε, -υριγγεe, Συριγγος, et docti homines in notis, non admodum liue Pertinent. Θringes autem Q de quibus modo: dicebam, ab Hrabibusi hodie appellari dicuntur hiban OI molnuo, vel habai moue, hoc est portae regum, ut etiam explicant Pocoche, Bruce et Bromne; sed minus bene, iudicio eruditissimi MN vestre de Sa , , cuius haec verba sunt: se Il est indubitabieque les habitans actueis , de PEgypte n'entendent 'pas cenom avtrement que les Voyageurs que j'ai eites ;: mais ie
376쪽
ungues leonis. cauda draconis , alae 'autem avis shis ornatae essent, uti pinguntur Sphinges Graecorum, non omnes Aeoptiorum. Hinc I b Ausonius
Terruit Aoniam volucris, leo virgo, triformis. Sphinx, νolucris pennis, peribur fera, fronte puella.
Solebant Aegyptii collocare Sphinges lapideas ad adi tum q) . templorum , ut testatur Strabo Lib. xvir pag. 8os si Is 8J. In monumentis Aegyptiorum antiis quis perfrequenter conspiciuntur figurae Sphingum; quod Pignorius in Expositione Tabulae Isiacae et alii ostendunt l Si vera scribit Diodorus Siculus Lib. III pag. 167 scap. 2s J, Sphinges circa Troglodyticam et Aethiopiam existebant, . sorma his noni absimiles , quae arte pictorum exhibentur, nisi quod hirsutie tantum differant. Vt igitur origo Sphingum quaerenda videtur in Aegypto, ita etiam nomen Σφίγξ non Graecum esse censeo cnm Volsio in Elymologico L. L. aliisque plurimis, sed Aegyptiacum quamvis
veram denominationis rationem halienus ignorem, atque coniecturas leviores vix audeam afferre, et Id eo minus . quoniam ipse La Croetius meus όpeae de re a me consultus, ignorantiam suam fassus fuit.. ta . :
ob consilio vhlons ii, de Sphinge Aegyptiaca dicturi .
non tam apta erant verba Ausonii, aut etiam Scholiastae ad Euripidis Phoenissas V. 46, p. 63, Tην Σφιγγα Ηοματι παρθένου sata ἔχειν πρόσωπω, χειρας καὐ-λέρντος, καὶ πτερα ορνιθος , λεγοντες θυγατερα εἶναι Τυ*ωνος καλquam Aeliani lib. XII de N.A. c. 7, Tην Σωγ- γα ιώντοι την διρυῆ Αἰγύ-οἱ τε χειρουγοὶ γλυφοντες, καὶ
377쪽
ΣXom ΟΣ videtur plerisque vox Graeca , signifi-Cans iuncum, funem, iuncis rextum. Sequuntur: illi scriptorem Elymologici Μ. v. Σπινιον. Quandoquidem Aegyptii calamis et funibus intervalla locorum dimetiebamur, σχοινοe suit certum mensurae genus apud eosdem, ut iam supra Dp. 164 sqq. J docui. Adiun- .gam verba Midae , v. Σχοῖνος , ut sinul castigem αμψιαν crudit stimi K ῖσι --Scribit Suidas, Σχοινος , μέτρον γεωργικον ως φησιν ' Ηροδοτος εν τη δευτερα των χοριών. surus autem , existimans , re- spexisse Suidam ad locum Herodoti, qui exstat Libro I, pro is τη δευτερα forte scribendum esse D τη πρωτηopinabatur, eo tempore immemor verborum Herodoti Lib. II cap. Io 6 cs , de AegyptiiS testantis, . quosdam agrum metiri σχοινο ατι. . Cum autem Graeci, de Aegyptiorum mensura loquentes, semper Vocem σχολνος adhibeant, videntur significare, eam Aegypto suam debere originem , et Aegyptiis propriam esse ci). Fatendum tamen est, interpretes Coptos voces,se, et σχοινιον, quoties in libris Sacri Codicis occurrunt , semper reddere voce alia Aegyptiaca, nempet O . ei: I pinu . Quare certi quidpiam constituere vix ausim; quamvis Herodotus , Strabo aliique seriptores Graeci hunc in modum de Schoenis Aegyptia eis loquantur, ac si Aegyptii illa ipsa voce usi fuissent.
s Eumdem Musteri errorem castigavit Messelingius ad Herodoti locum. vocem Persicam esse , ductam fortasse ab
asiani, quies, Opinatur Relandus pari. II Diff. Misc. p. 235, 236, auctoritate Athenaei lib. III c. 34 et Calli machi apud Plutarchum de Exilio p. 6oa. - Alia plura ad illustrandam hanc vocem dabunt interpretes Hochii, tom. II P. 1333, Biel pari. Hi Novi Thest Philol. pr o 4o9, Ernesti ad Glossas Sacras Hesychii p. 26a, 263, SM-rita et Messelingius ad Antonini Itiner. p. Isa, ubi sit men tio mansionis Aegyptiaeae, dictae Pontaschoene.
378쪽
ΣΩΘJ Σ, sive ΣΩ ΘΙΣ, ut alii scribunt ,- est noia men Aegyptiacum stellae, quae Latine appellatur Caianis seu Canicula; et eius sit crebra mentio in libris veterum scriptorum , Plutarchi de Is . et .Osir. pag. 359, 375, 376, de soler id Antidat. P. 97 , Hor . pollinis, Lib. I cap. 3, Chalcidii in Timaeum Plato- .nis cap. I 24, PorphJrii de Antro Nympharum scap. z4 J p. z6 . Obiervabant Bochartus in HieroZ. Part. I p. 69i et Wil insitus de lingua Coptica P III, C .nem ab Aegyptiis vocatum fuisse CO'r C vel CSUIUS, sed fallebantur, in errorem ducti a KDMero. Scribit autem Plutarchus de Is . et Osiri p. 3751 Αἰγυπτι
gestare. Quae interpretatio non repugnat i linguae Coptorum, in qua est uterus, et cum nota generis foeminini 'T - σl , atque s s. est accipere. Erit igitur 6,-- O, si oti , q se accipi utero , hoc est, utero gestam, groida. Si ' ις in vocabulo tantum est terminatio Graeca, intelligitur, cur idem sidus caniculae etiam dictum fuerit ut testa-.tur Vettius Valens in codice MS. Viae Imasium de Annis Climacter. p. 615. Si autem nomen Aegyptium suit Σωθἱ vel 2L γε , aliunde id ducendum videtur. Conferri possunt, quae paucis: monui in commentatione de Remphah S X, et copiose in Pantheo
ΙΠοι ν, Pastor, interprete Manethone apud bEI. Iosephum contra Apionem I sb. I p. 445. . Sed do
hac voce dicetur infra ad 'Tκσως. . ,
ΣΩΦΕΙΡΚ , Ophir, cuius regionis mentio est De quentior in libris Veteris Testamenti. Campum latissimum disputandi de situ Ophirae ut ingrediar,
ODus non est, post operam ea in re navatam ab Hue-tio. Bocharto, Retando et plRrimis aliIS.. Pauca tan- tum
379쪽
tum monere velim de nomine, quo appellatur in versione V. T. Alexandrina, ubi tamen magna est lectionis varietas in codicibus . MSS. Scribitur enim illic nomen Σωφαρα, Σωφηρά, Σωφειροι, Σωφιρα , Σωφείρ, Σωφίρ, Σοφείρ, Σουφίρ, Σουφειρ. Vide I Reg. IX.
Ω8, X. II, 2 Chron. VIII. . I 8, IX. IO, Iob. XXII.
u , XX v III. 16, Iec XIlI. I et cub. EL Iosephus Lib. v I II Ant. cap. 6 3 4 vocat Σωφίραν , ubi in ΜSS. etiam legitur Σωφειραν et Σοφιραν. Non ergo erat , cur in ' Mida Σουφεὶρ, ut pro Σουφne citra dubitationem . legendum, mutatum vellet Auste us in 'Oψειρ vel 'μφειρ. Similiter nulla de causa Σουφείρ
apud Hesrohium sollicitabant Maliger et Guetus cy). Nomen Indiae Copticum est Co ΝΡ, ut Tircherus et
alii docent. Videntur ergo interpretes Alexandrini nomen Sophirae accepisse ab Aegyptiis , ut vocabula quaedam alia, de quibus antea diximus, et quorum usus deinde invaluit apud Coptos recentiores. Quamuis enim concederetur, Coptos nomen Sophir non ex veteri lingua Aegyptiaca, sed ex usu recentiorum ipsorumque interpretum Alexandrinorum, retinuisse
et Indiae dedisse, quod scribit Relandus in dissertatione de Ophir 3 vi s Dissert. Misceli. pari. I p. III J,
exinde tamen non consequeretur, ut iidem interpretes Alexandrini nomen Sophis non potuerint accipere ab
tia in Iobi tamen locis Codex Alexandrinus habet
Ex Codice MS. Palatino - 1φυ adscriptum est exemplo editionis Argentoratensiis a. Isa6 manu viri docti, ut videtur, Loh. Fred. Gronovit. ) Cons. Alberti ad Hesschium v. Σουφεθ. π Nomen Sophirae ex lingua Coptica a Lxx interpre tibus sumtum esse, suspicatur quoque Michaelis in Spicit. Geogr. Hebr. Part. II P. I99, 2oo, de Ophir prolixius disputans a pag. 184, atque intelligens auri divitem Arabiam. Tom. I.
380쪽
Σ Ω Φ Ο Β r. Eothrodanum seu Meuthodanum Latinis Rubia. Ita aucto1 Appendicis ad Dioscoridem Lib. m cap. 16o p. 46OJ.
HENNIl est nomen regionis in Aegypto stipe
riori, apalmarum feracis, unde et nomen accepisse vi detur. Nam REII, significat pamam, et 'TΔREUS regionem palmarum. Conferantur dicta ad vocem Σεβενν ον pag. 274, 275J, quae hic nolim repetere. Potius adiungam, Tabennen fuisse insulam in Nilo, ut testatur Sozomenus Lib. m cap. I 4 cx b. Idem apparet ex Nouueaux Memoires des Misitons Tom. I P. I 57, I 58, TOm. V p. 222, Tom. v II p. 4 I. Vis detur esse the nis of Looms in Pocockii Itinerario. p. 84. De eadem insula sine dubio loquitur Strabo Lib. xvII
zomenum in codicibus MSS. legitur εν Toemisisti τD Θ. . quod, post: Dilemontium tom. VII p. 678, probavit Ming rellius not. ad Aegypt. cod. reliquias p. CLXXXII ἔ dubia tans. an locus, ubi Pachomius monasterium fundavit, Umquam ab Aegyptiis dictus sit , quin potius Reliqua autem, a viro docto illic adiecta , praeteribo. ab observationem de Tabenne, noe tamen laudato am ctore, repetiit Scholeius in Repert. f. B. u. M. Lit, T. RIII p. Is Idem dictum velim de V. Tανής.