장음표시 사용
391쪽
τom. II p. 7q1 743. EX Coniectura mea, verba Aegyptiaca ita constitui possunt, Toιγαραμ αχος μον- πιιρἱ , Graeca vero hunc in modum legi, οὐτος ερ-
fortasse erit Aegyptiace ποππepEu, compositum ex praefixo π atque duabus vocibus servare et pinatas isomo, pro quo in compositione scribi solet Est igitur ποππΕpEu ὁ σωζων ἀνθρωπους,
vel brevius σωσανδρος, quod nomen Graecis scriptoribus non ignotum est. Si pro αχος μογχειρί scriberetur απος vel απὸς μονσαφεψί, hoc foret Aegyptiacum Emul ΠΤ Hyb, gigat o mirarism plenus, sue prorsus admirabilis, procera nempe corporis statura; qualis homo dicitur περι- με - a Manethone Aegyptio Lib. Iv Apotelesta. v. 464. observation hus meis, i. c. Vulgatis, hanc unam nunc adiungo Potest forte servari ἄχος, et cum reliquis verbis Λegyptiace exprimi ct cui uor, Iicu HOS, Latine, Magus rerum mirabilium planus, Vel admodum mirabilis. In versione Coptica N. T. Magus dicitur Δ cui Aet. v III. 9, et in codice ΜS. Danielis c. r. vs. ao, quamvis alibi retineatur ara OC, Matth. II. I, 7,a6. Neque dubium est, quin nomen Magi apud Aegyptios valde suerit honestum, uti apud Persas, eo appellantes Sacerdoses et Philosophos. In Aegypto artes Magicae a Sacerdotibus colebantur, ut vel e libro Mosis secundo satis patet. Ad illarum cognitionem non admittebantur alii praeter sacerdotes ac viros honoratiores , ipso que reges. Cuiusmodi artes Μagicae essiciebant, ut earum periti haberentur rerum mi- rabilium amitores, et populum in sui admirationem misperent. Haec explicatio minus abit a scriptura Θncelli, sed non in universum ei respondet Graeca Ermtosthenis interpretatio, nisi latae περισσομ ς e onatur
392쪽
tur de admirabili corporis proceritate et robore naem
Τ Ο ΓΚ IN. Fumaria. Appendix Dioscoridit Lib. IV cap. IIo p. 47o J. Dicebatur etiam Fumaria sivECapnus ab Aegyptiis κνυξ , ut idem testatur. TO KON. Periclymenum. In Appendice ad Dioscoridis Lib. Iv cap. I 4 fp. 462J. ΥΡΟ XI AOΣ vel ΤΡOX ΟΣ, Trochilus, est nomen avis Aegyptiacae, de qua Plinius scribit Lib. viii Cap. as: Hunc crocodilum) satis um cibo piscium, et semper esculento ore, in litore somno datum, parνa axis , quae Trocilos ibi vocatur, rex avium in Italia ,
g IIuic voci in codice meo nihil a Lablonshis adscri pium invenitur. Frustra diu, non dissiteor, quaesivi, unde eam Goslario suo Lablonsyius adiecisset. Tamdem tamen habere mihi videor certam viam atque rationem, qua Ue. rum investigare et consequi possim, praeeunte Mingarellio in notis ad Aegyptiorum codicum reliquias p. Cm, cuius haec verba sunt. Quidquid esculenti residuum erat monacho , aut supersuum , illud ad Totthioc reportare debebat , id est , ut S. Hieronymus primo Pachomianae Re pulae capitulo interpretatur , ad Praepositum domus suae. hegyptiaca enim sine dubio habenda haec vox est, fi recte tamen a librariis scripta ad nos pervenit: nam litera illa sive aspirationis nota, h, in Graeca versione, quae Hiero-mmo tradita fuit, esse non potuit. Quibusnam vero. eκ vocibus nomen hocce componatur, an ex 'TO nam in Λct. Apostol. XIII. I 1 valet praeesse), et exHS, domus, et L, in , peritiores inquirent. Quidquil autem de hac derivatione statuendum sit, tribus Pachom ianae Regulae capitulis mirifice nostrum hocce illustratur.' Haec Mingarellius. Ego quidem nihil rectius novi.
393쪽
Inpitat ad hiandum pabuli sui gratia, os primum eius
rassultim repurgani, mθx dentes, et intus fauces quoque ad hanc Dabendi dulcedinem quam maxime hian res. Eiusdem meminit Plinius Lib. x cap. penult. ἔetsi dissentit Harduinus. Comparetur Aelianus Lib. III de N. Anim. cap. II, qui et de Τrochilo Lib. um
hJ De Dochilo sua habent Aristoteles , Aelianuy. alii, eX Hero Io, quem vide lib. II e. 69, ibique Meselingiuinet Halckenae iunia
394쪽
ΤΥBr, JUbi, nomen mensis quinti apud Aegyptios, respondens diebus postremis Decembris, sed inprimis Ianuario Romanorum. Dies enim sextus Iantiarii erat undecimus mensis Tybi, ut alio loco a me observatum est. Hac ratione facile in concordiam redigi possunt veterum testimonia. Scribit Plinius Lib. 'I cap. 23 circa sinem: Ex India renaxigant mense Aeraptio Tybi incipiente, nostro Decembri: aut itique Machiris' intra diem sextum. Scholiastes in Arati Phaenomena p. 39 ed. Felli haec habet: λεγει δὲ τον Tυβι, κατα P λάους Ἱρινουαριος ' τοτε γὰρ σφοδρος ἶςιν ονειμι . Adde p. 4O et 53, atque Arriani Periplum Maris Erythraei p. 5 Tom. I Geographorum Hudsoni i). Passim istius mensis scriptores Graeci veteres meminerunt, eumque Τυβι nominarunt. Ita CD. mens Alexandr. Lib. I Strom. p. 34O 4O8 J, auctor epigrammatis Graeci Lib. I Anthologiae cap. XCI. I,
Ton δε πορφύρεον βουληφόρον εἷμα τιτανει cha. t
t Iosippus in Hypomnesti eo cap. 27, ubi comparantur menses Hebraeorum, Aegyptiorum, Macedonum et Romanorum, haec nomina coniuncta leguntur, pro Τυ δὶ ). Αυ πιος, 'Iανουάριος Vide ad istum locum , quaε Fabricius notavit p. 5O. . k J Graeca interpreta. ur Grotius, tom. I Anth. Ur. P, 35S: . Trbi magistratus Urio producit in ostro.
395쪽
praesertim commemorandus est Plutariam, in cuius libro de Iside et Osiride plus una vice nomen Τυβί oc- Currit, pag. 87I, ubi dies septimus mensis Τυβἱ dicitur ΑΦΙΞΗΣ ΙΣΙΔΟΣ ΕΚ ΦOI NIKHΣ, a ventus I ris e Phoenice, et pag. 365, quo in loco post verba, Tη δε εννατη επὶ δεκα , excidisse nomen mensis πυβί, suspicabar in Miscellaneis Berotinensibus Torn. vuPag. 388 - 39o. In libris Coptorum scribitur nomen huius mensis Ting s. Ita certe inveni in codico EuangeIiorum membranaceo, scripto a Michaele, Episcopo Damiatens, asservatoque in Bibliotheca regia Parisiens IJ. Nec multum a vero aberraturum moopinor. si existimem, nomen mensis decimi Hebraeorum mU, quod semel tantum legitur in codice Ple-
hraeo V. T. , Esth. I t. 16, et Hebraei tempore primum seriori a Graecis accepisse videntur, esse origine Aegyptiacum , et a Tυβἱ non diversum. Testis hac in re admodum locuples mihi est Hieroumus, in commentariis in Ezechielis cap. 29 scribens: porro iuxta LXX decimus mensis, qui Hebraice appellatur mala ι
et apud Aenptios Τυβί, apud Romanos Lanuarius dicitur. Quidquid enim alii de orIgine nominis Hebraici radita afferunt, si ab Aegyptiaca discedas, id qui
Thebaice scribitur Vid. Georgium in praef. ad Fragm. Euang. Ioh. Graeco-Copto-Theb. P. Cx IV. An Eamdem de origine vocis mal sententiam tuetura Maelis in Suppl. Lex. Hebr. p. 999, imo, meravisι item testimonio utens, sed minus accurate citato. Nomen Hebraeum Graece scribi iιβM. TηβM. T Tmonet Fabricus in Menologio p. Id.
396쪽
νύνες , δεορ ὀ ψε- , et antea Vocem Κωφιας eXponit εἶδος, ὁ καὶ T Mm, pro quo legendum suspicor Τυφλῖνος, uti in altero loco pro τυφλ-ες rescribendum G pλcntae ex Aeliani Lib. v I Ii de Amna. p. 13 et Nicandri Theriac. v. 393, ubi Scholiastes explicat Τυφλ-οeaena. Si vox origine est Aegyptia , ut videtur, eius tamen etymologiam non minus ignoro , quam alii Graecam. ΥΤ din N, Taphon, celebre Aegypti Numen, sed maleficum , cuius meminerunt Herodotus , Diodorus Sis., Plutarchus, plures alii. Nomen' non est Hebraicum aut Graecum, . sed Aegyptiacum, II- md , Theu-ph-hou, significans ventum ma signum, nocivum , vel turi, raeu -Non , ut Typhon si ventus exertens, sive pervertens , Veὲ etiam , Theu-phoh, ventus corruptor. sed de hac re et aliis ad Typhonem Aegyptium pertisnentibus copiose dixi in Pantheo Lib. v cap. a toto o.
T Z E P H Ο N , Hebraice taου, pars nominis urbis,
quae EXod. XI v. 2, 9, vocatur BaaI-nephon, ab interpretibus Alexandrinis Βεελσεπφῶν, aut Βεελσεφών, quod habetur in codice Alexandrino , et apud Ευμ-hium in Onomastico. . Sita erat e regione urbium Mig-
Comparentur Alberti aliique ad Hessehium vv. E.
OP Aserus in Epistol. ad Michaelis p. z9 testatur, Typhonem Aegyptiis esse Nin I, cuti. Dubium tamen est: mr
κui idem significet, quod id est, sentum. Vide. Iablons tum parti m P thei p. 97. Frustra aeui ista notione quaeres in Lexico La Croetiano.
397쪽
. APUD SCRIPTORES VETERES. dbl ae Piliachiroth. Ab aliis habetur pro Heroopoli .
ab aliis pro Sues sive Arsinoe. Plura dicam in nova multumque au eta editione Dishrtationum de Terra Gosen dissi. v S I x p. 59. Hic tantum pauca de origine nominis adiungam. Qui putant Hebraicum; vertuntque Septentrionem sive Boream, reserunt ad occultavit, vel ad nas speculatus es, non tamen ra-
tionem denominationis idoneam asserunt. Quidni potius dicam, las esse Aegyptiacum v ΔqΕ , - --,
esertum, sicuti κατ' vocabatur desertum istud, quod Israelitae eo tempore ingressi sunt, LXOd v. I, v III. 27, 28, .Xm. 18 b.
Quod modo dixi de incerta vocis Ym signific*
tione , dubiam quoque facit Arsieri. l. c. coniecturam ., BaaI-TZephor' esse Heropolis, supra occidentalem maris Arabici si tam , in desertis, prope lacus amarOS, Typhoni sacram, tempore Molis vel paulo post deletam , deinde restitutam appellatamque ab Hebraeis i P Jer. IX. I 8, et quondam BaaI- Hephon dictam de numine Ιβοης, πin curi , cum Hebraei pro Y usi sint litera De verbis Iesaiae quae supra notavi p. 9s et 96, nolo re- Petere. An vero 'Eρυθρη βωλὸς in Herodoti lib. II c. III sit eadem urbs quae Baal- Taephon et Hero is, non satis eXPloratum videtur. Nid. Diodorum Sic. lib. I e. 59. Ide- Sopolin Typhoni sacram fuisse, doceatne Stephanus te. , in dubio item est. Certe non erat, cur Aserm Provis a , πολις Αἰγυπτία scriberet π. A. Vulgatum defendit mos Aegyptiaeus et Antonim Itiner. i. 17O c. n.
398쪽
explicat Manetho ipse Aegyptius, e cuius libro secundo Aegyptiacorum H. Iosephus haec profert Lib. I Contra Apionem ,3 I4 p. 445: 'Eκαλειτο δὲ τὸ συμπανιωτων ἔθνοe ΥΚΣ-, τούτο βαGMῖς ποιμι
editoribus Iosephi satis illustrata, quod tamen fieri
oportuerat, nunc e consuetudine ac lingua Aegyptiaca historiaque breviter interpretari conabor. Ait nan rho, populum quemdam, quem Israeliticum suisse significat, in vetustis Aegyptiorum monumentis vocari ΤΚΣΩΣ, vocemque hanc ex duabus compositam esse, ΤΚ et ΣΩΣ. Ad priorem vocem ΤΚ quod at-.tinet, eam assirmat nanetho κρου θ' ἱεραν γλῶσσαν signi- . ficare regem. Antequam vero eam ex lingua Aegyptiaca illustrem, monebo, nomen 'Υκο - , mea quiadem sententia, longe rectius alicui homini convenire,
quam toti populo. Docet id ipsa illa του Τ Κ inte pretatio, quam manetho e sermone Aegyptio suppe- . ditat. Quis enim de universo populo dixerit, eum esse regem Τ Existimo nomine ΤΚΣΩΣ designari illustrem aliquem in gente Hebraea virum, et ipsum so
399쪽
sitan Mosen, ut deinde plenius ostendetur. Quo Observato, pergendum est ad interpretationem vocis T Κ, quam cum dicat nanetho significare Aegyptiis regem, caute id accipiendum est. In linguae Copticae monumentis omnibus . quae ad manus nostras pervenere, vocis istius vestigia nulla occurrunt. Sed neque m. netho assirmat, TΚ generatim Aegyptiis sonare regem. Tantum ait, vocem hanc significare regem καθ' ἱερανγλύσσαν, lingua hacra. Quae autem haec erit alia, quam allegorica, symbolica, hieroglyphica, sacerdotibus propria 8 Aperte distinguitur a dialecto communi , κοινη λα-τρα, quae apud Aegyptios: omnes in uita communi et civili erat usu recepta. Similiter Manetho apud Georgium Smcellum in Chronogr. p. 4 loquitur de quibusdam columnis Aegyptiacis, inscriptis ἰερ - καὶ ἰερογραφικοις γραμμασιν, ubi pro iερογραφικοῖς legi malim ἱερογλυφικοῖς. Huc pertinere videntur verba Plutarchi de Is . et os . pag. 632,
commemorantis Sacerdotum τὸ συμβολικον καμ μυς
ριωδες, et Spartiani in Antonino Caracallo' Τom. IScripe. Hist. Aug. p. 72I : unde, quamvis Graeci vel Dptii eo genere, quo feminam hominem, etiam
Lunam Deam dicant, mystice tamen Deum dicunt. Certum magis est, recte huc referri verba ipsius nanetaonis apud Iosephum l. c. p. 445, memorantis Urbem καλουμένην απο τινος αρχαίας θεολογίας Λυαριν, Pro quo deinde P. 46O, η πολις At αρις καταττν θεολογίαν ἄνωθεν Τυφώνιος. Porphrius in Vita Pythagorae cap. II testatur, Aegyptios habuisse γραμματων τρισσας διαφορας, 'Eπιῆολογραφικων, καὶ Ἱερογλυφικ. , και Συμβολκων , et Clemens Alexandrinus
Lib. v Strom. p. 555, 556 s 657J Aegyptiis triplicem hanc literarum formam adscribit, τὸν 'Eπιςολο- γραφικην, τρο 'Iερατικην, τὸ1ν 'Iερογλυφικην , ubi plura alia adjunguntur huc spectantia. Neque omittendum
eli, Diodorum Siculum Lib. I p. si loqui de cippis ρτιγραφρο habentibus Αἰθυπτιοις γραμματι , τοῖς
400쪽
δε λιγομενοις , P. 72 de Sacerdotibus, pueros duciliterarum genera docentibus , τά τε 'Iερα κοὐ του κοινοτθοω ἔχοντα το μιαθησιν, et Lib. II r
p. 145 de Aegyptiorum literis Hieroglyphicis q Hinc intelligi potest, quid sibi velit EL Iosephus, L c. Ρῶ446 addens: 'Eν ἄλλη τινι β λω των Αἰγυπτια
γραφθαι. i ' Conferri possunt, quae hic illic monui iuPantheo Λegyptiaco, praesertim in Prolegom. 3 Lvuet seq. mlto tamen magis consulendus Guillelmus Wartarion in erudito libro de Divina Μosis Legati no The divine Legation of Moses demonstrated: Lib. Iu Seet. 4. tota, vel etiam in Esiai fur les Hi roglyphes des Egyptiens Tom. r. p. 74 sqq. VI 263.374 sqq. Tunc e diverticulo in viam redeundum ΥΚ, vel Aegyptiace scriptum,' ut Puto, , proprie significat Magum. Act. v m. D ta μαγείαι Coptis audiunt I SME; Κ, unde apparet esse Magum et abbE OSSc Magiam. In eodem capite V. 9 pro
μα νων verso Coptica habet tilos ricti in exissens Magus. t sane concretum.τον μαγον Copti semper reddere solent Δ cul, o eis abstractum την μαγειρ transferant MUTDK. verso autem Aegyptiaca, dialecto Thebaidis composita, hoc etiam in loco, Gra
cum μα νων ς pssssit Eqλός. . Quod etiam anaulogia linguae postulat. Si enim di SNDK est μαγεία,
n) Cong. Messeilagius ad Diodorum tom. I P. 65, 9 I, 176, et ad Herodotum II. 36, quo teste , Aegyptii δι*Σ-σίοισι γι χρέωνται , , και - μεν ο των , ιρα . . . δημοτικα κικλεεται. Prae*ereo, quste monuit Georgius praefat. ad Fragm. Ioh. Thebaicunὶ p. XXXIII, XXXIV.