장음표시 사용
381쪽
Y ANIΣ nomen est urbis celebris in Aegypto inse-Yiori, cuius aliquoties in Literis Sacris mentio occumrit. Hebraei scribunt Trioan seu T an. Enit
urbs haec tempore Asaphi ac deinde admodum' celedihrata, tanquam metropolis ac regia, ut patet e Psa INO LXXVIII. I 2, 43, Ies. XIX. II, 23, XXX. EZech. XXX. 14, sed et diu ante eorum aetatem, d Cente Mose Num. x m. 22. Interpretes Alexandrini
istis ini locis pro lus habent Τανις, quod nomen est urbis, Graecis Latinisque scriptoribus , de Aegypto
agentibus, valde notum. Noliaς Τανιτιμος memora
tur Herodoto Lib. I cap. I 66, Nili ςομα Tmi κώ Diodoro Sic. Lib. I p. sto cap. 33 J. Iunge Stra-Bonem Lib. xv II p. 8oa, 813 Γι 154, Ilv- , qui
τψ, rectius in Cod. MediceOJ μεγάTάνις. Simla 'liter Τανιe dicitur Stepisano B72. πολις μ α γυπτου. Latini nomen modo scribunt Tanis , modo cum adspiratione Phanis, monente Surit a fac κυμ singiod ad Antonini Itinerarium L p. Is 3 a. Verbo
attingam errorem Golii aliorumque, qui urbes Aegyptiacas Tanis et Tennis easdem esse opinabantnr, bene tamen distinguendas. Tanis, metropolis Aegypti aq-tiqua, sita erat ad Nili ostium Taniticum; Tennis sim Tennem est insula in lacu, cui idem nomen, sed scriptoribus vetustis non ita cognita. Quam observati nem, ut multas alias, me debere magno La Croetio, gratus assirino cet). Castigandus quoque est error FM
ab Erraniis Gola comes fuit auehaelis in spicii. Geogr.
Hebr. Part. I p. 258 , std meliora deinde doctus. Vide ipsius Annotationes ad Ahulfedae Descript. Aegypti p. 119 - 123, et Supplem ad Lex. Hebr. P. aIEI, EIaa, ubi
382쪽
sientis de Memphi, cum tamen ipse alibi Lib. I Ant. Iud. cap. 853 rectius intelligat Tanin. In versione Coptica Ρentateuchi servatur nomen πΔΠΝΠ, sed in US. interpretatione Psalmi Lxxviii legitur XAIIH , quaq vox aut significat urbem mollem seu delicatam, uesumitur Matth. XI. 8, aut potius urbem hu-' nilem, deiectam; depressam, qua notione similive Vo Fabulum occurrit Lue. LII. 5, Levit. X m. 3I, 32ν 34, pro Graeco εγκοιλον das eiu auen s) et xiv. Pro κοιλάδες In eadem ΜS. ver- .sione libri Psalmorum cxH. 6 et CXXXVII. 6 ταωαπεινοι redduntur in Totam hanc Ae-
gypti partem humilem et depressam fuisse omnes testantur. EX multis tantum laudabo Herodotum Lib. II cap. 4 , , et Diodorum Sie. Lib. I p. 27 et 33 f C P. ai et 36J qui την τραπεινοτητα της χωρας Aegyptia mae commemorat. Idem igitur nomine 2 lanis lignificaretur, quod Sallustius de Italia dixit apud Servium in Lib. Aeneidos v. saa, Italia plana ac mollis.
-ΤANOBUS. Hoc nomine appellatur monaste rium aliquod Τhebaidis, de quo loquitur Hieroumus Mn praefatione Rogulae Pachomii: Aiebat enim, quod sis Thebaidis et in monasterio Metanoeae, qusd de Τω nobo in poenitentiam , felicis leg. felici nominis 'compersione, mutatum es, reI. Nempe I DR, in quam plurimis locis versionis Copticae Pentateuchi ac Novi Testamenti, etiam in Liturgiis Copticis, significat peccatum s
. plura, alia de urbe Tanis. Etymologias nominis Hebraicas auii, 4s probat, sed Aegyptiacam, a Porsero illustratam in - Epistolis ad iplum scriptis P. 32.
383쪽
rum, et ' pHDR, peccare. De usu praefixi 'TA si volam saepius dictum est. Itaque πMIOR, erit Iocus peccarorum, in quo quis ducitur poenitentia criminum ante commissorum. Idem locus, mutato antiquo nomine, deinde dicebatur Mετανοια, locus resipiscentium, μετανοίας γέρα, ut loquitur Eusebius Lib. vi Hist. Eccl. cap. 34.
ΤΑΥ Α nomen urbis Aegyptiacae, cuius meminit Stephanus . ld. V. Ταυρι. De situ. nihil certi habeo, quod dicam, neque etiam de origine nominis Aegyptiaca. Cum tam ingens fuerit numerus vicorum et urbium in Aegypto, teste Diodoro Sic. Lib. I pag. 27 cap. si J, qui ' loquitur de I 8 millibus, quin imo de pluribus so millibus regnante Ptolemaeo Lagi; mitum prosecto non est, Omnium vicorum et urbium nomen non posse etymologice illustrari situmque acci rate definiri. Novimus tamen, in Antonini Itinerario Taxa si ve Taua collocari inter urbes Ono et Andro nec ita longe abfuisse ab urbibus Tanis, Thmuis aliisque ibidem memoratis. Si in Geographicis tuta satis esset sides historica Xenopisontis Epkessi Lib. Iv p. 56, crederem urbem Taua fuisse sitam in via, quae duce- bat Leontopolin. Vix enim dubito, quin pro Διελθω- τες Hεν ταυτα ἐπὶ Λεοντὼ ερχονται παλιν legi' deis heat scripseritque Xenophon, Διελθοντες μεν Ταυα ἐπὶ Aξοντυ ερχονται et λιν Erat Vero Leonto
ab Elegantissima coniectura haec est, probata etiam duumviris summis, Hemi Musis in Misc. Obi Crit. vol. v I p. 295, 296, ac Messelingis ad Hieroclis Synecdemum p. 728. Nomen urbis Ταυα etiam Diodoro Sic. Lib. Xur p. So6, ubi editum εἴς Tινα στολιν, reddendum suspicatur Hemisseris s. Sed lege annotationem Meselingit Tom. IIp. 76. In Hieroclis Synecd. p. 72s iunguntur Diospolis , Sebonutus, Onuptiis, Taua, Cleopatra, Cyno et Boussiris.
384쪽
VOCES AEGYPTIACAR polis sta prope amnem Busiriticum, nec longe ab urbe Athribe, ut docent Geographi aptiqui. Vide cri-larii Geogr. Africae P 2o, 2I. ΤΟΝ Η sive Τά bNAI, urbi Aegypti, distans
a Pelusio sedecim millibus passuum. Ita nomen Constanter scribitur ab interpretibus Alexandrinis Veteris Testamenti, quorum magna merito censetur auctoritas in rebus Aegypti Geographicis nominibusque urbium propriis indicandis. Vide Ierem. II. I 6, XLIII. 6, 7, 8, XLIV. EZech. XXX. I 8, quibus in locis habet texus Hebraeus D Brin Tachpanhes. Voca ε
tur eadem urbs Δάφνη a Stephano let*ntino, sed nu-gante, eam sic dictam fuisse πα, ἁ των ἐκεῖ πολλα νςυομιένων δαφνών, de magna laurorum ibi crescentium Copia. , Δαφνα Γli1λουσια cst in Herodoti Lib. II cap. 3o. In Itinerario Antonini appellatur Daphno. Cons. Cellarii Geogr. Africae p. 38 bb. Aliquanto secutus ductum scripturae Hebraicae dr UBrim, Taphnas sive Daphnas interpretabar aut Taphenta aeternam, sic enim urbs ob munimenta fortia dici potuit, cum certo satis constet, fuisse locum sive castellum munitissimum, aut Tapense ce
cb Consuendus messesivisis ad Itineri P. 163, et ad Nerodotum II. 3o. - Michaelis in Suppl. ad Lex. Ηebr. 2365 vix dubitandum existimat, D Bi m sive Urim messe eamdem urbem, quam Graeci Δαφνας TD1MυσIας appellant ἔ etyyra Aegyptia, quae habent alii, prudentem se Praetermittere scribit, citatque Scholaium in Repertorii rom. XIII p. 6, sed qui sua paene omnia debet hisce La-hlans ianis. Malebat scire Miena elis, quibus literis Copticis nomen urbis in versione locorum Ieremiae et Ezechielis scribatur. Cui tamen desiderio non ante poterit satisfieri, quam versio istorum librorum Coptica integra e latebris
385쪽
e RETECE cornu amoenum, quandoquidem Aegyptii promontoria munita nuncupare solebant cornua, cuiusmodi erat 'Aγνου κέρας, a Strabone memoratum
Lib. xv D p. 8o I DII 53J, stum prope urbem Bolbitinen, vulgo hodie dictam Rosette. Sed nunc malo interpretari EIIEL Taphe - eneis, id est , caput vel principium secuta Nos diceremus initium
mundi, vel terrae. Sic responderet urbi Bense, quae Aegyptum Claudit versus Aethiopiam , uti suo locos pag. 33od notavimus; quemadmodum Taphnae Aegyptum claudebant Versus Syriam et Arabiam. Tota Aegyptus porrigitur a Daphnis usque ad Syenen. Quocirca Psam melichus , teste Herodoto l. c., praesidia collocabat, Elephantinae quidem adversus Aethio-Pes, Daphnis vero adversus Syros et Arabes. Ele-
Phantine autem non ita longe remota erat a Syene,
ut supra spag. sso J iam monui . Praeteriri tamen non debet sententia Campegit Vitringae, Theologi inprimis docti, in opere post humo de Geographia Sacra cap. VII p. 4o scribentis: ,, occurrit etiam in loco citato Egechielis Drus I Tachpanes - , Ιerem. XLIII. 7, Ierem. XLiv. I , ubi omnia fere loca recensentur in inferiori et superiori Aegypto sita. Tachpanes sunt Daphnae Pelusiae, locus amoenus subiectus Pelusio, dictus ab uxore regis Ieroboami. Dedit enim Pharao filiam suam Taphnes Ieroboamo. Hebraei non potuerunt aliter scribere, quam Drus D. Litera m usum habuit vocalis apud Hebraeos veteres et usurpata loco is Graecorum. Legerunt zmBrim
Taphnes, vel Tephnes, et I Reg. xI O9, no) scribitur sine ri, Das n. Alibi ab Egechiele aliter punctatur opusculum hoc non tam esse. elaboratum et Perpolitum, ut sunt viri magni Observationes Sacraeci praeclarus ille in Iesaiam Commentarius, mirari desinet, qui sciat, Geographiam Sacram ab eo haud esse conscriptam, ut in manus eruditorum publice tradere-
386쪽
tur, sed hoc tantum consilio , ut ab auditoribus in
usum privatum calamo exciperetur. Quamobrem neque hic disputabo, quid censendum sit de origine nOminis urbi Tachpanhes inditi, quam Vitringa exponit. ΤΕ ΒΟΥNI . Instrumentum Μusicum Aegyptiorum , cuius meminit Ioseppus , sive Iosephus, vetus scriptor Christianus, in Itypomnestico, seu libello sa-Cro memoriali, Lib. v cap. I 44. Scribit autem ille:
ea verba ex codice MS. Cantabrigiensi protulit Thomas Gale in notis ad Iamblichum de Mysteriis pag. ais, et recte observavit, verba ista desumta esse ex epistola Porphrii ad Anebonem Aegyptium. Edidit Galeus τo Bυνί, ut in MS. legebatur, sed monuit legendum τε Βου,H. Integer Iosephi liber primum in lucem editus est ab eximio Polyhistore L A. Fabricio, subnexus volumini II Codicis pseudepigraphi Veteris Testamenti. Leguntur illic verba citata pag. 33o. In textu Graeco dedit Fabricius το Βονί, sed in versione sua Latina Buni. Dubium vix ullum mihi est, quin una voce scribi debeat Τεβουνι, et nomen instrumenti Musici Aegyptiorum ex ipsa horum lingua explicari. Tri
gonorum instrumentorum Μusicorum non rara apud veteres mentio occurrit. Vide Athenaeum Lib. x Ivp. 636 colL Lib. Iv p. I sp et I 8a, Suidam in v. Σαμιβυκαι, H Fchium , qui scribit: Τρθωνον' εἶδος οργανου ψαλτηρίου, pro quo malim ψαλτηριον, ἡτον εν Αἰγυπτtsi Martianus Capella appellat Pan duram. Apud eum sic fatur Harmonia Lib. I x de Nupt. Philolog. p. 3Ia edit. Groi., Panduram ANF-ptior attentare permisi Fortasse repraesentatur in lapide apud Richardum Pocoche in the Description os the East Vol. I Tab. LXI, et in monumentis Vetustis apud Mon auconium Antiq. ΕXpl. II. II 6 et I AO,stque alibi. Ex eo genere erat Tρβουνι , instrumentum
387쪽
trigonum, non prorsus dissimile lyrae vel citharae, quatenus illiu a chordae consimili modo pullaban inrplectro, nobis vulgo dictum ein Harpe. Vocabulum τεβουνι esse origine Aegyptium, admodum probabile fit ex iis, quae ex PorphFrio affert D phus l. c. Videtur literis Copticis scribendum 'DMil, II S. Gen.
XXXI. 27, ubi Alexandrini habent κιθάρας, interpres Coptus dedit , et citharoedus vocatur Apoc. IU. 2 ' Quod autem scriptor Graecus vocem et Ddinuem efferat τεβουνί, ' non insolens videbitur, siquidem constat, literas D et ου
saepe cum β permutari. Qui Aegyptiis dicuntur PEMDNui , ab Hieroumo vocari Remobosh, supras' 33OJ Vidimus. Quae observatio si forte
aliis minus arridet, arrisit tamen Mon auconio, quan do cum eo de loco Iosippi apud Galeum ante plures annos Lutetiae Parisiorum sermones miscebam, atque La Croetio, literis, anno 173s ad me datis , signifi- canti, se Observationem meam de valde probare, talemque esse arbitrari, ut nihil ei opponi
- ΤΙ ΑΛΟΣ, Lilium. Ita scriptor Appendicis ad Dioscoridis Lib. III cap. II 6 p. 457 J, de quo loco alia monui, cum diceretur Γ p. 33i, 33 ad devoce Συμφαφου. ΤΙΒΟΥ Σ. Ιn Appendice Dioscoridis Lib. Iv cap. io et D p. 469J de herba Stratiote legimus, Αἰγλrτιοι , Tιβους καλοιατιν b , Προφῆται αἱμα αιλουρου. Si VO-
388쪽
cem hanc Aegyptiam etymologice consideres, Τιβούς , vel forte rectius Τυβους, proprie significat ςρατιωτην. Nam est pugnare contra , unde 'Eρμοτυ-yiae dicti sunt μαχιμοι, milites in Aegypto; quemadmodum vocem istam loco suo D p. 69J exposui ce)ΤIΘPAMBΩ fuit Hecatae nomen in Aegypto, testante Epiphanio p. Io93, cuius haec verba sunt ala, οι δε τη Tιθροι λβω , sue Τιθραμιρυ, 'Eκατν ερρι νευομιενη, ἔτεροι τρ1 Nεφθυῖ, αλλοι σε Θερμουθι τεθλάσκονται. Sic enim verba legenda videntur. Vix alius quisquam istius nominis mentionem fecit. optime tamen ex lingua Aegyptia potest illustrari. 4αROH , Embon vel Ambon, quod alibi scribitur Eding ΟΠ, fgnificat iram, furorem irae. Itaque Ti - ambon, designat gnaxiter iratam, ira furentem, et H d Rod , Ti-thra-embon sive Tithrambon, exponi potest aut ira furens, aut etiam aliis furorem indens. Reliqua, huc pertinentia, legi possunt in Pantheo meo Aegyptiaco Lib. I cap. V toto. ΤΙ ΤΟΤ ΗΟS. Cyclaminus. Vide Apuleium de Herbis cap. II. Dicebatur quoque Aegyptiis Θέα ,
TOTA PHOTH, riadnae, quae vox in libris
e Eadem dabit Scholaius i. c. p. 15.
389쪽
quoque divellae sunt eruditorum recentiorum sentenistiae de vocabuli significatione , eiusdemque Origine,
quae ab aliis refertur ad Chaldaice De re, adspicere, ab aliis ad 'TU sive notione multum adspiciendi, ab aliis ad pluto, ligare, ab aliis
Q Arabicum , agilis fuit. Vide Buxursu Lexicon in v. p. 869 , 87o, Schustensium in
Clavi Dialectorum p. 32o , Hachmanni Praecidanea Sacra p. 92-IIa, et Schroederum de Vestitu mul. Hebr. p. Istr. Ex locis Ivlosaicis modo citatis colligi Iotest, mBlana suis Io frontalia, sive amuleta et phy- aeteria in fronte gestari solita, vel in universum oris namenta quaedam capitis et brachiorum, quasi memorialia. Conferantur praeter eruditos istorum locorum interpretes, Fullerus Lib. v Misceli. cap. 7 et Wisiis in Aegyptiacis Lib. I cap. 9 3 3 , Lib. II cap. 9S 7 ac ieqq. Vocis istius mentionem hic faciendam putavi, quod eruditi quidam eam ex lingua Aegyptiaca derivandam esse censeant. Iosephus Scaliger vocem hanc in universum Aegypto deberi existimavit. Bois chartus in Geogr. Sacra Part. I Lib. I cap. Is scribit: ,. Talmudici, quos citat Κimchius in Lexico, II Ad n pro frontalibus polunt esse vocem semi- Aegyptiam. Composisionis tamen ratio mihi haudquaquam probatur. V Equidem is non stam , qui litem istam componere audeam. Non tamen ita absurdi sunt Iudaeorum magistri, quando vocabuli natales in Aegypto quaerunt. Dummodo enim certum satis esset, vocem Totaphoth Aegyptiacae esse originis , compo-1hionis ratio facilis dari posset, inprimis si non tantum suerint ornamenta frontis, sed et brachiorum. Se mone Aegyptiorum manum dici 'TO T, pervulgatum
est. Deinde ibul Γ significat aliqui sculpere , ast m
bre lingere. Exodi cap. xxv. p. ubi in Graeco le.
390쪽
gitur λίθους εἰς πιν γλυπτην , Coptus interpres dedit Emibui C. Versu II eiusdem cap. Graeca ποιωεις κυματια χρυσα οπεπτὸς κυκλον redduntur
Murri. Sic etiam verba vers. I 8 ποιμεις δύο χερου-ὐμ χρυσοτορευτα Coptice eXprimuntur EKwOLSO ΠΣΕpodRSax R mmd8. Cons. Exod. XXx II. 4, I 6, inprimis Levit. xxv I. I. Est itaque T quidquid sculptum, caelatum et eX preistioso metallo artificiose elaboratum est. Foret igitur To T in τί sculptile manus , vel monile in manu aut in brachio gestandum. Sed ea de re iudicium penes eruditos esto ). ΤΟΙΓAPAMO Σ. In Catalogo regum Thebaeorum, uti in Eusebianis Scaligeri editus est, haec verba aut potius verborum monstra leguntur : Θηβα δε ἰγυπτιων λβατιMυσεν ς Tοιγαραμος αμαχος χρiρὶ νεμιφiτης, ο 0l νευεται Τίσανδρος. In Θncello, ex quo Scaligex illa descripsit, Goa1rus 'postmodum sic eadem vulgavit: Θ. A. εβ. ς Τοῖγαρ 'Alχαχορρυτος έρμηνευξτα τῆς ανδρος περισσομεMς. Deoco, uno omnium dissicillimo, et sine controverversia admodum corrupto, tam in vocibus Aegyptiacis, quam in Graeca earumdem interpretatione, satis ample dixi in Annotationibus in Eratosthenem , quas Cl. A. des-Vlanoles inseruit Chronologiae Sacrae
De veterum interpretatione vocis mBU U diligenter egit Mich sis tu Suppl. Lex. Hebri P. IO - IOII. Coniecturam Labisvskii, adiecto huius nomine, commemorat Scholetius i. c. p. Is, I 6, sed improbat, et alia adiungit, quae tamen ipse lablons iu . h. l. in medium attulerat.