장음표시 사용
41쪽
nidis huius cultum, si vere est Aegyptius, Argivi ex Aegypto in Graeciam invexisse. Pausanias in Corinth. p. 62. Edit. graec. Wechel. Ἐνταυθα τὸν Ἀδ ν Hγυνακες 'Aργειων ὀδυρονται. De Cypriis Orpheus in Hymno in Venerem , in Corpore Poetarum Lectit Tom. I p. 514 p. 252 ed. Cesueri J,
Suidas, ex Damascii vita Isidori , in Διαγνω-
Vide eundem in Ηραἴσκος, et Photium in Biblioth. Cod. CCXLII col. lo 9. edit. Graeco - lat. , cuius verba ex Suida supplenda esse memento. Adde Volsium de Idolol. Lib. II c. X P. I 82. AE N ΤΙΟΝ, Αἰγύ-ον σμυρνιον , testante HVI-ctio. Terrarum omnium Aegyptum luisse accommodatissimam unguentis scribit Plinius lib. xm Hist. Nat. Cap. 3, et Varia unguentorum Aegyptiacorum genera memorat lib. XII cap. 2I, 22, 26, 28, lib. XIII C. I. Mυρον Αἰγυπτιον est apud Athenaeum lib. IIDeipnosoph. cap. 25. Origo vocis 'Aέντιον, quam esse Aegyptiam cr) puto, hactenus me lacet. AEPI Α,
q) Beryelius p. Ha Iegendum coniicit 'Λδωνοmpi'. I. statum defenditur a L Gronorio in notis, editioni Berke- Lanae subneXiS, P. 5, 6. - . - V. Holsius cum adscripserit Hesi esto. Quod od νem Diret V, videtur habuisse Pro vocabulo Graeco, t
42쪽
'AEPI A , η Αἴγυπτος , παρά τὸν ἀέρα ' καὶ γαρ
ῆεροεσπαν αυτην φασιν, Stephanus Ge. v. 'Αερία, et iterum v. Kιγυπτος. Fuit hoc vetustissimum coegypti nomen, non Graecum, uti Vulc Elephanus, etiam Scholiastes Apollonii Rhodii lib. I v. 5bo, monens, Thessaliam appellatam suisse ηερίαν παρα τὸ μέλαιναν εἰναι την γην ' ουτω γαρ τὸν Myυπτον ηερίαν ψιεψιν : atque Euguius in Chronico Graeco, προτερον παρ Ελλη ν 'Αερία λλέγετο. Sed nomen fuit Aegyptiacum. Docuit me Celeberrimus La Croete,
esse vocem origine Aegyptiacam ct , etsi non diversam significatione a Graeca A., et Latina aer.'AΘΑ ΡΑ, 'AΘA PH u). 'ΑΘΗ ΡΑ, ATHARA, est vox Aegyptiaca, sed quam non Omnes eodem
Q Eisathius ad Dionasii Perieg. V. 239, 2 τε κατα-IςρρIαν ἡ Nim υτη χωρα και 'Αερία. Hefchius v. ἈερIα scribit, hoc nomine Aegyptum dictam esse, sed quoque Thasum insulam, Libyam. Cretam, Siciliam, Λethio-Piam et Cyprum. Cons. Valesius et AIberti in notis. Cum Variae regiones eo nomine appellatae sint, dubia sit eiusdem origo Aegyptiaca. tb Ab ista sententia non dissentit C. Mulier in Satura observationum Philologicarum p. I92. Dubius haerct A. A. Georgius not. ad Liturgica fragmenta ex Veliterno musto Borgiano p. 39a, cuius haec verba sunt: se Si αηρ. ut scribit La - ΟΣ. in Lex. , vox est oriseine Aenpilaea, quid proprie significet, nemo melius quam Hefchius. emendatus tamen a Rhan. Alberto, exponere no vii. Nebulam enim et caliginem ex ardore et aestu partam exposuit. Ex his et morbi et pestilemiae in homines, in sata vero frugum cor ruptio inter Aegyptios oriri solent V. De caligine generatim αἡρ Dequenter ponitur apud poetas , inprimis Homerum. Vide Apollonii Lex. Hom. p. 47 , 48 4 Longinum GH Tφους sect. 9 p. 36, notasque ad ista loca, et Viros erudiistos ad Hefchium vv. 'Αηρ,. 'Αήρης. Ηέρα. ub Tmax Quis not. ad Alistophanis Plutum p. asta.
43쪽
Iiastes ad Aristophanis Ranas p. ala versus fin. Τ, δε εοος εἶδος ἀθαρας. Eo sensu ipse Arsophanes ea voce usus est in Pluto v. 673.
Ἐπὶ τὸν χυτραν τῆς αθαρης ἀνίας λαι.
Euadas. 'Αθαρα ' αMυρον ηψημενον. Idem in V. Mεμυ- σι μώοι. Mυςίλη θε καλεῖται κο ῖλος αρτος , ἡγουν λαρα Nemo tamen ex omnibus his, quorum cω testimonio usus sum, vocem hanc Aegyptiis tribuit. Id igitur nunc probandum. Est nempe et haec glossa Neochii. 'Αθηρα ' πὰ βρώμια διρι πυρων Mil. γαλακροτος ηιημενον παρ Αιου οις. Ad cuius loci illustrationem commode haec Plinii verba succurrunt Lib.
ω Λdde hoc Pherecratis apud Athenaeum lib. VI cap. I9 P. 529 ed. nov. Ποταμοὶ ιάεν αθαρης και μελανος αμιου amoti . Apud Pollucem Vl. 58 legitur Mαρας. Brevitiosi, seam. 8a, ipse Pollux scribit: αθαρη Mε ετνος ἐκ πυρή. Potius Ἀθήρα, cum Tustero et Albertio.
44쪽
guto a passoribus , maxime aqua vel lacte subacto. Conf. Columella Lib. II c. 9 p. 49o. Milium pultem praebet, maxime cum lacte non fastidiendam. Hoc est sine dubio, quod Hefchius αθηραν vocat, et lar te etiam Epiphanius, qui, in expositione fidei p. Io93, ubi loquitur de Sacerdotibus Harpocratis in Aegypto, ait: α ραις τε καὶ σεμιιδάυσιν - τας μεις χρίσαντες. Eusebius Praepar. Eva'nget. L. II c. I p. 32, 33 p. 5 Ied. Vigeri J, τα λοιποι θηρία is ιεροῖς περιβολοις, σεμιδαλιν προσφεροντες , ῆ χονδρον ἔψοντες ἐν
λακτι. και πυλματα παντοδαπα μέλιτι φυροντες. NO
te fur te voyage d 'Egypte par Mr. Grangier P. II, La nourriture ordinatre des Maptiens es de Ia finrine sotae detrempse dans Peau. Verba Epiphanii confirmantur ex hisce Plinii Lib. XXII cap. as, Obram arincam diximus vocari. Hac decocta sit med camentum, quod Aegaptii Atharam cin aliis codicibus , Atherum vocant, infantibus utilissimum: sed et adultos illinunt eo. Id est, quod Epiphanius dixerat, αθήρως - τας oi εις χρίου . Addenda sunt et haec Hieroumi verba, Quaestion. in Genesin, oppoTOm. II col. 543. edit. Martianael: Porro θηραν venationem magis potest sonare quam fruges; tametsi m ris sit Aegaptiorum θήραν etiam far de quo vide
Drusium in Exod. IX. 32.9 vocare, quod nunc cor rupte atheran nuncupam. Huc quoque reser Apophthegmata Patrum in Cotelerii Monum. T. I.) p. 667.
parzi, Aegyptios, sive per illos intelligantur Alexandrini Graeci, sive indigenae vetusti, atheran, Vel atharam, dixiste seu far, vel genus aliquod frumenti, seu, quod ex farro coctu in aut alio modo consectum est. Hieroumtis vult, Aegyptios eo nomine dixisse fur. vel fruges. Plinius vero docet, medicamenium, vel, ut Dalechampius legit, pulmentum ex obra decoctum inci auaram. Ubi observare operae pretium est, quod
45쪽
VOCES AEGYPTIACA RHerodotus de Aegyptiis refert Lib. II c. 36,
Plinius autem nos docuit, ex olyra decocta fieri Atharam. Ipsam Obram veterum Aegyptiorum sermone vocitatam fuisse Boui t et cum articulo masculino, Iustinet , constat ex versione vetusta Aegyptiaca Pentateuchi Exod. IX. 32. Atacra igitur non dicebatur ipsa Obra. Incertum igitur hucusqne est, quae fuerit vera vis vocis Aegyptiorum Athara, cuius mentionem faciunt veteres. Aliquid tamen circa hanc vocem monet Ludovicus Picques, Doctor Sorbonicus, et linguae Aegyptiacae non imperitus. Vide Iordani Historiam vitae La Croetii, Part. II p. a95. I, . . Verum quia tamen Hieroumus, cuius diligentia ab omnibus laudatur,. loco iam citato disertis verbis testatur, Aegyptios far proprie θηραν , idque corrupte, voce nempe magis ad graccum sermonem detorta, diciatharam, crediderim Aegyptiis antiquis id fuisse theram, vel alisaram, quod hodie et in Aegypto et in aliisque regionibus appellant Dora et . . Lud. Lam 'thema, cuius peregrinationes satis notae omnibus sunt, Lib. II c. I loquens de Arabia, haec scribit: Es istalida auch ein uber se an Miscis, korn gersion, undωeissem hirs, WH .sed Dora nennen. Latinum
ea, cum articulo foeminino sive laetum vocab Ium Θηρα, quod ab Hieroumo Vertitur far , et a Plinis scribitur Athera, cet. Vide commercium Picque sit et alio. rum P. 32I. Eb Cons. Flora orientalis, sive recenso Plantarum, quas L. Rauruo us collegit, P. I 34, 135, edita a. I75Sab L F. Gronoxio, atque Petri Fors at Flora Aegyptiaco
Arabica P. 174, 175, ibique C. Niu m
46쪽
exemplar habet: milii albieantis, dora ipsi appellant. C. Sic ardus, qui diu Missionarii partes in Aegypto
obiit, in aliqua relatione, quam ex Aegypto in Eur pam misit, de eadem re haec habet: D νis hec plai-μ plusileurr petits champs Elepez fur ira borri de la r viῖre, dom les Maus es servent de rempari pour G-fendre te Dora , c'est - ὰ - dire te millet , Tisae. ' LeDora, ou Mille; TInde erou de Ia hauteur de huit oudis pleri sur une et e nou e et ligne&se , . comme iero. Dau. Sa graine ese a Ia cime, formant un boussuethien ravd, et unique fur chaque tige. . On fait dupain de certe graine pour Ies passans. Le Dora es meiar en N embre et Decembre. Vid. Nouueaux Mo- moires des Ivlissions Tom. II Part. I p. I 43. Idem videtur ille in animo habuisse alio loco, Tom. V p. 223, ubi opus amplum de rebus Aegypti promittit: Nous partirons si bled 'Inde. Grangier, description d'unxoyage en Εgypte p. Ist. Encore ce pala Uest ii pas
gros millet , que Ies Greos appellent Caranboch et IesArabes. Doura; on heme ce millet sur Ies borri duIUI. et dans lis endroiu qtron pexi arrofer facit ment, la lige de ce grain est de la hauteur de cinglieri, et une mefure en pro is au molas cingvante. Add. Rau Τωoim Reysebeschreibung p. I98. sin. In Nubiae regno Doram eandem reperiri . testatur a 'Numus Lobo in Relatione historica Abyssiniae p. 16o. edit. Paris. Les misens ne soni que de Cabanes biseries de boue et coupertes de priae de Dora, quἀ estine graine, doni on fuit un pala trδι- aure, et uneboissen, qui evyre beaucos . Sed p. 424 legitur D a. Benedictus Mailletus, qui diu munere Consulis in Ae-εypto functus est, frugem illam vocat Dourra. Observatio eius meretur hic adscribi ex Itinerario, Part. Ia p. IO9. IIo. edit. minoris formae: D'autres pen
sent, que certe plante cle lotus nest autre chine, run blad particulier, qui erou dans ι'Arabie, et
47쪽
pendant ii faut ouer, que ron n, volt aucune con venance. je ne uis pas parfaite, mala meme apparenet te ec te lotus des anciens. Non abs re fuerit, cum iis, quae scripsit uallistus, conferre illa Plinii e Lib. XXII cap. 2I verba, quae supra allata iam sunt. Mirum, ni id ipsum . innuatur in Scala Coptico-Ara-hica, quam Urcherus edidit, in Lingua Aenptiaca restituta p. aoo, mπs p certum edulii genus, --n iis usitatum. In Persia vocatur Zura, uti ex hisce Chardinii, Itinerar. Τ. I x p. 225. seq. , discor Ona seme aussi en abondanoe une certaine forte de grain , qu'on appelle Zoura, qui croit par to es ou grapes, is seu pres, comme fuit te bled d'Inde, is de cannes de huit is neus pleri de long, grosses comme te pouce. Onen fuit si pain, qui est bis rougeiatre, mais que Ponrrou hon par habitude. On cuit aussi ce grata com- me Ie .ris; aveo viquei ii s encora ceci de commvn, qteonne is fuit venir, qu is force alesu. On assure, que ce grais mange mure la substance de Ia terre, ouit crati, la rendant infertile pour longiemps, des latro*Dme moi on -- La moissen de .ce grais est en
et aura it faut fans cesse en Darier les oseaux: Charies Ponoet, Voyage d'Ethiopie, 'dans les Letires odi santes Tom. Iv p. Is, loquens de regione Dongola: On ne mange que de pain de Dora, qui est un petit grain ranu, doni on se seri aussi pour Dire une forte de biere epasse, et Tun tres mali is goiat. Commeelis ne se conserpe pias, on est oblige, Ten Dire is Iou-
' ΑΘ NON. In appendice Dioscoridis lib. ' v cap. 43's p. 465J dicuntur Aegyptii αθνον nuncupasse herbam , quam alii φοινικα , φοινικοπτερον , ἀγχίνωπα, ἐουν ςαχυος, οσθάλην, et olium sive hordeum murinum v cant. De eadem videtur loqui Plinius lib. xxII cap. 2sq
48쪽
vero hordeum murim , quamquam huic plantae diversas et contrarias adscribat vires, quam Dioscorides. Veram nominis Aegyptiaci, ut multarum aliarum ar borum et plantarum, originem non potui hactenus pervestigare, vel probabili conjectura assequi, uti neque, quorumdam nominum, quibus urbes Aegyptiacae appellantur.
'Α Θ Α'PP A BΙ Σ, πολιζ Αἰγυπτου, ως καὶ 'φωλα--ὲD τριτρο ' . Ἀθαρροιβίτης νοibe D Αἰγυπτω , και Ἀθαρραβις πολις. 'Eκαταος δ' is δευτέρω περιηγησεως νD Dὸς ρ καὶ του la, 'Aθαραμιβιτης soliδες , καὶ 'Aθα ραμβη πολια Verba sunt Mephani letantini, ad quae, Berhelius notavit, eiusdem praefecturae meminisse Plinium lib. v cap. 9. Nomen non inveni apud Her
dianum ab. Pars prior appellationis fortasse est eaodem, quae in nomine Ἀταρβημις, de quo insta ἔ da parte nominis posteriore nihil habeo , quod coniiciam, 'AΘΡΙΒΙΣ, nomen urbis et nomi Aegyptiacum. Αθλιβιο vocatur a Stepstano laantino, sed qui addit, Nicanorem scripsisse 'Ἀθριβις, et ita quoque sim-bonem c bb. Stephanus alibi in v. 'Αφρομηρ πολιο . a) In Codice Mephani me. Ms. Perusino pro 'Hnmbiao legi 'Hρωδοτος monuit Lac. Gronovius. Frequenter no mina lita permutantur, cuius erroris origo quaerenda incompeodiis scribendi. Vide Cl. Me felingit Dissertationera Herodoteam rip. 3, 4, S. Sed neque apud Henritum libea II a occurrit nometa urbis 'Aθαηαβις et nomi 'Α θαμαβ m. Fer vandum vulgatum Ηρωδιανος. scilicet quaesisverat Ianon stius in Herodiano qui superest Historico. Atqui Stephanus 'z. citabat, ut 1olet, Herodianum, eruditissimum illum Grammaricum, de quo egit Fabricius sibi. Gr. vol. vit p. 7 'm
νομὸς καὶ 'Αθρειβῆς ubi tamen in Codicia Asse
49쪽
dedit Ἀθριβιis, et in v. πινακώ ait esse Psenaco κύμινστου ἈτριβΘου νομου, ubi male editur νομου. De ori sine nominis Aegyptiaca Auctor Etymologici Μ. v. Ἀθρή ex Orione Grammatico haec habet: το Δελτα τῆς νησευομιενης Ab του eo κεφαλη, κατα καρδίας σYημια ' των περιεχομενων NEuco μιεθυ ρόμιενον ' οθεν τὸν νομιον 'Aθριβην προ πορευσαν , οπερ εἴτις ελ νιςὶ βουλοιτο φρα ιν , ουκ ἄλλως εχοι λααι , πλον καρ λαν ἀ-ιων ουτως 's1ριωη. Vltima Etymologi verba sic emendari vult Benelius ad Stephanum v. ' Αθλιβιο r κν --ρMαν. - Ἀπιων , ουτως και Ῥυίων, ut Apion se nomen proprium scriptoris non incelebris, quem
secutus fuerit Orion Grammaticus cc . Alii legunt πλὸν καρδίαν απίων, nisi cor Hri, seu nrorum. Ex eorum igitur sententia totum Delta Aegyptiace vocabatur ριβις, quod Brum sonet. In medio autem του . Delta situs erat nomus Athribites, vel 'Aθρίβης, quod eor i. e. medium nri significet. Samuel Bochartus, vir supra vulgus I heologorum' doctus, monet pari. 1Geographiae S. lib. Rib sive Riph esse nomen- Aegyptium partis Aegypti terquetrae, Nin ostiis comprehensae, et sic vocari a Bri forma, atque nOmum medium Athribem, i. e. cor Hri, inde appella ri. Pluribus deinde eamdem rem persequitur lib. IV cap. 24, ubi, postquam verba Etymologici produxis
set , haec adiiciebat , Aegyptiis αθ vel ἡθ est cor, ut scribit Hortis Hieroglyphicon lib. in cap. 7, et His i vel
librarii saepius peccarunt. Vide stipenti notas et castigat. ln Steph. BD. p. Io, II , et Messelingium ad Hieroclis SP necdemum P. 728. e Berkelio praeiverat Fr. ΘDurdius in not. ad Etymologicum p. I, his verbis: Haud scio, an perius sit 'Αήων ut Orion ea citet ex . Apione Grammatico. Non raro eruditi suas de variis Elymologi Graeci loeis coniecturM publicarunt, non ante consultis Θlburgii uotis, aut certe taῶ
50쪽
vel sin nrum; inde Athiribis cor pyri, quia in medio pyri, id est, Aegypti partis, quam a pyri forma Aegyptii Rib, id est, Pyrum, vocabant. Quod nomen hodieque servat post tot saecula incorruptum.
Erris scribit Leo Africanus γ) , id est, zP ,R,
praefixo articulo Arabum, qui arate R non aliter sonat, ut norunt illius linguae periti O V. De prima huius vocis syllaba non est dubitandum. Nam 'Aθ Vel 'Hθ, Coptice I FGP omniΠo dicitur, ut patet ς centenis locis versonis Copticae Pentateuchi ac librorum Novi Testamenti, et ex Liturgiis Copticis MSS., quas in Britannia, Parisiis et Lugduni Batavorum cousulere mihi datum est. Sed dubitatur de altera vocis Parte, an 'Ριβ sive κβις Hrum apud Aegyptios designaverit. De qua re et aliis huc pertin tibus infra dicam
d Respieir Bochartus ad Leonis Ayrstans 'livi vFit p. 666, se Ab Alcairo Roserum, oram vocant Erri m D, Ut mox ψ ψ, Errissa fructibus et oryza antecellit m. 'Adde
t e Ab ista Boctarii sententia discedunt D. MI ρε ire Dis . de Lingua Coptica adiecta orationi Dominicaeri diversas 6mniinu fere gentium linguas versae, edente Loeam herlonio b p. 99, L de Ba apud Relandum in Palaesinitu, p. 94o-94a , C. Mulier in Satara Oinrv. p. 97- 99, qui testatur, Coptos nomen urbis scribere quo Graeci deinde Αθpssi dixerunt. Ducem' secutus est Alrcherum. Cons. La Croeti Lex. Aegypt... P. 24, cuiua αθειγpa ν si varur in Bibliotheca Lugduno Barasa , et Muliero diligenter lectum, eo tempore in nondum publiea lx