장음표시 사용
51쪽
A ΘΥΡΙ , domus Hori mundana. Ita Plutarchus vocem hanc explicandam esse ipstatur, de Iside et ostro p. 37q. g . Explicationem uberius ex lingua veterum Aegyptiorum illustrare sategit Mat. V spere La Croete, Vir praestantissimus, in Τhesauro Epistol.
TOIn. III p. 159. De eadem et sententiam meam V, 9 exposui in Pantheo Lib. M I cap. v g. 4.
'ΑΘ Ω Θ Η e, 'Eρμισγενης, id est, Mercurio fatus. Ita nomen hoc interpretatur Eratosthenes in Catalogo regum Thebaeorum Aegypti , , ad quem originationem hanc pluribus excussi. Vide la Chronologie de PHistoire Suinte par A des -Vnnoles, Tom. II P. 737, Qt 738.
Q Ω Ρ. Ita Aegyptios nuncupasse Venerem suam ,
-ἡotato ad Eratosthenis catalogum Regum Thebaeorum Ae-.gypti, insertis- A. des-Vignous Chronologiae hist. sacritom. II P. 76O, 76I. 'Αθυρ non generatim fulsis bovis nomen Aegyptium, sed tantum vaccae, quae erat Veneri sacra, bene monet L. Tocherus in Misceli. Obs. Crit. Novistoa ..1L P. I 37. Quorum animadversiiones omnes si L. AD heris potuisset eXpendere, vix opinor, eum Omnia scriptum rum fuisse, quast scripsit in Misceli. Observ. Crit. v I. III p 448 449, repetiitque ad Hefchium v. 'Αθυρ, sigillatim de Wcis origine et usu de bove. kb Eo iv lsco pro 's1ρου sive ' Ωρου legendum ' τυμενος, eX coniectura Squirit p. I 38, 139, quae tamen auda .cior videtur, et nimium abit ab 'ALρἱ. cis oetius vocem 'Λωρἱ compositam iudicat eX: Hs uel H domus, universum et DSpo ex. Idem placet Mehero l. e. p. 136. Lahlonskius eamdem Aegyptiace interpretatur XA P - D1Hp H, Chat- uer- et , mun dum Hori domum. Quae verior sit sententia , non meum est iudicium. Utraque certe probabilior, quam est Wiistis sit opinio in diss. de, Lingua Coptica p. 99 Putalatis, πιυρί vocem esse Graecam ειυρον, domum ianua carenId
52쪽
APUD SCRIΡTORES VETERES. a a docet Orion Grammaticus apud Etymologici auctorem, in voce 'Aθύρ. Prolixe de hoc Aegyptiorum Numine disputo in Pantheo Lib. I cap. I toto, ubi Ostendo, 'Aθωρ Aetaptiace scribendum' esse , idque significare Noctem, maximum veterum Aegyptiorum, et aliarum quoque gentium, Numen ci . ΑΙ M O O S. Sentis, rubus. Apuleius de herbis c. 87. Appendix Dioscoridis Lib. Iv c. 37 p. 46 J. ΑΙ'ΘΟΠ I . Gali sis. Appendix ad Diostoridis Lib. Iv c. 9s f p. 469J- ΑΙ ΘΩΤPON. Pentaphsion. Ap eius de her- . his cap. a. Appendix Dioscoridis Lib. IV c. 42,
habet ενωτρον p. 465 J- 'ALABASTRUM, ALABASTRΙΤES. Plinius Lib.
XXXuII cap. v, Lapidem quem Alabastriten Aenpiii vocant. Vide et cap. X, AIab Dites nascitur in Alabastro Aegasti, atque Lib. xxxvI c. 8. Theophrastus de lapidibus p. 392. ὁ περὶ Mγυπτον pν-αλαβα ιτης. Sciendum autem, Δλ Aegyptiis significare gemmam, aut lapidem pretiosum , qualis est lapis specularis. ONOR V porro iisdem candidum colorem designat. Erit itaque ex od ORN , Aluobs, Alaabs vel Alabas lapis gratio ua candidus kJ. Conf. scriptores, supra cf laudati.
k Alabastrum esse vocem origine Graecam, Volunt Auctor Elymol. M. v. 'Αλαβατρον, Suidas in Vv. 'Αλα- βαςοεικας et 'Aλάβαςρον, Salmasius in Exercit. Plinian. P. 394, et L D. a Lennep in Elymol. Ling. Graecae tom. IP. 99. - Nota urbs Aegyptiaca 'Aλαβατρα e Ptolemaeo , - Plinio, aliis. Adscribitur Phrygiae a Stephano let qui testet appellat Herodotum. Male. Vid. Berkelium Holgi B a niamin
53쪽
'AΛΛΗΛΩ . Solanum hortense. Appendix Dioscoridis Lib. IV c. 7I p. 467 d.
AI C, vel AK, nomen Stellae cuiusdam, de qua Chalci ius in Timaeum p. 2I8. edit. Meursit. Aegπ- riorum quoque Prophetae, Stellam quandam aliquot Gnnis non Mi m verentur, quam vocant Alic. Ubi Fabricius in notis, observat, Rigallium orae Codicis sui adscripsisse nc. De argumento hoc, vix est , quod addam. Forte tamen legi posset Aso, vel MO. Nam nCς, Olc, Aegyptiace dicitur βραδυνειν , tardare, moram nectere, et χρονίζειν Ps. LXX. 5 l). Et Ve'ro de stella illa dicitur, quod aliquot annis vi non fuerit. Ceterum Iacobus Kochius im beleuchtet Hiob, . existimat voce VP Apta Iobi I v. 9 , XXXuIII. ,32, designari Stellam. quandam , et nominatim Satur num cni . Quod si haec sententia viri eruditi admit
niumque in notis , et Messelingium ad Herodoti lib. VIII c. I 36. Observat Lac. Gronoxius in notis MSS. ad castigationes Holstentanas: se Fuere plurat s Herodoti et 'HpbL-Quibus verbis quid velit, discas ex ipsius animadversion' ad Herodoti locum. Si Vera sunt Omnia, quae de . origine nominis, huic urbi inditi, scribit Salmasius I. c., ex lingua Aegyptiaca illud haud magis illustrandum, atque
vide La cimii Lexicon p. 2, 69, 7I. Est: autem observa- tu dignum, in versione Coptica ex editione Mil insit ἀλάβαπον Matth. XXVI. 7. reddi 2LDK, , sed interpreta' tione N. T. dialecto superloris Aegypti, dicta Thebaidiea . vel Sahidica, quae versio primum prudiit OXOnit a. i799, inveniri ae βρύΔC UOII. I) Τestimonia plura' dabit La Croetius in Lexico p. I 19. m Ηuc non pertinere locum priorem docuit A. SchuAtens, qui etiam de duobus posteri0ribus docte disputavit. Iunge I. D. Michaelis Supplementa ad LeXiea Hebr. p,
I9OI - I9O7. Non tamen omnia eadem sentiunt
54쪽
- APUD SCRIPTORES VETERES. astenda videatur, ulterius disquirendum, sine forte Aiacmaloidii illa ipsa Stella, quae in libro Iobi Apta audit.
ΗΑΜ. Aeraptus sic dicebatur a regionis illius in-COlis. Hieroumus. Plura vide in X ac AMARANT HVS. Centaurea minor. Apuleius de herbis cap. ss. Editio Torini in margine habet arat, quomodo etiam in Codice MS. Uossiano, ' qui optimae notae, et nunc est in Bibliotheca Leidensi, scriptum inveni.
. . 'AMMAT. ούτω καλουσι τὰς πνευμιατικίας μαζ. Palladius Lausiac. Histor. cap. XLII , P. 96O. In eadem historia cap. CXXXVII, Commemoratur quaedam Ἀμιαταλις, ubi Hemetus in versione recte mihi
sic distinxisse videtur: Vita Ammae Talidae. In Grae-CO est, Περὶ 'Αριαταλιδος. Hic sermo est de rebus in Aegypto gestis. Vide et Moschi Pratum Spirituale Cap. I 27. in Monumentis Ecclesiae Graecae Cotelerit Tom. II P. 4Os et cap. I 28. p. 4O7, ac pariter Apophthegmata Patrum, apud eumdem Coteler. Τom. I/ p. 46s. Vox haec videtur esse originis Syriacae. Syri enim dicunt Matrem, Chaldaice, Sicuti
ergo Monachorum Praefectus dicitur Abbas, id est, Syriace Pater, ita quae Monialibus praesecta erat, dicebatur , Mater. Victor Vitensis de persecut. Vandal. Lib. I p. Ia edit. Chimetii: Ouae nunc superes virgo, mater multarum virginum Dei cm' . 'AMUNΘΗΣ. Ita Aegyptii nuncupant locum, in quem mortuorum descendunt animae, teste Plutarcho de Issi et Osir. p. 362. Et ita se res omnino habet. In
cm' Cons. viri cruditi ad He chium V. Ἀμώς.
55쪽
ΕΦ: VOCES AEGYPΤIA CARIn versione Coptica, seu ' Aegyptiaca, S. Scripturae, id eta locus, vel status, ad quem mortui perveniunt, semper dicitur Amenti, et in Dialecto Sahidica, sive superioris Aegypti, ΔaxEUM; Amente. Non opus id est testinabniis probare. . Nam ubi in textu Graeco est ibi semper aut tantum non semper apud Aegyptios interpretes reperitur
Δ in f, vel Sed pergit Plutarchus,
et vocem hanc Aegyptiacam. ex thesauris linguae Aegyptiorum sic illustrat: Signisiicat hocce nomen τὸν λαUάνοντα και Mοντα, accipientem et dantem, quam explicationem falsam esse suspicatur Wi insitis , in Dissertatione, qua voces Aegyptiacas , ab aliis commemoratas et eXplicatas, examinat p. 9s. Celeberri mus vero La Crotius, cuius institutioni qualemcunque linguae Aegyptiacae scientiam debeo, vicissim existimabat, observationem Plutarchi veram esse et recte se. habere. Arbitrabatur nempe vocem Adin, in Copto
rum lingua, significationem habere capiendi, vel accipiendi , ideoque fabrum lignarium ab iis dici GLLNE, adi ctu, videlicet, sive capiendo, et u Ε, signum, ut sic ΔΗΤΕ eum designet, qui ligna capit et continuo tractat. porro est dare, vero vel ri est particula connectendi: unde sequetur, se et , etymologice cnb significare capientem et dantem. I quidem haud invitus largior Viro optimo i Au olim
n) Huic etymologiae nonnulla opponit Wisins in Τhee Epistol. Laooz. tom. I p. 378, 379 , negatque apud
Coptos esse particulam copulantem et, atque VOeem Copticam, quae significet capere. Vtramque in Lexico suo, La Croete omisit.
56쪽
Aegyptiis sonassie capere, Vel accipere. Hinc enim este inoris, vox frequenter Occurrens, et significans κρατεῖν, id est, capere , apprehendere, continere; sed non possum non dubitare, sitne hac ratione vox Adtatu Eexplicanda. Credo potius a NE, lignum, esse ait E , vel EuΤΕ , lignarius, quod deinde efferri coepitctata E Formatio haec et derivatio est admodum analogica, cuius innumerabilia in lingua Aegyptiorum reperiuntur exempla. π, porro, vel dare quidem significat; at in dialecto superioris Aegypti, quae est haud dubie antiquior, non dicitur Verum ΔHEII E , ubi originatio Plutarchi locum non habet. Crediderim itaque explicationem hanc Plutarchi quibusdam eo tempore in mentem venisse, cum dialectus Aegypti inserioris praevaleret, ideoque longe frequentius audiretur, quam 5aLEH- TE. Nam in etymologia, de qua loquimur, potest defendi. Observatione tamen insuper dignum est, vocem uti videtur, derivatam esse avoce ELUEHπ , qua Occidens designatur. Sic postea dictus quoque ν ς , vel infernus, quia veteres Ae gyptii credebant, malos genios habitare plagam mundi Occidentalem, sicuti boni Angeli Orientalem. Vide Apophthegmata Patrum, in Cotelerii Monumentis Tom. I P. 449, 4so. Hinc Procius observat Lib. I in Timaeum p. 24, 'H AGe, ιώς I γον Αἰγυπτιοι,τοπος εςι δαμιόνων κακωτικος. Ita lege. Observa
quoque, ipsum solem, quando iam occidens hemisphaerium superius deserit, creditum fuisse ad Τartara descendere. Sic Virgilius Lib. I Georg. V. 242.
57쪽
'AΜE Nnd, Ita Ita patrio . Aegypriorum sermone dicebatur ille, quem Graeci Memnonem socant co), ac fabulantur Τithoni et Aurorae filium, qui, cum Priamo patruo auxilium tulisset adversus Graecos, Achillis tandem manu interiit. In Aegypto circa I he-
has erat eius statua ex marmore, quae, simul atque ramdii. solis caput ipsius attigissent, sonum quotidie edere solebat, tanquam matrem suam Auroram salutaret. Vide Pausaniam in=Atticis p. Io I, Philostratum lib. v I de vita Apollonii cap. 3, Diovsium Perieg. V. 2 9,aso , ibi Eustathium, praesertim vero Strabone lib. XVII p. 56I Huic igitur Memnoni Aegyptii nomen imposuere Amenophis, sive, addita nota generis masculini, Phamenophis. In Chronico Alexandri. no , quod Paschale vulgo vocant , p. 338 legitur Εαμιβυσης τον 'Aμμένοψιν , ὸς Mεμνων voluta ομιενος ελ ἔπι λίθος, και φθεγγομιενος, τέμνει. Scriptum fuisse videtur , ὸς Mερινων νοριι τα ῶπι, και ωεγγρμενος λίθος. Auctor enim Chronici ea verba sumsit ex Eusebio, ex quo iisdem fere verbis ea etiam repetiit Georgius Θncellus in Chronographia p. 72 et I 5 I, ου' σορ ὀ 'Aμενωφθίς ἐων , ο Μέμνων Am νομ μενος, καὶ φθεγγομιενος λίθος. Leguntur eadem in Eusebiarnis Graecis p I6, ubi tamen recte Maliger 'Aμένωφιe restituit, quod ipsum nomen etiam exstat in Eusebii Chronico Latino p. 72. Existimo, statuam illam sonantem, ab antiquis tantopere celebratam, non exhibuis-
co) Quod et aliunde patet, et ex epigrammate in crure Memnonis inciso, quod Richarsis Pocoeti edidit in Inscript. antiquis Gr. et Lat. p. 84 , ubi male Μέμνωνος ἡ ΦAMENΟΥ. sed D'Orvilis Animadv. in Charitonem p. 53 1 emendatius dedit:
58쪽
huisse imaginem aliquam viri, rerum gestarum magnitudine clari, . sed more Aegyptiorum fuisse mysticam et mere symbolicam. Satis id colligitur ex fabulis daχgmenophi hoc traditis, uti nec minus ex eo , quod eum Aurorae vel Diei filium perhibuerint. Cum qua
fabula concinit id quoque, quod vetereS magna cum admiratione de statua hac narrant, eam quotidie,' r diis solaribus illustratam, continuo sonum quemdam vocalem edidisse. Nisi me; mea coniectura fallat, sta- 'tua illa resonans, non secus atque Pyramides et praevterea Aegyptiorum monumenta alia, inservierunt obω servationibus Astronomicis Sacerdotum, ut cursum somlis, aequinoctia itidem et solititia , accuratius depre
hendere possent cq Nomina itaque ab Aegyptiis
statuae isti imposita rem hanc ipsam aliquo modo sine ςontroversa expresserunt. De hominibus aliis deinde dicetur. Ratio nominis Amen his non usque adeo Certa et perspicua est. Marshamus de Amen hi eru, dite quidem disserit in Canone Chronico, sed in eXpo' - .nenda origine-nominis errat, scribens p. 4's: Amenophis Thebanis is est, qui Graecis Memnon. Nomen . ex JUenis , primi regis, nomine componi videtur. Mennoph Graecis , euphoniae causa Mennon, sipa Memnon. Ceterum obscura es Aeg ptiorum nominum ratio. Sunt Menes et Amen his vocabula Aegyptia-hca, sed eorum significatio vehementer a se invicem dis- fert. NIωνων autem est nomen Graecis proprium.
Neque potest demonstrari, Ameno in sic dictum suisse de Mene, rege Aegyptio. Quae vero Perizonius in originibus Aegyptiacis bap. xv scripsit de conve-
nientia nominum Amenophis, Amenemmis et Memnon aeque minus satisfacient. MeaS nunc proferam coniectu Quanto in honore fuerit Astronomia apud sacerdo- 'Vs Aegyptiacos, maiori certe, quam apud plerosque alia, gentium sacerdotes, docet Lia istius in Proteilom. ad Pantheon P. xcvru sqq.
59쪽
E lecturas, de quibus iudicium esto penes peritos et aemquoS lectores. Erat, cum coniicerem, Amen his , literis Copticis scriptum, sonare ΔΗΟΥΙ - - I, un-noh -phi, quod significaret custodem urbis The harum. Antiquum urbis Τhebarum nomen Aegyptium Erat Amun, vel Amon-no, pro quo in locis aliis Sacri Codicis V. T. Hamun - no et M - Amun, de quihus nominibus infra sum dicturus. xl, sermone Aegyptiorum denotat τηρουῖν, femure, custodire, Matth. IX. 17. Diceretur itaque Amen his sive Memnon custos urbis Thebarum, quemadmodum Phthas, praecipuum
Aegyptiorum numen , ipsorum lingua dictus est Hu, ib, sive THLAE-que in dialecto Thebaidis , Κάριηφις, id est, conserpator, vel custos Aerapti; quo spectat locus Ciceronis peregregius ille, sed a multis
non bene intellectus, lib. m de Nat. Deor. Cap. 22,
Secundus Vulcanus, Phthas, ut Aeraptu appellant, quem custodem Aegypti volunt. Vide Pantheon lib. V cap. 4 3 9. Quam maxime huc pertinet inscriptio
Graeca in crure Memnonis sinistro visa et a Pococtio inde descripta, iniuria temporum valde corrupta ac detrita, sed in qua mihi videor haec verba detexisse,
ΕΦΘΕΓΞΑΤΟ MEMNON ΘΗΒΑΙΩN ΠΡΟMAXOC, sonum dedit Memnon Thebaeorum Propugnator. Vide Description of the East vol. I p: Ioa cr). Posset 'etiam nomen Amen his explicari KHLAE HON I, me - nuphi, vel xHatas Hori s , Chami - nuphi,
quod Graeci, omissa adspiratione, fortasse extulerunt, quando significaretur Aegaptus bona. Pu
Θ) Eruit istas voces Absens ius e literis . . . N . . N ΘΠBACAII POM, quas eXhibet Pococte, etiam in Inscript. antiq. p. 93 n'. 14. Coniecturam Lahlonskil. 'non omnibus forte placituram, memini tamen laudatam esse prObatamque a Cl. Riankenio, Critico summo.
60쪽
ro tamen potius, nomen Amon his Aegyptium scri- .hendum et vertendum esse, qui bonum, vel laetum , annunciat. In Coptorum libris HON IS, vel enust, frequentissime occurrit, et denotathonum. Hinc ευανγγέλιον et μαγγελι ιν est EI - .
s ac L, EMIO S, quasi dicas proiicere lignum
hρmim, quae oculici sine dubio ex prisca quadam A gyptiorum consuetudine fuerit, derivanda cr). interpretor senunciare, docere, ostendere. Equidem in Coptorum libris MSS. et editis, quos ego hactenus inspexi, vocem hanc semper cum reperi scriptam, 'TOLE, Matth. vii I. 4, Apoc. Tv. I, alibi. Ve rum suspicor, primitivam vocem fuisse Δω, atque Aegyptios antiquitus sic dixisse et scripsisse. Conser Pantheon lib. v cap. 7 3 s. Inde etiam nomen mensis Aegyptiaci Phamenotis explicari posse, ea in voce monebo: Est igitur .raxΕΠONil, , et cum indicio generis masculini qui annunciat bonum , quasi dicas ευαγγελιμ. ' Si fortasse ex me exquiras, quid hoc ad Amen hin pertineat, respondebo. r. hionem huius nominis dependere ex Astronomicis sacerdotum Aegyptiacorum observationibus, quarum in is perioribus facta est mentio. Ρlura vide in Dissertat. Μ . de Memnone ct . Atque haec hactenus de Amenophi Aeo
. cs Vtriusque vocis exempla Misit La Croesus in Lexico
p. 126, I 56, sed in eo desideratin - . t Postquam haec scripsisset monskius, ipse edidit a. I75s Syntagmata tria de Memnone Graecorum et Aegypti rum, huiusque:celeberrima,tui Thebaide statua. Testatur Clar. Messelingi- , Labons tumide. Memnone pererudite egisse, ad Herodoti lib. II cap. Io6, ubi antiquissima. et
Prissia statuae Messiaonis, Tuebis erectae, Mentio invenituro