장음표시 사용
61쪽
Aegyptiorum, qui non est diversus a Graecorum Memnone. Porro monendum, id ipsum nomen satis familiare fuisse in Aegypto, datum inprimis pluribus regibus, ut patet ex historia nanethonis et Chaeremonis Aemptiaca, cuius fragmenta nobis servavit EI. Iose plus lib I contra Apionem 3 I5, 26, 28, 32. Vide et Θncellam in Chronographia p. 62, po ac seqq. Nemo mirabitur, nomine Amen his reges appeIlatos esse, qui noverit, pariter nomen nemnonis variis hominibus fuisse commune, ut ex Diodoro Siculo Strabone Curtio , et aliunde satis notum.
AMOTO AN ΤΑΓΟΣ, nomen regis Thebaeorum Aegypti, in Eratosthenis catalogo. Monui in annotationibus ad istum catalogum, vehementer hic discrepare lectionem Maligeri, qui eX coniectura, ut Videtur,' in Eusebianis edidit 'A κουρθαο: Vide in V nolit Chronolog. S. tom. II p. 765
ΑΜ O . Hoc nomine, si credimus Graecis.
62쪽
Iovem lingua sita Aegyptii y appellabant. Plutarchus de Issi et Osri 334 , attamen ex sententia aliorum , scribit ιλον πή Αἰγυπιίοιδ δν'λα του Δ
tur. Ιii Herodoti 'b lib. ii cap. 42 est , 'Aμουν Αἰγυπτιοι καλεουσι τὸ, Δια Apud IamblIehu ide Mysteriis sedi. v III c. 3, 'Nu A Σ ) κρατα την τῶν. Αἰγυπτιων γλήσσοπ λθε M. Μale Henrchius 'A - μιους Non opstior, Ariminem , sic locutum fuisse. Sed est sorte error librariorum, non ipsius Neochii, qui scripserit 'Aμμουν. Est sine dubio fab nometa Aegyptiacum , scribendumque OLONU , quae vox significat lucidum, vel lucem inferentem. Plura eam in rem testimonia congesta, ipsumque hoc nomen ex lingua et Τheologia veterum Aegyptiorum explicatara videbis in Pantheo eo lib. Iri cap. 2 b . 'AMΥFIΤΑΓΟΣ, 'ΛMΟΤNΤΑ ΟΣ, 'AM ΤμΥ Α ΟΣ, nomen regis: Thebaeorum , de .quo infra
νγ Eustathius in Dionasii Petieg. usi sto legerat in Tuo
Herodoti codice 'Aμουν , quod Verius videbatur . Messelingi in notis, quae consulendae. o) In codice MS. Parisiensi legitur Ἀμουν vel 'Αμουν, teste Th. . Gale, in notis P. 3-. A . ca) Hebraicum esse opinatur Bochartus in Geogr. s. et , in defensione huius operis adversus Salmasium p. 83I- et alibi. Nec dissentire videtur Duire ad Plutarchum de Is. et Osir. p. 2 L. Originem nominis Aegyptiaeam agnoscit Mi klas' in Dix de Ling. Copt. p. 95, sed derivat a. voce Edixin T Occidens. . Minus recte. Cons. Ablonskii Panintheon. pari. 1 p. I 66, 167. ' . . .:
63쪽
ANoΥBIS, ANUBIS. Numen Aegyptiorum
forma canina, aut capite saltem canino praeditum, quod Graeci Mercurium interpretantur. De eo Pro- .lixe disputavi in Pantheo Aegyptiorum Lib. V cap. Iostendi illic vocem Anubis , vel sine terminatione Graeca, Anub aut Annub c d , Aegyptiis significare aureum. Rationem huius denominationis ibidem exposui.
ANE SE. Artemisia. Apuleius de herbis cap. Io. Urcherus hoc interpretatur bonum, in Oedipo Tom. IIIp. 71. Aliquid dixisset, si interpretatus esset pulchrum Mnempe EHECE Sed Anse non potest significare bonum. .
qui Mendes, 'Pan videlicet Aegyptiorum. Idem etiam vox haed significat, quod Mendes. Vide insta v.
f A N ΤΙA M A S. Centaurea maior. Apuleius cap. 34 Auctor ineditus Arabs in Bibliotheca, si modo re ipsa. extat, citatus a Urchero in Oedipo Vol. Di p. po, ex versione eius ita scribit: Centaurium Aegaptii νο-
A N U SΙ. Apuleius de herbis cap. Io, ast et Graecιetilliphanon, alii crosmis, alii bechion . alii phaeon
e) Antea Iabisnskius de Anubide, numine Aegyptiaeo, hi de origine nominis, quaedam monuerat, inserta I. G. Mnesis Observationibus Sacris, ac Thesauro Epist. La
. t d Origine nominis Aegyptiaca noΠ neglecta , Αν ῆς potest servari in Stephano e. v. Κυνων πολις , quod contra Berkelium Hopeniumque . monet Labisnskius in Pantheo I. c. p. l7. I 8. in Lucism dialogis mortuorum, codices omni s editi praebebant ' Αννουβις, pro quo deinde receptu A M. Vid. nota tota. I P. 39as
64쪽
γυπτισι ανουσι Vel aegroυσὶ 3 Ῥωγ-οι κορσάλβιον , . οἱ δε σαλβια e). Vide Apuleium a. c. et Plinium Lib. xxvI cap. 6.ἈNΟΥΦL Gramen. Appendix ad Dioscoridem Lib. Iv cap. 3o sp. 464J. An legendum 'Aνουχὶ, vel ' a ι. Achi certe Aefiyptii dicebant viride. Vide illam vocem, et supra Ἀγρωςις. In vulgatis COP- torum libris gramen dicitur ONC,d
ANTAEUS. Numen .Aegyptiacum, a quo dii tus/ nomus Antaeopolites, urbsque Antaeopolis. Idemque ex aliis indiciis colligitur. Μea quidem sententia, Antaeus hic Aegyptiace sonabat , Anter , eratque idem cum optico quem Graeci Panem redduhia Plura da hoc argumento disserui in Pantheo Aegyptiorum Lib. II cap. v IIS is pag. 3Oa. seq. - ,
ANTVEO RIN BESO R. Buglon. Apuleius
cap. 41. Appendix ad Diosiori em Lib. IV C., I 28sp. 47IJ habet Aυτουρνριν μωρ. Codex Apuleii optimus Vossianus in Bibliotheca Leidensi antebeneris besuri mira est Urcheri interpretatio, quae eius incredibilem in Copticis imperitiam satis prodit. Ita autem scribit in Oedipo, Tom. m p. 73. u e In editione Saraceni legitur: ο1 δὲ, κοσμιιν , οἱ 2 γνον, Αἰγυπτιοι βηκιον, 'Pωμαρι ἀπουσὶ, οἱ δε , Tom. L
65쪽
id es lingua hopis. Quibus in verbis nihil omnino sani inest.
'A N Ω Θ . Telephium. Appendix ad Dioscoridem Lib. II cap. 2IZ L p. 45I J. '
. 'ANn Te Η'Σ, υίὸς ἐπίκοινος. Eratosthenes in C, alogo regum Τhebaeorum. Quid sibi vult υAe επλκοινορ Voce hac videtur significari Hermaphroditus, utroque , sexu praeditus. Id veteres crediderunt de gruibus. Suidas, Γέρανος, τὸ ορνεον ἶπικοινον τω γένει. Grammatici nomina illa vocant ετι n/α, quae. sunt generis et masculini et foeminini. Sed verba Eratosthenis in mendo cubant, ad hunc modum corrigenda.
Ἐν φης υιος DGMινος, Anovora, quo signimat silium illustrem, vel silium glorioso genitum. Posset et legi υωυρυς, ΕΠminax,C, vel quod fgnificat proprie gloriose geritum. Plura hanc in rem disputo in annotationibus ad Eratosthenis Catalogum, editis a Vignotio in Chronologia sacra, πOm. IIp. 7 5 shq ΑΠ ΑΠ. Helaine. Appendix ad Dioscoridem Lib. Iv
AΠ ΑΠΠΟΣ, μέγme. Eratosthenes in Catalogo regum Thebaeorum. Nempe in , Apisopis , et in dialecto perioris Aegypti EIIcul, Moph, signi ficat gigantem. Plura de hac voce notavi ad Eratosth nis
D In editione Saraceni, ubi 'Απαπ vulgatur, verto appendicis ad c. 86 non repetuntur.
66쪽
ms Catalogum, in Vignosii Chron Ol. p. 753, 7s . Vide et Pantheon meum Lib. v cap. II S. aa g .i i
AIIEMΟΥM . Mandragora. Appendix ad Dio. scoridem Lib. Iv cap. 76 fp. 467 J-
, APIS, bos sacer Aegyptiorum, . idemque Numen ab hac gente religiosissime cultum Μemphi. - omnia, quae de Numine hoc dici possimi, collegi et accurate digessi, in Pantheo Lib. Iv cap. II ch . 'ἈΠΟΠΙΣ. Ita appellatur, in Aegyptiorum fabulis sacris, Solis frater, qui adversus Iovem bella gessit, teste Plutarcho de Iside p. 36s. Vox sopis idem significat, quod ' Απαππος Eratosthenis, nempe Gigantem. Vide vocem 'Aπαππος, et inprimis Pantheon Lib. v cap. II S aa ci
Apappum et Sesostrim esse eumdem contendit. ab Negligendae non sunt notae Alberti ad moesium. v. Απις. Eselingit ac . Ra henaerii ad Herodoti lib. mc. 28 et et9. - La Croetio videbatur origo nominis Απη ex Aegyptiaco HTu capi , numerus, mensura, Verosimilior , '
cr) Adiungatur F. S. de Sohmiri de sacerdotibus et sacriticiis Aegyptiorum p. 32a - 3a4. Scribit uire ad Pisistarchi l. c. p. I4 Hic Apopis idem videtur fuisse atque Aegyptiorum Apis, Graecorum . Epaphus V. Sed vide δε-
67쪽
AP ΓΟΣ. Argivi quamdam cum Aegyptiis videntur habuisse convenientiam. Nomen ipsum 'Ἀργος erit Epπcu, quasi dicas Musicum. Fuerunt Argivi Musces non imperiti, ut nec Graeci omnes. Sed tum a Barbaris hoc traxerunt Graeci. Vide Suidam in 'Aρα--
βιον ἶρ ἐγώ i De Argivis Eustathius in Dion
de Eustath. in Iliad. Σ. p. II 39. v. sin. ckb. De Tubis Argivorum Plutarchus in Symposiacis opp. Tom. II p. 673, et Nauplios Abin πίους τὰ παλαμ τερα fuisse Pausanias existimat, Messen. p. I 45. Κες , ρεαώιας ' Ἀργεῖοι, apud Neochium videtur accedere ad
modum Iss sive Io regina Coeli dicebatur. Iunonis sane cultus ab Argivis ad Faliscos, Dion. Hal. I. P. I 7, a Faliscis ad Romanos pervenit, ut e Lipio et aliunde patet. Vtebantur Argivi scutis insigni magnitudine οῦ ita ut in proverbium abirent. Apud Faliscos, qui erant Argivi, hoc quoque inter reliquias morum patriorum commemorat Dionas Halic., quod uteren-.tur scutis Argivis L. I p. I p. Conf. Pausanias Corinthis P. 324. Vers. Gall. ubi consule notas Gedoynii; et Arcadic. p. 353 , ubi iterum notae interpr. Gallici Consulendae. Scuta vero Aegyptiorum etiam in S. Lit.
68쪽
memoramur. Erant enim eximiae quoque magnitudinis. Vide praecipue Xenoshontem . in Cyropaedi 'Aργεῖοι 'Aψρο διτη υν θυουσι, καὶ η ἐορτη καλεῖταρια, teste Zeno dolo in commentariis Histor. apud themaeum Lib. O I c. I S. Videtur hoc esse huyptiacum. Vide de suibus Herodotum Lib. II c. 47. Ratio aedis, candi antiquissima apud Argivos videtur desumta ab A gyptiis. Exemplum habes: in constructione murorum irynthis. Vide Pausaniae Corinthiaca, cap. 25. N meae in Argolide certamina sacra celebrabant in hoo rem Iovis Nemei circa solstitium hybernum. Noam Corinth. c. xv. Ad istius loci illustrationem haec D'cient. Primo enim Pelasgorum,. qui Argivi sust, nomen videtur esse Aegyptiacum , et idem cum Polas Dat Vocabatur urbs quaedam a Colchis condita, de qua notum illud Callimachi Epigrammae, , ' A ρον ἐκτι--το. το μιεν φυὶάδων τὶς Γραικὸς, ἀταρ κεινων γλωσσ ὀνoριηνε Πολας.
Testari hoc etiam videntur veteres, si loca eorum com- .Parentur. Vide Crotium in I VIaccab. XII. p. Deinde Phoroneus audit Aegyptius Arnobio Lib. vi DL, nique Inachus Aegyptiace sonat stuvium, qui Algam vehit. ARON, genus busebi, in Aegypto.maxime prove niens. Ainius Lib. XIX cap. ς, et XIV. . I 6.
ἈΡΟΗΙΡΙΣ ab Aegyptiis dicebatur Horus senior. Plutarchus de Iside p. 355. Idem p. 373, Apollo ex JFde et Osiridem adhuc in titora Rheae versariti s Scitur natus. - Ideoque deum illam -- seniorem H rum appellant na. Qualenam sit hocce Numen,
in Inter Epigrammata Callimachi P a Reut leto collecta,
P. 476, ubi vide huius notas. De Colchorum' et Aegyptio-Aum cognitione testatur Herodotus II. I94. n) Puttat Cl. Initenhachius p. 459 ed. novae, hancesso glossam, ortam ex antecedentibuS P. 458. '
69쪽
et quid nomen illius significet, prolixe satis exposui in pantheo, Lib. D cap. 1 v S 7, 9 et L 3 cob.
ARPEDONAPTAE. ordo quidam sapientum
et sacerdotum in Aegypto, teste Demoerito apud Clementem Alexandr. Lib. I. Stromat. p. 3o4. Vide et Eusebii Praeparat. Evangel. Lib. X cap. IV. EXi stimo sic in Aegypto appellatos fuisse τοῖς ἱερογραμμαν, , sive Sacrorum Scribas, nomine ipso indicante νοημιονικοος , sive eos, qui vomuιατα, scienci s. face ritum sacras, traderent et excolerent. Pluribus ea de re sententiam meam dixi in Τhesauro La Goziano Tom. I p. I79, 18o, et in Prolegomenis ad Pantheon
gyptiorum, de quo extat Syntagina valde doctum Gis-berti Cuperi. Ego existimo, nomen eius Aegyptiis sonuisse, - ' T, claudicantem Iedd, et i Numbn hoc fuissς symbolum solis hyberni, vel solis in solstillo hvberno, quo tempore sol veluti claudicare vetustis Theologis videbatur. ' Vide plura in Pantheo
pΣ ΑΦ H L. Cognomen Osridis, teste Plutarcho de Iside p. 365 quando Θ nempe Osiris significat
iIn lapide. literato Alexandrino apud Muratorium P. CCXLVII. 5 Pro ΑΟΤPIB, seu A ΑΟΥPIB. forte legendum APOTHPΙΣ ex coniectura Hagenbuchii in Epitiolis Ipsgrapuicis p. 3o6. Vide etiam de alia inscriptione ibid. et P. 99 p Legendus omnino Schmia de sagerd. et sacri Ae Pt . p. 134-I48. In Plutarcti loco, pro Ἀρταφει, ΘυIrius P. 04 malebat 'AVulgatum tuenti idoneo iudici Lablonskio assentitur Cl. Mitenbachius p. 498 novae editionis. . D serii coniecturam vero valde similem iudicat A. I. Silaestra
70쪽
non maritum; sed filium Isidis. Addit, nomine hoc Aegyptiis designari το ανδεεῖον, id est, ut La Croesus plicabat, membrum viri, generationi inserviena. Id cene vox Aegyptiaca clare significat. Nam quod Graeci vix aliter, quam per Ἀρσας ς exprimere noverant, lingua Aegyptiorum dicitur τὸ αιτιον, τῆς γενεσεω/ r b. Plura hac de re videbis notata in annotationibus meis ad Eratosthenis Catalogum regum Τhebaeorum , ' in . Vignotii Chron Ol. Sac. Tom. II P. 74o, et in Pantheo Lib. I a cap. v II 3 9.
'A Ρ Τ Α Β Η. Genus quoddam mensurae , nonnun quam plus valens medimno Attico, nonnunquam ei dem aequipollens, nonnunquam minor, unde tres statuuntur Artabae species. iA nonnullis vox ' haec 'tri
buitur Persis et Μedis. Quam in rem testimonia liberali manu congesila Hah. Relandus in Dissertatione de veteri lingua Persarum voce AGABA Alii
de M , Letire au s et de I Inscription Egyptienne . dumonument trouve Rosette a Paris I 8oa) p. 4Q. D. Misim in Thes. Epist. La Croetiano tom. x p. 379 monet, in Lexico suo ΜS. non in eniri vocem unde ex sententia La Croesi derivandum Ἀρ- M. Hoc scribens, non recordatus videtur , vocabulum sic enim dederat La Croetius, esse compositum ex EP et sive di bo , , quod saepius ponitur notione generandi aut nascendi. Locis a Lablonskio et in Lacrozii Lexico p. 169 laudatis addas Genes. V. 3, 4, 6,
Dissert. de Lingu Coptica p. 96 dubitat Insins, sitne ' Apracpo voX Arabica, an Coptica: si Coptica, derivandam censet ab 'E' facere et ἄφH fiducia, ut indicetur vireui si eis est . in virtute sua; potius tamen Originem ex