장음표시 사용
441쪽
starum speciem , quippe quae sermone Aegyptiorum
Sche dicuntur. Vox illa in versione Bibliorum Vet. et N. Testamenti Coptica saepius occurrit. Erat autem Locusta olim cibus non infrequens. Utque gustus eius esset tanto gratior, sale condiri solebat. Ab eo integra in Africa natio nomen Acridophagorum accepit, qui animalculo illo quovis tempore vescebantur , sive cum sale sive aliter condito, uti scribit Agatham chides de Mari rubro, in Hudsoni Geographorum minorum Vol. I p. 43. Plinius Lib. v I cap. 3o, Pars quaedam Aethiopum locussis tantum vivit , fumo et sale duratis in annua alimenta. Adde Diodorum Sic. Lib. m p. II 4 cap. 29J. Alia dabit Bochartus
in Hierog P. II p. 49o, 49 I, ubi Observat ex Paraphrasi Ionathanis in Exod. X. 19 , et recentioribus
scriptoribus, etiam Aegyptios locustis sale conditis vesci consuevisse. Th. Maw, Uoyages de Ia Barbarie Tom. I p. 333, Les Sauter elles falees θ' frites approchent gocli des Ecrevises d'eau douce. On trotive dans Ludolfe Comment. Hist. Ethiop. p. 185 etc. une dissertation ingente e , ou il lachede prouuer, que les Shello Nim, ou les Cailles, que les raelites maveolent dans le Desieri, netoient quune pece de Saul erelles. Mais te Psalmisse, qui les appelle de la polaille, Dant alis Ps. LxxvIII. Ap. detruitentierrement cerae opinion. Vide et iter mundrelia
P. 82, 83, ed. German. , qui id sine dubio habuit a Ludolo. Vid. p. gr. De Persis, sinum Persicum accolentibus, Chardin Tom. IX p. 227. De aliis gentibus magis ad Orientem sitis Dampier Tom. II p. 28 , I 29, TOm. I p. 3I, 3a, Iacobus a Vitriaco Histor. IIieros. c. 33 p. Iops ait: In hac autem eremi solitudine, nonnisi locustas cum melle L. Iohannes ede-hat. M autem in partibus Briae plerisque consuetudo, adveniente locustarum multitudine , eas colligendo et congregando, ad yictum reserxare. De di a sanioni-hus
442쪽
terarum MSS. , conscripto dialecto Sahidim,' ith laudatur, aut potius eo sic alluditur , WEC HON
quemadmodum legimus in Plutarcho, Xενο ρις, revera Aegyptiis significare φυτον ' σιριDe. Si tamen ad inqdolem sermonis Aegyptiaci attendamus, et id quivis colliget, rectius nomen illud Aegyptiacum Σχενο ριε apud Plutarchum scribi c. .. - . P
Codice Sacro occurrit ad designandum Sacerdotem aut Philosophum , contemplationi et forte etiam magi-cis artibus deditum. Moses voce hac utitur, ubi sermo est de Magis Aegyptiorum, Exod. VII. Ir,
Tm 'amri tari Ua qi Pr, Et fecerunt similiter
dem vocem adhibuit, ubi loquitur de Sapientibus Chaldaeorum et Babyloniorum. Dan. I. sto dicitur Daniel sapientior et doctior fuisse , super omnes Chertomim. Gen. XLI. 8 rursus dicitur Pharao vocasse α -- omnes mera
mim Aegasti. Quia igitur Moses, loquens de sacerdo-
e) Σχενόαρις Plutareflo redditum est in Ptolegom. ad Pantheon Aegypt. p. CXXXIV. Iunge Ca ophilum in Disserti Misc. p. 19 I. Vocis tu NHII exempla sunt plura, etiam in Lexico La Croetiano, ubi quoque sed nullo adiecto testimonio. i. ' . I. - - C cSahidicum
443쪽
rlbus. et Philosophis Aegyptiorum, voce ista semel iterumque usus est, viri quidam eruditi existimarunt, eam originis quoque Aegyptiacae esse. Cons. Cartwright ad Gen. xia. 8. Praeivit illis eruditus Iudaeorum magister Aben ora, eumque sequuntur ex recentioribus viri doctissimi. Vide uesiferi Criticam Sacram in Exod. vII. 1i ). Gaulminius in notis ad Vitam Mosis Lib. I p. I79 ita iudicat: Hebraei Aegaptiacam vocem , quae ἱερο γραμματεα notat, ad linguae suae formam detorserunt. Sed, quod pace tanti viri dictum sit, mihi ita non via.
detur. Γραμι κατεα interpretes Scripturae Aegyptii conflanter vertunt qua ipsa etiam voce videntur Aegyptiorum ἱερογραμμιατεῖς designati fuisse. Non deesbent ceteroquin coniecturae satis prob*biles, qui-hui virorum exuditorum sententiae aliquam concilia.
re possem auctoritatem. Nam ΕΘ significat esse, et data. T vel 'TUINT Aegyptii veteres dixerunt ecflasin. Quando Act. x. Io dicitur de Petro, eum fuisse in nςασει, Aegyptius interpres habet,
Εrtomi, et cum adspiratione Cher omi, vir qui con. templationi totus deditus est, et frequentes ecstases habet. Fuita tales inrer sapientes quondam Aegyp ti, non est quod dubitenro quemadmodum ex relationibus recentiorum scynus, esse inter Brahmanes, et lapanensium Philosophos, qui talem vitam colant , et as ea vivendi ratione nomen traXerunt.
Verum hos Philosophos apud Aegyptios alio nomine insignitos omnino fuisse, mihi quidem certo per suadeo. Erant illi' inpedonaptae, de qua voce suo
loco s p. 38 J pluribus disserui. Alia , quae niihi
444쪽
χχ offerunt , libenter tacebo , praeter hoc unum Observari potest, Ep-m, Ersem, vel, ut etiam pronunciari solet, Mikom, dici patratorem miraculorum aut operum stupendorum. EX Ista voce, accedente nempφ a piratione, ut in multis aliis vocabulis nasci potuit incraom, sive Chartam. Nemo ignorat,
ip frequentissimo habere significationem faetendi, pa
trandi, et Iculai usurpari de miraculo, Matth. vitiua, XI. zo ac seqq. x m. 8, XIV. 2, Act. v m. Io, I 3, XIX. II csi, Cum tamen omnia rei momenta accurate perpendo , iudicare cogor, vocem mertom originis eme non Aegyptiae, sed peregrinae. Lxx certe interpretes, qui in Aegypto vivebant, quosque et linguae et antiquitatum Aegypti peritos inprimis fuisse, multis indiciis perspicitur, in eadem videntur suisse sententia. Etenim Gen. XM. 8 vocem dare rireddiderunt εἶ γητεν , sacrorum interpretem. Interpres vero Aegyptius adhibuit vocem hanc patriam Π,C pctntu, quae etiam in versione Danielis. legitur. Exodi vero v M. II et Danielis i. ao, iidem Lxx inter- pretes vocem tamiann verterunt ἐπαοιδάν, incantatorem, hominum genus, quo Aegyptus etiam abundavit. Novimus autem ex versione Aegyptiaca utriusque illius loci, Aegyptios cantatores vernaculo sermoti iuvim HspΕ mu Hain. . Vnde ego coniicio, vocem: a atom ex aliis linguis populorum Orientalium esse petitam sed tum temporis notam omnibus et usu frequen ii tritam. Nil itaque mirum, si illius origines viri eruditi ex reliquiis sermonis Persici vel Arabici eruere
annitantur. Qua de re consuli potest Davidis Milii, Viri doctissimi, Dissiertatio de , quae est in-
O priorem contemitam reiecit, sed hane probavit
445쪽
ter selectas ab eo editas numero v III ci). Μihi quidem prae reliquis interpretationibus omnibus, a viro erudito allatis, cumprimis placet illa 'dii, qui in
libro de Religiψne Vet. Persari p. 373 379J origi-
nem vocis quaerit in Persica lingua, qua
mar mand , pro quo alibi in mira anae, in genere Sapiens, vel Philosophus designatur. Erat igitur Charaom vel Chertom, qui postea in religione Zoroastris uagus dici consuevit b. XII MI A. Ita Aegyptii ipsi patriam suam Aen-ptum appellant. Ex Graecis id ipsum observavit iam Plutarchus in libro de Is. et Osir. p. 364, Τὴν Αἴ
ρεικάζου . Hieroumus Quaestion. Hebr. in Genestos cap. IX. I 8: Vnde in praesenti loco οἱ Lxx Cham transtulerunt, pro eo, quod es HAM, a quo et Aeraptus usque hodie Aegaptiorum lingua MAM dicitur. Adde eumdem in Genes. cap. XLI. 2. Apud Udorum, Originum Lib. v I cap. 7, legitur ΚΑΜ. Lectionem, quam prae se ferunt Codices Platarchi, confirmant luculenter ipsi Aegyptiorum libri, in quibus terra eorum nunquam nomine Aegypti designatur, sed constanter NHatas, Chemi sive Chami, audit. Ita enim semper ii patriam suam vocant. Quoties in
D Est in nova Diss. Misc. editione XIII 1 p. 4 II - 423. k Post longiorem disputationem, Origini vocis Persicae suum tamdem adiecit calculum Michaelis in Suppl. ad Lex. Hebr. p. 92o - 923. Est tamen explicatu facilius, qua via vocabulum Aegyptium pervenerit ad Persas ac Chaldaeos, populOS aetate recentiores. quam a Persis ad Aegyptios iam tempore Mosis. Dissicultatem vidit Michaelis P. 923; an solverit, Vix audeo definire.
446쪽
Graeco textu mentio fit Aegrpti , ipsi vocem hane non retinere, sed semper XHax, reddere solent co. Ex quo coniicere pronum est , Vocabulum Aegapti, non Aegyptiis ipsis deberi, sed Graecis proprium esse. Oh serva autem, dialecto superioris Aegypti, sive Thebaidis, Aegyptum cmb dici ΚHra E, cui videtur
respondere Hieroumi ΗΑΜ, et Isidori RAM. Veram autem nominis huius originem videmur petere posse ex Psalle Divino, qui Psalmo C V. 22 Aegyptum vocat terram Chami, uti ex historia et genealogia Patriarcharum , post diluvium viventium, pluribus perspicitur. Plutarchus tamen l. c. Vult vocabulum NHatas habere significationem nigredinis et caloris. Quod ab indole sermonis Aegyptiaci utique alienum non est. Nigrum enim lingua Aegyptiorum dicitur 2 SILE Levit. x m. 37,- Matth. V. 36, APOC. VI.s, Ia. EMDLι vero et calorem et ealidum designat, Act. xxvIII. 3, Ps. XXXVIII. 3, Iac. II. 16, Marc. XIV. 34, 67. Forte eo Pertinet, quod vete-tes aiunt, Aegyptum prius dictam fuisse χΦ- τάομελαμποδων, Aegyptum vero , Beli Filium, Libyes nepotem, eam de suo nomine Aegyptum cognomina4
se. Ita Eustathisi in Homeri Il. A p. 37 n .
c D Nec aliter Agaptus vocatur in Monumento Roseistano, ubi perfrequenter xHus sive scirius. Monuit id
Akerbud, Vir Ampl. , in Epistola ad Cl. Sacyum p. 33 - 37, dixitque alia , quae ad hoc Aegypti momen illustrandum
pertinent, m Res certa est ac nota. Si quis tamen exempla cu- .piat, inveniuntur plurima in versione N. T. Sahidica, Matth. II. Act. II, VII, alibi, item in fragmento codicis Thebaici apud Mingariatium P. CCCXL. , ...
n A nigredine dici potuisse Aegyptum, docuit Periet artus in Origin. Λegrat. c. I; defenditurque hic adversus La- Cc 3 mst .
447쪽
mesionum a Dustero in notis. . Aserus in Epist. ad L. D. Michaelis p. 36-38 negat, Aegyptum nomen Chamiae ha huisse a Chamo. Noachi filio, cum potius sic dicta fuerit ob nigredinem soli. NAHE et Thebaice KΔxιE significat nigrum. Stephanus et Suidas Μελαμβωλον nomen Aegypti fuisse asserunt. Homerus Od. Δ. 358 Nili aquam vo, Car μέλ- υδωρ. Nilum 4psum. alii appellant M Erat quoque aliud Aegypti nomen , 'Ερμοκυμm apud Stephanum , 'Ερμοχυθιος apud ' Hefchium sed utrumque mutandum in 'Eρμοχ μιο4. monente Asero. Ab eo non lonsterecedit Michaelis in Suppl. ad Lex. Hebr. P. 8- - 8o6 , sed pro tari Ps. LXXVIII. SI, CV. 23, 27, CVI. aas Iegi vult tari vel tari, ut nomen Hebraeum ad Aegyp
tium 2 H4M propius accedat. Adscribam verba Diddimi Taurinensis, Vero nomine Thomae Halperga, in Literaturae Copticae Rudimento, edito Parmae a. 1783, P. 8, 9, II τ
Aegyptus haud dubie est terra Cham tari, - , Coptis 2 Hus dicta, et Plutarcho XUla. Est autem tam lens , adustus , atque adeo fuscus , ' niger , Coptice &H, ut rari Genestos XXX plus semel est φαούς,
eius plane coloris , qui Arabibus Nam marr
et ri, communicata significatione , - non modo cale scendi, sed et nigredinis notionem habent. Ipsa Lahonsis kii verba, nec tamen integra, lectori apposita sunt a Schsaio p. 27, 28. .
448쪽
cuius loci explicationem, uti in Vignosii Chronol. S. Tom. II edita est, compendii causa sub gam: Locum hunc tentavit Salmasius de Annis Climact. P. 566, In regibus Thebaeorum, inquit, νουβορ νανουβὶς. redditur χρυσῆς et χνουβσιρὶ, χρυσου υιὶς. Eic enim legendum. Perperam apud Maligerum scriμbitur χνουβις χνευρορ Nam συὶ νel Gρὶ est sili Haec ille. Quod iam ad primam vocem attinet, ρος, de ea ambigendum certe non est. R Aegyptiis est aurum co). Accedit χ articuli instar, i χρυσος. - Εsst itaque azHD18. proprie aurum cita ibi legi debet . Existimo tamen usu invaluisse, ut idem significaret, quod DdR, vel EII UD18. aureus V, etc. . Et deinceps, se Legerem ita que in Eratosthene νουβος χρυσους, id est, χνουβος signiscat aureum. Et forsitan regi illi Aegyptio. cuius nomen Eratosthenes interpretatur, ab Anubiae diu-mine, impositum fuit nomen, quod tamen revera aureum sonat. Quod vero attinet ad sequentia, Γνευρος χρυσου υιὸς, Salmasius ea ita corrigit χνου Dise, χρu- σου υίὸς. Quibus, quoniam nunc . nihil, occurrit veros milius, quod addam, non habeo. P
X NOVI . Tuba Aegyptiaca ab. Osiride inventλIta nos docet Eustathius ad Iliad. Σ. p. II 39, Δευτε ρα, η ςρογγυλὴ σαλπιγξ θ παρ' Αἰγυπτίοις, ἡν' Oσι- ρις ευρε, καλουμενη φασὶ χνουη. γρῶντα δ αυτη προe θυσιαν, καλουντες τοὐς οχλους or αυτῆς. Ait igitur
Eustathius, esse Tubam Dptiam instexam vel re-
ο) Minus accurate Renaudotius scripsit, voee ΣΠΟΥRaurum adhuc Coptice significari. Non enim sic aurum v eant, sed noηR, nisi praefigatur articulus; obsereanteas cartilio ad Aeg. eodd. rel. P. CCLXXIV.
449쪽
cuream , cuius imaginem vide apud Bartholinum dombiis p. 4os edit. Amstelod. Addit Eustathius, Osiridem eam invenisse , et vocari, uti quidam perhibent, Idem instrumentum videtur subinnuere Apuleius Miles. Lib. XI p. 26r spra J Ibant et dicati magno Serapi tibicines, quι obliquum calamum ad aurem porrectum dextram , familiarem templi Deique modulum frequentabant. Vbi tamen non tin,icinum , sed tibicinum mentionem fieri videmus, tanquam strino esset, non de Tuba, sed de Tibia, ut usus Tibiae in festo Osiridis Herodotus L. II cap. 48 meminit. Et certe, . quae Eustathius de Tuba Aegyptiorum memoriae prodidit, eadem Iulius Pollux de Τibia refert Lib. Iv cap. x f segm. 77J, Παρα δὲ Αἰγυπτιοις, πολύφθογγος αυλὸς, 'Ομιδος ευρημα, εκ καλαμης κρι ε m e. Idem initio illius capitis D segm. 74 J, Mοναυλος
ευρημια subis εςιν Αἰγυπτιων. Tibiarum Aerapti mrum, eX arundine confectarum, meminit etiam Solimus in Polyhist. cap. x I. Ipse Eussathius in Iliad. Σp. II 57 hunc in modum scribit, Παροι γουν 'AMξαν ἐνευ γ ῆν μόνοωλρς καλαμος, 'Oσίριδος φατιν ευρημια Et quibusdam interiectis, Καὶ οτι καὶ νεβρου κωλαεποιουν αυλοῖς , οἱ Θηβαιων ῆσαν ' ευρημα , τῶν κατKἴγυπτον, , επεὶ και Io e o τουτο χορων λιβυς ἡν. Quae videtur Eustathius desumsisse ex Athenaeo, in cuius Libro Iu p. Ips haec legimus Iοβας ρον Αἰγυπτιους φησὶ λέγειν τον μοναυλον 'Οσίριδος εἶναιεύρημια , καθαπερ ' καὶ τὸν καλουμενον φωτιγγα πλαγίαυλον, ubi tamen etiam πλαγιαυλος tibis obliqua Osiridis inventum perhibetur. Vtriusque huius tibiae et μοναύλου, sive tibiae simplicis et rectae, et πλον αὐλου, sive tibiae Obliquae et recurvatae essigiem puto exhiberi in monumento antiquo apud Gruterum pag. xv II. Tibiam; rectam exhiberi etiam existimo in marmore apud Paulum Lucam in Itinerario postremo Iom. I p. 282. Πλαγίαυλον, quia illi inest κω ,
Tubae propria, Eustathius, in loco sub initium cita-
450쪽
to, et alii Graeci videntur nonnunquam σαλπιγγα tu
bam appellare. Sic etiam Pollux, ubi de Tuba disierit, Lib. Iv cap. XI segm. 86J ait: 'i etiam quidam Tubae cantus, Pompis sacris dicatus, adhibitus ab Aegaptiis et Argixis , TFrrhenis itidem et Romanis, quando rem sacram faciunt, et sacrificant. Pl tarchus etiam in libro de In et Osiri p. 646 ed. Steph. observat inter Aegyptios se politas et Busiritas in sacris a tubarum usu in unipersum abstinere. Quibus Aelianus Abydenos addit, de Animal. Lib. X cap. 28, Σαλπιγγος ἡχον βδελύττοντα Βουσιριτα καὶ 'Ἀβυδορη Αἰγυπτια, καὶ Λυκων πολια Strabo pro Tuba si-
hiam dixit Lib. xv Ii p. 56o fit 69J τῆ Ἀβ
τιμιώσι τὸν 'χαριν ' D ὁ τω ἱερώ του 'o ιδος ουκεξεςιν, οὐτε ωδον , ουτε - τὴν, ουτε ψαλτην απαρ- χεσθαι τοὁ θεω, καθαπερ τοις ἄλλοις θεοῖς εθος. Similiter Demetrius Phalereus, sive auctor libri elegantissimi de Elocutione, eodem respiciens, memorabilem hunc Aegyptiorum ritum IIIJ refert: DAN tosacerdotes Deos celebrant, septem vocales pronunciando continuo. Loco Tibiae et Citharae, literarum harum sonus auditur, ob suavitatem νocis, quam in se habent. Si quis loca omnia a me citata conferat, inveniet facile, unum idemque instrumentum in sacris Aegyptiorum adhiberi solitum, modo Tibiam, modo etiam Tusam vocari, quantumvis Aegyptii vocabulo proprio j ad designandam Tubam, plane caruisse videantur. Certe quoties in scriptura N. Testamenti, aut in versione Graeca V. Testamenti, voces σάλπιγξ, tuba, et σαλπι- ζειν , tuba canere Occurrunt, occurrunt autem saepi is me, interpretes Aegyptii, in locis omnibus, quos vidi, verba haec Graeca retinent, neque ea per alia, sibi vernacula, vertunt. Matthaei tamen cpp. v I. 2, ubi in Graeco habemus, σαλπίσης ἔμπροσθεν σου,
legimus in versione Coptica axΠEp EN MI he et vim, ex quo intelligitur, Aegyptios dixisse σαλπί-