장음표시 사용
461쪽
sens. Novis vol. I pag. zor, esse vocem Graecam ex sermone Aemptiorum indubie destromtam , eique reis spondere vocem Hebraicam I a s. observa tamen , interpretem Aegyptium Graeca haec ἡοριαν sic
observationem viri eruditi Plane enervat.
ΨΩXUMMIΣ , πολιχροιον Αἰγυπτου . oppidulum Aegypti. De origine nominis dixi proxime ad v. 'FHVrαροφώς. Monet Stephanus let. , Artemid rum libro octavo Geographicorum eiusdem Psochemmis meminisse.
.mum in Aegypto, ut auctor nobis est Diodorus Sic Ius, cuius, haec sunt verba Lib. I pag. II f cap. 39p. 22J, Τὸν δε ποταμιον αρχαιοτατον μὰν ονομα Ωκερίμυην, oς εςιν-YMεανος. Si vera ille narrat, quod suo loco iam 'relinquo , videtur UκεαμυRise cognomen aliquod Nili, aut epitheton, quo forte in hymnis sacris Aegyptii nonnunquam utebantur, ut vim huius sui fluvii et beneficia significarent. 'Ωκεα- ριης enim commode exponi potest uuid, Ahoa- me, vel Aho amme, id est, Mesaurus aquae, quia fluvius ille, ex divite suo penu, quotannis, stato tempore, tantam aquae copiam depromebat, ut exinde pars magna Aegypti fertilior . ac laetior redderetur. Graeci id reddiderunt Uκεανα Nam 'Ωκεανος vere est thesaurus aquarum, in quem fluvii omnes relabuntur hi refunduntur. Eo fortasse sensu riἡεανός vocatur a Mephano Bazantio ο ποταμοιο τὸν γῆν.
462쪽
videntur Graeci, ob faciliorem enunciationem, literas Μ et N permutasse cx
nΡΟΣ, 'DPΟΣ, 'QΡΟΣ, nam diversimode editum legitur, est nomen numinis , religiose ab Aegyptiis culti. Dicitur vulgo a b filius Osiridis et Isidis. Graeci vero eumdem Apollinem interpretantur et solent appellare. Scribit Herodotus Lib. D cap. 'r44, in Aegypto regnasse χρον τον 'Oσ-ιoe παδα, τω 'Απολλωνα VEλληνες ὀνομαζουσι, et Libri eiusdem Cap. 156, Αἰγυ-ςὶ δε ' πολλων μεν χροe. Diodorus Siculus Lib. I pag. et a scap. 25 p. 3P J narrat, Horum dici ultimum deorum, qui, post parentis sui Osiridis ab hominibus translationem, in Aegypto regna
vit, additque , τον δε V2ρω μιθθερμιηνευουιενον φατιν 'Aoλλωνα υπαρχειν. Similiter Plutarchus do I s. ee Osir. p. 375 monet, Graecos Uρον appellare Apollinem. Macrobius Lib. I Saturn. cap. 2I Observavit,
apud Aegyptios Apollinem, qui est sol , vocari Horum; sed huius nominis originem ignotam sibi fuista
ostendit, cum adiungeret, ex eo et horat x XI v, quibus dies et nox conficitur, nomen accepi i. In veteri
inscriptione, de qua operus in HarpQcr. p. I 56, legitur , MEI AC DPOC AΠΟΛΛΩΝ MI OKPAΤG. Quisque per se intelligit, ος in sine vocis Vrρος esse terminationem a Graςci adiectam, indeque Latinos dixisse
Quae de vocis origine Aegyptia dixit Z hlogis ius , et ex eo sumsit Seholaius in Repert. Bibl. et Orient. Lit. tum. Xm p. ra, nituntur ea lectione vulgata in Diodori verbis. At vero pro illic fide coindicum 'nκειεν edidit Messelinguu, hancque lectiouem in notis defendit. Vide, quae Vir Cl. praeterea adscripsit Diodoro Lib. I cap. 12, et Herodoto D. 23. γ) Ex multis unum adiungo testimonium, quia novum est. In Graeca Inscriptione Rosetana bis memoratur DPOΣ
463쪽
Horus. Nemo veterum scriptorum aut recentiorum eruditorum dubitabat de originae nominis Aegyptiaca, in qua tamen indicanda non idem sentiebatur. Salmasius ,
in libro de Annis Climactericis p. s95 Ηorum sic di- tum vult ab Aegyptiaco Odpo , quod interpretatur dominum. Wi insius de L. Coptica p. Ioa scribit, Προe esse vocem Aegyptiacam derivatam a pH iβοι, Odyo rex, quasi imperet mundo. Ego quidem puto, nomen ab Aegyptiis scriptum fuisse cup , cuius
rei varia reperio indicia. Novimus , Aegyptios frequenter nomina deorum suorum sibi imposuisse, eaque etiam gessisse, postquam Christo nomen dedissent, ut ex vitis et actis Moncchorum Aegyptiorum perspici satis potest. Palladio in Historia Lausiaca cap. LxxxvII ed. Herveti commemoratur etiam Hor, quod est ipsis-smum numinis, de quo agimus, nomen cum praefixo articulo II, -- cup. Nomen Abbatis Pior occurrit quoque in Apophthegmatibus Patrum apud Cotelerium Tom. I MOnument. Ecclesiae Graecae pag. 643, sed pro quo simplex 'Πρ pag. 7o9, ut et apud Sozomenum Ib. v I Hist. Eccl. cap. 28. Apud Palladium l. c. cap. CXxxv III mentio sit virginis sacrae, cui nomen τάωρ, Aegyptiace ἄ- inp, ἡ του Ωρου , quae ro es Jacra, sive, quae est Hori. Optime quondam legebatur apud M. IUephum Lib. I contra Apionem S 26, ωρ ei: 'su εἶς των προ αυτου βασιMu- των , Pro quo nunc male editum est 'saροe et .. i Exi ab Havercampus , laudandus magis a cognitione usuque Veterum num Orum, quam artiS Criticae , pro antiquo 'salsaosephos tom. II p. 46o obtrusit 'Ωρος, non fide codicum Graecorum, qui repugnant, sed veteris interpretis Latini, quod ipse monet. Estque lectionis germanae mluatio eo minus serenda, quia Uiltoricus Iudaeus illic Ula ManethΘ
464쪽
Existimo uip Aegyptiis significasse ornatum sive δε- mi , unde UID I vel Opq est κουιορ, ornatus Q δε-
eorus ca). Florus nempe symbolum erat mundi, et quidem per beneficia solis ac lunae egregie ornati et cultu eximio conspicui. Nisi malis, Horum antiqui
tus dictum fuisse ΣΡ - ΟΥ Η p, hinc postea factum per
Compendium, OdHy, a Graecis pronunciatum De qua postrema etymologia, rebusque aliis ad Horum attinentibus, uberrime dixi in Pantheo Aegyp t. Lib. II cap. Iv toto bb. '
Atque hae sunt voces Aegyptiacae, quae mihi quidem, spatio plurimorum annorum, occucurrerunt in
nis, sacerdotis Aegyptii, verba citavit. Sed saepius in mutandis, non emendandis, nominibus propriis Aegyptiacis a Latino interprete se decipi editor Iosephi passus eli. Com- Parentur, quae brevi post: not. b) dicam. ab La Croetius in Lexico p. II9, sed ubi quaedam exincidisse videmur. ba In Gemma antiqua Aegyptiaca, literis Graecis inscripta , Horus dicitur ΟΡ, et ΦPI ΦΡΗ) ΟΥPIT D eustos , interprete Bonisurio apud Gregorium in notis ad Litur. Fragm. p. 39I, 392. Quod maioris est: momenti, monet illustris Herblad in Epist. ad Cl. Saeyum p. 34, nomen Hori, Coptice scribi solitum Ccup, ut intelligitur
quod postremum, significans Horum filium Udis, se invenisse in Martyrologio Coptico . quondam in Bibliotheca Vaticana, nunc in Parisiensi asservato, testatur p. 4s; observat igitur, nomen Hori in Rosetana inscriptione Aegyptiaca scribi o3Ρ vel ulΡ. - Αlia, ad Horum Pertinentia, legantur in Schmissili Opust. Aegypti p. IOS - IQ8, Iaa.
465쪽
legendis relegendisque scriptoribus antiquis, tam Diis vinis, quam humanis, Hebraicis, Graecis atque Laistinis. Quae apud eos a me ipventa fuerant vocabula, ex sermone Coptico illustr*re conabar, si non felici semper successu, quod' vstreor, attamep studio assiduo rem literariam adiuvandi. Errores meo* si alii. sorriganti et certiora Iic meliora doceant, mihi profecto facient gratissimum. Nullus otiam dubito, quina me, etsi diligente veterum scriptorum lectore, non paucae voces Aegyptiacae fuerint Omissae, quas aua ipse forsitan deinde potero adiungere i aut ab gllit idiungi vehementer cupio, ,
466쪽
FOCUM PAUCARUM. RECTE AUT SECUdi magnopere laudet assiduam operam , conquirendis at ut non que illustrandis vocabulis. Aegyptiacis , per tot tam diversos veterum scriptorum libros ubique sparsis, a Labioni is v. Cl. praeclare navatam. Quis aut2m miretur, put eius diligentiam fugisse voces pauciores Vere Aegyptias, aut silentio estis praetermissas alias intactasque relictas, etsi dudum a viris eruditis, bene vel male, Aegyptiacis annumeratas. Igitur scribo ego quidem auctarium paucarum istius generis vocum ἔ sed quod ut alii e seriptoribus, maxime veteribus Graecis, Velint adaugere, vehementer Opto. ScienMPPaetereo nomina plura propria, hominibus urbibusque et
vicis indita, sine dubio Aegyptiaca, sed quorum origo aut admodum incerta est, auet mihi saltem penitus incognita. Lectori cuique attento, sive Historicorum, qui res Aegyptiorum attingunt, inprimis Herodoti, Diodori Siculi et EI. Iosephi, live Geographorum, Strabonis, Stephani letantini aliorumque, si ve Perlegeinrum recentiorum, qui per Aegyptum secerunt ster; tali igitur lectori dissicile non erit, opus oblons i
kionum meumque appendicem exemplis noviS cumu-
467쪽
Iate amplificare. Curandum mihi erat, ne auctarium in nimiam excresceret molem, taediumque Pare LIectori benigno. 'ABKNAI, urbs Athenarum, et 'Avva, Minem M. Monet Benelius ad Stephanum let. p. 42, is opus non esse, ut diu in enodanda nominis etymologia desudemus, cum unicuique, imo et Pu ris, sit notissimum, nomen accepisse ἡ ἁ τὸν Ἐθθ- νεν, quoniam Minerva - prae ceteris dis deabusque ibidem culta fuerit Hactenus bene. Dubium vix est, quin nomina 'Mηναι ex eamdem habeant originem. Sed quam Τ Τacet Berkelius. Disputant eruditi alii Vide Munckerum et van Staveren ad Fulgentii Mytholog. II. a p. 667, viros doctos in Pitture Antiche d'Ercolano, t*m..VI p. Q, Ι 8, et Alberitum ad Heschium v. Ἀθῆναι , qui adiungit is Sed verius ex Aegyptiorum lingua illud Deae norimen arcessi, norunt doeti . Videtur nomen ductum ex Mitha seu Aetha, ingerso nempe literarum Ordine. Aegyptio S. veteres a dextra in sinistram literas scripsisse, testatur Herodotus II. 36 illa credebatur ea dem, quae Latinis Minerva, Graecis ' να.
supra P. I 6I , I 62, item annotationem de . voce Agis
P. 4o, ac Schmitii dissertationem de colonia Aegyriptiorum Atheniensi, in Commentariis Societatis Antiqquariorum Londinensis uvi. I p. 238 - 259. Origi nem Aegyptiam haud displicuisse Hemperhum acnDkenaerio, viris summis, probe novi. . Nec dissen tiebat Rusin enius meus , ut e colloquio intellexi. mulielis ius, quo praeceptore optimo in ' Antiquitatis Graecae studio uti mihi contigit, rem minns certa
minis multi multa, .sed non parum diversa. - Satis erit,
unum consuluisse Peri nium in Orig. Aegypt.
468쪽
mus mundana . Vulcani vult Forser, in Epist. ad Michaelis p. 8. Mulierus in praef. ad Saturam ob Phil. p. a , 3, iubed conferri lacus , palar, unde, mutata b in p, natum est γυπτ, cui si praefigatur Hue, Coptice domus , integram Vocem Α -τος habebis. Alia dedit. Diomus . Taurinensis Valper-gab in Rudimento Literaturae Copticae . p. 8 - II , leo:u digna, sed longiora, quam quae hic describantur. Aegyptios patriam suam qppellasse QCHLι,, dictum est P. 4OS. Immo vero, quoties in. Graeca Inscription*ROsetana nomen Arγυπτος, legitur toties xHIL, in Aegyptiaca, monente Ampl. inenlad in Epist. ad CL Sacyum P. 33
ματευσι cloquitur de Scribis Sacris Aegyptiorum, qui dicuntur μὲν καὶ θανατον διακρινειν κοὐ βίβλορ ι
ρα, καλουμιώη Ἀμβρὴς, ιν ῆς κρίνουσι τον κατακλι- θεν , αρροαῖον. Editum καὶ βιβλος, ἱερα καὶ 'A. haud posse defendi, bene monuir δε Pau. p. 323
addens, Ἐριβρο haud dubie vocabulum Aegyptiacum
esse. Praeiverat Morcerus, p. I 8 si scribens,' nomen esse Aegyptium, quantum coniicere licet.' Non me
mini vocem AMRpHC alibi legere. Neque extat in Lexico La Gozin Nihilo tamen minus recte habetur Aegyptia , teste Horapolline , qui dicitur a Suida,
τικὲς, εν 'AMξανδρεια, τη D Αἰγυπτω. Ad sntegrum Horapollinis locum recte attendentibus, facilis nobis possit oriri suspicio. ex Ἀμβρης factum esse verbum 'Aμβρίοιν, ab Heschio expositum θεραπευειν ἐν τοῖς isροις. Sed intercedunt Pauwius et Albiniuδ.
469쪽
ex gentis illius sermone vera significatio peti debeta Ex illo etiam ratio reddi potest, quamobrem modo Σάγδας, modo Ψαγδας scriptum reperiatur. Etenim Π voci Σαγδας additum, nihil aliud est . quam nota generis masculini, quae proinde omitti recte potest, sicut apud Graecos articulus ὁ. Dicitur ὁ Θebe, et Θεοζ. Est autem COYEri Aegyptiis ungue tum, et cum nota masculini generis TICΟΣ ΕΠ, Matth.
-Xxv I. 7, 12, Lue. VII, 37, 38, 46, Iohan. XI. 2, et alibi. Equidem Σαγδας et Ψάγδας, literis Graecis, 'non Σαγδας, sed potius Σαγὴν, . Vel Σαγη, et scribendum erat. Sed vocem hanc, in Aegypto saepius auditam, Graeci, et omnium primi poetae, ut versibus consulere possent, corruperunt, ac patia tim corrupta pronunciatio invaluit. Cum vero Graeci scirent, unguentum in Aegypto dici Σαγην, vel Πσαγεν, aut ut Corrupte Pronunciabant, Σαγδαν et ΓIσαγδαν, eo nomine unguentum Aegyptium, ceu p
culiarem aliquam unguenti speciem, designarunt cub. ΨΙΤ Τ LX E M MI Σ, κώμιη τῆς Αἰγυπτίας , teste M 'hano metantio, qui nomen gentile Tad. iungit. in v. , et iterum in v. ιαμ, i quod est itidem nomen oppiduli Aegyptiaci. De utroque isto loco Ethnicographi mecum olim Parisiis
ν Memphitice vocabulum scribebatur Codi Eri. Lbtera ου, qua Graeci carent, aliquando saltem per literas γδ expressa est. Litera D in Graecia ipsaque. Aegypto Pr
nunciata Interdum veluti Factum hinc, ut literae et in multis in vocibus Aegyptiacis permutarentur. Pro Codi En Sahidice scribitur Coori in Evang. Ioh. XI. E. Cons. Mingarellius in Aeg. cod. rel. p. XLI, XLII. Le gitur item in versione Sabidica Matth. xxv I. 7 et I R.
470쪽
agens perillustris Monifauconius, putabat Ψιτταμ μιe significare τὴν ΑἴγυWrον τὴν κατω , Aeraptum inferiorem, ΤΙΕCwT enim est κατω, μμιιν vero esse τὴν Hrγυπτον την ανω , Aeraptum severiorem , quia Iuum re ipsa est ἄνω. Notissima quidem est Aegypti diviso in superiorem et in seriorem; sed videtur sententiae viri doctissimi obstare, quod Stephanus scripserit 'Psittachemmin ac Plachemmin esse vicos , κωμιν et ποMιπνιον in Aegypto. Non erant igitur duae partes generales totius Aegypti. Vidimus supra Γ p. n95--297J, eodem memmis nomine fuisse urbem in Thebaide, atque insulam in Aegypto inferiori. Me mini quoque de pago Chemmis legere quidpiam in Heliodori Aethiopicis. Itaque suspicor, vicos istos, Stephano commemoratos, non ita procul dissitos suisisse, quorum alter Chemmis superior, alter Chemmis inferior cognominatus fuerit. Est vix ulla regio, in qua istiusmodi desint exempla; ut quisque abunde novit ex Geographis veteribus et recentioribus.
nomen a Pharaone rege datum Iosepho, et sine dubio Regyptiacum, Genes. XLI. 45, ubi in textu Hebraeo
egitur mus n- De eo pluribus disputavi sp.
ut) Guillelmo Mn Our, idem monenti, adstipulatur Geor piri in praefat. ad FPagm. Euang. ΙOh. p. XXV m in uot. a sed qui aut suo in codice Stephani invenisse 'Eιτοχεμμιρ, aut sic legi voluisse Videtur. . '