De antiqua Ecclesiae disciplina dissertationes historicae excerptae e conciliis generalibus, SS. PP. et auctoribus ecclesiasticis

321쪽

3r. n. Utiqua Melesia dises x. Reges hahere, quod Curiales Romani proiseul dubio nollent in De Priviaegis Semmodardensi , ME Osimilitas αPost Theodosi tempora millam antiquius monumentum habent adversarii , quod o Ponant, quam privilegium, quod E S. Cr gorio I. Monasterio sancti Medardi indutatum esse dicitur. Nam excommunicationem Arcadii Imperatoris , & Eudoxiae ab lan centio I. quam nonnulli opponebant ex Nucephoro Iib. I ia c. 34. commentitiam egie jam constat apud omnes , itaque hac mista, de privilegio Cancti Medardi breviter dic mus . In eo post multa, & extraordinariae privilegia Abbati Monasterii Sammedardeniis concessa in eos , quE tuae violaverint . Me subjiciuntur e se fi quis Regum , Antia'ος stitum, Iassicum, Sc quarumcumque saecu- ,, Iarium per sina rum hujus Apostolicae au- ,, ctoritatis , & nostrae praecept onis Decrindi, tR violauerit , & cujuscumque dignit is iis, vel si blimitatis sit , honore suo pri-

il. Respondeo, privilegium hoc esse sit

dititium , & ab alieno recentiore Gregorio assictum, ut concedunt jam eruditi omnes ,& invicte ab eruditissimo viro Lamoto demo istratum est. Primo enim nullus est in Codex Epistolarum Gregorii ante quingen tos annos editus , ubi privilegium Sarnm

dardense occurratῶ recentiores vero vel na

Ιi, via paueὲ sunt, qui illua repraesentent , non habent illud Μm. Codices , qui sequia tur , in. Coclex Monasterii sancti Audo ni Rhotomainasia a. in Carmelitarum P

322쪽

. U. CH. rn. m. 3II risensum , item Cisterciensis , ins. Clunistiaeensis, Corbeiensis, Genefecensis, Lyrensς, Moselasensis, sancti Petri Carnotetas, Pra tellensis, S. Remigii Rhemensis, Codex Μ8. Puteanus in Bibliotheca Regia , Codex Bibliothecae Sorbonicae, Codices duo MM. Bibliothecae Tellerianae, Codex ML Thuanae, dices antiquiores ΜῆS. Bibilotheeae Ubctorinae, nam in alio recentiori ibidem reperitur. Cum Primum vero Codex ille Luia retiae editus est anno Iros. privilegium it Iud in Archiviis Sammedardensium ad caticem lib. 2. tanquam aliorum opus est reis jectum , atque hune locum retinuit , donec Romae edita sunt opera Gregorii sub Sixto v. quo tempore ad lib. 2. Em reψocatum est , & inter Epist. 38. & 39. interposii

tum .

III. Secundo, nuuam hujus privilegii me tionem faeit Diaconus exicriptor vitae sanacti Gregorii , se dederit occasio euint Iib. 3. c. a. de rescripto Gregorii ad Be nichildem , & Thodebertum Regem Gav. 1iae mentionem faeit , nullam item Gregore VII. qui in Epist. ad Herimaturum meten sem , ubi laudar privilegium Xenodochiε Augustodunensis eidem Gregorio attributum ad probandam abdicationem Henrici I de hoc vero Sammedardens privilegio , quod ejus proposito longe magis farisiet ,in

omnino siet.

IV. Tertis , stHua hujus privilegii alie

nus a stylo Gregorii, δε recentius aevum sa- pit; ridicula inscriptio ei prafixa est, qu lem nunquam habet Gregorius . In eo ponsessiones , & villae vocantur Mansi , fundi, , Regii fisci , sanctus Medardus , Dominus Medardus , quae omnia ssint aevi Gregorici Ο mul-

323쪽

3ra ve Ant ua Eeia a Dde lina. multum retentioris. Successorum itidem nomen ibi saepe occurrit, quod ante Dagobe ti tempora non exat in usu. V. Quarto , multae continet hoc privise

gium falsa , qualia sunt Monasterium S. -- dardi olim dictum fuisse Monasterium sanctae Dei Gentisicis Mariae, & beatorum . tri , ac Stephani patet enim ex Gregorio

Turonensi lib. de glor. Conf. cap. 9s.. lib. 4. Imst. Franeia r9. Fortunato lib. q. de viata Martini, & ab ipso Gregorio saepe &aliis , nunquam aliter dictam hanc Ecele fiam, quam sancti Medardi Basilicam , quam tempore Gregorii innasterium fuisse pro-hari minime potest . VI. Quinto , silescriptiones, hujat instrumenti statim produnt . Subscribuni ei Alexandrinus, di Carthaginensis Antistites. ,

ad quos res ista quid pertinet λ Numquia aut Romam venissent , ut Monasterii Gallicani , ει ne quidem de, nomina sibi notivrivilegio subleriberent λ Subsexibunt item

duo Portuenses Episcopi , unus Gregorius sester Felix nomine , Eutherius Λrelatensis Dbscribit , qui tunc Arelate non praesita Bat, sed Virgilius: AEtherius vero , non E aherius Lugaunensis erat , non Arelatensis AEpiscopus Augustinus Cantuariorum , 6 Mesetius Londaniae Episcopi subscribunt , qui tum nondum erant Episcop, : subscribi: nescio quis Satellius Burdegalensis , cujus. nulla alibi memoria, imo tum florebat Bum degatae Episcopus Gundegisilus. Flavius mensi , cujua subscriptio quoque legitur

ante haec tempora, Rhemorum Episco S,

fuit juxta Fortunatum , & Concilio Arve nensis anno 331. subscripsit . Denique post

Episcopos subscribit Rex Theodoricus, qui

324쪽

Berto Patre . . 'ia

VII. Sexto , datum dicitur istud privilePgium . Kalendas Iunii anno ab Incarnati ne Domini 194. Indictione II. haec auten Inaictio non in annum s93. incidit. VIII. Septimo, privilegia his indulta AMBati Sammedardensis Monasterii, & fastuosai IIa verba in Reges longissimo absunt arito, & mente sancti Gregorii.

IX. Demum , anno a I 3I. nondum fuisse

confectum istud privilegium , colligitur ex

Cnronico S. Medardi, ubi notatur Innocentium Ι . Papam tunc odonem Abbatem hinjus Ecclesiis consecrasse L invito , & contendente Episcopo Suessionens Josseno , εἴ postea Basilicam S. Medardi de novo consecrasse . Quod si privilegium Gregorii tum

notum fuisset , Protulissent illust Monachi Sammed ardenses, nec congradixisset Iossetius Suesssionensis. X. Quae cum ita sint , non videtur multum laborandum in explicanda formula , quae subjicitur : si quis vero Regum cte. Bons-ra suo pν etur. Nihilominuε tamen haec nouastruunt , Gregorium sibi usurpasse Regum deponendorum potestatem ἱ quis enim non statim intelligat, haec verba imprecantrS -tius ecte , quam imperantis ; ita ut significent tantum optare Gregorium , ut Reges, qui privilegium a se datum violaverint, Deum Vindicem habeant, Ac regno suo pri ventur. Quod genus imprecationis nune ad di solet extremis Bullarum , & Cons nuti

num verbis : Si quis hoc attentaro praesum 'τD, Adunatianes omnipotentis Der, ac beator Petri , ac PaulΞ Apostolorum incurrat , via D

325쪽

3ι- T. Antiqua Ere a dise0ma. inveniuntur in Concilio Toletano IV. c. 7s di UL α 111. , nec non vα c. I. ac demum VIII. c. ID. & alus in locis . Aliumum sensum non posse habere verta privilegii hujus , ostendunt sequentia 2 omnium maledictisnum anathemate , infideles , O barerisi ab initia faciat inue in prasens iamriari sunt , cum Iuda x ditore Domini in inferno inferiorῶ--πur . Quae verba non Polsunt esse j bentis , cum Pontifex non habeat Potestatem homines damnandi, & his vel illis imserni Poenis inciendi , sed necessario iunt hominis divinam vindictam imprecantis ἀIdem dicendum de istis, hariore suo privetur, divina sciIicet vindicta , non Pontificis uia

su . Adeo enim , ut vidimus , ab ea crud titate fuit alienus Gregorius , ut noluerit in cujusquam hominis mortem consentire aes

Longobardos religionis, & Sedis suae hostes

XI. Eodem modo ex icanda est similis f mula, quae in privilegio Xenodochii A

gustodunentis reperitur his verbis concepta zSi quis Regum, Sacerdotum , iudicΜm , perse 'rumque saeuiariam Maea GUButionis nostra pa-

----noscens eontra eam venire tent merit s

potestatis sua, honoris u dignitate careat , ream ρος - vino itidisio exutere dis perpetrata δεμ mittata cognoseae . Tres extant Epistolae , ita

quibus istud privilegium cum ista imprecatio ue repexatur Lib. Epist. XI. Epistolis a 3 - & 22. verum istud quoque privilegium Iiceist a Gregorio Vm Iaudetur , atque ideo Sammedardens fit antiquius , CFegoriotareen suppositum videtur: primo enim Priavilegium istud tam varie habetar , ut intelligi mill a vel esse suppositum , vel later Mazum . Aliquibus in Codicibus una

326쪽

Dissereatis Ura. Cap. LII. β. III. 3Istantum Epistola habetur , in aliis duae , iapaucis tres . In Prima Epistola ad Senatorem privilegium dicitur Xenodochio conia cessum . In 2. ad Thessaliam dicitur esse

sanctae Mariae in urbe Augustodunensi . In tertia ad Luponem dicitur privilegium E elasiae sancti Martini in suburbano Augustodunensi, quis haec secum conciliet ρ Secundo, Ioannes Diaconus Achorum sancti Gregoria diligens Collector horum privi Iegiorum nota

meminit. Tertio, Privilegia cetera a Gregorio concessa isti dissimilia maxime sum sive quoad reS, ac praecipue quoad istam clausulam , quae nullibi reperitur. Quarto is

Poena haec comminatoria minus convenit Gregorii modestiae in Reges, imo absurda est ,& injusta: quis dicat Reges regno privandoselse ob violatum hujusmodi privilegium pnoa est ergo verisimile hujusmodi privilegiam a B. Gregorio indultum esse. Xi I. Veruntamen ad privilegii hujus viisremas astruendam multa moliuntur adversiarii. Pri-

mo Gregorii VII. qui illud profert, auctoritatem venditant , deinde Hodoardum adducunt, qui lib. 3. Hist. Rhemensis menti nem facere videtur alterius privilegii adi star hujus concessi addunt referri hanc ipsam clausulam in vita sancti Hugonis Augustodunensis apud Andream du Chesine l. 3. script. Gallia . Quibus accedit omnim cimS. Codicum auctoritius . XIII. Respondeo , his momentis probari quidem hoc privilegium anse Gregorium VII. esse confectum , at non ostendi illua Gregorii I. genuinum opus eo , cam nullus scriptor ei aequalis stat suppar illud laudarit, aut Gregorio I. tribuerit. Deindo vero sieri potuit , ut aliquod privilegium o 6 1u

327쪽

De Antiqua Ecelesia. DMeipnnasteris Augustodunensi Ecclesiae concessum a Gregorio, sed quod postea interpolatum est. Id verisimile laeti varietas ΜSS. in hoc pri-viIegio. referendo .. Nec movere quemquam debet MM. consensus , cum enim olim libria monachis pluribus uno dictante constrisberentur , hinc factum est , ut irr plures MM. Codices eadem interpolatio Permanaret . Set quidquid sit de Augustodunensis vrivilegii, atque hujus clausulae νοθδεα , dici non potest hanc alium habere sensum, quam imprecatorium. Docent ii verba, quae s quuntur allata: Et nisi ver ea quae ab illo male, ablata sunt ,. restituerit , vel di- ,, gna Poenitentia. illicite actat deleverit, ae, sacratissimo Corpore fi & Sanguine mi ,. ac Domini nostri Redemptoris Iesu Christi alienus fiat, atque in aetemo examine

se districtae ultioni subjaceat M. Nonne his verbix Gregorius satis ostendid nullam aliam,

Praeter excommunicationis poenam ab Eccle-fia infligi posse , ceteras a Dei vindicis ira expectandas λ, Mitto, quod imprecatio: isti. tam resPicit summos Pontifices , qui nomine secerdotum comprehenduntur quam ipsissReges; sed illos deponi aut honore privaria quoquam posse , praeterquim a Deo nOIunt adverserit, nisi forte in casu haereseos

viderint ergo ipsi, quomodo hoc privileSiu

mplicentne det risne Va ab Regis Hispania ramis , Ila exemplum depositionis Reeum adduci- nonnuIIis Uambae Regis Hispaniarum politio, & Muigi in hujus locum electio a Concilio Toletano XII. confirmata en et rem sic refert Lucas Tu densis in Iulia -

328쪽

ο ser tat A VIT. Cap. LPA IIL- 3r eo Toletano: is Tempore beatae memoriae - Cindansiundi Regis ex Graeciis verut vicciuidam nomine Anda tus Graecorum gaeia' uere nobilis, qui ab Imperatore suo e , diutius in m Hispaniam, quem Recenis tiunius Rex magnilice fascepit , & ea in V conjugium consobrinam dedit . Ex, quo conjugio natus est et filius nominε' Eruimus, qui cum esset in Palatio regiω' enutritus honore Comitis sublunatus, et ,, tus superbia callide adversus Regem Ua-- bam exeogitavit, & potionem lethiseram' dedit ei, ex qua Rex officium memorxaeis perdidit: cumque Eristopus civitatis , Seis optimates Palatia , qua erant fideles Mis' ais, quos potionis causa latebat, vidissent , Redem jacentem absque memoria, emiam Pieinis commoti, Poemtentiam voletes ex

' oerficere, unctionem sancti Oles, &Com- Chionem Christi Corporis obtulerant . sed sectum est, ut Rex a potione liber

- ttas etiam praesciens, quot ille extremae

unctionis Episcopus peregeri Sagramen-

tum, in monasterium perrexit M . Adstit Concilium Toletanum, Eruigium ab amoV mba scripto Regem esse designatum , datumque ab isto ita mandatas Iuliano I tetano Episcopo, ut illum ungeret in Re

M II. Ex hae narratione liquet , vambam

Regem non a Pontifice , non a Concili

fuisse depositum , sed eum ultro regno se abdicasse, & Εruinam elegisse, quanquam malis Profecto artibus , dataque illi Potio

ne,. quae mentem eju& perturbaret, hunc ab Ro consensum extor fit. Concilium Porro Ietanum X l. convocatum minime est aclaemP aeuaum Vmbam Laut eligemium Eέα

329쪽

313 Di Auiqua Ee Asia DiRIplina .gium , sed cum congregatum esset, jussit Eruigius renuntiationem Uambae , electionemque suam ab Episcoses examinari, a Grue confirmari. Nam initio Synodi Emigius e jam regem esse profitetur ita Episcopos alloquens : Unde , inquit , Iiser fustimationis

nostra primordia patrenitati vestra visabili rasione non lateant, quibus Hara divinorum Iudiaciorum dispositione praventus, ct regnandi e-seeuderim sedem, se sacrosanctam Regni perceps rim unctionem , nune tamen melius id poteritis , er scriptorum relatione rognoscera , ct promulgationis vestra sentensiis promulgare. Ut Aut sedem regni nostri primordia conuantus viara sanctitatis comperario divinitus ordinata , ita is orationum solamen impendat, is saluiritim eonsedi νum nutri-enea impertiat: quo susceptum regnum Aut jam vestris assensionibus teneo gratum , ita vestrarum benedictionum peν θαψαν desiuitionisus consecrandum , Me, inny tis quodammodo nostri videatur im erit hae numerositas vestri or/inis v regati . Non petit ergo a Concilio Erus..gius, ut constituatar in Regem, de deponatur Famba ; sed tantum ab Episcopis consitum, benedictiones , & ad mentum perie ad regendum regnum , quo jam propter abdicationem Vambae fluebatur, atque ut istam

Vambae renuntiationem examinent, Promul

gent, & approbent; nec aliud quid arrogavit sibi Concilium, cujus haec fuit ea de re

sententia cap. I. t. Conc. 6. Pis Izγν.

is enim sub qua parte, vel ordine serenimn mus Eruigias Princeps regni conscendens Is culmen , regnandique per lacrosanctam umis ctionem susceperit potestatem, ostensa nos D scripturarum evidentia edocet, in quibus, D & pracedentis Vambae principis poeniten- D tiae susceptio noscitur, & translatus regni

330쪽

vdfere at io VIL CU. m. q. IV. 3Isse honor in hujus nostri Principis nomine de- rivatur. Idem enim Vamba cum inevita bilis necessitudinis teneretur eventu , su se scepto religionis debito cultu, & venera' bili tonsurae sacrae sgnacato , moX Peris scripturam definitionis suae, hunc m1Iitem V Dominum nostrum Eruigium post se praeeis lagit regnaturum. Vidimus intuitu praelu- cente, perspeximus hujus praemissi ordinis scriptaras , id est , notitiam manu leni is rum Palatii roboratam, coram quibus an is tecedens Princeps, & Religionis cultum, ., & tonsurae sacrae adeptus est venerabileis signum. Scripturam quoque definitionis abis eodem editam, ubi gloriosum Dominum is post se Regem fieri exoptat , allam quo-- Que informationem jam dicti vixi in no .. mine honorabilis , Sc sanctissimi fratris tu. . Iiani ToIetanae Sed is Episcopi, ubi eum μ. se paxaevit pariter, & itastruxitisub Omna ,, diligentia jam doctum dominum nostrumis Ei uigium in regno ungere deberet . . . is quibus omnibus approbatis, atque perle- .. diis dignum satis nostro coetui visum elixis ut praedictis definitionibus seripturarum

,, nostrorum omnium confirmatio apponatur, is ut qui ante tempora in occultis Dei tuaiis c iis praeseitus est regnaturus, nunc man I is sessγ in tempore generaliter Ormium 1a- ω cerdotum habeatur definitionibus conteis cratus; & ideo Qtuta manus Populi apis omni vinculo juramenti, quae praedicto. 'ro Vambae dum regnum ejus teneret a Illis gata permans t. Hunc Mam serenitumum is Eruigium Principem obsequutura grato

D sesvitii famulatu sequatur , & Iiber quem & divinum judicium in regno μδῖ' legit , & decessor Princeps successorem