장음표시 사용
101쪽
di ORDINI S. BENEDICTInedictinae conjungitur per modum simplicis additamenti, non Regula principalis tuae Benedictinam multiplicaret. III. Summam sibi fidem conciliat nondimus it S. Salabergae scriptor,
Jonam tacentem aut arguit , aut potius explicat.
L C U. supra de modo Luxoviensi, secundum quem
S. Benedicti leges per totam Galliam propagatae fuerunt necessario disputavi, adeo clara sunt 3 manifesta Ut nulla ratione improbari posse videantur. Quas circa doctissimus simul, acerrimus Benedictinorum impugnator, nullam a ratione ductam responsionis viam iniit, sed summa qua in litterarum Republica valet authoritates, haec responsi loco nobis opposuit. Cum nobisari 'suasum, in Monaneriis qu. S. Columbari disci-Maa. , i. addicta erant, Regulam S. benedicI septimo secalon. tota .cta non usi tam fuisse, varia diplomata quibus Authores Eenedictini uam quoque tueri conantur opinionem , censimas interpolata : Non aliter loquuti sumus cum de illis agendum nobis fit cindubitanter enim abrusimus nomen S. Eenedicti, quoinscumque istud cum nomine S. Columbani conjunctum reperimus Vbi quaesis vertebatur de Regula cui subjicitiatur Monanerium a S. Columbano , aut ab ejus dis ulis aut eorum successoribus inisitatum.
II. Hic videre mihi videor hominem indubitatae apud
omnes authoritatis , suis cogitationibus sum in contentum , sensa sua pro Oraculis habentem' cuique non modo licet cuncta definit e dubia Sed antiquissimas chartas pro suo libito reprobare, easque , aut dubias, aut supposititias aut interpolatas dicere, quoties id ejus opiniones exigere videntur. Attamen ut verum fatear, Cointii prudentiae fuit ut omisso argumento ab interpolatione petito, quo omnes pallim haeretici ad oppugnandam Catholicam fidem utuntur, aut veritati perspicuae cederet, aut saltem non ea momenta sumeret Quae hominem convictum aut pertinacem ostendunt, it ponit S. Augustinus
lib. de moribus Ecclesiae Catholicae cap. 9.
102쪽
III. Hujus Sanctissimi viri Doctorisque longe celeberrimi verbis, Annalistae Francorum mihi occurrendum existimo. Haec isti solent, inquit Augustinus a correptoribus scripturarum immissa esse disere. Aque adeo nihil habent quod contradicunt, ut haec miseri respondere cogantur. Sed quis non intesti ut convictorum hominum aliam es mapotuisse ultimam vocem viro doctissimo eadem ver ba tantisper immutata repono. Haec Ee solet a corruptoribus Chartarum immissa se dicere, usque adeo nihil habet quod contradicat, ut haec resspondere cogatur. Sed quis non intelligui convicti hominis aliam esse non potuisse ultimam ocimis Sed ut e)usdem sancti verbis ad propositum aptatis iterum agam. Ab Adversario iterum quaero utrilin nomen S. Benedicti cum S. Columbani nomine conjun fui in omnibus Chartis quas supra laudavi non reperiatur aut non congruat Benedictinorum sententiae 3 At illud primum libris docebo cum manu-scriptis, tum editis, nullumque daturus est Ad vellarius ex quo Chartas a me laudatas proferre possit quod sancti Benedicti nomen non habeatri nisi sorte quartum Annalium suorum tomum laudare velit, ubi ad an. 734. n. 3. cci I 2 e Testamento S. Eligi pro Solemniacensi Coenobio 8 ex Charta S. Amandi pro Barrisiacensi, S. Benedidi nomen expunxit. Et licentia Cointiana ad marginem resecit cum hac observatione, Benedictini sic legunt perinde quasi multa darentur exemplaria in quibus nullum S. Benedicti notamen legeretur,licet nurum omnino detur exemplar Chartarum a me laudatarum, quae sancti Benedicti nomen scriptaim non habeant. Sed quid ei non licet qui omnia Benedicti norum diplomata censet interpolata, quique indu bitanter laudatum nomen ex omnibus Chartis abralit, ubi cum sancti Columbani nomine comunctum reperiebatur 3 Quae cum sint Convictorum hominum ultimae Voces, tu ait S. Augustinus, ulteriori confutatione non
IV. Quantium ver ad nominis iancti Benedicti cum sancti Columbani nomine conjunctionem attinet. Eam opinioni Benedictinorum sancti Columbini Regulari disi
103쪽
ciplinae, diveritati congruere exploratum habere debent
qui superiora duo capita legere, in quibus ostensum est Columbani Regulas nihil aliud esse quam consuetudines quasdam Benedictinis legibus additas, quibus ea statuerentur quae S. Benedictus subsequentium Abbatum v luntati commiserat In quibus etiam probatum fuit easdem sancti Columbani constitutiones ; decretari Regilam ; quocumque nomine vocentur , ad disciplinam regularem instituendam non sussicere. In quibus tandem ex actis ipsius S. Columbani factum est evidens eumdem secundum sancti Benedicti decreta vitam duxisse, quae hic iterum recensere non juvat, quaeque adeo mani- seste sanctum, Columbanum Benedictinum innuunt, ut etiam Monasteriorum undationes unicum S. Columbani nomen expressuim haberent, id tamen a nostra de ejusdem conversatione, opinione conccpta nullo modo
deducere deberet. At cui videamus utrumque nomen
conjunctum haberi in Chartis variorum Coenobiorum Germaniae, Belgii, Franciae S Aquitaniae, nullaque istorum Provinciarum laudata diplomata reperiantur quae sancti Benedicti nomen scriptum non habeant Qui qua se astruere tentabit hoc ipsum nomen adultera manu in eadem immissum 3 Accedit huc quod moraliter loquendo, impossibile sit ut Monachi tam longe ab invicem dissiti, nullo societatis, unionis, aut subjectionis vinculo colligati, pari generalique crimine ei in eo convenerint ut Bened ctini nominis immissione, suas stiridationes, dotationes, aut Privilegiorum Chartas adulterae rent, idque adeo eliciter praestiterint, ut nullae anterio,
rum aut subsequentium temporum Chartae, aut . ruta
exemplaria quae sancti Benedicti nomine careant ad nos pervenisse videantur. Certe qui hoc sibi persuadere poterit facillime nobiscum Itimis convictorum hominum vocibus poterit decertare. I
V. Sed ne queratur Adversarius nos hic opinionem nostram sola praescriptione tueri , discutiamus authoritatem Ionae usus silentio fretus Chartas nostras invadit
Etenim asserit Columbani leges cum Benedictinis ab eo-
104쪽
dem sancto conjunctas non esse, qui Jonas ipsius vitae scriptor id factum suisse non dixit, nullibique Benedic- tinae Regulae meminit Perinde quali ea omnia quae hic
Author suo silentio premit vera non essent. Sed si Jonam ex ipsius Cointii sensu consideremus, eum non esse dicemus, cu)us tanta sit authoritas , ut ejus assertionibus deferre teneamur : Quanto minus ejus silentio mirum S. Columbani , inquit Cointius ad an. 368. n. I 3. Post annos ab ejus obitu sex circiter ac viginti ripsit Ionas, ob aetatem qua mixit plurimum authoritatisshi conciliavit; lapsus est tamen in quositam errores, quia Patriam nactus es a Volagi saltu multum remotam se in Sobiensi Monasterio sub Abbate Columbano nunquam degit. Et ibid. n. 7. Puapropter qui caeteros in errorem traxit Ionas ipsum Sigebem tum a quo Columbanum ceptum asseruis ostrusorum fmul, Burgundionum Regem I xit, id autem historicaveritati repugnat. Et ad an. O7. n. II. Ionas ciui vitam Ioannis, Reomaensis, Interpolavit addit Ioannis Matrem
in vivis superstitem cum fluus ex insula Lerinensi rediit
Hac interpolatio non convenit aetati Ioannis, qui tunc agebat annum quinquagesimum Atimum. V I. Hi errores a Cointi notati Jona crimini dari non possunt cum nemini noceant. Sed posterior infra referendus multum gravior estis Authorem nec sincerum nec Pium redolet. Sic enim loquitur Cointius adan. 181.
n. 13. Cornigendus est Ionas ubi fribit ipsium tDIam Varing Lerinum perrexisse quia apingi ub Aredi Ponti cenihil utilitatis aut disiplinae spiritalis Aetere dolebat
ex hac autem Ucitantiae nota quam Ionas Aredi perperam inurere conatur, ut Attalum istu strius ac magnificentius laudet his obiter notabis hunc illius Authoris esse morem inscribendo, ut immerit, impere quamstares 'rum qui familiaritatem inierunt, mixeruntque cum anctis quorum vitam litteris commendandam sepit. Idipsum repetit . Annal. tomo adan. 618. n. ro Superiore romo, inquit ad an Christi sJs suo Attali pingo Lerinum ιessit obser v nus hunc Ionae morem esse in Aribendo ut immerito mituperet complures eorum qui familiaritatem inierunt, vi
105쪽
xertinἰque cum sanctis quorum miram commendandum suscepit. In istis casibus quadam ab eo de indubia corruptari a pronunciabis. - tamen exsimationis haud adeo negligent m ataue incuriosum fuisse fuisticamur, ut apud po Dros haberi voluerit hi forica meritatis corruptor de industria. Suapropter quaedam a se non in sensu sed in siis de industria corrupta scribit. tribus verbis secum ipse
ludit Cointiu , aut nos illudit: Nemo enim de in Ibia hunc habet morem in scribendo ut immerito vituperet complures eorum qui familiaritatem inierunt vixeruntque cum sanctis quorum vitam commendandam suscepit. . . . Et qui hanc scribendi consuetudinem habet procul omni dubio certissimus historica veritatis corruptor censeri debet, cuius scriptis nulla fides habenda. Quod si verba ejus etiam clariora, dubiae sunt semper fidei, quanto magis
esus omi Iones incertae, Winaeum ipsius, mutumque silentium suspeetiam erit, cum multo facilius siti securius veritatem silentio quam verbis tegere VII. Quae cum ita sint, nescio quid mirer amplius in Cointio an positiones quas ex Iona silentio elicit, an summam illam authoritatem quam diversis Authoribus impertiri, aut quoties ipsi libet denegare videtur Ionam interpolasse vitam S. Joannis Reomaensis Derrasse suadet cum ex ejus opinione non loquitur Eumdem etiam malevolum obtrectatorem egisse fingit,im quorumdam praesulum scribit errata, quos Cointius ab omni labe peccati aut negligentiae immunes in Annalibus extimere conatur. Quasi vero sanet nihil perperam egisse dicendi sunt quoties id viro doctissimo placet. At cum novis Annalium opinionibus Jona ne quidem loquentis sed tacentis favet authoritas ι Gravissimus est Author omni exceptione major, omnibus Chartis cunctis scriptoribus; omniumque Monasteriorum traditionibus anteponendus. In lucubrationibas Iona, inquit, spe commendatur Re la Columbani s Regula eis S. Benedicti ne quidem nominatu : Ergo illis temporibus Regula S. Columbani ininguebatur a Regul S. Benedicti, nec ambae simul apud Lu-AoGum, aut alio quovis Monasterio Uemabantur. Et ad
106쪽
an. 34. n. 39. Caeteros Authores antecellit qui potissimis consulendus est Ionas. Et alibi. Nec fides habenda eis re centioribus membranis quas Ioannes Iacobus hi litis in comi S. Donati publicavit. Ex qua Ionae infallibilita te a viro doctissimo concessa varia diplomata quibus Authores Benedictini suam tueri conantur opinionem interpolata definivit S indubitanter abrasit nomen sancti Benedicti ex omnibus Chartis, α Sed quis ferat virum doctissinatim qui Ionam mala fidei Authorem nobis exhibet, ejusdem Authoris silentio muto nos velle
VIII. Mitius ego me geram cum Jona vitae S. C Iumbant Authore, tantumque dicam hu)us Aut horis hunc esse morem in scribendo ut immerito Regulam sancti Benedicti silentio premat, ut sola sancti Columbani Regula commemorata, eumdem sanctum illustrius ac magnificentius laudet, quod asseri potest nulla Jona injuria factari etenim oratores etiam Christiani, piique, cum iunebrem aliquam orationem aut panegyricam habent,
multa silentio taeterire consueverunt, ut quos laudandos suscepere iis laudibus ornent quascum aliis partiri non teneantur Eaque semper taceant quae aut perperam egere , Aut citiae elices exitus non habueres Aut quae tandem in aliorum quorumdam gloriam cessere. Hos Jonas imitatus nullam mentionem fecit in . Eustasii vita, illius Gallicani Concilii, de quo Cointius ad an sis. n. 8.quo jubetur ut Monachi juxta Regulam vivant non ἴ- quelisuti per celsas habitent. Quo Canone Columbani di Dcipuli, qui per Cellas divisi vivebant, ad caeterorum Benedictinorum consuetudinem revocantur. Siluit etiam Jonas in Galliis contra sanctii Columbanum Synodum habitam fuisse, ad quam ipse evocatus ut de Paschate, non Romano more ab eodem, a discipulis ejus celebrato rationem redderet, adesse noluit Silentio quoque praeteriit eumdem sanctum varias Epistolas scripsisse ad Gallos in Concilio congregatos ad Romanos Pontifices S. Gregorium primum, Bonifacium quartum, ad suos
discipulos de eadem quaestione Paschali, exilioque suo.
107쪽
Idque tacitit, quia ab eadem Synodo actus videtur in exilium Et a sit is Pontificibus ad quos provocaverat non approbatus, cra discipulorum quibusdam lacessitus fuerat, quos deinceps soras ejiciendos ab Attalamandavit. Quid ergo mirum quod Jonas totus in solo commendando Columbano occupatus S. Benedicti ejusque
Regulae nullam mentionem ex nomine fecerit . Non enim eam tacuisse sed meminisse dicendus est quoties sanctum Columbanum aut ejus discipulos secundum eam agentes viventesque laudavit. IX. Qtiantos vero videmus Authores qui vitas sin torum Monachorum , Coenobiorumque principia scripsere in nominatis Regulis, quas illi promiserant, nobiis quibus uerant impositae. S. Aud nus in vita . Eligi , narrat eumdem multa Monasteria fundasse sub sancta Regula. Luxovienses, Solemniacenses Monachos plurimum commendat quod soli distrietionem Regulta solerter tenerent, quodque ex eorum Monasteriis tanquam ex capite alia plura initium c exemplum acceperint, adeo ut propitia Divinitate, coritio sanctus At doenus scribebat tempore ad an scilicet 672. In mera per omnem I runciam ct Gastiam haberentur si Diridisi ina a a utriu*ue sexus Coenobia. Cu)us vero inf-tituti fuerint illa Coenobia, quamam etiam fuerit illa Regula, quam sol Luxovienses, Solemniacenses solerterservaban caeteri minime, quorum Aseleria erant pro ius in malitia fermenti veteris saecularia, nullibi dicit. Cuius silenti aut omissionis nullam aliam causam esse arbitror , nisi quod eo tempore toto-que saxulo septimo una omnium Monachorum csset principalis Regula; quam alii secundum consuetudines a S. Mauro compositas' alii ad modum, similitudinem Luxoviens Monasterii secundum eas quas ibi S. Columbanus scripserat servare videbantur. Eam vero Regulam principalem eam esse quam sanctus Columbanusi e)us alumni in pnecipuis vitae Regularis exercitiis sequebantur c ex qua praecipua e)usdem vitae capita desumpserunt i Benedictinam scilicet, ut supra demonstravimus.
108쪽
X. Hic Authores non assero, nec Vitas sanctorum Beneia dictinorum in quibus Benedicturis Reguli aut Authoris ejusdem nulla fit mentio, quia id priestitit e nostris R. P. Domnus Joannes abillonius Praefatione a Saeculi tertii Benedicti ni n. 18 At si celeberrimi vir Adso in vitis sanctorum Baseli, Bercharii Lupus errariensis in actis . Vigberti : Paschasius Radbertus in elogio sancti Adalhardi Anonymus in vita . Adelphi, Latius aut idem ipse suppard probatus Author in vitis sanetorum Amatiis Romarici Discipulorum sancti Eustasii, de quibus Jonas in vita sancti Columbanici liique maximo
numero vitas Monachorum scripsere innominata Regul i, Authoreque Regula sub qua militaverunt tacito Cur id non licuerit Ionae non video meque capio cur ex sus. silentio tanquam ex principio exploratissimo S. Columbanum ex albo Benedictinorum eradendum velint in
XI. Praeterea historia leges exigunt ut historicae narrationes quorumcumque scriptorum , ex actis publicis, fundationibus Monasteriorum , Dotationibus, privilegiis, praeceptisque Regiis corrigantur a non vero acta publica.
ex hujuscemodi narrationibus, ut ad veritatem probavit Domnus Robertus Quatremarius in propugnatione diplomatis quo angermanensia privilegia sanctus Ludovicus firmaverat, quaeque multis impugnaverat, falsique notaverat Latinoius insignis ille 3 acerrimus omnium privilegiorum, ruc hostis; qui tandem privilegii de quo agebatur Veritate convimis, illud sincerum fuisse sancti Ludovici praeceptum coram multis testibus admisit, cservato deinceps silentio, pristinos revocavit errores. γenim cum ex iis omnibus qui historiam scripserunt nul- Ius sit, si veteris ac novi Testamenti Authores excipias, qui non aliquid menti us fuerit, ut scribit eorum unus magni nominis Author 3 eorum muli longius a veritate deflectant. Qui fieri potest ut veritatis amator velit,
ut manu exarata privilegia, aliaque instrumenta, momentaque publica quae ab iisdem ipsis consecta suere , qui donationes, privilegia , beneficiaque contulerunt .mquam
109쪽
spuria Ladulterat rejiciantur nisi conveniant cum eis Authoribus qui dubiae semper fidei debent haberi,& quorum nullus hactenus extitit, qui, ut ait opiscus, non istin uid mentitus fuerit e Sed, inquis , interpolata fuere. Quis hoc docebit Ostendas ergo necesse est alias Chartas originales aut saltem exemplaria quae ad ea tempora quibus archetypa suere confecta propius accedant, quae
laudatam interpolationem non habeant i quae si nulla sunt, ut revera nulla sunt, neque nova, neque Vetere manu transcriptari noli quaeso ad larvales illas 3c falsas immissiones confugere quae nihil aliud sonant quam convictorum hominum ultimam vocem. Ut tamen amicos homines, d doctissimos viros ad veritatem appellem, ad meam sententiam iterum fulciendam Authores Jonae coaetaneos qui Ionam explicent, praestat afferre. Unde. XII. Ultimam tandem rationem, quae sorte non minoris quam aliae momenti videtur, assumo, quae nec Jonam malae fidei scriptorem arguat, nec eumdem tacentem in Benedictinos testem adduci patiatur; si quidem, ut modo dicebam, non quidquid norunt Oratores eadem omnia continuo produnt, sed eorum habent rationem, non modo quae honeste possint effarici Sed etiam quae non in majorem aliorum commendationem, quam Ο-rum quos maxime laudandos exoptant possint adducit quam ob caulam, meo quidem judicio, in enumeratione Monasteriorum quae sub Regula Beatorum Benedicti MColumbani fuerunt aedificata solius S. Columbani Regulae Ionas meminit, ut eamdem solam commendasse via deretur quae sola ab Adversariis . Columbani fuerat impugnata me nominato S. Benedicto ipsius solum commendatione, non vero S. Columbani contemplatione Monasteria pullulasse dicerent. Caeteriim tanti Benedic- tinam Regulam secere caeteri, ut in omnibus Monasteriorum Privilegiis, undationibus quae sub S. valberto SS. Columbani caustasii successore, Iona vivente M vidente contigerunt, S. Benedictus primum locum habuisse legatur, adeo ut ejus Regula videatur nominata. Ex Regula, inquiunt, eaurum utrum SenedicI O Co-
110쪽
lambuni aerinde quasi unica fuisset eorum Regula non multiplex, quia scilicet Benedictina, seipsa sustentata ea rum praecipua semper extitit ratiae vero per modum ad
ditamenti cujusdam eidem adjectae fuerunt, qua rationc eam numquam multiplicare potuerunt. Silentium ergo Ionae pressere, seu interpretatae fuerunt Chartae omnes quae iis de rebus conscriptae fuerunt : Quarum aliae suppretari Columbani nomine, solius S. Benedicti meminere ut in laudata Fossatensi Charta supra notavimus Alia vero utriusque mentionem quidem fecere sed antiquioris Regulae merito semper , honoreque servat, tanto tandem discrimine erga Legillatorem utrumque se quidam habuerunt ut in estis agendis solius S. Benedicti Festa coluisse videantur. Nam Corbeienses Monachi, qui sanctorum Benedicti 8 Columbani Regulam servavere, 8 ara Uvalberto primum acceperunt Abbatem, Solius S. Benedicti primarii Monachorum Legissatoris diem Festum egerunt, ut observare possiimus in iis Corbetensium statutis consuetudinibus, quas S. Adhalardus scriptis ν;. . .
mandavit ad annum 822. . a.ov.
XIII. Plurimi tandem Authores ad instar Privilegio 'm im quae viderant loquuti, S. Columbani institutum dupli
ci quasi Regula sub unius appellatione constare dixerunt. Hos inter extitit Anonymus vitae S. Salabergae scriptor, a quo discimus quo S. Vasserti temporeper Galliarum P
vincias, agmina Monachorum, a sacrarum pueErram examina ex Regula dumtaxat Beatorum Patrum Benedicties Columbani pullulare coeperunt Ut pluribus sequenti capite dicturi sumus. Cui Authori, quem gravissimum exhibent Annales Cointiani, tantam fidem habendam esse, quantam meretur Ionas, aut alius quisque, multa suadent : Nam primo, nec Adversarius noster quidquam hactenus reprehendit, quod cum , aut falsum dixisse, aut Veritatem tacuisse, aut gratiae in scribendo, aut simultatis rationem habuisse, demonstret. Secundo, ad eamdem vitam scribendam iis omnibus instructus accessit,
quibus veritatem nudam adverteret, eamque nudam posset exponere: Cumque eos omnes errores in per toto