장음표시 사용
91쪽
dedere, cum causam nigri coloris a Benedictinis assumpti requireret. Eamdem etiam approbat Petrus Blaesensis epist. 9 . his verbis Schema Mona incum quo S. Benedi ias usui id rue hodie sicut dicitur perseverat. 'uis audeat tanti uiris halitum blasphemare in suis e Hic vestium modus a B Benedicto assumptus, inchoatus totum ordinem nigrum reddidit, adeo ut nigrorum Monachorum nomine Benedictini fuerint appellatici quae cum vera sint, ad veritatem quoque multum
accedit S. Columbanum habitum quidem nigrum gesta se, sed eum morem jam a Benedictitas admissili nonnisi continuare potulisse. Haec tamen non obstant quin sentensia salitatis admittendam contendam , et namque non duo vestimentorum nigrorum apud Benedictinos.
inventor, eorum tamen Propagator extabit. Qua concessione eumdem S. Columbanum antequam ad Gallos accederet colorum consuetudines dimisisse dicemus ut
novis Benedictinis institutis congruentibus sese totum accommodaret mam is erat colorum vestiendi modus antequam Benedictini ad eos accederent ut illi colorem albicantem non nigro vestes tingerent, mad hanc opinionem persuadendam ac sumendam multiim valet Or-derici Vitalis authoritas, qui Monachos emeticenses de alios S. Columbani discipulos nigrorum Monachorum, mine fuisse decoratos noverat, quae probatio a S.Columbani discipulis petita eumdem quoque . Columbanum eodem colore ad distinctionem alienoriun Monachorum assumpsit. Ex quo g. 8 ex superiori sequitur Luxovienses Monachos, eorum imitatores formam professioni
habitum Benedictinorum habuisse M in sanctum B .nedictum jurasse
92쪽
Benedictina conjuncta Saeculo septimo. EX MONASTERIORUM FUNDATIONIBUS,
Dotationibus , Privilegiis , praxeptisque Regiis probatur.
I. Benedictinorum opinio iterum asseritur diversorum monumentorum probatione II. Besuens Monasterium sub Reguuta Benedictis Columbani anno Christi sio aut sis. III Idipsum praestant variis temporibus plurium Monasteriorum conditores. IV Iis omnibus in locis S. Benedicti Regula tanquam principalis imperatur , . mero Columbani tanquam secundari. additamentum Benedictinae. V. Id probatur authoritate Bledegesilli au- domici Pii Imperatoris. VI. Emmonis Episcopi Senonensis S. Eligi Nomiomensis. VII. Admissι Benedictina Regula a S. Eustasio aes alberio, eam quoque admissam a S. Columbano persuadet. VIII Dissidium inter S. Eustasium, Agrestium in Concilio Matisconensi refertur. IX. uo ipso tempore Monasterium Solemniacense per S. Eligiumer itur. X. , XI. Et modus Luxoetiensis a SColumbano sermatus sub Regula S. Benedicti consi
tituitur. I. superiori capite mihi probasse videor, pri-
id imum, sancti Columbini Regulam sibi relictam,
93쪽
ad communem vitam Monachorum instituendam non sus ficere. Secundum S. Columbanum ejusque discipulos ex praescripto Benedictinae Regulae sua rexisse Monasteria, regendisque Monachis pretesuisse. Quibus argumentis evidentissime, meo quidem judicio, demonstravi eosdem sanctos annumerandos esse Benedictinisci quam ob rem ab ulteriori probatione abstinere poteram, sed ut Adversarios a solita ipsorii pertinacia deducam eos sanctorii virorum episcoporum rac Regum, qui varia C lumbanici instituti Coenobia, fundaveres privilegiis cumulavereri praediis ditaveres Regiaque deffensione corroboravereri atque dixere Benedictinam Regulam ab eorumdem Monasteriorum ortu eisdem impositam, Auth ritate convincam doceboque Praefationi in Regulae Coenobialis limine positae, integram fidem habendam esse M Columbini Regulas in legum Benedictinarum appendices fuisse conditas, ut jam alias Molismenses aliique
II. Regulas sanctorum Benedicti 3 Columbani a Monasterii Luxoviensis initio unitas fuisse, mi Asteteriis quae ab eodem Coenobio originem aceepere ad octavi Saeculi medium viguisse, plura eortinadem monumenta testantur. V Ualenus Abbas, inquit Clotharius temtius apud Cointium ad annum 663. n. c. in diplomate ingratiam Monachorum Bestiensium dato Ad praesentiam
nostrum veniens gloria Re ii nostri se gessit quod Genitorsus Amalgurius es Genitrix sua Aquilina pro Dei amore Mona sterium nuncupatum Fontem Besuam aedificassent, Monachos ibidem sub Reguia B. Columbani, seu B. Benedicti adunabsent. R. Pater Dacherius, Bestiens Monasterium fundatum indicat anno Christi sexcentesimo Cointius ver anno decimo sexto supra sexcentesimum. Cujus opinio vero similior videtur, si valdalmus de quo hie agitur, is ipse est de quo S. Columbanus in Epistola ad discipulos suos, Qua valdalanum Luxoviensem Praepositum ab eodem constitutum commendat. Sed haec opinionum diversitas nihil mea interest Num Vol lasenus primus Bessiensis Abbas nullum institutum a Luxoviense
94쪽
distinctum in Besuam invexisse dicatur. III. Eadem habent similemque Regularum conjunciationem loquuntur praecepta Varia Pro Monasterio Rota marici Montis ad annum ro. Pro Solemniacensi 631. aut 32. Pro Fossatensi ad annum, o Pro sancti Petri vivi Senonensis ad annum 618. Pro Altivallarensi ad annum 661. Pio Corbeiensi eodem anno Pro aristiacensi ad an 66 . Pro Suessionensi ad annum 668. Pro
Monasterio vallis Gallite in Alsatia ad annum 6 3. Pro Deruensi ad annum 694. Pro Mauri Monasterio seu Cella Leobardina in Alsatia ad an. 1s. Quibus omnibus in Chartis, proeptis, privilegiis, quae in Annalibus Francorum reposuit vir doctissimus, legere licet Regulam san- ω Benedicta 3 S. Columbani, simul uno eodemque tempore iisdem in locis fuisse servatam.
V. Ne tamen crederemus utramque Regulam ex aequo Monachis fuisse mandatam, Chartarum quarumdam Authores iis usi sunt terminis, quibus notum facerent
S. Columbani Regulam in Benedictina supplementum fuisse compositam, in eoque solum Luxoviens Monasterium ab anterioribus discretum fuisse , quod quemdam modum Regulae S. Benedicti servandae a saneto Columbano acceptum haberet. In quo Mona eri Fossatensi, inquit Bledegesillus, Egregium virum nomine Eabolenum sibyancti Patris Benedicti exemplo nuper constituimus Abba-um Votamus praeterea ut praedictas i sanctissimos Labolenus, quem pro amore Dei in eodem sicut diximus loco Abbatem con tuimus .... Quatenus ipsi freti Dei, mn
que successores eorum ut praediximus ibidem sub Regula S. Benedicti ad modum se militudinem Luxoviensis Monasterii Domino Chrso valeant devoti sim famulari Per quae
verba, ad modam se similitudinem Luxoviens Monast,rii, nulla denotatur Regula principalis, sed solummodo speciales quaedam consuetudines quae in Orbem Gallicum per sanctum Columbanum iterunt inductae, ut superius Monachi Molismenses dixere.
V. Id confirmari potest ex simili formula quae habetur in praecepto Ludovici Pii Imperatoris de sub ectione
95쪽
Coenob. S. Maurici Quod praxeptum extat in appendice actorum Veterum Baliarii tom. 2. Capitui, p. 1 36- Noverit ergo, inquit, Ludovicus Pius omnium delitim Solonia quod nobilis comes origo retulit Serenitati nonr.e.qxaliter quoddam Carnobium . . . . quo euerabile corpus
S. Mauri Patris Benedicti sipuli, acet humarum, ubi olim ipse Deo dilectus, cam Abi subjectis multis Fratribus sub socru Regula deguit, de actum inveniens ad ρ sinum flatum pro posse restruere curaret . . . . Volsimus ergo ut praedictus Abbas et Ucrin Fossareno .... ipsum locum . . Videliset Glanna perpetuo habeant atque clydeant .... Tales quoque ibidem praeponant praeviseres
inuorum nutu atque dispositione cuncta secundum Dei oluntatem atque secundum Regulam S. Benedicti interius exterius perficiantur. Et ad modum ymilitudinim FGatensii Monaderit Chri o Deo devoti ssime famulentur. Quem admodum ergo Fossalensibus imperatur ut sub Regula sancti Benedicti, admodum G similitudinem Luxoviensis Mon erit Domino Chri o valeant devoti syme semulari. Ita lanna liensibus jubetur, ut eamdem Regulam exequantur, dc ad modum similitudin m offatensis Mona teri Chri in Deo detore famulentur. Cumque Fossatense Monasterium ad modum c similitudinem Luxoviensis, Monasterii fuerit efformatum, dicendum etiam videtur quod Glannasotiens ad annum tis adcumdem modum d ad eamdem militudinem ex praecepto Ludovici ii
Imperatoris reformandum fuerit, secundum consuetudines scilicet quibus sanctus Columbanus Luxoviens Monasterium imbuerat. Quae etiam undecimo Saeculo se
cundum Molismensium Monachorum morderici Vitalis opinionem in Orbe Gallico sub Benedictina Regula se vabantur. Quo loci S. Columbani consuetudines, quae sub Regula nomine longe lateque fuerant promulgatae
proprium consuetudinum Vocabulum iterum receperunt.
Ubi etiam notandum quod in praecepto Regio Privilegioque ossalensibus datis nullibi sancti Cosumbani, aut ejus Regulae nomen scriptum habeatur, quia nempe nullam proprie dictam Regulam a Benedictina distinctam
96쪽
Bledegesillus noverat. Nullam S. Babolenus qui alueio apud Luxovienses aut saltem apud obienses Monachos sub sancto Columbano meruit. Hoc ipsum dicendum de Emmone Senonensi Metropolita, secundum quem S. Petri vivi Ascetae sub Regulae s. Benedicti es modo Luxoviens devota mente se integra demotione deliberabant consi ere. Eodem etiam sensu sanctus Draustio Suessionensis Episcopus privilegium condidit in gratiam Montalium Suessionensium. Hoc pratilegium, inquit, in Dei nomine ad Monasterium tradicitam .... tribuendum indulsemus ut infra septa Monacteri virgines o casiae rectius debeant Domino militare secun -
tum sepe dictorum Deum timentium qui construxerunt Regulam ct cursum sancti Benedicti . . . . or ad modum Luxo- ωuns Monasterii, quem Beatus Columbanus tenuit, Regulam ad profectum animarum earum studeant in omnitus cuFtodire. Hic exitis quem ultimum posui ex historia ejusdem Coenobii nuper edita, in qua privilegium S. Draul-cionis extat integrum, desumptus fuit. Eadem sed aliis verbis loquitur . Eligitis in suo Testamento pro Solem niacensi Monasterio , Cessum esse volo, ac de meo jure in
vesfro Dominio transfundo ea tamen conditione interia
posita ut vos o succusores esuri tramitem Religionis Sanctissmoram irarum Luxoviensis Monasterii consequaminio Regulum Beatissimorum P. Benedicti se Columiani maniter teneatis. Quid enim aliud significat tramitem Re ligionis sanctissimorum virorum Luxoviensis Monasterii consequi, quam vivere ad modum 8 similitudinem Luaxoviens Monasterii Mus qui non faciunt nullo mo
do eumdum tramitem consequuntur.
VII. His aut horitatibus varia Adversariorum principia, varias quoque responsiones edidere. Nam Cointius Jonae silentio instructus, nec ullis verbis, nec ulla, quae
appareat, ratione, sola instrumentorum erasione, antiquitatis notas omnes delevit, Sc eadem omnia instrumenta rejecit. Alii vero quibusdam tantum diplomatibus admissis, rejectis aliis sanctum valbertum ad annum 611. Benedictinam Regulam cum sancti Columba-
97쪽
n conjunctam tum primum recepi e senserunt Ultimo Patricius Fleminingus tot testimoniorum authoritate persuasus austasium, aliosque permulto S. Columbani Regulae Benedictinam addidisse ultro concessit, sed id ante S. Columbani mortem accidisse negavit Has duas posteriores opiniones ejiciendas suadent S. Columbani acta ab omnibus admissa, cra Jonari. Attalae Bobiensis Abbatis discipulo compolita , quae docent sanctos Columbanum Sc Eustasium eumdem Monasticum vivendi
morem tenuisse, ut infra dicemus. Qua concessionei lit .i, concedant etiam nobis oportet S. Columbanum
saltem in Galliis,mores Benedictinos habuisse: Quantum- vero ad eos qui solum sub S. valberto SS. Benedicti Columbani Regulas conjunctas concedunt, non ideo qua ratione S. V valbertum a Praedece ribus, praeceptoribus, instituto distingunt muni enim nulli aut paucissimi sancti reperiantur qui ab institutis Majorum citi demque Sanctorum se patiantur avelli Quis sibi inducet in mentem, . Columbani discipulos sanctos ab eius dem Monastica consuetudine, nulla, quae Videatur, ratione, deductos fuisse 3 Quod si Monasteriorum fundationes quae sub S. Uvalberto contigere', quaeque nomina SS Benedicti de Columbani descripta tenent, fateri nos cogunt utramque Regulam apud Luxovienses apud eos qui eorum consuetudines habebant sub sancto val-berto fuisse communem, S ab omnibus receptam id ipsum etiam sub sancto Eustasio contigisse,sundationes aliae quae iisdem sormulis quibus valbertinae concipiuntur, de
utramque Regulam pariter admittunt, eadem quoque ratione utrumque sanctum, e triti que sanctissimum Patriarcham Regulam Benedictinam promisisse negare non sinunt. Sed ut Adversarios his in rebus veritatis expertes ad eamdem veritatem adducam qiuaedam observan
VIII. Notandum est regularem vitam in Luxoviensi Monasterio ara Collambano institutam usque ad Concilium Matisconense perseverane Quam cum ex eodem
Asteterio, d ex aliis omnibus in quibus vigebat elimi-
98쪽
nandam vellet Agrestius . Eustasii discipulus, laudata Synodus coacta fuit, ut quid facto opus esset, auditis hinc inde Agrestio Columbani Regulae oppugnatore QS. Eustas e iisdem Regulta deffensore decideret. Re ma ture discusia Agrestius ad obedientiam praestandam S. Eustasio a Patribus adductus fuit,& S. Columbani Regula non modo firmata seduc majori gloria quam fuerat unquam propagata, Totum fere tunc Gallicum Ima perium occupavit Abesienus vero , inquit Ionas in vitari. Eustasii , et cateri Gassiarum Episcopi quibus Synodus constabat post ad roboranda Columbani instituta aspirant: quam multi jam in amore Columbantis ejus Reguia Monarim construunt, plebes adunant, gregem Christi congregunt, inter quos inluster tunc vir Eligius, qui modo Lrimandensi Ecclesiae Pontifex praeest, juxta Lemovicensem
urbem Monasterium nobile Solemniacum conuruxit R.
mero Uasus has pos victorias corrigere delinquentis su
LX. Notandum 1 ex Iona vitae S. Eustasi Authore supra laudato, statim atque Matisconensis Synodus soluta fuit S. Eligium Coenobio Solemniacensi aedificando operam dedisse, quod etiam discimus ex ejusdem S. Testamento dato anno X. Dagoberti Regis, id est anno Christi 631. quo idem Monasterium perfectum, sui Monachis repletum antequam S. Eligit testamentum conderetur, In nomine Patris .... inquit sanctus , Ego limus Dominae sacrosnctae Ecclesiae quam in sub-urbi Lemovicensi in terra es fundo agri Solemniacensis Deo Authore construxi, ubi se auspice Chrino praeesse dignositur ir venerabilis Remanus Abbas cum reliquis fratribus 8cc. Quae fieri vix potuere intra sex annos, qui a finita Synodo ad
X. His positis, cum S. Eligius Monasterium Solemniacens fundat ea conditione, ut S. Remactus ejusdemque discipuli tramitem Religionis sanctissimorum virorum Luxoviensium consequantur, id intelligendum videtur de eo tramite Religionis, quem ipse-met S. Cottim-banus secerat, suisque Monachis deambulandum tradide-
99쪽
rat, quemque Agrestius in laudata Synodo impugnaverat. Non enim S. Eustasi personam aut inductas ab co consuetudines impetivit; sed . Columbani decreta, sormatamque Religionem, unde S. Eustasius. Horum in praesentia Sacerdotum, inquit, Agrestium alloquens, te e F
ejus discipulus se succiis cujus tu disciplinam es instituta
damnas ad Divinum jadicium cum eo intra praesentis anni circulum cause dictaram inυito Quamobrem cum S. Eligitis iubet ut sancti Benedicti Regulam juxta tramitem sanctissimorum virorum taxoviensium consequantur, ScDrauscio, Emmo, caledegesillus volunt ut Suessionen ses, Senonenses 8c Fossatenses eamdem Regulam ad modum 8 similitudinem Luxoviensis Monasterii servent, nihil aliud dicere videntur quam ut iidem Monachi omnes sub eadem Benedicti Regula vivant, eo prorsus modo quo S. Columbanus in Luxoviensi Monasterio vixit. Quem modum Agrestius damnandum , QS. Eus iasius approbandum volebat, in aeternum servandurm Quemque revera Matisconenses Patres S. Eligitis non modo ua sententia sed Monasteriorum conditu, in quibus disciplina Regularis ab ipso sancto Columbano Lu-xoviensibus Monachis imperata duraret, confirmasse ca posteris in eisdem Asteterii colendum voluisse videntur. Alias nec . Eustasius victoriam reportasset, nequCin amorem S. Columbani ab iisdem Patribus Coenobia fuissent aedificata si non tim quem S. Columbanus ins tituerat vivendi modum , sed alienum a S. Eustasio aut valberto noviter inductum aut inducendum in ea dem Asceteri observandum voluissent, quae mihi videntur luce clariora, ade ut vocari non possit in dubium, S. Columbanum novum quemdam Benedictinae Regulae servandae modum instituisse ad cujus similitudinem laudata superius Monasteria, formata fuisse feruntur. XI. Accedit huc , quod Monasterium Bestiense anno
Christi sexcentesimo vivente Collimbano, aut sexcentesimo decimo-sexto , uno aut altero ab ipsius obitu anno sendatum sub utraque Regula suerit, a valdaleno uno ex praecipuis . Columbani discipulis Luxoviensque
100쪽
praeposito, qui aratum aliam Regulam induxit esuam preteter eam quam acceperat a Patre, a B. scilicet Columnano , qui utramque suos docuerat discipulos,m Benedictinam sua temperaverat. Quibus si ea quae praecedenti capite ex actis S Columbani delibavimus ad laris exploratum manebit S. Columbanum Benedicti. kgibus addictum eumdemque modum dedisse ad cujuYimilitudinem deinceps Benedictina Monasteria formaren,
3c aliunde petitis occurritur.
I. Cointius ad abrasiones confugit, ut opinionem suam sustineat. IL IL Ejus fugium tanquam con
micti hominis ultima mox merbis Augustini praecluditur. IV. Nullas Cointi abrasiones admittendas probatur iterum V. UL VII. Ionae authoritas expenditur,o nullius momenti convincitur. VII Explicatur benigne I x x. In sanctorum is sepe tacetur eorum institutum, aut Regula quam fuere secuti. XI Historiae leges exigunt, ut pr.ecepta Regii Fundatione Monasereriorum , eorumque privilegiaci aeteraeque actorum publicorum probationes historicis narrationibus praeferantur. XII. Jonas in actis SS. Columbani o Eustasii S. Benedicti Regulam tacet, ne ejus commemoratione S. Columbani Regula de rsare vidcatur. Quae S. Columbani Rerula si