장음표시 사용
121쪽
plum. Adeo ut nunc quoque propitia Divinitate innumera per omnem Franciam es Galliam habeantur sub gulari disciplina alma utriusique exus Carnobia. Haec ergo innumera Monasteria, quae S. Audoeni, Eligit, valbertique temporibus ex Monasteriis Luxoviensi QSolemis
niacensi procreata suerunt, eadem sunt omnino quae secundit Anonymum ex Regula Beatorum Benedicti e Columbani , aut ex norma valbertina iisdem etiam temporibus pullulaveres adeo ut nulla institutorum fingenda sit diversitas, sed una eademque admittenda Regula, quae eadem Coenobia infinito pene numero pepe
VIII. 5c etiam in textu . Audoenus de omnibus Galliarum Coenobiis loquitur, de his dumtaxat quae S. Columbani in Gallias adventu erant antiquiora, de de Luxoviensi, aliis quae ab eodem aut initium sumpserant aut exemplum. Priora depravata asseritic ad laicorum magis quam ad Monachorum vitam accedentia quaeque a Regula quam promiserant observatione omnino defecerant i Adeo ut primis illis B. Columbani temporibus, solum Luxoviens Monasterium Regula districtionem teneret. Quae S. Audoeni narratio sanctum Columbanum nullatenus nobis tanquam novum aliquem Legistatorem , sed antiquioris alicu)us Regulae cultorem aut resormatorem nobis exhibet, ejus scilicet quam caeteri Galliarum Monachi promiserant, quam idem sanctus
Columbanus novae Regula aut novarum consuetudinum
adjectione firmavit, sub ea novum ordinem ereXit. Secundo, eodem textu videmus anno Christi sexcentesmo septuagesimo secundo, quo tempore S. Aud Oenus S. Eligi vitam elaborabat, Luxoviensium, Solemniacensium Monachorum labore, studio, d exemplo, innumera per omnem Franciam se Galliam floruise sub regu lari sciplina alma utri qo sexus Carnobis. Quam vero Regulam posteriora illa Monasteria amplexata fuerint,
S. Audoenus non loquitur muta, cum ubique una eademque Regula servaretii , ignorari non poterat,
xime cum eam designasset ex sanctae Regula nomine,
122쪽
quod elogium soli Benedictinae concessum in priore Dis sertatione probavi. Hujus tamen silentio occurrit Ano nymus, qui vitam sanctae Salaberga tredecim annis post editam sancti Eligi vitam composuit. Cum enim hanc omissionem posteris scrupulum ingerere posse vidisset: Eadem Monasteria quae sanctus Audoenus commemorat,3 de quibus ipse quoque nonymus mentionem facit, ex Regula Beatorum Patrum Benedicti Z Columbani pullulasse narravit : Addito scilicet nomine posterioris Regulae eidem ipsi quam S. Columbanus ab antiquiori-hus Monachis male servatam invenerat. Haec vero duorum Authorum testimonia, si authoritate Chartarum,
Diplomatum, d Privilegiorum quae initio praecedentis capitis laudavi, quaeque utramque Regulam in praecipuis Galliarum Monasteriis conjunctam loquuntur, cumulaveris : Omnia quae ab Adversariis proponuntur dubia contra laudatarum Regularum a S. Columbano factam unionem, statim evanescent, nullasque ingendas fuisse abrasiones patebit, cum Author, Ionae, .sancto val-berto posterioris istius Authoris omissionem suppleat, &Monasteria . Columbani utramque Regulam conjunctam coluisse testetur. Ut tandem ultimo silentium Ionae verbis apertis integre solvam, eisdemque Adversarios doceam primam sancti Columbani institutionem ad Matisconensem Synodum, integram desillibatam perseverasse, M ab eadem Synodo ad omnia sancti valberti tempora durasse,' ea ratione . Columbanum c sanctum Uvalbertum Benedictinos semper audiisse, rem paucis iterum explano,i exemplo manifestissimo a Jona dedu- et, eam ob omnium oculos pono. Ex omnibus qui S. Columbani Regulam suerunt amplexi, nullus sancto Romarico illustrior extitit, qui, ut Vit. s. se Jonas ait, primus inter nobiles fuerat apud Theodebenum
habitus pri quam per . Columbani exemplum ac Eusti
praedicatione monitus ad Lux ium veniens Monauicae infiitutioni sie subdidit quo He ab re utari tenore vitam agente,
postia Eu si annuente puesiarum Mona ferium extruxi in
propria possessione in qua se Regulim B. Columbani cusD-
123쪽
diendam indissit. Ubi ut credere necesse est, . Romaricus et Regulae, iisque constitutionibus se subdidit, quas ab eodem Columbano, S. Eustasius cxistodiendas acceperat i Id etiam colligitur ex eodem Jona, qui eodem loco refert eumdem S. Romaricum, . Amatum post expletum Matisconense Concilium, Agrestina fraude deceptos sancti Columbani instituta abjecisse : Sed eodem Agrestio extincto eosdem S. Romaricum, Amatum enitentia ductos dimissam Regulam iterum servandam accepisse, in sancti Eustasii gratiam rediisse Amatur vero ac Romaricus, inquit Ionas, venerabilis Eugasii convenientiam ponulantes recipiunt , atque desidia submota suuntur. Quae cum acciderint ultimis .etustasii diebus i Dicendum videtur iisdem sancti Eustasii e S. valberti temporibus Regulam a S. Columbano servatam rac suis discipulis imperatam in Habedensi, seu S. Romarici Monasterio eodem modo servatam quo apud Luxovienses aetate superiori sub iisdem omnibus sanctis. Quid vero in eodem Monasterio sub regimine S. Uval-berti contigerit Anonymus alter apud Mabillonium invita . Romarici testatur cum nobis eumdem sanctum sub vitae finem discipulos suos n. H. hoctantem exhibet, omnes eam doctrinam illibatam tenere, quam dudum es jugiter ab ipso audierunt. Quibus verbis sanctus Romaricus notum esse voluit seri Columbani Regulam, quam primo Monasterio Habedensi indiderat, ad mortem usque
servasse adeo ut anno 1o quo B Romariciis Monasterium condidit ad annum 13. quo e vivis abii ad superos, eadem omnino eodemque modo quo apud Luxo-vium Regula tradita fuerat, usu perpetuo dc illibato suerit observata.
His ita deductis, ab iis Auctoribus corroboratis qui ab Adversariis infirmari non portant, facilis est modo ea probatio quae iis omnibus temporibus sancti Columbani Regulam sancti Benedicta Regula uitam in Habedensi Monasterio, eadem ratione in caeteris . Columbani Monasteriis dominatri habuisse doceamus. Si quidem totvia pendet a notitia temporis quo sumdatum fuit Habedense
124쪽
bendense Monasterium quod ex Annalibus Cointianis anno Christi sexcentesimo vigesimo initium habuisse legimus, tempore scilicet S Vvalberti, non quidem regentis Luxoviens Monasterium, sed inhabitantis A Columbanicum institutum sub S. Eustas regimine promoventis, ut patet ex vita . Eustasi qui n. . erudiendae sanctis Burgundosor S Monialium ejus sancto Uvalberto curam commisit, ut uxta sancti Columbani Regulam conversarentur, ut ex Jona ibidem confici licet. Cum vero
ex illo sciamus fundata sancti valberti tempore Mona teria ex Regula S. Benedicti cxolumbani pullulasses; Quis inficiabitur Habendenseri Romarici Monasterium sub eadem Regula ortum liabuisses est consequentia quae videtur necessaria muls- negabit Coenobia Luxoviensi posteriora aut ipsime aequalia sub iisdem institutis viguisse , cum certum sit 8c evidens ex Jona sanctos Amatum Sc Romaricum sanam illibatam, S integram S. C lumbani Monasticam institutionem hausisse, de eamdem ad annum usque quinquagesimum tertium supra sexce tesimum , toto fere tempore, quo sanctus valbertus Regulam S. Benedicti Z Columbani propagasse dicitur, nullis aliis institutis permixtam servasset Haec im ita sint frustra laborarem, ut opinor, si S. Romarici testamentum ea parte sincerum fuisse qua dixit Montalium S. Romarici steterium , sub sancti Benedicin Regula fundatum, probare vellem, cum Monymus Salaberganus idipsum vincat, iraedictum testamentum cum S. Eustasii vita, a Jona descripta, concordare demonstret Nam cum habet Monasteria valberti tempore aedifkata utramque sancti Benedictit S. Co- lambani Regulam habuisse, ea supplet quae ab utroque
omittuntur Auctore, a Iona scilicet, a sanctae, Romarico testamenti scriptore, utrumque dilucidius explicat. IX. Hic iterum sisto lectorem ut diversorum Auth, rum ad invicem comparatione consideret, quantum eorum silentium audiendum , si quando audiendum videatur. Jonac im nobis persuadere conatur sanctum Romaricum Monasterium Habendens ex Regula . -
125쪽
-- condidisses; at Anonymus in e)us vita, quem Annales ad annum s3. n. 3o coartaneum dicunt, gravem Authorem, sanctum Columbanum 3 ejus Regulam ubique tacet M ejusdem Monasterii constructionem aLter N. s. vit. S. refert. Nam inquit, cum adhuc a bonam opus profutu-R'm' ς- una tantummodo resemasset visiam coninio deinceps inito B. Amatus cum eodem ad Monasterium paeuartim
aedi candum periit. Et idem aut alter ejusdem aetatis Anonymus in vitari Amat mos. His rit edoctas per idem tempus, consilio procul dubio omnifo .entis Dei agente, fanctis magister Amatus , di putas ejus Roma cas sub magna suctitate atque summa perfectionis rabiosissima imientione Monasserium uesiarum condunt. Quae verba Regulam S. Columbani nullo modo loquuntur, nec Habendenso Monasterium ex eadem regula fundatum dicunt Ionas it rum refert sanctos Amatum e Romaricum ab Agrestit partibus aliquando stetisse G. Columbani Regulam sprevisse immo e rejecisse refert. Nam post Agresti mortem poenitentia ductos veniam errati commissi ab Eustasio petiisse Sc obtinuisses; at uterque Anonymus qui utramque vitam delineavit aeque tacet Agrestinum cum sancto Eustasio dissidium Sc eorumdem sanctorum Am illuc Romarici ab eodem Eustasio dissensionem silet etiam uterque dimissam aliquando S. Columbani Regulam. Quamobrem si ab Auctorum silentio argumentari liceret, Jonam errasse diceremus , cum vitarum SS. Amatii R marici Authores coaetanei gravissimi id tacuerint quod
Jonas enarrat. Immo non tantum eorumdem Authorum silentium a
Jona loquente dissidet, sed eorum etiam scripta Jonae
scriptis videntur opposita. Hic enim totam S. Romarici conversionem sancti Columbani exemplis, sancti Euiatasii praedicationibus, nihil vero sancti Amat adhortationibus concedit. At Anonymus in vita . Amati, cui suit aut aequalis aut suppar rem aliter describit ne nominatis quidem sanctis Columbano, Eustasio. Sic enim loquitur ibid. n. I .
Inm. Ius autem S. Eomaricus virum Dei rim multa reve-
126쪽
renita, honore suscepit eum. mque jam mense posita esset, carpit inter epulas flagitare, ut sibimet desideranti
merba salutis nuntiaret Mox isi cum velox es cautus esset in rurbo exorsus ait 'Cernis hoc disium argenteum i quantos isti durim servos habuit, quanto que deinceps habiturus est. Et tu elis nolis nunc suus servus es, quoniam adservandum eum polyides. Sed nunc aequum seper se edentibus reddidi s ragium, de quo a te qui eum nunc servas ratio in futuro requirenda exigetur. Scriptum namque es: Aurum, argentum e um aeruginabit, or aer ' eorum in testimonium obis erit. Vnde Dominus ait 'ae obis dimitibus qui habetis consolationcm vestrum. His denique Romaricus ait: Obsecro sanctitatem es,am aliquantulum dierum mecum fucite, narrate quid faciam quoniam id suom quod olim angens gestebam modernis nunc annuente Domino congratulor adfore temporibus. Tunc Amatas exo sus est. Audiens autem hoc ir Domini Romaricus desiderio
est amore Dei refertus , non multis postactis diebus spretis divitiis es rebus secutiribus detonsum fervilio Domini sui caput sese Monasticis imbuendum tradidit normis Auctor
vero ustae S. Romarici haec ait n. 4. 3usdem vitae. Posh.ec denique tempus evenit, ut in Lotharii Reg palatio inter caeteros electus haberetur. Sed ineffabilis Deus idens
militcm suam sub tenebrosis hujus sculi bes fortiter belligeranum, moluit Eum ad lucidos producere campos e actumque eis, ut ex rami secretis beatus educeretur Amatas. Suid plura inveniens hominem hortatur, ut detonse ca
pite rebusique in pauperes dispersis tangiam sibi thesauro in
coriis posito jam ad perfectiora pergeret.' 'uibus iste auditisti erat totus sancto desederio repletus, cum multarum rerum subnantia Monasterium Luxoviens petiit , c. Cuinam vero istorum scriptorum fides sit adhibenda, id totum
pende ex circunstantiis conversionis sancti Romarici, ex oblata praedicatione S ex enumeratione eorum Omnium quae contigere cum Romaricus saeculo spreto cumulam induit. Quae cum clare, sigillatim ab Anonymo scripta suerint, eum Ionae praeserendum esse omnes ut arbitror ultro concedent, de quo pariter dicent, ut ar-
127쪽
io ORDINI S. BENEDICTIbitror, eum, non ea sinceritate praeditum esse, quae ejus silentium Chartis omnibus 8 aliorum scriptorum auctoritati anteponendum esse mereatur. Quae cum ita sint chartae omnes quae nomen sancti Benedicti, sancti Columbani conjunctum narranti si dationes Monasteriorum quae sanctum Benedictum aut solum cum sancto Columbano conjunctum in Legisatorem agnoscunt pro in dubitatis habendae quandiu solo Ionae utentio poterunt impugnari.
SEPTIMI SAECULI PLURES AUT HORES
scripsere Beatorum Benedictiac Columbani Regula per eam quae sanctorum Patrum dicitur aperte designari.
I. Regula sanctorum Patrum quaeseptim fisculo floruit ea est quae Beatorum Patrum Benedicti , Columbaniper eadem tempora dicebatur. II. Apud Fontanellenses eadem sanctorum Patrum Regula pro sancti Benedicti Regula sumitur. III. Et apud Altimissarenses pro utraque Beatorum Benedicto Columbani. IV. Aut admittendum videtur Regulam Beatorum PatrumBenedictio Columbani ante sanctum Metardum fuisse per omnes Gallias admissam: aut fatendum SS. Patrum Regulam nulli bi ab iisdem admissam V. S. Patrum Regula quae a Monialibus Suessionens ibus
initio fundati Monasterii fuit admissa, eadem esse
quae S. Benedicti, Columbani multis probatur. VI. Corollarium id quatuor praecedentibus capitibus apponitur.
128쪽
I. Anadem Regularii unionem,de qua superiori ca- Lupite, tactam assirmant omnia Monasteria quartae culo septimo sub sanctorum Patrum Regula fundata narrantur. Nam cum plinaque ex his Monasteriis Regii tam sancti Columbani receperint, ,haec Regula solitarie sumptari neque a Cointio, neque ab aliis quibusvis Authoribus sanctorum Patrum nomine fuerit appellata idicendum videtur eadem Asteteri Regulam S. Patrum habuisse, quia secundum Anonymum supra laudatum, ex SS. Patrum Benedicti, Columbani pullulavere quam appellationem ab antiquioribus Authoribus accepit, non adinvenit : Sic enim loquitur . Eligitis. Ea tamen conditione interposita , ut .... Tramilcm Religionis sanctis simorum virorum Luxoviensis Monasterii consequamini, or Regulam eatissimorum Patrum Benedictio Columbani si miter teneatis Sigebertus Rex in eo diplomate cujus meminit Cointius ad an 6 s. n. s. pro Casargum lunensi Monasterio. Ideoque ub devotione animae nourae in terra nostra in loco qui dicitur Ca unguidinus juxta Patrum traditionem volumus conum re Idem Sigebertus in alio diplomate a Cointi in Annalibus ad an 6 3. n. I 6. emendato Concs mus eis, inquit, servis Dei, ut ibi Monasteria, Iuxta Regulum Carnobiorum vel traditionem Putrum cognominata tabulaus, vel Malmundarium construerentur, uti Deo ausspice Remactus venerandus Episopus praeesse dignoscitur, oc abolinus Monachus supra laudatus eamdem Regulam de qua loquimur, sanctorum Patrum Regulam atque etiam Regulam Monachorum vocatam esse sancti Romani testimonio probat, cum refert eumdem sanctum fratrem suum Numerianum ad Monasterium S. Romarici duxisse Cupiens, inquit, eam de sculi actibus ad in Liuia sanctorum Patrum vel Regulam Monachorum orsanctum vit. conmersationem adducere : Quae verba juxta Regulam Carnobiorum i juxta Patrum truditionem ad instituta n Patrum i vel Regulam Monachorum palam fiatendunt sub sarculi septimi medium communem aliquam Regulam per Galliarum Monasteria receptam , qua plu-
129쪽
rium Patrum legibus constabat. trinam vero fuerint dati Patres tacentra quorum legibus Monachi iisdem temporibus degebant nulla diplomata, nullosque saeculi septimi scriptores reperies qui alios indicent aut aperte loquantur praeter S. Benedictum d Columbanum, eo quoque solos sub hac denominatione intelligendos esse , superiora docuerunt, quae dicunt S. V asserti tempore percu liarum Provincias agmina Monachorum , ac sacrarum puellarum examina ex Regula dumtaxat Beatorum Patrum Benedicti se Columbani pullulare visse. Accedit huc quod
sanctus Remacius primus Solemniacensium Abbas qui iis Monasteriis pn viis dicitur inter discipulos S. Benedicti a Nother ponitur rac primus inter tabulenses A bates numeratur, ubi Regulam Beatissimorum Patrum Benedicti or Columbani tenuit, meamdem alios docuit: II. Sanctus Uandregesillus ad annum quadragesimum supra sexcentesimum Fontanellens Coenobium sub Regula S. Patrum condidit secundum quam etiam S. Lambertus ejusdem S. succeta ad consultu S. Patris Ansberti ut ait Algradus in ipsius Ansberti vita in tractando grege Domini strenue cuncta atque irreprehens biliter gerebat. Hanc S. Patrum Regulam Adversarius noster eam fuisse existimat, Mi ex multis n. Patrum Regulis ac
documeniis cosiecta re Loram Patrum, nec collictoris nomeniserit, quam tamen nullibi se vidisse fatetur. Et quam invisibilem possiimus assereres ut pote quae nullibi nulloque tempore extitisse vidimus. Cujus etiam S. Benedictus Indensis nec in concordia, nec in codice Regularum meminit aliquando, nec alius quem viderim Author Quid vero quamque Regulam eo textu Aigradus intellexerit ex sancto Vulfranno dis noscere possiimus Nam Jonas Fontanellensis in eius vita ab Author Annalium emendata eumdem in extremis positum suos commilitones Fontanellenses Ascetas hortantem exhibet, De instituta disiciplinae Regularis, quae a sanctae recordationis Patre Vandregessio didicerant, mel in ips viderunt, in Patrumque praecedentium actis sive Fctis inυenerant, indefessa instantia sequerentur. Cum vero ex Benedictinorum
130쪽
Adversario omnes Fontanellenses Monachi Benedictini fuerint ad annum sexcentesimum nonagesimum tertium
quo S. Vulfrannus obiit Dicendum quod a S. Vandrege illo Benedictinam Regulam acceperint. Non enim S. Vulfrannus suos sodales hortabatur ut aliud institutum ab eo quod profitebantur diversum acciperent, ε mores suos secundum aliam quamcumque Regulam dirigerent. Quibus positis , fateamur necesse est 'odem loci S Patrum Regulam pro Benedictina fuisse positam, cnquidem solitarie sumptam sed ad modum Luxoviensium
III. Generalem illam consuetudinem qua saeculo se ptimo construebantur Monasteria secundum Regulam
SS. Patrum, seu S. Benedictio Columbani mirum in modum confirmat S. Nivardus Episcopus Rhemensis in privilegio Altivillarent, cujus hoc est initium. In nomine Patris es Filii se Spiritu Sancti, inquit, Ego Nivo, e Nivardus, etiamsi peccator, pisi us Dum omnes Episcopi Fratres mei , etiam se de Viri Chrsianis es de bonis hominibus Monasteria secundum Regulam sinctorum Patram aedificare non cessarent. Periit nos Bercharius Abbas cum fratribus suis ut talem locesium eis perquirere deberemus in nostra proprietate, ubi Esescundum Regulam Patram S. Benedicti seu Columbani miυere deberent. Hic quidem interpolationem fingunt Annales,, Regulas S. Benedicti, sancti Columbani eo tempore distincta, esse, neqtie in uno eodemque Monasterio custoditas Ber- chariumque S. valberti discipulum solam suscepisse sancti Columbani Regulam dixere, sed tamdiu id inutiliter tentabunt quamdiu textus ex vitari Salabergae supra laudatus integer perseverabit Nam in utroque idem sensus est, uterque loquitur de Monasteriis quae per Gallias
omnes S. valberti tempore pullulare coeperunt. Uterque dixit id famini esse ex Regula Beatorum Patrum Benedicti, Collamban idque tantum inter utrumque Auctorem distat quod S. Nivardus de Regula SS. Patrum absolute sumpta, illaque posita additione primo loquatur. Tum in supplicatione S. Bercharii, eamdem esse