장음표시 사용
161쪽
Ret i institui debeat ad opera vitae activae isti ἰm ali agilio ordinari possit ad militandam, ad praedicandum, adc.nfessiones audiendum, ad studendum, α Quo loci Religiones illae diveris sumuntur, pro diversis Monachorum
ordinibuS. IX. Secundo observare debemus multo antequam Zacharias Papa in summum Pontificem eligeretur, laudatam prophetiam impletam esses 3 eam ipsam Religionem quam S. Benedictus Cassinensis docuerat, non aliam quamvis ab ipsa diversuri , aut cum ipsa con)unctam, in universum Orbem diffusam. Hujus ordinis δε-ctrina, inquit, de hoc ileiam per ratum Orbem radiabis loco, quod ou ejusdem Patris obitum consummatum est. Quae veritas, tenebras illas ex ementita unione variarum Regulam nobis offusas, prorsus dissipat de extinguit: Nullus enim dixit unquam, aut, ut arbitror, dicturus est imposterum, sanctum Benedictum suam Sc plures alias una simul servasse aut imperasse Regulasci neque etiam id de Cassinentibus dicant. Cum vero ad eorum instar propagatus fuerit ordo , eadem variarum Regulariam ex aequo conjunctio ex Benedictinis Coenobiis eliminandam non esse quis dicet X X. Hanc eamdem Religionem, quam SS. Placidus MMaurus a B. Benedicto didicerunt, Sc Ordinem nominave N. 6. e. B. Placidus Messalinum evocans, inquit Gordianus in ejus vita, dixit ad eum, non decet Monachum in Domibus Laicorum flationem habereri quia contrarium es omnibus modis ordini Uro. Qui videlicet ordo vult ut o nachus a seculi actibus se faciat alienum mi omnia neces Cit,... saria intra Mona erit septa cons antur, ut non sit neces ι-
v si tus Monachis agundi foras. Quidue tantum abhorret . saecularium confabulationibus, ut neminem in viam dirigendum velit , nisi prius se omnium Fratrem vel Abba. tis orationi commendaverit. Et de Via reversus, per omnes Onρnicas horas dum expletur opus Dei probatus silo Oratorii ab omnibus petat orationem, ne quid forte subripueriti a via visius aut auditus maia rei, aut otiosi ermonis:
Qui tandem vetat ne Fratres qui pro quovis responso P q
162쪽
seisiuntur H ea die sperant reverti ad Monasserium foras manducare praesumant, si forte ab Abbate sitio praeeipiatur, de jubet ut saliter fecerint excommunicentur Sanctus vero Maurus apud Faustum n. i. obser alio, inquit,
nostri ordinis ummam deposi/t quietem se curitatem. Quod eodem sensu quo superiora accipiendii est.
XXI. Amalarius qui ineunte saeculo nono loruit, scribit Sanctissimum doctorum Benedictum omnisgeneris irtute claruisse tantum ut sublimioris propositi ordinis institutor extiterit Lupus Ferrariensis epistola 29. contra eos scribens, qui solos homines criminibus implicitos in o nachos admitti volebant, haec habet. Socias Benedictus
Sacerdotes, Vicinio seria se posse se debere offendii
Cum autem B. Gregorius Salamincti Boni dicti
approbari eadem autem Regula Sacerdotes cum officio, inpiendos docet, nisi quis contentio se spiritu laboret, suseptos jam Me ab initio nonri ordinis es esse integrae ita Sacerdotes in Monasterio minime dubitat. Ubi cum pius iste doctiis Abbas Sacerdotes ab Ordinis nostri primordiis susceptos ex Benedictina Regula probare contendat, pariter probare convincitur specialem sanctum Benedictum ordinem condidisse , si enim de alio quovis generali aut speciali ordine loqueretur, falsa videretur ejus argumentatio, non enim ex admissis a Benedictina Regula Sacerdotibus sequitur ab alterius cujusque ordinis initio susceptos esse Sacerdotes iraeterea sola ex omnibus antiquis Regulis , Benedictina speciali capite Sacerdotes ad
Monachatum admittendos concedit, solaque altero capite coitu. ι,. Abbati permisit, ut quos vellet ex suis Monachis ad Sa ct cerdotium eveheret, quae nulla lege in Monastici status initio concessa leguntur. Et helredus Anglorum Rex ad annum millesimum sextum in Ecclesiae Cantuariensis privilegio de restitutione
Monachorum ordinis sancti Benedicti sic ait. Hoc ideo feci , o Monachos ejusidem Ordinis quem huc attulit S. Augustinus in Ecclesia posivi, ordinis cilicet quem iste ex precepto S. Gregorii se ex magni Regis Ethelberti constitutione es auxilio in terram hanc intulis
163쪽
XXII. Demum eamdem veritatem generali probatione statuimus,sormula scilicet 33. inter BaluZianas, tona. a. capit qua superioribus saeculo nono temporibus, Mona- citi ad probationem admissi utebantur, ut professionem expCscerent. Petimus ergo, inquiunt, eatitudinem charitatis metirae ut ibidem diebus ita nostrae sub Regula B. gen dictis non aliorum J ivere es conversari debeamus Stabilitatem conversationis vestrae, in conversatione vestra, Teste Domino, devoto animo cum observatione eguia usique
in I ncm prostemur servare sese sancto Ordine em
emeremus. In eo scilicet ordine in quo sola Benedictina Regula servabatur, quemque voto edito se servaturos spondebant. Formula vero 38. Monachis conceditur ut
ps Abi Pastorem instituant, qui eorum sacrum ordinem inflanter attendat. Vigeantur etiam formae 37. 48. quae de eodem ordine sepius loquuntur. XXIII. Testimonia ex Authoribus saeculo nono pota terioribus nulla deinceps in eam rem laudabo, cum enim Cluniacensis ordo tunc incepit Te dicatur, nullus vocare potest in dubium quin eadem tempestate docti pariter Mindocti maximam Monasticorum ordinum diversitatem agnoverint, cum Coenobia Cluniacensia, licet Benedictina, novum ordinem constituisse dicantur,i ad eumdem morem Cisterciensia, Camaldulensia, Lalios effecerint Ordines veros, non dubios aut ementitos, cum a
sancto Thoma, ut supra vidimus, po ssit esse diversitas Religionum scundum diversitatem exercitiorum, quae Clunia- censes habuere a Cisterciensibus , Camaldulensibus, aut singularibus aliis Benedictinis Coenobiis diversa, ut experientia constat; at si laudata exercitiorum diversitas, veros c diversos produxit ordines, qui negabit Benedicti nos ab aliarum Regularum professoribus, tam ante sarculum nonum, quam posterioribus taculis Ordine fuisse diversos XXIV. Unum est, Lillud unicum quod nobis opponi, quod aliquam veri speciem habere multi credideriint; id est quod tres tantum hominum ordines agnoscant aliqui, scilicet Clericorum unum monachorum al
164쪽
terum tertium Laicorum: Unde factum putant, ut multi Auctores de Monachorum ordine ita loquantur, perinde quasi esset unicus omnium omnino Monachorum neque ego ab iisdem Auctoribus ullo modo dissentio, modo de Ordine, ut ita dicam, generalissimo loquantur. Omnes enim Monachi e Religiosi genere conveniunt eo modo quo animalia;& Angeli sed pro ratione diversorum finium , 8 exercitiorum ab invicem disserunt, ut supra vidimus , d ad diversa subalterna genera , seu ad diversos subalternos ordines rediguntur rac ut exemplis
agam , rem manifestam facio cadem ipsa consideratione quae modo nobis opponitur ut enim licet Clericatus sub uno generali ordine, aut sub uno genere consideratus, omnes complectitur Clericos, c tamen ipse in Lversos inferiores Ordines dividitur, Episcopatus, Presbiteratus, Diaconatus, cc. qui ab invicem distant quam plurimum i Et ut Laicorum ordo omnes homines conia cludit, qui ad Clericos aut Monachos non reducuntur,ac
tamen in plures Ordines , Regum, Principum, Nobilium, Plebeiorum divisus apparet Quos iterum in
multos alios partitos videmus Ita Monasticus ordo generaliter sumptus unus est , non multiplex; sed si ad Monachorim species devenerimus , multa videbimus eorum genera, multos ordines , qui ratione essentialium aut accidentalium disterentiarum, multos habent inferiores
Ordines, ut in Benedicti no aut Augustiniano Ordine contigisse certissime scimus. Quod si haec solutio 3 nostrae opinionis xpositio Adversariis non placet, alia ratione eorum dubia dis luam Ut enim nostra tempestate duo solum enumerantur Ordines qui generalibus adsunt processionibus aliisque Ecclesiasticie, aut civilis Reipublicae comitiis, Laicortim scilicet DClericorum, quorum iste Regularem simul c a cularem Clerum complectitur quorum uterque plures etiam comprehendit ordines mi erus enim saecularis dividitur in anonicos Ecclesiarum Cathedralium c Collegiatarum a Parrochorum i nullique addictorum Ecclesiae. Clerus vero Regularis in duos dividitur quorum uruis conm
165쪽
tinet Augustinianos Clericos;diVersas etiam societates, puta societatem Jesu Oratorii Jesu, ut aiunt, Barnabitariim variorumque aliorum Clericorum qui ad missiones Evangelicas aliasque multas constituti videntur altervero potior&' numerosior multo Clerus est , ut ita dicam, Mona ticus; qui plures quoque constringit Ordines totos a se invicem diversos ratione finis aut exercitiorum, ut supra vidimus. Neque dicant hanc ultimam Clericorum divisionem, in tam dissimilia genera, in Monachos scilicet 5 Clericos saeculares recentiorem esse quam ut Adversariis possit opponi : Eam enim antiquissimam esse conten do siquidem ponitur in Concilio Carthaginensi quarto,
seu quinto anno 398. an. 44. Quo Vetatur ne Clericiιscemam au barbam nutriat Et Can. r. a. o. Quibus imis peratur, ut Clericus quantumlibet verbo Dei eruditus arti-
cio ictam quaerat. Haec enim capitula Monachorum causa posita sunt Cujus rei gratia S. Augustinus unus exutaecipuis horum Canonum Auctor librum de opere Monachorum edidit. Vt de opere Monachorum, inquit, li-
brum confriberem, illa me necessitas compulit, quod cum apud Carthaginem Monarieria sis carpissent, alii se uis
manibus transigebantur alii vero ita ex oblationibus Reli iosorum vivere volebant, ut nihil operantes unde necessaria vel haberent, vel supplerent, ore Propter hoc enerabilis senex Aurelius Ecclesiae ipsius civitatis Di opus ut hine aliquid criberem just, or feci. Quae vero in eodem
Libro damnat S. Augustinus, de opere Monachorum ac de prolixa eorum barba, eadem ipse cum aliis Episcopis in eodem Concilio damnavit Monachos ibi sub nomine Clericorum Clericos alibi sub nomine Monachorum indigitans. Haec fuit mens inii, aronii in eosdem Canones. Sed dicet aliqui , inquit Baronius ad an. 398. n. 7 . Cur in Synodo de clericis se non de Monachis mentio habetur 'uodsilicet in Ecclesia Amricana Monachismus etiam ascitus in Gerum, simulque conjunctus esset,
in eadem Ecclesia Aufricana clericorum nomine etiam Monachi continerentur, ut pote Dei semitis arctioribus vincutis mancipati, cum alioqui vel Clerici Monachorum amplexi
166쪽
serint inuitutum, vel ex eis solum plurimi cooptarenturiis cc.,m. Est de his rescriptum honorii o Hinc san
ius Augustinus suos Clericos interdum Monachos appessiit. Unus est ergo generalissimus Clericorum ordo, Monachos simul δc Clericos complectens rursus unus est quoque Clericorum saecularium ordori unus etiam Monachorum ordo latissime sumptus, qui in plures etiam dividituri, si de iis Monachorum Societatibus loquamur quae fines habent essentialiter differentes, aut exercitia quae via dentur, aut opposita, aut multiim ab invicem discrepantia, aut qtue tandem votis ipsis distincti manent : Quamobrem illud gloriose praedicare licet f de Ordine S. Benedicti J ut ait Cardinalis Baronius, coalescente nobili planta majoribus incrementis in dies magis magisique dilatatum eumdem ordinem Monachorum S. Benedicti, progressuquenmporis complures alios extitisse in Occidente Monachorum
Oesines is ejussem sancti Regulis militantes. Et ad an.
29. n. II. Nec facile si recensere quot ex hoc uno vere
dicendo sui humilitate fonticulo immens flumina derivata : uot, inquam, ex Benedicto diυesorum ordinum snt regressa agmina Monachorum ciui Iicet diverso nomine in Ecclesia Dei circum-amicta varietate censeamur, instituti tamen esse S. Benedicti, o ab ipse progredi gloriantur. Quo ex capite de ex aliis supra satiliis deductis
compressam quoque patet eorum opinionem qui septimo Octavoque saeculo unicum suisse omnium Monachorum ordinem dixere. Sed praestat iterum audire Cointium, qui iisdem, sexto , septimo octavoque saeculis plures floruisse intra Gallias Ordines a Benedictino diversos, eamdemque ejus opinionem praestat ejicere.
167쪽
DOCTISSIMI VIRI COINTII OPINIO
de quatuor Regulis septimo Saeculo in Gallia receptis, aliaeque ejusdem positiones reseruntur
I. I. III. Cointi opinio de quatuor Regulis inca bis septimo Saeculo receptis exponitur. IV. Consecutiones ex textu mi S. Philiberti per Ermentarium scripta a Cointio re ab aliis deductae referuntur. V. Ermentarius longe alio sense quam ., Cointiano explicandus. I. Sancta Al gundis, S Sturmio, Benedictus Inde is ad instar S. Philiberti multa Monasteria lustrarunt, ut disciplinam Monasticam discerent. VII. Sed nulla suis Monasteriis addidere Regulas VIII. Ex Ermentarii textu sequitur omnia Burgundiae, Italia e Gallia Monasteria unius ejusdemque instituti fuisse,puta Benedictini. G. Textus Ermentari ullatenus dicit quae ei tribuuntur x Verum insuper non est ex Cointi ordinem S. Bambi fuisse forenti mum, cum unicum iri Mona terium tribuant Annales. I. Idem quoque di cendum de S. Macharii ordine. XII. Neque dicendum fuit plures septimo Saeculo extitisse in Galliis forentissimos ordines nisi id ex enumera tione Monasteriorum probetur. XIII S. Philibertus de cujus instituto agitur Benedictinusprobatur. IV. Et Benedic imus semper permansit,
168쪽
GALLICANA PROPAGATIO. 1 iex sancto Audoeno unicum Monachorum institutum septimo Saeculope Gallias vigebat. XV. Omnia Saeculi septimi Monasteria sub sancta Regula,
idest sub Benedictina fuerunt excitata. VI AGgumenta huic opinioni contraria eruuntur: difflantur. XVII. Textus ex sancti De siderii totus rejicitur. XVIII Corollarium ex toto
capite es ex iis quae in eo dicta sunt, additur.
I. U scripsit Francorum Annalista Cointius 1 1 in Ordinem sancti Benedicti, eumque Ut an gustis, exiguisque finibus circum-scriberet, Varios , no vos simul Lantiquos, currentis calami flatu, ordines excitavit miri, ut fert ejus opinio, ex variis Galliarum Asteteriis conflati immensa mole Benedictinum ordinem adeo deprimunt, ut vix apparere videatur. Ipsum audiamus Cointitura, dc expendamus primarium , immo unicum ipsius fundamentum , quo nixus tot ordines sundavit rauia perfecti viripersectio serintur, inquit Coschinus Abbas Gemeticensis abAnnalista laudatus,capis terris Domini Philibertus sanctorum Coenobia circum-ire ut aliquid emolumenti exfusi lion anctitatis valereiaccipere, utarans Luxobium , vel Bobium vel caetera Caenobia sub norma sun .eri Columbani degentiaci atque omisi Monaueria quae intra
suom gremium Francia o Italia es tota concludit Burgundia, astata intentioneprovidens, prudentissima Apis, quidquid melioribus vidit florere studiis, hoc suis traxit exemplis Basilii miri Charismata, Macarii Regulam, Benedicti decreta, Columbani instituta frequentabat assidue sicque onustus virtute aromatum equacibus sinctum monstrabat exemplum. Ex hoc textu sic argumentantur Annales.
An hoc textu duo sunt potulimum observanda, aetate S. Ni ALan.ν; libertisve ou annum Christi 66 Monachi cum Luxovienses tum obienses sub norma ncctri Columbani degunt, si Francia prae caeteris quatuor singuebantur Quia Mo- chorum, eaeque adco distincta ut una in uno Monasteria
169쪽
Ferτetur, alia in alio cusodiatur, nec au. simul in uno Mena feri coalessant. Et ad an. 7sI. n. 131 superiore textu ex vita . Philiberti laudato, in Benedictinos vehementius insultans ait. Hunc textum superiore tomo ram alle-guvimus nec adhuc quis e scriptoribus Benedictinis responsum fecit, ut sancti Columbani Regulam ou annum Christi sexcentesimum sexagesimum quo S. Philibertus admini aiionem Resbacensis Mona rii sus it in Carnobiis Luxo-miensi, obiens multi que aliis observitum probent nihil magii apposite potest excogitari. Sed praeter a Cou-bani Regulam, tresque de quibus supra complures in GaDlia per Lud tempus luisse certum est, Au o seria
sancto Benedicto vetustiora fuerint, seu recentiora. II. Ex eodem etiam textu colligit Adversarius noster ad annum 3 . n. a. quod in Monasteriis quae sequebantur instituta sancti Columbant, Regula S. Benedicti seriussio cepta et f. Id repetit n. 3 ubi effuse 8 inaniter exultans in haec verba prorumpit. 'uapropter nemini mirum debet esse si quas illa tomo tertio uilque ad annum octogesimum supra sexcentesimum Colonias Monachorum Luxo vi edactus commemoravimus eas omnes addiximus Regulae
S. Columbani, nullumque Monasterium utrique Regulae S. Benedicti sed Columbani subjecimus, posthabitis ac resisses interpolationibus, quae pleri que praeceptis ac priτilegiislsiorum temporum inserta sunt, nec non correctis atque emendatis recentioribus Auctoribus qui de rebus seculo septimo filii perperam Fripserunt. III. Tandem ex verbis vitae S. Philiberti supra laudatis, iterum eruit ad an is . n. 8. Monachos Resbacen es
ab initio Regulam S. Columbani sub Agilo primo Abbate fuisse refessi, postea sub Abbate Philiberto Agili proximo
secressore multa mutuatos ex Regulis SS. Macharii, fusiliis Benedicti. IV. Ut verum fatea hocce Cointianum argumentum animo spreveram , minimique , seu nullius momenti esse putaveram , sed cum illud discutiendum velit Annalium scriptor, c alii qui ejusdem textus Authoritate freti dixerunt ex his quatuor Regulis riacile enim est inventis
170쪽
adderes alteram conflatam quam S. Philiberth suis dii cipulis sequendam tradiderito Aut saltem easdem quatuor
Regulas per complexum unitas, cum a S. Philiberto tuma Discipulis voto pr0missas esse Rem totam suis ponderibus examinabo : Primoque dicam me multa legi se, multorumque libros percurrisse, sed nullibi tam insolitam disserendi ratione offendisse Sic enim arguinctari videtur Cointius S. Philibertus ad annnum sexagesimum supra sexcentesimum Regulas S. Basilii Macharii, Benedicti, Columbani frequentabat assidue, id est, legebat: Ergo eaedem Regula pluribus in locis intra Gallias ad eumdem
annum observabantur : Ergo adeo distinctae erant, ut una in uno Monasterio servetur, alia in alio custodiatur, nec duae simul in uno eodemque Monasterio coale rint: Ergo omnes Monachorum Colonia quae ante annum octuagesimum supra sexcentesimum ex Monasterio Lu-xovientsi fueriint edueties, soli Columbani Regulae, seclusis penitus legibus Benedictinis, debent adscribi : Ergo
omnes Chartae, omniaque privilegiamtue eadem Monasteria utrique addicunt Regulae, abradenda, tanquam interpolat rejicienda sunt : Ergo Monachi Remacenses ab initio Regulam S. Columbani sub Agilo primo Abbate profitebantur Postea sub Abbate Philiberto Agili proximo succe re multa mutuati sunt ex Regulis sanctorum Macharii, Basilii, lenedicti argo sanctus Philibertus ex his quatuor Regulis quintam quam Regulam condidit, quam Remacensibus memeticensibus pra scriberet argo has omnes Regulas per complexum unitas S. Philibertus sibi suisque discipulis servandas imposuit Deus bones Quanti errores ex uno eodemque principio i Dixi in textu laudato sevit S. Philiberti, frequentare Regulas idem importare ac Regulas legere sic
enim hoc verbum frequentare interpretantur Annales. Hoc anno, inquiunt, Philibertus Abbas Resiacens sui Mo Ad. n.66
nasterio suo melius prospiceret adiit viri quae conspicua 'erant in Francia e Neustrii, in Burgundia es in Italia Regula que n. Basilii Macharii, Benedicti se Columbani studios perlegit, utrumque Ermentarius in ejus ita fic